مشاركة

บทที่ 44 พี่ชาย หนูหนาว

last update تاريخ النشر: 2026-06-19 15:14:55

บทที่ 44

พี่ชาย หนูหนาว

มู่เหยียนมองการกระทำเหล่านั้นแล้วรู้สึกแปลกๆ นางหันหน้าหนีจ้องมองเปลวไฟ

อ่า
استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق
الفصل مغلق

أحدث فصل

  • ท่านแม่ทัพ ข้าไม่ใช่นางเอก!   เฟิงฟาง 5.2 NC (จบ)

    หวังเฟิงหลงก้มลงจูบอย่างอ่อนโยนกว่าปกติ ละเมียดละไมไปตามเรียวปากบาง น้ำหวานเริ่มผลิต เขากระซิบบอกพร้อมดึงมือเล็กที่ขยุ้มเสื้อเขาอยู่ล้วงผ่านกางเกงไปยังตัวตนที่เริ่มพองขยาย“ช่วยข้าที”“อะอือ ส...เสี่ยวมู่อยู่” นางยังไม่ยอมแม้ดวงตาจะเริ่มหวานฉ่ำ มือเกาะกุมแท่งร้อนผ่าวเบื้องล่าง“อืมม”ร่างสูงครางในลำคอ มือของนางช่างนุ่มนิ่มและสร้างอารมณ์เขาได้เป็นอย่างดี จากจูบอ่อนหวานกลายเป็นร้อนแรงขึ้น บดขยี้ริมฝีปากบาง มือขวาแหวกสาบเสื้อเข้าไปเคล้นทรวงอกหญิงสาวถูกกระตุ้นความเสียวทั้งบนและล่าง มือเล็กเริ่มสาวท่อนร้อน ปลายยอดเริ่มมีน้ำเยิ้มออกมา ขณะที่ชายหนุ่มเริ่มสอดนิ้วเข้าในช่องคับแคบที่บีบรัดไปด้วยความตื่นเต้น“อือ อืมม” ร่างบางแอ่นสะโพกเข้าหาร่างสูงชักนิ้วเข้าและออก งอนิ้วคว้านไปทั่ว จนน้ำหวานไหลทะลักไปทั่วมือเกิดเสียงเฉอะแฉะเวลาขยับ หญิงสาวครวญครางขยับมือให้เร็วขึ้น แท่งร้อนพองขยายจนแทบกำไม่รอบหวังเฟิงหลงดึงนิ้วออกก่อนจะคว้าขาบางให้ยกขึ้นแล้วทำการจ่อท่อนร้อนเสยเข้าร่องคับแคบทันทีสวบ“อิ๊” มือเล็กปิดปากปิดเสียงร้องร่างสูงกระทุ้งช้าๆ สร้างความรัญจวน เข้าสุดออกสุด“เสี่ยวมู่ยังไม่ตื่น” ยิ่งเสีย

  • ท่านแม่ทัพ ข้าไม่ใช่นางเอก!   เฟิงฟาง 5 ลูกกตัญญูผู้สนับสนุนพ่อทุกทาง

    เฟิงฟาง 5 ลูกกตัญญูผู้สนับสนุนพ่อทุกทางหวังมู่เหยียนคือชื่อลูกชายของนาง เพราะคิดถึงชื่อเก่าของนางและเป็นชื่อในความทรงจำของทั้งเฟิงหลงและนางเองจึงเลือกชื่อนี้เป็นชื่อของลูกชายสุดที่รักอายุมู่เหยียนล่วงเลยเข้าแปดหนาวไปเป็นที่เรียบร้อย เขากำลังอยู่ในวัยน่ารักน่าเอ็นดู ใบหน้าหล่อเหลาได้พ่อมาเต็มๆ โตขึ้นต้องเป็นที่ต้องตาต้องใจของสาวๆ แน่ฟางเหนียงลอบชื่นชมลูกชายตัวเองในใจนางไม่ได้เห่อลูกนะ ลูกนางหล่อจริงๆ ฮึตอนนี้นางผันตัวมาเป็นแม่ศรีเรือนเต็มตัว ส่วนเฟิงหลงก็เลื่อนตำแหน่งเป็นเสนาบดีกลาโหมไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ไม่จำเป็นต้องออกไปสู้รบด้วยตัวเองซึ่งถือเป็นเรื่องดีทีเดียวร่างบางกำลังทำอาหารอยู่ในครัวก่อนจะได้ยินเสียงร้องไห้ของเจ้าลูกชายตัวดี“ท่านแม่! ฮือ”ฟางเหนียงละมือจากอาหารที่กำลังทำอยู่ ให้ลู่อิงอิงคนสนิทมารับหน้าที่ต่อแทนแล้วเดินออกไปหาลูกชายที่กำลังยืนร้องไห้จนหน้าแดง ผมเผ้ายุ่งเหยิง เสื้อผ้

