ทะลุมิติมาเป็นสะใภ้แสนชังยุค80

ทะลุมิติมาเป็นสะใภ้แสนชังยุค80

last update最終更新日 : 2025-12-10
言語: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 評価. 1 レビュー
67チャプター
2.3Kビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

概要

ทะลุมิติ/ย้อนยุค/ย้อนเวลา

CEO

มาเฟีย

การแต่งงานตามสัญญา

จากคุณหนูลูกนายตำรวจใหญ่ตายแล้วทะลุมิติมาเกิดใหม่ในร่างของหญิงสาวบ้านนอกที่ดันมีสามีร่ำรวยก็คิดว่าจะใช้ชีวิตฉ่ำๆ แต่อุปสรรคใหญ่ดันเป็นพ่อสามีที่ชิงชังสะใภ้บ้านนอกแสนจนเสียได้ แต่ใครแคร์เธอมันตัวแม่!!

もっと見る

第1話

บทนำ

It hit me out of nowhere——a sharp, crushing pain in my chest that stole the air from my lungs.

"Mommy, what's wrong?"

Luca's voice cut through the haze. My three-year-old was sitting right there, eyes wide and terrified.

I tried to smile, keep it together for him, but it felt fake even to me. I wanted to reach out, ruffle his messy hair, but my arm? Useless. Like it didn't belong to me anymore.

Luca's eyes welled up as he took in my pale face.

Then came the sobs, loud and desperate. "Mommy, are you dying? Don't leave me, please!"

Each cry felt like a hammer to my skull, the pain in my chest squeezing tighter, sharper.

"Go... call... Daddy," I gasped.

He didn't understand what was happening, so I could only tell him to call my husband, Bill Clayton, for help.

Luca wiped his face, slid off the bed, and bolted to the living room. Moments later, he was back, clutching my phone.

He held the phone up to my face, unlocking it. But by then, I was already slipping away, my body nothing more than a hollow, immobile shell.

'Luca, you're all I've got.'

At his age, 911 wasn't in his world yet. Bill's number was saved as my emergency contact. All Luca had to do was tap the icon.

Beep. Beep.

The call rang out. No answer. Just a voicemail kicking in.

Luca didn't get it—he kept yelling into the phone, "Daddy! Daddy, help!" over and over.

But my world was shutting down, darkness pulling me under.

Heart disease ran in the family—my dad, my grandfather, both gone because of it. I'd been careful, done all the right things. Regular checkups, healthy living.

And yet, here I was, my heart betraying me, giving out without warning.

When I opened my eyes, I saw myself—just lying there, lifeless.

Luca was still clutching the phone, his finger jabbing the call icon over and over. This time, it actually connected.

"Daddy?" Luca's voice shook, breaking up with tiny, hiccuping sobs. "When are you coming home? Mommy's on the bed, and she won't wake up."

Bill's voice came sharp and annoyed. "If she's not getting up, wake her. She's just being lazy.

"Look, I'm busy. Go ask your mom if you need something, and stop calling me for every little thing!"

Before Luca could reply, a woman's sultry voice cut in. "You promised today was about me. Forget her. Tonight, you're mine."

I let out a bitter laugh.

Marrying Bill had turned me into a stay-at-home mom, buried in endless chores—cooking, cleaning, taking care of Luca. But to him, I was just lazy, living the easy life.

And now, while I was dying on the bed, he was off sleeping with another woman.

I wanted to scream. To shout, 'I'm not lazy! I'm dying!' But no one could hear me.

Bill hung up.

Luca stared at the phone. He looked so lost, so unsure. Then, he climbed up next to me, carefully draping my arm over his tiny shoulders. Like that could somehow keep me here.

Tears spilled down my face.

He was just three. My baby. How was he supposed to make it without me? Would Bill actually take good care of him after I was gone?

As Luca's eyes fluttered shut, I hummed a lullaby, staying right there. His breathing slowed, soft and steady. Asleep.

I glanced at my body—still, empty—and ran a hand over my face. My rough hands, worn from years of scrubbing and cooking. The lines on my face that time and exhaustion had carved.

Maybe that's why Bill turned to his secretary, Ima Pegg.

He'd chosen her over me. Even when I needed him most.

