Se connecterPartager
ตอนที่ 5
Date de publication:
2025-09-05 18:02:17รถยนต์คันหรูแล่นไปอย่างเชื่องช้าบนท้องถนนที่คราคร่ำเต็มไปด้วยรถรา มุ่งหน้าไปยังคอนโดที่หญิงสาวแจ้งชื่อและพิกัดไว้
ใบหน้าหวานหันเข้าหากระจกข้างมาตลอดทางจนเริ่มเมื่อย ใจรู้สึกอึดอัดและไม่คุ้นชินกับการต้องอยู่ในที่คับแคบร่วมกับคนไม่สนิท แต่ที่ยอมให้มาส่งถึงเพราะอีกฝ่ายเล่นขังเธอไว้บนรถ กดล็อคทั้งประตูและกระจกแบบนี้
ต่อให้เธอมีปีกก็บินหนีไม่ได้อยู่ดี!
นิลกาฬชำเลืองตามองเสี้ยวหน้าหล่อเหลาของพลขับ ก่อนจะรีบดึงสายตากลับคืนเมื่อเผลอมองนานจนอีกฝ่ายรู้ตัวแล้วหันมาสบสายตา แล้วที่มองนี่ไม่ได้พิศวาสนะ อย่าเข้าใจผิด มันเป็นเพราะเธอไม่ไว้ใจเขาต่างหาก
คชาลอบยิ้มดีใจที่หญิงสาวดูให้ความสนใจในตัวเขาอยู่เหมือนกัน เขาปรับสีหน้าให้ดูเรียบเฉย ทำเป็นเพ่งสมาธิไปที่ถนนข้างหน้าหากปากกลับเอ่ยชวนคนข้าง ๆ คุยราวกับไม่เคยมีความบาดหมางกันมาก่อน
“หิวไหม?”
“ไม่”
นิลกาฬรีบปฏิเสธ ทว่าพูดไม่ทันจบคำดีท้องก็ร้องประท้วงราวกับรู้เวลา ทำเอาเธอกระแอมไอกลบเกลื่อนแทบไม่ทัน ไอ้ท้องบ้า! ไอ้ท้องไม่รักดี จะส่งเสียงร้องทั้งทีทำไมไม่รู้จักเวล่ำเวลาหน่อย เสียหน้าหมดแล้วเนี่ย!
“จะกินกันที่ห้องฉัน รึห้องเธอดีล่ะ?”
คำถามกำกวมชวนให้คิดไปไกล ยิ่งเมื่อสบสายตาเจ้าเล่ห์ของคนถามด้วยแล้ว นิลกาฬก็รีบเบือนหน้าหนี พวงแก้มคล้ายร้อนขึ้นมาอีกระลอกอย่างไม่มีสาเหตุ บ้าบอ!
“ฉันไม่กินอะไรทั้งนั้นอะ ฉันจะกลับห้อง”พร้อมกันนั้นก็พยายามทำตัวลีบและขยับออกห่างจนตัวแทบจะแบนติดกระจกรถ
ฮึ! ถ้าฉันคิดจะปล้ำเธอจริง ๆ คิดเหรอว่าทำแบบนั้นแล้วจะหนีรอด?
ท่าทางหวาดระแวงของเธอ ทำให้คชานึกมันเขี้ยวจนอยากกลั่นแกล้งเธออยู่ตลอด พอถึงช่วงที่การจราจรติดขัดจนไม่สามารถขยับไปต่อได้ มือจึงตบเกียร์ไว้ที่ตัว N เหล่ตาไปมองคนข้าง ๆ แวบหนึ่งก่อนโน้มตัวเข้าไปใกล้อย่างรวดเร็ว
การเข้ามาอย่างกะทันหันของคชาทำเอานิลกาฬที่กำลังตกอยู่ในห้วงความคิดสะดุ้งโหยง ดวงตาคู่สวยพลันเหลือกลาน รีบเอนกายหนีลมหายใจอุ่นจัดที่กำลังเป่ารดลงบนริมฝีปากอวบอิ่ม
“อื้อ! จะ...จะทำอะไร! ถอยออกไปนะ!”
