تسجيل الدخولمشاركة
ตอนที่ 5 ปล่อยฉันนะ
تاريخ النشر:
2026-05-09 11:00:49“หน็อย! ตัวก็ดำนิสัยยังป่าเถื่อนอย่างนี้ยังจะกล้าหลงตัวเองอีก ถึงฉันจะสวยหรือไม่สวยแกก็ไม่มีสิทธิ์ลักพาตัวฉันมาอย่างนี้”
“ดำๆ อย่างฉันนี่ล่ะเร้าใจกว่าหนุ่มกรุงเทพเยอะ ไม่แน่ว่าต่อไปเธออาจจะขอร้องให้ฉันคบกับเธอเองก็ได้” ธาวินยืนกอดอกยกยิ้มเยาะอย่างพอใจ
“ไม่มีทาง! บอกมาเดี๋ยวนี้ว่าแกจับตัวฉันมาทำไม”
“ไม่บอก! อยู่ที่นี่เป็นเมียฉันซะดีๆ ยังไงเธอก็หนีไม่พ้นหรอก”
“กรี๊ดดดด!!! ถ้าจะให้ฉันเป็นเมียแกฉันยอมตายดีกว่า”
พูดจบทอปัดก็ยกหลังมือขึ้นปาดน้ำตาบนแก้มขาวออกจนเกลี้ยง เธอร้องไห้ราวกับเด็กน้อยที่กำลังโดนรังแก คนอย่างเธอยอมตายดีกว่าต้องเสียศักดิ์ศรี คิดได้อย่างนั้นก็วิ่งลงไปในทะเลทันที
แม้ว่าตอนนี้ทอปัดจะจมหายไปในทะเลแล้วแต่ธาวินยังคงยืนนิ่งมองดูอย่างใจเย็น เขาคิดว่าคุณหนูอย่างทอปัดคงไม่กล้าฆ่าตัวตายแน่ แต่ทว่าเขารู้จักผู้หญิงคนนี้น้อยไปเสียแล้ว
“ยัยบ้าเอ๊ย!” ธาวินสบถเสียงดังก่อนจะรีบวิ่งตามลงไปควานหาตัวเจ้าหล่อน
ชายหนุ่มร่างกำยำจมผุดจมว่ายอยู่สักพักก็เจอตัวทอปัด ตอนนี้เจ้าหล่อนหมดสติจากการขาดอากาศหายใจใต้ผืนน้ำ เขาจึงอุ้มร่างบอบบางขึ้นมาจากน้ำในท่าเจ้าสาว วางตัวทอฝันให้นอนราบลงบนพื้นทรายสีขาวบีบจมูกเรียวเพื่อจะเป่าปากช่วยชีวิตแต่ทว่า
“แค่กๆๆ”
ทอปัดสำลักน้ำออกมาพุ่งเข้าไปที่ใบหน้าของธาวินเต็มๆ ทำเอาชายหนุ่มต้องรีบยกมือขึ้นมาเช็ดหยดน้ำพวกนั้นออกไปด้วยความรังเกียจ
“อี๋...ยัยบ้าเอ๊ย! ฉันไม่น่าช่วยเธอเลย” เขาบ่นอุบนั่งคุกเข่ามองทอปัดที่ตอนนี้กำลังรู้สึกตัวลืมตาขึ้นมามองเขาอีกครั้ง
“นี่ฉันตายแล้วยังมาเจอแกในนรกอีกงั้นเหรอ” ทอปัดเอ่ยกับตัวเองเบาๆ เพราะนึกว่าตัวเองได้ตายไปแล้ว
“ยัยบ้าเธอยังไม่ตาย และที่นี่ก็ไม่ใช่นรกอย่างที่เธอเข้าใจ ลุกขึ้นแล้วกลับเข้าไปในกระท่อมเดี๋ยวนี้ เดี๋ยวก็ได้ตายจริงๆ ซะหรอก”
“ไม่! ฉันไม่ไปไหนทั้งนั้น พาฉันกลับบ้านเถอะนะฉันไหว้ล่ะ” ทอปัดเอ่ยขอร้องพลางยกมือไหว้เขา การที่เธอโดนจับตัวมาที่นี่โดยไม่รู้สาเหตุมันทำให้ทุกอย่างดูมืดมนไปหมดทุกทาง หากเธอรู้สาเหตุก็จะพอหาทางออกให้กับตัวเองได้บ้าง
“ขอร้องให้ตายฉันก็ไม่ยอมปล่อยเธอไปหรอก กลับไปที่กระท่อมเดี๋ยวนี้”
“ไม่ไป! ฉันจะนอนอยู่ตรงนี้ให้ตายไปเลย”
“ไม่ไปใช่ไหม! ด้ายยย!!!!”
