تسجيل الدخولบทที่ 10
เธอบอกกับเด็กเสิร์ฟให้พาขึ้นมาตามที่ผู้ชายคนนั้นบอกจนกระทั่งถึงหน้าห้อง เธอหยิบแบงค์พันในกระเป๋าของตนเองให้กับเด็กเสิร์ฟคนที่พามาและเขาก็ออกไป มือน้อยเตรียมที่จะเคาะประตูแต่อยู่ๆประตูนั้นเปิดออกเหมือนกับรู้ว่าเธอมาถึงแล้วคนตรงหน้าคือหมอภัคที่ยืนยิ้มหวานอยู่ "พี่หมออยู่ที่นี่ได้ยังไงคะ?" "พี่คงไม่ปล่อยให้เมียของพี่มาเที่ยวคนเดียวหรอก" อลิสฉีกยิ้มและก้าวฝีเท้าเดินเข้าไปหาตัวของเขาพร้อมกับมือน้อยโอบกอดคอของหมอภัค "ฟ้อด!!" คนตัวโตยืนอึ้งมีเพียงแต่มือทั้งสองข้างที่จับเอวของเธอไว้ เขาถูกปากน้อยประกบจูบแก้มเบาๆจนดังฟอดใบหน้าของคนตัวโตเริ่มเปลี่ยนสี ซึ่งดูก็รู้ว่าเขานั้นรู้สึกเขินในการกระทำของอลิส "แล้วทำไมพี่หมอถึงไม่ไปนั่งดื่มกับอลิสล่ะคะ ทำไมถึงปล่อยให้อลิสนั่งเหงาอยู่คนเดียวล่ะ แล้วเมื่อกี้ทำไมถึงต้องให้ผู้ชายคนอื่นไปลองใจอลิสด้วย" "พี่ก็แค่อยากรู้ว่าอลิสต้องการผู้ชายคนอื่นนอกจากพี่หรือเปล่า" หมอภัคไม่เพียงแต่ใช้ดวงตาเจ้าเล่ห์จ้องมองอลิส เขายังใช้คำพูดที่หว่านล้อมพร้อมกับมือทั้งสองข้างที่ซุกซนลูบคลำเธอด้านนอกชุดเดรสสั้นสีเเดงฉ่ำ "อลิสไม่ต้องการใครหรอกค่ะ อลิสต้องการแค่พี่หมอต้องการแค่ของพี่หมอสอดเข้าของอลิสเท่านั้น" อลิสเธอเปรียบดั่งผู้หญิงที่ยั่วยวนเก่งมือน้อยสัมผัสจับเข้ายังเป้าของเขาที่โอบอูมออกมาด้านนอกกางเกง มือน้อยลูบไล้ยังแผงอกช้าๆขยับใบหน้าจนปลายจมูกโด่งนั้นแนบชิดกับเขาและแล้วปากของเธอก็ถูกจูบด้วยความเร่าร้อน "อ๊าส์~" ร่างบางถูกโอบกอดและพลิกหมุนจนมาถึงผนังห้องนอนเขาซุกไซ้ดูดดื่มซอกคอของเธอจนกระทั่งถึงเนินอกอูมเด้ง มือหนาไม่รอช้าทั้งบีบและขยำกระชากชุดของเธอออกจนหลุดร่วงไปด้านล่าง "อ๊าส~อื้อ" ปากร้อนผ่าวสัมผัสอมและดูดเข้าที่ยอดอกสีชมพูของเธอซ้ำแล้วซ้ำอีกทั้งซ้ายและขวาส่วนมือหนานั้นบีบเค้นจนยอดอกของเธอแทบจะแหลกคามือ มือน้อยเสีeวในการจะทำของคน เธอได้เพียงแต่จิกเล็บเข้ายังแผ่นหลังของเขาในความเซ็กซี่ของเธอนั้นแอ่นหน้าอกและเงยหน้าขึ้นให้เขาเชยชม "พี่หมอข๋า...