ทะลุมิติมาเป็นสะใภ้แสนชังยุค80

ทะลุมิติมาเป็นสะใภ้แสนชังยุค80

last updateLast Updated : 2025-12-10
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 rating. 1 review
67Chapters
2.3Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

จากคุณหนูลูกนายตำรวจใหญ่ตายแล้วทะลุมิติมาเกิดใหม่ในร่างของหญิงสาวบ้านนอกที่ดันมีสามีร่ำรวยก็คิดว่าจะใช้ชีวิตฉ่ำๆ แต่อุปสรรคใหญ่ดันเป็นพ่อสามีที่ชิงชังสะใภ้บ้านนอกแสนจนเสียได้ แต่ใครแคร์เธอมันตัวแม่!!

View More

Chapter 1

บทนำ

子供を亡くしてからの杉本麻美(すぎもと あさみ)は、杉本渉(すぎもと わたる)が嫌がるようなことはすべてやめた。夜通し連絡したり、渉が帰ってこなくても泣き叫んだりはしなくなった。

事故に遭い、医者に家族へ連絡するように言われた時でさえ、麻美はただ淡々とこう答えた。

「身寄りはいません。連絡できる人なんて、一人もいないんです」

しかし、看護師は麻美の正体に気づいていた。「杉本さんの奥さんですよね?ご主人が上の階にいらっしゃいますが、呼んできましょうか?」

麻美はその時ようやく気づいた。この病院は杉本グループが運営しているのだと。

首を振り、麻美は小さな声で大丈夫だと伝えた。しかし、30分後には渉が姿を現した。

鋭い眉をわずかに寄せただけで、息も詰まるほどの威圧感を放った。「車に撥ねられたんだろ、なぜ俺に連絡しなかった?」

麻美は視線を伏せた。「足が折れただけ。大したことないわ」

そのあっさりとした口ぶりに、渉の心の中は得体の知れない苛立ちで満たされた。

麻美は昔、とても甘えん坊だったはずだ。付き合っていた頃は、ちょっとした風邪でも抱きついて離れず、甘えたりキスをせがんだりしていた。それが今、片足が折れているのに眉一つ動かさない。

渉が何かを言おうとしたその時、廊下から看護師たちのひそひそ話が聞こえてきた。

「杉本さんは本当に妹さんを大切にされているわ。膝を少し擦りむいただけなのに、専門家を何人も呼んで診察させ、ご自身もつきっきりだもの。妹さんが移動する時は常に抱っこして、足先一つ床に着かせないようにしているわよ」