ว่าแล้วนายหัวหนุ่มหล่อผู้ป่าเถื่อนก็แบกหญิงสาวร่างเล็กผอมเพรียวขึ้นบนบ่าหน้า ก่อนจะยกมือหนาขึ้นฟาดที่แก้มก้นงอนงามสองสามครั้งจนเกิดเสียงดัง
“กรี๊ดดดด!!! ปล่อยฉันนะไอ้บ้า ปล่อยฉันลงเดี๋ยวนี้”
เจ้าหล่อนร้องสุดเสียง พยายามดิ้นรนเพื่อให้หลุดพ้นจากการกระทำของชายหนุ่ม มือน้อยๆ กำไว้แน่นก่อนจะทุบไปที่แผ่นหลังกว้างระรัว แต่ทว่าธาวินกลับไม่สะทกสะท้านเลยสักนิด เอาแต่ยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะพาเจ้าหล่อนเดินตรงไปยังกระท่อม ก่อนที่อาทิตย์จะลาลับขอบฟ้าไปเสียก่อน
أحدث فصل
ทัณฑ์แค้นแสนเสน่หา ตอนที่ 83 อวสาน
ว่าแล้วก็ก้มลงกราบแทบเท้าภาสพล ก่อนจะเปลี่ยนมาเป็นฉัตรดาราอีกที “หากพวกแกรักกันจริงแม่ก็ไม่ขัดอะไร ขอแค่ดูแลกันและกันให้ดีที่สุด อดีตมันไม่สามารถแก้ไขได้แต่เราสามารถทำอนาคตให้ดีได้ ใช้อดีตเป็นบทเรียนในการดำเนินชีวิตนะลูกนะ” “ขอบคุณครับคุณแม่” “ขอบคุณค่ะคุณแม่” ทอปัดซาบซึ้งใจจนน้ำตาไหล แต่พอหันไปมองผู้เป็นพ่อกลับยังคงเมินเฉย เธอจึงเป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นมาบ้าง“คุณพ่อคะ ปัดเองก็มีส่วนผิดเหมือนกัน ผิดที่รักคุณธาวิน ผิดที่ทำให้คุณพ่อผิดหวังและเสียใจ ปัดรู้ว่าคุณพ่อรักปัดมาก แต่ปัดอยากให้คุณพ่อรักคนที่ปัดรักด้วยเช่นกัน ต่อจากนี้ไม่ว่าจะดีหรือร้ายปัดจะยอมรับมันโดยไม่ปริปากบ่นเลยสักคำ ไม่ว่าชีวิตปัดเป็นอย่างไรแต่ขอให้คุณพ่ออยู่ข้าง ๆ ปัด เป็นกำลังใจให้ปัดอย่างนี้ตลอดไปได้ไหมคะ ถึงปัดจะเ
ทัณฑ์แค้นแสนเสน่หา ตอนที่ 82 ขอขมา
เรือนกายอันเปลือยเปล่าทั้งสองนอนกอดก่ายกันอย่างมีความสุขที่สุดในชีวิต ทอปัดโอบกอดร่างกำยำไว้อย่างแนบแน่นราวกับกลัวว่าเขาจะหนีหายไปไหน ธาวินประทับรอยจูบซ้ำ ๆ บนหน้าผากน้อย ๆ ของเมียรัก ครั้งนี้ถือว่ามีความสุขที่สุดตั้งแต่น้องชายจากไปก็ว่าได้ “อีกสามวันเรากลับกรุงเทพกันไหม” “ทำไมจู่ ๆ ถึงอยากกลับคะ” “ฉันอยากไปขอขมาพ่อกับแม่เธอ ทำทุกอย่างให้มันถูกต้อง” “คุณโอเคใช่ไหม คุณพ่อไม่ชอบขี้หน้าคุณมาก ๆ เลยนะ ท่านรอที่จะแก้แค้นคุณเสมอมา เสี้ยมให้ไข่มุกเกลียดคุณก็ทำมาแล้ว” “ถ้าคิดจะรักลูกสาวท่านก็ต้องยอมก้มหัวให้ท่าน ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นฉันจะอดทนเพื่อเธอกับลูก”
ทัณฑ์แค้นแสนเสน่หา ตอนที่ 81 ชอบค่ะ