“ก็นึกว่าหลับ”
“ใครมันจะไปหลับลง แล้วรู้แล้วก็ ถะ..ถอยออกไปสิ”
“ทำไม? กลัวฉันเหรอ?”
คชาครางถามเสียงพร่า แววตาหลุบมองริมฝีปากอวบอิ่มแล้วเผลอกลืนน้ำลาย เดิมเขาแค่อยากแกล้งเล่น ทว่าบัดนี้กลับกลายเป็นรู้สึกอยากสัมผัสมันขึ้นมาดื้อ ๆ
ความร้อนแรงที่สะท้อนออกมาจากนัยน์ตาสีนิลทำให้นิลกาฬรีบเม้มปากทันควัน ทั้งระแวงทั้งกลัวว่าสองริมฝีปากจะสัมผัสกันหากอีกฝ่ายอ้าปากเอื้อนเอ่ยอะไรออกมาอีก ซ้ำร้ายภายในท้องยังรู้สึกปั่นป่วน คล้ายกำลังมีตัวอะไรบินวนอยู่ด้านในเต็มไปหมด
ปริ้น!
ทว่าในระหว่างต่างคนต่างต่อสู้กับความรู้สึกภายใน เสียงแตรจากรถคันหลังก็ดังขึ้นขัดจังหวะ คชาส่งเสียงจิ๊จ๊ะเบา ๆ อย่างขัดใจ ยังไม่อยากถอยแต่เพราะรถด้านหน้าเริ่มขยับ เขาจึงจำต้องกลับมาทำหน้าที่สารถีต่อ
ราวครึ่งชั่วโมงรถยนต์ก็มาถึงที่หมาย นิลกาฬอดไม่ได้ที่จะชำเลืองมองคนขับ ทำไมเขาถึงได้ดูชำนาญเส้นทางและตำแหน่งของแต่ละตึกในนี้นัก เธอยังไม่ทันบอกทางเขาก็ตบไฟเลี้ยวรอแล้ว
หรือว่าจะมีคนรู้จักอยู่ที่คอนโดนี้?
“ถึงแล้วครับคุณผู้หญิง”
“อ้อ”
เสียงเรียกทำให้นิลกาฬได้สติ ขาเรียวก้าวลงจากรถหลังมันแล่นเข้ามาจอดในลานจอดรถใต้ตึกเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
“ขอบคุณที่มาส่ง”
หญิงสาวหันไปก้มศีรษะ กล่าวขอบคุณอย่างที่พึงทำ จากนั้นก็ก้าวฉับ ๆ เข้าไปในตึกเมื่อเห็นว่าหมดธุระต่อกันแล้ว
“เฮ้อ เหนื่อยชะมัด”
พอร่างกายเริ่มผ่อนคลาย ความง่วงงุนก็พุ่งเข้าโจมตีจนตาปรือลอย เริ่มรู้สึกอยากนอนสักตื่นแล้วค่อยตื่นมาหาอะไรกิน แต่ก่อนจะไปถึงขั้นนั้นเธอเอาคีย์การ์ดห้องไปไว้ไหน
นิลกาฬหน้านิ่วคิ้วขมวด พยายามล้วงมือเข้าไปควานหาของจำเป็นต้องใช้ในกระเป๋า ทว่ารื้อทุกซอกทุกมุมแล้วก็ยังไม่พบ
ปกติในชีวิตเธอก็พกบัตรอยู่แค่ไม่กี่ใบ แถมเพิ่งย้ายเข้ามาพักอย่างเต็มตัวจึงไม่ค่อยสนใจคีย์การ์ดเจ้าปัญหาสักเท่าไร
เอ๊ะ หรือเธอจะลืมหยิบมันมาจากโต๊ะที่บ้าน?
“หาอะไรอยู่เหรอ?”
