LOGINตอนที่ 9 นายปากจัด กับ ยัยหน้าสวย
….. ช่วงสายของวันในห้องท่านประธาน รัชชานั่งอยู่ตรงโต๊ะประจำตำแหน่ง เขาเคี้ยวหมากฝรั่งแก้ความอยากบุหรี่...นิ้วเรียวหนาไถฟีดข่าวธุรกิจในไอแพดเช่นเคยเหมือนทุกวัน สายโทรศัพท์เข้า “พ่อ” “ครับพ่อ” “เอ้อ ลูกค้าที่พ่อบอกแกวันก่อนน่ะ เอกสารพร้อมแล้วใช่มั้ย” “พร้อมแล้วครับ ผมรอแค่พ่อคอนเฟริมว่าเขาเลือกเรา” “อือ เขาส่งสัญญาณมาแล้ว แกดำเนินการต่อได้เลย” ท่านประธานใหญ่สั่งการ “ได้ครับพ่อ ผมจะปิดงานขายเองครับไม่ต้องกังวล” “อือ รายนี้รายใหญ่นะ อย่าให้ใครมาฉกไปล่ะ หาทีมงานเก่ง ๆ คอยดูแลด้วย” “ครับ” รัชชาวางแผนชั่วครู่หันไปยกหูโทรศัพท์ภายใน “พี่นุช เรียกกรกนกมาพบเราหน่อย” “รับทราบค่ะท่าน” หลังวางหูจากท่านประธาน รีบต่อสายหัวหน้าฝ่ายการตลาดทันที.... “ก๊อก ก๊อก ก๊อก” "เชิญได้" กรกนกเดินเข้ามาในห้องอย่างคุ้นเคย… เกือบสิบห้าปีที่เธอจงรักภักดีกับบริษัทนี้และคิดว่าอีกเกือบสิบปีที่จะเกษียณ เธอก็จะอยู่ที่นี่จนกว่าจะเกษียณ “นั่งก่อนครับ” เขาผายมือให้เธอนั่งที่โซฟา หยิบแฟ้มเอกสารของลูกค้ารายใหญ่รายสำคัญยื่นให้เธอ VIP ครับ ประธานใหญ่กำชับว่าต้องปิดยอดให้ทันไตรมาสสอง คุณลงมือเองได้มั้ย” เขาเป็นหัวหน้าที่ให้เกียรติลูกน้องได้แสดงศักยภาพเสมอ อันที่จริงเขาจะลงมือเองก็ได้....กรกนกเปิดแฟ้มดูรายละเอียดขยับแว่นสายตาเล็กน้อยเพื่อปรับโฟกัส “ดิฉันไหวค่ะท่าน จะเป็นไรมั้ยถ้าฉันจะลองให้นิสราลอง...” รัชชาเลิ่กคิ้ว “อ่อ นิสราที่มาพรีเซ็นท์แทนคุณวันนั้น” เขาหยุดคิดสักพัก “ผมเชื่อใจฝีมือคุณ อย่างอื่นแล้วแต่คุณเลย” “ได้ค่ะ เดี๋ยวฉันจะรีบดำเนินการให้เร็วที่สุด” “อ้อ นัดกับลูกค้าวันไหนแจ้งผม ผมจะไปด้วย” “ได้ค่ะท่าน ขอบคุณในความกรุณาค่ะ” “อือ ไปได้” “ค่ะ” หลังเสียงปิดประตู “ช่วงนี้เหมือนโลกจะโคจรให้เราเจอกันบ่อยนะ ยัยหน้าสวย” ..... เลยบ่ายสองมาสิบนาที กรกนกเปิดประตูห้องออก เรียกหานิสรา “ค่ะพี่ ว่าไงคะ” “ลูกค้าสาทรกรุ๊ปให้เข้าไปเซ็นสัญญาบ่ายสามวันนี้เลย สะดวกใช่มั้ย” “พร้อมค่ะ นิเตรียมเอกสารเรียบร้อยแล้ว” เธอชี้ที่เอกสารเล่มหนา “เยี่ยมมาก พี่ฝากด้วยนะ ว่าจะให้พลอยไปด้วยแต่งานเธอค้างอยู่น่ะ” “อ่อ ไม่เป็นไร นิจัดการเองค่ะ” เธอไม่ลืมหยิบเสื้อคลุมคาดิแกนสีเนื้อสำหรับคลุมเดรสสีดำที่คว้านคอวีทรงยาวรัดรูปส่งให้เห็นส่วนเว้าส่วนโค้งเธอชัดขึ้น นิสราหอบเอกสารไปประชุมกับลูกค้าแบบกรณีเร่งด่วน เธอรีบเร่งฝีเท้าไปยังลานจอดรถ พลิกข้อมือดูนาฬิกา “อีกครึ่งชั่วโมงดีน่าจะทันนัดนะ คาแฟ่อยู่ไม่ไกล ขอให้รถไม่ติดเถอะ” ไม่ทันระวังตัวตรงมุมอับของอาคารจอดรถ เธอชนเข้ากับร่างสูงใหญ่ของใครสักคน แฟ้มเอกสารหล่นกระจาย “โอ้ยย” รองเท้าส้นสูงแหลมปรี๊ดเธอตกร่องพื้นต่างระดับ ร่างทรุดฮวบ เจ้าของร่างหนาปฏิกริยาไวรีบเอื้อมมือมาช้อนร่างเธอได้ทัน เธอพยายามยืดตัวขึ้นแต่เท้าเจ้ากรรมดันไม่ยืดตาม “อู้ย เจ็บจัง” เอื้อมมือลงจับตรงข้อเท้า “เป็นไง เดินไม่ดูตาม้าตาเรือ แล้วเจ็บมากรึเปล่า” คนพูดโวยวายก่อนเป็นห่วงทีหลังเหมือนตบหัวแล้วลูบหลัง เสียงนี้ กลิ่นน้ำหอมจาง ๆ กลิ่นนี้ …..เธอเงยหน้า เขาอีกแล้วเหรอ. “ท่านประธาน เอ่ออ เจ็บค่ะ ข้อเท้าน่าจะพลิก” เขาหันรีหันขวาง ไม่มีใครอยู่แถวนั้น “ผมพยุงคุณล่ะกัน แล้วทำไมคุณต้องใส่ส้นสูงขนาดนี้ด้วยฮะ” เสียงเขาดุ พลางโอบตัวเธอขึ้น “โอ๊ยยยย” เธอครางด้วยเสียงเจ็บปวดที่ไม่ใช่ออดอ้อนเหมือนนางร้ายในละคร เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ “ลูกค้าโทรตามแล้ว เอาไงดี” เธอรับสาย “อ้อ นิกำลังเดินทางค่ะ เดี๋ยวเจอกันร้านกาแฟตามที่แจ้งพี่กนกมานะคะ” รัชชามองสถานการณ์เบื้องหน้า เขากำลังตัดสินใจบางอย่าง “เอ่อท่านประธานคะ พอดีลูกค้าคนนี้ต้องการงานด่วนค่ะ ดิฉันต้องรีบไปพบลูกค้าแล้วค่ะ” เธอค่อย ๆ ก้มตัวหยิบเอกสารที่กระจายบนพื้นพยายามพยุงขาตัวเองหมุนตัวไปทางรถมินิคู่ใจ “อึ๋ยยย เจ็บ” แต่ยังฝืนเดินด้วยขาข้างเดียวเขย่งอีกข้าง “ไปรถผม เดี๋ยวผมพาไป” พร้อมกับพยุงเธอไปยังรถสปอร์ตที่จอดอยู่อีกฝั่ง เขารู้สึกทึ่งในความตั้งใจทำงานของเธออดไม่ได้ที่จะต้องเข้าช่วยเหลือช่วยพยุงเธอขึ้นรถด้วยความทุลักทุเล “ทำไมคุณไม่แจ้งกนกให้คนอื่นไปแทนล่ะ” เขาถามระหว่างอยู่ในรถ “ลูกค้าคนนี้ฉันดูแลมาตั้งแต่แรกเริ่มไม่อยากเปลี่ยนมือกลัวลูกค้าเปลี่ยนใจค่ะ” เธอตอบด้วยความมั่นใจ “เธอดูถูกความสามารถคนอื่นเหรอ” “เปล่าค่ะ แต่ฉันควรใช้ความสามารถของตัวเองให้สำเร็จก่อนถึงจะพึ่งพาคนอื่น” “ทำงานเป็นทีมเป็นมั้ย” “เป็นสิคะ ท่านประธานถามแปลก ๆ” เธอหลุดคำ... “เอ่อ ขอโทษค่ะท่าน ทุกวันนี้ทีมของเราก็ทำงานได้ดี เพียงแค่ต่างคนต่างทำหน้าที่ที่ตัวเองรับผิดชอบคอยซัพพอตซึ่งกันและกัน ก็คือทีมค่ะ” เธอรีบแก้ต่าง “ตาประธานนี่ปากจัดจัง” เสียงในหัวของเธอ.. “ยัยหน้าสวยนี่เถียงคำไม่ตกฟาก” เสียงในหัวของเขา.. “แล้วมาทำงานที่บริษัทฉันได้ยังไง” “ก็สมัครเข้ามาปกติค่ะ ที่นี่มีทางลัดริมป่าริมน้ำด้วยเหรอคะท่าน” เธอแกล้งถามยอกย้อน “ก็ไม่เชิง ฉันแค่อยากรู้ว่าเธอลูกท่านหลานใครหรือเปล่า” “แสดงว่าที่นี่มีเยอะสินะคะ” “เยอะก็จริง แต่ทุกคนล้วนมีความสามารถ ไม่ได้มานั่งเกาะโต๊ะไปวัน ๆ” เธอพยักหน้ารับรู้ เป็นจริงตามเขาบอก เธอยอมรับว่าพนักงานที่นี่ล้วนมีความสามารถสูงทุก คนบริษัทถึงติดอันดับท๊อบเท็นในประเทศได้ เธอก้มดูขาตัวเอง ฉันจะลองขยับมันดูนะคะ อาจจะเจ็บน้อยกว่าเมื่อกี้ก็ได้ รัชชากำลังจะอ้าปากห้าม.... “โอ๊ยย อูยยส์ ปวดจัง” “เธอจะบ้าเหรอ บวมแดงขนาดนั้นจะไม่เจ็บได้ยังไง” เสียงตวาดเขาทำเอานิสราสะดุ้งโหยง “อยู่เฉย ๆ ไม่เป็นรึไง” หลังจากบทสนทนานั้นนิสรานิ่งเป็นบ้าใบ้ รถเลี้ยวเข้าโรงพยาบาลแห่งหนึ่ง... “เอ่อ ท่านคะ ไม่ได้นัดลูกค้าที่โรงพยาบาลค่ะ” เธอรีบบอก “ผมรู้ แต่สภาพคุณตอนนี้ดูไม่จืดเลย ผมไม่อยากเห็นพนักงานเดินขากะเผลกไปพบลูกค้าหรอกนะเขาจะว่าบริษัทเอาเปรียบเอาเปล่า ๆ” เสียงดุดันจนนิสราไม่กล้าเอ่ยคำใดเพราะที่เขาพูดก็เป็นความจริง... “รออยู่นี่เหละ” เขาสั่ง ไม่นานบุรุษพยาบาลเข็นเตียงคนไข้เทียบข้างรถ “เห้ยไม่เห็นต้องใช้เตียงเลย ตาประธานนั่นเว่อร์วังเกินไปแล้ว” เธอสอดสายตาหาประธานตัวดีร่างสูงยืนอยู่หน้าห้องฉุกเฉินกำลังเจรจาอะไรสักอย่าง...