  • ท่านแม่ทัพ ข้าไม่ใช่นางเอก!   เฟิงฟาง 4.2 NC

    “ข้าหมายถึงขี่ม้า”“ฝึกขี่ข้าก่อนเป็นไร”คนตัวสูงก้มลงบดจูบอย่างเร่าร้อน มือหนาไม่รอช้าบีบนวดหน้าอกทั้งสองข้าง ดึงยอดปทุมขึ้นกระตุ้นให้นางเสียวซ่าน เข่าดันขาเล็กให้อ้าออก“อืออื้ออือ” เสียงประท้วงในลำคอ มือเล็กทุบตีหลังเขานั่นแหละที่คิดอกุศลกับนางตลอดเวลา!ลิ้นร้อนกวาดไปทั่วโพรงปากหวาน สำรวจฟันแต่ละซี่ แล้วมาจบที่นัวเนียกับลิ้นเล็ก จนน้ำใสของทั้งสองปะปนกันจนแยกไม่ออก มือจากทุบตีเริ่มเปลี่ยนมาเป็นจิกแผ่นหลังหนาเขากระตุ้นนางได้เก่งจริงๆ ร่างบางครวญครางอย่างรัญจวน ช่วงล่างน้ำหวานไหลซึม ริมฝีปากร้อนขบเม้มไปตามเรียวปากของนาง ลิ้นร้อนเริ่มเลียมาที่ต้นคอลงมาตามไหปลาร้า แหวกสาบเสื้อแล้วมาจบลงที่ยอดปทุมถันสีชมพูหวานแม้จะดึกแล้วและทหารทุกคนเข้านอนทว่านางก็ไม่กล้าร้องเสียงดัง“อื้ออออ” มือเล็กปิดปากตัวเองแน่น แอ่นอกขึ้นหน้าอกข้างซ้ายถูกมือหนาบีบเคล้น ส่วนข้างขวาก็ถูกกลืนกิน เสียงดูดดังไปทั่วห้องนอน นางหายใจหอบหนัก ในหัวเริ่มสับสนว่าเหตุใดจากการง้องอนเรื่องขี่ม้าแล้วมาจบลงอย่างนี้ไ

  • ท่านแม่ทัพ ข้าไม่ใช่นางเอก!   เฟิงฟาง 4 ลูกศิษย์หัวไว

    เฟิงฟาง 4 ลูกศิษย์หัวไววันครบรอบวันตายของท่านแม่ของเฟิงหลงเวียนมาบรรจบอีกครั้ง พวกนางพากันไปยังสุสาน เช่นเดิมที่ต้องเดินทางไปหมู่บ้านเพื่อหาดอกไม้ที่ค่ายทหาร เฟิงหลงจะให้นางขึ้นม้าตัวเดียวกัน ทว่านางปฏิเสธเพราะเหตุการณ์ที่เทศกาลซีซียังจำฝังใจแม้แต่บนหลังม้า... หน้ามนขึ้นสีระเรื่อ รีบสะบัดหน้าแล้วหมุนตัวเดินหนีไปหาม้าของตัวเอง“ฟางเอ๋อร์”แม้เสียงทุ้มจะกดต่ำแสดงความไม่พอใจแค่ไหนก็ตามแต่คนตัวเล็กก็ไม่ตามใจ กระโดดขึ้นหลังม้าสีขาวของตนแล้วบังคับให้ออกเดิน“เอ้า ไปกันได้แล้ว” ไม่วายหันมาเร่งเขาคนตัวสูงถอนหายใจ กระโดดขึ้นหลังม้าบ้างแล้วตรงไปยังหมู่บ้านด้วยความหงุดหงิดที่โดนขัดใจเขาฟ้องท่านแม่หน้าหลุมศพเรื่องภรรยาเริ่มดื้อ แต่ก็โดนมือหนักตบเข้าที่กลางหลัง“ฟ้องเรื่องอะไรเช่นนั้น!”“ก็เจ้าดื้อจริงๆ”หวังฟางเหนียงกัดริมฝีปากแน่นถลึงตาใส่และหน้าร

