Share

บทที่ 65 หมากที่ถูกทอดทิ้ง

Author: BigM00N
last update publish date: 2026-11-21 12:38:53

ในขณะที่จวนตระกูลเจียงเต็มไปด้วยความยินดี ภายในวังหลวงกลับไม่มีผู้ใดสามารถหัวเราะออกมาได้เลย คดีวางยาสังหารองค์รัชทายาทที่กรมอาญาร่วมกับสำนักพระราชวังดำเนินการตรวจสอบ ในที่สุดก็มีความคืบหน้าครั้งสำคัญ

หลักฐานที่องค์รัชทายาททรงมอบให้แก่เจ้าหน้าที่ประกอบด้วยบันทึกการติดต่อระหว่างคนสนิทขององค์ชายรองกับผู้จัดหายา คำให้การของขันทีผู้หนึ่ง ตลอดจนบัญชีเงินทองที่เชื่อมโยงไปยังคนในตำหนักขององค์ชายรอง

แม้ระหว่างการสืบสวนจะพบข้อพิรุธบางประการ แต่หลักฐานส่วนใหญ่กลับสอดคล้องกันอย่างน่าประหลาด โดยเฉพาะคำให้การของขันทีผู้รับผิดชอบจัดเตรียมยาบำรุง เขายืนยันว่าได้รับคำสั่งจากคนสนิทขององค์ชายรองให้นำผงยาชนิดหนึ่งผสมลงในยาที่เตรียมถวายองค์รัชทายาท

เมื่อถูกถามว่าเหตุใดจึงยอมทำตาม ขันทีผู้นั้นก็สารภาพว่าได้รับเงินจำนวนมากเป็นค่าตอบแทน คำให้การดังกล่าวทำให้สถานการณ์ขององค์ชายรองย่ำแย่ลงทันที

ภายในห้องสอบสวนของกรมอาญา เจียงเยว่หมิงกำลังตรวจสอบเอกสารด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

“ใต้เท้าเจียง”

ขุนนางผู้ร่วมตรวจสอบเดินเข้ามาหา

“ท่านคิดอย่างไรกับหลักฐานเหล่านี้”

เจียงเยว่หมิงวางเอกสารลง

“ดูเหมือนทุกอย่างจะชี้ไปยังองค์ชายรอง”

“ใช่แล้ว”

ขุนนางผู้นั้นพยักหน้า

“แม้แต่ขันทีที่รับสารภาพก็ยืนยันว่าได้รับคำสั่งจากคนขององค์ชายรองจริง ๆ”

เจียงเยว่หมิงนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนถามขึ้น

“แล้วคนสนิทขององค์ชายรองที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นผู้สั่งการเล่า”

“เขาตายแล้ว”

เจียงเยว่หมิงชะงัก

“ตายแล้วหรือ”

“ใช่”

ขุนนางผู้นั้นถอนหายใจ

“ถูกพบว่าแขวนคอตายในห้องพักก่อนที่เจ้าหน้าที่จะไปถึง”

เจียงเยว่หมิงขมวดคิ้วทันที ช่างบังเอิญเกินไปแล้ว คนที่สามารถยืนยันได้ว่าองค์ชายรองทรงออกคำสั่งจริงหรือไม่กลับเสียชีวิตไปก่อนถูกสอบสวน ส่วนผู้ที่ยังมีชีวิตอยู่ก็ล้วนกล่าวโทษองค์ชายรองเป็นเสียงเดียวกัน หลักฐานเหล่านี้ดูเหมือนจะสมบูรณ์แบบเกินไปเสียด้วยซ้ำ

แต่ถึงแม้จะสงสัย เจียงเยว่หมิงก็ไม่อาจกล่าวสิ่งใดโดยไม่มีหลักฐาน เพราะคดีนี้เกี่ยวข้องกับเชื้อพระวงศ์โดยตรง ความผิดพลาดเพียงเล็กน้อยอาจทำให้ผู้ตรวจสอบต้องรับโทษไปด้วย

“บันทึกข้อพิรุธเหล่านี้เอาไว้”

เจียงเยว่หมิงกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“และตรวจสอบเส้นทางเงินอีกครั้ง”

ขุนนางผู้นั้นชะงัก

“แต่หลักฐานที่มีอยู่ก็เพียงพอแล้วมิใช่หรือ”

