LOGINเฟตัน สาวห้าว เพื่อนสาวเพียงคนเดียวในคณะวิศวะ เรื่องวุ่นวายนี้จะเกิดอะไรขึ้นบ้าง ฝากติดตามด้วยคับบ
View Moreก่อนที่เปรมจะค่อยๆ ก้มหน้าลงมา ริมฝีปากของเราทั้งคู่ประกบเข้าหากันเปรมจูบฉันอย่างอ่อนโยนเขาประคองคอของฉันด้วยความนุ่มนวล ก่อนที่เราทั้งคู่จะถอนจูบออกจากกัน สายตาของเขา บ่งบอกว่าอยากทำมากๆ เขานิ่งไปสักครู่ก่อนที่จะ บรรเลงจูบที่เร้าร้อนใหม่กับฉัน เขาดันตัวฉันจนล้มใส่ที่นอน มือของเขาลูบไล้ตัวฉันไปทั่วเรือนร่าง ปลายจมูกโด่ง สูดดมไปทั่วพวงแก้มและซอกคอ “คิดถึงจังเลย กลิ่นที่คุ้นเคย” เขากระซิบพูดข้างหูของฉัน ด้วยความกระหาย ก่อนกลืนน้ำลายเอือกใหญ่ลงคอ เขาจูบพรมไปทั่ว คอของฉัน มืออีกข้าง เปิดเสื้อฉันขึ้น และปลดกระโปรงของฉันออกอย่างชำนาญ บาร์ที่ใส่ถูกยกขึ้นมากองไว้ที่เนินอก “อะอ๊าส์” เสียงกระเส่าออกมาจากปากของฉันทันทีที่เปรม ดูดเลียไปที่ยอดปทุม เขาตวัดลิ้นไปมา ด้วยความชำนาญ ก่อนจะกางขาของฉันออกให้เป็นรูปตัวเอ็ม เขาแทรกมาอยู่ตรงกลางระหว่างตัวของฉัน นิ้วมือเรียวยาว ค่อยๆบดขยี้ จุดต้องห้าม เมื่อน้ำใสๆไหลออกมานองอยู่ที่รูทาเข้า เขาไม่รอช้าที่จะค่อยๆสอดนิ้วเข้าไป “อือ แน่นจัง” เขาถอนปากออกจากปทุมถัน ก่อนจะพูด และสบดปากลงอีกรอบ นิ้วของเขาสับเข้าออกอย่างช้า ความรู้สึกของฉันเสียวสะท้านไ
#มหาลัย เมื่อฉันมาถึงมหาลัย ก็ไม่ได้เดินไปนั่งตรงพวกเสือแต่อย่างใด เพราะเห็นว่า มีสาวๆนั่งอยู่ด้วย ฉันเดินไปหาขนมปัง และเพื่อนผู้ชายอีก2คน " อ่าวเฟย์ "ขนมปังกล่าวทักทายและโบกมือให้ ฉันยิ้มและเดินไปนั่งกับพวกเธอ " นี่ เจ นะ ส่วนนี่ มังกร" "เรียกกรเฉยๆก็ได้ " " อ๋อได้ ส่วนเราเฟย์นะ " " เฟย์เป็นรุ่นพี่หนิ" " แต่ตอนนี้อยู่ปี1หนิ ก็เพื่อนกัน" ฉันพูดและเอื้อมมือไปหยิบขวดน้ำทำให้เสื้อแขนยาวที่สวบอยู่มันล่นขึ้นมาเล็กน้อย " เฟย์สักด้วยหรอ "มังกรถาม " อ๋อใช่ " " น่ารักขนาดนี้ไม่คิดว่าจะสัก" เจพูด " นายก็อย่าดูคนที่ภายนอกนะ จริงๆแล้วฉันก็ไม่ใช่คนดีนะ พวกนายมองฉันที่ภายนอกแล้วคิดว่าฉันเป็นคนดีเอง ถ้าวันไหนฉันไปแกล้งหรือทำร้ายคนอื่นขึ้นมา