5

บ้านหลังนี้สะอาดสะอ้านมาก แสดงว่าสายใจต้องเป็นคนที่รักความสะอาดมากๆ เธอไม่เห็นแม้แต่ฝุ่น มีแต่ความแวววาวของพื้นและผนัง บ้านหลังสีขาวโล่งโปร่งสบาย

เธอมองผลมะม่วงตรงหน้าแล้วรู้สึกน้ำลายสอ มะม่วงต้นนี้ดกเต็มต้นไปหมด นึกเปรี้ยวปากอยากกินขึ้นมา

แพรพลอยเอื้อมขึ้นไปทำท่าจะเด็ดผลมะม่วงแต่เอื้อมไม่ถึง เพียงแค่นิดเดียวก็จะเด็ดได้

“เกิดมาตัวเตี้ยเซ็งเสียจริง”

“อยากกินมะม่วงเหรอ” เสียงนุ่มหูของใครบางคนดังขึ้น และเธอรู้สึกได้ว่าเขามายืนซ้อนอยู่ทางด้านหลัง

“อุ๊ย!” เธออุทานเมื่อได้ยินเสียงนั้น รีบหันไปดูก็ปรากฏว่าเป็นชานนท์ ผู้ชายหล่อเหลาหน้าตาดีที่สุดในสามโลกที่ขย่มเธอจนน้ำแตกเมื่อค่ำคืนที่ผ่านมา

เพียงแค่ได้สบตาเขา เธอก็ถึงกับหน้าแดงก่ำลามไปถึงใบหู

“เอ่อ...” เธออึกอัก

“อยากกินมะม่วงเหรอ” เขาถามย้ำ เสียงของเขานุ่มน่าฟัง สายตาของเขาอีก มันทำให้หัวใจของเธอสั่นระริก

คนอะไรหล่อวัวตายควายล้ม หล่อที่สุดในสามโลก แต่ประเด็นก็คือเธอจะไปหลงความหล่อของเขาไม่ได้

“เอ่อ... ไม่ได้อยากกินหรอกค่ะ แค่เห็นว่ามันดกเลยจะเด็ดมากิน ต้องขอโทษด้วยนะคะที่จะเด็ดมะม่วงแล้วไม่ได้ขออนุญาตเจ้าของบ้านแบบคุณ” เธอถอยหนีก้มงุดรีบบอกเขาอย่างเกรงใจ

“ถ้าอยากกินก็เอาสิ จะกินมะม่วงน้ำปลาหวานไหมล่ะ” เขาเอ่ยถาม ทำให้เธอต้องเงยหน้าขึ้นมองเขาอย่างไม่เชื่อหู

“คุณรู้ได้ยังไงคะว่าฉันอยากกินมะม่วงน้ำปลาหวาน” เผลอพูดออกไปแล้วต้องยกมือขึ้นอุดปากตัวเอง ก่อนจะหน้าแดงด้วยความอาย เพราะก่อนหน้านั้นเธอปฏิเสธเขาออกไปว่าไม่อยากกิน

“เห็นสาวใช้ที่บ้านชอบตั้งวงกันกินมะม่วงน้ำปลาหวาน มะม่วงที่บ้านของฉันดกเหมือนที่นี่เลย” เขาพูดออกมาเช่นนั้นก็ทำให้เธอถึงบางอ้อ แสดงว่าเขาเป็นคนที่ช่างสังเกต และใส่ใจคนในบ้านพอสมควร ถึงขนาดรู้ว่าสาวใช้ชอบกินมะม่วงน้ำปลาหวาน

“ถ้าฉันจะกินก็ได้ใช่ไหมคะ” เธอเอ่ยถามอย่างไม่แน่ใจ มีท่าทีค่อนข้างเกรงใจ

“ได้สิ เดี๋ยวฉันสอยให้ ส่วนน้ำปลาหวานให้นมสายช่วยทำ รับรองว่าจะติดใจ ฝีมือนมสายอร่อยมากนะ” เขาจัดการสอยมะม่วงให้เธอ ก่อนจะบอกให้นมสายทำน้ำปลายหวานให้

