Share

16

last update publish date: 2026-08-27 19:19:53

ยามเช้าตรู่ หลินเสี่ยวเยว่เพิ่งตื่นนอน นางเดินงัวเงียออกมาจากห้องด้วยเส้นผมที่ยังไม่ได้เกล้าเรียบร้
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • ท่านโหวข้าไม่หย่า   24

    "หมอหลวงบอกว่าครรภ์นี้ชีพจรนุ่มนวล มีโอกาสไม่น้อยที่จะเป็นลูกสาว ครั้งแรกข้าได้ลูกชายแฝดจอมซนไปแล้ว คราวนี้ข้าอยากได้ลูกสาวตัวน้อยๆ ที่อ่อนหวานน่ารัก""แล้วมันเกี่ยวอะไรกับการถักถุงเท้าด้วยตัวเองเจ้าคะ" เสี่ยวเยว่เอียงคอถาม"ของที่บ่าวทำให้ ย่อมไม่เหมือนของที่บิดาทำเอง" เซี่ยอวิ๋นเฉิงตอบหน้าตาย"ถุงเท้าคู่นี้ ข้าจะถักด้วยมือข้าเอง วันหน้าพอลูกสาวเกิดมา นางจะได้รู้ว่าข้ารักและถนอมนางตั้งแต่ยังอยู่ในท้อง"เสี่ยวเยว่ฟังจบก็หลุดหัวเราะออกมาเบาๆ‘โอ้โฮ ลูกสาวยังไม่ทันเกิด คุณพ่อก็เห่อจนกู่ไม่กลับแล้ว’จังหวะนั้นเอง เสียงฝีเท้าตุ้บตั้บก็ดังมาจากทางเดินยาว"ท่านพ่อ ท่านแม่ สองซาลาเปามาแล้วขอรับ"เซี่ยเป่ากับเซี่ยเป้ย สองก้อนแป้งวัยสี่ขวบครึ่ง วิ่งพรวดเข้ามาในสวนด้วยความเร็วเต็มกำลัง ทั้งคู่สวมชุดกั๊กสีฟ้าสดใส ในมือถือกระบี่ไม้คนละเล่ม ดูกระฉับกระเฉงราวกับทหารตัวน้อย"ช้า ๆ หน่อยลูก ระวังชนท่านแม่"เซี่ยอวิ๋นเฉิงรีบวางเข็มกับไหมในมือลง ก่อนกางแขนรับสองก้อนแป้งเอาไว้ได้ทัน"ท่านพ่อกำลังทำอะไรอยู่ขอรับ" เซี่ยเป่าชะโงกหน้าเข้าไปดูของสีชมพูในมือบิดาอย่างสนใจ"ก้อนแป้งสีชมพูอันนี้เหตุใดหน้าตาประหล

  • ท่านโหวข้าไม่หย่า   23

    เซี่ยอวิ๋นเฉิงเลิกคิ้ว มองนางผ่านคันฉ่อง"เรื่องสำคัญหรือ ร้านใหม่อีกแล้วหรือ หรือเจ้าอยากได้วัตถุดิบแปลกๆ จากต่างเมืองมาทำขนม หากเป็นเรื่องนั้น ข้าให้คนติดต่อพ่อค้าจากหัวเมืองชายแดนเอาไว้แล้ว"เสี่ยวเยว่กะพริบตาปริบๆ‘สมแล้วที่เป็นสามีสายเปย์ ข้ายังไม่ทันเอ่ยก็คิดแทนเสร็จหมดแล้ว’นางหมุนตัวกลับมาหาเขาช้าๆ สีหน้าซุกซนเมื่อครู่ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นจริงจังเซี่ยอวิ๋นเฉิงเห็นดังนั้นก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย"เป็นอะไร""ไม่มีอะไรน่ากลัวเจ้าค่ะ"เสี่ยวเยว่ยิ้ม ก่อนคว้ามือใหญ่ของเขาขึ้นมา แล้วนำไปวางลงบนหน้าท้องของตัวเองอย่างแผ่วเบาเซี่ยอวิ๋นเฉิงชะงักทันที ฝ่ามืออุ่นสัมผัสหน้าท้องที่ยังเรียบเนียนของภรรยา เขามองมือนั้น ก่อนเงยหน้าขึ้นสบตานางด้วยแววฉงน"เสี่ยวเยว่ เจ้าปวดท้องหรือ"เสี่ยวเยว่ถึงกับถอนหายใจเฮือก‘โอ๊ย ตอนออกศึกฉลาดเป็นกรด พอเป็นเรื่องแบบนี้เหตุใดถึงซื่อบื้อได้ขนาดนี้’"ไม่ได้ปวดท้องเจ้าค่ะ""แล้ว" เสี่ยวเยว่เม้มริมฝีปากกลั้นยิ้ม ก่อนค่อยๆ เอ่ยทีละคำ"ข้ากำลังจะบอกว่า เซี่ยเป่ากับเซี่ยเป้ยกำลังจะมีน้องอีกคนแล้วเจ้าค่ะ"ความเงียบเข้าปกคลุมห้องทันที เซี่ยอวิ๋นเฉิงนิ่งค้างราวกับถูกสาป ดวงตาห

