บทที่ 2 ต่อไปนี้ข้าคือมู่เหยียน

บทที่ 2

ต่อไปนี้ข้าคือมู่เหยียน

“มู่เหยียน!”

เสียงตะโกนเรียกชื่อดังลั่นทำให้หญิงสาวในคราบชายหนุ่มสะดุ้งโหยง รีบวิ่งตามหลังหัวหน้ากองที่เอาแต่ทำหน้าดุเป็นหมา เอ๊ย ยักษ์ เขามีดวงตาตี่เล็ก คิ้วเข้มหนาและยาว โหนกแก้มสูง หนวดเครารุงรังเสริมความโหด และมีกลิ่นเหงื่อโชยมาอยู่ทุกเมื่อ

หัวหน้ากองเป็นคนนำทหารน้องใหม่มายังกระโจมที่พัก ค่ายทหารแห่งนี้เต็มไปด้วยกระโจมเรียงรายจำนวนหลายร้อยหรือหลายพันหลัง เธอก็ไม่อาจทราบได้แต่มันก็ถูกจัดตั้งอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย แบ่งเป็นสัดส่วนชัดเจน ยกเว้นเรื่องความสะอาดขอไม่กล่าวถึง

ทหารทุกนายกำลังทำงานตามหน้าที่ที่ได้รับมอบหมาย

“เจ้า! และเจ้า! อยู่ที่นี่!” หัวหน้ากองหน้าโฉดชี้มายังเธอกับชาวบ้านชายอายุรุ่นราวคราวเดียวกับตน

“ขอรับ/ขอรับ”

เทียนหอมหรือมู่เหยียนผงกหัวหลายๆ รอบพร้อมก่นด่าในใจ 

จะขึ้นเสียงทำไม งง

แล้วกลิ่น.. กลิ่นแบบแม่เจ้า จะอ้วก

จะตายเพราะคมดาบหรือจะตายเพราะกลิ่นปาก

กลิ่นปากไม่ใช่เรื่องตลก.. 

ย้อนกลับไปเมื่อหลายชั่วยามก่อน

หลังจากคิดแผนการอันแยบยลเสร็จเรียบร้อยก็ไม่รีรอที่จะปลอมตัวทันที หญิงสาวนำผ้าผืนยาวมาพันรอบตัวเพื่อปกปิดหน้าอกของตนตามละครที่เคยดู แม้มันจะไม่ค่อยมีอยู่แล้วก็ตาม

เสียใจว่ะ เป็นหม้าย ผัวตาย เวอร์จิ้น แถมยังนมเล็ก

เทียนหอมบ่นอุบขณะรื้อหาเสื้อผ้าของสามีที่เก็บไว้เป็นอย่างดี ผ้าหยาบแต่ก็ไม่ได้มีตรงไหนขาดเสียหาย ลองเอามาเทียบกับตัวก็พบว่ามันตัวใหญ่กว่าที่คิดไว้มาก จึงตัดสินใจสวมชุดหญิงสาวชาวบ้านของตัวเองที่มีรูปแบบคล้ายกัน เว้นแต่เป็นกระโปรงจึงจำใจต้องสวมกางเกงของสามี ม้วนพับเอวแล้วหาเชือกเส้นเล็กมาผูกไว้อีกทีกันหลุด ส่วนชายกางเกงที่ยังคงยาวลากพื้นก็พับมันขึ้นมา เสร็จแล้วก็รวบผมยาวถึงกลางหลังของตนขึ้นเป็นจุกกลางศีรษะ

หลังบ้านมีโถดินเผาเล็กๆ ใส่น้ำ เธอใช้ส่องพอให้เห็นหน้าตาของตนเองบ้าง

ใบหน้าของหญิงสาวผู้นี้ไม่ได้ขี้ริ้วขี้เหร่แต่ไม่ได้สวยขนาดนั้น ก็เป็นตัวประกอบนี่เนาะ เทียนหอมพึมพำขณะหันซ้ายขวาสำรวจหน้าตัวเอง 

ดวงตากลมโตแต่หางตาตกเล็กน้อยทำให้ดูโศกเศร้านิดๆ จมูกไม่ได้โด่งแต่ก็ไม่ถือว่าไม่มีดั้ง แก้มซูบตอบเปรอะเปื้อนคราบดำสิ่งสกปรกแต่เทียนหอมไม่คิดจะล้างออก

หญิงสาวลองดัดเสียงของตนให้ทุ้มใหญ่ขึ้น

“สวัสดี อืม อ่า ดีโว้ย ดี” 

ลองอยู่นานจนคิดว่าทำได้ดี เป็นที่น่าพอใจ พอที่จะหลอกคนอื่นได้ สิ่งสุดท้ายที่เธอทำคือการหาอาหารที่เหลืออยู่พกติดตัวไปด้วยเพื่อเป็นเสบียงระหว่างทาง

