Alle Kapitel von ท่านพ่อ! สามีที่ท่านหาให้คือว่าที่ฮ่องเต้ในอนาคต: Kapitel 1 – Kapitel 10

หิมะตกหนักจนทั่วทั้งหุบเขากลายเป็นสีขาว เจียงเยว่หลีวิ่งอย่างไม่คิดชีวิต รองเท้าปักของนางหายไปข้างหนึ่งตั้งแต่เมื่อใดก็ไม่รู้ ชายกระโปรงราคาแพงขาดวิ่นและเปื้อนโคลน เส้นผมที่เคยได้รับการดูแลอย่างประณีตยุ่งเหยิงจนแทบไม่เหลือเค้าของคุณหนูใหญ่ตระกูลเจียงผู้หยิ่งทะนงในอดีต“หลีเอ๋อร์! ทางนี้!”เสียงของเจียงฉงซานดังมาจากเบื้องหน้า“ท่านพ่อ!”เจียงเยว่หลีกัดฟันวิ่งตามไป ด้านหลังมีเสียงฝีเท้าม้าดังใกล้เข้ามาทุกขณะ สองพ่อลูกหนีออกจากเมืองหลวงมาสามวันสามคืนแล้ว ไม่มีใครรู้ว่าคนเหล่านั้นเป็นคนของผู้ใด หรือบางทีควรกล่าวว่า คนที่อยากจัดการตระกูลเจียงมีมากเสียจนพวกเขาไม่รู้ว่าควรสงสัยใครก่อน เหตุผลมีเพียงข้อเดียว อดีตสามีของเจียงเยว่หลีขึ้นครองราชย์แล้วเซี่ยฉางยวน ฮ่องเต้องค์ใหม่แห่งแคว้นต้าเซี่ย ผู้ใดจะคาดคิดว่าชายหนุ่มยากจนซึ่งเมื่อหลายปีก่อนถูกเจียงฉงซานพากลับมาจากต่างเมือง และจับแต่งงานกับบุตรสาวของตน จะมีสายเลือดของราชวงศ์ไหลเวียนอยู่ในกายยิ่งไม่มีผู้ใดคาดคิดว่าเขาจะซ่อนความสามารถเอาไว้มากมายถึงเพียงนั้น วิชาแพทย์ของเขาล้ำเลิศ เชี่ยวชาญศาสตร์แห่งพิษยากหาผู้ใดเทียบ หลังออกจากตระกูลเจียง เขารั

คำพูดของเจียงเยว่หลีทำให้เจียงฉงซานหัวเราะออกมา“เมื่อก่อนพ่อพูดเช่นนี้ เจ้ายังหาว่าพ่อแก่จนเลอะเลือน”“ใครพูดกันเจ้าคะ”“ก็เจ้านั่นแหละ!”เจียงเยว่หลี “...”นางกระแอมเบา ๆ“เมื่อก่อนข้ายังเด็ก ไม่รู้ความ ท่านพ่ออย่าถือสาเลย”เจียงฉงซานส่ายหน้าอย่างจนใจแต่รอยยิ้มบนใบหน้ากลับอ่อนโยนขึ้นมาก“เอาเถิด หากเจ้าตั้งใจจะใช้ชีวิตกับฉางยวนจริง ๆ ก็ต้องปฏิบัติต่อเขาให้ดี อย่าเอาแต่ใจเหมือนที่ผ่านมา”“ข้าทราบแล้วเจ้าค่ะ!”เจียงเยว่หลีตอบรับอย่างว่าง่าย ก่อนจะนึกบางอย่างขึ้นมาได้“จริงสิ ท่านพ่อ”“หืม”“จากนี้ไปหากมีผู้ใดมาพูดจาไม่ดีเกี่ยวกับสามีของข้า ท่านพ่ออย่าไปเชื่อเด็ดขาดนะเจ้าคะ”เจียงฉงซานเลิกคิ้ว“เหตุใดจึงพูดเช่นนี้”“ก็เพราะ...”นางยิ้มกว้าง“สามีของข้าเก่งกาจที่สุดอย่างไรเล่า”เจียงฉงซานหัวเราะจนไหล่สั่น“ดูเจ้าเข้าสิ เพิ่งจะเปลี่ยนใจได้วันเดียว ก็เริ่มเข้าข้างสามีเสียแล้ว”เจียงเยว่หลีเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย“แน่นอนสิเจ้าคะ สามีของข้า ข้าไม่เข้าข้างเขาแล้วจะให้ไปเข้าข้างผู้ใด?”เจียงฉงซานส่ายหน้าอย่างขบขันแต่ในใจกลับรู้สึกโล่งอกไม่น้อย หากบุตรสาวคิดได้จริง ๆ เขาก็ไม่มีสิ่งใดต้องกังวลอีกแ