เสีeวจัง" กางเกงด้านในตัวจิ๋วของเธอถูกถอดออกโดยง่าย เขาเหวี่ยงมันไปทางด้านหลังซึ่งไม่รู้จุดหมายของมันที่จะไปตกอยู่ตรงไหนมือหนาจับขาของเธอถ่างออกและสอดนิ้วเข้ายังตรงจุดเสีeว "ร้องออกมาดังๆสิ" "อ๊ะๆอื้อ" ยิ่งเธอร้องครางออกมาเสียงดังเขายิ่งชอบในการกระทำของตนเอง ร่างบางถูกดันจนไปถึงเตียงและถูกผลักให้นอนหงายแรงๆจนตัวของอลิสนั้นเด้งขึ้นตามแรงเด้งของเตียงนอน "ชอบแรงๆใช่ไหม" มือหนาปลดเสื้อผ้าของตนเองและเอ่ยถามเธอพยักหน้าและยิ้มด้วยมุมปาก "พี่มีอะไรมาให้อลิสเล่นด้วยนะ" เขาละสายตาจากเธอและหันไปที่โต๊ะด้านข้างก่อนที่จะก้าวฝีเท้าเดินตรงไปอลิสได้เพียงแต่นอนมองกล่องที่เขานั้นหยิบมาอยู่ตรงหน้าของเธอ เขาหย่อนก้นนั่งด้านข้างของเธออลิสเธอจึงลุกขึ้นมองในกล่องอย่างเต็มตาในขณะที่เขาเปิดฝามันออก "พี่หมอ" เธอฉีกยิ้มหวานให้กับหมอภัคหลังจากที่เธอเห็นสิ่งที่เขานั้นจัดเตรียมมาให้ด้านในเป็นดิลโด้อันใหญ่พร้อมกับไข่สั่นและกุญแจมือ SM แถมยังมีแส้ฟาดอีกด้วยและที่สำคัญเลยมีถุงยางแบบปุ่มแทนฝังมุก "ชอบใช่ไหม" "อลิสยังไม่เคย...จะรู้ได้ไงคะว่าชอบหรือไม่ชอบ" เธอกระตุกยิ้มและนอนหงายราบลงไปกับเตียงมือน้อยสัมผัสเข้ายังเนินอกของตัวเองบีบขยำยั่วคนตรงหน้า "แล้วพี่จะจัดให้แบบสาสม" เขาจับไข่สั่นคันสีชมพูเล็กกะทัดรัดขึ้นมาก่อนพร้อมกับเปิดสวิตช์มันมีเสียงดังอืดเหมือนกับโทรศัพท์ที่เปิดการตั้งสั่นไว้และมีคนโทรเข้า "อื้อ~พะพี่หมอ" อลิสเธอชันขาขึ้นเป็นรูปตัวเอ็มให้เขาสัมผัสด้วยลิ้นตรงจุดเสีeวของเธอก่อนที่จะใช้ของเล่นนั้นสัมผัสปลายลิ้นหยาบตวัดเม็ดอวบอิ่มสีชมพูด้านในของกลีบกุหลาบไปมา เขาลากลิ้นลงจนถึงช่องสวาทของเธอและดูดดื่ม ไข่สั่นในมือของเขาแน่นอนอยู่แล้วที่เขาจะใช้มันในตอนที่เขาจัดการกับจุดเสีeวให้กับเธอจุดเสีeวถูกสัมผัสด้วยไข่สั่น อลิสออกเสียงร้องครางดังเหมือนกับคนที่กำลังใจจะขาด "อื้อ~พะพี่หมอ" ก้นน้อยของเธอขยับไปมาเหมือนพยายามจะหนี แต่เขานั้นจับขาไว้ไม่ให้เธอขยับเขาจ้องมองเธอที่กำลังดิ้นทุรนทุรายยิ่งทำให้เขานั้นชอบในการกระทำของตนเอง "อ๊ะๆ เสีeว" มือขวาของเขายังคงจับไข่สั่นสัมผัสกับจุดเสีeวของเธอ แต่ลำตัวของเขานั้นขยับขึ้นไปแนบชิดกับหน้าอกของเธอแล้ว ปากอุ่นสัมผัสดูดเนินอกที่ตั้งดั่งภูเขาสองลูกสลับไปมาซุกไซ้จนกระทั่งถึงริมฝีปากน้อย เขาปล่อยไข่สั่นออกจากมือและละไปจับดิลโด้อันใหญ่มาเปิดสวิตช์แทนสายตาของอลิสที่กำลังจ้องมองเธอเริ่มรู้สึกกลัว แต่เธอก็ไม่หนีและอยากสัมผัสลิ้มลองว่าดิลโด้นั้นจะเหมือนเอ็นร้อนหรือป่าว หัวของดิลโด้เริ่มเขี่ยเข้ายังจุดเสีeวของเธอเขาสอดมันเข้าช่องสวาทให้กับเธอช้าๆ เธอสัมผัสได้ว่ามันไม่รู้สึกฟินและเสีeวเหมือนกับเอ็นร้อนของเขาเธอจึงจับแขนของเขาไว้ "ไม่เหมือนของพี่หมอเลยค่ะ" หมอภัคยิ้มเจ้าเล่ห์เขาโยนดิลโด้นั้นทิ้งลงพื้นทันทีและขยับตัวเองมาอยู่ที่ระหว่างขาของเธอ "พูดมาสิว่าชอบของพี่" "อลิสชอบของพี่หมอค่ะของพี่หมอทั้งใหญ่และยาวที่สำคัญมันเสีeวกว่าอันนั้นตั้งเยอะ" มือน้อยเลื่อนต่ำจับเอ็นร้อนของเขาชักเข้าและออกในขณะที่ยกขาถ่างไว้ "พี่ขอมือหน่อย" เธอไม่สงสัยหรือเอะใจคิดว่าเขาเพียงแค่ขอจับมือแต่เปล่ากุญแจมือ SM ที่เขาเตรียมมาในกล่องนั้นอยู่ในข้อแขนของเธอแล้วอลิสเธอถูกล็อคด้วยกุญแจ SM ที่เขาเตรียมไว้ "ชอบแบบแรงๆและชอบแบบทารุณด้วยหรือเปล่า คนดีของพี่" ใบหน้าน้อยถูกนิ้วหยาบกรีดเชยชมสัมผัสช้าๆ "พี่หมอจัดมาหนักๆเลยค่ะ" "หื้มมมม" #เอาเข้าไปลูกเอาแทนคนเขียนด้วย🤣🤣🤣🤣บทที่ 43เวลาผ่านไปเกือบ 1 อาทิตย์หญิงสาวอุ้มท้องเฝ้ารอสามีตนเองนั้นตื่นเป็นเวลา 7 วัน แล้วหลังจากที่เขาหมดสติไป สามีของเธอยังไม่ตื่นขึ้นมาต่อให้ร่างกายของเขาจะดีขึ้นแต่เหมือนความรู้สึกนั้นยังไม่รับรู้"หมอภีมคะ...เมื่อไหร่พี่หมอจะตื่นสักทีคะนี่มันก็ 7 วันแล้วนะคะ" ตลอดระยะเวลา 7 วันอลิสเธอเฝ้ารอเขามาตลอดโดยที่เธอนั้นมาเฝ้าที่โรงพยาบาลต่อให้เธอจะไม่ได้เข้าใกล้และอยู่นอกห้องกระจกเธอก็ยังคงเฝ้ารอและจับตามองเขาอยู่ตลอดเวลาในขณะที่หมอภีมน้องชายคนละแม่ของหมอภัคเดินมาดูอาการพี่ชายตนเองและเจออลิสพอดีเธอจึงเอ่ยถาม"น่าจะเป็นเพราะว่าความจำและความรู้สึกก่อนที่เขาจะประสบอุบัติเหตุทำให้เขาไม่อยากตื่นขึ้นมา คุณเชื่อเรื่องความรู้สึกไหม คุณเชื่อเรื่องการเป็นไปได้หรือเปล่า" เธอไม่เข้าใจความหมายของหมอภีมที่เหมือนเขากำลังจะสื่อถึงอะไรสักอย่าง"ช่วยพูดตรงๆ ได้ไหมคะ...