渉の鼓動が急に速くなる。彼の中には怒りがあったはずだが、無意識に視線は麻美に向けられた。まるで、麻美が嫉妬して騒ぎ出すのを待っているかのようだった。

だが、麻美は瞼すら上げず、ただ静かに目を閉じてベッドで横たわっていた。

渉の気分はさらに沈んだ。冷ややかな声で釈明する。「皆の噂を鵜呑みにするな。美穗は撮影中に膝を打っただけで、俺はついでに病院まで送ってきたに過ぎない」

麻美は小さく「うん」と応えただけで、それ以上は何も言わなかった。

渉は急にイライラしたように怒鳴った。「俺を信じていないのか?」

「信じてるわ」麻美はそう答えたが、もうそこに以前のように心はこもっていなかった。「美穗はあなたの妹同然なんだもの。心配するのは当然よ」

以前なら、渉は冷めた目でこう叱責したものだ。「美穗は妹だ。見捨てられるはずがないだろう。俺らは兄妹の関係なんだ、一体いつまで騒ぐんだ?」

今、麻美は彼の望み通り、泣くことも騒ぐこともやめた。それなのに、渉の心には何かが詰まったようなもどかしさが残る。

違う、何かが間違っている……

その時、看護師が慌てて部屋に入ってきた。「杉本さん、妹さんが膝が痛いとおっしゃっています。早く様子を見にいらしてください」

渉は苛立ちを露わにして反射的に怒鳴った。「膝が痛いなら先生を呼べよ。俺は医者じゃないんだぞ、何で俺を呼ぶんだ?」

看護師が下がった後、渉はすまなそうな顔で麻美を見つめた。

「麻美、まだ子供の件で苦しんでるのか?あの時は確かに美穗が悪かった。もう説教はしておいたんだ」

渉は一呼吸置いて、ゆっくりと歩み寄り、麻美のベッドの横に腰を下ろした。

「俺たちはまた子供を授かれるはずだ」渉が麻美の手を握った。

「こうしないか?次の1週間、俺がずっとつきっきりで看病する」

だが、麻美は無言でそっと、渉の手から自らの手を引き抜いた。

渉が眉をひそめて何かを言いかけたその時、部屋の外から派手に物が倒れる音が聞こえた。

杉本美穗(すぎもと みほ)が松葉杖をついたまま、麻美の部屋の前で倒れ込んでいた。

渉はすぐさま駆け寄り、美穗を抱き上げた。「何でまたそんな動き回るんだ?ベッドで安静にしてろと言っただろ」

「麻美さんが車に撥ねられたって聞いたから」美穗は悲しげに言った。

「心配でお見舞いに来た」

そう言いながら、渉の胸に縮こまった。まるで麻美に何かされたかのように、目を潤ませて訴える。

「麻美さん、怒らないで。聡くんが亡くなったのは、わざとじゃないの」

昔の麻美なら、絶望し、叫び散らし、渉に泣きじゃがりながら問い詰めたはずだ。なぜ、杉本聡(すぎもと さとし)を殺した女をかばうのか、と。

しかし今はもう、何も言わなかった。ただ瞼を閉じて横たわり、眠っているようだ。

顔は血の気がなく、あまりにもか弱くて、遠くから見ると今にも砕け散りそうだった。

渉の心は理由もなく締め付けられた。「美穗を上の階に運んだら、すぐに戻ってくる」

彼は美穗を抱いてそのまま去り、夜遅くなるまで二度と現れることはなかった。

逆に航空局から麻美のもとに連絡が入った。

「本当に航空局の月面探索プロジェクトに参加されますか?これは国家級の秘密プロジェクトです。一度参加すれば、今後数十年は航空基地から出られず、外部との連絡も絶たれます。ご主人との接触も禁じられますよ」

「間違いありません」麻美は冷静に答えた。

「安心してください。すでに離婚届の準備は進めています。あと1週間で提出し、自由の身になれます。この世から隔絶された場所は、私にぴったりですから」
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