เธอเจอเนื้อแห้งชิ้นเล็กสองสามชิ้นกับข้าวโพดบด ไม่รอช้าที่จะคว้ามันทั้งหมดยัดลงใส่ย่ามเดินทางรวมไปถึงกระบอกไม้ไผ่ เมื่อเปิดออกดูพบน้ำเหลือเล็กน้อยก็ตรงไปตักเพิ่มที่โถน้ำหลังบ้าน 

หลังจากตระเตรียมข้าวของเสร็จสรรพก็ถึงเวลาออกเดินทาง เทียนหอมก้าวเท้าออกจากบ้านพบสตรีวัยกลางคนหรือป้าข้างบ้านคนเดิมกำลังถือตะกร้าสานใบใหญ่ แต่เมื่อเห็นเธอเจ้าตัวก็ตรงดิ่งมาหาทันที

“ลี่จูจะไปไหนหรือ แต่งตัวแปลกจริงเชียว”

ป้าข้างบ้านนี่มีทุกยุคทุกสมัยหรืออย่างไร ส่วนลี่จูคือนามเดิมของหญิงสาวคนนี้

“เดินเล่นจ้ะ” เทียนหอมตอบขอไปทีก่อนจะสาวเท้าเดินหนี แต่ก็ต้องชะงัก

เธอไม่รู้นี่หว่าว่าค่ายทหารอยู่ทางไหน

ร่างผอมแห้งเดินถอยหลังกลับมา

“ป้าจ๊ะ รู้หรือไม่ว่าค่ายทหารไปทางไหน”

“ทางนั้น มันไกลเอาเรื่องตอนข้าเดินทางไปส่งลูกชา-” สตรีวัยกลางคนชี้ไปยังทิศตะวันตกและเริ่มโอ้อวดลูกชายตนเองอีกครั้ง

เทียนหอมมองตามทิศทางที่นิ้วชี้ ไกลงั้นเหรอ... ลอบถอนหายใจเพราะคาดเดาไว้อยู่แล้วว่าเส้นทางคงไกลพอสมควร

เทียนหอมกำลังจะเดินผ่านสตรีกลางคน แต่ก็อดสงสารไม่ได้ที่ต่อไปหมู่บ้านนี้จะถูกถล่ม คิดว่าสตรีรายนี้ก็คงไม่รอด แต่เธอไม่รู้จะช่วยเหลืออย่างไรจึงได้แต่ถอนหายใจ ยื่นมือไปตบไหล่ป้าแปะๆ แล้วเดินจากไปทันที ทิ้งป้าให้งุนงงกับพฤติกรรมแปลกประหลาดและเปลี่ยนไปของหญิงหม้าย

หรือว่านางจะโศกเศร้าเสียใจกับการจากไปของสามีจนสติฟั่นเฟือนไปแล้ว

เทียนหอมเดิน เดิน แล้วก็เดิน เดินมานานมากแล้ว เธอไม่รู้ว่าตนเดินมากี่ชั่วยาม ครึ่งชั่วยามแรกเธอก็ตื่นตาตื่นใจไปกับธรรมชาติรอบตัวที่แปลกใหม่ ทว่าเมื่อพบเพียงพื้นดินกว้างขวาง กวาดสายตาพบดินกับทรายเท่านั้นก็กลายเป็นความเบื่อหน่าย น้ำหมดไปเป็นที่เรียบร้อย ร้อนก็ร้อน เหนื่อยก็เหนื่อย ปาดเหงื่อไปหลายตลบ บางครั้งก็นั่งพักใต้ต้นไม้ข้างทางซึ่งนานๆ จะพบที ยิ่งร่างกายของผู้หญิงคนนี้ก็ใช่ว่าจะแข็งแรงมากนักจึงทำให้การเดินทางยิ่งล่าช้า

ในที่สุดเทียนหอมก็สามารถลากสังขารตัวเองมาถึงค่ายทหาร ทว่าพระอาทิตย์ตกดินเป็นที่เรียบร้อย ท้องฟ้ากลายเป็นสีส้มแดงและอากาศเริ่มหนาวเย็น

ที่ค่ายทหารเธอพบชาวบ้านสามคนรวมเธอเป็นสี่ที่เดินทางมาอาสาร่วมศึกสงครามครั้งนี้ เทียนหอมปลอมตัวเป็นชายนามมู่เหยียน ถามว่าเอาชื่อมาจากไหน?

ก็มู่หลานไง... มู่หลาน มู่เหยียน 

เทียนหอมหัวเราะคิกคักกับความคิดแจ่มแมวของตน

เอาเป็นว่านางจะเป็นชายนามมู่เหยียนนับจากนี้