Share

บทที่ 16 ใส่ใจใสสิ่งที่สามีชอบ

Author: BigM00N
last update publish date: 2026-11-10 19:02:37

หลินรั่วเวยครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนถามออกมา

“เจ้ารู้หรือไม่ว่าศิษย์พี่ของข้าชอบอะไร”

เจียงเยว่หลีตอบทันที

“ตำราแพทย์”

“ถูกต้อง”

“สมุนไพรหายาก”

“ถูกต้อง”

“ความสงบ”

“ถูกต้อง”

หลินรั่วเวยพยักหน้าอย่างพึงพอใจ

“ดูเหมือนเจ้าจะเริ่มรู้จักเขาดีขึ้นแล้ว”

เจียงเยว่หลียิ้มกว้าง

“แน่นอน!”

หลินรั่วเวยกล่าวต่อ

“เช่นนั้นเจ้าก็ควรเริ่มจากสิ่งที่เขาชอบก่อน”

เจียงเยว่หลีขมวดคิ้ว หลินรั่วเวยจึงแนะนำด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม

“หาตำราแพทย์หายากมาให้เขา”

“ได้!”

“หาสมุนไพรล้ำค่ามาให้เขา”

“ได้!”

“แล้วก็อย่ารบกวนเขามากเกินไป”

เจียงเยว่หลีชะงัก

“เรื่องสุดท้าย...”

หลินรั่วเวยเลิกคิ้ว

“ทำไมหรือ”

เจียงเยว่หลีทำหน้าลำบากใจ

“ข้าทำไม่ได้”

“เพราะเหตุใด”

“เพราะข้าต้องนอนกอดเขาทุกคืน”

“พรวด!”

หลินรั่วเวยพ่นน้ำชาออกมาทันที

“แค่ก! แค่ก!”

เจียงเยว่หลีรีบยื่นผ้าเช็ดหน้าให้

“เวยเวย! เจ้าเป็นอะไรไป”

หลินรั่วเวยไอจนหน้าแดง ก่อนเงยหน้ามองสหายด้วยสายตาตกตะลึง

“เจ้า... เจ้าพูดว่าอะไรนะ”

เจียงเยว่หลีกะพริบตา

“ข้าบอกว่าข้านอนกอดสามีทุกคืน”

“ทุกคืนเลยหรือ”

“ใช่!”

หลินรั่วเวยเบิกตากว้าง

“แล้วศิษย์พี่ของข้ายอมหรือ”

เจียงเยว่หลีครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนพยักหน้า

“ยอมสิ!”

“เขาไม่ผลักเจ้าออกหรือ”

“ก็ไม่นะ”

“ไม่ไล่เจ้าไปนอนที่อื่นหรือ”

“ไม่!”

หลินรั่วเวยนิ่งงัน นางรู้จักเซี่ยฉางยวนมาตั้งแต่เด็ก ศิษย์พี่ผู้นี้ไม่ชอบให้ผู้ใดแตะต้องตัว แม้แต่ศิษย์น้องร่วมสำนัก หากเผลอเข้าใกล้มากเกินไป เขาก็มักจะถอยห่างทันที แต่เจียงเยว่หลีกลับบอกว่านอนกอดเขาทุกคืน...

นี่มันเรื่องอะไรกัน! หลินรั่วเวยมองสหายอย่างไม่อยากเชื่อ ก่อนพึมพำออกมา

“หรือว่าศิษย์พี่ของข้า...”

เจียงเยว่หลีรีบถาม

“ศิษย์พี่ของเจ้าเป็นอะไร”

หลินรั่วเวยหรี่ตาลง

“หรือว่าเขาเริ่มชอบเจ้าแล้ว”

เจียงเยว่หลีชะงัก ก่อนรีบส่ายหน้า

“เป็นไปไม่ได้ เขาไม่เคยพูดว่าชอบข้าเลย”

หลินรั่วเวยกลอกตา

“เจียงเยว่หลี เจ้าคิดว่าศิษย์พี่ของข้าเป็นบุรุษประเภทที่จะพูดคำหวานทุกวันหรือ”

เจียงเยว่หลีนิ่งไป

“ก็จริง...”