คืนนี้เป็นคืนแรกที่สามคนพ่อแม่ลูกมีโอกาสได้นอนร่วมห้องกัน ทอปัดรู้สึกเคอะเขินไม่น้อยเมื่อต้องมานอนร่วมเตียงกับธาวินอีกครั้ง ถึงแม้จะมีลูกสาวตัวน้อยนอนอยู่คั่นกลางก็ตามที หากทว่าสายตาทั้งสองคู่กับประสานกันอย่างหวานซึ้งมานานหลายนาทีแล้ว ในขณะที่ลูกสาวเอาแต่นอนเล่นโทรศัพท์มือถือ ไม่ยากนักที่ลลิลล์จะสนิทใจกับผู้เป็นพ่อ อาจด้วยเพราะความสัมพันธ์ทางสายเลือด อีกส่วนหนึ่งเป็นเพราะธาวินใช้ความพยายามในการเอาอกเอาใจ แสดงความรักต่อทอปัดเพื่อให้ลูกสาวได้เห็นว่าพ่อตัวเองนั้นรักและทะนุถนอมผู้เป็นแม่มากแค่ไหน เด็กวัยนี้เป็นวัยที่ต้องการถูกเอาใจและหากมีกิจกรรมสนุก ๆ ให้ทำยิ่งชอบใจเข้าไปใหญ่ “ไข่มุกง่วงนอนหรือยังคะ” คนเป็นพ่อถาม “ยังไม่ง่วงเลยค่ะ ได้อยู่กับคุณพ่อคุณแม่ทั้งทีไข่มุกไม่ง่วงเลยค่ะ”
ทัณฑ์แค้นแสนเสน่หา ตอนที่ 80 ใจสลาย
ทอปัดยิ้มตอบอย่างรู้สึกโล่งใจเมื่อกาลเวลาสามารถขัดเกลาคนคนหนึ่งให้ดีขึ้นได้ เปลี่ยนแปลงตัวเองไปในทางที่ถูกที่ควรอย่างสิ้นเชิง “ขอบใจเธอมากนะ หวังว่าเราจะอยู่ในเกาะนี้ด้วยกันอย่างมีความสุขตลอดไป” “ถ้าเธออยากอยู่ที่นี่นะคะ...นายหญิง” ทั้งสองยิ้มให้กันก่อนที่ทอปัดจะวิ่งออกไปจากหน้าเรือนเพื่อไปตามหาหัวใจของเธอ เป็นการวิ่งในระยะไกลที่เธอไม่รู้สึกเหน็ดเหนื่อยเลยสักนิด มาถึงที่หมายก็เห็นเพียงเด็ก ๆ และลูกสาวของเธอกำลังวิ่งเล่นกันอย่างสนุกสนาน หากทว่าตอนนี้ไม่เห็นธาวินอยู่ด้วย “ไปไหนของคุณนะ” “ตามหาฉันอยู่เหรอ”&nb
ทัณฑ์แค้นแสนเสน่หา ตอนที่ 79 แล้วอยู่ไหน
บัดนี้ทอปัดมีโอกาสอยู่กับปกรณ์เพียงลำพังใต้ร่มไม้ริมชายหาด ทั้งคู่นั่งชันเข่าฟังเสียงคลื่นซัดสาดเข้าฝั่ง ทอดสายตามองไปยังโค้งฟ้าสีครามอย่างรู้สึกผ่อนคลาย หากทว่าภายในใจมีคำพูดนับหมื่นล้านที่อยากจะเอื้อนเอ่ยกับคนที่นั่งข้าง ๆ เสียงสะอื้นไห้ของทอปัดทำให้ชายชาติทหารอย่างปกรณ์ต้องหันไปมองอย่างรู้สึกเป็นห่วง “ระบายมันออกมาเถอะพี่จะรับฟังทุกอย่าง ขอแค่ปัดรู้สึกสบายใจขึ้น” “ปัดขอโทษที่มาเกาะนี้โดยไม่ได้บอกพี่ปกรณ์นะคะ ปัดแค่อยากพาลูกมาเจอกับพ่อของแก ไม่อยากให้ไข่มุกเกลียดพ่อตัวเอง” “พี่เข้าใจ ปัดทำถูกต้องแล้ว พ่อกับลูกยังไงก็ตัดกันไม่ขาด แล้วปัดล่ะตัดนายหัวขาดหรือยัง” สีหน้าคนถามไร้ซึ่งความอคติ รอยยิ้มอันจริงใจนั้นทำให้ทอปัดรู้สึกอุ่นใจทุกครั้ง ครั้งนี้ก็เช่นเดียวกัน&
ทัณฑ์แค้นแสนเสน่หา ตอนที่ 78 อโหสิกรรม
