เข้าสู่ระบบแชร์
พลิกแผ่นดินตามหา
วันที่เผยแพร่:
2026-05-01 01:31:37ที่นั่น... ใกล้ชายแดน ใกล้บ่อนกาสิโนฝั่งเพื่อนบ้าน และไกลพอที่จะหนีจากเงาของอดีต ทั้งจากพวก Devil's Den และจาก นายใหญ่ ที่เขาทรยศในคืนนี้
ชัยก้าวขึ้นรถแท็กซี่ด้วยหัวใจที่พองโต โดยไม่รู้เลยว่า... เงินก้อนนี้ไม่ใช่ ตัวสู่อิสรภาพ อย่างที่เขาคิด
แต่มันคือ เงินค่าทำศพล่วงหน้า...ที่มัจจุราชมอบให้ก่อนจะตามไปเอาคืนในวันที่เขาหมดประโยชน์
ณ ชุมชนสลัมคลองเตย — เวลา 02:30 น.
รถตู้สีดำแล่นฝ่าสายฝนเข้ามาจอดเทียบที่ปากซอยแคบๆ ที่เต็มไปด้วยน้ำขัง จาง ก้าวลงมาจากรถพร้อมร่มกันฝนในมือ สีหน้าของเขาเคร่งเครียดและร้อนรน
"แน่ใจนะว่าเป็นหลังนี้?"
เขาถามลูกน้อง
"ครับหัวหน้า พิกัด GPS จากแอปฯ เงินกู้ที่นายชัยส่งมา ระบุว่าเป็นบ้านเลขที่นี้ครับ"
จางพยักหน้า เดินนำลุยน้ำเน่าเข้าไปจนสุดซอย หยุดยืนหน้าบ้านไม้สภาพทรุดโทรม
"คุณชัย! เปิดประตูครับ!"
จางตะโกนแข่งกับเสียงฝน เงียบ... ไม่มีเสียงตอบรับ
ปัง! จางตัดสินใจถีบประตูไม้ผุๆ เข้าไปทันที สภาพภายในห้องว่างเปล่า ข้าวของกระจัดกระจายเหมือนเพิ่งถูกรื้อค้น เสื้อผ้าบางส่วนหายไป แต่สิ่งที่ทำให้จางใจหายวาบคือ กรอบรูปถ่าย ที่แตกกระจายอยู่บนพื้น... รูปของมินตราในวัยเด็กที่ถ่ายคู่กับแม่
"มาช้าไป..."
จางก้มลงหยิบรูปนั้นขึ้นมา มือสั่นเทาด้วยความเจ็บใจ
"มันหนีไปแล้ว"
"หัวหน้าครับ! ดูนี่!"
ลูกน้องชี้ไปที่ราวตากผ้า จางหันไปมอง เห็น เสื้อยูนิฟอร์มพนักงาน 7-Eleven แขวนทิ้งไว้ ป้ายชื่อบนเสื้อเขียนว่า มินตรา
"เธอทำงานที่ร้านสะดวกซื้อ..." จางพึมพำ ดวงตาเป็นประกายขึ้นมาอีกครั้ง
"ไปดูร้านเซเว่นที่ใกล้ที่สุดหน้าปากซอย เร็ว"
ณ ร้าน 7-Eleven สาขาปากซอย — เวลา 02:45 น.
จางเดินตรงเข้าไปที่เคาน์เตอร์ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด วางรูปถ่ายมินตราลงตรงหน้าพนักงานชาย "ขอโทษครับ ผมเป็นญาติของมินตรา เธอทำงานที่นี่ใช่ไหมครับ?"
ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้น ป้ายชื่อเขียนว่า นนท์ - ผู้จัดการ
"อ๋อ น้องมิน... ใช่ครับ เธอทำงานที่นี่"
นนท์ยิ้มรับ
"แต่วันนี้เป็น วันหยุด ของน้องเขานะครับ คุณน้ามีธุระด่วนเหรอครับ?"
"วันหยุด?"
จางขมวดคิ้ว
"แล้วเมื่อคืนเธอมาทำงานไหมครับ? หรือมีท่าทีอะไรแปลกไปไหม?"
