Masukเมื่อมาถึงห้องพักอลันก็ไปเอาของขวัญออกมาจากห้องนอนก่อนจะกลับมานั่งข้างๆ มุกตาภาที่รออยู่ในห้องรับแขก เขาส่งกล่องกำมะหยี่สีน้ำเงินให้กับหญิงสาวตรงหน้า“ข้างในเป็นอะไรคะ”“เปิดดูสิครับ” หญิงสาวเปิดดูแล้วยิ้มกว่าเมื่อเห็นว่าข้างในเป็นนาฬิกาข้อมือสีโรสโกล สีเดียวกับสายนาฬิกาที่เธอใส่เป็นประจำต่างกันตรงที่เรือนนี้มันไม่ใช่สมาร์ทวอทช์เหมือนเรือนเธอใส่อยู่ในตอนนี้“ชอบไหมครับ”“ชอบมากเลยค่ะ มุกชอบนาฬิกาสีนี้มาก””“ลองใส่ดูก่อนไหมว่าพอดีหรือเปล่า”อลันช่วยใส่นาฬิกาข้อมือให้กับคนรักซึ่งขนาดของมันเท่ากับข้อมือของเธอพอดี“ใส่ได้พอดีเลยค่ะ ขอบคุณมากนะคะ แต่มุกคงไม่ใส่ไปทำงาน มันสวยและแพงเกินไป”“พี่ไม่บังคับนะ แต่ก็อยากให้มุกหยิบมาใส่บ้าง อย่างวันที่มุกไม่ต้องไปทำงาน”“อือ เอาไว้ตอนที่มุกมาเที่ยวกับพี่มุกจะใส่นะคะ แต่ตอนนี้ขอเก็บก่อนดีกว่าค่ะ พี่อลัน มุกถามได้ไหม ว่าทำไมพี่ถึงเลือกนาฬิกาเป็นของขวัญให้มุกล่ะคะ” เธอถามขณะเก็บนาฬิกาเรือนสวยเข้ากล่อง“มันเป็นความหมายเชิงสัญลักษณ์ครับ พี่อยากให้มุกเข้าใจว่าต่อจากนี้เวลาทั้งหมดของพี่อยู่ที่มุกนะ”“ไม่อยากจะเชื่อว่าพี่อลันจะพูดอะไรหวานๆ แบบนี้เป็นด้วยนะ
ถึงแม้จะเหนื่อยจนแทบลุกจากเตียงไม่ขึ้นแต่บ่ายวันนี้มุกตาภาก็ยังไปพายเรือคายัคตามแผนเดิมหญิงสาวรู้สึกมีความสุขมากเธออยากเก็บความทรงจำดีๆ ไว้เพราะการที่เธอจะได้หยุดและมาเที่ยวกับคนรักแบบนี้มันเป็นไปได้น้อยมาก เนื่องจากงานของเธอมันค่อนข้างยุ่งและมีเวลาน้อยเหลือเกินหญิงสาวหวังว่าอลันจะเข้าใจหลังจากทำกิจกรรมจนเหนื่อย เย็นนี้อลันก็เลยพามุกตาภามาทานอาหารที่ร้านบรรยากาศดีแห่งหนึ่ง ทำให้หญิงสาวเพลิดเพลินกับทั้งรสชาติอาหารและบรรยากาศ อลันมองแล้วยิ้มเพราะดูเหมือนว่าเธอจะเป็นตัวของตัวเองตั้งแต่เจอเธอครั้งแรกจนถึงตอนที่ตกลงเป็นแฟนกันมุกตาภาก็ยังเป็นมุกตาภาคนเดิมที่เขาเคยรู้จัก“อร่อยไหมชอบที่นี่หรือเปล่า”“ชอบค่ะที่นี่บรรยากาศดีอาหารก็อร่อย ขอบคุณนะคะที่พามุกมาเที่ยว”“หยุดครั้งหน้ามุกอยากไปเที่ยวที่ไหนอีกล่ะ บอกพี่มาได้เลยนะ”“ครั้งหน้ามุกหยุดแค่วันเดียวเองค่ะ” หญิงสาววางแผนไว้แล้วว่าจะทำอะไรแต่ยังไม่บอกอลัน“แล้วจะต้องกลับบ้านหรือเปล่า ให้พี่กลับด้วยนะ” เขารีบอาสาเพราะอยากใช้เวลาวันหยุดกับคนรัก“มุกบอกพ่อกับแม่แล้วค่ะว่าช่วงนี้อาจไม่ค่อยได้กลับบ้าน”“แล้วที่มาเที่ยวกับพี่พ่อกับแม่รู้หรือเปล่า”
