ตอนที่ 3 ข้อตกลงกับระบบ

ความเงียบงันปกคลุมห้องบรรทมสไตล์โกธิคอันหรูหราอีกครั้ง ทว่าในหัวของโรสกลับพวยพุ่งไปด้วยความสับสนและหวาดหวั่นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เธอยืนกำหมัดแน่นช้อนสายตามองหน้าต่างระบบโฮโลแกรมสีฟ้าที่ยังคงลอยเด่นอยู่ตรงหน้า นัยน์ตาสีม่วงอเมทิสต์คู่สวยฉายแววว้าวุ่นอย่างปิดไม่มิด

"พิชิตใจจอมปีศาจทั้งสี่... ให้พวกเขารักและยอมเป็นทาสอย่างเต็มใจงั้นเหรอ?" โรสทวนคำสั่งของระบบด้วยน้ำเสียงเย้ยหยันตัวเอง

"ถามจริงเถอะระบบ ยัยราชินีคนเก่าเล่นทรมานเขาปางตายมาตั้งหนึ่งปีเต็ม ในหัวของพวกเขาก็คงมีแต่วิธีสับฉันเป็นชิ้น ๆ แล้วจะให้ฉันไปออดอ้อน เอาอกเอาใจให้พวกเขารักเนี่ยนะ? นี่มันภารกิจกู้โลกหรือภารกิจส่งตัวเองเข้าเครื่องบดเนื้อกันแน่ฮะ!"

【 ติ๊ง! ระบบประมวลผลแล้ว: อัตราความสำเร็จของภารกิจขึ้นอยู่กับทักษะการแสดงและการบริหารเสน่ห์ของโฮสต์ หากทำสำเร็จ ค่าความชอบจะเพิ่มขึ้นและค่าความแค้นจะลดลงจนเข้าสู่เกณฑ์ปลอดภัย 】

"แล้วถ้าฉันทำพลาด หรือไอ้จอมปีศาจพวกนั้นจับได้ล่ะว่าจะแอบมาตลบหลังล่ะ?" โรสถามกวนกลับ พลางขมวดคิ้วเรียวสวยเป็นปม

【 หากโฮสต์ทำพลาดจนเนื้อเรื่องดำเนินไปสู่จุดจบเดิม หรือโดนเป้าหมายคนใดคนหนึ่งฆ่าตาย วิญญาณของโฮสต์จะถูกฉีกกระชากตามกฎของมิติและโฮสต์จะตายจริง ๆ โดยไม่มีสิทธิ์ฟื้นคืนชีพในโลกใดอีกเลย 】

คำว่าตายจริง ๆ ทำเอาซุปตาร์สาวถึงกับขนลุกซู่หน้าซีดลงไปอีกระดับ เธอรู้ดีว่านี่ไม่ใช่เกมออนไลน์ที่ตายแล้วกดเกิดใหม่ได้ แต่มันคือการเดิมพันด้วยลมหายใจสุดท้ายของเธอจริง ๆ โรสแทบอยากจะทรุดตัวลงไหว้ฟ้าดินร้องไห้โฮออกมาให้รู้แล้วรู้รอด ชีวิตก่อนหน้านี้ก็เหนื่อยแทบตายเพราะงานหนัก พอข้ามมิติมาแทนที่จะได้เสวยสุขเป็นราชินีสวย ๆ นอนกินนอนใช้ กลับต้องมาแบกรับวิกฤตชีวิตระดับห้าดาวดิ่งเหวแบบนี้อีก

"เอาเถอะ... พลังเวทของยัยราชินีคนนี้แข็งแกร่งระดับบอสใหญ่ร้อยเลเวลใช่ไหม?" โรสพยายามปลอบใจตัวเองพลางสูดหายใจเข้าลึก ๆ

"ถึงยัยคนเก่าจะโง่ แต่ร่างกายนี้ก็มีพลังทำลายล้างสูง ถ้าเกิดพวกนั้นคิดจะหักหลังหรือลอบกัดขึ้นมาจริง ๆ อย่างน้อยฉันก็แค่ปล่อยพลังเวทระเบิดตูมเดียวให้ราบเป็นหน้ากลอง ก็น่าจะพอถ่วงเวลาเอาตัวรอดได้บ้าง..."

