Se connecter“ฉันไม่ใช่เด็กซะหน่อย” ฉันเดินบ่นออกจากร้านโดยที่ไม่รอซี มันน่าหงุดหงิดจริงๆ
“ไอหมีพูห์บ้า”
“ว่าใคร” หันไปมองเสียงทุ้มที่เอ่ยออกมาข้างๆ จะตามมาทำไมก็ไม่รู้ “ว่าหมีพูห์” หมีพูห์ไม่ได้ชื่อซีซะหน่อย “พี่สินะ” รู้ตัวเองด้วย ฉันหันหน้าหนีไม่ตอบคำถามคนตรงหน้า หมับ ~ ซีจับมือฉันแล้วลากฉันไปที่รถ “โลมาไปเองได้”ฉันยังยืนยันคำตอบเดิม ร่างสูงไม่ตอบแต่เปิดประตูรถเลิกคิ้วเชิงบอกให้ฉันนั่งในรถ รู้จักโลมาน้อยไปแล้ว ฉันยกมือขึ้นชี้ตรงปากตัวเองเพื่อย้ำคนตรงหน้า “โลมา-ไม่-ไป” พรึ่บ! “เห๊ยพี่” ฉันร้องออกมารีบเอามือคว้าคอคนตรงหน้ากันตก เมื่อคนตัวโตอุ้มฉันเหนือพื้นแล้ววางไว้ในรถอย่างเบามือ พร้อมกับคำพูดที่ไม่ดีกับใจฉันเอาซะเลย “อยู่นิ่งๆ ไม่งั้นจะไม่จบอยู่แค่อุ้ม” “ค......คิดว่ากลัว” สู้สิโลมาอย่ายอม “หรือจะลองครับ”น้ำเสียงเจ้าเล่ห์เอ่ยออกมา ซีโน้มตัวเอาหน้าเข้ามาใกล้ๆ ฉันรีบเอามือดันคนที่ตัวโตกว่าให้ขยับออกห่าง แต่ดูเหมือนจะไม่ขยับเลยสักนิด ตัวหนักเป็นบ้า “>< ยอมแล้วๆ โลมายอมเเล้ว” เท่านั้นแหละค่ะ รอยยิ้มที่บ่งบอกถึงชัยชนะได้เผยออกมาจากใบหน้าที่หล่อราวกับเทพบุตร ซีผละตัวออกไปแล้วปิดประตูรถ เฮ้อ เกือบไปแล้ว “ดิสนีย์แลนด์ใช่ไหม” ซีที่ขึ้นรถมาแล้วถามฉันขึ้น “....” ฉันเลือกที่จะหันหน้าออกไปนอกหน้าต่างเพราะไม่อยากตอบคำถามซีแล้ว “เฮ้อ” เสียงถอนหายใจของคนตัวโตพร้อมกับมือที่คว้าไหล่ฉันให้หันกลับไปมองคนตรงหน้า “ขอโทษที่พูดไม่ดี พี่รู้ว่าโลมาโตแล้ว แต่พี่เป็นห่วง กลัวเกิดอะไรไม่ดีขึ้นกับโลมา แต่ถ้าโลมาอึดอัดขอแค่พี่ไปส่งโลมาได้ไหม” นัยน์ตาที่สื่อออกมาอย่างจริงจังและน้ำเสียงทุ้มอ่อนโยนมันทำให้ความหงุดหงิดและความโกรธที่ฉันมีนั้นค่อยๆ หายไป “ได้ไหมครับ” ร่างสูงตรงหน้าเลื่อนมือมาวางไว้บนหัวแล้วลูบเบาๆ อย่างรอคำตอบ “ไม่ได้อึดอัดสักหน่อย ก็แค่ไม่ชอบ” คนตรงหน้าเลิกคิ้วมองฉัน “ไม่ชอบ?” “ไม่ชอบที่ซีว่าโลมาเป็นเด็ก” “หึๆ โอเคๆ ไม่เด็กก็ไม่เด็ก” “ยังจะขำอีก”ฉันกอดอกมองคนตรงหน้านิ่ง “ยอมแล้วๆ ค้าบบบบบ” ซีส่งยิ้มทำเป็นยกมือยอมแพ้ “ตกลงพี่ไปด้วยได้ใช่ไหม” “ไปก็ไปสิคะ ไม่ได้ห้ามสักหน่อย” โตเกียวดิสนีย์แลนด์ “ว้าวววว ดิสนีย์แลนด์จ้าโลมามาถึงแล้วจ้า ><” ตื่นเต้นเป็นบ้า ในที่สุดฝันฉันก็เป็นจริงสักที อยากวาง มงบนหัวตัวเองงามๆ เลยจ้า นั้นมัน!!! (0o0) ฉันหันไปมองมาสคอตมิกกี้เมาส์ มินนี่เมาส์ มินเนี่ยน ดัฟฟี่ >< และอีกมากมายเต็มไปหมดด้วยสายตาระยิบระยับเปล่งประกาย ขาของฉันรีบก้าวเดินออกไปหาจุดมุ่งหมายโดยไม่สนใจใครเลย นาทีนี้จะไม่มีอะไรมาหยุดฉันได้ หมับ! หยุดสิคะ หยุดโดยที่ไม่มีอะไรมากั้น (-__-) “จะไปไหน” ลืมไปเลยว่าซีมาด้วย ฉันมองหน้าคนที่ขัดจังหวะอย่างเซ็งๆ ทว่าสายตาฉันกลับสนใจสิ่งที่ซีคล้องคอไว้อยู่ “โอ๊ะ! ซีเอากล้องมาด้วยนี่ ถ่ายรูปให้โลมาหน่อยนะ” จับมือคนตรงหน้าแล้วลากไปถ่ายรูป แต่คนตัวใหญ่กว่ากลับไม่ขยับไปตามแรงฉันเลย ความสุขอยู่ตรงหน้ากลับเอื้อมไม่ถึง ฮืออออ เรื่องมันเศร้าเจ้าค่ะ “พี่ถ่ายรูปให้โลมา แล้วพี่จะได้อะไร” มันต้องมีข้อแลก เปลี่ยนด้วยเหรอ “ค่าตัวพี่แพงนะ”ดูจากหน้าหล่อๆ แล้วก็น่าจะแพง เอ๊ย!! กล้องน่าจะแพง “5,000 พอไหม เดียวโลมาโอนให้เลย” โลมายอมทุ่มสุดตัวเลยนะ แต่ร่างสูงตรงหน้ากลับส่ายหน้าไปมา ทำไมแพงจังวะ “ซีจะเอาเท่าไร” ก็ยังส่ายหน้าอีก (-__- + ) “เงินพี่มีแล้ว” จ้าพ่อคนรวย พ่อเทพบุตร “เเล้วซีอยากได้อะไร” “อืม….” ร่างสูงตรงหน้าทำท่านึกคิด ชักช้าจริง!! “โลมาต้องจับมือพี่ตลอด”เรื่องแค่นี้สบาย สงสัยพี่แกกลัวหลง “ได้” “และพรุ่งนี้โลมาจะต้องยอมตามใจพี่ทุกอย่าง โดยไม่มีข้อแม้ “ ทำไมมันเริ่มดูเยอะๆ คิดหนักเลยฉัน “ส่วนวันนี้พี่เลี้ยงเอง” เท่านั้นแหละ “ตกลงค่ะ” ^^ ไม่ต้องคิดเยอะแล้ว โลมาต้องการแค่นี้แหละ ฉันไม่ได้เห็นแก่เงินเลยนะคะทุกคนจริงจริ๊ง~ “อะไรคะ?” ซียืนมือมากุมมือฉันไว้แล้วประสานเข้ากัน “ไปกัน” เอ่อ….ทำไมมันเป็นเขินๆล่ะ คนตรงหน้าหันมายิ้มให้ฉันแล้วหันกลับไปมองมาสคอตมิกกี้เมาส์ที่จะถ่ายรูปให้ “มาเดี๋ยวพี่ถ่ายให้” ฉันปล่อยมือออกจากซีเตรียมจะเดินไปยืนข้างมาสคอต “โลมา” “หื้ม คะ?” เสียงเรียกทำให้ฉันหันกลับ ซีเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าฉันแล้วย่อตัวลงให้ความสูงเราเท่ากัน โน้มใบหน้าเข้ามาใกล้ๆ ยกมือขึ้นจัดทรงหน้าม้าให้ฉันอย่างเบามือ ตึกตัก ตึกตัก