Masuk….TrrrrTrrrrrr…
“ฮ... ฮะโหล ฮัลโหล”เสียงแกจะสั่นทำไมเนี่ย (อยู่ไหน!!) “!!!” ปลายสายตะคอกให้ฟังลักษณะของอารมณ์หรืออาจจับได้ว่าเป็น “…. ฉลามว่าอะไรนะ” ภายในใจฉันเต้นเร็ว ๆ นี้ควบคุมเสียงให้เป็นปกติที่สุด (อย่ากล่าวหากูไม่รู้นะว่าไปทำอะไรมา) อึ้งใจว่าร้ายแตกสลายแขนขาร่วงเมื่อทราบปลายสายพูดคำในเสียงฉลามต้องโกรธมากอาจจะสามารถพูดออกมาได้เพราะว่าฉันจะดื้อหรือเกเรไม่พูดถึงฉลามอย่างมากก็ไม่เคยพูดถึงอย่างชัดเจนถึงความสำคัญเลย “ฉะฉลามฮึก” ฉันไม่รู้จักอย่างเป็นทางการ กลอนน้ำตาที่คลอไม่ให้ไหลรินออกมา (เสียงร้องต้นฉบับวะ เห๊ยยย!!! โลมาพี่อีกครั้งคุยกับลูกน้องอยู่) อา อ้าวววคุณพระ!!! อีแม่นั้นเก็บน้ำตาที่ร่วงหล่นลงมาทัน “กลิ่นของโลมาตกใจหมดเลย” “พี่ขอโทษสำหรับลูกน้องมันทำงานพลาดนะลูกน้องมันทำงานพลาดอย่างนึงเลยตั้งใจไป” เพราะไม่ได้อกไปทีคิดว่าจะจับได้ในส่วน “ไม่ได้ว่าโลมาส่วน” ฉันย้ำอีกครั้งในเรื่องของสิ่งนี้ (ไม่ครับๆ สำหรับลูกน้องมันมาขัดพี่ตอนโทรหาโลมาพอดีพี่ข่าวคราวครับ) บางออยังไม่ค่อยจะพูดถึงจะอ้วกแตกอีกครั้ง “ทีหลังไม่เอาแบบนี้แล้วฉลามใจหายหมดเกือบเป็นที่รู้จักแล้วด้วย” เหตุจบพร้อมกับปาดน้ำตาออกมาจากใบหน้าติดตามแล้ว (โอ๋ๆ เด็กชายพี่ผิดไปแล้ว ยกโทษให้พี่นะครับ) “บางที” อาจจะมองยิ้มร้ายเมื่อได้ยินน้ำเสียงร้อนรนพูดอย่างใจฉัน (แล้วนี่โลมาของพี่กำลังอยู่) เดี๋ยวฉันเจอคำถามนี้เพราะทำอะไร “กำลังนั่งคิดถึงฉลามอยู่ไหน” สีข้างฉันจะถแล้ว “คิดถึงแล้วเมื่อไหร่จะมาหาพี่ครับ” อีกครั้งสงสัยอยากเจอหน้าน้องจริงๆ รออีกนานนะโลมาจะกอดให้ลอกใจเลย “คิดถึงโลมาใช่ม๊าาา” ฉันพูดล้อเลียนปลายสายออกมา “ไม่คิดถึง” “ง่ะขี้เกียจเลยแต่โลมาคิดถึงฉลามนะ” (ฮ่า ฮ่า ครับๆพี่ก็คิดถึงโลมา) “คุยกับใคร” 0_0!!! (เสียงใคร!!!) ปลายสายถามออกมาเสียงเพรียงซัวแล้วโลมาทำให้มองดูคนตรงหน้าพร้อมกับยกนิ้วชี้แตะปากเพื่อให้ซีเงียบๆ และให้รอก่อนฉันเดินออกซีเอ็นซีหนึ่งที่ฉันจะพูดถึงฉันคุย “เสียงทีวีน่ะติดตามถึงเรื่องนี้กับพระเอกเลยตอนนี้ก่อนฉลามโลมาจะดูละครต่อแล้วรักฉลามนะคะ จุ้บๆ” (โลมาดะ…) แล้วกดวางสายทันที ตอนนี้ฉันก้าวเท้าที่ไหนออกจากห้องวะทำไมมันดวง