LOGINChapter 97“แค่เนี้ย” เธอถามเสียงสูง“ก็ขอแต่งงานไง จริงใจร้อยเปอร์เซ็นต์ ผมมันคนไม่ร่ำรวยอะไร ไม่มีทรัพย์สินมากมายล้นหัว ไม่มีรถหรือมีบ้านโก้ๆ แต่ผมมีสิ่งเดียวคือความรักและความจริงใจให้กับคุณ สองสิ่งนี้แหละที่ผมจะมอบให้คุณตลอดชีวิตของผม” คำพูดของรังสรรค์เรียกน้ำตาแห่งความดีใจให้กับภัทรา ความร่ำรวย ความโก้หรู หญิงสาวหาต้องการไม่ สองสิ่งที่เขาพูดออกมานั้นคือสิ่งที่เธอต้องการมากที่สุด ความรักและความจริงใจ“สินสอดจะให้เท่าไหร่”“สินสอดเหรอ มีเงินอยู่ในธนาคารสองล้านห้าแสนสามหมื่นสี่พันยูโร ไม่มีบ้านหรอกเพราะคุณท่านทั้งสองปลูกบ้านให้อยู่ต่างหาก ด้านหลังของบ้านหลังใหญ่ มีรถยนต์คันหนึ่งที่เป็นส่วนตัว แค่นี้พอหรือเปล่า” ดวงตาของภัทราเบิกกว้าง รังสรรค์มีเงินเก็บสองล้านกว่ายูโร คิดเป็นเงินไทยประมาณหนึ่งร้อยล้านบาท อย่างนี้ที่เมืองไทยเรียกว่ารวย แต่น่าแปลกทำไมรังสรรค์มีเงินมากขนาดนี้ หรือว่าทำผิดกกหมาย ค้าของเถื่อน“ทำไมคุณมีเงินเยอะจังเลยล่ะ เป็นลูกน้องมาเฟียมีเงินมากมายขนาดนี้เลยหรือ”“เงินเก็บของผมเอง ผมได้เงินเดือนๆ ละหนึ่งหมื่นยูโร ก็ประมาณห้าแสนบาท ยังไม่รวมเงินพิเศษจากคุณท่านทั้งสอง คุณวิ
Chapter 96 “หน้าที่ของเธอ คือทำยังไงก็ได้ให้พลิสซิลล่ามาที่นี่” โรเจอร์บอกแผนการขั้นที่หนึ่งให้มาลีได้รับฟัง“ให้ฉันทำแค่นี้เองเหรอ” เธอถามสวนอย่างสงสัย มันจะง่ายไปหน่อยไหม“ใช่ แค่นี้ เพราะสิ่งที่เธอคิดว่าแค่นี้มันจะทำให้ไอ้วิโตมันตายทั้งเป็น เจ็บจนกระอักออกมาเป็นเลือด” โรเจอร์พูดด้วยน้ำเสียงเหี้ยมเกรียม จริงอยู่เขารักและพอใจในตัวของปรางค์รวีเป็นอย่างมาก แต่ความรักที่มีให้ปรางค์รวีน้อยกว่าความรักที่มีให้น้องสาว เขาจำต้องเลือกทางนี้“คุณจะทำยังไงหากฉันพาพลิสซิลล่ามาที่นี่”“แล่เนื้ออกมาเป็นชิ้นๆ ให้ไอ้วิโตมันได้เห็น วินาทีที่ผู้หญิงที่มันรักเจ็บปวดทุกทรมานตายไปต่อหน้า” นี่คือแผนของเขา แต่เขายังไม่รู้เลยว่าจะทำได้อย่างที่ใจคิดหรือเปล่า มาลีแสยะยิ้มแผนนี้ดีจริงๆ แล่เนื้อปรางค์รวีออกมาเป็นชิ้นๆ มองดูวิตโตริโอดิ้นทุรนทุรายมองดูคนที่ตนรักถูกทำร้าย โดยที่ช่วยอะไรไม่ได้“ตกลงฉันจะเป็นคนพานังพลิสซิลล่ามาที่นี่เอง” โรเจอร์มองตามร่างของมาลีที่เดินหายออกไปจากโกดังด้วยรอยยิ้มที่แสนจะน่ากลัว ผู้หญิงคนนี้เป็นผู้หญิงที่ไม่น่าคบเอาเสียเลย ทำร้ายได้แม้แต่เพื่อน จบงานนี้เขาจะจัดการกับมาลีด้วยตัวของเข