เจียงเยว่หมิงเงยหน้าขึ้น

“เพียงพอสำหรับกล่าวหาคนผู้หนึ่ง ไม่ได้หมายความว่าเพียงพอสำหรับพิสูจน์ความจริง”

คำพูดนั้นทำให้ขุนนางผู้นั้นนิ่งไปแล้วจึงพยักหน้า

“ข้าเข้าใจแล้ว”

ทว่าในที่สุดรายงานที่ส่งขึ้นไปยังเบื้องบนก็ยังคงชี้ว่าองค์ชายรองมีส่วนเกี่ยวข้องกับการวางยาสังหารองค์รัชทายาทและนั่นก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้เกิดความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ภายในราชสำนัก

ภายในท้องพระโรง เซี่ยเสวียนฮ่องเต้ประทับอยู่บนบัลลังก์มังกรด้วยพระพักตร์เคร่งขรึม เบื้องล่างมีเหล่าขุนนางยืนเรียงรายอยู่สองฝั่ง องค์ชายรองคุกเข่าอยู่กลางท้องพระโรง ใบหน้าซีดเผือดราวกับไร้สีเลือด

“เสด็จพ่อ!”

พระองค์รีบโขกพระเศียรลงกับพื้น

“ลูกถูกใส่ร้ายพ่ะย่ะค่ะ”

เซี่ยเสวียนฮ่องเต้ทอดพระเนตรพระโอรสด้วยแววพระเนตรเย็นชา

“ถูกใส่ร้ายหรือ”

“พ่ะย่ะค่ะ!”

องค์ชายรองรีบเงยพระพักตร์

“ลูกไม่เคยคิดทำร้ายเสด็จพี่รัชทายาทเลยแม้แต่น้อย”

เซี่ยเสวียนฮ่องเต้หยิบรายงานการสืบสวนขึ้นมา

“แล้วหลักฐานเหล่านี้เล่า”

องค์ชายรองชะงัก

“ลูก...”

“คนสนิทของเจ้าติดต่อกับผู้จัดหายา มีการจ่ายเงินจำนวนมาก และขันทีผู้เตรียมยาก็รับสารภาพแล้ว”

พระสุรเสียงของฮ่องเต้เย็นเยียบ

“เจ้าจะอธิบายอย่างไร”

องค์ชายรองรีบส่ายพระพักตร์

“ลูกไม่รู้เรื่องจริง ๆ พ่ะย่ะค่ะ”

พระองค์หันไปมององค์รัชทายาทที่ยืนอยู่ด้านข้าง แววพระเนตรเต็มไปด้วยความโกรธแค้น

“เสด็จพี่!”

องค์รัชทายาททอดพระเนตรกลับด้วยสีหน้าเรียบเฉย

“น้องรอง เจ้าคิดจะกล่าวสิ่งใด”

“เป็นท่านใช่หรือไม่”

องค์ชายรองตะโกนออกมาอย่างสิ้นหวัง

“ท่านเป็นคนใส่ร้ายข้า”

เสียงฮือฮาดังขึ้นทั่วท้องพระโรงทันที องค์รัชทายาทขมวดพระขนง

“น้องรอง เจ้ากล่าวหาเช่นนี้มีหลักฐานหรือ”

“ท่าน!”

องค์ชายรองกำพระหัตถ์แน่นแต่ยังไม่ทันได้กล่าวสิ่งใดต่อ เสียงของเซี่ยเสวียนฮ่องเต้ก็ดังขึ้น

“พอได้แล้ว!”

ท้องพระโรงพลันเงียบกริบ ฮ่องเต้ทอดพระเนตรองค์ชายรองอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตรัสด้วยพระสุรเสียงหนักแน่น

“เจ้าเป็นพระโอรสของข้า แต่กลับมีหลักฐานเกี่ยวข้องกับการวางยาสังหารองค์รัชทายาท”

องค์ชายรองหน้าซีด

“เสด็จพ่อ...”

“ความผิดเช่นนี้ไม่อาจให้อภัยได้ง่าย ๆ”

พระองค์หยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนมีรับสั่ง

“ถ่ายทอดราชโองการ!”

