LOGINShare
บทที่ 5/2 ระเบิดอารมณ์
publish date:
2026-02-17 19:07:27“พ่อจะเอาเรื่องงานมาปนกับเรื่องผู้หญิงคนนี้ได้ยังไง มันเทียบกันไม่ได้! พ่อไม่รู้อะไรอย่ามาทำเป็นปกป้องเขาหน่อยเลย เอาใจเขาสารพัด ถ้าไม่บอกว่าเป็นผู้อาศัยผมคงคิดว่าเขาเป็นเมียน้อยพ่อ!”
“ไอ้ภพ!/ภพ ทำไมลูกถึงพูดอะไรแบบนั้น”
“ผมแค่เปรียบเปรยพ่อกับแม่จะเดือดร้อนทำไม” ตอบกลับอย่างไม่แคร์แม้กระทั่งความรู้สึกของท่านทั้งสอง
ดวงตาคมกล้าหันกลับไปมองจ้องเฟื่องลดา รำคาญตาเหลือเกินที่หล่อนยังร้องไห้เรียกความสงสารจากคนในบ้าน
“แล้วผมจะบอกอะไรให้ทุกคนรู้นะ ว่านิสัยที่แท้จริงของผู้หญิงคนนี้ไม่ได้ดีเลิศอะไรเลย มั่วผู้ชาย อ่อยผู้ชายไม่ซ้ำหน้า คั่วไอ้ฐานัสแล้วยังออกไปเที่ยวกับผู้ชายค่ำๆ มืดๆ ไม่กลับบ้านมาเลี้ยงลูก ผู้หญิงแบบนี้น่ะเหรอที่เราควรจะอุปการะให้ทุนการศึกษา ให้ซุกหัวนอนอยู่ในบ้าน ใครอยากรักอยากเอ็นดูก็เชิญ แต่ต่อให้เอาลูกปืนมากลอกปากผมก็รักไม่ลง กระดากปากเวลาพูด!” ได้ทีรณภพก็ตวาดชุดใหญ่ไม่แคร์ว่าตอนนี้คนรับใช้แม่บ้านจะแอบฟัง โกรธเลือดขึ้นหน้าฟังเสียงอะไรก็ไม่ได้ยินยกเว้นเสียงตัวเอง ที่คิดเพียงจะต้องพูดอะไรก็ได้ให้เฟื่องลดาเจ็บปวดทรมานหัวใจ เขาก้มลงหยิบกระดาษก้อนกลมๆ พวกนั้นขึ้นมาขย้ำๆ จะโยนใส่เฟื่องลดาอีก ทว่ามือของบิดากลับเอื้อมมากระชาก แย่งออกจากมือแล้วโยนทิ้งออกไปไกล ไม่ให้เขาทำกิริยามารยาทแบบนั้น
“หยุดทำตัวก้าวร้าวไม่มีความเป็นสุภาพบุรุษสักที!”
“ผมจำเป็นต้องสุภาพบุรุษกับผู้หญิงต่ำๆ ชอบจับผู้ชายแบบนี้ด้วยเหรอ พ่อจะปกป้องเขาก็เชิญแต่ผมไม่เอาด้วยหรอก!”
“ไอ้ภพ! เขาจะนิสัยยังไงก็ไม่ใช่เหตุผลที่แกจะวางตัวเป็นนักเลง! ทำนิสัยต่ำๆ กิริยาทรามๆ ต่อหน้าเพศที่อ่อนแอกว่า!”