ฉันไม่เข้าใจบอกมาคุณจะให้อลิสทำอะไร อลิสยอมทุกอย่างขอแค่ให้เขาตื่นมา""ผมจะให้คุณเข้าไปหาหมอภัคนะบอกความรู้สึกบอกทุกอย่างที่เกี่ยวกับเขาแล้วบอกให้เขาตื่นมาหาคุณกับลูก" หมอภีมสัมผัสถึงพี่ชายตนเองที่ไม่อยากตื่นขึ้นมานั้นเป็นเพราะว่าความทรงจำ
บทที่ 42อลิสเธอรู้สึกตัวและลืมตาขึ้นมาสิ่งแรกที่เธอทำคือผวาลุกขึ้นพรวด ถึงแม้ว่าร่างกายของเธอจะอ่อนแรง"พี่หมอฮื่อๆ" เธอรับรู้ว่าตนเองนั้นอยู่บนเตียงที่โรงพยาบาลอย่างแน่นอน มือน้อยรีบจับกระชากสายน้ำเกลือออกจากฝ่ามือ"อลิสใจเย็นๆ ลูก" โรสเมื่อรู้ข่าวของลูกสาว เขาจึงรีบมาเฝ้าลูกที่โรงพยาบาลทันทีผู้เป็นแม่นั้นโอบกอดลูกสาวเอาไว้ในขณะที่ลูกสาวกำลังสติหลุด เธอดึงสายน้ำเกลือออกโดยไม่คิดและร้องไห้ฟูมฟายพูดถึงแต่หมอภัค"มี๊~ฮื่อๆ พี่หมอยังอยู่กับเราใช่ไหมคะ พี่หมอยังไม่ตาeใช่ไหม บอกอลิสสิ" ใบหน้าน้อยเต็มไปด้วยน้ำตาแล้วสะอึกสะอื้นเสียงร้องไห้ฟูมฟายเสียงดังลั่นห้องมือน้อยจับเข้ายังต้นแขนของผู้เป็นแม่ทั้งสองข้างเขย่าไปมา"ใจเย็นๆ อลิสค่อยๆ ตั้งสติก่อนนะลูก""ฮื่อๆ มี๊ไม่จริงใช่ไหมคะ พี่หมอยังอยู่กับเราใช่ไหม""ใช่แล้วน้องชายของเขาที่เป็นหมอด้วยกันเข้าไปปั๊มหัวใจย้ำอีกครั้งและทำให้หมอภัคฟื้นกลับคืนมาในตอนนี้หมอยังดูแลอย่างใกล้ชิดซึ่งเขาพ้นขีดอันตรายแล้วนะ""จริงหรอมี๊~ฮึ๊ก" อลิสเธอยิ้มทั้งน้ำตาดีใจที่หมอภัคนั้นปลอดภัย ร่างบางพุ่งกอดผู้เป็นแม่ของตนเองเอาไว้"มี๊~ฮื่อๆ"เธออยากเห็นเขาอยากอยู่ใกล้ชิ