บุรุษพยาบาลประคองเธอขึ้นเตียงคนไข้ “คุณคะ รบกวนเข็นฉันไปที่ผู้ชายคนนั้นหน่อยค่ะ” เขาพยักหน้าเข็นไปตามทาง “เธอเจ็บตรงขาหนักมากเดินแทบจะไม่ไหว ร้องครวนครางมาตลอด ขาเริ่มบวมแดงแล้วด้วย ไม่รู้จะหักหรือเปล่า ยังไม่ฉุกเฉินอีกรึไง” เสียงเขาดังเข้าหูเธอ... “ท่านคะ ไม่ได้ขนาดนั้นค่ะ” “เธอเงียบไปเลย นอนรอเฉย ๆ” สายตาที่มองมานั้นเล่นเอาเธอต้องรีบหุบปาก พยาบาลหน้าห้องฉุกเฉินเลิ่กลั่กกันใหญ่ เมื่อนึกออกว่าบุคคลหน้าหล่อที่ยืนโวยวายหน้าห้องฉุกเฉินเป็นใคร.... “อ้อ ค่ะ เดี๋ยวรีบตามหมอกระดูกให้นะคะ” เธอรีบวิ่งไปตามหาหมอทันทีทันใด ผู้คนที่มาใช้บริการเริ่มมองมาที่เขา...รัชชาถอนหายใจ... หากเขาใช้วงศ์ตระกูลมาป่าวประกาศใช้สิทธิ์แทรกคนไข้รายอื่นรับรองได้ลงโซเชียล แน่ ๆ เขาเลยต้องอ้างอาการเธอให้โอเว่อร์หน่อย เพื่อให้เธอได้รักษาแบบฉุกเฉิน โชคดีที่พยาบาลจำเขาได้ทุกอย่างเลยลงตัว “ท่านคะ ฉันอยากได้โทรศัพท์ค่ะ” เขาหันมาหาเธอเลิ่กคิ้วเป็นเชิงถามจะเอาไปทำอะไร “ต้องแจ้งลูกค้าค่ะ เดี๋ยวเขาจะรอนาน” “ไม่ต้องล่ะ ผมให้กรกนกจัดการเรียบร้อยแล้ว หน้าที่เธอคืออยู่ที่นี่รอพบหมอ” “แต่ว่า ไม่ได้เจ็บขนาดนั้นนะคะ” เธอเรียกร้องอยู่บนเตียงคนไข้ ต้องหยุดพูดเมื่อเห็นสายตาดุนั้นมองมา “เมื่อไรหมอจะมาครับ” น้ำเสียงดุดันแต่ยังมีความสุภาพเพื่อให้เกียรติอาชีพ..หมอชายท่านหนึ่งวิ่งกระหืดกระหอบมา เขาจะหยุดหายใจสักวินาทีไม่ได้เพราะชายที่อยู่เบื้องหน้าคือตระกูลผู้บริจาคให้โรงพยาบาลปีละหลายล้าน... “สวัสดีครับท่าน ผมจะดูแลคุณผู้หญิงท่านนี้ให้เองครับ” หมอกุลีกุจอรีบเข็นเตียงคนไข้เข้าไปโดยไม่รอบุรุษพยาบาลที่ยืนเกาหัวงงอยู่ตรงหน้าห้อง... .....ตอนที่ 18 ต่างคนต่างกังวลหน้าลิพท์โดยสารชั้น 32 “ตึก ตึก ตึก ตัก ตึก” เสียงหัวใจของเธอเต้นแรง เร็ว และรัวยิ่งกว่ากลอง นึกถึงเหตุการณ์เมื่อสักครู่ “ใช่หรือเปล่านะ ใช่เขารึเปล่า ท่านประธานปากจัดนั่นแน่ ๆ กลิ่นน้ำหอมและน้ำเสียงนั้น เราจำได้” เธอแม้มริมฝีปากภายใต้หน้ากากนั้น “ถ้าเป็นท่านจริง ๆ แล้วจะจำฉันได้มั้ย ถ้าจำได้ก็ต้องทักแล้วสิ หรืออาจจะไม่เพราะน่าเกลียดเกินไป ที่ต้องมีเซ็กส์กับพนักงาน” เสียงประตูลิพท์เปิด เธอรีบก้าวเท้าเข้าไป มือกดปิดประตูลิฟท์อย่างไวก่อนที่ชายในชุดทักสิโด้จะตามเธอมาทัน เมื่อประตูลิพท์ปิดสนิท เธอถอนหายใจโล่ง “เห้อ ทำไงดีล่ะทีนี้ ไม่ใช่ว่าเราเสริ์ฟให้ท่านประธานไปแล้วรึ ไม่ใช่หรอกน่า ระดับเขาคงไม่เอาตัวเองมาแลกกับงานแบบนี้หรอกมั้ง… แต่ระดับเขานี่เหละต้องปิดตัวตนเลยต้องใช้แอพนี้ ก็ไม่ต่างกับเธอ” เสียงในหัวฝ่ายสวรรค์และฝ่ายมารร้ายกำลังต่อสู้กัน.....