อัตราการเต้นของก้อนเนื้อข้างซ้ายเต้นเร็วผิดปกติยามรอยยิ้มอบอุ่นตรงหน้าเผยออกมาสะกดให้ฉันละสายตาออกไปไม่ได้เลย “เสร็จแล้ว” เสียงทุ้มเอ่ย ทำให้สติฉันกลับคืนมา “///” “ไปได้แล้วเจ้าตัวกลมๆ รอนานแล้ว” แต่เอ๊ะ อะไรคือตัวกลมๆ “เขาเรียกว่ามิกกี้เมาส์” ว่าจบฉันวิ่งออกไปถ่ายรูปคู่กับมิกกี้เมาส์ทันที เราถ่ายรูปกันอยู่สักพัก โดยคุณตากล้องกิตติมศักดิ์ถ่ายให้ไม่บ่นสักคำ แถมยังถ่ายสวยมากๆด้วย “ซีไปเล่นนั้นกันเถอะ” ฉันจับมือซีแล้วลากไปต่อแถวเครื่องเล่นรถไฟเหาะเคยเปิดเจอในเน็ตมาเป็นเครื่องเล่นหวาดเสียวและเร็วสุดๆ เลยล่ะ โลมาตื่นเต้น >_< “…” “ทำไมซีทำหน้าอย่างนั้น” คนตรงหน้ามีสีหน้าที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก สัมผัสได้ถึงเหงื่อไหลออกมาจากมือที่จับอยู่ หรือว่า… บ้าน่าาา “ซีกลัว?” ฉันกลั้นขำถามคนตัวโต (-__- ) เจ้าตัวหันมองฉันหน้าตาย “เปล่า” ใช่แน่ๆ โลมาถึงทีแกเอาคืนเเล้ว แค่คิดถึงสภาพคนตรงหน้าอ้วกแตกก็แทบจะกลั้นขำไม่ไหวแล้ว หึๆ (^__^) ซะที่ไหนกันล่ะ!!!! อ้วก~ หลังจากที่เราเล่นเครื่องเล่นวินาศสันตะโรนั้นแล้ว ตัวฉันนั้น ก็ได้นั่งกอดชักโครกประหนึ่งเป็นร่างกายส่วนที่ 33 ที่ขาดหายไปตั้งแต่ชาติปางก่อน ฮือออ (T T) อ้วกจนเวียนหัวแล้ว “ไหวไหม” กลับกันกับอีกคนหลังจากลงจากเครื่องเล่นหน้าตาสดชื่น ท่าทีสนุกเปรียบเสมือนเจอกับสิ่งที่ถูกใจ T_T ง่าาาให้ทุกข์แก่ท่านทุกข์นั้นถึงตัว “โลมาเวียนหัว จะอ้วกอีกแล้ว” คนตัวโตแสดงสีหน้าเป็นห่วงออกมา ซีลูบหลังฉันเบาๆ พร้อมกับยื่นยาดมมาให้ฉัน เฮ้อ ค่อยยังชั่ว แต่เอ๊ะ! “ซีเข้ามาในห้องน้ำหญิงได้ไง” ฉันเบิกตากวางมองคนตรงหน้า หันไปมองรอบๆ ข้างที่เกิดการญี่ปุ่นมุงจับกลุ่มซุบซิบมองมาทางเรา ไหนจะสายตาที่มองคนตัวโตแวววาวแทบกรี๊ดเหมือนเจอซูเปอร์สตาร์ระดับฮอลลีวูด แม่เจ้าอีแป้นจะเป็นลม “โอเคแล้วใช่ไหม” พี่แกหาได้สนใจรอบข้างไม่ ใช้ผ้าเช็ด หน้าให้ฉันพร้อมกับจัดทรงผมหน้าม้าให้ฉันเหมือนเดิม มันใช่เวลาไหมคุณพี่ T_T ก่อนอื่นฉันต้องออกจากห้องน้ำให้ได้ “โลมาโอเคแล้ว เราออกจากที่นี่ก่อนดีกว่า” ซีพยักหน้าโอบไหล่ฉันเดินออกจากห้องน้ำทันที รอดแล้วฉัน ซีพาฉันมานั่งตรงม้านั่งใต้ต้นไม้ “นั่งรอพี่ตรงนี้ก่อน ห้ามไปไหนเข้าใจไหม” ยังไม่ทันได้ถามพี่แกก็วิ่งออกไป ไปไหนของเขา ……TrrrrrTrrrr…. แม่เจ้า!!! ฉลามโทรมา“ท....