บทที่ 41 กว่าเฮียเดย์จะพาน้องสาวของตนเองนั้นมาถึงโรงพยาบาลที่หมอภัคเข้ารักษาตัวก็ใช้เวลาเกือบชั่วโมงเพราะว่าที่บ้านพักของเขาห่างไกลจากกรุงเทพฯหลายร้อยกิโล"พี่หมอ คุณพ่อพี่หมอเป็นยังไงบ้างคะ" เตชาเมื่อรู้ข่าวลูกชายเขาก็รีบมาหาที่โรงพยาบาลพร้อมกับหมอภีมน้องชายต่างสายเลือ-ดของหมอภัค"ตอนนี้ภัคแย่เลยลูก ภีมพึ่งจะไปให้เลือ-ดมาแล้วเข้าไปดูพี่ชายไม่ได้กลัวว่าจะเป็นลมตอนนี้ไม่รู้จะทำยังไงแล้วได้ แต่ภาวนาขอให้เขารอดเรียกว่าจะเป็นยังไงก็ช่างจะร่างกายไม่ครบก็ช่างแค่ขอให้ลูกชายของพ่อรอดก็พอ พ่อยอมทุกอย่างพ่อยอมหมดแล้ว" จากเตชาที่เคยทะเลาะกับหมอภัคเคยเถียงกันในตอนนี้เขาเป็นห่วงลูกชายของเขามากที่สุดและกลัวว่าลูกชายจะเป็นอะไร เขายอมทุกอย่างที่จะให้ลูกชายของตนเองฟื้นต่อให้เขาจะบนบานและภาวนาให้ตนเองบวชไปตลอดชีวิตก็จะทำ"คุณพ่อครับใจเย็นๆนะ""ภีมพ่อกลัว" เตชากอดหมอภีมไว้แล้วร้องไห้ไปด้วยยิ่งการกระทำของเตชาแบบนี้จึงทำให้อลิสตกใจ เธอโอบกอดพี่ชายของตนเองและร้องไห้สะอึกสะอื้นภาวนาขอให้คนที่เธอรักนั้นปลอดภัย"เฮียพี่หมอเป็นไงบ้างคะ" คณินภรรยาของเฮียเดย์รีบวิ่งเข้ามาพร้อมกับเพื่อนสนิทคือน้องเนยเธอทั้งสองคน
บทที่ 40 เสียงโครมครามและความรู้สึกสุดท้ายของหมอภัคคือทุกอย่างมืดดับ เขาต้องการเจอผู้หญิงคนหนึ่งจนกระทั่งเกิดอุบัติเหตุรถสิบล้อตัดหน้ากะทันหันเขาไม่สามารถเบรคได้นอกจากพุ่งตรงเข้าชนเต็มๆทั้งรถพยาบาลตำรวจเจ้าหน้าที่หลายหน่วยมากมายพากันช่วยหมอภัคออกมาจากรถ เขามีร่างกายที่ถูกกระจกทิ้มแท-งและเขาไม่ได้เข็มขัดนิรภัยจึงทำให้หน้าของเขานั้นกระแทกพวงมาลัยมีเลือ-ดอาบตรงช่วงศีรษะเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นนั้นถูกเผยแพร่เต็มทั่วสื่อโซเชียลและออกข่าวทุกช่องของโทรทัศน์ ด้านอลิส หญิงสาวร่างบางนอนอยู่โต๊ะไม้ริมทะเลเธอดื่มด่ำรับบรรยากาศสวยงามและสดชื่นโดยที่มีพี่ชายของตนเองนั้นคอยดูแล อลิสยอมรับว่าตนเองตั้งท้องเธอไม่โกรธเด็กที่กำลังจะเกิดมาแถมกลับดีใจด้วยซ้ำที่มีเขาอยู่ในร่างกายตนเองและอีกไม่นานหัวใจดวงน้อยของเธอนั้นจะออกมาลืมตาดูโลก ส่วนพี่ชายแบบเฮียเดย์รู้เรื่องทั้งหมดเขาโกรธแฟนตนเองคือคณินแต่ก็ไม่ได้ต่อว่าอะไรให้กับคณินเพราะรู้ว่าคณินหวังดีกับเพื่อนจึงพาน้องสาวมาพักผ่อน "นมมาแล้ว" พี่ชายของเขาเดินออกมาพร้อมกับแก้วนมอุ่นๆที่กำลังยื่นให้กับน้องสาวกำลังตั้งท้องอ่อนๆ"เฮียกลับไปเถอะค่ะป่านนี้คณินคงเป