ขันทีใหญ่รีบก้าวออกมา

“พ่ะย่ะค่ะ!”

เซี่ยเสวียนฮ่องเต้ตรัสด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“องค์ชายรองประพฤติตนไม่เหมาะสม มีส่วนเกี่ยวข้องกับการลอบปลงพระชนม์องค์รัชทายาท ทำให้ราชสำนักสั่นคลอน”

พระองค์หยุดไปครู่หนึ่ง

“นับจากวันนี้ให้ถอดถอนฐานันดรศักดิ์องค์ชาย ตัดสิทธิ์ในการสืบทอดราชบัลลังก์ และเนรเทศไปยังเมืองอวิ๋นหนาน ห้ามกลับเมืองหลวงโดยไม่ได้รับพระบรมราชานุญาต”

สิ้นพระสุรเสียง องค์ชายรองถึงกับทรุดตัวลงกับพื้น

“เสด็จพ่อ!”

พระองค์รีบคลานไปข้างหน้า

“เสด็จพ่อโปรดเมตตาด้วยพ่ะย่ะค่ะ”

แต่เซี่ยเสวียนฮ่องเต้กลับไม่ทอดพระเนตรอีก

“นำตัวออกไป!”

องครักษ์สองคนรีบเข้ามาประคององค์ชายรองขึ้น

“เสด็จพ่อ!”

เสียงร้องขอความเมตตาดังสะท้อนทั่วท้องพระโรง

“ลูกไม่ได้ทำจริง ๆ”

“เสด็จพ่อ!”

แต่ไม่ว่าพระองค์จะร้องขออย่างไร ก็ไม่มีผู้ใดกล้าออกมาช่วยเหลือ แม้แต่องค์ชายสี่ที่ยืนอยู่ด้านข้างก็ยังได้แต่กำพระหัตถ์แน่น พระองค์ไม่กล้าเอ่ยปาก เพราะรู้ดีว่าหากตนเองแสดงท่าทีปกป้องพระเชษฐาอย่างเปิดเผย อาจถูกลากเข้าไปเกี่ยวข้องกับคดีนี้ด้วย

ท้ายที่สุดองค์ชายรองจึงถูกนำตัวออกจากท้องพระโรงท่ามกลางสายตาของเหล่าขุนนาง จากองค์ชายผู้สูงศักดิ์ กลับกลายเป็นคนที่ถูกถอดถอนฐานันดรศักดิ์และเนรเทศไปยังเมืองห่างไกลภายในเวลาเพียงไม่กี่วัน

ข่าวการลงโทษองค์ชายรองแพร่สะพัดไปทั่ววังหลวงอย่างรวดเร็ว ทุกคนต่างคิดว่าเฉินกุ้ยเฟยจะต้องรีบเข้าเฝ้าเซี่ยเสวียนฮ่องเต้เพื่อร้องขอความเมตตาให้พระโอรส

แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกลับตรงกันข้าม พระนางไม่ได้เสด็จไปยังตำหนักของฮ่องเต้ ไม่ได้ร้องไห้คร่ำครวญ และไม่ได้ส่งคนไปขอให้ขุนนางตระกูลเฉินช่วยเหลือ เฉินกุ้ยเฟยเพียงประทับอยู่ภายในตำหนักของตนเองอย่างสงบนิ่ง ราวกับเรื่องที่เกิดขึ้นไม่ได้เกี่ยวข้องกับพระนางเลยแม้แต่น้อย

“เหนียงเหนียง!”

นางกำนัลคนสนิทคุกเข่าลงด้วยดวงตาแดงเรื่อ

“องค์ชายรองกำลังจะถูกส่งไปอวิ๋นหนานแล้วนะเพคะ”

เฉินกุ้ยเฟยวางถ้วยชาลง

“ข้ารู้”

นางกำนัลเบิกตากว้าง

“แล้วเหนียงเหนียงจะไม่ทรงทำสิ่งใดเลยหรือเพคะ”

เฉินกุ้ยเฟยทอดพระเนตรนางด้วยสายตาเย็นชา

“เจ้าต้องการให้ข้าทำสิ่งใด”

“อย่างน้อยก็เสด็จไปขอพระเมตตาจากฝ่าบาท...”

