ตอนที่ 9 หยุดนะ

ธาวินนั่งยอง ๆ เพื่อให้มองใบหน้าสวยได้ถนัดตา ส่งมือไปเชยคางเรียวอย่างถือวิสาสะหากทว่าเจ้าหล่อนสะบัดหน้าหนีไม่ยอมรับการรุกราน ธาวินไม่ยอม เลื้อยมือไปรั้งท้ายทอยไว้ไม่ให้เจ้าหล่อนปฏิเสธได้อีก เมื่อใบหน้าทั้งสองอยู่ใกล้กันในระยะประชิด สายตาก็ประสานกันอย่างช่วยไม่ได้ ยิ่งไม่มองใกล้ ๆ ทอปัดยิ่งรู้สึกคุ้นหน้าผู้ชายคนนี้ แววตานี้ช่างคล้ายกับเพื่อนของเธอเหลือเกิน คล้ายจนอดคิดไม่ได้ว่าทั้งสองจะต้องเป็นญาติกัน

            “เธอคิดถูกแล้ว ฉันอยากได้เธอเป็นเมีย เป็นเมียที่ไม่มีโอกาสได้ออกไปจากที่นี่ตลอดชีวิต”

            “ต่อให้ฉันต้องตายก็ไม่มีวันยอม” แววตาของเธอแข็งกร้าวพร้อมประกาศสงครามกับเขาอย่างเป็นทางการ หากไม่สู้ก็ต้องเป็นฝ่ายถูกกระทำ อย่างน้อยหากไม่มีชีวิตรอดเธอก็ถือว่าตายอย่างสมศักดิ์ศรี

            “ปากเก่งอย่างนี้จะหวานขนาดไหนนะ”

            ว่าแล้วก็ส่งริมฝีปากเข้าไปบดขยี้ริมฝีปากของเธออย่างดูดดื่ม ตักตวงความหอมหวานอย่างเร่าร้อนถึงใจไม่ยอมให้เจ้าหล่อนได้หยุดพัก ตอนแรกก็ต่อต้านอย่างสุดแรง กำมือทุบไปที่แผงอกกำยำอย่างต่อเนื่อง ทว่าความชำนิชำนาญขับกล่อมให้เธอต้องลดดีกรีความเกรี้ยวกราดลงอย่างช่วยไม่ได้

            นี่คือจูบครั้งแรกในชีวิตของสาวน้อยวัยแรกแย้ม ถึงแม้รสสัมผัสจะดุเดือดและป่าเถื่อนหากทว่าความรู้สึกหวามไหวกลับทำให้มันกลายเป็นเพียงแค่เรื่องเล็กน้อยไปเสียแล้ว เมื่อดูดดื่มกับรสจูบจนหนำใจแล้วธาวินก็ผลักร่างเล็กให้นอนราบบนพื้นทราย ตามลงมาคร่อมร่างไว้ด้วยวงแขนแกร่ง จ้องมองใบหน้าสวยด้วยแววตาทรงเสน่ห์ ความกำหนัดในกายพุ่งทะยานเกินกว่าจะห้ามปรามได้

            “นะ นายจะทำบ้าอะไร ฉันไม่ยอมง่าย ๆ หรอกนะ”

            ทอปัดยกข้าขึ้นจะเตะกล่องดวงใจแต่ธาวินรู้ทัน จับขาเรียวเอาไว้แล้วยกขึ้นมาพาดตรงบริเวณเอว ก่อนกดตัวลงไปทับทาบแนบชิดแทบไม่มีช่องว่างหลงเหลือ

            “ไม่ยอมเหรอ ฮึ!” คนพูดโน้มใบหน้าเข้าไปกระซิบใกล้ใบหู ส่งผลให้ใบหน้าสวยของทอปัดร้อนผ่าว หลบสายตาคู่คมอย่างกะทันหัน อาการนี้มันคล้ายกับคนที่กำลังประหม่าไม่ประสีประสากับเรื่องแบบนี้ ธาวินยกยิ้มมุมปากอย่างพอใจ

            “ปล่อยฉันเถอะ อื้อ...”

            พูดยังไม่ทันขาดคำเขาก็ประกบจูบเสียก่อน มือทั้งสองข้างถูกตรึงไว้บนหาดทรายสีขาว เรือนกายขาวถูกทับทาบไว้ทุกสัดส่วนแทบขยับเขยื้อนไม่ได้ รสจูบอันเร่าร้อนส่งผลให้รู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งตัว ธาวินเองก็เช่นเดียวกัน ยิ่งไปกว่านั้นความเป็นชายแข็งขึงพร้อมที่จะดันทะลุอาภรณ์ออกมาเต็มที ทอปัดรู้สึกได้ถึงความใหญ่โตเธอยิ่งรู้สึกอายหนักเข้าไปใหญ่ แต่ก็ไม่สามารถทำอะไรได้

            ชายหนุ่มร่างหนาละริมฝีปากจากใบหน้าลงมาที่ลำคอระหง มอบรสสัมผัสอันหวามไหวเพื่อขับกล่อมหญิงสาวให้อยู่ใต้โอวาทและดูท่ามันจะได้ผล เพราะร่างของทอปัดอ่อนระทวยไร้ซึ่งการขัดขืน ธาวินได้ใจพยายามปลดเปลื้องอาภรณ์ส่วนบนของเจ้าหล่อนออกอย่างเร่งรีบหากทว่าทอปัดรีบจับมือห้ามเอาไว้

            “ยะ หยุดนะ!”

            “ทำไม? ฉันนึกว่าเธออยากทำต่อซะอีก”

            “ไอ้บ้า! ใครจะอยากมีอะไรกับคนแปลกหน้าอย่างนี้ ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ”