LOGINShare
ตอนที่ 10 คนแปลกหน้าที่ไว้ใจ
publish date:
2026-09-14 16:01:26ก๊อก ก๊อก ก๊อก
เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้นหลังจากมุกตาภาบอกว่าจะไปตลาดนัดเพียงแค่ครึ่งชั่วโมงเท่านั้น
อลันแปลกใจเพราะปกติแล้วเธอจะเปิดเข้ามาเลยเนื่องจากมีกุญแจอยู่แล้วเขาลุกจากโซฟาอย่างช้าๆ เพื่อจะไปเปิดประตูและเดาว่ามุกตาภาอาจจะลืมกุญแจห้อง
“ทำไมกลับเร็วจังล่ะมุก” เขาเปิดประตูออกมาพร้อมกับคำถามแต่ก็ต้องตกใจเพราะคนที่ยืนอยู่นั้นไม่ใช่เจ้าของห้อง
“นี่คุณเป็นใคร มาอยู่ห้องของยัยมุกได้ยังไง แล้วยัยมุกเพื่อนฉันอยู่ไหน” หญิงสาวถามรัวๆ
“มุกไปตลาดนัดครับ แล้วคุณล่ะเป็นใคร” เขาเลือกตอบคำถามสุดท้ายแล้วถามเธอกลับบ้าง
“ฉันเป็นเพื่อนของยัยมุก ชื่อเมย์แล้วคุณล่ะคะชื่ออะไร”
“ผมชื่ออลันคุณเรียกพี่เหมือนมุกก็ได้”
“แล้วพี่เป็นใครล่ะคะ”
“พี่เป็นคนที่มุกช่วยไว้ ถ้าเมย์มาหามุกก็เข้าไปรอในห้องไหม” เขายังคงเจ็บแผลจึงไม่อยากจะยืนนานๆ
“ได้ค่ะ” เมื่อเข้ามานั่งในห้องแล้วเมริษาหรือเมย์ก็นั่งจ้องหน้าอลันอย่างจับผิด
“มีอะไรหรือเปล่าครับ” อลันรู้สึกอึดอัดกับสายตาของหญิงสาวจนได้แต่นั่งตัวเกร็ง
“เล่ามาค่ะ ว่าพี่มาอยู่ที่นี่ได้ยังไงแอบคบกันมานานแค่ไหนแล้ว” เมริษาคิดว่าผู้ชายคนนี้คงเป็นแฟนของมุกตาภาแน่ๆ ถ้าไม่อยากนั้นเพื่อนของเธอคงไม่ยอมให้มาอยู่ที่ห้อง
“พี่กับมุกไม่ได้คบกันนะครับ” เขารีบปฏิเสธเพราะกลัวเพื่อนของมุกตาภาเข้าใจผิด
“ไม่คบกันแล้วพี่มาอยู่ที่ห้องได้ยังไงล่ะคะ”
“พี่เจอมุกบนรถไฟ แล้วพี่มีแผล พี่ไม่มีที่ไปมุกเลยให้มาอยู่ที่นี่เพราะสงสารครับ”
“แต่ดูพี่อลันก็ปกติดีนี่ มีอะไรแอบแฝงหรือเปล่าหรือเป็นพวกคนร้ายที่หนีตำรวจมา”
“พี่ไม่ใช่คนร้ายนะ พี่หนีคนร้ายมาต่างหากล่ะ”
“หนีคนร้ายมาแล้วถ้าคนร้ายมันรู้ว่าพี่อยู่ที่นี่ยัยมุกจะไม่ซวยได้ด้วยเหรอคะ”
“ไม่หรอกครับ พี่ไม่ได้บอกใครว่าอยู่ที่นี่”
“เมย์เชื่อพี่ได้มาแค่ไหน”
“เมย์ลองคิดดูนะถ้าพี่เป็นคนร้ายจริงๆ ป่านนี้พี่คงปาดคอมุกหรือไม่ก็อาจจะขโมยของไปหมดห้องแล้วก็ได้นะ”
“ตอนนี้พี่ก็อาจจะกำลังวางแผนก็ได้นะ หน้าพี่เหมือนโจรมาก คนดีๆ ที่ไหนจะปล่อยให้ตัวเองโทรมขนาดนี้ล่ะ” เมริษายังคงไม่ไว้ใจชายแปลกหน้าที่หนวดเครายาวจนมองเห็นโครงหน้าไม่ชัดเจน