“แล้วเจ้าคิดว่าฝ่าบาทจะทรงเปลี่ยนพระทัยหรือ”

นางกำนัลชะงัก เฉินกุ้ยเฟยหัวเราะเบา ๆ

“หลักฐานทั้งหมดชี้ไปยังองค์ชายรอง ต่อให้ข้าไปคุกเข่าร้องขอความเมตตา ฝ่าบาทก็ไม่อาจถอนราชโองการได้ง่าย ๆ”

พระนางหยุดไปครู่หนึ่งแล้วตรัสด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ

“ยิ่งไปกว่านั้น หากข้าเคลื่อนไหวมากเกินไป องค์ชายสี่ก็อาจถูกลากเข้าไปเกี่ยวข้องด้วย”

นางกำนัลนิ่งงัน

เฉินกุ้ยเฟยหลุบพระเนตรลง แม้ภายนอกจะดูสงบนิ่ง แต่พระหัตถ์ที่วางอยู่ใต้แขนเสื้อกลับกำแน่นจนเล็บจิกลงบนฝ่ามือ องค์ชายรองเป็นพระโอรสที่พระนางอุ้มท้องมาด้วยตนเอง มีหรือจะไม่รู้สึกเจ็บปวด แต่ระหว่างพระโอรสผู้หนึ่งที่ถูกตัดสินความผิดไปแล้ว กับพระโอรสอีกผู้หนึ่งที่ยังมีอนาคตอยู่...

พระนางจำเป็นต้องเลือก

“ส่งคนไปจัดเตรียมเสื้อผ้าและเงินทองให้องค์ชายรอง”

เฉินกุ้ยเฟยตรัสในที่สุด

“อย่าให้เขาต้องลำบากระหว่างเดินทาง”

นางกำนัลรีบก้มศีรษะ

“เพคะ”

“ส่วนองค์ชายสี่...”

พระนางหรี่พระเนตรลง

“ให้เขาอยู่แต่ในตำหนักช่วงนี้ อย่าเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับผู้ใด”

“เพคะ”

เฉินกุ้ยเฟยทอดพระเนตรออกไปนอกหน้าต่าง

ลูกแม่... แม่ไม่อาจช่วยเจ้าได้อีกแล้ว

แต่ความเศร้าโศกในพระทัยกลับถูกกดเอาไว้ภายใต้ความเยือกเย็น เพราะพระนางรู้ดีว่าในวังหลวงแห่งนี้ ผู้ที่แสดงความอ่อนแอออกมาก่อนมักเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ และพระนางยังไม่คิดจะพ่ายแพ้

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ท่านพ่อ! สามีที่ท่านหาให้คือว่าที่ฮ่องเต้ในอนาคต   บทที่ 70 จงจวินเลื่อนงานแต่งให้เร็วขึ้น

    จงจวินจ้องมองจงเหม่ยจูด้วยสายตาเย็นชาแล้วจึงเอ่ยเตือนนางออกมา“ตอนนี้ตระกูลเรามีปัญหามากพอแล้ว เจ้าอย่าได้หาเรื่อง”จงเหม่ยจูหน้าเสีย“พี่ใหญ่!”“หากไม่ใช่เพราะเจ้าก่อเรื่องกับเฉินอวี้เจินตั้งแต่แรก ข้าจะต้องตกอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้หรือ”คำพูดนั้นทำให้จงเหม่ยจูเบิกตากว้าง“ท่านกำลังโทษข้าหรือ”จงจวินแค่นหัวเราะ“แล้วข้าควรโทษผู้ใด”จงเหม่ยจูกัดริมฝีปากแน่นก่อนลุกขึ้นอย่างโกรธจัด“ดี! ในเมื่อพี่ใหญ่คิดเช่นนี้ ต่อไปข้าจะไม่ยุ่งเรื่องของท่านอีก”กล่าวจบนางก็สะบัดแขนเสื้อเดินออกไปทันที จงจวินมองตามหลังน้องสาวด้วยความหงุดหงิด แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้สงบสติอารมณ์ พ่อบ้านก็รีบเดินเข้ามา“คุณชายใหญ่!”“มีอะไรอีก”“นายท่านเรียกท่านไปพบขอรับ”จงจวินขมวดคิ้ว“เรื่องอะไร”พ่อบ้านลังเล“ดูเหมือนจะเกี่ยวกับสินค้าที่โกดังทางตะวันตกขอรับ”สีหน้าของจงจวินเปลี่ยนไปทันที เขารีบลุกขึ้น“นำทาง!”ภายในห้องหนังสือของประมุขตระกูลจง ชายวัยกลางคนกำลังนั่งอยู่หลังโต๊ะด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เมื่อเห็นบุตรชายเดินเข้ามา เขาก็รีบกล่าวขึ้น“จวินเอ๋อร์ เจ้ารู้เรื่องสินค้าที่ถูกส่งออกไปเมื่อคืนหรือไม่”จงจวินชะงัก“เกิดอ