หญิงสาวหาวออกมาครั้งหนึ่ง ก่อนขยับตัวอย่างเกียจคร้าน ทว่าทันใดนั้น นางกลับรู้สึกว่าบริเวณหน้าอกของตนเองสัมผัสถูกวัตถุบางอย่างที่แข็งและนูนขึ้นมาอย่างผิดปกติเจียงเยว่หลีชะงักก่อนรีบยันกายลุกขึ้น แล้วจ้องมองเซี่ยฉางยวนด้วยสายตากล่าวหา“ก็แค่นอนกอดหน้าท้องของท่าน เหตุใดต้องทำสีหน้ารังเกียจข้าถึงเพียงนั้นด้วย”เซี่ยฉางยวนเม้มริมฝีปากแน่น เขายังไม่ทันได้กล่าวสิ่งใด เจียงเยว่หลีก็เอ่ยขึ้นมาอีก“แต่จะว่าไป แค่นอนอยู่บนเตียงเดียวกันกับข้า ท่านถึงกับต้องพกมีดสั้นมานอนด้วยเชียวหรือ”“...”เซี่ยฉางยวนถึงกับชะงักงัน เจียงเยว่หลีกลับไม่ได้สังเกตเห็นสีหน้าของเขา นางเพียงนึกถึงสัมผัสแข็ง ๆ เมื่อครู่ ก่อนยื่นมือลงไปหมายจะค้นหาสิ่งที่ตนเข้าใจว่าเป็นมีดสั้น ทว่าเซี่ยฉางยวนกลับขยับตัวหลบอย่างรวดเร็ว พร้อมคว้าข้อมือของนางเอาไว้ทันที“เจ้าจะทำอะไร!”น้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความตกใจของเขาทำให้เจียงเยว่หลีเลิกคิ้วขึ้น“ข้าก็จะหามีดสั้นด้ามนั้นน่ะสิ เมื่อครู่มีดสั้นของท่านมันทิ่มหน้าอกข้าพอดี”“ข้าไม่ได้พกมีดสั้น!”เซี่ยฉางยวนตอบกลับทันควัน ใบหน้าหล่อเหลาของเขาแดงก่ำขึ้นมาอย่างไม่อาจควบคุม เจียงเยว่หลีเอียงศีร

สองพ่อลูกหัวเราะอย่างมีความสุข มีเพียงเซี่ยฉางยวนที่นั่งเงียบอยู่ตรงกลาง เขามองพ่อตาที่กำลังยิ้มอย่างปลาบปลื้มใจ จากนั้นก็มองภรรยาที่กำลังรอคำชมจากเขาสุดท้ายจึงก้มมองมีดสั้นในมือตนเอง นี่มันเรื่องอะไรกัน... เจียงเยว่หลีเห็นเขาไม่พูดอะไร ก็เริ่มรู้สึกไม่มั่นใจ“สามี ท่านไม่ชอบหรือ”เซี่ยฉางยวนเงยหน้าขึ้น ดวงตากลมโตของนางเต็มไปด้วยความคาดหวัง เมื่อเห็นเช่นนั้น คำปฏิเสธที่เตรียมไว้กลับติดอยู่ในลำคอ เขาเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนตอบเสียงเบา“ชอบ”เจียงเยว่หลีเบิกตากว้าง“ข้ารู้อยู่แล้วว่าท่านต้องชอบ!”หญิงสาวยิ้มจนดวงตาโค้งเป็นรูปจันทร์เสี้ยว“เช่นนั้นท่านก็รับไปทั้งหมดเถิด”เซี่ยฉางยวนรีบกล่าว“ไม่จำเป็น ข้ารับไว้เพียงด้ามเดียวก็พอ”“เหตุใดเล่า”“ข้าไม่ได้ใช้มีดสั้นมากมายถึงเพียงนั้น”เจียงเยว่หลีครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนพยักหน้า“ก็จริง”เซี่ยฉางยวนเพิ่งจะถอนหายใจอย่างโล่งอก แต่ประโยคต่อมาของนางกลับทำให้เขาแทบสำลักน้ำชา“เช่นนั้นเอาไว้วันหน้าข้าจะหาของอย่างอื่นมาให้ท่านแทน”“...”เซี่ยฉางยวนรู้สึกว่าตนเองควรรีบหยุดความคิดของนางเสียตั้งแต่ตอนนี้“เยว่หลี”“เจ้าคะ”“เจ้าไม่จำเป็นต้องหาซื้อสิ่

เจียงเยว่หลีรู้สึกเย็นวาบไปทั้งแผ่นหลังแย่แล้ว! เขามาตั้งแต่เมื่อใด ได้ยินอะไรไปบ้างหลินรั่วเวยเองก็มีสีหน้าไม่ต่างกัน นางรีบยืดตัวตรง ก่อนทำท่าทางราวกับไม่ได้ทำสิ่งใดผิด เจียงเยว่หมิงมองท่าทางของสตรีทั้งสองแล้วก็อดหัวเราะไม่ได้“น้องเขยของข้าคงกลัวว่าศิษย์น้องของเขาจะทำให้ฮูหยินเสียคน ก็เลยบอกให้ข้ามาจับตามองพวกเจ้า”“เจียงเยว่หมิง!”หลินรั่วเวยถลึงตาใส่เขา“ท่านพูดจาเหลวไหลอะไร”เจียงเยว่หลีเองก็รีบหันไปมองญาติผู้พี่อย่างไม่พอใจ“พี่เยว่หมิง ท่านอย่ามาใส่ร้ายพวกข้านะ”เจียงเยว่หมิงยักไหล่“ข้าเพียงพูดตามที่เห็น”จากนั้นเขาก็หันไปหาเซี่ยฉางยวน“จริงหรือไม่ น้องเขย”เซี่ยฉางยวนไม่ได้ตอบ เขาเพียงมองเจียงเยว่หลี สายตาของเขาทำให้หญิงสาวรู้สึกราวกับความลับทั้งหมดของตนกำลังจะถูกเปิดเผยไม่ได้! จะให้เขารู้ไม่ได้เด็ดขาดเจียงเยว่หลีรีบเผยรอยยิ้มหวาน“สามี!”เซี่ยฉางยวนเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย“อืม”“ท่านมาทำอะไรที่นี่หรือ”“ข้าควรเป็นฝ่ายถามเจ้ามากกว่า”“ถามข้าหรือ”“ใช่”ชายหนุ่มก้าวเข้ามาใกล้ช้า ๆ“เจ้ากับศิษย์น้องของข้ากำลังพูดคุยเรื่องใดกันอยู่หรือ”เจียงเยว่หลีหัวเราะแห้ง ๆ“ก็แค่เรื่องทั