“นั่นสินะ ตอนนี้สภาพของพี่มันดูแย่มากจริงๆ ครับ” เขาพิงแผ่นหลังกับพนักโซฟาสายตามีแววครุ่นคิด
“ตอนที่พี่เจอกับยัยมุกคุณก็อยู่ในสภาพนี้เหรอคะ”
“ครับ”
“ดูๆ ไปแล้วหน้าตาของพี่ก็ไม่ได้น่าเกลียดอะไรหรอกนะ โกนหนวดสักหน่อยก็น่าจะดีนะ”
“เอาไว้พี่หายดีจะลงไปซื้อที่โกนหนวดครับ” อลันเองก็รู้สึกว่าหน้าตาของตัวเองตอนนี้มันแย่เอามากๆ
“จะลงไปเองทำไมล่ะ เดี๋ยวเมย์โทรฝากยัยมุกให้ซื้อมาให้เอง เมย์ขอไปโทรศัพท์ก่อนนะ”
เมริษาเดินออกมาจากห้องของมุกตาภาและลงมายังชั้นล่างก่อนจะรีบโทรศัพท์หาเพื่อนทันที
“ฮัลโหลเมย์ มีอะไรโทรมาเวลานี้ล่ะ” มุกตาภาที่ซื้อของจากตลาดนัดและกำลังจะขับรถกลับหอพักก็ถามขึ้นเพราะปกติในเวลางานก็มักจะไม่โทรศัพท์หากัน
“ฉันต้องถามแกมากกว่านะยัยมุก ว่าเกิดอะไรขึ้นทำไมถึงพาใครก็ไม่รู้มาที่ห้องล่ะ”
“แกรู้ได้ยังไงเมย์” มุกตาภาตกใจเพราะเธอไม่เคยบอกเรื่องนี้กับใครสักคน
“ก็ฉันมาหาแกแล้วเจอเขาที่ห้องไงล่ะ”
“อ้าว...วันนี้แกไม่ทำงานเหรอเมย์”
“วันนี้วันหยุดฉัน และฉันเห็นตารางเวรแกหยุดก็เลยมาหา”
“แกรออยู่ที่นั่นก่อนนะ เดี๋ยวฉันจะกลับไปเล่าให้ฟัง ตอนนี้ฉันอยู่ตลาดนัดแกอยากได้อะไรไหมล่ะ ของกินเยอะเลยนะ”
“ฝากซื้อที่โกนหนวดหน่อยสิ เอาครีมโกนหนวดมาด้วยก็ได้นะ”
“แกจะเอาไปทำอะไรเมย์”
“ก็เอามาให้พี่อลันน่ะสิ แกอยู่ร่วมห้องกับคนหน้าตาเหมือนโจรแบบนี้ได้ยังไง ไม่กลัวเหรอ”
“ตอนแรกก็กลัวนะแต่ตอนนี้ไม่กลัวแล้วพี่เขาก็เหมือนคนทั่วไปนั่นแหละไม่มีอะไรน่ากลัวเลย”
“แล้วแกไว้ใจให้ผู้ชายมาอยู่ในห้องได้ยังไง เกิดเขาทำอะไรแกขึ้นมาล่ะ หน้าตาแกก็ออกจะสวยเขาปล้ำขึ้นมาจะทำยังไง”
“ก็เขาน่าสงสารนี่ เขาเจ็บมานะฉันก็เลยอยากช่วย แกจำที่คนเราคุยกันในกลุ่ม LINE ได้ไหมล่ะ ที่มีคนไข้ถูกยิงแล้วหนีออกจากโรงพยาบาลน่ะ”
“จำได้ๆ อย่าบอกนะว่าผู้ชายคนนั้นก็พี่อลัน แล้วเขาบอกแกหรือเปล่าว่าทำไมถึงหนีมาล่ะ”
“เรื่องนี้เดี๋ยวกลับไปคุยกันที่ห้องก็ได้ ให้พี่อลันเป็นคนเล่าให้ฟังจะดีกว่า”
“แล้วนี่แกจะให้เขาอยู่ในห้องแกจนถึงเมื่อไหร่”
“ก็จนกว่าแผลพี่เขาจะหายดีนั่นแหละ อีกสองสามวันก็น่าจะดีขึ้นแล้วมั้ง เมื่อเช้าฉันทำแผลก็เริ่มแห้งสนิทแล้ว”
“ฉันห่วงแกนะ แกรีบกลับมาเถอะ”
มุกตาภาแวะร้านสะดวกซื้อเลือกอุปกรณ์สำหรับโกนหนวดหนึ่งชุดจากนั้นก็รีบขับรถกลับหอพัก
....