อลันยืดตัวขึ้นมาจูบร่างที่ยังสั่นสะท้านและหอบเหนื่อย หญิงสาวก็จูบกลับอย่างเร่าร้อน มุกตาภายังคงหอบเหนื่อยแต่เมื่อฝ่ามือร้อนเคล้นคลึงบนหน้าอกอิ่มและปลายนิ้วบีบขยี้ยอดถันหญิงสาวก็รู้สึกว่าร่างกายของเธอมันร้อนขึ้นได้อย่างง่ายดายเขาลากไล้ปลายลิ้นร้อนมายังลำคอระหงก่อนจะขบเม้มเบาๆ ที่เนินอกอิ่มมุกตาภาเผลอแอ่นหน้าอกเข้าหา เมื่อเขารัวปลายลิ้นบนยอดถันสีสวยเธอก็ครางหวาน มันรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก ยิ่งได้ยินเสียงเขาครางอยู่ในลำคอเสียงหวานกระตุ้นให้ร่างกายของเธอตอบสนองเขาไปมากขึ้น“อื้อ....พี่อลัน....”“พี่เพิ่งรู้ว่าตัวเองชอบกินนม”เขากระซิบก่อนจะดูดปลายยอดเข้าปากสลับข้างไปมาอย่างหลงใหล เธอเสียวซ่านกับการปรนเปรอจนรู้สึกได้ว่าร่องรักมันกำลังตอดตุบจนต้องเบียดกายเข้าหาเขาอย่างเชิญชวนอลันเข้าใจภาษากายของเธอดี เขาจับท่อนเอ็นร้อนลากไปมาลนกลีบสวยก่อนจะกดเข้าในร่องรักอย่างช้า“อ๊ะ!....”“แน่นมากมุก....อื้ม....”ตอนนี้ความเจ็บยังไม่จางหายแต่ทุกจังหวะที่ท่อนเอ็นร้อนเคลื่อนเข้าออกก็ทำให้ความเจ็บลดน้อยลงทีละนิดแล้วความเสียวซ่านก็เข้ามาแทนที่ เสียงครางหวานดังต่อเนื่องทำให้คนที่ขยับอยู่ทางด้านบนไม่คิดจะออมแ
ริมฝีปากร้อนของอลันลากต่ำลงมายังหน้าท้องแบบราบ ก่อนจะดึงชั้นในตัวบางออกขณะที่มือก็จับเรียวขาของมุกตาภาให้อ้ากว้างขึ้น หญิงสาวหุบเรียวขาของตนเอง แต่เขาก็ใช้มือใหญ่ดันไว้“สวยมากแล้วมันจะหวานไหมนะ”เขาถามเสียงแหบรู้สึกลำคอแห้งผากและหวังว่าน้ำหวานที่ซ่อนในร่องกุหลาบจะช่วยบรรเทาอาการนี้ได้“อ๊ะ!....”มุกตาภาสะดุ้งเฮือกเมื่อเขาลากปลายนิ้วลงกลางกลีบ สัมผัสแผ่วเบาแต่กลับทำให้เธอสั่นสะท้านหญิงสาวดิ้นพล่านเมื่อปลายลิ้นร้อนสัมผัสลงบนเกสรสวาทที่มันไวต่อความรู้สึก“อื้อ....อ้า....”เสียงครางหวานของหญิงสาวดังไม่ขาดปาก กระตุ้นให้เขารัวลิ้นเป็นจังหวะ บางครั้งก็รวบทั้งเกสรและกลีบสวยเข้าปากดูดจนเกิดเสียงดังมุกตาภาขนลุกชูชัน ความรู้สึกในตอนนี้ไม่อาจอธิบายเป็นคำพูดได้เลย แม้จะเคยมีแฟนแต่ไม่เคยได้รับการปรนเปรอจนเสียวซ่านแทบขาดใจแบบนี้มาก่อน ลมหายใจของเธอเริ่มหอบถี่ เรียวขาสั่นอย่างไม่อาจคุมได้ ความรู้สึกมารวมกันที่ร่องเสียวจนทรมาน“พี่อลัน....มุก....คือ....”แค่เธอเรียกด้วยเสียงหวานกระเส่า กับร่างกายที่เกร็งสะท้านอลันก็เข้าใจดีว่าตอนนี้คนรักของเขาคงจะถึงสวรรค์ในไม่ช้า เขารัวลิ้นอย่างบ้าคลั่งสองมือก็บีบ