ไม่รู้ว่าเพราะเธอมัวแต่วุ่นวายกับการหาของ หรือเพราะอีกคนฝีเท้าเบาจัดกันแน่ เธอเลยไม่รู้ตัวสักนิดว่ามีคนตามมา มารู้อีกทีก็ตอนได้ยินเสียงกระซิบที่ข้างใบหูพร้อมความอุ่นที่แผ่ออกจากแผงอกกว้างซึ่งประชิดติดกับแผ่นหลังของเธอ
“นะ...นาย! ตามฉันมาทำไม” นิลกาฬสะดุ้งตัวลอย รีบเบี่ยงตัวหลบจากสัมผัสชวนให้ใจสั่น
“คีย์การ์ดหาย?”
คชาไม่ตอบแต่ถามในสิ่งที่อยากรู้แทนหลังหยุดยืนมองเธอรื้อของจนแทบเอาหัวมุดเข้าไปในกระเป๋ามาพักหนึ่ง
“ยุ่ง!”
“งั้นไปกินกันที่ห้องฉันไหม?”
“กินบ้าน....ว๊ายยย หยุดนะ!”
นิลกาฬร้องเสียงหลงขณะถูกคนเอาแต่ใจฉุดกระชากลากไปห้องถัดไป เธอมองตามมือหนาที่หยิบคีย์การ์ดลายเดียวกันกับของเธอออกมาด้วยแววตาตกตะลึง
อย่าบอกนะว่า.....!!!
ติ้ด! แอดดดดด
นิลกาฬอ้าปากค้าง ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้น นั่นก็หมายความว่า...เขาพักอยู่คอนโดเดียวกันกับที่เธอเพิ่งเซ็นรับไปเมื่อวันก่อน มิหนำซ้ำยังอยู่ห้องติดกันอีกต่างหาก
“เข้าไปสิ”
++++++++++++++
ในซีรี่ส์มีทั้งหมด 5 เรื่อง
1. คชา x หมอนิล จาก ทำไมถึงเป็นเธอ 2. หมอนัท x หมอฟ้าใส จาก รักอำพราง 3. หมอเกมส์ x น้ำค้าง จาก รักอำพรางคู่พิเศษ 4. ต้นไม้ x ใบบัว จาก เพื่อน(ไม่)จริง 5. อาร์ม x ยูกิ จาก กับดักรักร้าย สามารถอ่านแยกกันได้ค่ะ เพียงแค่มีความสัมพันธ์ที่เชื่อมโยงกันในบางฉากเท่านั้น
Dernier chapitre
ทำไมถึงเป็นเธอ ตอนพิเศษ 4
“ทะ...ทับทิม หนูมาตั้งแต่เมื่อไหร่คะ”นิลกาฬกระชับเสื้อคลุมอาบน้ำให้แน่นขึ้น ส่งสายตาให้สามีไปจัดการแต่งตัวให้เรียบร้อยก่อนหย่อนสะโพกลงนั่งข้าง ๆ ร่างป้อมของลูกสาว“ตั้งแต่คุณพ่อกับคุณแม่เล่นไล่จับค่ะ”นิลกาฬหลุดยิ้มออกมา แก้มนวลเห่อร้อนจนแดงก่ำหลังได้ยินคำตอบใสซื่อของลูกสาว แต่ก็นึกขอบคุณความไร้เดียงสาของเธอที่ทำให้คำเรียกของกิจกรรมเมื่อครู่ดูน่ารักขึ้นถนัดตา“ค่ะ แล้วนี่ทับทิมเข้ามาในห้องนอนคุณแม่ทำไมคะ”“มาตามไปทานข้าวค่ะ ทับทิมมารอ แต่น้องไพลินหิวจนรอไม่ไหวก็เลยลงไปกับน้องเพทายแล้ว”นิลกาฬทำตาโตเมื่อมารู้ทีหลังว่าไม่ได้มีแค่ทับทิมที่ได้ยินเสียงกิจกรรม ทว่าลูก ๆ ของเธอได้ยินกันอย่างเท่าเทียมถ้วนหน้ายังดีที่ลูก ๆ คิดว่าพวกเธอแค่เล่นไล่จับ นี่ถ้าลูก ๆ โตจนรู้ความ เธอคงไม่ต้องเอาปี๊บคลุมหัวแล้วเดินออกมาจากห้องน้ำเลยหรือเรื่องนี้คงต้องโทษคนหื่นที่เอาแต่ใจไม่รู้จักเวล่ำเวลา เบิ้ลแล้วเบิ้ลอีกจนลูก ๆ ต้องมาตามให้ไปทานข้าวเนี้ย!