ตอนที่ 2 โลกใบใหม่ในกระจกเงา

ความรู้สึกแรกที่ปลุกให้โรสตื่นขึ้นมาไม่ใช่เสียงนาฬิกาปลุกอันน่ารำคาญจากสมาร์ตโฟนและไม่ใช่เสียงเคาะประตูห้องพักของรีอาผู้จัดการส่วนตัว หากแต่เป็นความรู้สึกหนาวเหน็บที่เสียดแทงเข้าลึกถึงกระดูก กลิ่นอายรอบตัวอบอวลไปด้วยกลิ่นอับชื้นผสมผสานกับกลิ่นกำยานหอมลึกลับที่ชวนให้รู้สึกเวียนหัวลุ่มหลงอย่างประหลาด

เปลือกตาเรียวสวยขยับเปิดขึ้นอย่างช้า ๆ ภาพเพดานห้องชุดเพนต์เฮาส์หรูหราย่านใจกลางเมืองไทยที่คุ้นเคยกลับถูกแทนที่ด้วยเพดานหินแกรนิตสีดำสนิท สลักลวดลายเถาวัลย์หนามและวงเวทโบราณอันซับซ้อน

แสงสว่างรำไรที่สาดส่องเข้ามาไม่ใช่แสงแดดเมืองไทยอันร้อนแรง แต่เป็นแสงจันทร์นวลตาโทนสีม่วงดำที่ทอดผ่านบานหน้าต่างกระจกสีสไตล์โกธิคบานยักษ์ ผ้าม่านสีทมิฬผืนหนาโบกสะบัดพริ้วไหวตามแรงลมหนาว ยิ่งขับให้บรรยากาศรอบกายดูโอ่อ่า อ้างว้าง และลึกลับน่าเกรงขามจนน่าขนลุก

"อืม... รีอาเหรอ? ปิดแอร์หน่อยสิ ทำไมวันนี้เปิดไฟสลัวจัง..." โรสพึมพำเสียงแหบเครือพลางยันกายลุกขึ้นนั่ง

ทว่าทันทีที่ขยับตัว สัมผัสจากเนื้อผ้าที่เสียดสีกับผิวเนื้อมันก็ทำให้เธอต้องสะดุ้ง

เมื่อร่างกายของเธอไม่ได้สวมชุดนอนผ้าฝ้ายตัวโปรด แต่กำลังสวมชุดเดรสยาวผ้าลูกไม้สีดำสนิทฉลุลวดลายงดงามประณีต ชายกระโปรงสยายกว้างยาวระพื้นเตียงสี่เสาหลังใหญ่ที่ปูด้วยผ้ากำมะหยี่สีแดงเลือด

เมื่อเธอยกมือขึ้นกุมขมับที่ยังคงมึนงง สายตาก็พลันสะดุดเข้ากับเรียวนิ้วของตัวเองที่มันทั้งขาวซีด เนียนละเอียดประดุจหยกชั้นดี และที่น่าตกใจที่สุดคือ เล็บมือที่ถูกตกแต่งเป็นสีดำทมิฬยาวแหลมคมผิดกับเล็บสั้นกุดธรรมชาติของเธออย่างสิ้นเชิง

"นี่มัน... อะไรกันเนี่ย?"

ทว่าน้ำเสียงที่เปล่งออกมาทำเอาโรสต้องรีบยกมือขึ้นตะปบปากตัวเอง มันไม่ใช่เสียงแหบต่ำโทนห้าวของเธอ แต่เป็นน้ำเสียงที่หวานล้ำทรงเสน่ห์ทว่าแฝงไปด้วยกระแสพลังอำนาจอันเยือกเย็นที่สั่นสะท้านไปถึงทรวงอก