ทะเล ไม่สบายอยู่.... อ่ะ “ ปากเล็กกัดปากล่าง ก้มมองชายหนุ่มใช้ลิ้นเลียให้เธอผ่านแพนตี้ “พี่อยากให้โลมาฉีดยาให้พี่” เขาเพียงแค่เงยหน้าจากกลางใจสาว ปลายลิ้นเลียมุมปากอ้อนวอนเธอ คาคมโตออดอ้อนด้วยน้ำเสียงหวาน สันจมูกโด่งแดงนิดจากพิษไข้ มันช่างน่าหลงไหล โลมาหลับตาพริ้ม ฉันขอยอมแพ้กับดาเมจยั่วนี้ค่ะ นิ้วสวยยกขึ้นลูบกลุ้มผมยอมให้เขาฝั่งหน้าเข้าลึกขึ้นไปอีก มือหนาเกี่ยวแพนตี้ลงทำให้สายตาคมมองกลางใจสาวตรงหน้า บ่งบอกว่าเธอต้องการเขาแล้ว “น้ำหวานเยิ้มแล้วนะคะ ที่รัก” เธอกัดปากสูดลมหายใจเข้า สิ้นเสียงทุ้มเอ่ย ปลายลิ้นร้อนได้ก้มลงแตะกับเนื้อนูนอมชมพู ตวัดดูดเลียแหย่ลิ้นเข้าไปข้างใน “อ๊ะ อ่างงงงง ที่รัก อื้อออ” กลางใจสาวขมิบเสียวตามจังหวะที่ลิ้นร้อนนั้นได้ตวัดเลีย เม็ดติ่งปลายกุหลายขึ้นสีแดงแฉะไปด้วยน้ำหวาบร้องครางกระดุ้นแก่นกายเขาให้ขยายใหญ่จนเริ่มปวดแล้ว “พี่อยากปล่อยในเมียแล้ว” ร่างบางถึงฝั่งฝันปล่อยน้ำหวานไหลออกมาให้เขาเลียชิมจนพอใจแล้ว CEO หนุ่มปลดเนคไท ปลดกระดุมเสื้อออก เสยผมที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อขึ้น แก้มแ
“รบกวนช่วยเลื่อนการประชุมออกด้วยค่ะ” ร่างบางเปิดประตูเอ่ยเสียงหวานประกาศดังกลางห้อง ทำ CEO ที่นั่งกุมขมับต้องรีบเงยหน้าขึ้นมอง เพราะเสียงคุ้นเคยดูทรงพลังที่กระทบเข้าหูเขานั้น ทำใจเขาหวิวๆ แปลกๆ “........” เชี่ยยยยย เมีย มาได้ไงวะ 'ไอธามไหนมึงบอกโลมามีสอบไง' ผมหันมองไอธาม มันยกมือทำท่าปาดคอยกยิ้มเยาะผม ไอสัตว์ โลมาเดินเข้ามาหาผม ตาหวานมองผมไม่วางตาเลยครับ แต่ทว่า ร่างบางสวมเสื้อช้อป เดี๋ยวนะ! แม่งกระโปรงโคตรสั่น ถามว่าประเด็นที่ต้องสนใจใช่เรื่องกระโปรงสั่นๆไหม เออก็ใช่ เพราะตอนนี้ผมเริ่มอยู่ไม่สุขแล้วครับ เมื่อเห็นสายตามันวาวของสัตว์ตัวผู้ที่มองมาที่ขาขาวๆของโลมา “ทะเลกล้ามากนะที่โกหกโลมา” “เลิกประชุมได้ครับ ส่วนที่เหลือรายงานส่งผมทีหลัง เชิญครับ” เสียงทรงพลังปประกาศกราว ทุกสายตาจับจ้องมาที่หญิงสาวเสื้อช้อป เธอเป็นใครทำไมถึงได้มีอำนาจในการสั่งผู้บริหารขนาดนี้กันนะ “ผมยังพูดไม่จบเลยนะครับ ใครใช้ให้เด็กช่างเข้ามา พาออกไปด่วนเลย” เอาแล้วไง ไอคุณบดินถ้ากูไม่เสียเวลากับคุณมึงพูดเป็นชั่
