MasukShare
บทที่ 35
Tanggal publikasi:
2026-08-08 10:50:56หลี่น่าไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเพียงพูดเพื่อข่มขู่ หรือกำลังวางแผนบางอย่างจริง แต่หลังเหตุสลับตัวอย่างเลื
Bab terbaru
ทะลุมิติยุค 80 มาเป็นแพทย์หญิงแสนร้าย บทที่ 103
“พรุ่งนี้ต้องมาล้างแผลอีกนะคะ”“ยังต้องมาอีกหรือ”“จนกว่าแผลจะดีขึ้นค่ะ”“ถ้าฉันไม่มาล่ะ”หลี่น่ายิ้ม “ฉันจะเดินไปตามถึงบ้าน”ซุนเยี่ยนหลุดหัวเราะ ส่วนเหอจื้อหมิงทำหน้าเหมือนไม่พอใจ แต่แววตากลับอ่อนลงเล็กน้อย ก่อนออกจากสถานีอนามัย เขาหันกลับมาพูดว่า“มือเบากว่าหมอคนก่อนนิดหนึ่ง”ซุนเยี่ยนรอจนชายชราเดินพ้นประตูจึงกระซิบ“นั่นคือคำชมจากเขาค่ะ ปกติเขาไม่ยอมชมใคร”หลี่น่ายิ้มบาง ๆ วันต่อมา เหอจื้อหมิงกลับมาตามนัด พร้อมภรรยาซึ่งปวดเข่ามานานหลายปี หลี่น่าตรวจอาการและพบว่าเป็นข้อเข่าเสื่อมร่วมกับการใช้งานหนัก เธอไม่ได้เพียงให้ยา แต่สอนวิธีประคบ ออกกำลังกล้ามเนื้อ และหลีกเลี่ยงท่าที่เพิ่มแรงกดต่อข้อเข่า ภรรยาของเหอจื้อหมิงฟังอย่างตั้งใจ“ไม่ต้องลงเขาไปผ่าตัดหรือคะ”“ตอนนี้ยังไม่จำเป็นค่ะ ถ้าดูแลถูกวิธี อาการอาจดีขึ้นได้มาก”จากผู้ป่วยสองคน กลายเป็นสี่คน ช่วงบ่าย หญิงตั้งครรภ์คนหนึ่งถูกสามีพามาตรวจเพราะมีอาการบวมที่ขา หลี่น่าวัดความดันและพบว่าสูงผิดปกติ เธอรีบประเมินความเสี่ยงครรภ์เป็นพิษและวางแผนส่งต่อโรงพยา
ทะลุมิติยุค 80 มาเป็นแพทย์หญิงแสนร้าย บทที่ 102
ซุนเยี่ยนวางสมุดลงบนโต๊ะ“พวกเขาเลยคิดว่าหมอจากเมืองไม่เข้าใจชีวิตคนบนเขา”หลี่น่าพยักหน้าช้า ๆ“แล้วเมื่อคืนพวกเขามารอฉันตั้งมากมาย”“เพราะมีเด็กอาการหนักค่ะ ทุกคนอยากรู้ว่าคุณช่วยได้จริงหรือเปล่า”“ตอนนี้เด็กเป็นอย่างไรบ้าง”“ไข้ลดลงแล้ว หายใจดีขึ้น แม่ของเด็กเฝ้าอยู่ทั้งคืน”หลี่น่ายิ้มบาง ๆ“ถ้าอย่างนั้นวันนี้เราจะไปเยี่ยมเด็กที่บ้าน”ซุนเยี่ยนมองเธอด้วยความประหลาดใจ“คุณหมอจะเดินไปหรือคะ บ้านเขาอยู่เกือบปลายหมู่บ้าน”“คนไข้ไม่มาหาเรา เราก็ไปหาเขา”คำตอบนั้นทำให้ซุนเยี่ยนนิ่งไปชั่วครู่ ก่อนรีบหยิบกระเป๋าอุปกรณ์ขึ้นมาหลังจากตรวจสอบยาที่เหลือ หลี่น่าพบว่าสถานีอนามัยขาดแคลนแทบทุกอย่าง ยาลดไข้เหลือไม่ถึงยี่สิบเม็ด ยาปฏิชีวนะมีเพียงไม่กี่ชนิด ผ้าพันแผลต้องซักใช้ซ้ำ เครื่องวัดความดันมีเพียงเครื่องเดียวและสายยางเริ่มเสื่อม ส่วนเข็มฉีดยาบางขนาดหมดมานานแล้ว เธอจดรายการทั้งหมดอย่างละเอียด“เ