RainyStarSea
RainyStarSea
น่าติดตามมากค่ะ
2025-11-13 22:00:06
1
0
67 Chapters
บทที่1
บทที่ 1ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!กลางดึกที่หน้าห้องนอนใหญ่ปีกขวาของคฤหาสน์สกุลจ้าวตั้งอยู่ทำเลทองของเมืองหนานจิ้ง มีร่างสูงใหญ่ของชายหนุ่มวัย32ปีดูท่าทางรีบร้อนแต่เขากลับเคาะประตูด้วยกิริยาระมัดระวังขัดแย้งกับสีหน้าของตนเองอย่างยิ่ง"คุณชายรองครับผมกงเหยียนเองครับ"ภายในห้องหลังจากเสียงเคาะและเสียงเรียกคนบนเตียงมีร่างสูงใหญ่ของชายหนุ่มวัยฉกรรจ์นอนคว่ำหน้าลงไปกับหมอนค่อยๆ ขยับตัวด้วยท่าทางเกียจคร้านแต่ยังไม่ยอมลืมตา อาจเพราะชายหนุ่มที่อดหลับอดนอนมาถึงสองวันสองคืน และเขาเพิ่งจะหลับไปได้แค่ชั่วโมงเศษเท่านั้นชายหนุ่มจึงมีสภาพราวกับคนที่พร้อมจะหลับไปตลอดเวลาเช่นนี้"เข้ามา"นอนนิ่งอยู่อีกครู่เพื่อนเรียบเรียงสติขับไล่ความมึนงงหลังตื่นนอนออกไปแล้วชายหนุ่มผู้เป็นเจ้าของห้องจึงเอ่ยอนุญาตออกไป เท่านั้นเองชายหนุ่มเจ้าของนามกงเหยียนซึ่งเป็นเลขาคนสนิทของคุณชายรอง'จ้าว'จึงเปิดประตู แล้วรีบก้าวเข้ามายืนอยู่หน้าเตียงที่มีร่างของเจ้านายหนุ่มที่นอนเปลือยช่วงหน้าอกเผยแผ่นหลังกว้างที่เป็นรอยสักรูปหงส์เพลิงสีทองตัดด้วยสีแดงงดงามสยายปีกอยู่บนหัวไหล่แกร่งด้านขวาอย่างชัดเจนแม้แสงไฟในห้องจะถูกเปิดขึ้นแค่สลัวเท่านั้น
Read more
บทที่2
บทที่ 2เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง!กระสุน4นัดถูกลั่นไกออกไปอย่างแม่นยำ โชคดีเหลือเกินว่าฟาโรห์นั้นยังมึนงงจากฤทธิ์ยาสลบถึงจะเป็นยาสลบของมนุษย์แต่คาดว่าคงแรงมากจริง ๆ แมวเช่นมันจึงสลบไปนานกว่าคนไม่พอยังสะลึมสะลืออยู่มากเลยไม่แตกตื่นกับเสียงดังทั้งที่แมวเป็นสัตว์ที่มีประสาทหูดีมาก ๆ หากเจอเสียงดังมักจะแตกตื่น จนอาจเตลิดหนีไปก็มีมากกระสุน4นัดเจาะเข้าขาของพวกคนเลวทั้ง4คนพอจะสกัดไม่ให้พวกมันไล่ติดตามเธอมาได้ วิ่งออกมาจากตึกสูง5ชั้นแล้วเหรินซินก็หันซ้ายแลขวาตัดสินใจว่าตนเองจะไปทางไหนดีสุดท้ายก็เลือกขวาร้ายซ้ายดี วิ่งไปทางซ้ายจนเจอกับถนนสายหนึ่ง เธอเหลียวมองไปด้านหลังก็พบว่ามีกลุ่มชายฉกรรจ์กว่า20ชีวิตไล่กวดตามมาเป็นพรวน หญิงสาวถึงกับหน้าตาซีดเผือด"เจ้าฟาโรห์หากเกิดอะไรขึ้นกับฉันแกต้องหนีไปให้ไกลนะ แกต้องหนีไปให้ได้แล้วหานางทาสหรือนายทาสคนใหม่เสียนะ" เมื่อดูแล้วโอกาสรอดริบหรี่เธอจึงบอกกับเจ้าแมวส้มออกไป"เหมียว!"หลังจากจบคำพูดของนางทาสสาว เจ้าฟาโรห์ก็ร้องประท้วงขึ้นทันทีว่ามันไม่คิดจะทอดทิ้งเหรินซินที่เก็บมันมาจากข้างถังขยะเมื่อหลายเดือนก่อน แต่หญิงสาวไม่มีเวลาสนใจอะไรอีกแล้ว กลุ่