หลินรั่วเวยกล่าวต่อ

“บุรุษเช่นเขา หากไม่ชอบจริง ๆ ต่อให้เจ้าเป็นภรรยา เขาก็คงไม่ยอมให้เจ้ากอดทุกคืนหรอก”

เจียงเยว่หลีเบิกตากว้าง

“จริงหรือ”

“แน่นอน!”

หลินรั่วเวยพยักหน้าอย่างมั่นใจ

“ข้ารู้จักเขามาตั้งแต่เด็ก”

เจียงเยว่หลีเริ่มรู้สึกหัวใจเต้นแรงขึ้นมาเล็กน้อย

หรือว่า...สามีของนางจะเริ่มชอบนางแล้วจริง ๆ

แต่เพียงครู่เดียว นางก็รีบส่ายหน้า

ไม่ได้! จะดีใจเร็วเกินไปไม่ได้ บุรุษผู้นี้เจ้าเล่ห์ยิ่งนัก

บางทีเขาอาจแค่เพียงเห็นแก่หน้าท่านพ่อจึงยอมอดทนต่อนางก็ได้ เจียงเยว่หลีจึงกล่าวอย่างระมัดระวัง

“เวยเวย พวกเรายังต้องวางแผนต่อไป!”

หลินรั่วเวยยิ้มกว้าง

“แน่นอน!”

จากนั้นนางก็โน้มตัวเข้ามาใกล้ ก่อนกระซิบด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์

“ข้ามีวิธีหนึ่ง...”

เจียงเยว่หลีรีบขยับเข้าไปฟัง

“วิธีอะไร”

หลินรั่วเวยยิ้ม

“ทำให้ศิษย์พี่ของข้าเป็นฝ่ายสนใจเจ้าก่อน!”

ดวงตาของเจียงเยว่หลีเป็นประกายทันที

“ทำอย่างไร”

หลินรั่วเวยกระซิบข้างหูสหายอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่เจียงเยว่หลีจะเบิกตากว้าง

“หา!”

นางมองสหายอย่างตกตะลึง

“เจ้าจะให้ข้าทำเช่นนั้นจริง ๆ หรือ”

หลินรั่วเวยพยักหน้าอย่างมั่นใจ

“แน่นอน!”

เจียงเยว่หลีรู้สึกว่าตนเองกำลังเผชิญหน้ากับการตัดสินใจครั้งสำคัญที่สุดครั้งหนึ่งในชีวิต

ไม่ใช่เรื่องการหย่าขาด

ไม่ใช่เรื่องสมบัติของตระกูลเจียง

และไม่ใช่เรื่องการรับมือกับจงจวิน บุรุษชั่วที่นางหมายหัวเอาไว้

แต่เป็นเรื่องที่หลินรั่วเวยเพิ่งกระซิบบอกนางเมื่อครู่

“เจ้าต้องทำให้ศิษย์พี่ของข้ารู้สึกว่าตนเองมีคู่แข่ง ด้วยการหาบุรุษสักคนมาทำให้เขาหึงหวง”

“เวยเวย เจ้าคิดดีแล้วจริง ๆ หรือ”

เจียงเยว่หลีถามด้วยสีหน้าเคร่งเครียด หลินรั่วเวยพยักหน้าอย่างมั่นใจ

“แน่นอน!”

“แต่หากสามีของข้าโกรธขึ้นมาเล่า”

“เจ้าก็แค่ขอโทษเขา”

“แล้วถ้าเขาไม่ยกโทษให้ข้าเล่า”

หลินรั่วเวยกลอกตา

“เจียงเยว่หลี เจ้าจะกลัวอะไรนักหนา เมื่อก่อนเจ้ายังกล้าชี้หน้าด่าศิษย์พี่ของข้าต่อหน้าผู้คน เหตุใดตอนนี้เพียงแค่จะทำให้เขาหึงหวง เจ้ากลับกลัวจนตัวสั่นเสียแล้ว”

เจียงเยว่หลีเม้มริมฝีปาก

“เมื่อก่อนข้าโง่!”

“...”