  • ท่านแม่ทัพ ข้าไม่ใช่นางเอก!   เฟิงฟาง 3.2 NC

    จมูกโด่งคลอเคลียกับปุ่มกระสันจนร่างบางเริ่มอ่อนระทวย น้ำหวานเริ่มไหลซึม หวังเฟิงหลงกระตุกยิ้มเมื่อมือเล็กเลื่อนมาขยุ้มศีรษะของตัวเองและเผลอกดให้เขาจมลงกับกลีบกุหลาบหอม“อ่ะ ซี้ดดดด”ลิ้นสากและร้อนกวาดเข้าน้ำหวานเข้าปาก แล้วค่อยๆ ชอนไชสำรวจเข้าไปยังร่องอ่อนนุ่ม ฟางเหนียงต้องเม้มริมฝีปากแน่นเพื่อกลั้นเสียง ดวงตาเหล่มองทางประตูตลอดเวลาเข้าใจหรือไม่ว่าที่นี่คือยุคจีนโบราณและเป็นกระโจมในค่ายทหาร ไม่มีตัวล็อกกลอนกุญแจอะไรทั้งนั้น เพราะฉะนั้นสามารถมีใครเข้าออกได้ตลอดเวลาด้วยความตื่นเต้นทำให้ช่องตอดรัดแน่นทั้งกลัวจะมีคนเข้ามาพบและกลัวคนได้ยิน น้ำหวานไหลทะลักจนเปียกชุ่มและเยิ้มลงเลอะเก้าอี้“งื้อออออ”ลิ้นร้อนสอดเข้าออก กวาดไปทั่วโพรงหวานจนร่างบางแหงนหน้าขึ้นสูดปากด้วยความเสียว ขาอ้ากว้างขึ้น ปลายเท้าจิกเกร็ง ร่างสูงดูดกลืนน้ำหวานอย่างกระหายราวกับเป็นชาร้อนที่ตนชื่นชอบ เขารัวลิ้นอย่างรวดเร็ว ความหนาวเริ่มหายไปจากทั้งคู่กลับกลายเป็นร้อนจนระอุ“แฮ่ก อืออืม”ร่างสูงผละออก จัดการส่งนิ้วเข้าไปแทนที่ ช่อง

  • ท่านแม่ทัพ ข้าไม่ใช่นางเอก!   เฟิงฟาง 3 หนาวนี้กอดใคร หนาวใจกอดข้า

    เฟิงฟาง 3 หนาวนี้กอดใคร หนาวใจกอดข้าครบกำหนดที่หวังเฟิงหลงต้องเดินทางมาเก็บตัวฝึกซ้อมที่ค่ายทหารอีกครั้ง หน้าหนาวมาถึงหิมะสีขาวนวลเริ่มตกจากท้องฟ้าปกคลุมให้พื้นที่เป็นสีขาวล้วน แต่ไม่อาจลดความตั้งใจของเหล่าทหารในการฝึกฝนร่างกายของตนเองหญิงสาวถือกาและถ้วยชาหลงจิ่นร้อนสุดโปรดของสามีไปบริการเขาที่กระโจมแม่ทัพ ผ่านทหารรักษาการณ์ด้านหน้า เข้าไปพบร่างสูงกำลังก้มทำงานอยู่ที่โต๊ะกลางกระโจมหวังเฟิงหลงเงยหน้าขึ้นเห็นนางมาหาก็ส่งยิ้มให้ กวักมือเรียก คนตัวเล็กเดินเข้าไปหา วางถ้วยชาลงบนโต๊ะตำแหน่งที่ว่าง มือหนาฉุดนางให้นั่งลงบนตักแล้วทำการกอดรัดหาไออุ่น“ตัวเย็นเชียว” เขาทัก ลูบมือนางให้อุ่น กลิ่นหอมของชาทำให้เขาผ่อนคลาย“ข้าเพิ่งซ้อมกับพวกจางฉวนเสร็จ”นางบอกสาเหตุที่ตัวเย็น ฝึกซ้อมในที่ร่มแต่ก็ไม่ได้อุ่นขนาดนั้น ลมหนาวยังพัดผ่านเข้ามา“ข้าเห็นว่าอากาศเย็นขึ้นแล้วจึงต้มชามาให้” หวังฟางเหนีย

