Home / โรแมนติก / นอสทัลเจีย...ความลับของเรา (20+) / บทที่ 20 เทียบไม่ได้หรอก…(NC)(3P)

Share

บทที่ 20 เทียบไม่ได้หรอก…(NC)(3P)

Author: GeneSis91
last update publish date: 2026-10-10 21:00:30

จากนั้นรุ้งก็โน้มตัวลงไปอมส่วนหัวของผมเข้าไปอีกครั้ง 

เธอดูดแรงขึ้น ใช้ลิ้นเลียไปตามร

Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • นอสทัลเจีย...ความลับของเรา (20+)   บทที่ 36 ถ่ายงาน...

    หลังจากสอบวิชาสุดท้ายเสร็จ...ทุกคนก็ดูผ่อนคล้ายขึ้นในระดับหนึ่ง เพราะยังต้องใช้เกรดของเทอมนี้ด้วย ในการสอบ Admission ทุกคนเลยต้องจริงจังกับการสอบครั้งนี้สำหรับเด็ก ม.6 คำว่าปิดเทอมอาจไม่ได้หมายถึงการได้หยุดพักเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้วเพราะยังมีทั้งการสอบตรงเข้ามหาลัยฯ และหนังสืออีกหลายเล่มที่รออยู่แต่อย่างนั้น...ก็ไม่ต้องรีบตื่นแต่เช้า เพื่อมาเข้าแถวที่โรงเรียนแล้วช่วงปิดเทอม 1ชีวิตของพวกเราเริ่มมีตารางเวลาที่แตกต่างกันมากขึ้นฝนลงเรียนพิเศษเพิ่มอีกหลายวิชา โดยเฉพาะที่ต้องใช้เตรียมสอบเข้าคณะแพทย์ฯเธอต้องออกจากบ้านตั้งแต่เช้าและกลับมาเกือบเย็นส่วนผมเองก็เริ่มลงเรียนเหมือนกันมีอยู่ไม่กี่วิชาที่เราลงเรียนเหมือนกัน พวกเราจึงไปเรียนด้วยกันหลังเลิกเรียน เราก็แวะซื้อขนมหรือไอติมก่อนกลับบ้านมันเป็นช่วงเวลาธรรมดาที่ผมชอบมากถึงจะไม่มีอะไรพิเศษ แต่การได้อยู่กับเธอ มันทำให้ผมมีความสุขแล้วส่วนรุ้ง...ดูเหมือนปิดเทอมครั้งนี้จะเป็นช่วงที่เธอยุ่งที่สุดนอกจา

  • นอสทัลเจีย...ความลับของเรา (20+)   บทที่ 35 ได้รับเลือก...

    หลังจากกลับบ้านในวันนั้น พวกเธอก็เอานามบัตรให้ป๊ากับแม่ดูทันทีตอนแรกป๊าดูแปลกใจอยู่พอสมควรที่จู่ ๆ มีคนมาชวนลูกสาวทั้งสองไปถ่ายโฆษณาส่วนแม่ก็ถามรายละเอียดเสียยกใหญ่ทั้งชื่อบริษัท สถานที่ถ่ายงาน และใครจะเป็นคนดูแลพวกเธอโชคดีที่ริษาช่วยตรวจสอบข้อมูลของบริษัทมาให้แล้ว พ่อจึงโทรไปสอบถามกับทางทีมงานอีกครั้งสุดท้ายทั้งสองคนก็อนุญาตแต่มีเงื่อนไขอยู่อย่างหนึ่ง“กร วันอาทิตย์ไปดูน้อง ๆ ด้วยนะ”ป๊าพูดขึ้นระหว่างกินข้าวเย็นผมเงยหน้าจากจานข้าวเล็กน้อย“ได้ครับ”รุ้งหันมายิ้มให้ผมทันที“เยี่ยม! มีคนถือกระเป๋าแล้ว!”“นี่ฉันไปดูแลเธอนะ!”ผมถอนหายใจเบา ๆเสียงหัวเราะดังขึ้นเบา ๆ บนโต๊ะกินข้าวเมื่อถึงนัดหมาย...สถานที่แคสติ้งเป็นสตูดิโอขนาดไม่ใหญ่มากนัก อยู่ภายในอาคารสำนักงานแห่งหนึ่งพอไปถึงก็มีผู้ปกครองพาลูก ๆ มารอกันอยู่หลายกลุ่มบางคนกำลังซ้อมบทพูด ส่วนบางคนก็นั่งให้แม่จัดทรงผมอยู่หน้ากระจก

  • นอสทัลเจีย...ความลับของเรา (20+)   บทที่ 34 โอกาศที่เข้ามา...