Would he even cry when he found out I was gone? Just one tear—that's all I wondered. Would he even give me that?

もっと見る
次へ
ダウンロード

最新チャプター

続きを読む

レビュー

RainyStarSea
RainyStarSea
น่าติดตามมากค่ะ
2025-11-13 22:00:06
1
0
67 チャプター
บทที่1
บทที่ 1ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!กลางดึกที่หน้าห้องนอนใหญ่ปีกขวาของคฤหาสน์สกุลจ้าวตั้งอยู่ทำเลทองของเมืองหนานจิ้ง มีร่างสูงใหญ่ของชายหนุ่มวัย32ปีดูท่าทางรีบร้อนแต่เขากลับเคาะประตูด้วยกิริยาระมัดระวังขัดแย้งกับสีหน้าของตนเองอย่างยิ่ง"คุณชายรองครับผมกงเหยียนเองครับ"ภายในห้องหลังจากเสียงเคาะและเสียงเรียกคนบนเตียงมีร่างสูงใหญ่ของชายหนุ่มวัยฉกรรจ์นอนคว่ำหน้าลงไปกับหมอนค่อยๆ ขยับตัวด้วยท่าทางเกียจคร้านแต่ยังไม่ยอมลืมตา อาจเพราะชายหนุ่มที่อดหลับอดนอนมาถึงสองวันสองคืน และเขาเพิ่งจะหลับไปได้แค่ชั่วโมงเศษเท่านั้นชายหนุ่มจึงมีสภาพราวกับคนที่พร้อมจะหลับไปตลอดเวลาเช่นนี้"เข้ามา"นอนนิ่งอยู่อีกครู่เพื่อนเรียบเรียงสติขับไล่ความมึนงงหลังตื่นนอนออกไปแล้วชายหนุ่มผู้เป็นเจ้าของห้องจึงเอ่ยอนุญาตออกไป เท่านั้นเองชายหนุ่มเจ้าของนามกงเหยียนซึ่งเป็นเลขาคนสนิทของคุณชายรอง'จ้าว'จึงเปิดประตู แล้วรีบก้าวเข้ามายืนอยู่หน้าเตียงที่มีร่างของเจ้านายหนุ่มที่นอนเปลือยช่วงหน้าอกเผยแผ่นหลังกว้างที่เป็นรอยสักรูปหงส์เพลิงสีทองตัดด้วยสีแดงงดงามสยายปีกอยู่บนหัวไหล่แกร่งด้านขวาอย่างชัดเจนแม้แสงไฟในห้องจะถูกเปิดขึ้นแค่สลัวเท่านั้น
続きを読む
บทที่2
บทที่ 2เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง!กระสุน4นัดถูกลั่นไกออกไปอย่างแม่นยำ โชคดีเหลือเกินว่าฟาโรห์นั้นยังมึนงงจากฤทธิ์ยาสลบถึงจะเป็นยาสลบของมนุษย์แต่คาดว่าคงแรงมากจริง ๆ แมวเช่นมันจึงสลบไปนานกว่าคนไม่พอยังสะลึมสะลืออยู่มากเลยไม่แตกตื่นกับเสียงดังทั้งที่แมวเป็นสัตว์ที่มีประสาทหูดีมาก ๆ หากเจอเสียงดังมักจะแตกตื่น จนอาจเตลิดหนีไปก็มีมากกระสุน4นัดเจาะเข้าขาของพวกคนเลวทั้ง4คนพอจะสกัดไม่ให้พวกมันไล่ติดตามเธอมาได้ วิ่งออกมาจากตึกสูง5ชั้นแล้วเหรินซินก็หันซ้ายแลขวาตัดสินใจว่าตนเองจะไปทางไหนดีสุดท้ายก็เลือกขวาร้ายซ้ายดี วิ่งไปทางซ้ายจนเจอกับถนนสายหนึ่ง เธอเหลียวมองไปด้านหลังก็พบว่ามีกลุ่มชายฉกรรจ์กว่า20ชีวิตไล่กวดตามมาเป็นพรวน หญิงสาวถึงกับหน้าตาซีดเผือด"เจ้าฟาโรห์หากเกิดอะไรขึ้นกับฉันแกต้องหนีไปให้ไกลนะ แกต้องหนีไปให้ได้แล้วหานางทาสหรือนายทาสคนใหม่เสียนะ" เมื่อดูแล้วโอกาสรอดริบหรี่เธอจึงบอกกับเจ้าแมวส้มออกไป"เหมียว!"