ทะลุมิติยุค 80 มาเป็นแพทย์หญิงแสนร้าย บทที่ 101
แสงจากตะเกียงน้ำมันส่องห้องตรวจซึ่งคับแคบ เธอพบปัญหามากกว่าที่คาดไว้ ผู้ป่วยหลายคนปล่อยโรคเรื้อรังมานานเพราะไม่มีเงินและไม่มีแพทย์ บางรายใช้สมุนไพรผิดวิธีจนเกิดภาวะแทรกซ้อน เด็กจำนวนมากมีภาวะขาดสารอาหาร ขณะที่ผู้สูงอายุหลายคนไม่เคยได้รับการตรวจความดันหรือหัวใจอย่างจริงจัง ระหว่างตรวจชายชรารายหนึ่ง ไฟในสถานีอนามัยก็ดับลง ซุนเยี่ยนถอนหายใจ“เครื่องปั่นไฟคงน้ำมันหมดค่ะ”หลี่น่าหยิบตะเกียงเข้ามาใกล้“ไม่เป็นไร ตรวจต่อได้”หวังเฉินอวี่ซึ่งนั่งวาดรูปอยู่มุมห้องรีบยกตะเกียงอีกดวงมาช่วย“แม่ครับ ผมถือให้”หลี่น่ามองลูกชายด้วยความอ่อนโยน“ขอบใจนะ แต่ระวังร้อน”เด็กชายยืนถือตะเกียงด้วยสองมืออย่างตั้งใจ แสงสีเหลืองส่องใบหน้าของเขาและมารดาในห้องตรวจเล็ก ๆ ชาวบ้านที่รออยู่ต่างมองภาพนั้นด้วยความซาบซึ้ง จนเกือบสี่ทุ่ม ผู้ป่วยคนสุดท้ายจึงได้รับการตรวจ หลี่น่าล้างมือด้วยน้ำในอ่างไม้ ก่อนนั่งลงอย่างเหนื่อยล้า ซุนเยี่ยนยื่นน้ำอุ่นให้“คุณหมอเหนื่อยมากแล้วค่ะ”“คนที่นี
ทะลุมิติยุค 80 มาเป็นแพทย์หญิงแสนร้าย บทที่ 100
หลี่น่าพยักหน้า“ใช่ค่ะ มาจากสำนักงานสาธารณสุขมณฑล”ชายคนนั้นยิ้มกว้างจนเห็นรอยย่นรอบดวงตา“ผมชื่อจางต้าฝู ผู้ใหญ่บ้านซานเหอให้มารับครับ”เขามองกระเป๋าเดินทางของเธอแล้วรีบยื่นมือมาช่วยถือ“ต้องนั่งรถต่ออีกสองชั่วโมง ถนนช่วงท้ายไม่ค่อยดี คุณหมอกับลูกอาจต้องลำบากหน่อย”“ไม่เป็นไรค่ะ”หลี่น่าหันไปมองลูกชาย“เฉินอวี่ไหวไหมลูก”เด็กชายพยักหน้าอย่างแข็งขัน“ผมไหวครับแม่”คำตอบนั้นทำให้จางต้าฝูหัวเราะด้วยความเอ็นดู“เด็กคนนี้เก่งจริง ๆ”ทั้งสามขึ้นรถบรรทุกเก่า ด้านหลังกระบะเต็มไปด้วยถุงข้าวสาร ลังน้ำมัน และเวชภัณฑ์จำนวนเพียงเล็กน้อยที่สำนักงานสาธารณสุขจัดส่งมาพร้อมกับหลี่น่ารถแล่นขึ้นไปตามเส้นทางภูเขาอย่างเชื่องช้า ยิ่งเข้าใกล้หมู่บ้าน ถนนก็ยิ่งแคบและขรุขระ บางช่วงเป็นเพียงทางดินริมหน้าผา หลี่น่าต้องใช้แขนโอบลูกชายไว้แน่นทุกครั้งที่รถกระเด้งผ่านหลุมลึกระหว่างทาง เธอมองเห็นบ้านเรือนกระจัดกระจายอยู่ตามไห
ทะลุมิติยุค 80 มาเป็นแพทย์หญิงแสนร้าย บทที่ 99