เดี๋ยวก็ว่าฉันแบบนั้น แบบนี้อีก" ฉันพูดเชิงบ่นๆเพื่อนๆเอาแต่ยิ้มให้ “ ไหน ขอดูหน่อยสิ สักอะไร ” เจพูดต่อ “ ไม่ ยุ่งจริงๆ ” ฉันพูดแหย่เพื่อน ก่อนที่จะคุยกันเรื่องอื่น #ฝั่งของกลุ่มเสือ “ ทำไมไอตันไม่มานั่งกับเราวะ ” คิวที่มองฉันก่อนหันมาพูดกับเพื่อน “ เออนั้นดิ กูว่าไอตันมันแปลกไปป่าววะ” พอร์ช “ มันก็คงอยากอยู่กับเพื่อนใหม่นั่
# 10:30น. “เฟย์ ไม่ไปเรียนหรอลูก” เสียงเรียกของพ่อฉันดังขึ้น “เรียน……ห๊ะ เรียน“ ฉันพูดก่อนจะดีดตัวขึ้นจากที่นอนรีบวิ่งไปอาบน้ำแต่งตัว แต่ก็ไม่ทันอยู่ดี สายจนได้ เลยตัดสินใจ ไปตอนบ่ายดีกว่า ”กินข้าวด้วยนะลูก“ ”ค่าาา“ เมื่อฉันทานอาหารเสร็จก็เป็นเวลา 12:30พอดี จึงขับรถธรรมดาออกมาจากบ้านทันที เพราะมีเรียนตอน13:00น “รถติดอะไรตอนนี้!!!” ฉันบ่นขึ้นมา เมื่อเห็นรถติดยาวเป็นแถว #14:15 น “ขออนุญาตค่ะอาจารย์” “รีบเข้ามาเลย จนจะเลิกเรียนอยู่แล้ว พึ่งจะมา วันแรกก็สายเลยนะหล่อน“ อาจารย์ดุฉันยกใหญ่ ก่อนฉันจะค่อยๆเดินหาที่นั่ง สุดท้าย ไปนั่งอยู่ท้ายแถว ”นี่ๆ เธอชื่ออะไรหรอ“ เสียงหญิงสาวน่าตาน่ารักดูสดใส พูดขึ้น ”ชื่อหนิง เอ่อไม่ใช่ เฟย์ตัน“ ฉันดันพูดติดปากไปซะได้ว่าชื่อหนิงเจิน ช่วงนี้ต้องปรับตัวอยู่มาก เพราะยังไม่ค่อยชินกับไทยเท่าไหร่นัก ”เราขนมปังน๊าาา ยินดีที่ได้รู้จัก“ เธอยิ้มอย่างสดใสให้ฉัน ”เรียกเราเฟย์เฉยๆก็ได้นะ“ ”โอเครเฟย์ น่ารักจัง“ ”ห๊ะ555“ ”เธอน่ารักจริงๆ ดูสิ มีแต่คนมอง“ ฉันเงยหน้าขึ้น ก่อนจะเห็นว่าคนอื่นทำท่าทางหลบสายตาย ”บอกแล้ว“ ”เธอก็น่ารักขนมปัง“ ”เรามาเป็น
# โรงพยาบาล ฉันตื่นขึ้นมา เสียงเครื่องบางอย่างดังปี๊ดๆอยู่ในหัว กลิ่นอายของยาคละคลุ้งไปทั่วห้องก่อนจะมองที่ตัวของฉันเอง มือที่มีสายน้ำเกลือพัวพันเต็มไปหมด ฉันค่อยๆจะลุกขึ้น แต่รู้สึกเจ็บแปล๊บขึ้นมาทันที่ ที่เองด้านหลัง มองไปรอบๆห้องไม่เห็นใคร ก่อนฉันจะมองหาโทรศัพท์ แกร๊ก เสียงเปิดประตู " เฟย์ ตื่นแล้วหรอ " ฉันหันไปมองชายตรงหน้า ก่อนจะเห็นว่า เขากำลังยืนร้องไห้อยู่ " ทำไมกูมาอยู่โรงบาลว่ะ เฟรม "ฉันพูดด้วยน้ำเสียงที่แหบแห้ง " ก็เฟย์โดนอริคุณหมิงยิงเข้า " ใช่ ตอนอยู่บนตึกฉันเห็นบุคคลน่าสงสัย และจังหวะที่ฉันขอกอดเค้า ไม่ใช่เพราะฉันอยากจะกอดเพียงแค่เอาตัวเองไปกำบังกระสุนแทนเจ้านาย ไม่รู้คิดได้ยังไง " นี่หลับไปกี่วันแล้วอ่ะ " " 3วัน เพราะเสียเลือดมาก แล้วก็ผ่าเอากระสุนออกอีก ใจพี่แทบไม่อยู่เฉยกับที่" " อือ ไม่เป็นไรแล้วเอาน้ำมาให้กินหน่อยสิ " # 1สัปดาห์ผ่านไปหลังจากตื่นขึ้น ฉันไม่เห้นวี่แววของเจ้านายสุดที่รักของฉันเลย พอกลับไปถึงบ้านของเค้า ฉันที่เห้นเค้านั่งอยู่ เขารีบวิ่งมาพยุงตัวฉันจากพี่ชายของฉันก่อนจะมองเค้าด้วยสีหน้าที่ไม่เป็นมิตรและไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่นัก " ไปได้แล้ว
เสือทำตาเขียวใส่ฉัน เขาดูโกรธเอามากๆ เขานิ่งและไม่พูดอะไรกับฉันเลย แต่ก็ยังหวงฉันอยู่ ทันทีที่เห็นเปรมจับมือฉัน เขาก็รีบดึงฉันให้ไปนั่งข้างๆ “ไอตัน มึงนี่ตลอดเลยนะ เรื่องความเด๋อเนี้ย” คิวดุฉัน “ขอโทษ ก็ไม่รู้อ่ะ ” “ไม่รู้เหี้ยไร ไออิ้นก็บอกอยู่ว่าจองโต๊ะนี้” พอชดุฉันขึ้น “ก็มีพนักงานมาบ
เสือมองหน้าฉัน ทำเอาฉันเขินจนทำอะไรไม่ถูกเลยก็ว่าได้ ก่อนที่เขาจะเอามือใหญ่ๆหนาๆมาจับที่ท้ายทอยคอของฉันและดึงให้ต่ำลงมา เสือสบดปากของเขา เข้าริมฝีปากบางนุ่มของฉันอย่างรุนแรง บ่งบอกว่า วันนี้เขาต้องการเป็นอย่างมาก และเหมือนจะลงโทษฉันที่ทำให้เขาต้องเสียน้ำตา เขาถอดเสื้อของตัวเองออก ก่อนที่เขาจะถ
เมื่อเราคุยหยอกล้อเล่นกัน ก็ทานอาหารไปด้วย จึงถึงเวลาที่ทุกคนแยกย้ายกันไปขึ้นชั้นเรียน ฉันก็แยกย้ายจากพวกที่เหนือ เขาดูเป็นคนดีพอสมควร อีโก้ไม่สูง เฟรนลี่และน่ารักเอามากๆๆ วันนี้พวกเรามีเรียนกันจนถึงแค่บ่าย3 ตกเย็นต้องมารูมกับพวกรุ่นพี่อีก ทำให้อาจารย์ปล่อยพวกเราเร็วกว่าปกติ เพื่อให้พวกเรามีเวลาว
บรืนนนนนนน เสียงรอของคิว ขับเข้ามาจอดอย่างเร่งรีบ ทำเอาเสือที่ทำหน้าที่พ่อบ้านอยู่รู้สึก หงุดหงิดและ สงสัย “ มาทำไมอีกว่ะ เหงาหรือไง’’ ผมวางมือจากตะหลิว ก่อนจะฝากสตูเนื้อ กับป้าอ้อย แม่ครัวของเรา ผมเดินออกมาไม่ทันได้ ด่าทอเพื่อน มันก็วิ่งแจ้น ขึ้นไปที่ห้องนอนของผมทันที “ ไอสัสเอ้ย มาก็ไม่บอก