EP : 9 ลองใจ

บทที่ 9 

หลังจากที่เขามาส่งเธอที่บ้าน หมอภัคเข้ามาสวัสดีป๊าและหม่ามี๊ของอลิสก่อนที่จะขอตัวกลับ ส่วนอลิสเธอได้เพียงแต่ยืนนิ่งเธอรู้ดีว่าพ่อของเธอยังโกรธแม่ของเธอยังไม่สนิทใจที่จะคุยกับลูกเหมือนเดิมเสียงลมหายใจที่ถอนออกมานั้นบ่งบอกถึงความอึดอัด เธอหลบหน้าทั้งสองคนเตรียมที่จะเดินขึ้นบันไดไปห้องของตนเอง

"อลิส" เธอหยุดชะงักเมื่อพ่อของเธอเอ่ยเรียกจึงค่อยๆหันหน้ากลับมา

"มีอะไรหรือเปล่าคะ" 

"คิดจะทำอะไรก่อนหน้านี้อลิสยืนยันที่จะไม่แต่งงาน แต่ทำไมในตอนนี้ถึงติดเขาและดูเหมือนว่า!!!"

"แล้วป๊าจะให้อลิสทำยังไงคะ ให้อลิสด่าเขาไม่แต่งงานกับเขาอย่างนั้นเหรอคะทั้งๆที่เรื่องมันก็เป็นแบบนี้ไปแล้วอ่ะ อะไรอลิสก็ผิดไปหมดเลย" เธอคิ้วขมวดเข้าหากันพูดในเชิงตะคอกใส่พ่อของตนเอง 

"แล้วทำไมหนูต้องตะคอกใส่ป๊าด้วยลูกทำแบบนี้นิสัยไม่ดีเลยนะ" 

"ป๊าบอกว่ารักอลิสแต่ทำไม?"

ทั้งพ่อและแม่ของเธอนั้นจ้องมองหน้าเป็นตาเดียวกันในขณะที่เธอกำลังจะพูดประโยคอะไรสักอย่างแต่หยุดชะงัก

"มีอะไรหรือเปล่าอลิส" โรสผู้เป็นแม่เดินมาหาลูกสาวจับแขนของลูกสาวเบาๆเอ่ยถามว่าลูกสาวนั้นเป็นอะไรไหม อลิสได้เพียงแต่สายหน้า

"งานแต่งจะเลื่อนไปอีก 3 เดือนข้างหน้าจะไม่จัดภายในสิ้นเดือนนี้อย่างที่พูดไว้ ! และป๊าจะเอาคำตอบอีกครั้งว่าอลิสกับหมอภัคจะแต่งงานกันไหมป๊าจะไม่บังคับ" 

"ได้ค่ะ...แล้วป๊าคอยดูนะคะว่าจะได้จัดงานแต่งอย่างที่ป๊าต้องการไหม" ดวงตาคู่น้อยของอลิสซึ่งถ่ายทอดมาจากโรสแม่ของเธอ สายตาของเธอบ่งบอกถึงความน่ากลัวและเหมือนรู้เท่าทันในสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น

"ไปทานข้าวกันเถอะลูก"

"อลิสทานมาแล้วค่ะ ขออลิสไปหาเพื่อนข้างนอกนะคะ" ทั้งสองคนไม่ห้ามลูกสาวเพราะอยากให้ชีวิตของอลิสเป็นอิสระได้ใช้ชีวิตอย่างวัยรุ่นทั่วไปที่ผ่านมาทั้งเลี้ยงทั้งอบรมมาอย่างดีแต่อลิสก็ยังเป็นคนดื้อรั้น 

"คุณจะปล่อยลูกไปเหรอคะ" ผู้เป็นภรรยานั้นหันไปถามสามีว่าจะปล่อยลูกสาวออกไปข้างนอกในตอนดึกเหรอ สามีของเขาพยักหน้าปล่อยให้ลูกสาวไปเที่ยว 

 

ตัดมาทางอลิส!!  