นนท์ทำท่านึกย้อน
"เมื่อคืนน้องก็มาเข้ากะปกตินะครับ... ดูอารมณ์ดีกว่าปกติด้วยซ้ำ"
นนท์ยิ้มกว้างเมื่อนึกถึงบทสนทนาเมื่อคืน
"น้องมินมาอวดผมใหญ่เลยครับว่า เธอกำลังจะได้ไปฝึกงานที่บริษัทแห่งหนึ่ง เธอดูตื่นเต้นมาก บอกว่าเป็นโอกาสดีที่จะได้หาเงินมาช่วยพ่อ เห็นว่าจะเริ่มงานเร็วๆ นี้แหละครับ"
"ฝึกงาน?"
จางทวนคำ หัวใจกระตุกวูบ
"เธอบอกไหมครับว่าบริษัทอะไร?"
"ไม่ได้บอกชื่อครับ บอกแค่ว่าเป็นบริษัทใหญ่ ค่าตอบแทนดี"
นนท์เกาหัวแกรกๆ
"ผมก็ยินดีกับน้องไป คิดว่าน้องคงได้งานดีๆ ทำแล้ว... มีอะไรหรือเปล่าครับ หน้าคุณดูซีดๆ"
จางกำหมัดแน่นจนเล็บจิกเข้าเนื้อ...
ฝึกงานที่ไหน? ไอ้ชัยตอนนี้มันอยู่ไหน?
สิ่งที่เขารู้จากข้อมูลที่ได้มาชัยเป็นหนี้ท่วมหัวหลายแห่ง ลูกสาวต้องทำงานหนักเพื่อใช้หนี้ให้พ่อเลวเลวๆ
"แล้ว... พ่อของเธอละครับ?"
จางถามต่อเสียงเครียด
"อ๋อ นายชัย... เมื่อช่วงหัวค่ำแกก็เพิ่งวิ่งหน้าตื่นมาที่นี่ครับ"
นนท์ชี้ไปทางหน้าร้าน
"แกมาถามหาน้องมิน พอรู้ว่าน้องหยุด แกก็รีบวิ่งกลับไปที่บ้านเลย ท่าทางดูร้อนรนแปลกๆ"
จางเข้าใจสถานการณ์ทันที... ชัยกลับไปหามินตราที่บ้านแล้วทั้งคู่หายไป แต่ปัญหาคือ... หายไปไหนทั้งคู่ตอนกลางคืน
"ขอบคุณมากครับ..."
จางตอบเสียงเรียบ พยายามข่มความโกรธ
"ถ้ามินตราติดต่อมา รบกวนโทรหาผมเบอร์นี้นะครับ"
เขาวางนามบัตรทิ้งไว้ แล้วรีบเดินออกจากร้าน
"หัวหน้าครับ?"
ลูกน้องถามขณะเดินตามมาที่รถ
"ทางตัน..."
จางกัดฟันกรอด
"เราไม่รู้ว่าบริษัทที่มันอ้างคือที่ไหน"
"แต่ที่แน่ๆ... มินตราถูกพาตัวไปแล้ว"
จางเงยหน้ามองสายฝน สาบานกับตัวเองในใจ
"ฉันจะพลิกแผ่นดินหา... ต่อให้ต้องรื้อกรุงเทพฯ ทั้งเมือง ฉันก็ต้องรู้ให้ได้ว่าไอ้ชัยมันพามินตราไปไหน"
บทล่าสุด
ทาสรักอสูรทมิฬ ปลายทางแห่งความสุข
[ ดาดฟ้าเรือยอชต์ส่วนตัว "The Queen" — กลางทะเลอ่าววิกตอเรีย — 3 เดือนต่อมา ]แสงอาทิตย์ยามอัสดงสาดแสงสีทองกระทบผืนน้ำทะเลเป็นประกายระยิบระยับ เรือยอชต์ลำหรูขนาดใหญ่แล่นตัดคลื่นลมอย่างนุ่มนวล มุ่งหน้าสู่เส้นขอบฟ้าที่ไร้ที่สิ้นสุด บรรยากาศบนเรือวันนี้ไม่ได้เต็มไปด้วยความตึงเครียดหรือการหลบหนีเหมือนเมื่อ 6 ปีก่อน... แต่เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะแห่งชัยชนะและความสุขสมบูรณ์แบบ“ป๊ะป๋าเบลซ! รับนะฮะ!”