หลังจากทานอาหารเช้าอลันก็ทานยาก่อนจะเริ่มเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้กับเมริษาฟังเพราะเธอขู่ว่าถ้าไม่ยอมเล่าเธอจะให้รปภ.มาจับเขาโยนออกไปนอกห้องหรือไม่ก็อาจจะแจ้งความว่าเขาเข้ามาบุกรุกห้องนี้
“แล้วถ้ายังจับคนร้ายไม่ได้พี่จะต้องหลบอยู่แบบนี้เหรอคะ” เมริษาถามเพราะไม่อยากให้อลันอยู่กับมุกตาภาตามลำพัง
“พี่คงไม่รบกวนนานขนาดนั้น พี่ขอแค่แผลหายดีกว่านี้อีกสักหน่อย”
“แล้วพี่อลันไม่มีเพื่อนหรือคนที่พี่ไว้ใจที่ไหนเหรอคะ” เมริษาถามต่อ
“มีครับ เมย์คงกำลังสงสัยว่าทำไมพี่ถึงไม่ไปหาเพื่อนใช่ไหมล่ะ”
“ค่ะ เมย์สงสัยและคิดว่ามุกก็สงสัย แต่เพื่อนเมย์เป็นคนขี้เกรงใจและจิตใจดีมากๆ ก็คงไม่กล้าถามพี่เพราะกลัวพี่คิดว่ากำลังไล่ทางอ้อม” เมริษาเดาว่าเพื่อนของเธอคงไม่กล้าพูดหรือกล้าถามเธอจึงตัดสินใจถามเอง
“พี่เดาว่าคนที่ทำร้ายพี่ก็คงจับตามองไปที่เพื่อนสนิทหรือคนที่พี่ไว้ใจ”
“การที่พี่อยู่กับคนที่ไม่เคยรู้จักอย่างมุกก็เลยน่าจะปลอดภัยกว่า อันที่จริงพี่ก็รู้สึกว่าตัวเองเห็นแก่ตัวอยู่มากที่มาอยู่กับมุกแบบนี้ แต่พี่ก็ไม่มีที่ไปจริงๆ คืนนั้นถ้าพี่ไม่มีมุกพี่ก็คงแย่ บางทีพี่อาจจะหมดสติอยู่บนรถไฟก็ได้นะ”
“ถ้าสมมุติแผลพี่หายแล้วพี่จะเอายังไงต่อคะ จะไปตามจับคนร้ายเองเหมือนในละครหรือเปล่า” เมื่อมีเพื่อนอยู่ด้วยมุกตาภาก็เลยกล้าที่จะถามมากขึ้น
“พี่ไม่เก่งขนาดนั้นหรอกครับ ถ้าโดนยิงขึ้นมาอีกคงไม่โชคดีเหมือนครั้งนี้แน่”
“เมย์ไม่รู้นะว่าเพราะอะไรพี่ถึงถูกคนอื่นทำร้าย เมย์แค่อยากบอกพี่ว่าอย่าทำให้เพื่อนเมย์เดือดร้อนก็พอค่ะ ถ้ามุกเป็นอะไรขึ้นมาเมย์เอาพี่ตายแน่” เมริษาขู่เสียงแข็ง
Latest chapter
ท่านรองคลั่งรัก ตอนที่ 35 เมียท่านรอง nc