Read more
บทที่3
บทที่ 3เหรินซินวิ่งสับเท้าเต็มกำลังคาดไม่ถึงว่าพอเลี้ยวพ้นหัวโค้งมาได้ตนเองก็ต้องเผชิญหน้าเข้ากับขบวนรถยนต์หรูหราหลายคันเข้าอย่างจัง ถึงรถคันหน้าจะเบรกแล้วก็ยังชนร่างเล็กจนกระเด็นตกลงไปในทุ่งนายังดีว่าเป็นทุ่งนามีน้ำและดินโคลนเพราะเพิ่งเข้าสู่ฤดูเพาะปลูกของเมืองหนานจิ้งที่พอจะรองรับร่างของเธอเอาไว้ได้อยู่บ้าง แต่หญิงสาวก็ยังบาดเจ็บสาหัสอยู่ดี แรงกระแทกนั้นรุนแรงมากจนเธอปลิวพอตกลงพื้นเลยทำเอาเหรินซินนั้นจุกแน่นและมึนงงไปหมดไม่อาจขยับได้แม้แต่ปลายนิ้วเธอนอนจมขี้โคลนแน่นิ่งไปเลยครู่หนึ่ง ต่อให้ภายในใจของหญิงสาวนั้นคิดอยากลุกขึ้นแล้ววิ่งหนีต่อไปแค่ไหนก็เกรงว่าจะทำไม่ได้อีกต่อไปเสียแล้ว"…!"คนตัวเล็กนอนกลอกตามองท้องฟ้าไปมาครู่เดียวใครจะคิดว่าเจ้าฟาโรห์แมวอ้วนนั้นจะกระโดดตามเธอลงมาด้วยเพราะปกติแมวจะไม่ชอบน้ำและเธอเลี้ยงแมวส้มตัวนี้มากับมือถึง6เดือนจะไม่รู้ได้อย่างไรว่ามันไม่ใช่แค่ไม่ชอบน้ำแต่ถึงขั้นเกลียดเลยทีเดียว พอเห็นมันกระโดดตามติดลงมาเหรินซินจึงยิ่งกว่าแปลกใจเจ้าฟาโรห์นั้นมันตรงเข้ามาดม ๆ ตามใบหน้าของเธอเวลาที่ทะเลาะตบตีกันมาถึง6เดือนใครจะคิดว่าความผูกพันระหว่างคนกับแมวจะมีมากถึงขนา
Read more
บทที่4
บทที่ 4ผ่านไปกว่า3ชั่วโมงแต่ในความรู้สึกของจ้าวลู่เฉินนั้นราวกับนานเป็นสิบปียี่สิบปีเลยทีเดียวในใจของมาเฟียอันดับต้น ๆ ของเมืองหนานจิ้งไม่เคยทรมานเท่านี้มาก่อนความรู้สึกผิดเกาะกินหัวใจดวงแกร่งไปหมดภาพของเหรินซินวันนี้ซ้อนทับกับภาพของเหรินเซียวที่เอาร่างรับกระสุนแทนเขายิ่งทำให้ชายหนุ่มได้แต่สาบานกับตนเองว่านับจากนี้ตนเองจะดูแลเหรินซินให้ดีจะไม่ยอมให้หญิงสาวห่างจากสายตาแม้แต่วินาทีเดียว!"