ลิฟท์ชั้น 1 เธอสูดลมหายใจค่อย ๆ สาวเท้าไปบริเวณหน้าโรงแรมหรู ไม่กี่นาที รถมินิสีแดงคู่ใจจอดเทียบฟุตบาท เธอยื่นทิปให้พนักงาน รีบวนมาฝั่งคนขับ ขับออกไปแบบรวดเร็ว ชายหนุ่มสูงโปร่งในชุดทักซิโด้ออกจากห้องน้ำ เขายังไม่รีบออก
ตอนที่ 17 กามอารมณ์พาขึ้นสวรรค์ 18+….. กลางห้องจัดเลี้ยง สองหน้ากากยืนหันหน้าเข้าหากัน “ใช่ ค่ะ ฉันกำลังมองหา ชายชุดสูททักสิโด้หน้ากากเงาดำ คือคุณนั่นเอง” “เชิญครับ คุณผู้หญิง” เขาผายมือให้เธอเดินไปทางลิฟท์โดยสาร เธอเดินสับขายากหน่อยเพราะชุดราตรีแคบเว่อร์ทำได้แค่ค่อย ๆ ลากส้นเข็มนั้น เขาเดินตามหลังเธอติด ๆ ชายหญิงอีก 2 คู่ยืนรอลิฟท์เช่นกัน ลิฟท์เปิดออก มีพนักงานบริการกดชั้นที่ต้องการ “ชั้น 32 ครับ” เขาบอก เธอรู้สึกตื่นเต้นกับกิจกรรมนี้เพราะเป็นครั้งแรกของเธอ จนหัวใจเธอเต้นแรง ส่วนชายสวมทักสิโด้เบื้องหน้าคงเคยชินกับกิจกรรมนี้แล้วจากท่าทีปกติของเขา.....ชั้น 32 เขาจูงมือเธอออกจากลิฟท์ “เห็นเดินไม่ค่อยถนัด ผมช่วย” ข้างในห้องเปิดเพลงสากลคลอเบา ๆ ไฟสีส้มจากหัวเตียงและโต๊ะกลางของโซฟาคอยสร้างบรรยากาศสลัว กลิ่นหอมอ่อน ๆ จากถุงหอมที่วางอยู่ตรงจุดต่าง ๆ ของห้องเตะจมูก แอร์ในห้องเย็นฉ่ำจนสะท้าน คงช่วยบรรเทาความเร่าร้อนของเซ็กส์ที่ต้องดำเนินภายใต้หน้ากากนั่น เขาเดินนำเข้าไปในห้อง เลือกนั่งตรงโซฟา ส่วนเธอยืนตรงมุมกระจกห้องมองวิวเบื้องล่าง “ชอบแบบไหนสว่างหรือมืด ๆ แบบนี้” เขายิงคำถามแรก ชอบแบบน
ตอนที่ 16 คืนปาร์ตี้เซ็กส์ ห้ามถอดหน้ากาก… โรงแรมหรู/เพนส์เฮาส์ย่านสาทร “XXZ แอพพลิเคชั่นที่จะส่งคุณขึ้นสวรรค์ทางกามอารมณ์” ป้ายบิลบอร์ดขึ้นโชว์หน้าห้องจัดเลี้ยง ห้องจัดเลี้ยงขนาดสำหรับรองรับแขกประมาณ 200-500 คน แขกเหรื่อทยอยเข้ามาในห้องจัดเลี้ยง ความหลากหลายแปลกตาของแขกแต่ละท่านคือหน้ากากที่ปิดบังใบหน้าตั้งแต่หน้าผากยันคางมีแค่ดวงตาสองข้างที่เปิดเผยได้ ซึ่งหน้ากากจะได้รับจากการสุ่มจากแอพพลิเคชั่นไม่มีสิทธิเลือกเอง