  • ท่านพ่อ! สามีที่ท่านหาให้คือว่าที่ฮ่องเต้ในอนาคต   บทที่ 69 งานมงคลที่กลายเป็นงานอัปมงคล

    เฉินอวี้เจินเดินไปมาอย่างหงุดหงิด เดิมทีนางคิดว่าการแต่งงานกับจงจวินจะช่วยให้ตนเองกลับมามีหน้ามีตาในสังคมอีกครั้ง ถึงอย่างไรจงจวินก็เป็นคุณชายใหญ่ของตระกูลจง แม้ตระกูลจงจะไม่ได้รุ่งเรืองเหมือนแต่ก่อน แต่ก็ยังถือเป็นตระกูลใหญ่ที่มีฐานะมั่งคั่ง หากนางได้เป็นฮูหยินน้อยตระกูลจง ผู้คนย่อมต้องมองนางด้วยสายตาที่แตกต่างออกไปแต่ยามนี้กลับมีข่าวลือว่านางเป็นสตรีที่จงจวินจำใจแต่งงานด้วย! ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีข่าวลือเกี่ยวกับความบริสุทธิ์ของนางอีก“ข้าไม่ยอม!”เฉินอวี้เจินกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ“ข้าจะต้องหาตัวคนที่ปล่อยข่าวให้ได้!”สาวใช้รีบพยักหน้า“เจ้าค่ะ!”แต่ภายในใจของเฉินอวี้เจินกลับเริ่มมีความหวาดกลัวบางอย่างก่อตัวขึ้น หรือว่าจงจวินเองก็คิดเช่นเดียวกับคนเหล่านั้นเขาแต่งงานกับข้าเพราะถูกบังคับจริง ๆ หรือความคิดนั้นทำให้นางรู้สึกอับอายยิ่งกว่าเดิมค่ำวันเดียวกันเซี่ยฉางยวนกลับมาที่เรือนพักหลังจากจัดการงานบางอย่างเสร็จ เมื่อเดินเข้ามาในห้อง เขาก็เห็นเจียงเยว่หลีกำลังนั่งเอนกายอยู่บนตั่งนุ่มด้วยสีหน้าอารมณ์ดี“วันนี้มีเรื่องอะไรทำให้เจ้ามีความสุขหรือ”เจียงเยว่หลีเงยหน้าขึ้น“ท่านพี่!”น

  • ท่านพ่อ! สามีที่ท่านหาให้คือว่าที่ฮ่องเต้ในอนาคต   บทที่ 68 ข่าวลือทำลายชื่อเสียง

    ชิงถงนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนถามด้วยน้ำเสียงเบา“คุณหนู บ่าวขอถามอะไรสักอย่างได้หรือไม่เจ้าคะ”“ถามมาสิ”ชิงถงมองผู้เป็นนายอย่างระมัดระวัง“เหตุใดคุณหนูจึงโกรธแค้นคุณชายจงกับคุณหนูเฉินถึงเพียงนี้เจ้าคะ”เจียงเยว่หลีชะงักรอยยิ้มบนใบหน้าของนางค่อย ๆ เลือนหายไป“เหตุใดหรือ”นางทวนคำถามเบา ๆ ก่อนแค่นหัวเราะ“เพราะคนทั้งสองเคยคิดจะทำลายข้าอย่างไรเล่า”ชิงถงเบิกตากว้าง“คุณหนู...”เจียงเยว่หลีมองสาวใช้คนสนิท“เจ้าจำเรื่องงานเลี้ยงน้ำชาที่จวนตระกูลกู้ได้หรือไม่”ชิงถงรีบพยักหน้า“จำได้เจ้าค่ะ”“ในวันนั้นเฉินอวี้เจินพยายามให้ข้าดื่มชาที่นางเตรียมเอาไว้”เจียงเยว่หลีกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา“หากข้าเผลอดื่มชาถ้วยนั้นเข้าไป เจ้าคิดว่าคนที่ต้องเสื่อมเสียชื่อเสียงจะเป็นผู้ใด”ชิงถงชะงักก่อนใบหน้าจะค่อย ๆ ซีดลง“คุณหนู...”“เป็นข้า”เจียงเยว่หลีตอบทันที“หากข้าหลงกลนาง คนที่ถูกผู้คนหัวเราะเยาะและดูหมิ่นก็คือข้า”นางกำมือแน่น“ในเมื่อเฉินอวี้เจินกล้าคิดทำลายชื่อเสียงของข้า เหตุใดข้าจึงต้องแสดงความเมตตาต่อนางด้วย”ชิงถงก้มศีรษะลง“บ่าวเข้าใจแล้วเจ้าค่ะ”เจียงเยว่หลีสูดลมหายใจลึกก่อนกล่าวต่อ“ส่วนจงจวิน...”

  • ท่านพ่อ! สามีที่ท่านหาให้คือว่าที่ฮ่องเต้ในอนาคต   บทที่ 67 ปล่อยข่าวทำลายชื่อเสียง

    เซี่ยฉางยวนทอดสายตามองกระดานหมาก หมากบางตัวถูกกินออกไปแล้ว บางตัวกำลังถูกล้อม และบางตัวก็ยังไม่รู้เลยว่าตนเองกำลังจะถูกทอดทิ้งเป็นรายต่อไป เขายกมุมปากขึ้นเล็กน้อยฮองเฮา...องค์รัชทายาท...เฉินกุ้ยเฟย...พวกเจ้าคงคิดว่าตนเองกำลังช่วงชิงอำนาจกันอยู่สินะ แต่แท้จริงแล้ว พวกเจ้ากำลังเดินเข้าสู่จุดจบของตนเองทีละก้าวต่างหากขณะเดียวกัน ภายในเรือนพักของเจียงเยว่หลี หญิงสาวกำลังนั่งเอนกายอยู่บนตั่งนุ่ม โดยมีชิงถงคอยจัดหมอนรองหลังให้อย่างเอาใจใส่“คุณหนู วันนี้ท่านอยากรับประทานสิ่งใดเป็นพิเศษหรือไม่เจ้าคะ”เจียงเยว่หลีนิ่งคิดก่อนยิ้มออกมา“ข้าอยากกินบ๊วยเปรี้ยว”ชิงถงรีบพยักหน้า“บ่าวจะไปนำมาให้เดี๋ยวนี้เจ้าค่ะ”แต่ยังไม่ทันที่นางจะเดินออกไป หลินรั่วเวยก็เดินเข้ามาพร้อมจานขนมในมือ“ไม่ต้องไปแล้ว”ชิงถงชะงัก“คุณหนูหลิน”หลินรั่วเวยยิ้มกว้าง“ข้าเตรียมเอาไว้แล้ว”นางวางจานบ๊วยเชื่อมลงบนโต๊ะ เจียงเยว่หลีเบิกตากว้าง“เวยเวย!”หลินรั่วเวยยิ้มอย่างภาคภูมิใจ“เป็นอย่างไร ข้ารู้ใจเจ้าใช่หรือไม่”เจียงเยว่หลีหัวเราะ“รู้ใจที่สุด!”นางหยิบบ๊วยเชื่อมขึ้นมาชิมหนึ่งชิ้นก่อนยิ้มอย่างพึงพอใจ“อร่อยมาก!”ห

  • ท่านพ่อ! สามีที่ท่านหาให้คือว่าที่ฮ่องเต้ในอนาคต   บทที่ 66 คนในวังกำลังแตกคอกัน