หลังจากจบคำพูดของนางทาสสาว เจ้าฟาโรห์ก็ร้องประท้วงขึ้นทันทีว่ามันไม่คิดจะทอดทิ้งเหรินซินที่เก็บมันมาจากข้างถังขยะเมื่อหลายเดือนก่อน แต่หญิงสาวไม่มีเวลาสนใจอะไรอีกแล้ว กลุ่
続きを読む
บทที่3
บทที่ 3เหรินซินวิ่งสับเท้าเต็มกำลังคาดไม่ถึงว่าพอเลี้ยวพ้นหัวโค้งมาได้ตนเองก็ต้องเผชิญหน้าเข้ากับขบวนรถยนต์หรูหราหลายคันเข้าอย่างจัง ถึงรถคันหน้าจะเบรกแล้วก็ยังชนร่างเล็กจนกระเด็นตกลงไปในทุ่งนายังดีว่าเป็นทุ่งนามีน้ำและดินโคลนเพราะเพิ่งเข้าสู่ฤดูเพาะปลูกของเมืองหนานจิ้งที่พอจะรองรับร่างของเธอเอาไว้ได้อยู่บ้าง แต่หญิงสาวก็ยังบาดเจ็บสาหัสอยู่ดี แรงกระแทกนั้นรุนแรงมากจนเธอปลิวพอตกลงพื้นเลยทำเอาเหรินซินนั้นจุกแน่นและมึนงงไปหมดไม่อาจขยับได้แม้แต่ปลายนิ้วเธอนอนจมขี้โคลนแน่นิ่งไปเลยครู่หนึ่ง ต่อให้ภายในใจของหญิงสาวนั้นคิดอยากลุกขึ้นแล้ววิ่งหนีต่อไปแค่ไหนก็เกรงว่าจะทำไม่ได้อีกต่อไปเสียแล้ว"…!"คนตัวเล็กนอนกลอกตามองท้องฟ้าไปมาครู่เดียวใครจะคิดว่าเจ้าฟาโรห์แมวอ้วนนั้นจะกระโดดตามเธอลงมาด้วยเพราะปกติแมวจะไม่ชอบน้ำและเธอเลี้ยงแมวส้มตัวนี้มากับมือถึง6เดือนจะไม่รู้ได้อย่างไรว่ามันไม่ใช่แค่ไม่ชอบน้ำแต่ถึงขั้นเกลียดเลยทีเดียว พอเห็นมันกระโดดตามติดลงมาเหรินซินจึงยิ่งกว่าแปลกใจเจ้าฟาโรห์นั้นมันตรงเข้ามาดม ๆ ตามใบหน้าของเธอเวลาที่ทะเลาะตบตีกันมาถึง6เดือนใครจะคิดว่าความผูกพันระหว่างคนกับแมวจะมีมากถึงขนา
続きを読む
บทที่4
บทที่ 4ผ่านไปกว่า3ชั่วโมงแต่ในความรู้สึกของจ้าวลู่เฉินนั้นราวกับนานเป็นสิบปียี่สิบปีเลยทีเดียวในใจของมาเฟียอันดับต้น ๆ ของเมืองหนานจิ้งไม่เคยทรมานเท่านี้มาก่อนความรู้สึกผิดเกาะกินหัวใจดวงแกร่งไปหมดภาพของเหรินซินวันนี้ซ้อนทับกับภาพของเหรินเซียวที่เอาร่างรับกระสุนแทนเขายิ่งทำให้ชายหนุ่มได้แต่สาบานกับตนเองว่านับจากนี้ตนเองจะดูแลเหรินซินให้ดีจะไม่ยอมให้หญิงสาวห่างจากสายตาแม้แต่วินาทีเดียว!"