Mag-log inShare
บทที่ 23
Petsa ng paglalathala:
2026-08-04 09:43:16คำว่า "คณะกรรมการจังหวัด" ทำให้เจ้าหน้าที่เวชระเบียนหน้าเปลี่ยนสี
เรื่องเล็กอาจกลายเป็นเรื
Pinakabagong kabanata
ทะลุมิติยุค 80 มาเป็นแพทย์หญิงแสนร้าย บทที่ 121
เขามองเธอด้วยแววตาหนักแน่น “ผมเข้าใจ”หลี่น่าหันไปเก็บอุปกรณ์บนโต๊ะ โดยไม่เห็นรอยยิ้มเล็ก ๆ ที่ปรากฏบนใบหน้าของหวังเหว่ย เธอยังไม่ยอมกลับไปกับเขา ยังไม่ยอมรับว่าเขาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของเธอเหมือนเดิม แต่เธออนุญาตให้เขาอยู่ใกล้สำหรับชายที่เคยถูกปิดประตูใส่หัวใจ นั่นก็นับเป็นโอกาสอันล้ำค่าแล้วเฉินอวี่จูงมือพ่อไปดูภาพวาดที่ติดอยู่บนผนัง พลางเล่าเรื่องโรงเรียน เรื่องเพื่อน และเรื่องต้นไม้ที่เด็ก ๆ ปลูกหน้าคลินิกอย่างตื่นเต้นหลี่น่ายืนฟังอยู่เงียบ ๆ ภาพพ่อกับลูกที่หัวเราะด้วยกันทำให้หัวใจของเธออ่อนลง แต่บาดแผลในอดีตยังเตือนว่าอย่ารีบเชื่อมั่นเพียงเพราะช่วงเวลาอันอบอุ่นเพียงชั่วครู่ เธอไม่ปฏิเสธว่าในใจยังมีความรู้สึกต่อหวังเหว่ยแต่ครั้งนี้ หากเขาต้องการให้เธอกลับไป เขาจะต้องพิสูจน์ให้เห็นว่าเขาไม่ได้ต้องการเพียงภรรยาคนเดิมที่ยอมตามเขาทุกอย่าง เขาต้องยอมรับหลี่น่าคนใหม่ หญิงสาวที่มีความคิด มีอาชีพ มีศักดิ์ศรี และเลือกเส้นทางชีวิตของตัวเองได้ด้านนอกคลินิก สวี่อวี้เฉิงยืนอยู่ใต้ต้นไม้ เขามองผ่านหน้าต่างเข้าไปเห็นครอบครัวสามคนอยู่ร่ว
ทะลุมิติยุค 80 มาเป็นแพทย์หญิงแสนร้าย บทที่ 120
ทั้งสองพากันเดินออกไป ทิ้งให้สามีภรรยาอยู่ภายในห้องตรวจตามลำพัง บรรยากาศที่เคยวุ่นวายกลับเงียบลงทันทีหวังเหว่ยมองรอบคลินิก ชั้นวางยาได้รับการจัดใหม่ ผ้าม่านสะอาดถูกแขวนตรงหน้าต่าง กระถางต้นไม้เล็ก ๆ วางอยู่บนขอบหน้าต่าง และภาพวาดของหวังเฉินอวี่ถูกติดไว้บนผนังเหนือโต๊ะทำงาน เขามองภาพนั้นอยู่ครู่หนึ่ง“คุณเปิดคลินิกได้ดีมาก”หลี่น่าถอดถุงมือออกแล้วนำไปทิ้ง ก่อนตอบโดยไม่มองเขา“ชาวบ้านช่วยกันค่ะ ฉันทำคนเดียวไม่ได้”หวังเหว่ยพยักหน้า จากนั้นยกกล่องที่นำมาวางบนโต๊ะ“ผมเอาอุปกรณ์การแพทย์มาให้ มีเครื่องวัดความดันชุดใหม่ ผ้าพันแผล ยาฆ่าเชื้อ แล้วก็สมุดบันทึก”หลี่น่าหันมามองกล่อง“ของพวกนี้ราคาไม่ถูก”“ไม่สำคัญเท่าคนไข้ของคุณ”“ฉันจะจ่ายคืนให้”คำตอบนั้นทำให้หวังเหว่ยนิ่งไปเล็กน้อย “ไม่ต้องจ่าย ผมตั้งใจซื้อให้”“ฉันไม่อยากติดหนี้คุณ”“คุณไม่เคยติดหนี้ผม”หลี่น่าสบตาเขา “แต่คุณกำลังพยายามทำเหมือนทุกอย่างกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้แล้ว”หวังเหว่ยสูดลมหายใจลึก เขาเตรียมใจไว้แล้วว่าจะต้องได้ยิน