ญาติของคุณเหรินซินเชิญด้านนี้ค่ะ"เสียงของพยาบาลสาวที่วิ่งเข้าวิ่งออกขอคอยตามเอกสารของผู้ป่วยเรียกหาญาติของผู้ป่วยไปพบกับแพทย์ผู้รักษาในห้องฉุกเฉินหลังจากเหรินซินผ่านการตรวจเอกซเรย์อย่างละเอียดจนทราบผลของอาการทั้งหมดของหญิงสาวแล้ว"สวัสดีครับ ไม่ทราบว่าคุณชายจ้าวเป็นอะไรกับคุณเหรินซินครับ"คุณหมอหนุ่มวัยคงไม่ไกลกันกับจ้าวลู่เฉินถามชายหนุ่มสกุลจ้าวไปตามหน้าที่ของแพทย์เพราะหากไม่ใช่ญาติสนิทคงไม่อาจเซ็นเอกสารรับรองการผ่าตัดนี้ได้"ผมเป็นสามีของเธอครับ""ถูกต้องตามกฎหมายใช่ไหมครับ""ใช่ครับผมกับเธอจดทะเบียนสมรสกันมาได้สามปีแล้วครับ""แล้วนอกจากคุณชายจ้าวแล้วเธอยังมีญาติสนิทเช่นพี่ชาย พี่สาวหรือคุณพ่อคุณแม
Read more
บทที่5
บทที่ 5เมื่อจ้าวลู่เจินมาถึงโรงพยาบาลเหรินซินที่ถูกปลุกจากยาสลบก่อนออกจากห้องผ่าตัดก็หลับไปอีกครั้งเพราะฤทธิ์ยาแก้ปวดที่หมอสั่งฉีดให้ ดังนั้นภาพที่จ้าวลู่เฉินกลับมาพบจึงเป็นร่างที่บอบบางหลับสนิทอยู่บนเตียงคนป่วยกับสายระบายเลือดออกจากปอดและขาที่ถูกผ่าตัดและใส่เฝือกเรียบร้อยแล้วเท่านั้น"เป็นยังไงบ้าง"ชายหนุ่มสอบถามเอากับกงเหยียนที่นั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียงคนป่วย หลังจากที่หญิงสาวหลับไปแล้วด้วยฤทธิ์ของยาระงับปวด"คุณเหรินซินรู้สึกตัวดีครับตอนออกจากห้องผ่าตัดตอนที่ย้ายมาลงเตียง แต่เพราะคุณหมอเพิ่งสั่งยาแก้ปวดให้เธอจึงหลับไปเพราะเหมือนเธอจะปวดแผลมากจนเพ้อเลยครับ"กงเหยียนลุกขึ้นรายงานผู้เป็นนายด้วยท่าทางจริงจังเช่นเดิม ฟังอาการจากปากของเลขาคนสนิทแล้วจ้าวลู่เฉินก็ยิ่งเจ็บปวดที่ตนเองปล่อยให้อีกฝ่ายต้องมาพบเจอกับเรื่องร้ายแรงถึงขนาดนี้ ยิ่งเขามองดูร่างบอบบางที่หลับสนิทอยู่บนเตียงผู้ป่วยก็ยิ่งปวดใจ เพราะเธอก็ตัวเล็กเท่านี้แต่ต้องต่อสู้กับบาดแผลสาหัสมันเกินไปจริง ๆ"นายกลับไปพักเถอะ แล้วอย่าลืมเร่งคนของเราจับตัวป๋อจิ้งมาให้ฉันเร็วที่สุดด้วยนะฉันอยากจะกระทืบมันให้เร็วที่สุด!""ครับคุณชายรอง"กงเห
Read more
บทที่6.1
บทที่ 6บ้านหลังนี้ของจ้าวลู่เฉินนั้นตั้งอยู่อีกฝั่งเมืองซึ่งแต่เดิมที่จ้าวลู่เฉินนั้นซื้อบ้านหลังนี้ก็เพราะเขาตั้งใจจะซื้อเอาไว้ให้เหรินซินมาตั้งแต่แรกอยู่แล้วเพราะก็คิดเอาไว้เหมือนกันว่าหากเธอเรียนจบย้ายมาอยู่หนานจิ้งอาจจะเกิดปัญหาเช่นนี้ขึ้นจึงได้ใช้เงินส่วนตัวมาซื้อบ้านหลังนี้เอาไว้ไม่ยุ่งเกี่ยวกับเงินกงสีของสกุลจ้าวแม่แต่หยวนเดียว"ไปดูบ้านใหม่ของแก