ญาติของคุณเหรินซินเชิญด้านนี้ค่ะ"เสียงของพยาบาลสาวที่วิ่งเข้าวิ่งออกขอคอยตามเอกสารของผู้ป่วยเรียกหาญาติของผู้ป่วยไปพบกับแพทย์ผู้รักษาในห้องฉุกเฉินหลังจากเหรินซินผ่านการตรวจเอกซเรย์อย่างละเอียดจนทราบผลของอาการทั้งหมดของหญิงสาวแล้ว"สวัสดีครับ ไม่ทราบว่าคุณชายจ้าวเป็นอะไรกับคุณเหรินซินครับ"คุณหมอหนุ่มวัยคงไม่ไกลกันกับจ้าวลู่เฉินถามชายหนุ่มสกุลจ้าวไปตามหน้าที่ของแพทย์เพราะหากไม่ใช่ญาติสนิทคงไม่อาจเซ็นเอกสารรับรองการผ่าตัดนี้ได้"ผมเป็นสามีของเธอครับ""ถูกต้องตามกฎหมายใช่ไหมครับ""ใช่ครับผมกับเธอจดทะเบียนสมรสกันมาได้สามปีแล้วครับ""แล้วนอกจากคุณชายจ้าวแล้วเธอยังมีญาติสนิทเช่นพี่ชาย พี่สาวหรือคุณพ่อคุณแม
続きを読む
บทที่5
บทที่ 5เมื่อจ้าวลู่เจินมาถึงโรงพยาบาลเหรินซินที่ถูกปลุกจากยาสลบก่อนออกจากห้องผ่าตัดก็หลับไปอีกครั้งเพราะฤทธิ์ยาแก้ปวดที่หมอสั่งฉีดให้ ดังนั้นภาพที่จ้าวลู่เฉินกลับมาพบจึงเป็นร่างที่บอบบางหลับสนิทอยู่บนเตียงคนป่วยกับสายระบายเลือดออกจากปอดและขาที่ถูกผ่าตัดและใส่เฝือกเรียบร้อยแล้วเท่านั้น"เป็นยังไงบ้าง"ชายหนุ่มสอบถามเอากับกงเหยียนที่นั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียงคนป่วย หลังจากที่หญิงสาวหลับไปแล้วด้วยฤทธิ์ของยาระงับปวด"คุณเหรินซินรู้สึกตัวดีครับตอนออกจากห้องผ่าตัดตอนที่ย้ายมาลงเตียง แต่เพราะคุณหมอเพิ่งสั่งยาแก้ปวดให้เธอจึงหลับไปเพราะเหมือนเธอจะปวดแผลมากจนเพ้อเลยครับ"กงเหยียนลุกขึ้นรายงานผู้เป็นนายด้วยท่าทางจริงจังเช่นเดิม ฟังอาการจากปากของเลขาคนสนิทแล้วจ้าวลู่เฉินก็ยิ่งเจ็บปวดที่ตนเองปล่อยให้อีกฝ่ายต้องมาพบเจอกับเรื่องร้ายแรงถึงขนาดนี้ ยิ่งเขามองดูร่างบอบบางที่หลับสนิทอยู่บนเตียงผู้ป่วยก็ยิ่งปวดใจ เพราะเธอก็ตัวเล็กเท่านี้แต่ต้องต่อสู้กับบาดแผลสาหัสมันเกินไปจริง ๆ"นายกลับไปพักเถอะ แล้วอย่าลืมเร่งคนของเราจับตัวป๋อจิ้งมาให้ฉันเร็วที่สุดด้วยนะฉันอยากจะกระทืบมันให้เร็วที่สุด!""ครับคุณชายรอง"กงเห
続きを読む
บทที่6.1
บทที่ 6บ้านหลังนี้ของจ้าวลู่เฉินนั้นตั้งอยู่อีกฝั่งเมืองซึ่งแต่เดิมที่จ้าวลู่เฉินนั้นซื้อบ้านหลังนี้ก็เพราะเขาตั้งใจจะซื้อเอาไว้ให้เหรินซินมาตั้งแต่แรกอยู่แล้วเพราะก็คิดเอาไว้เหมือนกันว่าหากเธอเรียนจบย้ายมาอยู่หนานจิ้งอาจจะเกิดปัญหาเช่นนี้ขึ้นจึงได้ใช้เงินส่วนตัวมาซื้อบ้านหลังนี้เอาไว้ไม่ยุ่งเกี่ยวกับเงินกงสีของสกุลจ้าวแม่แต่หยวนเดียว"ไปดูบ้านใหม่ของแก