“อื้ออออออ อ๊ะ! ขอลึกกว่านี้ ฮ้าา~” สะโพกมนบดขยี้ดุนข้างหลังยั่วยวนเขาให้เข้าไปในตัวเธอลึกๆขึ้นอีก “อ้างงงง” บ้าจริง ฉันอยากจะกัดลิ้นตัวเองให้ตายตรงนีี้เลย ฉันต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ ถึงได้ปล่อยตัวปล่อยใจได้ขนาดนี้ “อ้าขากว้างๆสิ” ร่างกายบางอ้าขาทำตามเสียงทุ้มกระซิบแหบพร่า เธอกัดปากล่างกลั้นเสียงครางแน่น ไม่อยากจะยอมรับหรอกนะ แต่ร่างกายมัน......รู้สึกดีเป็นบ้า สะโพกงอนโกงตัวให้กลางใจสาวรับแรงกระแทกที่เพิ่มความดุดันเข้ามาหนักหน่วงทุกจังหวะการเข้าออก แถมสัมผัสจากมือหนาที่แตะล่วงลึกเข้ามา ช่วยบดขยี้ที่ปลายติ่งกลีบกุหลาบชวนให้หวาบหวั่นปนเสียวจะขาดใจซะให้ได้ “อ่าาา........เมีย โคตรเอ็กซ์เลยวะ” “อ่ะ ทะเล โลมาเสียว....” T_T เหตุการณ์นี้มันเกิดขึ้นในห้องทำงานได้ยังไงเนี่ยยยยย ย้อนกลับไปก่อนหน้านี้ ตูด ตูด หมายเลขที่คุณเรียกไม่มีสัญญาตอบรับ.............. “ไม่รับสาย” ร่างบางในชุดเสื้อช้อปสีน้ำเงินตราสัญลักษณ์เด็กสถาปัตย์สวมกระโปรงพ
“หึ แบบนี้โลมาก็ดูมีความสุขดีออก ส่วนท่าอื่นมีแน่นอนครับที่รัก ได้โปรดอย่าพูดให้พี่หยุดได้ไหม” มือหนาเกี่ยวแพนตี้ออกด้านข้าง ก้มฝั่งใบหน้าลงลิ้นร้อนสัมผัสลงกับกลีบกุหลาบตอนนี้ปริมไปด้วยน้ำหวาน “อ๊ะๆ อ่าา ทะเล” เสียงครางหวานเผยขึ้นอีกครั้ง ขาสวยอ้ากว้างกว่าเดิม มือเล็กยังคงทำหน้าที่ลูบผมคนตัวโตเบาๆ ปล่อยให้เขาเล่นให้หน่ำใจจนเธอต้องปลดปล่อย “รู้สึกดีไหม?” “แฮ่กๆ” ฉันเผยรอยยิ้มเชยคางทะเลให้ขยับเข้าใกล้มากขึ้นจนสัมผัสถึงลมหายใจ กุมมือหน้าโอบกอดไปข้างหลัง กระซิบบอกข้างหูทะเลเบาๆ “รูดซิบให้หนูหน่อย” ร้อยยิ้มร้ายคนตรงหน้าผุดขึ้น ร่างหนาที่ถูกพลิกให้นั่งลงโซฟา เขาไม่อาจละสายตาจากโลมาได้เลย เมื่อคนน้องค่อยๆนั่งลงคร่อมเขา หลังจากนั้นมือหนาค่อยๆเลื่อยรูดซิบชุดเจ้าสาวลง โลมาลุกออกจากเขาและปลดชุดเจ้าสาวที่ป้องปราการลง “///////” แม่ง! ลูกไม้สีชมพู โคตรขับผิวน้องเลย แน่นอนครับ หน้ากูแดงแน่ๆ เพราะไม่เคยเห็นน้องแต่งแบบนี้ เชี่ยยยยยเขินครับ ยอมรับเลยว่าเขินน้อง “ไม่ชอบเหรอ” ไม่ใช่ไม่ชอบที่หันหน้าออกเพรา