    วันเสาร์…ผมออกจากบ้านพร้อมรุ้งและฝนตั้งแต่ช่วงสายฝนมีเรียนพิเศษตามปกติ ส่วนรุ้งนัดริษากับนกไว้ที่สยามเพื่อถ่ายคลิปใหม่หน้าที่ของผมก็ยังเหมือนเดิมเบ้!ผมเดินตามพวกเธอไปเรื่อย ๆถึงแม้รุ้งจะทำกับผมเหมือนเป็นคนถือของแต่เวลาที่ผมเห็นรอยยิ้มของเธอแล้วต่อให้ของหนักกว่านี้…ผมก็ถือให้เธอได้ช่วงบ่ายพวกเธอถ่ายคลิปกันอยู่หลายจุดวันนี้นกเตรียมคำถามสั้น ๆ สำหรับสัมภาษณ์คนที่ยินดีร่วมรายการ ส่วนริษาก็คอยหามุมกล้องและตรวจภาพมุมใหม่ ๆรุ้งรับหน้าที่เดินเข้าไปชวนคุยเหมือนเดิมช่วงแรกเธอยังมีติดขัดอยู่บ้างแต่พอผ่านไปสองสามคนก็เริ่มพูดคล่องและเป็นธรรมชาติมากขึ้นผมยืนมองอยู่ไม่ไกลเวลารุ้งอยู่หน้ากล้อง เธอดูต่างจากตอนอยู่ในห้องเรียนเล็กน้อยเหมือนความร่าเริงที่มีอยู่ ถูกดึงออกมาใช้ได้เต็มที่เธอหัวเราะง่าย พูดเก่ง และไม่ค่อยกลัวที่จะเริ่มบทสนทนากับคนแปลกหน้าเป็นสิ่งที่คนพูดน้องอย่างผมและฝน มองว่ามันวิเศษมากและรุ้งทำมันได้เหมือนเป็นเรื่องธรรมดา

  • นอสทัลเจีย...ความลับของเรา (20+)   บทที่ 33 ผ่านไปด้วยกัน...

    วันต่อมา…ตอนเช้าก่อนไปโรงเรียน ขณะที่ผมกำลังอาบน้ำอยู่จู่จู่ความคิดหนึ่งก็วิ่งเข้ามาในหัว“หรือที่ฝนกังวลอยู่…จริง ๆ แล้ว เป็นเพราะผมเสร็จข้างในพวกเธอหรือเปล่านะ?”ผมคิดในใจและคิดว่าจะหาจังหวะคุยกับพวกเธอทั้ง 2 คนตอนนั้น ผมคิดเรื่องนี้อยู่ทั้งวัน จนคนรอบข้างคิดว่าผมคงกังวลเรื่องเตรียมสอบผมพยายามหาจังหวะจะคุยกับพวกเธอ แต่พอตอนมีโอกาศ ผมก็ดันไปกล้าเอ่ยถามออกไปปกติแล้วถ้าเป็นเรื่องทั่ว ๆ ไป ผมคงถามเธอเลยตรง ๆ แต่พอเป็นเรื่องแบบนี้ ผมกลับรู้สึกไม่กล้าที่จะเอ่ยออกมาคงเป็นเพราะว่า ตอนนั้นผมยังคงเด็กมาก ๆ เลยคิดไปแบบนั้นยิ่งเวลาผ่านไป ผมก็ยิ่งรู้สึกผิดมากขึ้นผมจมอยู่กับความรู้สึกแบบนี้อยู่วัน สองวันจนฝนเริ่มสังเกตุเห็นความผิดปกติของผมบางอย่างเย็นวันหนึ่ง…ขณะที่พวกเรานั่งทำการบ้านกันอยู่“พี่กร…เป็นอะไรหรือเปล่า?”รุ้งเอ่ยถามหลังจากทำการบ้านเสร็จ“ป่าว ไม่มีอะไร”

  • นอสทัลเจีย...ความลับของเรา (20+)   บทที่ 32 เรื่องที่กังวล...