กันเถอะเจ้าอ้วน"เท้าแกร่งก้าวลงจากรถในขณะที่อ้อมแขนแกร่งมีแมวตัวอวบอ้วนสีส้มหน้าตาไม่รับแขกแต่หากสังเกตให้ดีจะเห็นว่ามันดูจะออดอ้อนชายหนุ่มที่อุ้มมันอยู่มากทีเดียว"ลุงเหอต้องการคนเพิ่มหรืออะไรเพิ่มก็แจ้งกับกงเหยียนหรือเฉียงเว่ยได้เลยนะครับ" ชายหนุ่มกับอดีตพ่อบ้านของมารดาของเขาในสกุลจ้าวพอวันนี้เขาจึงเลือกอีกฝ่ายมาเป็นพ่อบ้านใหญ่ให้กับบ้านส่วนตัวของเขาและภรรยาเช่นกัน"ครับคุณชายรอง""อย่างนั้นช่วยให้คนเอาของใช้ส่วนตัวของผมขึ้นตามไปบนห้องนอนด้วยนะครับ ผมจะอาบน้ำแล้วรีบออกไปดูแลเหรินซินที่โรงพยาบาล""ได้ครับคุณชายรอง"ลุงเหอรับคำแล้วจึงเร่งให้ผู้ติดตามของจ้าวลู่เฉินที่วางใจเข้ามาช่วยขนข้าวของขึ้นไปที่ชั้นบนซึ่งเป็นห้องนอนของผู้เป็นนายท
続きを読む
บทที่6.2
กงเหยียนยังคงอุทานออกมาอีกคำเพราะปกติแล้วคุณชายรองนั้นมีนิสัยรักข้าวของเป็นอย่างมากยิ่งของที่อีกฝ่ายใช้น้ำพักน้ำแรงแลกมาเขายิ่งหวงทั้งรักทั้งถนอมแต่นี่..."คุณชายเห็นแล้ว ยังกำชับว่าหากค่ำแล้วคุณชายรองยังไม่กลับมาก็ให้พาเจ้าก้อนสีส้มขึ้นไปนอนบนห้องนอนของเขาได้เลย""วาสนาดีเกินไปแล้วนะเจ้าอ้วน"กงเหยียนเหยียดปากหลังเอ่ยวาจาแดกดัน คล้ายกับแมวอ้วนจะรู้ว่าตนเองถูกเหน็บแนมมันจึงพองขน หูทั้งสองข้างก็บินชี้ขึ้นก่อนที่กงเหยียนจะทันได้ทรุดนั่งเพื่อพักเหนื่อยก่อนจะออกไปทำงานต่อเขาก็ต้องแหกปากกรีดร้องเสียงดังลั่นคฤหาสน์หลังโตเมื่อถูกจู่โจมจากเจ้าก้อนสีส้มที่ดูเป็นแมวขี้อ้อนในยามอยู่กับคุณชายรองของพวกเขาแต่บัดนี้ดันกลายร่างเป็นแมวส้มแสนจะเหี้ยมโหดตะปบกรงเล็บและฝากคมเขี้ยวลงบนท่อนแขนแกร่งของเลขาคนสนิทของจ้าวลู่เฉินไปแล้วจมเขี้ยว!"โอ๊ย!!! ไอ้แมวอ้วนสมควรตาย!"ในขณะที่จ้าวลู่เฉินนั้นตรงไปยังโรงพยาบาลเพื่อดูแลภรรยาตามกฎหมายของเขาอยู่นั้นที่แก๊งมังกรดำลูกน้องของจ้าวป๋อจิ้งก็ตรงมารายงานให้กับ'หลินตงเหิง'ผู้เป็นน้าชายของผู้เป็นนายได้รับรู้เช่นกันปัง!"ไอ้เด็กเวร!""เอ่อ นายใหญ่ด่าคุณชายสามหรือครับ" ล
続きを読む
บทที่6.3
