เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 34 ร่วมหอ
วันที่เผยแพร่:
2026-09-13 11:34:29
บทล่าสุด
ท่านพี่! ชาตินี้ของข้าจะแต่งกับท่านเท่านั้น บทที่ 69 ชีวิตนี้...สมบูรณ์พูนสุข
หลังคลอดเผยจื่อโม่ไปสองปี เว่ยจิ่นซูก็ตั้งครรภ์อีกครั้ง คราวนี้เผยหานโจวมีประสบการณ์มากขึ้น อย่างน้อยก็ไม่ถามหมอว่าเหตุใดตั้งครรภ์เร็วถึงเพียงนี้อีก แต่ความกังวลกลับไม่ได้ลดลงแม้แต่น้อยโดยเฉพาะเมื่อหมอตรวจพบว่าในครรภ์มีเด็กสองคน เผยหานโจวเงียบไปนานมาก จากนั้นวันรุ่งขึ้น แพทย์ประจำจวนเพิ่มจากหนึ่งคนเป็นสามคนเว่ยจิ่นซูได้แต่มองเขาอย่างจนใจ“ท่านพี่ ข้าตั้งครรภ์ฝาแฝด ไม่ได้กำลังจะไปรบเจ้าค่ะ”“ฝาแฝดยิ่งต้องระวัง”“แต่ไม่จำเป็นต้องให้หมอสามคนผลัดกันมาตรวจข้าทุกวัน”“จำเป็น”สุดท้ายนางก็เถียงไม่ชนะ และหลายเดือนต่อมา ฝาแฝดชายหญิงก็ถือกำเนิดขึ้นอย่างปลอดภัย บุตรชายคนรองได้รับชื่อว่า เผยจื่อเฟิง ส่วนบุตรสาวเพียงคนเดียวได้รับชื่อว่า เผยจื่อหนิงหลังจากนั้น... ความเงียบสงบของเรือนจู๋อิ่งเซวียนก็สิ้นสุดลงอย่างแท้จริงถ้าเผยจื่อโม่คือเผยหานโจวตัวน้อย เผยจื่อเฟิงก็คงเป็นสิ่งตรงกันข้ามกับบิดาอย่างสิ้นเชิงเด็กชายเฉลียวฉลาดคล่องแคล่วพูดเก่งซุกซนและมีความสามารถพิเศษในการสร้างเรื่องจนคนทั้งจวนปวดศีรษะ ตอนอายุห้าขวบ เขาปีนกำแพงจวนออกไปดูการแสดงข้างถนนอายุหกขวบ เขาพาเด็กบ่าวในจวนไป “ปราบคนชั่ว” เ
ท่านพี่! ชาตินี้ของข้าจะแต่งกับท่านเท่านั้น บทที่ 68 น้ำแข็งหมื่นปีก้อนที่สอง
เมื่อกลับถึงจวน เว่ยจิ่นซูเพิ่งนั่งลงได้ไม่นาน เผยหานโจวก็ตามกลับมา เร็วกว่าที่นางคาด ประตูห้องเปิดออก นางเงยหน้าขึ้นก็พบสามียืนอยู่ตรงนั้น“กลับเร็วเช่นนี้เชียวเจ้าคะ”“อืม”“เรื่องที่ลานประหารเรียบร้อยแล้วหรือเจ้าคะ”“เรียบร้อยแล้ว”เว่ยจิ่นซูมองเขา เผยหานโจวเองก็มองนาง ต่างฝ่ายต่างเงียบ สุดท้ายเว่ยจิ่นซูเป็นฝ่ายกลั้นหัวเราะไม่อยู่“ท่านพี่”“หืม”“ท่านกำลังหึงคนตายหรือเจ้าคะ”เผยหานโจวขมวดคิ้ว“ข้าไม่ได้หึง”“เจ้าค่ะ”นางพยักหน้าอย่างว่าง่าย“ท่านไม่ได้หึง”“...”