“ทำไมผมจะทำไม่ได้ ผู้หญิงหรือผู้ชายสมัยนี้เขาก็มีสิทธิเสรีภาพเท่ากันหมดแล้ว!” เขาลดมือลงแล้วหันมาทะเลาะกับบิดา
“ภพ! หยุดเถียงคุณพ่อได้แล้ว” คุณแขไขกลัวสามีจะวูบจึงรีบเข้ามาประคองแต่ลูกชายกลับโมโหค้างไม่ยอมหยุดโต้ตอบกลับ
“แล้วยิ่งกับผู้หญิงคนนี้ ผมแทบไม่จำเป็นต้องมีมารยาทหรือทำตัวเป็นสุภาพบุรุษ มั่วผู้ชายไม่เลือก ดีเอ็นเอออกมาเป็นลูกผมได้ยังไงก็ไม่รู้! พาไปตรวจซ้ำหน่อยก็ดีนะครับจะได้ไม่ยกสมบัติให้ผิดคน”
“ภพ!/ไอ้ภพ!!” ท่านทั้งสองตกใจไม่แพ้คนอื่นๆ ในบ้าน
คำดูถูกของเขารุนแรงมาก เสี้ยวสายตาเฟื่องลดาหันไปมองลูกรักในอ้อมแขนของป้าแม่บ้านก็ยิ่งร้องไห้หนักมากกว่าเดิม
“ถ้าคุณไม่อยากรับเลี้ยงลูก เฟื่องเลี้ยงเองก็ได้ เอานามสกุลคืนไป ถ้าต้องให้ลูกมีพ่ออย่างคุณ ฮือ… เฟื่องยอมให้แกกำพร้า”
“อ๋อ ที่พูดเพราะได้เป้าหมายใหม่แล้วงั้นสิ คิดเหรอว่าไอ้หมอนั่นจะใจดีเลี้ยงลูกเธอที่มั่วมาจากผู้ชายคนอื่น อย่ามาเพ้อเจอ!”
“ไอ้ภพ! หยุดพูดจาไม่ดีกับเฟื่องสักที”
ท่านตะคอกชื่อลูกชาย เริ่มจะหน้ามืดหายใจติดขัดจนกระทั่งร่างกายอ่อนแอเข่าทรุดลงบนพื้นท้อง วุ่นวายไปทั้งบ้านทุกคนต่างเข้ามาดูอาการท่านเจ้าสัว ทว่ากลับถูกรณภพดึงออกไปให้พ้นทาง
“ยม! บอกคนรถให้เอารถออกเร็วเข้า ฉันจะพาพ่อไปโรงพยาบาล เร็วเข้าสิ จะยืนมองหน้าอยู่ทำไม รีบไปสิ!!”
ตะคอกใส่อีกหนเด็กยมถึงรีบกุลีกุจอลงไปด้านล่าง
รณภพร้อนใจมากรีบอุ้มบิดาขึ้นพาลงไปยังข้างล่างขึ้นรถพาไปยังโรงพยาบาล เฟื่องลดาห่วงใยอุ้มลูกตามเข้ามาด้วยทว่าถูกเขากีดกันไม่ให้ไปเสนอหน้าด้านหน้าห้องไอซียู หล่อนจึงแอบหลบมานั่งร้องไห้กอดลูกอยู่บันไดหนีไฟ คอยโทษตัวเองว่าเป็นต้นเหตุทำให้เกิดเรื่อง
ทำไมต้องเกิดมาเป็นภาระทุกคนด้วยนะ บางที… ถ้าไม่มีหล่อนสักคนชีวิตทุกคนอาจจะมีความสุขมากยิ่งขึ้น
เฟื่องลดาอ้างว้างใจมองไปทางไหนก็ไม่เหลือใครให้กอดเลยใบหน้าเปื้อนน้ำตาร้องไห้กอดลูก สอนลูกให้ลุกขึ้นยืนแม้หัวใจดวงน้อยจะกำลังแหลกสลายกลายเป็นผุยผง แต่ก็ฝืนยิ้มเพราะมีลูกคอยเป็นกำลังใจให้ ใบหน้าสวยหันไปมองประตูหนีไฟที่ถูกเปิดออกด้วยฝีมือป้าแม่บ้าน “ป้านงค์ คุณท่านฟื้นหรือยังคะ หมอว่ายังไงบ้าง”
“ฉันจะไม่ตอบอะไรทั้งนั้น ถ้าท่านเป็นอะไรไปขอให้รู้ว่าทั้งหมดเป็นความผิดของนังกาฝากอย่างแก! และถ้าหากแกละอายใจก็ไปจากชีวิตของเจ้านายฉันซะ อยู่ต่อไปก็มีแต่สร้างปัญหา ฉันเกลียดแกมากพอๆ กับที่คุณภพเกลียด รู้ไว้ซะด้วย” ด่ากราดก่อนจะแย่งคุณหนูน้อยขึ้นมาอุ้ม