บทที่ 39หมอภัครีบขับรถกลับไปที่โรงพยาบาลเพราะรู้ถึงสาเหตุที่อลิสโกรธและบอกเลิกเขาแล้ว แน่นอนที่เขาไม่มีวันจะเลิกกับเธอเพราะผู้หญิงคนนี้เป็นคนที่เขารักมากที่สุดและไม่อยากเสียเธอไป เมื่อกลับมาถึงโรงพยาบาลที่อลิสนั้นรักษาตัวอยู่ เขารีบวิ่งไปที่ห้องของอลิสในขณะที่ถึงประตูหน้าห้องเขาไม่เคาะเรียกพุ่งตัวเข้าไปพรวดพราดจนกระทั่งพยาบาลที่กำลังทำความสะอาดเตียงอยู่นั้นตกใจสะดุ้งและโยนถาดของตกลงพื้นเสียงดัง"ว๊าย" หมอภัคยกมือขึ้นในทำนองขอโทษ"ขอโทษครับไม่ทราบว่าคนไข้เตียงนี้ไปไหนแล้ว" เขาจ้องมองที่เตียงก็รู้ว่าพยาบาลกำลังเปลี่ยนเตียงซึ่งคนไข้ไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว เขาจึงเอ่ยถามพยาบาลที่กำลังทำความสะอาด"ย้ายออกไปแล้วค่ะ""ไปไหนครับเมื่อกี้นี้ยังอยู่ที่นี่อยู่เลยจะไปไหนได้ยังไง""ไม่ทราบเหมือนกันค่ะ...คุณลองติดต่อทางเคาน์เตอร์ดูนะคะ" พยาบาลทำความสะอาดและปฏิเสธว่าตนเองไม่รู้ให้หมอภัคไปติดต่อทางเคาน์เตอร์ดูว่าอลิสย้ายไปโรงพยาบาลไหนและหมอภัคก็รีบวิ่งออกมาที่ด้านหน้าเคาน์เตอร์พร้อมกับถามด้วยความรวดเร็วน้ำเสียงสั่นกลัวว่าตนเองนั้นจะเสียอลิสไปจริงๆ"จะไม่ทราบได้ยังไง!...คุณเป็นพยาบาลยังไงถึงไม่รู้ว่าคนไข้
บทที่ 38 หมอภัคถูกอลิสตบหน้าโดยที่เขาไม่รู้สาเหตุว่าเกิดอะไรขึ้นมือหนาจับเข้ายังแก้มของตัวเองข้างที่ถูกตบเขาจ้องมองเธอแบบงงๆ"อลิสหนูเป็นอะไรอ่ะ...ทำไมถึงตบพี่" เธอขยับร่างกายตัวเองลุกขึ้นโดยที่ไม่กลัวเจ็บ ต่อให้สายน้ำเกลือของเธอจะถูกข้างเตียงดึงไว้ให้กระชากจนข้อมือของเธอเลือ-ดออก หมอภัคพยายามที่จะจับมือของเธอไว้แต่ต้องถูกสะบัดและตบเข้าใบหน้าอีกครั้ง"ผวะ! ออกไปจากชีวิตของฉันออกไป!!!" "มันเกิดอะไรขึ้นทำไมถึงเป็นแบบนี้อลิสเราทั้งสองคนพึ่งคุยกันดีๆ เมื่อเช้ายังรักกันอยู่เลยแล้วหนูเป็นอะไรทำไมถึงไม่พูดอยู่ๆก็มาตบมาโมโหใส่มันใช่เหรอ" "แล้วทำอะไรไว้ล่ะ...คุณทำอะไรไว้...