หลินรั่วเวยถึงกับพูดไม่ออก เจียงเยว่หลีกล่าวต่ออย่างจริงจัง

“ตอนนี้ข้าฉลาดขึ้นแล้ว ย่อมไม่อยากทำให้สามีไม่พอใจอีก”

หลินรั่วเวยถอนหายใจ

“เช่นนั้นเจ้าจะทำอย่างไร”

เจียงเยว่หลีครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนตอบออกมา

“ข้าว่าพวกเราเปลี่ยนวิธีเถิด”

“เปลี่ยนอย่างไร”

“จากการพยายามทำให้เขาหึงหวง เปลี่ยนเป็นการทำให้เขารู้สึกว่าข้าสำคัญต่อเขาดีหรือไม่”

หลินรั่วเวยเลิกคิ้ว

“แล้วเจ้าจะทำอย่างไร”

เจียงเยว่หลีมองสหายอย่างคาดหวัง

“เจ้าช่วยคิดสิ!”

“...”

หลินรั่วเวยยกมือกุมหน้าผาก นางเพิ่งรู้วันนี้เองว่าการช่วยสหายมัดใจสามีเป็นเรื่องยากยิ่งกว่าการศึกษาตำรับยาพิษเสียอีก

แผนการเดิมของหลินรั่วเวยเรียบง่ายอย่างยิ่ง นางเสนอให้เจียงเยว่หลีแสร้งทำเป็นได้รับความสนใจจากบุรุษอื่น เพื่อกระตุ้นให้เซี่ยฉางยวนเกิดความหึงหวง หากเขาหึงหวง ก็แสดงว่าเขาเริ่มมีใจ

แต่ทันทีที่ได้ยินแผนการนี้ เจียงเยว่หลีก็ปฏิเสธแทบจะในทันที เพราะนางจำได้ดีว่าในชาติก่อน ตนเองเคยใช้เรื่องบุรุษอื่นมาบีบบังคับให้เซี่ยฉางยวนยอมหย่า ถึงขั้นกล่าวว่าตนเองมีคนรักและอาจตั้งครรภ์กับบุรุษอื่นแล้วด้วยซ้ำ

หากชาตินี้นางยังกล้าใช้วิธีเดิมอีก...เกรงว่าคงไม่ต้องรอให้เซี่ยฉางยวนขึ้นครองราชย์ เขาอาจยื่นหนังสือหย่ามาให้นางตั้งแต่วันพรุ่งนี้

ไม่ได้! เรื่องนี้เสี่ยงเกินไป

เจียงเยว่หลีส่ายหน้าอย่างเด็ดเดี่ยว

“เวยเวย ต่อให้เจ้าตีข้าให้ตาย ข้าก็ไม่มีวันใช้บุรุษอื่นมาทำให้สามีหึงหวงเด็ดขาด”

หลินรั่วเวยมองนางอย่างประหลาดใจ

“เจ้ากลัวเขาถึงเพียงนั้นเลยหรือ”

“ข้าไม่ได้กลัว!”

“แล้วเหตุใดจึงไม่กล้า”

เจียงเยว่หลีเชิดหน้าขึ้น

“เพราะข้าเป็นสตรีที่มีสามีแล้ว”

หลินรั่วเวย “...”

“สตรีที่มีสามีแล้วจะไปมีความสัมพันธ์คลุมเครือกับบุรุษอื่นได้อย่างไรกัน”

“...”

“หากสามีของข้าเสียใจขึ้นมา เจ้าจะรับผิดชอบหรือ”

หลินรั่วเวยหัวเราะออกมาอย่างหมดคำพูด

“เจียงเยว่หลี ข้าคิดว่าเจ้าเปลี่ยนไปมากจริง ๆ”

“เปลี่ยนไปในทางที่ดีใช่หรือไม่”

“ใช่เปลี่ยนไปจนข้าแทบจะจำไม่ได้เสียแล้ว”

เจียงเยว่หลียิ้มกว้าง

“เช่นนั้นก็ดีแล้ว”

หลินรั่วเวยส่ายหน้าอย่างจนใจ ก่อนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง

“หากเจ้าไม่อยากทำให้เขาหึงหวง เช่นนั้นก็ต้องเริ่มจากสิ่งที่เขาสนใจ”

“ตำราแพทย์ สมุนไพร แล้วก็...”

เจียงเยว่หลีชะงักไปก่อนจะเอ่ยออกมา

“มีดสั้น”

หลินรั่วเวยขมวดคิ้ว

“มีดสั้นหรือ”

“ใช่”

“ศิษย์พี่ของข้าชอบมีดสั้นตั้งแต่เมื่อใด”

เจียงเยว่หลีทำท่าจะอธิบาย แต่เมื่อนึกถึงสีหน้าและน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความไม่พอใจของเซี่ยฉางยวน นางก็รีบหุบปากทันที

“ไม่มีอะไร!”