เมื่อมาถึงห้องพักอลันก็ไปเอาของขวัญออกมาจากห้องนอนก่อนจะกลับมานั่งข้างๆ มุกตาภาที่รออยู่ในห้องรับแขก เขาส่งกล่องกำมะหยี่สีน้ำเงินให้กับหญิงสาวตรงหน้า“ข้างในเป็นอะไรคะ”“เปิดดูสิครับ” หญิงสาวเปิดดูแล้วยิ้มกว่าเมื่อเห็นว่าข้างในเป็นนาฬิกาข้อมือสีโรสโกล สีเดียวกับสายนาฬิกาที่เธอใส่เป็นประจำต่างกันตรงที่เรือนนี้มันไม่ใช่สมาร์ทวอทช์เหมือนเรือนเธอใส่อยู่ในตอนนี้“ชอบไหมครับ”“ชอบมากเลยค่ะ มุกชอบนาฬิกาสีนี้มาก””“ลองใส่ดูก่อนไหมว่าพอดีหรือเปล่า”อลันช่วยใส่นาฬิกาข้อมือให้กับคนรักซึ่งขนาดของมันเท่ากับข้อมือของเธอพอดี“ใส่ได้พอดีเลยค่ะ ขอบคุณมากนะคะ แต่มุกคงไม่ใส่ไปทำงาน มันสวยและแพงเกินไป”“พี่ไม่บังคับนะ แต่ก็อยากให้มุกหยิบมาใส่บ้าง อย่างวันที่มุกไม่ต้องไปทำงาน”“อือ เอาไว้ตอนที่มุกมาเที่ยวกับพี่มุกจะใส่นะคะ แต่ตอนนี้ขอเก็บก่อนดีกว่าค่ะ พี่อลัน มุกถามได้ไหม ว่าทำไมพี่ถึงเลือกนาฬิกาเป็นของขวัญให้มุกล่ะคะ” เธอถามขณะเก็บนาฬิกาเรือนสวยเข้ากล่อง“มันเป็นความหมายเชิงสัญลักษณ์ครับ พี่อยากให้มุกเข้าใจว่าต่อจากนี้เวลาทั้งหมดของพี่อยู่ที่มุกนะ”“ไม่อยากจะเชื่อว่าพี่อลันจะพูดอะไรหวานๆ แบบนี้เป็นด้วยนะ
ท่านรองคลั่งรัก ตอนที่ 34 จากประทับใจกลายเป็นความรัก
ถึงแม้จะเหนื่อยจนแทบลุกจากเตียงไม่ขึ้นแต่บ่ายวันนี้มุกตาภาก็ยังไปพายเรือคายัคตามแผนเดิมหญิงสาวรู้สึกมีความสุขมากเธออยากเก็บความทรงจำดีๆ ไว้เพราะการที่เธอจะได้หยุดและมาเที่ยวกับคนรักแบบนี้มันเป็นไปได้น้อยมาก เนื่องจากงานของเธอมันค่อนข้างยุ่งและมีเวลาน้อยเหลือเกินหญิงสาวหวังว่าอลันจะเข้าใจหลังจากทำกิจกรรมจนเหนื่อย เย็นนี้อลันก็เลยพามุกตาภามาทานอาหารที่ร้านบรรยากาศดีแห่งหนึ่ง ทำให้หญิงสาวเพลิดเพลินกับทั้งรสชาติอาหารและบรรยากาศ อลันมองแล้วยิ้มเพราะดูเหมือนว่าเธอจะเป็นตัวของตัวเองตั้งแต่เจอเธอครั้งแรกจนถึงตอนที่ตกลงเป็นแฟนกันมุกตาภาก็ยังเป็นมุกตาภาคนเดิมที่เขาเคยรู้จัก“อร่อยไหมชอบที่นี่หรือเปล่า”“ชอบค่ะที่นี่บรรยากาศดีอาหารก็อร่อย ขอบคุณนะคะที่พามุกมาเที่ยว”“หยุดครั้งหน้ามุกอยากไปเที่ยวที่ไหนอีกล่ะ บอกพี่มาได้เลยนะ”“ครั้งหน้ามุกหยุดแค่วันเดียวเองค่ะ” หญิงสาววางแผนไว้แล้วว่าจะทำอะไรแต่ยังไม่บอกอลัน“แล้วจะต้องกลับบ้านหรือเปล่า ให้พี่กลับด้วยนะ” เขารีบอาสาเพราะอยากใช้เวลาวันหยุดกับคนรัก“มุกบอกพ่อกับแม่แล้วค่ะว่าช่วงนี้อาจไม่ค่อยได้กลับบ้าน”“แล้วที่มาเที่ยวกับพี่พ่อกับแม่รู้หรือเปล่า”