ทะลุมิติยุค 80 มาเป็นแพทย์หญิงแสนร้าย บทที่ 119
หวังเหว่ยมองเธออยู่นาน ก่อนกล่าวช้า ๆ“ผมอยากขอโทษ”หลี่น่าวางผ้าลง “คุณขอโทษมาหลายครั้งแล้ว”หวังเหว่ยส่ายหน้า “ที่ผ่านมา”“ผมขอโทษเพราะรู้ว่าตัวเองเข้าใจผิด แต่วันนี้…” เขาสูดหายใจลึก “ผมเพิ่งเข้าใจว่าตัวเองผิดตรงไหน”หลี่น่ามองเขาอย่างสงบ หวังเหว่ยกล่าวต่อ“ผมปล่อยให้ข่าวลือมาตัดสินคุณ ผมเชื่อคำพูดของคนอื่น มากกว่าคำพูดของภรรยาตัวเอง”น้ำเสียงของเขาสั่นอย่างเห็นได้ชัด “ผมไม่เคยปกป้องคุณ ทั้งที่ผมควรเป็นคนแรกที่ยืนอยู่ข้างคุณ”ภายในคลินิกเงียบสนิท ซุนเยี่ยนที่กำลังจัดยาอยู่หลังห้องได้ยินทุกคำ เธอค่อย ๆ หยุดมือ โดยไม่ออกมารบกวนทั้งสองหลี่น่าหลุบตาลงครู่หนึ่ง ก่อนเงยหน้าขึ้นมองหวังเหว่ย“คุณรู้ไหม วันที่ฉันเสียใจที่สุด”หวังเหว่ยส่ายหน้า“ไม่ใช่วันที่คนทั้งโรงพยาบาลกล่าวหาฉัน ไม่ใช่วันที่มีภาพปลอมถูกเผยแพร่”เธอหยุดไปครู่หนึ่ง “แต่เป็นวันที่คุณมองฉัน เหมือนกำลังมองคนแปลกหน้า”หัวใจของหวังเหว่ยเหมือนถูกบีบแน่น หลี่น่าพูดต่อด้วยน้ำเสียงเรียบสงบ“วันนั้น ฉันรู้ทันทีว่า ไม่ว่าฉันจะอ
ทะลุมิติยุค 80 มาเป็นแพทย์หญิงแสนร้าย บทที่ 118
หลิวจื้อเฉิงยิ้มอย่างขมขื่น“เพราะผมเพิ่งรู้ แม่ของผมเสียชีวิตไปนานแล้ว แต่เงินที่พวกเขาสัญญาจะช่วยค่ารักษา ไม่เคยจ่ายครบ”เขาหัวเราะทั้งน้ำตา “ผมขายศักดิ์ศรี สุดท้ายก็ไม่ได้ช่วยแม่ แถมยังทำลายคนบริสุทธิ์อีกคน”เขาทรุดตัวลงคุกเข่า “คุณหมอหลี่ ผมขอโทษ ผมไม่มีหน้าขอให้อภัย”หลี่น่ามองชายตรงหน้าอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบ“สิ่งที่ฉันต้องการ ไม่ใช่คำขอโทษ แต่คือความจริงทั้งหมด”หลิวจื้อเฉิงพยักหน้าทันที “ผมจะให้การทุกอย่าง ไม่ปิดบังแม้แต่คำเดียว”การสอบสวนดำเนินต่ออีกหลายชั่วโมง หลิวจื้อเฉิงให้ข้อมูลอย่างละเอียด เขาระบุชื่อคนกลางที่นำเงินมาให้ วัน เวลา และสถานที่นัดหมาย รวมถึงร้านถ่ายภาพที่รับตัดต่อภาพต้นฉบับ เจ้าหน้าที่จดบันทึกทุกคำ หวังเหว่ยถามคำถามสุดท้าย“คุณเคยพบหวังกั๋วเฉียงด้วยตัวเองไหม”หลิวจื้อเฉิงส่ายหน้า “ไม่บ่อย แต่ครั้งหนึ่ง ผมได้ยินเขาพูดกับลูกน้อง เขาบอกว่า...”ชายหนุ่มหยุดหายใจลึก ก่อนพูดช้า ๆ“ถ้าทำให้ผู้หญิงคนหนึ่งเสียชื่อเสียง คนจะเชื่อข่าวลือมากกว่าความจริงเสมอ”คำพูดนั้น
ทะลุมิติยุค 80 มาเป็นแพทย์หญิงแสนร้าย บทที่ 117