หมับ!!! “อ๊ะ” คนตัวโตยืนมองข้างหลังฉันตอนไหนไม่รู้คว้ามือฉันให้หันหน้าไปที่เจ้าตัว “คุยกับใคร” ซีเอ่ยถามฉันน้ำเสียงเฆ็งคนตรงหน้าที่ขมวดคิ้วทำหน้านิ่งเหมือนไม่พอใจในส่วนผสมหล่อที่มีน้ำไหลออกมาเป็นกรอบหน้าและหางคิ้วไปวิ่งมาราธอนในเขาฉันลากซีในเมนูจับคนตรงทำหน้าที่ทำหน้าดุนั่งลงทำเสร็จฉันทำหน้าของให้กระเป๋า เจอแล้วเจอแล้ว - ซีมีท่าทีตกใจเล็กน้อยเริ่มต้นยกผ้าเย็นซับเหงื่อที่ไหลออกมาจากใบหน้าให้ “สงสัยจะร้อนมากหน้าแดงหูแดงหมดเลย” “” หลายจุดจบเนื้อหา เบือนหน้าหลบหนี หันหลังมุมด้วยยกมือลูบหน้าตัวเองที่ควบคุมอารมณ์อยู่ ในส่วนของเขาคือบอกเปล่าแต่หูแดงหน้ายังแดงอยู่นะ โลมางงเจ้าค่ะ “ซีนะว่าไม่ได้อะไรเลย” ฉันจะสะกิดหลังคนโตถามเพื่ออนาคตเป็นลมโลมายังไม่รู้นะ “ที่เลวร้าย” “หมีพูห์” สายตาฉันโฟกัสมือใหญ่ที่ยื่นแก้วน้ำทรงกระบอกลายหมีพูห์มาได้ตามปกติพี่แกไม่ว่ากับหมีพูห์วะดูจะชอบจัง “ให้โลมาเป็นพิเศษ” “ฮ่องกง” ในเรื่องยิ้มตาหยีให้ซีหยิบมาดื่มขึ้นทันที อ่า... น้ำมะพร้าวที่ตรงนั้นด้วยร่างสูงยกขึ้นมือขยี้หัวฉันเบา “หายเวียนหัวยัง” “หายแล้ว” ทำไมชอบจับหัวฉันจัง โลมาจะติดเอานะคะ>< “โลมาหิวข้าวแล้วเราไปหาอะไรกินกันเถอะ” ฉันจะลุกขึ้นยืนเชิงบอกคนตรงหน้า “จับมือพี่” เกือบจะลืมไปเลยมือใหญ่กุมมือฉันแล้วพาไปหาหิวโหย หลังจากที่หิวโหยจริงๆ ทำได้สำเร็จอยู่ในร้านกิ๊ฟช็อปททว่าสามารถเลือกของอยู่นั้นสายตาดันไปเจอตุ๊กตาตัวเหลืองๆ ใส่เสื้อสีแดงเข้าบังเอิญจริงๆ แล้วจับที่คาดผมและส่งสายตาระยิบระยับให้คนตรงหน้าที่มองมือฉันเจอตัวสอบสวน “ไม่ใส่” ร่างสูงพูดเสียงเเข็งปนดุ ... ดูเข้ากันออก “ล่ะทำไม โลมาว่าดูเข้ากันออก” “พี่-ไม่-ใส่คำสั่งนี้เด็ดขาด” (-__-) ถึงขนาดที่กล่าวมานี้ “ไหนบอกว่าวันนี้จะตามใจโลมาไงคะ” ฉันจะแกล้งทำเป็นน่าเศร้าที่หน้าเก็บที่คาดผมไว้เดิม “โภชนาการ โอเคพี่ยอมใส่ก็ได้” บางทีอาจหาที่คาดผมใส่ให้ซีแต่ใส่ลงไปเล็กน้อยต่ำ โลมาใส่” “ก... ต่อไปแล้ว ///” ร่างสูงโน้มตัวของร่างกายให้ระดับหน้าเท่ากันโดยที่จมูกเราห่างกันแค่ไม่กี่เซ็น “น้ำมันหน้าแดง” ซีเอ็นยิ้มมุมปากใช้นิ้วชี้เขียจมูกฉันค่อย ๆ รีบผละจากร่างสูงทันที “คะสามารถหน้าแดง โลมาแค่ร้อน” เพราะฉันร้อนจานร้อนอย่างแน่นอน “ร้านเปิดแอร์” พี่จะขยี้ไปไหน “กะจะคนมันร้อนอ่ะไม่รู้แหละไปเลือกต่อดีกว่า” เมินสงสัยตรงหน้าเป็นบางครั้งสนใจเลือกต่อ “อะ!! อะไรเนี่ย” สูงร่างสูงมาคาดผมมา อีกที “โลมาเลือกให้พี่แล้วใส่ตาพี่เลือกโลมาบ้าง” ซีกลั้นท้ายอัมยิ้ม ดันให้ฉันเดินผ่านดูหน้ากระจก 0o0 “เหมาะดี” อะไรนะ!!! กขขิขี้จริงๆอ… อุ่นจิเนี่ยนะมักจะเหมาะกับ “อี๋~ไม่เห็นเหมาะเลย” ยกมือขึ้นเตรียมจะออกแต่แต่ (-__-) “ห้าม-เอา-ออก” ชัดถ้อยชัดคำคำตัดสินมมมมเพิ่มเติมคือความจำเป็นต้องทำหน้าจริงจังเป็นพิเศษเลย “โลมาไม่อยากใส่” คนตรงหน้าขมวดคิ้วทำหน้าจริงจัง “ก็น่ารักดี” ซีจัดทรงที่คาดผมอุ่นจิและผมหน้าม้าไว้บนหัวฉันให้เข้าที่เข้าทางยิ้มออกมาทำหน้าเหมือนเจอของที่พลัดพรากจากกันเป็น 10 ปีอีแม่จะบ้า!! “คู่กัน” พี่แกยื่นโทรศัพท์อย่างให้ฉันให้หันหน้าพร้อมกับกระจกพร้อมกับโอบรอบคอจากทางด้านหลังไป “กดกด” ซีแคนดี้มากข้างหูฉันเพื่อเรียกสัต แชะ “โลมาถอดได้ยัง” ขยับออกจากอ้อมกอดคนตัวโตแล้วยื่นโทรศัพท์คืนให้ซี “ตลอดกาลเพียงเลือกให้ใหม่” ยังคงจะเลือกให้เพิ่มเติมในระนองที่พี่ใจเย็นเลย ร่างสูงแชะทำหน้าดูยื่นมือมาถอดที่คาดผมฮีโร่อุนจิออกจากหัว “ ส่วนใหญ่ ไม่เอาไม่มากนะ” ลองกอดอกดูซีที่จะเลือกให้อยู่โลมาไม่ไว้ใจเจ้า “แล้ว” ซีที่คาดผมใส่บางส่วน “ทำไมต้องพิกลาภ” พี่แกชอบดูการ์ตูนหมีพูห์มากสาเหตุของการเอาหน้าพี่แกจริงๆ “ไม่รู้สิในในรูปมันคู่กัน” ซีชี้ไปที่รูปสอบสวนอ่าน...ก็ยังดีกว่าอุนจิแหละ “คงมั่นว่าทำไมหมีพูห์กับพิกเป็นเวลานานเป็นส่วนใหญ่กัน” และขิงคนตัวโตซะหน่อยซอฟต์โลมาก็ดูมานะจ๊ะ “แต่สำหรับพี่ไม่ได้อยากเป็นเพื่อนกับโลมานะ” ฉันขมวดคิ้วงงกับเนื้อเรื่องคนตรงหน้า “จะต้องไม่ใช่เพื่อนสิคะ ซีอายุมากกว่าต้องเป็นพี่” กับคำพูดของตัวเองอีกก็ถูกอีกโลมา “ (-__- ) ( -__-) ไม่อยากเป็นพี่” “ไม่เป็นพี่แล้วจะอยู่ที่นี่” ซียกยิ้มมุมปากเดินต่อไปฉันอีกครั้งหนึ่งก้าวถอยหลังอีกหนีร่างสูงที่ขยับมาเรื่อยๆบ้าจริง! ทางตันร่างสูงใช้แขนคู่กับท้าวกำแพงไม่ต้องพูดถึงหนีได้ (^-^!) และโน้มผู้คนที่เข้ามาข้างในในหูฉัน “อยากเป็นคนของโลมา”“ท....ทะเล ไม่สบายอยู่.... อ่ะ “ ปากเล็กกัดปากล่าง ก้มมองชายหนุ่มใช้ลิ้นเลียให้เธอผ่านแพนตี้ “พี่อยากให้โลมาฉีดยาให้พี่” เขาเพียงแค่เงยหน้าจากกลางใจสาว ปลายลิ้นเลียมุมปากอ้อนวอนเธอ คาคมโตออดอ้อนด้วยน้ำเสียงหวาน สันจมูกโด่งแดงนิดจากพิษไข้ มันช่างน่าหลงไหล โลมาหลับตาพริ้ม ฉันขอยอมแพ้กับดาเมจยั่วนี้ค่ะ นิ้วสวยยกขึ้นลูบกลุ้มผมยอมให้เขาฝั่งหน้าเข้าลึกขึ้นไปอีก มือหนาเกี่ยวแพนตี้ลงทำให้สายตาคมมองกลางใจสาวตรงหน้า บ่งบอกว่าเธอต้องการเขาแล้ว “น้ำหวานเยิ้มแล้วนะคะ ที่รัก” เธอกัดปากสูดลมหายใจเข้า สิ้นเสียงทุ้มเอ่ย ปลายลิ้นร้อนได้ก้มลงแตะกับเนื้อนูนอมชมพู ตวัดดูดเลียแหย่ลิ้นเข้าไปข้างใน “อ๊ะ อ่างงงงง ที่รัก อื้อออ” กลางใจสาวขมิบเสียวตามจังหวะที่ลิ้นร้อนนั้นได้ตวัดเลีย เม็ดติ่งปลายกุหลายขึ้นสีแดงแฉะไปด้วยน้ำหวาบร้องครางกระดุ้นแก่นกายเขาให้ขยายใหญ่จนเริ่มปวดแล้ว “พี่อยากปล่อยในเมียแล้ว” ร่างบางถึงฝั่งฝันปล่อยน้ำหวานไหลออกมาให้เขาเลียชิมจนพอใจแล้ว CEO หนุ่มปลดเนคไท ปลดกระดุมเสื้อออก เสยผมที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อขึ้น แก้มแ
“รบกวนช่วยเลื่อนการประชุมออกด้วยค่ะ” ร่างบางเปิดประตูเอ่ยเสียงหวานประกาศดังกลางห้อง ทำ CEO ที่นั่งกุมขมับต้องรีบเงยหน้าขึ้นมอง เพราะเสียงคุ้นเคยดูทรงพลังที่กระทบเข้าหูเขานั้น ทำใจเขาหวิวๆ แปลกๆ “........” เชี่ยยยยย เมีย มาได้ไงวะ 'ไอธามไหนมึงบอกโลมามีสอบไง' ผมหันมองไอธาม มันยกมือทำท่าปาดคอยกยิ้มเยาะผม ไอสัตว์ โลมาเดินเข้ามาหาผม ตาหวานมองผมไม่วางตาเลยครับ แต่ทว่า ร่างบางสวมเสื้อช้อป เดี๋ยวนะ! แม่งกระโปรงโคตรสั่น ถามว่าประเด็นที่ต้องสนใจใช่เรื่องกระโปรงสั่นๆไหม เออก็ใช่ เพราะตอนนี้ผมเริ่มอยู่ไม่สุขแล้วครับ เมื่อเห็นสายตามันวาวของสัตว์ตัวผู้ที่มองมาที่ขาขาวๆของโลมา “ทะเลกล้ามากนะที่โกหกโลมา” “เลิกประชุมได้ครับ ส่วนที่เหลือรายงานส่งผมทีหลัง เชิญครับ” เสียงทรงพลังปประกาศกราว ทุกสายตาจับจ้องมาที่หญิงสาวเสื้อช้อป เธอเป็นใครทำไมถึงได้มีอำนาจในการสั่งผู้บริหารขนาดนี้กันนะ “ผมยังพูดไม่จบเลยนะครับ ใครใช้ให้เด็กช่างเข้ามา พาออกไปด่วนเลย” เอาแล้วไง ไอคุณบดินถ้ากูไม่เสียเวลากับคุณมึงพูดเป็นชั่