ครบหนึ่งเดือนแล้วที่มุกตาภายอมตกลงคบหาเป็นแฟนกันอลัน แต่ทั้งสองก็ยังไม่เคยได้ไปเที่ยวด้วยกันตามที่คุยไว้เพราะมีรุ่นพี่ในแผนกไม่สบาย มุกตาภาเลยต้องขึ้นเวรแทน หญิงสาวทำงานติดๆ กันและมีวันหยุดเพียงแค่วันเดียว ทั้งสองจึงแค่ไปดูหนังด้วยกันเท่านั้นและพอหยุดอีกหนึ่งวันอลันก็พาหญิงสาวไปรู้จักกับบิดาและพี่ชายฝาแฝดซึ่งคุณอิทธิผู้เป็นบิดาชอบว่าที่ลูกสะใภ้คนนี้มากจนอยากจะรีบไปสู่ขอ แต่มุกตาภาก็ต้องรีบห้ามไว้ก่อนเพราะเธอกลัวบิดามารดาจะตกใจเวลาที่ผ่านมานั้น อลันคอยรับส่งในวันที่หญิงสาวเลิกงานดึก หรือถ้าวันไหนเธอต้องไปขึ้นเวรดึกเขาก็จะเป็นไปส่งเธอที่โรงพยาบาลและรับกลับในตอนเช้าวันนี้ก็เป็นอีกหนึ่งวันที่มุกตาภาลงเวรในเวลาแปดโมงเช้าและเมื่อลงมาจากตึกรถของอลันก็มาจอดรออยู่แล้ว“เหนื่อยไหม” คำถามเดิมที่เขาถามตั้งแต่ยังไม่ได้เป็นแฟนมันทำให้หญิงสาวรู้สึกหายเหนื่อยไปในทันที“เหนื่อยค่ะ เมื่อคืนยุ่งมาก คนไข้มากันตลอดทั้งคืนเลย มุกเพิ่งได้นั่งตอนตีห้า ตอนนี้ทั้งหิวทั้งง่วงเลยค่ะ” หญิงสาวเล่าถึงความเหนื่อยของตัวเองแต่ใบหน้าก็ยังคงยิ้มแล้วอลันก็พามุกตาภากลับมาที่ห้องพักของเธอซึ่งเขาซื้อหารเช้ามารอแล้วทั้
มุกตาภามองหน้าอลันแล้วถอนหายใจ ที่ผ่านมาเธอรู้สึกดีและชอบเขามาตลอดแต่พอเขามาขอคบเป็นเธอก็กลัวว่าเขาจะไม่จริงจังและพูดออกมาเพื่อหวังแค่จะนอนกับเธอเท่านั้น“มุกไม่ได้รังเกียจนะคะ มุกแค่สับสนค่ะ มุกรู้ว่าตัวเองก็ไม่ได้หน้าตาขี้เหร่ แต่มุกตัวเล็ก ไม่ได้มีหุ่นดีเหมือนนางแบบ งานที่ทำก็แค่งานธรรมดา และมุกไม่ใช่คนมีชื่อเสียงอะไรเลย”“ก็พี่ชอบคนตัวเล็ก”“ถ้างั้นมุกขอถามอะไรพี่เพิ่มนะ ถ้าเราเป็นแฟนกันแล้วพี่มีข้อห้ามอะไรมุกบ้างล่ะ”“ข้อห้ามอะไร” อลันงงกับคำถาม“ก็เช่นห้ามแต่งตัวโป๊ห้ามเที่ยวกลางคืนห้ามกินเหล้า”“ข้อแรกห้ามแต่งตัวโป๊พี่ว่ามันเป็นสิทธิ์ของมุกนะ แต่มันก็ควรอยู่ในขอบเขตเช่นไปทะเลก็ใส่บีกินี่ได้แต่คงไม่ใส่บีกินี่เดินห้างใช่ไหมล่ะ”“มันก็ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ แต่ปกติมุกชอบใส่กางเกงขาสั้นใส่เสื้อตัวเล็ก ชอบใส่เสื้อกล้ามหรือไม่ก็สายเดี่ยว”“แต่พี่รู้จักกับมุกมาสองอาทิตย์พี่ไม่เห็นมุกแต่งตัวแบบนั้นเลยนะ”“ก็มุกเกรงใจพี่นี่คะ มีผู้ชายอยู่ในห้องด้วยใครจะแต่งตัวแบบนั้นกันล่ะ”“แต่มุกก็ไม่เห็นเที่ยวไม่เห็นกินเหล้าด้วย”“มุกเที่ยวกลางคืนบ้างตามโอกาสค่ะ เช่นวันเกิดของเพื่อนหรือรุ่นพี่ที่ทำงาน