ซุปตาร์สาวสลัดความง่วงงุนทิ้งไปทันที พร้อมหัวหัวใจที่เต้นรัวกระหน่ำไปด้วยความตื่นตระหนก เธอรีบตวัดผ้าห่มไหมพรมสีดำออกแล้วก้าวขาลงจากเตียง ก่อนที่สัมผัสของพื้นหินอ่อนที่เย็นจัดแล่นพล่านขึ้นมาจนผิวเนื้อสั่นสะท้าน โรสกวาดสายตามองไปรอบห้องนอนขนาดกว้างขวางอันมืดหม่น

ทุกอย่างดูหรูหราอลังการดั่งหลุดออกมาจากกองถ่ายภาพยนตร์ฟอร์มยักษ์แนวแฟนตาซีสายมืด และที่มุมห้องนั้นมีกระจกเงาบานใหญ่กรอบโลหะสีเงินสลักรูปหัวกะโหลกและปีกค้างคาวตั้งตระหง่านอยู่ โรสจึงรีบพาร่างอันสั่นเทาเดินตรงดิ่งไปยังกระจกบานนั้น ราวกับมีแรงดึงดูดบางอย่างที่มองไม่เห็น และเมื่อเธอไปหยุดยืนอยู่เบื้องหน้าเงาสะท้อน นัยน์ตาคู่สวยก็เบิกกว้างจนแทบหลุดออกจากเบ้า ในขณะที่มือบางทั้งสองข้างยกขึ้นกุมแก้มด้วยความช็อกสุดขีด

สตรีที่ปรากฏอยู่ในกระจกเงาไม่ใช่โรสดาราสาวชาวมนุษย์อีกต่อไป ผู้หญิงในกระจกคือเจ้าของเรือนร่างระหงส่วนสูงเกือบ 170 เซนติเมตร ผิวพรรณขาวจัดจนเกือบซีดเผือดดุจหิมะทว่าเนียนละเอียดไร้ที่ติ เส้นผมสีดำสนิทดุจขนนกอีกาสยายยาวลากเลื้อยลงมาถึงสะโพก

ใบหน้าเรียวรูปไข่ล้อมกรอบด้วยเครื่องหน้าอันสมบูรณ์แบบที่งดงามสะกดใจจนแทบหยุดหายใจ คิ้วเรียวโก่งดั่งคันศร จมูกโด่งรั้นเชิดขึ้นอย่างเย่อหยิ่ง และริมฝีปากอันอวบอิ่มสีแดงสดดุจโลหิตที่เย้ายวนใจ ทว่าสิ่งที่น่ากลัวและทรงพลังที่สุด คือนัยน์ตาคู่คมกริบสีม่วงอเมทิสต์ลึกลับเปล่งประกายแวววาว ซึ่งภายในดวงตาคู่นั้นแฝงไปด้วยรังสีอำมหิต กลิ่นอายความสูงส่งและความร้ายกาจที่พร้อมจะบดขยี้ทุกสรรพสิ่งให้เป็นจลพินาศ

"ระ... ราชินีปีศาจโรส?!" โรสอุทานลั่น ในขณะที่ตัวสั่นสะท้านด้วยความกลัว

วินาทีนั้นสติของนักแสดงสาวแทบจะดับวูบ ยัยผู้หญิงในกระจกนี่มันตรงตามคำบรรยายในนิยายเรื่อง ‘บัลลังก์เลือดราชินีปีศาจ’ ที่เธอเพิ่งอ่านจบไปเมื่อคืนเป๊ะ ๆ ยัยตัวร้ายโง่เง่าที่ทรมานสี่จอมปีศาจจนสุดท้ายโดนรุมฆ่าตัดหัวเผาทั้งเป็น

"ไม่จริงน่า... นี่ฉันกำลังฝันไปใช่ไหม? ใช่ ต้องเป็นเพราะฉันอินกับนิยายมากเกินไป แถมยังป่วยไข้แดดอีกแน่ ๆ ตื่นสิโรส! ตื่น!"