 

อลิสเธอไม่ได้มีเพื่อนสนิทแบบคนอื่น เธอมีเพื่อนที่มหาลัยก็จริงแต่ก็ไม่ได้สนิทกับพวกเขาอลิส เธอเป็นคนที่โลกส่วนตัวสูงไม่ค่อยฟังใครเอาตัวเองเป็นใหญ่จึงไม่ค่อยมีใครคบหลังจากที่เธอขับรถมาจอดที่บราแห่งหนึ่งซึ่งไม่ไกลจากบ้านของเธอมากนัก อลิสเธอเข้ามานั่งดื่มในโต๊ะ VIP สายตาของเธอจ้องมองไปทางด้านล่างมีทั้งผู้หญิงและผู้ชายที่กำลังยืนเต้นกันอย่างสนุกเฮฮาส่วนเธอได้เพียงแต่กระดกดื่มไวน์ในแก้วซ้ำแล้วซ้ำอีก 

"ขออนุญาตนะครับ...ขอนั่งด้วยคนได้ไหม" เสียงทุ้มดังขึ้นจากทางด้านหลังของเธอในขณะที่เธอกำลังนั่งเหม่อมองผู้คนที่กำลังสนุกกันอยู่ด้านล่าง อลิสเธอหันไปมองหน้าของเขาและเขาคนนั้นก็เป็นคนที่เธอไม่เคยรู้จักมาก่อน 

"โต๊ะอื่นไม่มีนั่งหรือยังไง! หรือว่าไม่มีตังค์จ่ายโต๊ะ VIP ถ้าไม่มีตังค์จ่ายก็ไปนั่งเดี๋ยวจ่ายให้อย่ามายุ่งวุ่นวาย" อลิสเธอพูดด้วยถ้อยคำรุนแรงต่อว่าให้กับชายหนุ่มที่เดินเข้ามาหา

"ปากร้ายซะด้วยนะปากดีแบบนี้ชักเริ่มอยากรู้จักมากขึ้นแล้วสิ" ชายหนุ่มคนนี้น่าจะอายุห่างจากพ่อของเธอไม่มาก ถึงแม้ว่าหุ่นและหน้าตาของเขายังดูหนุ่มอยู่แต่ก็บ่งบอกถึงผู้ชายที่มีอายุมากกว่าหมอภัค

"โอ้ย" อลิสเธอไม่สนใจหยิบแก้วไวน์บนโต๊ะเตรียมที่จะกระดกดื่ม แต่เธอถูกจับข้อมือและกระชากขึ้นจากโซฟาจึงทำให้เธอเจ็บและร้องออกมาคนตัวใหญ่ดึงแขนของเธอแนบชิดแผงอกของตนเอง ส่วนมือหนาอีกด้านดึงโอบกอดเอวบางเอาไว้ 

"ไม่มีผู้หญิงคนไหนที่ไม่สนใจฉัน"

"เห้อ~เป็นโรคประสาทเหรอผู้หญิงคนอื่นก็มีเยอะแยะก็ไปสิอย่ามายุ่งกับฉัน ฉันมีสามีและกำลังจะแต่งงานแล้ว" อลิสยังคงปากร้ายและต่อว่าให้กับเขาโดยที่มีท่าทีไม่กลัวเขาเลยสักนิด 

"โอเค" เขายอมปล่อยมือออกจากตัวของเธออย่างง่ายดายและยังฉีกยิ้มด้วยมุมปากเหมือนคนพอใจในคำพูดและการกระทำของเธอ 

"มีอะไรจะบอก" ใบหน้าของคนตัวโตนั้นก้มลงมากระซิบข้างหูของอลิสเบาๆ

"หมอภัคบอกให้ขึ้นไปหาที่ห้อง VIP พาสเวิร์ด 482 " ที่นี่มีห้อง VIP สำหรับรับรองแขก VIP ของทางร้านเท่านั้นและอลิสเธอก็ตกใจที่ผู้ชายคนนี้รู้จักกับหมอภัค

"แล้วฉันจะเชื่อใจคุณได้ยังไงว่าที่คุณให้ฉันขึ้นไปเป็นเขาจริงๆ" 

"เธอนี่มันฉลาดจริงๆก็ไม่รู้นะเดี๋ยวเขาก็โทรมาบอกเองละมั้ง ขอตัวก่อนหมดหน้าที่ละ" แล้วเธอก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผู้ชายคนที่ลองใจเธออยู่นั้นเป็นใคร แต่เสียงมือถือของเธอดังขึ้นทันทีหลังจากเขาเดินหันหลังให้แล้วอลิสเธอจึงก้มหยิบมือถือของของตนเองที่วางอยู่โต๊ะมากดรับสาย

"ผมรออยู่ด้านบนตามที่ผู้ชายคนนั้นบอก" หมอภัคเขาต้องไม่ใช่หมอธรรมดาถึงแม้ว่าจะรวย แต่ต้องมีอะไรซ่อนอยู่มากกว่านั้นอลิสเธอเริ่มสงสัยในตัวของเขา

"อลิสต้องรู้ให้ได้ว่าคุณเป็นใครกันแน่"