Chapter 95งานหมั้นเกิดขึ้นในอีกหนึ่งเดือนต่อมา ญาติสนิททางฝ่ายชายเดินทางมาเป็นสักขีพยาน รวมทั้งเพื่อนของวิตโตริโอ ฟิลิปโปเองไม่พลาดที่จะมาร่วมแสดงความยินดีกับหลานชาย เขาเดินทางมากจากเมืองไทยพร้อมกับลาโอ้ และจะเดินทางกลับในวันรุ่งขึ้น เพราะมีงานที่จะต้องสะสางและต้องดูแล เนื่องจากโรเจอร์เงียบจนผิดสังเกต เขาจำต้องระวังร้านเครื่องเพชรและกิจการอื่นๆ ของหลานรักเป็นเท่าตัว โดยมีลาโอ้และลูกน้องที่ไว้ใจได้คอยช่วยเหลือ โดยส่งข่าวให้หลานชายและอเล็สซานโดรรู้เป็นระยะทางด้านฝ่ายหญิงมีเพียงกมลเนตรและภัทราที่เดินทางมาจากเมืองไทย และแขกอีกคนที่ไม่มีใครอยากให้มาอย่างมาลี ที่ออดอ้อนขอปรางค์รวีมาร่วมงานนี้ด้วย สาเหตุที่มาลีรู้เรื่องงานหมั้น เพราะตัวเธอเองคอยสอดส่องและสืบเรื่องราวของวิตโตริโออยู่ตลอดเวลา รายงานให้โรเจอร์ทราบเป็นระยะเหมือนโชคชะตาจะเข้าข้างวันนั้นมาลีเดินทางไปซื้อของที่ห้างสรรพสินค้า เจอกับวิตโตริโอและปรางค์รวีที่มาเดินซื้อเสื้อผ้าจะใส่ไปงานหมั้นพอดี คราแรกเธอแปลกใจมากที่ปรางค์รวีเป็นว่าที่คู่หมั้นของมาเฟียเลือดร้อน แทนที่จะเป็นคู่หมายอย่างกมลเนตร แต่เธอไม่อยากรู้ถึงสาเหตุ เพราะถือว่าไม่
Chapter 94“คุณอยากแก้แค้นหรือเปล่าล่ะ” เขาถามเมื่อคิดอะไรดีๆ ออก“คุณถามแบบนี้หมายความว่ายังไงคะ” มาลีถามอย่างสนใจ“ผมจะบอกกับคุณว่า เราสองคนมีศัตรูคนเดียวกัน ผมไม่รู้หรอกกว่าคุณแค้นวิโตเรื่องอะไร แต่ถ้าคุณอยากแก้แค้นเราร่วมมือกันได้นะ” โรเจอร์หากองหนุน มาลีมองหน้าโรเจอร์นิ่ง แก้แค้นเหรอเป็นสิ่งที่เธอต้องการอยู่พอดี แต่อยากรู้มากกว่าว่าโรเจอร์มีความแค้นเคืองอะไรกับวิตโตริโอ“ก่อนที่เราสองคนจะร่วมมือกัน ฉันอยากฟังเหตุผลที่คุณแค้นไอ้วิโต ส่วนฉันจะเล่าความแค้นที่มีต่อพี่วิโตให้ฟัง แลกเปลี่ยนความเกลียดชังที่มีให้ไอ้วิโต”มาลีเล่าจุดเริ่มต้นของความแค้นและความรักให้โรเจอร์ฟังอย่างไม่ปิดบัง โรเจอร์นอนฟังเรื่องราวที่อัดแน่นอยู่ในใจของมาลี เขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าผู้หญิงคนนี้จะเป็นเพื่อนของคนรักวิตโตริโอ เป็นเพื่อนกับปรางค์รวี นิสัยช่างแตกต่างราวกับนรกและสวรรค์จริงๆ แม้ว่าคำพูดของมาลีที่บอกว่า ปรางค์รวีผู้หญิงที่เขาหลงรักจะทำแท้งเพื่อไปหาชายอื่น เขาไม่เชื่อแต่ไม่ทักท้วง เมื่อฟังเธอเปิดใจเรื่องราวต่างๆ จนจบ ถึงคราวที่โรเจอร์จะเล่าความลับที่ฟังแน่นอยู่ในอกให้มาลีฟัง ซึ่งเธอเป็นคนเดียวที่ได้รับร