เธอมองข้อความนั้นอยู่นาน สุดท้ายก็พับกระดาษเก็บใส่กระเป๋าเสื้อ บางที...คืนนี้อาจไม่มีโอกาสได้คุยกันแล้ว หลังส่งหวังเฉินอวี่ให้คุณยายช่วยแต่งตัว หลี่น่าขึ้นไปบนห้องนอนของตัวเอง เธอเปิดตู้เสื้อผ้าและหยิบกระเป๋าเดินทางใบเล็กออกมา เสื้อผ้าของเธอมีเพียงไม่กี่ชุด เสื้อผ้าของลูกชายอีกไม่กี่ตัว หนังสือภาพเล่มโปรดของหวังเฉินอวี่ ตุ๊กตาผ้ารูปหมีตัวเล็กที่หวังเหว่ยเคยซื้อให้ลูกเมื่อหลายปีก่อน และรูปถ่ายครอบครัวหนึ่งใบหลี่น่าหยุดมองรูปนั้น ภาพในวันรับรางวัลแพทย์ดีเด่น หวังเหว่ยยืนโอบไหล่เธออย่างภาคภูมิใจ หวังเฉินอวี่นั่งอยู่บนบ่าพ่อ หัวเราะจนตาหยี วันนั้นเธอเคยคิดว่าครอบครัวนี้จะไม่มีวันแตกสลาย แต่วันนี้...เธอค่อย ๆ วางรูปลงในกระเป๋าอย่างเบามือ หลินซูอิงเดินขึ้นมาบนห้องเมื่อเห็นกระเป๋าเดินทาง"หลี่น่า ลูกจะไปไหน"หลี่น่าหันมายิ้มให้แม่ รอยยิ้มนั้นอ่อนโยน แต่เต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า"หนูจะพาเฉินอวี่ออกไปอยู่ข้างนอกสักพักค่ะ"หลินซูอิงรีบจับมือลูกสาว "เพราะเรื่องเมื่อคืนใช่ไหม"หลี่น่าไม่ตอบ ความเงียบคือคำตอบที่ชัดเจนที่สุด"หวังเหว่ยรักลูกนะ"
ทะลุมิติยุค 80 มาเป็นแพทย์หญิงแสนร้าย บทที่ 98
หลี่น่าจ้องหน้าเขาตรง ๆ“คุณถามว่าฉันแน่ใจหรือว่าพบผู้ชายคนนั้นเพียงสองครั้ง คุณรู้ไหมว่าคำถามนั้นหมายความว่าอย่างไรสำหรับฉัน”หวังเหว่ยกำมือแน่น“ผมเพียงต้องการข้อมูลที่ชัดเจน”“หรือคุณกำลังต้องการให้ฉันสารภาพบางอย่างที่ไม่มีอยู่จริง”“ผมไม่เคยพูดว่าคุณมีความผิด”“แต่คุณก็ไม่เชื่อฉันอย่างหมดใจ”คำกล่าวนั้นทำให้หวังเหว่ยนิ่งไป ความเงียบเพียงชั่วขณะของเขากลับกลายเป็นคำตอบที่ทำร้ายหลี่น่ายิ่งกว่าการโต้เถียงใด ๆ เธอมองเขาด้วยแววตาผิดหวัง“เห็นไหม คุณตอบไม่ได้”“เพราะผมไม่รู้ว่าคุณต้องการให้ผมพูดอะไร” หวังเหว่ยตอบด้วยน้ำเสียงแข็งขึ้น “ผมบอกว่าผมเชื่อคุณมาตลอด แต่ทุกครั้งที่ผมถามอะไร คุณกลับมองว่าผมกำลังกล่าวหา”“เพราะทุกคำถามของคุณเต็มไปด้วยความสงสัย”“แล้วจะให้ผมทำอย่างไร หลับตาปฏิเสธหลักฐานทุกอย่างโดยไม่ตรวจสอบหรือ”ทันทีที่ประโยคนั้นจบลง ห้องทั้งห้องก็เงียบสนิท หลี่น่ามองสามีราวกับไม
Anda juga akan menyukai
ท่านอ๋องกับพระชายาพาลูกหนีภัยธรรมชาติ
หลันซานอวี่146.9K Dibacaย้อนรักทวงแค้น
วิ๋นเจิง239.6K Dibacaซูเม่ย พระชายาเซียนแพทย์
Little_Hua เสี่ยวฮวา31.3K Dibacaหลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก
จิ้งซิง632.1K Dibacaวาสนารักไม่หวนคืน
วอลจู75 Dibacaบ่วงแค้นผลาญด้ายแดง
ไป๋ลี่เซียน172 Dibacaลืมตาอีกที ข้าก็มีระบบเทพบุปผา
อาเสวี่ยอาหยาง703 Dibacaเกิดใหม่เป็นแฝดพี่ขี้โรค ที่คุณชายหมอคลั่งรัก
แคลร์ออสติน292 Dibaca