【 แจ้งเตือน: ระบบจำเป็นต้องแจ้งข้อเท็จจริงสำคัญอีกหนึ่งประการให้โฮสต์ทราบเพื่อความแม่นยำในการดำเนินภารกิจ 】

เสียงกลไกไร้อารมณ์ของระบบขัดจังหวะความคิดในแง่ดีอันน้อยนิดของเธออย่างรวดเร็ว จังหวะนั้นโรสก็หรี่ตาลงด้วยความรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดี

"ข้อเท็จจริงอะไร? อย่าบอกนะว่า..." เธอถามเสียงแผ่วลง

【 ข้อมูลลับส่วนบุคคลของราชินีปีศาจโรส (ที่ไม่มีระบุในนิยายฉบับร่างแรก): ก่อนที่โฮสต์จะเข้ามาสวมร่างเพียงหนึ่งวัน ราชินีโรสคนเก่าได้ทำการฝืนเลื่อนขั้นพลังเวทมนตร์สายมืดสู่ระดับตำนานอย่างไร้สติ ส่งผลให้เกิดอาการสะท้อนกลับของกระแสพลังจนเส้นชีพจรเวทฉีกขาดอย่างรุนแรง ปัจจุบันพลังเวทมนตร์ทั้งหมดของร่างนี้ได้หายไปจนหมดสิ้น สภาวะพลังเวทคงเหลือ 0% อย่างถาวร จนกว่าจะได้รับการฟื้นฟูจากรางวัลภารกิจ 】

"ว่าไงนะ?! พลังหายไปหมดแล้ว? 0%?! แล้วที่แกบอกตอนแรกว่าล็อกพลังไว้ล่ะ?!" โรสอุทานลั่นเสียงหลง พร้อมกับที่แจกันโบราณในมือแทบร่วงหล่นลงพื้น

【 ระบบได้ทำการล็อกสิทธิ์การเข้าถึงพลังงานเผื่อไว้ในกรณีฉุกเฉิน แต่ความจริงพื้นฐานคือ ร่างกายนี้ไม่มีพลังเวทเหลืออยู่เลยในปัจจุบัน โฮสต์ในตอนนี้มีสภาพร่างกายและพละกำลังเทียบเท่ากับมนุษย์ธรรมดาที่ไม่มีพลังพิเศษใด ๆ ทั้งสิ้น 】

"ไอ้ระบบเฮงซวย! ไอ้ปัญญาประดิษฐ์หน้าเลือด!" โรสอยากจะกรีดร้องอกแตกตายเสียให้ได้ ณ ตรงนั้น

เธอยกมือกุมขมับอย่างหมดแรง เดินกลับไปทิ้งตัวลงนอนแผ่หราบนเตียงกว้างผ้าม่านสีทมิฬอย่างหมดสภาพราชินีตัวแม่เพราะนี่มันยิ่งกว่าฝันร้ายเสียอีก ในโลกปีศาจที่ปลาใหญ่กินปลาเล็ก ผู้คนเคารพยำเกรงเธอเพราะพลังเวทมนตร์อันล้นฟ้าและความโหดเหี้ยม

ทว่าตอนนี้เธอกลับกลายเป็นเพียงลูกแกะตัวน้อย ๆ ที่ไร้ทางสู้ พลังเวททำลายล้างที่เคยมีกลายเป็นเพียงเปลือกนอกที่กลวงโบ๋ ถ้าหากข้ารับใช้ในวังหรือจอมปีศาจทั้งสี่คนนั้นรู้ความจริงว่าราชินีปีศาจผู้ยิ่งใหญ่ได้กลายเป็นคนธรรมดาที่แค่โดนผลักก็ล้ม มีหวังเธอได้โดนรุมสับเป็นชิ้น ๆ ก่อนครบสามเดือนแน่