โรสเริ่มสติแตก เธอใช้มือตบแก้มตัวเองเบา ๆ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทว่าความเจ็บหนึบและสัมผัสที่เย็นเฉียบจากปลายนิ้วกลับตอกย้ำว่านี่คือความจริงแท้ 100% เธอไม่ได้ฝันและเธอกำลังอยู่ในร่างของทรราชสตรีที่มีจุดจบอนาถที่สุดในโลกวรรณกรรม

【 ติ๊ง! 】

ทันใดนั้น เสียงสัญญาณอิเล็กทรอนิกส์ใสกระจ่างดังก้องขึ้นมาในหัวสมองของเธอโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย พร้อมกับการปรากฏขึ้นของหน้าต่างโฮโลแกรมสี่เหลี่ยมผืนผ้าสีฟ้าโปร่งแสง เด้งเด่นหราอยู่ตรงหน้าเบื้องหน้าเงาสะท้อนในกระจก

【 ยินดีต้อนรับโฮสต์เข้าสู่โลกนิยาย 'บัลลังก์เลือดราชินีปีศาจ' อย่างเป็นทางการ! 】

【 ระบบจัดการเนื้อเรื่องปัญญาประดิษฐ์ หมายเลข 007 เปิดใช้งานเสร็จสิ้น 】

"หา!! ตัวอะไรน่ะ?!" โรสกระโดดถอยหลังไปสามก้าว สัญชาตญาณดาราสาวสั่งให้เธอคว้าแจกันโบราณใกล้มือขึ้นมาตั้งท่าป้องกันตัวทันที นัยน์ตาสีม่วงจ้องมองหน้าต่างสีฟ้าตรงหน้าด้วยความระแวง

【 โฮสต์โปรดอยู่ในความสงบ ระบบไม่ใช่สิ่งอันตราย แต่เป็นผู้ช่วยส่วนตัวที่จะคอยสนับสนุนโฮสต์ในการดำเนินชีวิตใหม่ในร่างของ 'ราชินีปีศาจโรส' 】

เสียงกลไกไร้อารมณ์ทว่ากวนประสาทนิด ๆ ดังขึ้นตอบโต้คำพูดของเธอ

"ชีวิตใหม่บ้าอะไรล่ะ! ฉันคือโรส ซุปตาร์อันดับหนึ่งของเมืองไทยเลยนะ! ฉันเพิ่งชนะรางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมมาเมื่อวานนี้เอง! ส่งฉันกลับไปโลกเดิมเดี๋ยวนี้นะไอ้ระบบบ้า!" โรสโวยวาย ใส่อารมณ์โหมดดราม่าขั้นสุด

【 ขออภัยด้วยโฮสต์ ร่างกายเดิมของคุณในโลกมนุษย์ได้เข้าสู่สภาวะหัวใจล้มเหลวเฉียบพลันจากความเหนื่อยล้าสะสมและพิษไข้ไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ในเวลานี้ วิญญาณของคุณได้ผูกมัดกับร่างของราชินีปีศาจโรสอย่างสมบูรณ์ หากร่างนี้ตาย คุณก็จะดับสูญไปอย่างแท้จริง 】

คำตอบของระบบเปรียบเสมือนสายฟ้าที่ฟาดลงมากลางใจของโรส ร่างระหงทรุดฮวบลงนั่งบนเก้าอี้กำมะหยี่ข้างกระจกอย่างหมดแรง พร้อมกับสมองอันชาญฉลาดเริ่มประมวลผล

‘ฉันตายแล้ว? ในโลกความจริงฉันตายไปแล้วงั้นเหรอ? ชีวิตที่ฉันทุ่มเททำงานแทบตายเพื่อชื่อเสียงและเงินทอง กลับต้องมาจบลงง่าย ๆ เพราะทำงานหนักเกินไปเนี่ยนะ?’