ส่วนคุณนายรองเหลิ่งหลิงซูนั้นถึงจะอ่อนหวานแต่ก็เชื่อฟังคุณนายใหญ่หม่าเจินจูเกินไปไม่ได้ดังใจจ้าวป๋อเหวิน จนอีกฝ่ายจากไปก่อนวัยอันควรด้วยแล้วหลินม่านเถียนจึงยิ่งใช้ความสามารถของตนเองเอาอกเอาใจและยั่วยวนบุรุษเช่นท่านนายพลจ้าวจนอีกฝ่ายลุ่มหลงนางมาจนถึงวันนี้ล้วนไม่แปลก"ท่านนายพลจะไปที่ไหนหรือ?"แต่ยังไม่ทันก้าวไปถึงประตูใหญ่หม่าเจินจูผู้เป็นคุณนายใหญ่ของบ้านสกุลจ้าวก็ก้าวมาขวางเอาไว้เสียก่อน จ้าวป๋อเหวินนั้นถึงอย่างไรก็ต้องเกรงใจภรรยาคนแรกของตนเองอยู่มากต่อให้ไม่พอใจหม่าเจินจูเท่าใด แต่ทุกวันนี้หากไม่มีเงินจากสกุลหม่ามาอุดหนุนทั้งตัวเขาและกองทัพตำแหน่งท่านนายพลจ้าวนี้จะมั่นคงอยู่ได้อย่างไร"จะไปจัดการลู่เฉิน เธอคงยังไม่รู้สินะว่ามันจับอาจิ้งไปขังเอาไว้""อาจิ้งกับอาลู่เป็นพี่น้องกันนะคะท่านนายพล พี่ชายจะสั่งสอนน้องชายบ้างปกติจะตายไป ฉันมองไม่เห็นว่าอาลู่ทำผิดที่ตรงไหน""นี่! เมื่อไหร่เธอจะตาสว่างมองว่าลู่เฉินมันก้าวร้าวทำผิดเสียบ้างนะเจินจู!?""คำถามนี้ฉันสมควรต้องถามท่านนายพลมากกว่านะคะ?""หม่าเจินจู!!!""จะเสียงดังให้อับอายคนรับใช้ไปทำไมกัน หากมีอะไรเดี๋ยวฉันจะเรียกอาเฉินกลับมาสอบถามท
続きを読む
บทที่7.1
บทที่ 7"ไปเรียกคุณชายใหญ่มาพบฉันที่ห้องน้ำชา"หลังจากหลินม่านเถียนกลับไปยังเรือนพักส่วนตัวที่ท่านนายพลจ้าวนั้นสร้างให้กับอนุภรรยาคนละหลังแยกจากคฤหาสน์หลังใหญ่แห่งนี้เพื่อตัดความวุ่นวายไปแล้วเธอก็สั่งสาวใช้คนสนิทให้ไปเรียกบุตรชายที่อยู่ในฝั่งของเขาและภรรยาทันที เพราะภายในใจก็ร้อนรนไปด้วยความกังวลกลัวว่าหากจ้าวลู่เฉินนั้นลงมือกับจ้าวป๋อจิ้งซึ่งเป็นลูกรักของสามีหนักไปแล้วจะเป็นเรื่องใหญ่เอาได้แต่จะอย่างไรเธอก็จะปกป้องเขาด้วยชีวิตแน่นอน!ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!ไม่นานเสียงเคาะประตูห้องพักผ่อนของนายหญิงใหญ่แห่งคฤหาสน์สกุลจ้าวก็ดังขึ้น หญิงสูงวัยกดมุมปากยิ้มอ่อนโยนออกมาก่อนจะเอ่ยปากอนุญาตให้บุตรชายของตนเองเข้ามาได้"เข้ามาเถอะอาคัง ปิดประตูด้วย"เพราะเรื่องนี้สำคัญแม้แต่สะใภ้เช่นซูเมิ่งจีเองเธอก็ไม่ต้องการให้รับรู้ ส่วนจ้าวลู่คังเองก็พอจะทราบความหมายจากสายตาของมารดาเขาจึงปิดประตูอย่างไม่บ่อยนักที่ห้องนี้จะถูกประตูเช่นในวันนี้ ทำให้ซูเมิ่งจีนั้นพยายามจะมาแอบฟัง แต่กลับถูกสาวใช้คนสนิทของคุณนายใหญ่เช่นหม่าเจินจูมาขัดขวางเอาไว้เสียก่อน ทำให้เธอไม่พอใจอย่างยิ่ง"คุณแม่มีเรื่องสำคัญหรือครับ?"พอชายหนุ
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status