หัวหน้าสถานีพูดเบา ๆ “ตอนนั้นทุกอย่างดูถูกต้องครับ มีตราประทับครบ ไม่มีใครสงสัย”หวังเหว่ยรีบถาม “จดหมายยังอยู่ไหม”ชายชราพยักหน้า “บางส่วนยังเก็บไว้ เพราะผู้มารับแทนไม่ได้มารับทั้งหมด”เขาเดินไปเปิดตู้เหล็กด้านใน ก่อนหยิบกล่องเอกสารเก่าออกมา ภายในมีซองจดหมายหลายฉบับที่เริ่มซีดตามกาลเวลา ทุกซองจ่าหน้าถึงเขา และทุกซอง เป็นลายมือของหลี่น่า หวังเหว่ยค่อย ๆ เปิดซองฉบับแรก กระดาษด้านในเริ่มเหลือง แต่ลายมือยังคงชัดเจน"หวังเหว่ย วันนี้ฉันถูกพักงานอีกแล้ว ทุกคนเชื่อว่าฉันเป็นคนผิด แม้แต่คุณก็คงไม่เชื่อฉัน แต่ฉันยังอยากบอกว่า ฉันไม่เคยทำร้ายคนไข้ ฉันหวังว่าสักวันคุณจะได้อ่านจดหมายฉบับนี้"หวังเหว่ยหลับตาลง เขาเปิดฉบับต่อไป"วันนี้ฉันคิดถึงเฉินอวี่มาก ไม่รู้ว่าเขายังถามหาฉันหรือเปล่า ถ้าคุณยังโกรธฉัน ก็ช่วยดูแลลูกแทนฉันด้วย"ฉบับที่สาม"ฉันพยายามหาหลักฐานทุกวัน เพราะฉันไม่อยากให้คุณต้องอับอายเพราะมีภรรยาเป็นคนผิด หากวันหนึ่งความจริงปรากฏ ฉันหวังว่าเราจะยังมีโอกาสพูดคุยกัน"หวั
ทะลุมิติยุค 80 มาเป็นแพทย์หญิงแสนร้าย บทที่ 116
หวังเหว่ยมองตาม ยิ่งสังเกต ก็ยิ่งเห็นความผิดปกติ เฉินหมิงกล่าวต่อ“ภาพนี้ผ่านการตัดต่อ แม้จะทำได้แนบเนียนมาก แต่ยังเหลือร่องรอยของการซ้อนภาพ”ห้องทั้งห้องเงียบลง หวังเหว่ยกำภาพถ่ายแน่น“แน่ใจหรือ”“แน่ใจ” เฉินหมิงพยักหน้า “ถ้าเป็นภาพต้นฉบับ ผู้หญิงกับผู้ชายไม่ได้ยืนใกล้กันขนาดนี้ มีการนำภาพสองภาพมาซ้อนกัน”หวังเหว่ยหลับตาลงช้า ๆ หัวใจของเขาเหมือนถูกบีบ ภาพนี้ คือหนึ่งในหลักฐานที่ทำให้เขาสงสัยภรรยาของตัวเอง ความทรงจำในอดีตย้อนกลับมาอย่างชัดเจน คืนที่เขาถามหลี่น่าอย่างเย็นชา“คุณกำลังปิดบังอะไรผม”สายตาที่เต็มไปด้วยความผิดหวังของเธอ น้ำเสียงที่สั่นเครือ“คุณไม่เชื่อฉันเลยใช่ไหม”ตอนนั้น เขาเชื่อหลักฐานมากกว่าคำพูดของภรรยา และนั่นคือจุดเริ่มต้นของรอยร้าวทั้งหมด หวังเหว่ยกำหมัดแน่น“ผมทำผิดเอง...” เขาพึมพำกับตัวเองเฉินหมิงเปิดแฟ้มอีกเล่ม “ยังไม่หมด”เขาหยิบภาพอีกสองใบออกมา“ภาพทั้งสามใบใช้กระดาษอัดภาพล็อตเดียวกัน แต่หมึกพิมพ์ต่างกัน น่าจะผ่านการทำซ้ำจากต้นฉบับ”หวังเหว่ยเงยหน้าขึ้น “
Maaari mong magustuhan
ท่านแม่ทัพได้โปรดปล่อยข้าไป
ดอกท้อในสายลม37.6K viewsเกิดใหม่ในร่างพระชายาร้ายร้าย
Jiulin25.5K viewsเกิดใหม่ทั้งทีได้ลูกมาสองแถมสามีอีกหนึ่งคน
พิมพ์สีทอง / หยุ่นไฮ่ / ฉินมอร์63.0K viewsข้ามเวลามาเป็นภรรยาสามีขาพิการ
เยว่หลง33.6K viewsวิวาห์ใต้ม่านวสันต์
Wabibi91 viewsเลือดกับมังกร
Lee56 viewsอย่ากลับมา ในวันที่ข้าไร้ใจ
จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ3.3K viewsหวนกลับมาครานี้ข้าไม่รักท่านอีกแล้ว
ดอกไม้หนาม3.6K views