คุณก่อเรื่องอะไรไว้ไหนคุณบอกว่าไม่เคย...""ไม่เคยอะไรก็พูดมาดิวะ...จะเงียบทำไมอ่ะไม่รู้ถึงสาเหตุนะเว้ยอยู่ๆก็เป็นแบบนี้ละทิ้งเคสตัวเองมาเพื่อมาดูเมียที่เป็นลม แต่อยู่ๆก็ถูกตบโดยที่ไม่มีสาเหตุก็พูดมาดิมันเป็นอะไร" "เราเลิกกันเถอะ" อลิสไม่พูดถึงความจริงเพราะไม่อยากให้เกิดเรื่อง เธอทำคณินเสียใจมามากพออยู่แล้วและกลัวว่าหมอภัคจะไปด่าคณินกับกับเพื่อนรักของเธอ อลิสบอกเลิกหมอภัคและดึงแหวนออกจากนิ้วตัวเองขว้างใส่หน้าอกของเขา ซ
บทที่ 33 หลังจากที่หมอภัคไปบ้านของอลิสเขาได้เข้าไปขอโทษขอขมาอลันแล้วยอมรับทุกอย่าง ส่วนอลันไม่โกรธเพราะเขาเองก็รู้ตั้งแต่อลิสลูกสาวของเขาพยายามที่จะบอกแล้วที่ไม่โกรธเป็นเพราะว่าเขานั้นกระทำ ต่อครอบครัวของแฟนเก่าหมอภัคจริงๆหลังจากที่หมอภัคกลับออกมาจากบ้านของอลิสเขาก็ตรงไปที่โรงพยาบาลของท่านรองทันท
บทที่ 9 หลังจากที่เขามาส่งเธอที่บ้าน หมอภัคเข้ามาสวัสดีป๊าและหม่ามี๊ของอลิสก่อนที่จะขอตัวกลับ ส่วนอลิสเธอได้เพียงแต่ยืนนิ่งเธอรู้ดีว่าพ่อของเธอยังโกรธแม่ของเธอยังไม่สนิทใจที่จะคุยกับลูกเหมือนเดิมเสียงลมหายใจที่ถอนออกมานั้นบ่งบอกถึงความอึดอัด เธอหลบหน้าทั้งสองคนเตรียมที่จะเดินขึ้นบันไดไปห้องของตนเอ
บทที่ 8 อลิสแต่งตัวเสร็จเธอเดินลงมาด้านล่างรอหมอภัคไปส่งตนเองที่บ้าน ถึงแม้ว่าเธอจะไม่ได้หันมองดวงตาทั้งสองที่กำลังจับจ้องมองเธอด้วยความไม่พอใจ แต่อลิสก็รู้ตัวเพราะเธอมองกระจกด้านหน้าของตนเองเผยให้เห็นใบหน้าน้อยที่เหมือนจะใส่ซื่อแต่จริงๆแล้วไม่ใช่ "เป็นผีเหรอถึงได้แอบมองคนอื่นจัง" อลิสเอามือถือขึ
บทที่ 7 มือหนาประคองร่างบางออกมาจากห้องน้ำเขาต้องการกระแทกเธอให้สะใจมากกว่าที่จะสอดใส่และขยับช้าๆ เธอถูกอุ้มมาวางไว้มุมเตียงและนอนหงายราบลงเบาๆ คนตัวโตกระโดดขึ้นคร่อมพรมจูบสัมผัสซอกคอของเธอดูดดื่มและประทับรอยทิ้งไว้ มือหนาสัมผัสบีบเนินอกทั้งสองขยำจนแทบแตกคามือ เขาเลื่อนจูบพรมลงตั้งแต่สะดือจนถึงเนิ

![นรสิงห์ [มาเฟียร้ายรัก]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)