  • ท่านโหวข้าไม่หย่า   22

    เซี่ยอวิ๋นเฉิงกดฝ่ามือลงไปเต็มแรง ก้อนแป้งในอ่างถูกอัดจนแผ่ราบ ขณะเดียวกันข้อศอกของเขาก็เผลอกระแทกถุงแป้งหมี่ใบใหญ่ที่วางอยู่ข้างอ่างเข้าอย่างจังฟุ่บ!ปากถุงแป้งล้มคว่ำ ละอองแป้งสีขาวจำนวนมหาศาลพวยพุ่งขึ้นสู่อากาศราวกับกลุ่มหมอกหนาทึบ"ท่านพี่ ระวัง" เสี่ยวเยว่ร้องเตือนไม่ทันจบประโยคละอองแป้งสีขาวก็ฟุ้งกระจายไปทั่ว ก่อนร่วงกราวลงมาปกคลุมร่างของเซี่ยอวิ๋นเฉิงที่ยืนแข็งค้างอยู่ตรงนั้นเต็มๆความเงียบปกคลุมห้องครัวอยู่สามอึดใจเต็มๆเมื่อละอองแป้งค่อยๆ จางลง ภาพตรงหน้าก็ทำเอาทุกคนถึงกับตาค้างเซี่ยอวิ๋นเฉิงผู้เคยหล่อเหลาสง่างาม บัดนี้ตั้งแต่เส้นผมสีดำสนิท คิ้วเข้ม ขนตา ใบหน้า ไปจนถึงชุดลำลองสีฟ้าเข้ม ล้วนถูกปกคลุมด้วยผงแป้งสีขาวโพลนไปหมดนัยน์ตาหงส์คู่คมกะพริบปริบๆ ผงแป้งที่เกาะอยู่บนขนตาร่วงกราวลงมา ใบหน้าที่เคยเย็นชาขรึมบัดนี้ดูไม่ต่างจากสิงโตหิมะที่เพิ่งกลิ้งออกมาจากกองแป้ง"กึก!" เสี่ยวเยว่เม้มริมฝีปากแน่น สองมือยกขึ้นปิดปากสุดชีวิตเพื่อไม่ให้หลุดหัวเราะออกมาส่วนสองก้อนแป้งที่นั่งมองอยู่บนเก้าอี้สูง"ฮะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า"เซี่ยเป่ากับเซี่ยเป้ยระเบิดเสียงหัวเราะออกมาพร้อมกันจนตัวโยน เด็กน้

  • ท่านโหวข้าไม่หย่า   21

    "ท่านพ่อหอมท่านแม่อีกแล้ว" เซี่ยเป่าร้องขึ้น รีบยกมือป้อม ๆ ปิดตา แต่กลับแยกนิ้วออกเสียกว้างจนมองเห็นทุกอย่างชัดเจนเซี่ยเป้ยหันไปมองพี่ชาย ก่อนตอบหน้าตาเฉย"ท่านพ่อหอมท่านแม่ทุกวัน ข้าชินแล้วขอรับพี่ใหญ่""เซี่ยเป้ย" เสี่ยวเยว่แทบอยากเอาพัดปิดหน้าเสียเดี๋ยวนั้นเซี่ยอวิ๋นเฉิงกลับไม่สะทกสะท้าน เขาสบตาภรรยาด้วยแววตาอ่อนโยน ก่อนเอ่ยอย่างสบายอารมณ์"ลูกของข้า ข้าย่อมเลี้ยงไหว" ท่านโหวกล่าวอย่างมั่นใจ"ต่อให้พวกเขาสองคนอยากได้ของล้ำค่าเพียงใด หากสมควรให้ ข้าก็ย่อมหามาให้ได้ แล้วนับประสาอะไรกับขนมเปี๊ยะเพียงสามลูก""ตามใจลูกเกินไปแล้วนะเจ้าคะ" เสี่ยวเยว่หยิกแขนเขาเบาๆ"ข้าไม่ได้ตามใจแค่ลูก"เซี่ยอวิ๋นเฉิงกุมมือบางของนางขึ้น ก่อนประทับริมฝีปากลงบนหลังมืออย่างแผ่วเบา"ข้าตามใจภรรยาด้วย วันนี้อยากได้อะไรเพิ่มอีกหรือไม่ ข้าเพิ่งสั่งให้คนไปซื้อผ้าไหมเนื้อดีจากทางใต้มาสิบพับ แล้วยังมีเครื่องประดับหยกเขียวจากด่านนอกอีกชุด เอาไว้ให้เจ้าใส่ไปงานเลี้ยงสัปดาห์หน้า"เสี่ยวเยว่มองสามีสุดหล่อที่ทั้งรัก ทั้งให้เกียรติ ทั้งยังเปย์ภรรยากับลูกไม่ยั้ง แล้วรอยยิ้มหวานก็ค่อยๆ ผุดขึ้นบนใบหน้า‘เฮ้อ... แล้วข้าจะ