“คุณแม่คะ”“คะ?”นิลกาฬคลี่ยิ้มละมุนพลางสบสายตาใสแป๋วของลูกสาว รอฟังสิ่งที่เธอจะเอ่ยถามด้วยสีหน้าใจดี แม้ในใจจะกำลังร้อนรนเพราะกลัวลูกน้อยจะสงสัยและเอ่ยถามถึงกิจ
ทำไมถึงเป็นเธอ ตอนพิเศษ 3
ร่างบางยืนขาสั่นระริก มือเกาะเคาน์เตอร์แน่นจนซีดขาว ในขณะที่ร่างกายโยกคลอนไปตามแรงกระแทกกระทั้นของคนด้านหลังจนหน้าจะพุ่งเข้าไปติดกับกระจกอยู่รอมร่อใบหน้าหวานแดงซ่าน บิดเบี้ยวเหยเกเมื่อมือหนาเลื่อนมาบีบเคล้นเต้าอวบอย่างรุนแรง จนเนื้ออ่อนแดงเถือกและปริ้นออกมาตามง่ามนิ้ว ทว่าความเจ็บนั้นกลับช่วยเพิ่มความร้อนแรงของบทรักให้โหมกระพือมากขึ้นไปอีก“อ๊ะ พี่คชา เจ็บนะ”“เจ็บหรือเสียว หื้มมม พี่ให้นิลตอบใหม่?”“ทะลึ่ง”“อาส์ ที่รักกก พี่อยากได้อีกคน พี่ขอได้ไหมคะ”“พะ...พอแล้วค่ะ นิลจะกลายร่างเป็นแม่วัวอยู่แล้วนะ”นิลกาฬบ่นอุบพลางเอี้ยวตัวหันกลับไปค้อนใส่คนหื่นที่ยังคงมีความคิดในการปลุกปั้นลูกน้อยคนที่ 4 อีกแล้วขยันทำแต่ไม่ถามเธอสักคำว่าขยันคลอดหรือเปล่า นี่ตกลงจะทำลูกหรือทำทีมฟุตบอลกันแน่“อ๊ะ!”นิลกาฬทำตาโตด้วยความตกใจเมื่อคนด้านหลังกระชากร่างของเธอให้แอ่นขึ้นทั้ง ๆ ที่ท่อนล่างยังคงทำหน้าที่ตอกตรึงเธออย่างร้อนแรงไม่หยุด มือข้างนึงเลื่อนมาตรึงคางมนของเธอไว้แน่นพลางบังคับให้สบกับสายตาหยาดเยิ้มของเขาผ่านทางกระจกเงาตรงหน้า“แม่วัวที่ไหนจะสวยขนาดนี้คะ ดูสิคะ สวยจะตายยยย”“อ๊ะ ไม่ต้องมาปากหวานใส
ทำไมถึงเป็นเธอ ตอนพิเศษ 2
นิลกาฬถลึงตาดุใส่สามีที่ยิ้มร่าด้วยความหมั่นไส้ ก่อนจะย่อตัวลงนั่งยอง ๆ สองมือโอบสองลูกน้อยมากอดไว้อย่างหลวม ๆ หันไปมองหน้าลูกสาวคนโตด้วยสายตาอ่อนโยนแล้วเอ่ยถามใหม่อีกครั้ง"นอกจากก่อกองทรายแล้วมีอะไรอีกคะ"ทับทิมกระพริบตาปริบ ๆ ทำท่านึกทบทวนถึงสิ่งที่คุณแม่พร่ำสอน ก่อนจะพยักหน้าแรง ๆ หลายทีแล้วพูดสิ่งที่จำได้ออกมา"คุณแม่บอกว่าทับทิมต้องไปโรงเรียน ต้องทำการบ้าน แล้วก็ดูแลน้อง ๆ ค่ะ"นิลกาฬอมยิ้มดีใจที่ลูกน้อยยังจำได้ แม้จะหลงลืมและพาน้อง ๆ เล่นทโมนเยี่ยงเด็กผู้ชายอยู่บ่อย ๆ ก็ตาม"ใช่ค่ะ หนูดูสิคะ น้องเพทายตัวเปียกหมดแล้ว อีกเดี๋ยวต้องเป็นหวัดแน่ ๆ เลย หนูคงไม่อยากเห็นน้องป่วยใช่ไหมคะ"ทับทิมมองตามสายตาคุณแม่ไปยังน้องชายที่เป็นเสมือนลูกสมุนมือขวาของตัวเองที่เปียกมะลอกมะแลก เด็กน้อยหยุดนิ่งไปชั่วครู่ก่อนจะพยักหน้ารับว่าเห็นด้วย สีหน้าของเธอสลดลงด้วยความรู้สึกผิดไปหลายส่วน"งั้นพาน้องไปอาบน้ำกันเนอะ เดี๋ยวคืนนี้คุณแม่จะให้คุณพ่อเล่านิทานให้ฟังก่อนนอนอีกนะคะ""เย้ ๆ ๆ ไปค่ะ ๆ"ทับทิมฉีกยิ้มกว้างพลางปรบมือระรัวด้วยความดีใจ ก่อนจะหันไปกอดคอน้องชายที่ปรบมือตามอย่างรักใคร่"ป่ะ
ทำไมถึงเป็นเธอ ตอนพิเศษ 1
@หลายปีต่อมาร่างบางก้ม ๆ เงย ๆ ง่วนกับการจัดจานของอาหารมื้อเย็นสำหรับครอบครัว แล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อย่างมีความสุขหลังแต่งงานได้ไม่นานนิลกาฬก็ตัดสินใจออกจากโรงพยาบาลมาเปิดคลีนิคเป็นของตัวเอง เพื่อจะได้มีเวลาให้ครอบครัวและตัวเองมากขึ้น"เรียบร้อยยยย"นิลกาฬปรบมือเบา ๆ ให้ตัวเองด้วยความภาคภูมิใจ หลังลงมือเข้าครัวทำอาหารมื้อพิเศษนี้ด้วยตัวเอง ก่อนเงยขึ้นมาชะเง้อมองหาพ่อลูกที่พากันออกไปเล่นก่อกองทรายด้านนอกตั้งแต่บ่ายแก่ ๆ แล้วจนป่านนี้ก็ยังไม่กลับเธอวางมือจากงานตรงหน้าแล้วก้าวตรงไปยังประตู ตั้งใจจะออกไปตามคนที่สนุกจนติดลมให้เข้าบ้านกันได้แล้ว ตากแดดตากลมนานเกินไปเดี๋ยวจะพาลไม่สบายกันทั้งคู่แต่ยังไม่ทันจะได้ออกไปไหน หญิงสูงวัยที่ทางบ้านส่งให้มาช่วยดูแลเจ้าตัวเล็กก็เดินสวนเข้ามาซะก่อนดวงตากลมโตทอดมองร่างเล็กที่นอนหลับตาพริ้มอยู่ในอ้อมแขนของคนตรงหน้าแล้วคลี่ยิ้มละมุน ส่ายหน้าไปมาด้วยความเอ็นดูสงสัยจะเล่นจนเหนื่อยจัด หลับคอพับเชียว!"ป้าจันทร์เห็นพี่คชาไหมคะ""อยู่ที่หาดนู้นค่ะ พอดีคุณหนูง่วงแล้ว ป้าก็เลยพากลับมาก่อน"จันทร์ แม่นมที่เลี้ยงสองหนุ่มของตระกูลทวีทรัพย์ธาดามาตั้งแ
ทำไมถึงเป็นเธอ ตอนที่ 121