เสน่ห์ของแอพพลิเคชั่น XXZ คือ ลูกค้าส่วนใหญ่ไม่รู้จักกัน ซื้อบริการเพื่อนอนด้วยกันน้ำแตกแล้วก็แยกทาง กฏเหล็กคือต่างคนต้องเก็บความลับไว้ห้ามเปิดเผยต่อสาธารณชน หากผิดกฏจะถูกแบนและจะถูกปรับตัวเลขหลายหลัก... เนื่องจากลูกค้าที่นี่ระดับซูปเปอร์วีไอพีที่ต้องการความเป็นส่วนตัวสูงลิ่วแสงไฟสปอร์ตไลท์สาดส่องไปยังเวที “Ladies and Gentlemen ขอต้อนรับทุกท่านเข้าสู่ค่ำคืนแห่งความลับ ปาร์ตี้ภายใต้หน้ากาก ไม่มีชื่อ ไม่มีสถานะ และไม่มีใครรู้ว่าเราเป็นใคร” พิธีกรในชุดแฟนซีสวมหน้ากาก อัศวิน พูดดึงดูดแขกเข้าในงาน เขาเดินมากลางเวที “แขกที่กำลังทยอยเข้ามาท่านสามารถนั่งได้เฉพาะโต๊ะที่เป็นชื่อข
ตอนที่ 15 แว๊กซ์ขนบิกินี่….. ช่วงค่ำคลีนิคเสริมความงามย่านสุขุมวิทภายในคลีนิคเสริมความงาม ตกแต่งด้วยวัตถุน้อยชิ้นทำให้ดูสว่างสะอาดตาสไตล์มินิมอล มีภาพของศิลปินดารา เซเลบชื่อดังติดอยู่บนบอร์ดเพื่อเรียกความสนใจจากลูกค้า นิสราเปลี่ยนชุดทำงานเป็นเสื้อยืดรัดรูปสีขาว กางเกงยีนส์เอวสูงปรี๊ดสีซีดนั่งไขว่ห้างรอบนโซฟาพักคอยสำหรับลูกค้า มีลูกค้าเข้าออกอยู่เรื่อย ๆ“ดีนะคลีนิคเปิด 24 ชั่วโมง ที่นี่คนเยอะตลอด ดีนะจองมาก่อนไม่งั้นยาวแน่” เธอพึมพำ นั่งไถฟีดไอจีรอเจ้าหน้าที่เรียก “เอ๊ะหน้าคุ้น ๆ นะ ตาประธานปากร้ายนั่นเอง แหมรูปนี้แอคเสียเต็มที่” เธอเบ้ปากมองบนกับภาพตรงหน้า ในหน้าฟีดไอจีของเธอขึ้นโชว์โปรโฟล์ไอจีของท่านประธานปากจัดฉายาที่เธอตั้งให้เขา.....เธอปัดเลื่อนผ่าน “แต่ละวันก็เห็นหน้ากันอยู่ ไม่รู้จะติดตามทำไม” “คุณนิสราค่ะ” เสียงเจ้าหน้าที่เรียกชื่อเธอเธอเงยหน้า ลุกขึ้นตามเสียง “ค่ะ” “เชิญด้านในค่ะ” พนักงานบริการด้วยความยิ้มแย้ม ตามพนักงานเข้าห้องเพื่อเปลี่ยนชุดสำหรับรับบริการจากนั้นเดินไปขึ้นเตียงที่มีคุณหมอผู้หญิงหน้าตาสะสวยรอเธออยู่ “ข้อมูลที่ได้มา คือแวกซ์ทุกจุด รวมบิกี่นี่ด้วย ถูกต้องมั