ฟอดดดดดด~ ทะเลสวมกอดร่างบางจากข้างหลัง กดริมฝีปากสูดดมความหวานข้างแก้มนวลฟอดใหญ่ “หอมจัง” เขาเกยคางคลอเคลียต้นคอคุณภรรยาสุดสวยของเขา “งื้อออออทะเล อย่าแกล้งโลมา” เธอย่นคอหนีเขา วันนี้หนูหนีไม่ได้แล้วนะคะ “แขกกลับหมดแล้วนะ” ผมกระซิบข้างหูน้อง “ ///// ดีเลยเราจะได้พักผ่อน” แก้มนวลขึ้นสีแดงระรือ พยายามกลั้นเสียงตอบให้เป็นปกติที่สุด แต่ดาเมจอีพี่มันไม่ใช่ไงค่ะ สายตาคมนั้นมองเธอผ่านกระจกก็รู้ว่าทะเลต้องการอะไร เกินต้านละน้า งื้ออออเค้าเขิล “นั้นสิ ทุกคนกลับไปแล้ว แต่......” “อื้ออออออ~” เสียงกระซิบขาดห่วงไป เมื่อคนด้านหลังใช้ลิ้นสอดเข้าใบหูหยอกเล่นกับเธอ โลมากลืนน้ำลายลงมองการกระทำทะเล และใช่ ทะเลเผยยิ้มมุมปากสายตาคมกริบเผ่งมองเธอผ่านกระจกอย่างชอบใจกับใบหน้าแดงๆสายตาโอนอ่อนกับสัมผัสที่เขามอบให้ กัดริมฝีปากล่างกลั้นเสียงหวาน “พิธีเข้าหอพึ่งเริ่มครับเบบี๋” ตึกตัก ตึกตัก......../////....... ตกหลุมรักคนเดิมซ๊ำๆ มันเป็นอย่างนี้สินะ รอยจูบซ๊ำๆที่กดจูบลงมาดูดกลืนริมฝีปากเธอ ไม่ว่าจะผ่านไปนานแ
“ต่อจากนี้ฝากดูแลลูกสาวป๊าด้วยนะทะเล” มื้อเล็กถูกส่งต่อด้วยน้ำมือของคนเป็นพ่อ มือที่แสนอบอุ่นคู่นี้กำลังจะปล่อยมือของลูกสาวสุดที่รักให้กับผู้ชายอีกคนที่คนเป็นพ่อได้ไว้วางใจ “จะดูแลโลมาเป็นอย่างดีครับ” เขารับปากป๊าโลมาเผยสายตาแน่วแน่เพื่อยืนยันกับสิ่งที่เขาพูดออกมา ทะเลเอื้อมรับมือคนตัวเล็กจากพ่อตามากุมไว้แน่น “เจ้าสาวของพี่สวยจังเลยครับ” “///// งื้อออ /////” เสียงทุ้มกระซิบข้างหูนั้นทำใจเธอดิ้นโครมครามออกมาวิ่งเล่นกลางงานซะให้ได้ แถมเจ้าตัวจบท้ายด้วยการเอาใบหน้าหล่อๆถูคลอเคลียกับหูของเธอจนได้ยินเสียงโห้แซวจากคนในงาน “ร้ายนักนะ” ฉันมองค้อนยู่ปากใส่ทะเล ซึ่งเจ้าตัวหาสะทกสะท้านไม่ “^_^” ยังจะมายิ้มร้ายให้อีก ทะเลกระชับมือเล็กแน่น ทั้งคู่เดินจับมือกันด้วยรอยยิ้มแห่งความสุขก้าวเข้าสู่พิธีงานวิวาห์ “เชิญเจ้าบ่าวสวมแหวนให้กับเจ้าสาวครับ” เสียงพิธีกรดำเนินพิธีการขึ้น คนทั้งงานยิ้มกริ่มกับความน่ารักของเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ แต่งชุดสวยงามราวกับนางฟ้าตัวน้อยๆเดินดุ่มๆยื่นกล่องแหวนให้กับเจ้าบ่าว