ทอปัดทรุดตัวลงนั่งเมื่อรู้ความจริงเสียที ไม่ได้เสียใจเพียงแค่ธนาต้องจบชีวิตลงเพราะแพรวาเป็นต้นเหตุ แต่เธอเสียใจที่แพรวารู้เรื่องทั้งหมดตั้งแต่แรกแต่ไม่ยอมบอกความจริงกับเธอ ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไม่นึกว่าเพื่อนที่เธอรักมากที่สุดจะเลือดเย็นถึงเพียงนี้ “ฮึก...ไม่จริงใช่ไหม แพรวาไม่มีวันทำอย่างนี้ ไม่มีวันโกหกฉันอย่างนี้” “คนที่ทำร้ายธนาตัวจริงก็คือแพรวา ผมมันโง่เองที่เชื่อว่าเป็นคุณเพราะเห็นแค่ภาพถ่ายใบเดียว ผมทำลายคุณอย่างไม่น่าให้อภัย” ธาวินยังคงร่ำไห้ด้วยความรู้สึกผิดจับใจ บัดนี้ความรู้สึกโกรธเคืองที่เคยมีมันได้มลายหายไปจนหมดสิ้นแล้ว เธอกับธาวินไม่มีความแค้นเคืองต่อกันอีกต่อไป เธอรู้ว่าเขาเข้าใจผิด มันอาจจะเป็นโชคชะตาที่ทำให้ทั้งสองมาพบเจอกันในสถานการณ์เช่นนั้น ได้มีโซ่ทองคล้องใจและได้รักกัน&nb
ทัณฑ์แค้นแสนเสน่หา ตอนที่ 1 ไปเที่ยว
“ขอโทษนะคะขอเข้าไปนั่งข้างในหน่อย”‘ทอปัด’ เอ่ยกับชายหนุ่มผู้ซึ่งกำลังนั่งขวางทางอยู่บนเบาะริมทางเดิน บนเครื่องบินลำหนึ่งซึ่งมีจุดหมายปลายทางยังจังหวัดสุราษฎร์ธานี เธอกำลังจะไปหาเพื่อนสาวที่นั่นเพื่อใช้ช่วงเวลาซัมเมอร์ในการท่องเที่ยวให้หนำใจ “เชิญครับ” หนุ่มใหญ่ที่นั่งอยู่หันไปส่งยิ้มให
ทัณฑ์แค้นแสนเสน่หา ตอนที่ 9 หยุดนะ
ธาวินนั่งยอง ๆ เพื่อให้มองใบหน้าสวยได้ถนัดตา ส่งมือไปเชยคางเรียวอย่างถือวิสาสะหากทว่าเจ้าหล่อนสะบัดหน้าหนีไม่ยอมรับการรุกราน ธาวินไม่ยอม เลื้อยมือไปรั้งท้ายทอยไว้ไม่ให้เจ้าหล่อนปฏิเสธได้อีก เมื่อใบหน้าทั้งสองอยู่ใกล้กันในระยะประชิด สายตาก็ประสานกันอย่างช่วยไม่ได้ ยิ่งไม่มองใกล้ ๆ ทอปัดยิ่งรู้สึกค
ทัณฑ์แค้นแสนเสน่หา ตอนที่ 8 ทุกอย่าง
รุ่งเช้าของวันใหม่ได้เริ่มต้นขึ้นอีกครั้งภายในเกาะมินตรา ร่างของทอปัดยังคงอยู่บนฟูกเก่า ๆ ภายในกระท่อมหลังเล็ก เจ้าหล่อนยังไม่รู้สึกตัวตั้งแต่เมื่อคืนจนกระทั่งตอนนี้ เปลือกตาสวยขยับก่อนจะเปิดขึ้นอย่างช้า ๆ เมื่อรู้สึกตัวก็รีบดีดร่างลุกขึ้นนั่งอย่างกะทันหัน กวาดสายตามองไป
ทัณฑ์แค้นแสนเสน่หา ตอนที่ 7 ซาตานร้าย
“ดูท่าทางเธอจะมั่นใจมากเลยนะ ถ้าได้ยินสิ่งที่ฉันจะบอกอย่าหัวใจวายตายไปก่อนล่ะ” ว่าแล้วธาวินก็นั่งชันเข่าข้างหนึ่งลงตรงหน้าเธอ ส่งรอยยิ้มเหี้ยมให้สื่อว่าเขาไม่ได้กลัวเลยสักนิด
قد تعجبك أيضًا
เสือร้ายพ่ายเมีย
ลำเจียก256.4K وجهات النظرรอยร้าวรัก
Sitha76.2K وجهات النظرรวมเรื่องแซ่บ (9) NC20+
Beefy Cat128.4K وجهات النظرถึงป๋าดุ (ดัน) หนูก็ไหว
ผลิกา(เลอบัว)69.5K وجهات النظرตั้งท้องลูกของเจ้านายซีอีโอจอมโหด
Mr. Rams91 وجهات النظرบำเรอรักไร้ใจ
ผัดบวบ106 وجهات النظرเถื่อนรักเจ้าสาวริมทาง
คุณธิดา130 وجهات النظرล้ำเส้นเพื่อนสนิท (์NC 20+)
ผัดบวบ117 وجهات النظر