คชาช่วยหยิบเครื่องปรุงต่าง ๆ มาวางเตรียมไว้ให้ภรรยา ทั้งยังหั่นเนื้อหมูเป็นชิ้น ๆ พอดีคำและหั่นแครอทให้เป็นลูกเต๋าชิ้นเล็ก ๆ ไว้รออีกด้วย ถึงจะทำอาหารได้แย่แต่ฝีมือการลงมีดของเขาก็ใช้ได้นะแววตาชื่นชมทอดมองภรรยาคนเก่งที่โชว์ฝีมือควงตะหลิวได้อย่างคล่องแคล่วตาไม่กระพริบ ถึงตัวเขาจะไม่ถนัดงานครัวแต่เธอกลับทำได้ดี ช่างเหมาะสมลงตัวกับเขาเป็นที่สุด“พี่คชาคะ นิลขอน้ำตาลหน่อยค่ะ”คชาหันซ้ายหันขวา ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบกระปุกเล็ก ๆ สีขาวที่วางอยู่ไม่ไกลมาส่งให้ภรรยาอย่างรวดเร็วมือเล็กที่กำลังหยิบน้ำตาลขึ้นมาจากกระปุกชะงักเล็กน้อยเมื่อรับรู้ได้ถึงเนื้อสัมผัสของเครื่องปรุง คิ้วเรียวมุ่นเข้าหากันด้วยความฉงนพลางยกนิ้วที่มีเครื่องปรุงอยู่ส่งเข้าปากตัวเองแทนที่จะโรยลงกระทะ“อื้ออ ชัดเลย!”นิลกาฬหลับตาปี๋เมื่อรสชาติของเครื่องปรุงแผ่ซ่านไปทั่วลิ้นเล็ก ว่าแล้วเชียวทำไมข้าวผัดของสามีถึงเค็มปร่าขนาดนั้น ที่แท้พ่อคุณก็เล่นหยิบเกลือมาโรยแทนน้ำตาลนี่เอง“คะ เมื่อกี้นิลว่าอะไรนะคะ”นิลกาฬยกยิ้มเจ้าเล่ห์ ไม่ตอบคำถามของสามีแต่ยัดนิ้วเรียวที่ยังมีเศษของเครื่องปรุงติดอยู่ เข้าไปในปากหนานั้นแทน“อื้อ นิล!! แค่ก ๆ
ทำไมถึงเป็นเธอ ตอนที่ 120
ซ่าาา ซ่าาา“อื้อ”เสียงเกรียวคลื่นสาดกระทบเข้าหาชายฝั่งเป็นจังหวะ ผ้าม่านสีขาวสะอาดตาบิดพลิ้วไปตามแรงลมที่พัดผ่านเข้ามาทางหน้าต่างที่ถูกเปิดทิ้งไว้ ช่วยปลุกให้เจ้าสาวหมาด ๆ ขยับตัวตื่นขึ้นมาในที่สุดแพขนตาหนางอนค่อย ๆ ขยับขึ้นลงอย่างช้า ๆ พร้อมกับเปลือกตาที่เผยอเปิดออกสู้แสงแดดอ่อนในยามเช้า มือเล็กยื่นออกไปควานหาความอบอุ่นที่เธออิงแอบมาค่อนคืนก่อนจะขมวดคิ้วเข้าหากันยุ่งเหยิงเมื่อพบว่าข้างกายนั้นว่างเปล่าหายไปไหนของเขาแต่เช้าเนี้ย ทั้ง ๆ ที่วันนี้เป็นวันแรกของการชีวิตคู่แท้ ๆ เวลาแบบนี้เขาควรจะนอนกอดเธอแล้วกล่าวต้อนรับว่า ‘อรุณสวัสดิ์ค่ะภรรยา’ สิ ตาทึ่ม!นิลกาฬบ่นอุบอยู่ในใจ มือเล็กคว้าเสื้อคลุมอาบน้ำที่ชายหนุ่มวางเตรียมไว้ให้ที่ปลายเตียงมาสวมใส่ ก่อนพยุงกายขึ้นลุกยืนแล้วออกไปเดินตามหาสามีที่หายหัวไปตั้งแต่เช้าด้วยสีหน้าบึ้งตึงขาเรียวชะงักเล็กน้อยขณะก้าวลงบันได เสียงอึกทึกครึกโครมสลับกับเสียงสบถถ้อยคำหยาบคายกดังเป็นระยะ ๆ ลอยออกมาจากห้องครัวของชั้นล่าง คล้ายกับว่ามีใครบางคนกำลังจะถล่มมันทิ้งมากกว่ากำลังทำอาหารร่างบางเดินมาหยุดฝีเท้าลงที่หน้าประตูห้องครัว ยกมือขึ้นกอดอกพลางทิ้งน้ำห
ทำไมถึงเป็นเธอ ตอนที่ 55