หลินรั่วเวยมองนางอย่างสงสัย

“เจ้ามีเรื่องปิดบังข้าอีกแล้วหรือ”

“ไม่มี!”

“แน่ใจนะ”

“แน่นอน!”

เจียงเยว่หลีรีบเปลี่ยนเรื่อง

“เวยเวย เจ้าบอกมาดีกว่าว่าข้าควรทำอย่างไร”

หลินรั่วเวยครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนดีดนิ้วเบา ๆ

“ข้าคิดออกแล้ว”

เจียงเยว่หลีรีบโน้มตัวเข้าไปใกล้

“ว่ามา”

หลินรั่วเวยยิ้มอย่างมั่นใจ

“เจ้าต้องทำให้ศิษย์พี่ของข้ารู้สึกว่าเจ้าเข้าใจเขา”

“เข้าใจเขา...”

“ใช่!”

หลินรั่วเวยกล่าวต่อ

“ศิษย์พี่ของข้าเป็นคนรักความสงบ ไม่ชอบให้ผู้ใดมารบกวนเวลาศึกษาวิชาแพทย์ ดังนั้นเจ้าก็ไม่ควรตามติดเขาทั้งวัน”

เจียงเยว่หลีชะงัก

“แล้วข้าควรทำอย่างไร”

“เจ้าต้องแสดงให้เขาเห็นว่าเจ้าใส่ใจสิ่งที่เขาชอบ”

หลินรั่วเวยยิ้มกว้าง

“เช่นช่วยจัดหาตำราแพทย์หายากให้เขา ช่วยดูแลสมุนไพร หรือเตรียมสิ่งของที่เขาต้องใช้”

เจียงเยว่หลีพยักหน้าอย่างตั้งใจ

“ฟังดูไม่ยาก”

“แน่นอน!”

หลินรั่วเวยกล่าวด้วยน้ำเสียงภูมิใจ

“ข้ารู้จักศิษย์พี่ของข้ามาตั้งแต่เด็ก เรื่องเหล่านี้ข้าย่อมรู้ดี”

เจียงเยว่หลียิ้มกว้าง

“เวยเวย เจ้าช่างเป็นสหายที่ดีจริง ๆ”

หลินรั่วเวยเชิดหน้าขึ้น

“เพิ่งรู้หรือ”

เจียงเยว่หลีหัวเราะ แต่ในใจกลับคิดอีกอย่างหนึ่ง

หากข้าทำให้เซี่ยฉางยวนเห็นว่าข้าเข้าใจเขาได้จริง ๆ วันหน้าเขาคงไม่คิดทอดทิ้งข้าง่าย ๆ กระมัง

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ท่านพ่อ! สามีที่ท่านหาให้คือว่าที่ฮ่องเต้ในอนาคต   บทที่ 70 จงจวินเลื่อนงานแต่งให้เร็วขึ้น

    จงจวินจ้องมองจงเหม่ยจูด้วยสายตาเย็นชาแล้วจึงเอ่ยเตือนนางออกมา“ตอนนี้ตระกูลเรามีปัญหามากพอแล้ว เจ้าอย่าได้หาเรื่อง”จงเหม่ยจูหน้าเสีย“พี่ใหญ่!”“หากไม่ใช่เพราะเจ้าก่อเรื่องกับเฉินอวี้เจินตั้งแต่แรก ข้าจะต้องตกอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้หรือ”คำพูดนั้นทำให้จงเหม่ยจูเบิกตากว้าง“ท่านกำลังโทษข้าหรือ”จงจวินแค่นหัวเราะ“แล้วข้าควรโทษผู้ใด”จงเหม่ยจูกัดริมฝีปากแน่นก่อนลุกขึ้นอย่างโกรธจัด“ดี! ในเมื่อพี่ใหญ่คิดเช่นนี้ ต่อไปข้าจะไม่ยุ่งเรื่องของท่านอีก”กล่าวจบนางก็สะบัดแขนเสื้อเดินออกไปทันที จงจวินมองตามหลังน้องสาวด้วยความหงุดหงิด แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้สงบสติอารมณ์ พ่อบ้านก็รีบเดินเข้ามา“คุณชายใหญ่!”“มีอะไรอีก”“นายท่านเรียกท่านไปพบขอรับ”จงจวินขมวดคิ้ว“เรื่องอะไร”พ่อบ้านลังเล“ดูเหมือนจะเกี่ยวกับสินค้าที่โกดังทางตะวันตกขอรับ”สีหน้าของจงจวินเปลี่ยนไปทันที เขารีบลุกขึ้น“นำทาง!”ภายในห้องหนังสือของประมุขตระกูลจง ชายวัยกลางคนกำลังนั่งอยู่หลังโต๊ะด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เมื่อเห็นบุตรชายเดินเข้ามา เขาก็รีบกล่าวขึ้น“จวินเอ๋อร์ เจ้ารู้เรื่องสินค้าที่ถูกส่งออกไปเมื่อคืนหรือไม่”จงจวินชะงัก“เกิดอ