ตอนที่ 14 เฮียกฤตกับเซ็กส์ในคลับเฮาท์ 18+..... คลับเฮาท์ลับใจกลางเมืองกรุงยามค่ำคืนของถนนเส้นหนึ่งคราคร่ำไปด้วยนักเที่ยวยามราตรีผสมปนเปทั้งชาวไทยต่างชาติ ทั้งวัยรุ่นทั้งวัยทำงานต่างเลือกสรรเฟ้นหาผับบาร์ที่สนองความต้องการของตัวเองได้ บางคนอยากคลายเครียดจากงาน บางคนเหงาอยากหาเพื่อนใหม่ บางคนอกหักดันมาพบรักใหม่...ในมุมหนึ่งของถนน “Routh68” บาร์แอนด์เรสเตอรองส์ แน่นขนัดไปด้วยลูกค้า ต่างคนต่างเบียดเสียดเข้าไปใช้บริการ บาร์แห่งนี้มีขึ้นเพื่อสนองความต้องการนักเที่ยวได้หลายรูปแบบ ไม่ว่าจะเป็นห้องคาราโอแกะระดับพรีเมี่ยม บาร์หรู ลูฟท็อปวิวเมืองกรุง ดนตรีขับกล่อมบรรเลง ทั้งเล่นสด โฟล์คซอง และที่เด็ดไปกว่านั้นคือบริการนวดและนาบจากสาวสวยระดับเวิร์ดคลาส แน่นอนว่าลูกค้าของที่นี่ก็จัดอยู่ในระดับสูงลิ่วเช่นกัน อย่างบรรดานักธุรกิจ นักการเมือง ดารา ศิลปิน ถือว่าที่นี่เป็นสวรรค์ชั้นดาวน์ดึง.......... ในห้องคาราโอเกะพรีเมี่ยมพร้อมบริการนวดและนาบจากสาวสวยชายอายุราว ๆ สี่สิบต้น ๆ หน้าตาคมเข้ม นั่งอยู่บนโซฟาสีเทาอ่อน ตาแดงกร่ำจากรสไวน์ในแก้ว แววตาแฉววายเศร้าและสายตาคมอาฆาตน่ากลัวในเวลาเดียวกัน ข้างกายมีห
ตอนที่ 13 แฟนเก่าของนิสรา..... ร้านกาแฟหน้าบริษัท KSP GROUP นิสราเหลือบมองนาฬิกาข้อมือ “อีกตั้งครึ่งชั่วโมงจะได้เวลาเข้างานบ่ายนั่งในร้านดีกว่า” “มัชฉะ ไม่หวาน 1 แก้วจ้าา วันนี้ทานที่นี่นะจ๊ะ” บาริสต้าพยักหน้า “ได้ค่ะพี่นิรอสักครู่นะคะ” เธอหันหลังกลับเพื่อหาที่นั่งมุมไพรเวท ขณะมองหาที่นั่ง..... “นิ” น้ำเสียงของผู้ชาย เรียกชื่อเธอเบา ๆ เธอหันกลับมาตามเสียงเรียก กลับชะงักเมื่อเห็นหน้าของผู้เรียก “พี่กร” คำที่เอ่ยจากปากของเธอ ขาขยับถอยหลังโดยอัตโนมัติ “นิสบายดีมั้ย กลับมาไทยตั้งแต่เมื่อไร แล้วมาทำอะไรที่นี่ พี่ติดต่อนิไม่ได้เลยตั้งแต่วันนั้น” ณกรพูดเสียงดังขึ้น จนลูกค้าหันมามอง เสียงเรียกรับออเดอร์ตรงอุปกรณ์ที่เธอถือดังขึ้น ปลุกเธอจากภวังค์” เธอเก้ เก้ กัง กัง หันรีหันขวาง หลบสายตาของณกร “นิ นิ ครับ” ณกรไม่ลดละ เธอเดินดิ่งตรงไปเคาน์เตอร์บาร์ “ขอบใจจ๊ะ” นิสราหยิบเครื่องดื่ม รีบหมุนตัวเดินออกจากร้าน ณกร เดินตาม “นิต้องรีบไปทำงานค่ะพี่กร” “งานที่ไหน KSP GROUP เหรอ” เขาเดาได้จากบัตรพนักงานที่เธอแขวน เธอรีบสาวเท้าออกจากตรงนั้นทันที หัวใจของเธอเต้นระส่ำระส่าย น้ำตาอยู่ ๆ ก็รื้นตรงขอบตา แต่ต้อ