"แต่เดี๋ยวก่อนนะ… เมื่อกี้ระบบบอกว่าคนอื่นยังไม่รู้ความจริงเรื่องนี้ใช่ไหม?" โรสเด้งตัวลุกขึ้นนั่งอีกครั้ง สมองอันฉลาดเฉลียวในฐานะนักแสดงระดับท็อปเริ่มทำงานอย่างรวดเร็วในสถานการณ์บีบคั้น

【 ถูกต้องโฮสต์ ปัจจุบันข้ารับใช้และจอมปีศาจทั้งสี่ต่างยังคงหวาดกลัวในกลิ่นอายและพลังอำนาจเดิมของร่างนี้ เนื่องจากไม่มีใครกล้าปล่อยกระแสเวทมนตร์มาตรวจสอบร่างกายของราชินีโดยตรงเพราะกลัวจะโดนสั่งประหาร 】

"หึ... งั้นก็แปลว่าตราบใดที่ฉันยังรักษามาดของราชินีตัวแม่ไว้ได้ ตราบใดที่ฉันยังเล่นละครตบตาได้เนียนพอ พวกเขาก็จะไม่มีวันรู้ว่าฉันเป็นแค่เสือกระดาษ" โรสขยับรอยยิ้มมุมปาก นัยน์ตาสีม่วงฉายแวววาบโรจน์ท้าทาย

ทักษะการแสดงคือสิ่งเดียวที่เธอมีติดตัวมาจากโลกเก่า และมันคืออาวุธชิ้นสุดท้ายที่จะช่วยชีวิตเธอได้ในตอนนี้ เธอเคยเล่นบทจักรพรรดินีผู้สูงส่ง บทนางพญาสายดาร์กที่แผ่รังสีความกดดันจนคนทั้งกองถ่ายไม่กล้าสบตามาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน เรื่องแค่ปั้นหน้าเย่อหยิ่ง สวมหน้ากากผู้นำทรงอำนาจเพื่อข่มขวัญคนน่ะ คืองานถนัดของเธอเลยล่ะ

"ในเมื่อระบบแจกบทมาให้แบบนี้ ฉันก็จะจัดแสดงละครลิงตบตาครั้งใหญ่ให้ดู" โรสสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ พร้อมลุกขึ้นยืนอย่างมั่นคง ท่วงท่าการเยื้องกรายขยับเสื้อผ้าลูกไม้สีดำให้เข้าที่ดูสง่างามเฉียบคมราวกับภาพวาดราชินีทมิฬผู้ไร้เทียมทาน

"เอาล่ะไอ้ระบบ เปิดแผนที่ปราสาทและข้อมูลรายละเอียดของจอมปีศาจทั้งสี่คนมาให้ฉันดูซิ ฉันต้องรู้ก่อนว่าเหยื่อ... เอ๊ย ผู้ชายทั้งสี่คนของฉันตอนนี้ถูกขังอยู่ที่ไหนและปมฝังใจของพวกเขาคืออะไรบ้าง"

【 รับทราบโฮสต์ กำลังดาวน์โหลดข้อมูลประวัติเป้าหมายและแผนที่คุกใต้ดินทมิฬ 】

หน้าต่างโฮโลแกรมเปลี่ยนจากสีฟ้าเป็นสีแดงฉานดุจโลหิต พร้อมกับรายละเอียดของจอมปีศาจทั้งสี่ที่เด้งขึ้นมาทีละคน ส่วนโรสก็จ้องมองภาพเหล่านั้นด้วยสายตาที่มุ่งมั่น

‘พวกเจ้าเตรียมตัวไว้ให้ดีเถอะ... ต่อจากนี้ไป ยัยราชินีโง่คนเดิมได้ตายไปแล้วและพวกเจ้าจะต้องเจอกับผู้กำกับมือทองอย่างโรสคนนี้แทน!’