เสียงตะโกนของ อาลัน ดังลั่น ก่อนที่เด็กชายวัย 6 ขวบจะกระโดดตีลังกาม้วนตัวจากชั้นสองของเรือลงสู่สระว่ายน้ำท้ายเรือด้วยท่วงท่าที่สวยงามและทรงพลังเกินเด็กตูม!“เยี่ยมมากไอ้เสือ! 10 คะแนนเต็ม!” เบลซ ที่ยืนถอดเสื้อโชว์กล้ามเนื้อเป็นมัดๆ อยู่หน้าเตาบาร์บีคิว ปรบมือเชียร์ลูกชาย “ขึ้นมาเลย! เนื้อวากิวย่างเสร็จแล้ว!”ที่เก้าอี้ผ้าใบข้างสระ... เอริน นั่งจิบน้ำผลไม้ปั่นสวยๆ ใส่แว่นกันแดดอันโต โดยมี โซล คอยทาครีมกันแดดให้ที่แขนอย่างทะนุถนอม“ป๊ะป๋าโซลคะ... แดดแรงแบบนี้ค่ายูวีเท่าไหร่คะ?” เอรินถามเสียงเจื้อยแจ้ว“ประมาณ 6 ครับเจ้าหญิง...” โซลตอบยิ้มๆ “แต่ไม่ต้องห่วงนะ ครีมกันแดดสูตรพิเศษที่ป๊ะป๋าผสมเอง กันได้
ทาสรักอสูรทมิฬ การล้างแค้นของนางพญา (ต่อ)
การล้างแค้นของนางพญา (ต่อ)“พวกมันกำลังฉลองอะไร?” ซูหนี่เลิกคิ้ว“ฉลองที่ฆ่าผมได้สำเร็จไงครับ” คินน์ แสยะยิ้มมุมปาก นัยน์ตาวาวโรจน์ “ข่าวลือแพร่ไปแล้วว่าผู้นำ Devil's Den ถูกยิงตายที่โกดังร้าง... พวกมันเลยคิดว่าตอนนี้คุณไร้ทางสู้”เบลซ หักนิ้วดังกรอบแกรบ หยิบมีดพกขึ้นมาหมุนเล่น “งั้นเราไปเซอร์ไพรส์งานศพพวกมันกันหน่อยไหม? ผมเตรียมของขวัญไว้ให้แล้ว”ซูหนี่เดินไปหยิบปืนพกสีเงินกระบอกงามที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมาตรวจสอบแม็กกาซีนด้วยท่าทางชำนาญ “ไปกันเถอะ ใครก็ตามที่มันกล้าแตะต้องลูกมังกร... มันต้องเจอกับแม่มังกร”[ Club 88 - โซน VVIP ชั้นดาดฟ้า - เวลา 22:00 น. ]เสียงเพลงแจ๊สบรรเลงคลอเบาๆ แชมเปญราคาแพงถูกเปิดฉลอง กรรมการหวัง นั่งเอกเขนกอยู่บนโซฟาหนัง หัวเราะร่าเริงกับ ชายหน้ากากเงิน ที่ตอนนี้ถอดหน้ากากออก เผยให้เห็นใบหน้าที่มีแผลเป็นน่ากลัว“ฮ่าๆๆ! งานเยี่ยมมาก!” กรรมการหวังชนแก้ว “ไอ้คินน์ตาย... นังซูหนี่ก็เหมือนเสือสิ้นลาย พรุ่งนี้หุ้นหยางกรุ๊ปจะตกรูด แล้วฉันจะกว้านซื้อบริษัทคืนในราคาถูกๆ!”“เสียดายที่ไม่ได้ตัวเด็กมา...” มือปืนแสยะยิ้ม “แต่ได้ฆ่าหัวหน้า Devil's Den ก็คุ้มค่าจ้างแล้ว”“ดื่ม!