Chapter 93วิตโตริโอผ่อนร่างบางไร้เรี่ยวแรงลงบนที่นอน มือแกร่งจับเรียวขาสวยทั้งสองข้างพาดบนบ่าแข็งแรง ดันลำตัวไปข้างหน้า ใช้มือทั้งสองข้างเท้าวางกับที่นอน หัวเข่าทั้งสองข้างของเขาคุกเข่าขนานกับสะโพกกลมมน เอวหนาโยกไหวสลับกับบดเบียดส่วนที่เชื่อมต่อ ร่างบางสั่นสะท้านสะดุ้งเฮือก เปล่งเสียงครางสยิวออกมาไม่ขาดปาก มือเล็กชื้นเหงื่อจับเอวหนาแน่น ยกสะโพกรับจังหวะความเป็นชายที่กระแทกกระทั้นเข้าหากลีบกุหลาบ ความคับแน่นที่เขาแทรกผ่าน เสียงครางที่ดังก้องของปรางค์รวี ทำให้เขายิ่งออกแรงรักมากยิ่งขึ้น แผ่นหลังบางเสียดทานกับผ้าปูที่นอนยับยู่ยี่ เป็นเพราะแรงส่งที่มีกำลังแรง ความแรงของเขานั้นเปรียบประดุจพายุลูกใหญ่ก่อตัวเป็นเกลียวคลื่นของสึนามิที่กำลังกวาดซัดทุกอย่างที่ขวางหน้า“พี่เสือ...อา / ปรางค์...โอ้ว” สองเสียงสอดประสานดังกังวานไปทั่วห้อง หัวใจทั้งสองดวงเปล่งประกายด้วยแสงแห่งรัก เอิบอิ่มด้วยความสุขที่กำลังคืบคลานเข้ามา ชายหนุ่มยันกายลุกขึ้นนั่งชันเข่า มือใหญ่จับเอวคอดเล็กแน่น จับขยับโยกไหวส่งสะโพกอัดกระแทกเข้าหากุหลาบงามไม่ยั้ง เธอกรีดร้องเมื่อแสงสีสันสวยงามนับร้อนนับพันสีสว่างวับอยู่ตรงหน้า สีสัน
Chapter 92สิ่งที่เร้นลับประจักษ์อยู่ตรงหน้า เป็นสิ่งที่เขารอคอย ปากหนาทาบทับกุหลาบช่องามทันที โบกสะบัดลิ้นเข้าไปในกลีบดอกที่ตระการตา รุกรานจนเธอดิ้นราวกับโดนไฟลวก ร้องครางอย่างกระสันซ่าน น้ำหวานไหลเอ่อออกมาให้แมลงร้ายอย่างเขาดื่มกิน ความหวานที่เขาได้สัมผัสด้วยปากและลิ้น เพิ่มพลังให้เขากระหายความเสน่หามากยิ่งขึ้น“พี่เสือ...พอคะ...พอ...อา” เสียงของเธอเว้าวอนและร้องขอ ปรางค์รวีเหมือนคนจมอยู่ใต้สายน้ำเย็นเฉียบ ทะลึ่งพรวดขึ้นสู่ผืนน้ำ เพื่อหาอากาศหายใจ ตอนนี้เธอแทบจะหาลมหายใจของตัวเองไม่เจอ เนื่องจากปลายลิ้นสากยังคงหยอกเย้าลึกล้ำเข้าไปในกลีบกุหลาบไม่ยอมหยุด ความเสียวซ่านที่ได้รับทำให้หน้าท้องของเธอเกร็ง ภายในช่องท้องมวนตัวกันจับเป็นกลุ่มก้อนของกองไฟ มันร้อนรุ่มแผดเผาจนเธอต้องเปล่งเสียงครางออกมาเพื่อบรรเทาอาการแสนจะทรมานนี้แมลงหนุ่มกลัดมันยังคงดื่มกินน้ำหวานที่ไหลเอ่อมาต่อเนื่อง เสียงกรีดร้องครั้งแล้วครั้งเล่าที่เขาได้ยิน ช่างเสนาะหูน่าฟังยิ่งหนัก นิ้วมือหยอกเย้ากับเม็ดเกสร เรียวปากและลิ้นแนบสนิทกับกุหลาบงาม กำลังทรมานปรางค์รวีอย่างต่อเนื่อง เขาไม่หยุดเพียงเท่านี้ มืออีกข้างละจากการลูบไล