ท่านรองคลั่งรัก ตอนที่ 33 เซ็กซ์ที่มาพร้อมกับความรัก nc
อลันยืดตัวขึ้นมาจูบร่างที่ยังสั่นสะท้านและหอบเหนื่อย หญิงสาวก็จูบกลับอย่างเร่าร้อน มุกตาภายังคงหอบเหนื่อยแต่เมื่อฝ่ามือร้อนเคล้นคลึงบนหน้าอกอิ่มและปลายนิ้วบีบขยี้ยอดถันหญิงสาวก็รู้สึกว่าร่างกายของเธอมันร้อนขึ้นได้อย่างง่ายดายเขาลากไล้ปลายลิ้นร้อนมายังลำคอระหงก่อนจะขบเม้มเบาๆ ที่เนินอกอิ่มมุกตาภาเผลอแอ่นหน้าอกเข้าหา เมื่อเขารัวปลายลิ้นบนยอดถันสีสวยเธอก็ครางหวาน มันรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก ยิ่งได้ยินเสียงเขาครางอยู่ในลำคอเสียงหวานกระตุ้นให้ร่างกายของเธอตอบสนองเขาไปมากขึ้น“อื้อ....พี่อลัน....”“พี่เพิ่งรู้ว่าตัวเองชอบกินนม”เขากระซิบก่อนจะดูดปลายยอดเข้าปากสลับข้างไปมาอย่างหลงใหล เธอเสียวซ่านกับการปรนเปรอจนรู้สึกได้ว่าร่องรักมันกำลังตอดตุบจนต้องเบียดกายเข้าหาเขาอย่างเชิญชวนอลันเข้าใจภาษากายของเธอดี เขาจับท่อนเอ็นร้อนลากไปมาลนกลีบสวยก่อนจะกดเข้าในร่องรักอย่างช้า“อ๊ะ!....”“แน่นมากมุก....อื้ม....”ตอนนี้ความเจ็บยังไม่จางหายแต่ทุกจังหวะที่ท่อนเอ็นร้อนเคลื่อนเข้าออกก็ทำให้ความเจ็บลดน้อยลงทีละนิดแล้วความเสียวซ่านก็เข้ามาแทนที่ เสียงครางหวานดังต่อเนื่องทำให้คนที่ขยับอยู่ทางด้านบนไม่คิดจะออมแ
ท่านรองคลั่งรัก ตอนที่ 32 เสียงเรียกที่แสนเร่าร้อน nc
ริมฝีปากร้อนของอลันลากต่ำลงมายังหน้าท้องแบบราบ ก่อนจะดึงชั้นในตัวบางออกขณะที่มือก็จับเรียวขาของมุกตาภาให้อ้ากว้างขึ้น หญิงสาวหุบเรียวขาของตนเอง แต่เขาก็ใช้มือใหญ่ดันไว้“สวยมากแล้วมันจะหวานไหมนะ”เขาถามเสียงแหบรู้สึกลำคอแห้งผากและหวังว่าน้ำหวานที่ซ่อนในร่องกุหลาบจะช่วยบรรเทาอาการนี้ได้“อ๊ะ!....”