ทาสรักอสูรทมิฬ การล้างแค้นของนางพญา
จู่ๆ ก็มีไอร้อนผ่าวพุ่งออกมาจากร่างกายของคินน์ ตรงจุดที่สัมผัสโดนน้ำตาและริมฝีปากของเอริน เลือดที่เคยไหลทะลักเริ่มหยุดชะงัก... เนื้อเยื่อที่ฉีกขาดเริ่มสมานตัวเข้าหากันอย่างรวดเร็วด้วยตาเปล่า ราวกับมีการถักทอเซลล์ขึ้นมาใหม่ด้วยเวทมนตร์“เฮ้ย! นั่นมันอะไรวะ!” เบลซที่มองกระจกหลังอยู่ตะโกนลั่นจนรถเกือบเสียหลักโซลเบิกตากว้าง ขยับแว่นเพ่งมองปรากฏการณ์ตรงหน้าด้วยความตะลึงงัน “ปฏิกิริยาเร่งการแบ่งตัวของเซลล์ระดับสูง... นี่มัน...”เอรินยังคงร้องไห้ ไม่รู้ตัวว่าเกิดอะไรขึ้น เธอรู้แค่ว่าเธออยากช่วยพ่อ น้ำลายและน้ำตาของเอรินที่เปรอะเปื้อนหน้าคินน์ ซึมซาบลงสู่ผิวหนัง... สีหน้าซีดเผือดของคินน์เริ่มกลับมามีเลือดฝาด ลมหายใจที่แผ่วเบาเริ่มกลับมาสม่ำเสมอและลึกขึ้นเฮือก!คินน์สูดลมหายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่ ดวงตาเบิกโพลง เขาลุกพรวดขึ้นนั่ง หอบหายใจถี่ๆ เหมือนคนที่เพิ่งโผล่พ้นน้ำ ความเจ็บปวดเจียนตายเมื่อครู่หายไปเป็นปลิดทิ้ง“คินน์!” ซูหนี่โผเข้ากอดเขาทันที ร้องไห้โฮด้วยความดีใจ “นายฟื้นแล้ว! นายไม่ตาย!”คินน์งุนงง จับที่หน้าอกและแผ่นหลังตัวเอง... แผลฉกรรจ์เมื่อครู่ หายไปจนสนิท เหลือเพียงรอยแผลเป็นจางๆ เท่า
ทาสรักอสูรทมิฬ เลือดมังกร
[ ภายในรถ SUV หุ้มเกราะ – บนถนนมุ่งหน้าโรงพยาบาล — เวลา 19:10 น. ]บรรยากาศภายในห้องโดยสารอัดแน่นไปด้วยกลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งและความตึงเครียดระดับวิกฤต เบลซ เหยียบคันเร่งจนมิดไมล์ เครื่องยนต์คำรามลั่นขณะรถพุ่งทะยานปาดซ้ายขวาด้วยความเร็วสูง เพื่อแย่งชิงลมหายใจของพี่ชายจากมือพญามัจจุราชที่เบาะหลัง... ร่างสูงใหญ่ของ คินน์ นอนหายใจรวยรินอยู่บนตักของ ซูหนี่ ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยคมเข้มบัดนี้ซีดเผือดจนไร้สีเลือด ริมฝีปากเริ่มเปลี่ยนเป็นสีม่วงคล้ำจากภาวะขาดออกซิเจนรุนแรงกระสุนปืนไรเฟิลเจาะเข้าที่กลางหลังทะลุปอด... ส่งผลให้เลือดสีแดงสดไหลทะลักออกมาไม่หยุด แม้ โซล จะพยายามใช้ผ้ากอซกดปากแผลไว้อย่างสุดความสามารถ แต่ของเหลวสีชาดก็ยังซึมออกมาจนชุ่มมือที่สั่นเทาของเขา“คินน์... คินน์! มองหน้าฉันสิ! อย่าหลับนะ!” ซูหนี่ตะโกนเรียกสติทั้งน้ำตา มือบางที่เปื้อนเลือดประคองแก้มเขาไว้แน่น “โซล! ทำอะไรสักอย่างสิ! เขาจะหยุดหายใจแล้ว!”“ชีพจรอ่อนมาก...” โซลกัดฟันกรอด เหงื่อกาฬแตกพลั่กขณะเช็กสัญญาณชีพที่เริ่มแผ่วลงทุกวินาที “กระสุนตัดเส้นเลือดใหญ่และปอดฉีกขาด... เราต้องผ่าตัดเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นเขาไม่รอดถึงโรงพย