“เพียงแต่พอเขาถามว่าถ้าท่านถอนหมั้น ข้าจะเลือกแต่งกับเขาหรือไม่ สีหน้าท่านก็เหมือนอยากให้เพชฌฆาตลงมือเร็วกว่ากำหนดเท่านั้นเอง”เผยหานโจวเดินเข้ามา“เจ้าโต้ตอบกับเขานานเกินไป”เว่ยจิ่นซูเบิกตา“ข้าโต้ตอบนานตรงไหน”“เจ้ามองเขาอยู่ครู่หนึ่งด้วย”“ข้ากำลังคิดคำพูด”“ไม่ต้องคิด”“แล้วจะให้ข้าพูดว่าอะไร”เผยหานโจวมองนางตรง ๆ“บอกเขาว่าไม่มีวัน”เว่ยจิ่นซูนิ่งไป จากนั้นหัวเราะจนต้องยกมือกุมท้อง“อย่าหัวเราะแรง”เขารีบเข้ามาประคองทันที“ระวังลูก”เว่ยจิ่นซูยิ่งหัวเราะ“ท่านพี่ ท่านช่าง...”“ช่างอะไร”“ช่างใจแคบจริง ๆ”“อืม”คราวนี
ท่านพี่! ชาตินี้ของข้าจะแต่งกับท่านเท่านั้น บทที่ 67 ส่งท่านสู่ปรโลก
วันประหารเจียงจื่อเหยียน ท้องฟ้าเหนือเมืองหลวงแจ่มใสผิดกับบรรยากาศในลานประหารอย่างสิ้นเชิงผู้คนมารวมตัวกันตั้งแต่เช้า ชื่อของเจียงจื่อเหยียนไม่ได้เป็นเพียงชื่อของนักโทษคนหนึ่ง หากยังเป็นซื่อจื่อของจวนจิ้งอันโหว ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องกับการซ่องสุมกองกำลังลับ ยักยอกทรัพย์สิน กักตุนเสบียง และพัวพันกับความผิดฐานคิดการไม่ซื่อหลังการสอบสวนยืดเยื้อมาหลายเดือน ในที่สุดราชสำนักก็ตัดสินโทษประหาร ผู้ควบคุมการประหารยังคงเป็นเผยหานโจวยามนี้เขาไม่ใช่ราชเลขาธิการดังเช่นเมื่อก่อนอีกแล้ว แต่เป็นผู้สำเร็จราชการที่ยืนอยู่เหนือขุนนางจำนวนมากในราชสำนักเพียงเขานั่งอยู่บนแท่นควบคุมการประหาร บรรยากาศโดยรอบก็เงียบสงบลงเองโดยไม่ต้องมีผู้ใดออกคำสั่งเจียงจื่อเหยียนถูกนำตัวออกมาในชุดนักโทษหลายเดือนในคุกทำให้รูปลักษณ์ของเขาเปลี่ยนไปมากชายหนุ่มที่ครั้งหนึ่งเคยสวมเสื้อผ้าหรูหรา ใบหน้าสะอาดสะอ้าน ยามยิ้มราวกับสายลมฤดูใบไม้ผลิ ยามนี้กลับซูบผอม ผมเผ้ายุ่งเหยิง ริมฝีปากแห้งแตกทว่าเมื่อกวาดสายตามองผู้คนรอบลานประหาร ดวงตาของเขากลับหยุดลงที่ร่างหนึ่งทันทีสตรีผู้นั้นยืนอยู่ค่อนข้างไกล นางสวมเสื้อคลุมหลวมสีอ่อน หมวกผ้า
ท่านพี่! ชาตินี้ของข้าจะแต่งกับท่านเท่านั้น บทที่ 66 ชีวิตที่ดีในชาตินี้