  • ท่านโหวข้าไม่หย่า   20

    หลินเสี่ยวเยว่เงยหน้ามองสามี ก่อนยิ้มจนดวงตาโค้งเป็นพระจันทร์เสี้ยวชาตินี้นางตัดสินใจแล้ว ท่านโหว ข้าไม่หย่า และจะไม่มีวันหย่าเด็ดขาดยามเช้าอันสดใส แสงแดดอบอุ่นสาดผ่านแมกไม้ในสวนหลังจวนเจิ้งกั๋วโหว เสียงนกร้องจิ๊บๆ ประสานกันอย่างรื่นรมย์ ราวกับร่วมยินดีกับความสงบสุขที่ปกคลุมจวนแห่งนี้มานานหลายปีเสียงเจื้อยแจ้วของเด็กน้อยกับเสียงฝีเท้าตุ้บตั้บก็ดังลั่นมาตามทางเดินยาวที่เชื่อมต่อกับเรือนใหญ่"วิ่งเร็วเข้าเซี่ยเป้ย หากไปช้า ท่านย่าจะแจกขนมกุ้ยฮวาให้พี่หมดก่อนนะ""พี่ใหญ่รอข้าด้วย ขาข้ายังสั้นกว่าของพี่อยู่นิดหนึ่งนะ" ร่างป้อมอ้วนท้วนสมบูรณ์ในชุดกั๊กสีแดงปักลายมังกรทองสองร่าง กำลังวิ่งเตาะแตะแข่งขันกันอย่างเอาเป็นเอาตาย เด็กชายทั้งสองมีใบหน้าถอดแบบมาจากท่านโหวเซี่ยอวิ๋นเฉิงราวกับพิมพ์เดียวกัน โดยเฉพาะคิ้วเข้มกับดวงตาหงส์ที่ฉายแววคมกริบตั้งแต่เยาว์วัย ทว่าแก้มกลมป่องกับผิวขาวอมชมพูนั้นกลับได้มาจากหลินเสี่ยวเยว่เต็มๆเด็กน้อยทั้งสองก็คือ 'เซี่ยเป่า' แฝดผู้พี่ และ 'เซี่ยเป้ย' แฝดผู้น้อง สองก้อนแป้งวัยสี่ขวบ ผู้เป็นแก้วตาดวงใจของคนทั้งจวนโหว"โอ๊ย ช้าๆ หน่อยเจ้าค่ะคุณชายน้อยทั้งสอง"แม่นมก

  • ท่านโหวข้าไม่หย่า   19

    "เสี่ยวเยว่ พวกเขาเหมือนเจ้า""ตรงไหนเจ้าคะ เห็นชัดๆ ว่าหน้าเหมือนท่านพี่""ดวงตาเหมือนเจ้า"เสี่ยวเยว่ยิ้มหวาน"เช่นนั้นก็ดีเจ้าค่ะ ได้ความหล่อจากพ่อ ได้ความน่ารักจากแม่ สมบูรณ์แบบ"เซี่ยอวิ๋นเฉิงหัวเราะเบาๆ อย่างจนใจกับความหลงตัวเองของภรรยา แต่แววตาที่มองแม่ลูกทั้งสามกลับเต็มไปด้วยความสุขอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนในชีวิตสามปีต่อมาจวนเจิ้งกั๋วโหวซึ่งครั้งหนึ่งเคยเงียบขรึม บัดนี้กลับเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและความครื้นเครงแทบทุกวันเซี่ยไท่ฮูหยินกับอดีตท่านโหวกลายเป็นท่านย่าและท่านปู่ผู้หลงหลานจนแทบถอนตัวไม่ขึ้น คอยตามใจเจ้าก้อนแป้งฝาแฝดอย่าง 'เซี่ยเป่า' และ 'เซี่ยเป้ย' จนสองพี่น้องแทบจะขึ้นไปนั่งบนศีรษะผู้ใหญ่ได้อยู่แล้ว"ท่านปู่ ข้าอยากขี่ม้า""ได้ ปู่พาไป""ท่านย่า ข้าอยากกินขนม""ได้ ๆ ย่าจะให้คนไปเอามาเดี๋ยวนี้"เสี่ยวเยว่ที่เดินผ่านมาได้ยินพอดีถึงกับยกมือกุมขมับ"ท่านพ่อ ท่านแม่เจ้าคะ ตามใจพวกเขาน้อยลงหน่อยเถิด เดี๋ยวก็เสียเด็กกันพอดี"เซี่ยไท่ฮูหยินรีบกอดหลานทั้งสองไว้"เด็กเพียงสามขวบจะเสียคนได้อย่างไร"อดีตท่านโหวพยักหน้าเห็นด้วยทันที"ถูกต้อง หลานข้าน่ารักถึงเพียงนี้ ตามใจอีกหน่

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status