ทาสรักอสูรทมิฬ รังมังกรและกับดักมรณะ
[ ท่าเรือเก่า โกดังหมายเลข 12 - เวลา 18:30 น. ]สายฝนเริ่มโปรยปรายลงมาอีกครั้งราวกับฟ้าเป็นใจ บรรยากาศรอบโกดังเก่าทรุดโทรมริมอ่าววิกตอเรีย เต็มไปด้วยกลิ่นสนิมและคาวปลาจากทะเล เงาตะคุ่มของชายฉกรรจ์ติดอาวุธเดินลาดตระเวนอยู่รอบบริเวณอย่างหนาแน่นรถ SUV หุ้มเกราะสองคันจอดดับเครื่องซุ่มอยู่ในมุมมืดห่างออกไป 500 เมตร ภายในรถ... โซล กำลังรัวนิ้วบนคีย์บอร์ด ควบคุมโดรนขนาดจิ๋วให้บินเข้าไปสำรวจพื้นที่“มีศัตรูติดอาวุธสงคราม 20 คนรอบนอก... 10 คนข้างใน” โซลรายงานเสียงเครียด ภาพจากกล้องอินฟราเรดฉายขึ้นบนหน้าจอ “เป้าหมาย... อาลันและเอริน ถูกมัดอยู่กลางโกดัง ห้อยโตงเตงอยู่เหนือถังสารเคมี... และมีเด็กผู้ชายอีกคนน่าจะเป็นลูกของจิง ถูกมัดรวมอยู่ด้วย”“ไอ้สารเลว!” ซูหนี่ กำปืนในมือแน่น เมื่อเห็นภาพลูกถูกทรมาน “ฉันจะฆ่ามัน!”“ใจเย็นซูหนี่...” คินน์ วางมือบนไหล่เธอ แววตาคมกริบประเมินสถานการณ์ “นี่มันเป็นกับดัก... พวกมันจงใจเปิดพื้นที่โล่งให้เราบุกเข้าไป เพื่อจะตลบหลัง”“แล้วจะเอายังไง?” เบลซ ถามอย่างหัวเสีย นิ้วเคาะไกปืนกลเบาๆ “บุกเลยไหม? กูพร้อมระเบิดภูเขาเผากระท่อมแล้ว”“เราจะเล่นตามเกมมัน... แต่เล่นในแ
ทาสรักอสูรทมิฬ การไล่ล่าและน้ำตาของคนทรยศ
[ คฤหาสน์ตระกูลหยาง — เวลา 17:15 น. ]บรรยากาศในห้องเย็นยะเยือกดั่งขั้วโลกเหนือ โซล จ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์เขม็ง นิ้วเรียวยาวเคาะโต๊ะเป็นจังหวะที่บ่งบอกถึงความเครียดขีดสุด จุดสีแดงกะพริบถี่ๆ บนแผนที่... มันเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงออกจากห้างสรรพสินค้า แล้วมุ่งหน้าตรงกลับมาที่คฤหาสน์ตระกูลหยาง“มันกำลังมาที่นี่...” โซลพูดเสียงเรียบ “พิกัดของเอริน... หยุดอยู่ที่หน้าประตูรั้วบ้านเราแล้ว”คินน์ และ เบลซ สบตากันทันที ความเข้าใจบางอย่างแล่นผ่านสายตาโดยไม่ต้องพูด“เตรียมรับแขก...” คินน์สั่งเสียงต่ำ มือกระชับปืนพกที่เอวแน่น[ โถงรับแขกใหญ่ — เวลา 17:20 น. ]ประตูไม้บานใหญ่ถูกเปิดออก พี่เลี้ยงจิง วิ่งถลากเข้ามาในสภาพผมเผ้ายุ่งเหยิง เสื้อผ้าฉีกขาดเล็กน้อย และใบหน้าเปื้อนคราบน้ำตา เธอทิ้งตัวลงคุกเข่ากลางห้อง ร้องไห้โฮอย่างน่าเวทนา“ช่วยด้วยค่ะ! คุณหนู! ท่านเจ้าสัว!” จิงกรีดร้องเสียงหลง “ช่วยคุณหนูอาลันกับคุณหนูเอรินด้วย! พวกมัน... ฮือๆ... พวกมันจับตัวไป!”ซูหนี่ ยืนนิ่งอยู่กลางห้อง สีหน้าเรียบเฉยจนน่ากลัว ข้างกายมีสามหนุ่มยืนคุมเชิงอยู่เงียบๆ“เกิดอะไรขึ้นจิง?” ซูหนี่ถามเสียงเย็น “ไหนบอกว่าพาเด็กๆ