มุกตาภาสะดุ้งเฮือกเมื่อเขาลากปลายนิ้วลงกลางกลีบ สัมผัสแผ่วเบาแต่กลับทำให้เธอสั่นสะท้านหญิงสาวดิ้นพล่านเมื่อปลายลิ้นร้อนสัมผัสลงบนเกสรสวาทที่มันไวต่อความรู้สึก“อื้อ....อ้า....”เสียงครางหวานของหญิงสาวดังไม่ขาดปาก กระตุ้นให้เขารัวลิ้นเป็นจังหวะ บางครั้งก็รวบทั้งเกสรและกลีบสวยเข้าปากดูดจนเกิดเสียงดังมุกตาภาขนลุกชูชัน ความรู้สึกในตอนนี้ไม่อาจอธิบายเป็นคำพูดได้เลย แม้จะเคยมีแฟนแต่ไม่เคยได้รับการปรนเปรอจนเสียวซ่านแทบขาดใจแบบนี้มาก่อน ลมหายใจของเธอเริ่มหอบถี่ เรียวขาสั่นอย่างไม่อาจคุมได้ ความรู้สึกมารวมกันที่ร่องเสียวจนทรมาน“พี่อลัน....มุก....คือ....”แค่เธอเรียกด้วยเสียงหวานกระเส่า กับร่างกายที่เกร็งสะท้านอลันก็เข้าใจดีว่าตอนนี้คนรักของเขาคงจะถึงสวรรค์ในไม่ช้า เขารัวลิ้นอย่างบ้าคลั่งสองมือก็บีบ
ท่านรองคลั่งรัก ตอนที่ 31 ถ้าไม่มีใครเห็น
ครบหนึ่งเดือนแล้วที่มุกตาภายอมตกลงคบหาเป็นแฟนกันอลัน แต่ทั้งสองก็ยังไม่เคยได้ไปเที่ยวด้วยกันตามที่คุยไว้เพราะมีรุ่นพี่ในแผนกไม่สบาย มุกตาภาเลยต้องขึ้นเวรแทน หญิงสาวทำงานติดๆ กันและมีวันหยุดเพียงแค่วันเดียว ทั้งสองจึงแค่ไปดูหนังด้วยกันเท่านั้นและพอหยุดอีกหนึ่งวันอลันก็พาหญิงสาวไปรู้จักกับบิดาและพี่ชายฝาแฝดซึ่งคุณอิทธิผู้เป็นบิดาชอบว่าที่ลูกสะใภ้คนนี้มากจนอยากจะรีบไปสู่ขอ แต่มุกตาภาก็ต้องรีบห้ามไว้ก่อนเพราะเธอกลัวบิดามารดาจะตกใจเวลาที่ผ่านมานั้น อลันคอยรับส่งในวันที่หญิงสาวเลิกงานดึก หรือถ้าวันไหนเธอต้องไปขึ้นเวรดึกเขาก็จะเป็นไปส่งเธอที่โรงพยาบาลและรับกลับในตอนเช้าวันนี้ก็เป็นอีกหนึ่งวันที่มุกตาภาลงเวรในเวลาแปดโมงเช้าและเมื่อลงมาจากตึกรถของอลันก็มาจอดรออยู่แล้ว“เหนื่อยไหม” คำถามเดิมที่เขาถามตั้งแต่ยังไม่ได้เป็นแฟนมันทำให้หญิงสาวรู้สึกหายเหนื่อยไปในทันที“เหนื่อยค่ะ เมื่อคืนยุ่งมาก คนไข้มากันตลอดทั้งคืนเลย มุกเพิ่งได้นั่งตอนตีห้า ตอนนี้ทั้งหิวทั้งง่วงเลยค่ะ” หญิงสาวเล่าถึงความเหนื่อยของตัวเองแต่ใบหน้าก็ยังคงยิ้มแล้วอลันก็พามุกตาภากลับมาที่ห้องพักของเธอซึ่งเขาซื้อหารเช้ามารอแล้วทั้
ท่านรองคลั่งรัก ตอนที่ 30 ลองดูสักครั้ง
มุกตาภามองหน้าอลันแล้วถอนหายใจ ที่ผ่านมาเธอรู้สึกดีและชอบเขามาตลอดแต่พอเขามาขอคบเป็นเธอก็กลัวว่าเขาจะไม่จริงจังและพูดออกมาเพื่อหวังแค่จะนอนกับเธอเท่านั้น“มุกไม่ได้รังเกียจนะคะ มุกแค่สับสนค่ะ มุกรู้ว่าตัวเองก็ไม่ได้หน้าตาขี้เหร่ แต่มุกตัวเล็ก ไม่ได้มีหุ่นดีเหมือนนางแบบ งานที่ทำก็แค่งานธรรมดา และมุกไม่ใช่คนมีชื่อเสียงอะไรเลย”“ก็พี่ชอบคนตัวเล็ก”“ถ้างั้นมุกขอถามอะไรพี่เพิ่มนะ ถ้าเราเป็นแฟนกันแล้วพี่มีข้อห้ามอะไรมุกบ้างล่ะ”“ข้อห้ามอะไร” อลันงงกับคำถาม“ก็เช่นห้ามแต่งตัวโป๊ห้ามเที่ยวกลางคืนห้ามกินเหล้า”“ข้อแรกห้ามแต่งตัวโป๊พี่ว่ามันเป็นสิทธิ์ของมุกนะ แต่มันก็ควรอยู่ในขอบเขตเช่นไปทะเลก็ใส่บีกินี่ได้แต่คงไม่ใส่บีกินี่เดินห้างใช่ไหมล่ะ”“มันก็ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ แต่ปกติมุกชอบใส่กางเกงขาสั้นใส่เสื้อตัวเล็ก ชอบใส่เสื้อกล้ามหรือไม่ก็สายเดี่ยว”“แต่พี่รู้จักกับมุกมาสองอาทิตย์พี่ไม่เห็นมุกแต่งตัวแบบนั้นเลยนะ”“ก็มุกเกรงใจพี่นี่คะ มีผู้ชายอยู่ในห้องด้วยใครจะแต่งตัวแบบนั้นกันล่ะ”“แต่มุกก็ไม่เห็นเที่ยวไม่เห็นกินเหล้าด้วย”“มุกเที่ยวกลางคืนบ้างตามโอกาสค่ะ เช่นวันเกิดของเพื่อนหรือรุ่นพี่ที่ทำงาน
You May Also Like
เกิดใหม่ทั้งที งั้นขอหย่าเลยแล้วกัน
แมลงผลไม้268.3K viewsเจ้านายสายฟ้าแลบ
เจ้าเหมียวแวววาว171.6K viewsราตรีสวัสดิ์ เซอร์อาเรส!
หยาน อัน309.1K viewsOBSESSED คลั่งไคล้อัยรินทร์ (4P) NC20+
Beefy Cat111.8K viewsรีเทิร์นรักมัดใจนายวิศวะ
PR Star Ploy178 viewsคนเถื่อนหวงแหนรัก NC25+
เพื่อนแพง/เผิงโหย่ว/อักษรสีเพลิง138 viewsลูกค้าคนนี้ขอซ้ำ แล้วผมจะเอาให้คุ้ม
Moondaytime 568 viewsคุณเลขากับสามีทิพย์ [ Comedy 18++]
มนต์ศิขริน92 views