แพรพลอยได้กินมะม่วงน้ำปลาหวานเลิศรสของสายใจแล้วถึงกับเอ่ยชมไม่ขาดปาก แต่คนที่สอยมะม่วงให้เธอหายไปไหนแล้วก็ไม่รู้ ทำให้เธอต้องชะเง้อคอมอง

“หาคุณหนูอยู่เหรอคะ” สายใจเอ่ยถาม

“เอ่อ... เขาไปไหนแล้วคะ หนูอยากขอบคุณเขาน่ะค่ะ ใจดีจังสอยมะม่วงให้กิน แถมยังให้นมสายทำน้ำปลาหวานแสนอร่อยให้อีก”

“ถ้าอยากขอบคุณก็ไปที่ห้องหนังสือสิคะ” สายใจพูดแล้วอมยิ้ม ทำให้แพรพลอยต้องขมวดคิ้วเข้าหากัน

“ห้องหนังสือเหรอคะ”

“ใช่ค่ะ คุณหนูน่ะชอบอ่านหนังสือ เวลาส่วนใหญ่ถ้าไม่ออกกำลังกาย ปลูกต้นไม้ คุณหนูของป้าก็จะเข้าห้องไปอ่านหนังสือน่ะค่ะ” สายใจเฉลย

“แล้วห้องหนังสืออยู่ที่ไหนคะ” คนเอ่ยถามหัวใจเต้นแรง ไม่น่าเชื่อว่าชานนท์จะเป็นผู้ชายที่ดูสุภาพเรียบร้อยขนาดนี้ ไม่เหมือนกับเมื่อค่ำคืนที่ผ่านมา เพราะเขาร้อนแรงเหลือร้าย

“อยู่ชั้นบนค่ะ ที่นั่นมีระเบียงให้นั่งนอนอ่านหนังสือด้วยนะคะ” สายใจเอ่ยตอบก่อนจะทำงานของนางต่อไป ทำให้แพรพลอยต้องเดินขึ้นบันไดไปด้านบน

สายใจยิ้มในหน้า ก่อนจะหันไปสนใจกับงานตรงหน้าอีกครั้ง

ห้องหนังสือเป็นห้องที่มีประตูเปิดโล่งเอาไว้ ทำให้เธอเดินเข้าไปในนั้นได้อย่างง่ายดาย

เธอมองชั้นหนังสือมากมายละลานตาไปหมด ห้องหนังสือสะอาดสะอ้าน มองแล้วสบายตา

“มีหนังสือที่อยากอ่านเยอะแยะเลย มีหนังสือภาษาอังกฤษด้วย” เธอเห็นหนังสือหลากหลายแล้วตื่นตาตื่นใจไปหมด เพราะชอบอ่านหนังสือด้วยเหมือนกัน

“ชอบเล่มไหนก็เอาไปอ่านสิ”

“อุ๊ย!” เสียงทุ้มนุ่มหูของเขาทำให้เธอสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนที่จะหันไปมอง

“ขอโทษค่ะ ฉันเข้ามารบกวนเวลาอ่านหนังสือของคุณหรือเปล่าคะ”

“เธอมีชื่อเล่นไหม”

“มีค่ะ ฉันชื่อพลอยค่ะ”

“เรียกแทนตัวเองด้วยชื่อเล่นสิ มันดูเป็นกันเอง” เขาพูดเสียงนุ่มหู สุภาพและเป็นกันเอง ทำให้เธอรู้สึกผ่อนคลายทุกครั้งที่ได้พูดคุยกับเขา

“ค่ะ” เธอรับคำ

“ชอบอ่านหนังสือประเภทไหนล่ะ”

“อ่านได้หมดเลยค่ะ ที่นี่มีหนังสือน่าสนใจเยอะแยะเลยค่ะ”

“ว่าง ๆ ก็มาอ่านสิ”