ขุนนางฝ่ายที่ยังลังเลอยู่รอบด้านพลันตัดสินใจคนหนึ่งคุกเข่าจากนั้นคนที่สองคนที่สามไม่นานเสียงถวายพระพรก็ดังก้องไปทั่วหน้าตำหนัก“ขอฝ่าบาททรงพระเจริญหมื่นปี หมื่น ๆ ปี!”คังอ๋องยืนอยู่เพียงลำพังท่ามกลางคนที่คุกเข่าทั้งหมด ใบหน้าค่อย ๆ ซีดลง เขาแพ้แล้ว และแพ้ในวินาทีที่ราชครูฉินยอมถอยรุ่งเช้า หลี่เฉิงหยวนถูกประคองขึ้นนั่งเหนือบัลลังก์มังกร เด็กน้อยในฉลองพระองค์สีทองดูตัวเล็กอย่างยิ่งเมื่อเทียบกับท้องพระโรงอันกว้างใหญ่ฮองเฮาได้รับการแต่งตั้งขึ้นเป็นไทเฮา ส่วนอดีตไทเฮาได้รับแต่งแต่งให้เป็นไทฮองไทเฮา พระราชทานตำหนักโซ่วอันให้องค์ไทฮองไทเฮาตระกูลฉู่ไปถือศีลที่นั่นตราบจนสิ้นอายุขัย… นับว่าเป็นการหาหนทางลงให้ฉู่ไทฮองไทเฮาได้อย่างงดงามที่สุด โดยที่หลี่เฉิงหยวนฮ่องเต้ไม่ถูกกล่าวหาว่าเป็นหลานอกตัญญูด้วยเผยหานโจวยืนอยู่หน้าขุนนางทั้งปวงในฐานะผู้สำเร็จราชการ ราชโองการแต่งตั้งถูกประกาศต่อหน้าราชสำนักอีกครั้ง ไม่มีผู้ใดกล้าคัดค้านเมื่อคืนคังอ๋องพ่ายแพ้โดยสิ้นเชิง กองกำลังที่เขานำมาถูกปลดอาวุธ นายทหารที่เกี่ยวข้องถูกควบคุมตัว คนของเขาในเมืองหลวงถูกเรียกสอบสวน ส่วนตัวคังอ๋องถูกกักบริเวณในจวน รอ
ท่านพี่! ชาตินี้ของข้าจะแต่งกับท่านเท่านั้น บทที่ 65 ผู้ชนะเหนือกระดานหมาก
ความกังวลของนางทำให้นางเผลอกำผ้าเช็ดหน้าแน่น“ฮูหยินน้อย”เสียงติงเซียงเรียกให้นางได้สติ เว่ยจิ่นซูสูดลมหายใจเข้า“ส่งคนไปประตูหน้า”“เจ้าคะ”“หากมีข่าวจากท่านพี่ ให้มารายงานข้าทันที”“เจ้าค่ะ”ติงเซียงกำลังจะออกไป แต่เว่ยจิ่นซูกลับเรียกอีกครั้ง“เดี๋ยวก่อน”“ฮูหยินน้อยมีสิ่งใดอีกเจ้าคะ”“คนที่ข้าให้เตรียมไว้ก่อนหน้านี้...”นางหลุบตาลง“ให้พวกเขาเตรียมพร้อม”ติงเซียงชะงัก“ฮูหยินน้อยหมายถึงองครักษ์ของท่านแม่ทัพโม่”“อืม”“แต่คุณชายใหญ่บอกว่า…”“ข้าไม่ได้ให้พวกเขาเข้าไปยุ่งในวัง”เว่ยจิ่นซูตอบ“ให้กระจายตัวอยู่รอบจวนและเส้นทางที่ท่านพี่ใช้กลับมา”นางไม่มีทางปล่อยให้ทุกอย่างเป็นเหมือนชาติก่อน ต่อให้ช่วยเขาในวังไม่ได้ อย่างน้อยนางก็จะทำให้เส้นทางกลับบ้านของเขาปลอดภัย“อีกอย่าง”“เจ้าค่ะ”“ส่งคนไปแจ้งท่านลุงโม่”สายตาของเว่ยจิ่นซูเย็นลง“คืนนี้ห้ามเคลื่อนทัพโดยไม่มีราชโองการหรือป้ายคำสั่งของท่านพี่เด็ดขาด ไม่ว่าผู้ใดจะอ้างพระบัญชาของผู้ใดก็ตาม”ติงเซียงเปลี่ยนสีหน้า“ฮูหยินน้อยคิดว่าจะมีคนปลอมพระบัญชาหรือเจ้าคะ”เว่ยจิ่นซูไม่ได้ตอบตรง ๆ“ป้องกันไว้ก่อน”“เจ้าค่ะ”เมื่อสาวใช้จากไป เว่ยจิ่น