  • ท่านพ่อ! สามีที่ท่านหาให้คือว่าที่ฮ่องเต้ในอนาคต   บทที่ 69 งานมงคลที่กลายเป็นงานอัปมงคล

    เฉินอวี้เจินเดินไปมาอย่างหงุดหงิด เดิมทีนางคิดว่าการแต่งงานกับจงจวินจะช่วยให้ตนเองกลับมามีหน้ามีตาในสังคมอีกครั้ง ถึงอย่างไรจงจวินก็เป็นคุณชายใหญ่ของตระกูลจง แม้ตระกูลจงจะไม่ได้รุ่งเรืองเหมือนแต่ก่อน แต่ก็ยังถือเป็นตระกูลใหญ่ที่มีฐานะมั่งคั่ง หากนางได้เป็นฮูหยินน้อยตระกูลจง ผู้คนย่อมต้องมองนางด้วยสายตาที่แตกต่างออกไปแต่ยามนี้กลับมีข่าวลือว่านางเป็นสตรีที่จงจวินจำใจแต่งงานด้วย! ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีข่าวลือเกี่ยวกับความบริสุทธิ์ของนางอีก“ข้าไม่ยอม!”เฉินอวี้เจินกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ“ข้าจะต้องหาตัวคนที่ปล่อยข่าวให้ได้!”สาวใช้รีบพยักหน้า“เจ้าค่ะ!”แต่ภายในใจของเฉินอวี้เจินกลับเริ่มมีความหวาดกลัวบางอย่างก่อตัวขึ้น หรือว่าจงจวินเองก็คิดเช่นเดียวกับคนเหล่านั้นเขาแต่งงานกับข้าเพราะถูกบังคับจริง ๆ หรือความคิดนั้นทำให้นางรู้สึกอับอายยิ่งกว่าเดิมค่ำวันเดียวกันเซี่ยฉางยวนกลับมาที่เรือนพักหลังจากจัดการงานบางอย่างเสร็จ เมื่อเดินเข้ามาในห้อง เขาก็เห็นเจียงเยว่หลีกำลังนั่งเอนกายอยู่บนตั่งนุ่มด้วยสีหน้าอารมณ์ดี“วันนี้มีเรื่องอะไรทำให้เจ้ามีความสุขหรือ”เจียงเยว่หลีเงยหน้าขึ้น“ท่านพี่!”น

  • ท่านพ่อ! สามีที่ท่านหาให้คือว่าที่ฮ่องเต้ในอนาคต   บทที่ 68 ข่าวลือทำลายชื่อเสียง

    ชิงถงนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนถามด้วยน้ำเสียงเบา“คุณหนู บ่าวขอถามอะไรสักอย่างได้หรือไม่เจ้าคะ”“ถามมาสิ”ชิงถงมองผู้เป็นนายอย่างระมัดระวัง“เหตุใดคุณหนูจึงโกรธแค้นคุณชายจงกับคุณหนูเฉินถึงเพียงนี้เจ้าคะ”เจียงเยว่หลีชะงักรอยยิ้มบนใบหน้าของนางค่อย ๆ เลือนหายไป“เหตุใดหรือ”นางทวนคำถามเบา ๆ ก่อนแค่นหัวเราะ“เพราะคนทั้งสองเคยคิดจะทำลายข้าอย่างไรเล่า”ชิงถงเบิกตากว้าง“คุณหนู...”เจียงเยว่หลีมองสาวใช้คนสนิท“เจ้าจำเรื่องงานเลี้ยงน้ำชาที่จวนตระกูลกู้ได้หรือไม่”ชิงถงรีบพยักหน้า“จำได้เจ้าค่ะ”“ในวันนั้นเฉินอวี้เจินพยายามให้ข้าดื่มชาที่นางเตรียมเอาไว้”เจียงเยว่หลีกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา“หากข้าเผลอดื่มชาถ้วยนั้นเข้าไป เจ้าคิดว่าคนที่ต้องเสื่อมเสียชื่อเสียงจะเป็นผู้ใด”ชิงถงชะงักก่อนใบหน้าจะค่อย ๆ ซีดลง“คุณหนู...”“เป็นข้า”เจียงเยว่หลีตอบทันที“หากข้าหลงกลนาง คนที่ถูกผู้คนหัวเราะเยาะและดูหมิ่นก็คือข้า”นางกำมือแน่น“ในเมื่อเฉินอวี้เจินกล้าคิดทำลายชื่อเสียงของข้า เหตุใดข้าจึงต้องแสดงความเมตตาต่อนางด้วย”ชิงถงก้มศีรษะลง“บ่าวเข้าใจแล้วเจ้าค่ะ”เจียงเยว่หลีสูดลมหายใจลึกก่อนกล่าวต่อ“ส่วนจงจวิน...”

  • ท่านพ่อ! สามีที่ท่านหาให้คือว่าที่ฮ่องเต้ในอนาคต   บทที่ 67 ปล่อยข่าวทำลายชื่อเสียง

    เซี่ยฉางยวนทอดสายตามองกระดานหมาก หมากบางตัวถูกกินออกไปแล้ว บางตัวกำลังถูกล้อม และบางตัวก็ยังไม่รู้เลยว่าตนเองกำลังจะถูกทอดทิ้งเป็นรายต่อไป เขายกมุมปากขึ้นเล็กน้อยฮองเฮา...องค์รัชทายาท...เฉินกุ้ยเฟย...พวกเจ้าคงคิดว่าตนเองกำลังช่วงชิงอำนาจกันอยู่สินะ แต่แท้จริงแล้ว พวกเจ้ากำลังเดินเข้าสู่จุดจบของตนเองทีละก้าวต่างหากขณะเดียวกัน ภายในเรือนพักของเจียงเยว่หลี หญิงสาวกำลังนั่งเอนกายอยู่บนตั่งนุ่ม โดยมีชิงถงคอยจัดหมอนรองหลังให้อย่างเอาใจใส่“คุณหนู วันนี้ท่านอยากรับประทานสิ่งใดเป็นพิเศษหรือไม่เจ้าคะ”เจียงเยว่หลีนิ่งคิดก่อนยิ้มออกมา“ข้าอยากกินบ๊วยเปรี้ยว”ชิงถงรีบพยักหน้า“บ่าวจะไปนำมาให้เดี๋ยวนี้เจ้าค่ะ”แต่ยังไม่ทันที่นางจะเดินออกไป หลินรั่วเวยก็เดินเข้ามาพร้อมจานขนมในมือ“ไม่ต้องไปแล้ว”ชิงถงชะงัก“คุณหนูหลิน”หลินรั่วเวยยิ้มกว้าง“ข้าเตรียมเอาไว้แล้ว”นางวางจานบ๊วยเชื่อมลงบนโต๊ะ เจียงเยว่หลีเบิกตากว้าง“เวยเวย!”หลินรั่วเวยยิ้มอย่างภาคภูมิใจ“เป็นอย่างไร ข้ารู้ใจเจ้าใช่หรือไม่”เจียงเยว่หลีหัวเราะ“รู้ใจที่สุด!”นางหยิบบ๊วยเชื่อมขึ้นมาชิมหนึ่งชิ้นก่อนยิ้มอย่างพึงพอใจ“อร่อยมาก!”ห

  • ท่านพ่อ! สามีที่ท่านหาให้คือว่าที่ฮ่องเต้ในอนาคต   บทที่ 66 คนในวังกำลังแตกคอกัน