กันเถอะเจ้าอ้วน"เท้าแกร่งก้าวลงจากรถในขณะที่อ้อมแขนแกร่งมีแมวตัวอวบอ้วนสีส้มหน้าตาไม่รับแขกแต่หากสังเกตให้ดีจะเห็นว่ามันดูจะออดอ้อนชายหนุ่มที่อุ้มมันอยู่มากทีเดียว"ลุงเหอต้องการคนเพิ่มหรืออะไรเพิ่มก็แจ้งกับกงเหยียนหรือเฉียงเว่ยได้เลยนะครับ" ชายหนุ่มกับอดีตพ่อบ้านของมารดาของเขาในสกุลจ้าวพอวันนี้เขาจึงเลือกอีกฝ่ายมาเป็นพ่อบ้านใหญ่ให้กับบ้านส่วนตัวของเขาและภรรยาเช่นกัน"ครับคุณชายรอง""อย่างนั้นช่วยให้คนเอาของใช้ส่วนตัวของผมขึ้นตามไปบนห้องนอนด้วยนะครับ ผมจะอาบน้ำแล้วรีบออกไปดูแลเหรินซินที่โรงพยาบาล""ได้ครับคุณชายรอง"ลุงเหอรับคำแล้วจึงเร่งให้ผู้ติดตามของจ้าวลู่เฉินที่วางใจเข้ามาช่วยขนข้าวของขึ้นไปที่ชั้นบนซึ่งเป็นห้องนอนของผู้เป็นนายท
Read more
บทที่6.2
กงเหยียนยังคงอุทานออกมาอีกคำเพราะปกติแล้วคุณชายรองนั้นมีนิสัยรักข้าวของเป็นอย่างมากยิ่งของที่อีกฝ่ายใช้น้ำพักน้ำแรงแลกมาเขายิ่งหวงทั้งรักทั้งถนอมแต่นี่..."คุณชายเห็นแล้ว ยังกำชับว่าหากค่ำแล้วคุณชายรองยังไม่กลับมาก็ให้พาเจ้าก้อนสีส้มขึ้นไปนอนบนห้องนอนของเขาได้เลย""วาสนาดีเกินไปแล้วนะเจ้าอ้วน"กงเหยียนเหยียดปากหลังเอ่ยวาจาแดกดัน คล้ายกับแมวอ้วนจะรู้ว่าตนเองถูกเหน็บแนมมันจึงพองขน หูทั้งสองข้างก็บินชี้ขึ้นก่อนที่กงเหยียนจะทันได้ทรุดนั่งเพื่อพักเหนื่อยก่อนจะออกไปทำงานต่อเขาก็ต้องแหกปากกรีดร้องเสียงดังลั่นคฤหาสน์หลังโตเมื่อถูกจู่โจมจากเจ้าก้อนสีส้มที่ดูเป็นแมวขี้อ้อนในยามอยู่กับคุณชายรองของพวกเขาแต่บัดนี้ดันกลายร่างเป็นแมวส้มแสนจะเหี้ยมโหดตะปบกรงเล็บและฝากคมเขี้ยวลงบนท่อนแขนแกร่งของเลขาคนสนิทของจ้าวลู่เฉินไปแล้วจมเขี้ยว!"โอ๊ย!!! ไอ้แมวอ้วนสมควรตาย!"ในขณะที่จ้าวลู่เฉินนั้นตรงไปยังโรงพยาบาลเพื่อดูแลภรรยาตามกฎหมายของเขาอยู่นั้นที่แก๊งมังกรดำลูกน้องของจ้าวป๋อจิ้งก็ตรงมารายงานให้กับ'หลินตงเหิง'ผู้เป็นน้าชายของผู้เป็นนายได้รับรู้เช่นกันปัง!"ไอ้เด็กเวร!""เอ่อ นายใหญ่ด่าคุณชายสามหรือครับ" ล
Read more
บทที่6.3