"ฮะ ๆ... ตลกชะมัด" โรสแค่นยิ้มสมเพชตัวเอง ก่อนจะสูดหายใจเข้าลึก ๆ พยายามดึงสติของนักแสดงมืออาชีพกลับคืนมา ในเมื่อหนีความจริงไม่ได้ สิ่งเดียวที่เธอต้องทำในตอนนี้คือการเอาตัวรอด

"ถ้าอย่างนั้น... ตอนนี้เนื้อเรื่องดำเนินไปถึงตอนไหนแล้ว?" โรสเอ่ยถามระบบด้วยน้ำเสียงที่นิ่งขึ้น

【 หน้าต่างสถานะปัจจุบัน: 】

【 ชื่อ: โรส (ราชินีปีศาจ) 】

【 สถานะพลังเวท: ถูกจำกัด (คงเหลือ 0% เนื่องจากระบบทำการล็อกพลังไว้เพื่อป้องกันมิติแปรปรวนจากการสลับวิญญาณ) 】

【 ช่วงเวลาเนื้อเรื่อง: ก่อนเกิดเหตุการณ์กบฏและจุดจบของราชินี 3 เดือน ปัจจุบันจอมปีศาจทั้ง 4 ตน ถูกจับขังและทรมานอยู่ในคุกใต้ดินของปราสาทมาแล้วเป็นเวลา 1 ปี 】

"พลังเวทเหลือ 0%?!"

โรสกรีดร้องในใจ พลังเวทบอสใหญ่ที่เธอเคยหวังไว้ว่าจะใช้สโลว์ไลฟ์กลับโดนล็อก แถมหนุ่ม ๆ ทั้งสี่คนยังโดนยัยราชินีคนก่อนทรมานปางตายไปแล้วหนึ่งปีเต็ม ความแค้นของพวกเขาในตอนนี้คงจะทะลุปรอทแตกไปเรียบร้อยแล้ว

"ไอ้ระบบเฮงซวย! พลังเวทก็ไม่มี ความแค้นของพวกนั้นก็เต็มหลอด แล้วอีกสามเดือนฉันจะไม่โดนสับเป็นชิ้น ๆ เหมือนในตอนจบหรือไงฮะ?!"

【 โฮสต์ไม่ต้องเป็นห่วง ระบบมีภารกิจหลักให้คุณทำเพื่อกู้ชีพ ซึ่งนั่นก็คือ ภารกิจปฏิวัติหัวใจลบเลือนความแค้นของ 4 จอมปีศาจ หากทำสำเร็จพลังเวทจะค่อย ๆ ฟื้นฟูกลับคืนมาและคุณจะรอดพ้นจากความตาย 】

โรสยกมือกุมขมับนึกถึงภาพจุดจบอันน่าสยดสยองในนิยาย คานส์ฉีกร่าง เอลเลนหักกระดูก เซนิตแทงซ้ำ ๆ และดราโก้เผาทั้งเป็น ยิ่งคิดก็ยิ่งขนลุกชันไปทั้งตัว

ทว่าในฐานะนักแสดงระดับท็อปที่ผ่านบทบาทมาทุกรูปแบบ ตั้งแต่บทสาวเจ้าน้ำตาไปจนถึงนางพญาตัวแม่ ทักษะการแสดงและจิตวิทยาในการเข้าหาคนคืออาวุธที่ร้ายกาจที่สุดของเธอ ยัยราชินีคนก่อนมันใช้แต่กำลังเข้าข่มขู่จนพังพินาศ แต่เธอก็ไม่ต่างจากผู้กำกับที่กำกับชีวิตของตัวเอง

"สามเดือนงั้นเหรอ..." โรสขยับรอยยิ้มมุมปาก นัยน์ตาสีม่วงฉายแววเจ้าเล่ห์และเด็ดเดี่ยวตามสไตล์ซุปตาร์ตัวแม่

"ในเมื่อไม้แข็งใช้แล้วตาย... งั้นต่อจากนี้ไป ยัยราชินีโรสคนนี้จะใช้ไม้นวม บริหารเสน่ห์ปั่นหัวพวกจอมปีศาจขี้โมโหพวกนั้นให้อยู่หมัดเอง!" เธอพูดพร้อมลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก่อนจะสะบัดชายกระโปรงลูกไม้สีดำยาวอย่างสง่างาม จ้องมองตัวเองในกระจกด้วยความมั่นใจ