    ทว่าเรื่องราวยังไม่จบแค่เพียงการลงโทษองค์ชายรอง ระหว่างการตรวจสอบคดี กรมอาญากับสำนักพระราชวังยังพบหลักฐานบางอย่างที่เชื่อมโยงไปยังคนในตำหนักเฟิ่งอี๋แม้จะไม่มีหลักฐานยืนยันว่าฮองเฮาทรงมีรับสั่งให้วางยาสังหารองค์รัชทายาทโดยตรง แต่กลับมีบันทึกว่าขันทีคนสนิทของพระนางเคยติดต่อกับผู้เกี่ยวข้องในการจัดเตรียมยาบำรุง อีกทั้งยังมีคำให้การว่าคนจากตำหนักเฟิ่งอี๋เคยเข้าออกสถานที่เก็บยาของตำหนักบูรพาในช่วงเวลาที่เกิดเหตุเรื่องนี้ทำให้เซี่ยเสวียนฮ่องเต้ทรงกริ้วอย่างยิ่ง แม้ฮองเฮาจะพยายามอธิบายว่าการส่งคนไปตรวจสอบยาบำรุงเป็นเพียงความห่วงใยที่มีต่อองค์รัชทายาท แต่หลักฐานเหล่านั้นกลับทำให้พระนางไม่อาจปฏิเสธความเกี่ยวข้องได้ทั้งหมดท้ายที่สุดฮ่องเต้จึงมีพระราชโองการให้ฮองเฮาทรงกักบริเวณอยู่ภายในตำหนักเฟิ่งอี๋ ห้ามเสด็จออกจากตำหนักโดยไม่ได้รับพระบรมราชานุญาต และให้ส่งมอบอำนาจการดูแลฝ่ายในทั้งหมดแก่เฉินกุ้ยเฟยเป็นการชั่วคราวราชโองการดังกล่าวทำให้วังหลังสั่นสะเทือนทันที จากฮองเฮาผู้เคยมีอำนาจสูงสุดในการดูแลฝ่ายใน บัดนี้กลับกลายเป็นผู้ถูกกักบริเวณ ส่วนเฉินกุ้ยเฟยที่เพิ่งสูญเสียพระโอรสองค์หนึ่งไป กลับได้ร

  • ท่านพ่อ! สามีที่ท่านหาให้คือว่าที่ฮ่องเต้ในอนาคต   บทที่ 65 หมากที่ถูกทอดทิ้ง

    ในขณะที่จวนตระกูลเจียงเต็มไปด้วยความยินดี ภายในวังหลวงกลับไม่มีผู้ใดสามารถหัวเราะออกมาได้เลย คดีวางยาสังหารองค์รัชทายาทที่กรมอาญาร่วมกับสำนักพระราชวังดำเนินการตรวจสอบ ในที่สุดก็มีความคืบหน้าครั้งสำคัญหลักฐานที่องค์รัชทายาททรงมอบให้แก่เจ้าหน้าที่ประกอบด้วยบันทึกการติดต่อระหว่างคนสนิทขององค์ชายรองกับผู้จัดหายา คำให้การของขันทีผู้หนึ่ง ตลอดจนบัญชีเงินทองที่เชื่อมโยงไปยังคนในตำหนักขององค์ชายรองแม้ระหว่างการสืบสวนจะพบข้อพิรุธบางประการ แต่หลักฐานส่วนใหญ่กลับสอดคล้องกันอย่างน่าประหลาด โดยเฉพาะคำให้การของขันทีผู้รับผิดชอบจัดเตรียมยาบำรุง เขายืนยันว่าได้รับคำสั่งจากคนสนิทขององค์ชายรองให้นำผงยาชนิดหนึ่งผสมลงในยาที่เตรียมถวายองค์รัชทายาทเมื่อถูกถามว่าเหตุใดจึงยอมทำตาม ขันทีผู้นั้นก็สารภาพว่าได้รับเงินจำนวนมากเป็นค่าตอบแทน คำให้การดังกล่าวทำให้สถานการณ์ขององค์ชายรองย่ำแย่ลงทันทีภายในห้องสอบสวนของกรมอาญา เจียงเยว่หมิงกำลังตรวจสอบเอกสารด้วยสีหน้าเคร่งเครียด“ใต้เท้าเจียง”ขุนนางผู้ร่วมตรวจสอบเดินเข้ามาหา“ท่านคิดอย่างไรกับหลักฐานเหล่านี้”เจียงเยว่หมิงวางเอกสารลง“ดูเหมือนทุกอย่างจะชี้ไปยังองค์

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status