ส่วนคุณนายรองเหลิ่งหลิงซูนั้นถึงจะอ่อนหวานแต่ก็เชื่อฟังคุณนายใหญ่หม่าเจินจูเกินไปไม่ได้ดังใจจ้าวป๋อเหวิน จนอีกฝ่ายจากไปก่อนวัยอันควรด้วยแล้วหลินม่านเถียนจึงยิ่งใช้ความสามารถของตนเองเอาอกเอาใจและยั่วยวนบุรุษเช่นท่านนายพลจ้าวจนอีกฝ่ายลุ่มหลงนางมาจนถึงวันนี้ล้วนไม่แปลก"ท่านนายพลจะไปที่ไหนหรือ?"แต่ยังไม่ทันก้าวไปถึงประตูใหญ่หม่าเจินจูผู้เป็นคุณนายใหญ่ของบ้านสกุลจ้าวก็ก้าวมาขวางเอาไว้เสียก่อน จ้าวป๋อเหวินนั้นถึงอย่างไรก็ต้องเกรงใจภรรยาคนแรกของตนเองอยู่มากต่อให้ไม่พอใจหม่าเจินจูเท่าใด แต่ทุกวันนี้หากไม่มีเงินจากสกุลหม่ามาอุดหนุนทั้งตัวเขาและกองทัพตำแหน่งท่านนายพลจ้าวนี้จะมั่นคงอยู่ได้อย่างไร"จะไปจัดการลู่เฉิน เธอคงยังไม่รู้สินะว่ามันจับอาจิ้งไปขังเอาไว้""อาจิ้งกับอาลู่เป็นพี่น้องกันนะคะท่านนายพล พี่ชายจะสั่งสอนน้องชายบ้างปกติจะตายไป ฉันมองไม่เห็นว่าอาลู่ทำผิดที่ตรงไหน""นี่! เมื่อไหร่เธอจะตาสว่างมองว่าลู่เฉินมันก้าวร้าวทำผิดเสียบ้างนะเจินจู!?""คำถามนี้ฉันสมควรต้องถามท่านนายพลมากกว่านะคะ?""หม่าเจินจู!!!""จะเสียงดังให้อับอายคนรับใช้ไปทำไมกัน หากมีอะไรเดี๋ยวฉันจะเรียกอาเฉินกลับมาสอบถามท
Read more
บทที่7.1
บทที่ 7"ไปเรียกคุณชายใหญ่มาพบฉันที่ห้องน้ำชา"หลังจากหลินม่านเถียนกลับไปยังเรือนพักส่วนตัวที่ท่านนายพลจ้าวนั้นสร้างให้กับอนุภรรยาคนละหลังแยกจากคฤหาสน์หลังใหญ่แห่งนี้เพื่อตัดความวุ่นวายไปแล้วเธอก็สั่งสาวใช้คนสนิทให้ไปเรียกบุตรชายที่อยู่ในฝั่งของเขาและภรรยาทันที เพราะภายในใจก็ร้อนรนไปด้วยความกังวลกลัวว่าหากจ้าวลู่เฉินนั้นลงมือกับจ้าวป๋อจิ้งซึ่งเป็นลูกรักของสามีหนักไปแล้วจะเป็นเรื่องใหญ่เอาได้แต่จะอย่างไรเธอก็จะปกป้องเขาด้วยชีวิตแน่นอน!ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!ไม่นานเสียงเคาะประตูห้องพักผ่อนของนายหญิงใหญ่แห่งคฤหาสน์สกุลจ้าวก็ดังขึ้น หญิงสูงวัยกดมุมปากยิ้มอ่อนโยนออกมาก่อนจะเอ่ยปากอนุญาตให้บุตรชายของตนเองเข้ามาได้"เข้ามาเถอะอาคัง ปิดประตูด้วย"เพราะเรื่องนี้สำคัญแม้แต่สะใภ้เช่นซูเมิ่งจีเองเธอก็ไม่ต้องการให้รับรู้ ส่วนจ้าวลู่คังเองก็พอจะทราบความหมายจากสายตาของมารดาเขาจึงปิดประตูอย่างไม่บ่อยนักที่ห้องนี้จะถูกประตูเช่นในวันนี้ ทำให้ซูเมิ่งจีนั้นพยายามจะมาแอบฟัง แต่กลับถูกสาวใช้คนสนิทของคุณนายใหญ่เช่นหม่าเจินจูมาขัดขวางเอาไว้เสียก่อน ทำให้เธอไม่พอใจอย่างยิ่ง"คุณแม่มีเรื่องสำคัญหรือครับ?"พอชายหนุ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status