ทาสรักอสูรทมิฬ สายเลือดตัดกันไม่ขาด
หน้าห้องทำงานเจ้าสัวหยางทางเดินเงียบสงัดมีเพียงแสงไฟสลัว ซูหนี่ก้าวเท้าเร็วๆ จนมาหยุดที่หน้าประตูไม้สักบานใหญ่ มือบางยกขึ้นเตรียมจะเคาะประตู... "คุณปู่คะ หนูมีเรื่องจะถ...""เพล้ง!"เสียงวัตถุกระทบพื้นแตกกระจายดังสนั่นออกมาจากในห้อง ทำให้มือของซูหนี่ชะงักค้างกลางอากาศ เธอสะดุ้งสุดตัวและถอยหลั
ทาสรักอสูรทมิฬ เดิมพันด้วยหัวใจ
ห้องเพนต์เฮาส์ โรงแรมตระกูลหยาง - 1 ชั่วโมงก่อนงานเริ่มบรรยากาศในห้องแต่งตัวของสามหนุ่มเต็มไปด้วยความเงียบขรึมและความพิถีพิถันที่มากกว่าปกติ กระจกบานใหญ่สะท้อนภาพชายหนุ่มสามคนที่กำลังจัดการกับตัวเองให้ดูดีที่สุด ราวกับพวกเขากำลังจะไปออกรบ... แต่เป็นสนามรบที่มีชื่อว่า งานเลี้ยง"มึงจะผูกไทให้แน่นขน
ทาสรักอสูรทมิฬ ปฏิบัติการง้อเมียของสามอสูร
"ปล่อยหม่าม้านะ!" เสียงตะโกนของ อาลัน ดังแทรกขึ้นมา เด็กชายตัวน้อยทิ้งรีโมตหุ่นยนต์ วิ่งมาขวางหน้าแม่ กางแขนออกปกป้อง ใบหน้าเล็กๆ ถมึงทึง จ้องหน้าคินน์ด้วยแววตาที่ดุดันถอดแบบกันมาเปี๊ยบ "ลุงเป็นใคร! มาจับมือหม่าม้าทำไม! อยากโดนต่อยเหรอ!"อาลันง้างหมัดเล็กๆ เตรียมสู้คินน์ชะงัก มองเด็กชายตัว
ทาสรักอสูรทมิฬ มันไม่เคยเป็นความรัก
ความรัก... ความผูกพัน... ความอบอุ่นที่เธอเริ่มรู้สึก... ทั้งหมดเป็นแค่เรื่องหลอกลวง เธอไม่ใช่เจ้าหญิง... แต่เป็นแค่ หนูทดลอง ในห้องแล็บที่มีชีวิต ความเสียใจแปรเปลี่ยนเป็นความโกรธแค้นและความขยะแขยงจนทนไม่ไหว"พวกคุณ... มันปีศาจ..." มินตราถอยหลังหนี มองคินน์ด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปตลอดกาล "มินตร
บางทีคุณอาจจะชอบ
มาเฟีย บ้าเซ็กซ์ 3P (แซ่บ)
เด็กหญิงพุงกลม21.8K viewsขย้ำรักมาเฟีย
นิยายของเนม20.7K viewsมาเฟียร้ายพ่ายรัก Devil beside you
DharDhara9.4K viewsวิศวะมาเฟียเพื่อน(ไม่)รัก
หอมชา13.3K viewsอย่าให้รัก
GINOICHI104 viewsเจ้าสาวสวมรอยกับบอดี้การ์ดซ่อนเงา
กะหล่ำหมี702 viewsของเล่นนายซุปตาร์(20+)
ทรายแมว829 viewsServitude อาณัติรักเมียบำเรอ | เอเดนxพาย
พิชา - Phicha107 views