ครืดดดด ครืดดดด“อื้อออ”เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นตามเวลาที่ถูกตั้งไว้ช่วยปลุกให้หมอสาวรู้สึกตัวตื่นขึ้นมา เปลือกตาค่อย ๆ เผยอเปิดออกอย่างช้า ๆ ด้วยความงัวเงียลมหายใจอุ่นจัดของคนที่นอนอยู่ข้างกายเป่ารดลงบนหน้าผากซ้ำ ๆ ทำให้เธอคลี่ยิ้มละมุนออกมานึกว่าจะหนีออกไปก่อนเธอจะตื่นซะอีก ไอ้คนหื่น!ดวงตากลมโต
ทำไมถึงเป็นเธอ ตอนที่ 51
กว่าจะเช็ดตัวให้หมอสาวได้สำเร็จก็เล่นเอาคชาถึงกับเหงื่อตกเขาหย่อนผ้าขนหนูผืนเล็กที่หยิบติดมือมาจากโรงแรมลงในชามที่ดึงมาทำอ่างชั่วคราว พ่นลมหายใจออกมาพรืดใหญ่หลังอดกลั้นยั้งตัวเองไม่ให้รังแกร่างเย้ายวนมานานกว่าครึ่งชั่วโมงใบหน้าคมเคร่งเครียดเต็มไปด้วยเหงื่อผุดพราย ก้มมองท่อนลำที่กำลังดุนดันกางเกง
ทำไมถึงเป็นเธอ ตอนที่ 42
@หมู่บ้านเล็ก ๆ บนดอยนิลกาฬค่อย ๆ หย่อนสะโพกลงนั่งห้อยขาที่ระเบียงนอกชานบ้าน หลังผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าและทานมื้อเย็นอย่างง่าย ๆ ที่คุณยายนำมาให้ขาเรียวหนีบข้าหากันแน่นพร้อมกับห่อตัวด้วยความขัดเขินเมื่อด้านในโล่งโจ้งไร้สิ่งสำคัญบางชิ้น“นี่ฉันเอาไปวางทิ้งไว้ที่ไหนนะ”หญิงสาวบ่นอุบพลางนึกไล่ลำดับเหตุก
ทำไมถึงเป็นเธอ ตอนที่ 40
มือหนายึดข้อมือเล็กไว้แน่น ฉุดกระชากลากถูหมอสาวให้กลับลงไปยังจุดนัดพบ ทว่าบัดนี้ว่างเปล่าไร้เงาของผู้ร่วมทีมคนอื่น ๆ ไปแล้ว“สงสัยจะเดินลงไปรอที่รถละมั้ง”นิลกาฬพยายามคิดในแง่ดีเข้าไว้ ถึงแม้ตอนนี้ใบดวงน้อยจะหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่มแล้วก็ตามทั้งสองเร่งฝีเท้าเดินลัดเลาะไปตามทางเดินที่เปียกชื้น แต่เดิ
Vous vous intéresseriez aussi à
รวมเรื่องสั้นสุดแซ่บ
กาสะลอง247.8K VuesCLOSE FRIEND เพื่อนเล่นไม่เล่นเพื่อน
ACHICHI103.6K Vuesห้ามหย่าร้าง นายลู่คุกเข่าทุกคืนเกลี้ยกล่อม
เฟเธอร์ในลมอ่อน129.7K Vuesคุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ
หรงหรงจื่ออี107.9K Vuesทาสรักซาตานร้าย
เหนือเงารัตติกาล37 Vuesเมียชังที่(ไม่)ต้องการ
พันธกา มัสญาภา มัสยาปลา388 Vuesรักสุดท้ายของนายวิศวะเถื่อน | เธียรxมินนี่
พิชา - Phicha85 Vuesรุ่นพี่ที่รัก
อัศวินแห่งความรัก11 Vues