    ทว่าเรื่องราวยังไม่จบแค่เพียงการลงโทษองค์ชายรอง ระหว่างการตรวจสอบคดี กรมอาญากับสำนักพระราชวังยังพบหลักฐานบางอย่างที่เชื่อมโยงไปยังคนในตำหนักเฟิ่งอี๋แม้จะไม่มีหลักฐานยืนยันว่าฮองเฮาทรงมีรับสั่งให้วางยาสังหารองค์รัชทายาทโดยตรง แต่กลับมีบันทึกว่าขันทีคนสนิทของพระนางเคยติดต่อกับผู้เกี่ยวข้องในการจัดเตรียมยาบำรุง อีกทั้งยังมีคำให้การว่าคนจากตำหนักเฟิ่งอี๋เคยเข้าออกสถานที่เก็บยาของตำหนักบูรพาในช่วงเวลาที่เกิดเหตุเรื่องนี้ทำให้เซี่ยเสวียนฮ่องเต้ทรงกริ้วอย่างยิ่ง แม้ฮองเฮาจะพยายามอธิบายว่าการส่งคนไปตรวจสอบยาบำรุงเป็นเพียงความห่วงใยที่มีต่อองค์รัชทายาท แต่หลักฐานเหล่านั้นกลับทำให้พระนางไม่อาจปฏิเสธความเกี่ยวข้องได้ทั้งหมดท้ายที่สุดฮ่องเต้จึงมีพระราชโองการให้ฮองเฮาทรงกักบริเวณอยู่ภายในตำหนักเฟิ่งอี๋ ห้ามเสด็จออกจากตำหนักโดยไม่ได้รับพระบรมราชานุญาต และให้ส่งมอบอำนาจการดูแลฝ่ายในทั้งหมดแก่เฉินกุ้ยเฟยเป็นการชั่วคราวราชโองการดังกล่าวทำให้วังหลังสั่นสะเทือนทันที จากฮองเฮาผู้เคยมีอำนาจสูงสุดในการดูแลฝ่ายใน บัดนี้กลับกลายเป็นผู้ถูกกักบริเวณ ส่วนเฉินกุ้ยเฟยที่เพิ่งสูญเสียพระโอรสองค์หนึ่งไป กลับได้ร

  • ท่านพ่อ! สามีที่ท่านหาให้คือว่าที่ฮ่องเต้ในอนาคต   บทที่ 65 หมากที่ถูกทอดทิ้ง

    ในขณะที่จวนตระกูลเจียงเต็มไปด้วยความยินดี ภายในวังหลวงกลับไม่มีผู้ใดสามารถหัวเราะออกมาได้เลย คดีวางยาสังหารองค์รัชทายาทที่กรมอาญาร่วมกับสำนักพระราชวังดำเนินการตรวจสอบ ในที่สุดก็มีความคืบหน้าครั้งสำคัญหลักฐานที่องค์รัชทายาททรงมอบให้แก่เจ้าหน้าที่ประกอบด้วยบันทึกการติดต่อระหว่างคนสนิทขององค์ชายรองกับผู้จัดหายา คำให้การของขันทีผู้หนึ่ง ตลอดจนบัญชีเงินทองที่เชื่อมโยงไปยังคนในตำหนักขององค์ชายรองแม้ระหว่างการสืบสวนจะพบข้อพิรุธบางประการ แต่หลักฐานส่วนใหญ่กลับสอดคล้องกันอย่างน่าประหลาด โดยเฉพาะคำให้การของขันทีผู้รับผิดชอบจัดเตรียมยาบำรุง เขายืนยันว่าได้รับคำสั่งจากคนสนิทขององค์ชายรองให้นำผงยาชนิดหนึ่งผสมลงในยาที่เตรียมถวายองค์รัชทายาทเมื่อถูกถามว่าเหตุใดจึงยอมทำตาม ขันทีผู้นั้นก็สารภาพว่าได้รับเงินจำนวนมากเป็นค่าตอบแทน คำให้การดังกล่าวทำให้สถานการณ์ขององค์ชายรองย่ำแย่ลงทันทีภายในห้องสอบสวนของกรมอาญา เจียงเยว่หมิงกำลังตรวจสอบเอกสารด้วยสีหน้าเคร่งเครียด“ใต้เท้าเจียง”ขุนนางผู้ร่วมตรวจสอบเดินเข้ามาหา“ท่านคิดอย่างไรกับหลักฐานเหล่านี้”เจียงเยว่หมิงวางเอกสารลง“ดูเหมือนทุกอย่างจะชี้ไปยังองค์

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status