“อื้ออออออ อ๊ะ! ขอลึกกว่านี้ ฮ้าา~” สะโพกมนบดขยี้ดุนข้างหลังยั่วยวนเขาให้เข้าไปในตัวเธอลึกๆขึ้นอีก “อ้างงงง” บ้าจริง ฉันอยากจะกัดลิ้นตัวเองให้ตายตรงนีี้เลย ฉันต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ ถึงได้ปล่อยตัวปล่อยใจได้ขนาดนี้ “อ้าขากว้างๆสิ” ร่างกายบางอ้าขาทำตามเสียงทุ้มกระซิบแหบพร่า เธอกัดปากล่างกลั้นเสียงครางแน่น ไม่อยากจะยอมรับหรอกนะ แต่ร่างกายมัน......รู้สึกดีเป็นบ้า สะโพกงอนโกงตัวให้กลางใจสาวรับแรงกระแทกที่เพิ่มความดุดันเข้ามาหนักหน่วงทุกจังหวะการเข้าออก แถมสัมผัสจากมือหนาที่แตะล่วงลึกเข้ามา ช่วยบดขยี้ที่ปลายติ่งกลีบกุหลาบชวนให้หวาบหวั่นปนเสียวจะขาดใจซะให้ได้ “อ่าาา........เมีย โคตรเอ็กซ์เลยวะ” “อ่ะ ทะเล โลมาเสียว....” T_T เหตุการณ์นี้มันเกิดขึ้นในห้องทำงานได้ยังไงเนี่ยยยยย ย้อนกลับไปก่อนหน้านี้ ตูด ตูด หมายเลขที่คุณเรียกไม่มีสัญญาตอบรับ.............. “ไม่รับสาย” ร่างบางในชุดเสื้อช้อปสีน้ำเงินตราสัญลักษณ์เด็กสถาปัตย์สวมกระโปรงพ
“หึ แบบนี้โลมาก็ดูมีความสุขดีออก ส่วนท่าอื่นมีแน่นอนครับที่รัก ได้โปรดอย่าพูดให้พี่หยุดได้ไหม” มือหนาเกี่ยวแพนตี้ออกด้านข้าง ก้มฝั่งใบหน้าลงลิ้นร้อนสัมผัสลงกับกลีบกุหลาบตอนนี้ปริมไปด้วยน้ำหวาน “อ๊ะๆ อ่าา ทะเล” เสียงครางหวานเผยขึ้นอีกครั้ง ขาสวยอ้ากว้างกว่าเดิม มือเล็กยังคงทำหน้าที่ลูบผมคนตัวโตเบาๆ ปล่อยให้เขาเล่นให้หน่ำใจจนเธอต้องปลดปล่อย “รู้สึกดีไหม?” “แฮ่กๆ” ฉันเผยรอยยิ้มเชยคางทะเลให้ขยับเข้าใกล้มากขึ้นจนสัมผัสถึงลมหายใจ กุมมือหน้าโอบกอดไปข้างหลัง กระซิบบอกข้างหูทะเลเบาๆ “รูดซิบให้หนูหน่อย” ร้อยยิ้มร้ายคนตรงหน้าผุดขึ้น ร่างหนาที่ถูกพลิกให้นั่งลงโซฟา เขาไม่อาจละสายตาจากโลมาได้เลย เมื่อคนน้องค่อยๆนั่งลงคร่อมเขา หลังจากนั้นมือหนาค่อยๆเลื่อยรูดซิบชุดเจ้าสาวลง โลมาลุกออกจากเขาและปลดชุดเจ้าสาวที่ป้องปราการลง “///////” แม่ง! ลูกไม้สีชมพู โคตรขับผิวน้องเลย แน่นอนครับ หน้ากูแดงแน่ๆ เพราะไม่เคยเห็นน้องแต่งแบบนี้ เชี่ยยยยยเขินครับ ยอมรับเลยว่าเขินน้อง “ไม่ชอบเหรอ” ไม่ใช่ไม่ชอบที่หันหน้าออกเพรา