ท่านพี่! ชาตินี้ของข้าจะแต่งกับท่านเท่านั้น บทที่ 64 พายุที่โหมกระหน่ำในวังหลวง
เผยหานโจวกระชับมือของนางแน่นพลางเอ่ยออกมาเสียงเบา“อืม”“ห้ามตอบแค่อืม”“แล้วจะให้พูดอะไร”“พูดว่าจะกลับมา”เผยหานโจวเงียบไปเล็กน้อย ก่อนตอบตามที่นางต้องการ“ข้าจะกลับมา”เว่ยจิ่นซูจึงยิ้มอย่างพอใจ“ดีเจ้าค่ะ”ไม่นานลมหายใจของนางก็สม่ำเสมอ เผยหานโจวกลับยังไม่หลับ เขามองใบหน้าของภรรยาที่อยู่ใกล้เพียงคืบ ก่อนสายตาเลื่อนลงมายังหน้าท้องที่ยังไม่เห็นความเปลี่ยนแปลงชัดเจนหลายปีที่ผ่านมา เขาคิดว่าชีวิตของตนเองมีเพียงหน้าที่ ปกป้องตระกูล ปกป้องราชวงศ์ ปกป้ององค์รัชทายาท ควบคุมราชสำนัก รักษาความมั่นคงของแคว้น แต่ยามนี้กลับมีอีกสิ่งหนึ่งเพิ่มเข้ามาบ้าน... บ้านที่มีคนรอเขากลับมีสตรีผู้หนึ่งคอยบ่นว่าเขากินข้าวหรือยังคอยยึดเอกสารหากเขานอนดึกเกินไปคอยบอกอย่างหน้าตาเฉยว่านางจะฟันมือเขาหากกล้าแตะต้องสตรีอื่นและยามนี้ยังมีชีวิตเล็ก ๆ อีกหนึ่งชีวิตกำลังเติบโตอยู่ภายในร่างของนางเผยหานโจวหลับตาลง เป็นครั้งแรกในช่วงหลายวันที่ผ่านมา... เขาปล่อยให้ตนเองหยุดคิดเรื่องการเมืองจริง ๆเพราะพรุ่งนี้เมื่อก้าวออกจากเขตเรือนจู๋อิ่งเซวียน เขายังคงต้องกลับไปเป็นท่านราชเลขาธิการเผยผู้ที่ไม่มีสิทธิ์พลาดแม้แต่ก้าว
บางทีคุณอาจจะชอบ
ซูเม่ย พระชายาเซียนแพทย์
Little_Hua เสี่ยวฮวา31.9K viewsข้ามภพมาเป็นภรรยาอัปลักษณ์แสนร้ายกาจ
ดอกท้อในสายลม44.8K viewsพระชายาของท่านอ๋องธงแดง
กระดิ่งจันทร์463.1K viewsนางร้ายหอบลูกหนี เมื่อพระเอกธงแดงเลือกน้องสาว
ไป๋เจวี๋ย27.9K viewsทะลุมิติมาเป็นสะใภ้ตัวร้ายแห่งจวนโหว
อักษรามณี383 viewsชะตาร้ายลวงรัก
ต้ายวี่216 viewsคุณชายขาโปรดหย่ากับข้าเสียที
อักษรามณี247 viewsเชลยเช่นข้า มิใช่สตรีอุ่นเตียง
แคลร์ออสติน330 views