    หลังจากนั้น...ที่พวกเราผ่านประสบการณ์'ครั้งแรก'พร้อม ๆ กันทั้ง 3 คนผมถามพวกเธอว่าปลอดภัยจริง ๆ หรอ ที่ยอมให้ผมเสร็จข้างในแบบนั้นแต่พวกเธอก็ยืนยันว่าเป็นช่วงระยะปลอดภัยของพวกเธอพอดีถึงแม้จะเป็นแบบนั้น แต่ฝนก็ดูมีท่ากังวลเล็กน้อย ซึ่งตรงข้ามกับพี่สาวเธอสุดท้าย พวกเราจึงตัดสินใจกินยาคุมฯวันต่อมา…โรงเรียนกลับมาเปิดตามปกติผมเดินเข้าประตูโรงเรียนพร้อมกับรุ้งและฝนเหมือนทุกวันหลังพายุฝนตกหนักเมื่อวาน พื้นสนามยังเปียกอยู่เล็กน้อย มีแอ่งน้ำขังอยู่ตามขอบทางเดิน ส่วนต้นไม้ข้างอาคารที่หักโค้น ถูกเก็บกวดเรียบร้อยพอเดินมาถึงห้องเรียน ผมก็พบว่าบรรยากาศเริ่มเปลี่ยนไปจากเมื่อสัปดาห์ก่อนเล็กน้อยข้าง ๆ กระดานมีตารางสอบกลางภาคติดอยู่ส่วนเพื่อนหลายคนที่ปกติจะนั่งอ่านการ์ตูนหรือคุยเล่นกันก่อนเข้าเรียน วันนี้กลับเปิดหนังสืออ่านกันตั้งแต่เช้า“อีกสามอาทิตย์เองเหรอ!”เสียงเพื่อนผู้ชายคนหนึ่งดังขึ้นจากหลังห้อง“เออ ยังอ่านไม่ถึงไหนเลย&rdqu

  • นอสทัลเจีย...ความลับของเรา (20+)   บทที่ 31 ครั้งแนกของรุ้ง2...(์NC)(3P)

    ไม่นานหลังจากที่ลิ้นและปากของผมทำงานอยู่ที่ระหว่างขาของรุ้งร่างกายของเธอก็กระตุกและสั่นเกร็งอีกครั้ง รุ้งกำมือฝนแน่นยิ่งขึ้น เธอกดศีรษะผมอีกครั้งแล้วโยกสะโพกแอ่นขึ้น ก่อนที่เธอจะไปถึงจุดสุดยอดคาปากของผมเป็นครั้งที่สอง"อ่าา~"หลังจากพายุอารมณ์ของรุ้งเริ่มสงบลงขาทั้งสองข้างของเธอก็แบออกกว้างอย่างเปิดเผยแบบไร้การป้องกันรุ้งดูอ่อนแรงลงอย่างเห็นได้ชัด หน้าอกใต้เสื้อนักเรียนขยับขึ้นลงตามจังหวะหายใจที่หอบถี่ ดวงตาปรือ ๆ มีน้ำตาคลอบาง ๆสีหน้าของเธอผ่อนคลายกว่าก่อนหน้านี้มาก เธอยิ้มออกมาอย่างเขินอายรุ้งในท่านอนหงาย กระโปรงถูกรูดขึ้นสูง ไร้สิ่งปกปิด เนินโหนกไร้ขนและกลีบเนื้อขาว ๆ ที่เปียกชุ่มเปิดโล่งให้ผมเห็นทั้งหมด เธอดูน่ารักและยั่วยวนในมุมที่ผมไม่เคยเห็นมาก่อนเสียงครางของรุ้งส่งผลไปถึงฝนทันทีร่างกายของฝนเริ่มกระตุกตามช่องลับที่โอบลำยาวของผมอยู่หดรัดแน่นขึ้นเป็นพัก ๆทุกครั้งที่ลำยาวของผมกระตุก ฝนจะสะดุ้งและครางออกมาอย่างเปิดเผย“อ๊ะ~…พี่กร…”ผมถอดน

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status