  • ท่านแม่ทัพ ข้าไม่ใช่นางเอก!   บทที่ 3 ผอมแห้งแรงน้อยแต่ใจสู้นะ

    บทที่ 3 ผอมแห้งแรงน้อยแต่ใจสู้นะหลังจากสอบถามทหารแถวนั้นเรื่องมาสมัครเป็นทหารและไปรายงานตัวกับหัวหน้ากองเรียบร้อยแล้ว เขาพานางมายังกระโจมที่พักกระโจมที่นางอยู่มีจำนวนแปดคนก่อนหน้านี้ ดังนั้นเมื่อรวมนางกับชายอีกคนที่มาใหม่ก็เป็นสิบคน ถือว่าหนึ่งหมู่ทุกคนกำลังเดินกลับมายังกระโจมหลังจากฝึกฝนร่างกา

  • ท่านแม่ทัพ ข้าไม่ใช่นางเอก!   บทที่ 2 ต่อไปนี้ข้าคือมู่เหยียน

    บทที่ 2 ต่อไปนี้ข้าคือมู่เหยียน“มู่เหยียน!” เสียงตะโกนเรียกชื่อดังลั่นทำให้หญิงสาวในคราบชายหนุ่มสะดุ้งโหยง รีบวิ่งตามหลังหัวหน้ากองที่เอาแต่ทำหน้าดุเป็นหมา เอ๊ย ยักษ์ เขามีดวงตาตี่เล็ก คิ้วเข้มหนาและยาว โหนกแก้มสูง หนวดเครารุงรังเสริมความโหด และมีกลิ่นเหงื่อโชยมาอยู่ทุกเมื่อหัวหน้ากองเป็นคนนำท

  • ท่านแม่ทัพ ข้าไม่ใช่นางเอก!   บทที่ 1 ชื่อหมอนี่มันคุ้นจัง

    บทที่ 1 ชื่อหมอนี่มันคุ้นจังเทียนหอมตั้งสติ สูดลมหายใจเข้าลึก พยายามระลึกความทรงจำของร่างนี้เพื่อนำมาใช้ประโยชน์อะไรได้บ้าง ไอ้แม่ย้อยเอ๊ย แม่นี่แทบไม่สุงสิงกับใครในหมู่บ้านเลย ไม่มีเพื่อน ไม่มีพ่อแม่ และไม่มีผัว! แล้วคำถามผุดขึ้นเป็นดอกเห็ดเธอจะกลับไปยังไง? อยู่อย่างไร? หาเงินจากไหน? ที่นี่จะม

  • ท่านแม่ทัพ ข้าไม่ใช่นางเอก!   บทนำ

    บทนำอาการปวดเมื่อยตามร่างกายทำให้หญิงสาวรู้สึกตัวจากการหลับใหล ร่างที่อยู่บนเสื่อสานขมวดคิ้วแน่นแล้วปรือตาขึ้นตื่นอย่างงัวเงีย ก่อนจะบิดตัวไปมาต่อด้วยยกแขนทั้งสองข้างขึ้นบีบต้นแขนของอีกฝั่งไล่จนมาถึงข้อมือโอ๊ยยยย ทำไมมันปวดไปทั้งตัวแบบนี้หญิงสาวอ้าปากหาวพลางหมุนคอไปมาซ้ายขวาเพื่อบรรเทาอาการปวด ก

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status