ฟอดดดดดด~ ทะเลสวมกอดร่างบางจากข้างหลัง กดริมฝีปากสูดดมความหวานข้างแก้มนวลฟอดใหญ่ “หอมจัง” เขาเกยคางคลอเคลียต้นคอคุณภรรยาสุดสวยของเขา “งื้อออออทะเล อย่าแกล้งโลมา” เธอย่นคอหนีเขา วันนี้หนูหนีไม่ได้แล้วนะคะ “แขกกลับหมดแล้วนะ” ผมกระซิบข้างหูน้อง “ ///// ดีเลยเราจะได้พักผ่อน” แก้มนวลขึ้นสีแดงระรือ พยายามกลั้นเสียงตอบให้เป็นปกติที่สุด แต่ดาเมจอีพี่มันไม่ใช่ไงค่ะ สายตาคมนั้นมองเธอผ่านกระจกก็รู้ว่าทะเลต้องการอะไร เกินต้านละน้า งื้ออออเค้าเขิล “นั้นสิ ทุกคนกลับไปแล้ว แต่......” “อื้ออออออ~” เสียงกระซิบขาดห่วงไป เมื่อคนด้านหลังใช้ลิ้นสอดเข้าใบหูหยอกเล่นกับเธอ โลมากลืนน้ำลายลงมองการกระทำทะเล และใช่ ทะเลเผยยิ้มมุมปากสายตาคมกริบเผ่งมองเธอผ่านกระจกอย่างชอบใจกับใบหน้าแดงๆสายตาโอนอ่อนกับสัมผัสที่เขามอบให้ กัดริมฝีปากล่างกลั้นเสียงหวาน “พิธีเข้าหอพึ่งเริ่มครับเบบี๋” ตึกตัก ตึกตัก......../////....... ตกหลุมรักคนเดิมซ๊ำๆ มันเป็นอย่างนี้สินะ รอยจูบซ๊ำๆที่กดจูบลงมาดูดกลืนริมฝีปากเธอ ไม่ว่าจะผ่านไปนานแ
“ต่อจากนี้ฝากดูแลลูกสาวป๊าด้วยนะทะเล” มื้อเล็กถูกส่งต่อด้วยน้ำมือของคนเป็นพ่อ มือที่แสนอบอุ่นคู่นี้กำลังจะปล่อยมือของลูกสาวสุดที่รักให้กับผู้ชายอีกคนที่คนเป็นพ่อได้ไว้วางใจ “จะดูแลโลมาเป็นอย่างดีครับ” เขารับปากป๊าโลมาเผยสายตาแน่วแน่เพื่อยืนยันกับสิ่งที่เขาพูดออกมา ทะเลเอื้อมรับมือคนตัวเล็กจากพ่อตามากุมไว้แน่น “เจ้าสาวของพี่สวยจังเลยครับ” “///// งื้อออ /////” เสียงทุ้มกระซิบข้างหูนั้นทำใจเธอดิ้นโครมครามออกมาวิ่งเล่นกลางงานซะให้ได้ แถมเจ้าตัวจบท้ายด้วยการเอาใบหน้าหล่อๆถูคลอเคลียกับหูของเธอจนได้ยินเสียงโห้แซวจากคนในงาน “ร้ายนักนะ” ฉันมองค้อนยู่ปากใส่ทะเล ซึ่งเจ้าตัวหาสะทกสะท้านไม่ “^_^” ยังจะมายิ้มร้ายให้อีก ทะเลกระชับมือเล็กแน่น ทั้งคู่เดินจับมือกันด้วยรอยยิ้มแห่งความสุขก้าวเข้าสู่พิธีงานวิวาห์ “เชิญเจ้าบ่าวสวมแหวนให้กับเจ้าสาวครับ” เสียงพิธีกรดำเนินพิธีการขึ้น คนทั้งงานยิ้มกริ่มกับความน่ารักของเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ แต่งชุดสวยงามราวกับนางฟ้าตัวน้อยๆเดินดุ่มๆยื่นกล่องแหวนให้กับเจ้าบ่าว