“อย่า ป้าจะเอาลูกเฟื่องไปไหน”
“คุณภพให้ฉันมาพาคุณหนูไปพักข้างใน ส่วนหล่อนจะไปไหนก็ไปไม่ต้องโผล่หน้าไปให้คุณๆ เขาเห็นอีก!” ป้าแกตะคอกใส่อุ้มเด็กไป ทิ้งแม่ของเด็กให้นั่งร้องไห้เป็นบ้าเป็นหลังอยู่ในชั้นบันไดหนีไฟ ให้มันนั่งอยู่นั่นแหละเผื่อไฟไหม้มันจะได้หนีไปคนแรก หนีไปไกลๆ แล้วไม่ต้องกลับมาเหยียบที่นี่อีกก็ยิ่งดี
เฟื่องลดาไม่กล้าเข้าไปสู้หน้ากับใครตามที่ป้านงค์ขู่ไว้ คอยแอบยืนมองจากมุมไกลหรือไม่ก็ถามอาการจากนางพยาบาลที่เดินเข้าๆ ออกๆ บริเวณนั้น ใจหล่อนบางและชาไปหมด เริ่มรู้สึกว่าตัวเองกลายเป็นตัวปัญหาของทุกคน เฟื่องลดาเดินร้องไห้ออกมาจากโรงพยาบาลตามข้างถนนไปเรื่อยๆ อย่างไร้จุดหมาย คอยคิดถึงอนาคตว่าชีวิตตัวเองจะเอายังไงต่อดี และในช่วงหนึ่งของการเดินสายตาหล่อนก็มองไปเห็นป้ายเล็กๆ ประกาศขายประกันหอพักจ่ายห้าพันพร้อมเข้าอยู่ได้ทันที หล่อนดึงกระดาษแผ่นนั้นมาพับเก็บใส่ถุงเสื้อ เก็บไว้… เผื่อเร็วๆ นี้จะย้ายออกมา
Latest chapter
นักธุรกิจพ่อลูกอ่อน ตอนพิเศษ 4 - จบบริบูรณ์
4ใกล้จะถึงกำหนดคลอดลูกคนที่สองแล้ว รณภพตื่นเต้นมากกว่าภรรยาเสียอีก จัดเตรียมกระเป๋าไว้ตั้งแต่อายุครรภ์เข้าสู่เดือนที่แปด เป็นกังวลว่าถ้าหากภรรยาคลอดก่อนกำหนดหรือรีบมากๆ จะลืมของสำคัญ เขาจัดไปหมดแม้กระทั่งตุ๊กตายังเอาไปด้วย ตั้งใจจะวางไว้ข้างหมอนให้ภรรยาได้เห็นว่ามีหมีน้อยๆ คอยให้กำลังใจ เขากลัวหล่อนจะมีภาพคลอดลูกคนแรกติดตาจึงดูแลทุกอย่างเป็นอย่างดี จัดหาห้องพักที่ดีที่สุด หมอที่เก่งที่สุด และการดูแลในระดับดีเยี่ยม ยอมทุ่มเทจ่ายค่าคลอดลูกรวมกันหลายล้านญาติๆ ต่างทยอยมาเยี่ยมตั้งแต่อยู่บ้าน เขาให้คนขับรถไปรับแม่ฟ้ากับน้องฟางที่อยุธยามาให้กำลังใจเฟื่องลดาด้วยอายุครรภ์ของเฟื่องลดามากกว่าเก้าเดือน แต่ลูกชายตัวน้อยยังไม่มีวี่แววจะอยากออกมาดูโลกภายนอก คุณหมอจึงแนะนำให้ผ่าคลอด มันฟังดูน่ากลัวมากสำหรับผู้ชายทั้งแท่งอย่างเขา“ไม่ต้องกลัวนะ ฉันจะเข้าไปในห้องคลอดด้วย” รณภพลากเก้าอี้เข้ามานั่งเฝ้าเตียง บางครั้งก็กลัวบางครั้งก็ตื่นเต้น ถ่ายรูป ถ่ายวิดีโอเก็บบรรยากาศห้องพักฟื้นไว้และนับเวลารอเจอน้องกราฟเขาตั้งชื่อลูกชายคนที่สองว่า ‘กราฟิก’ ไม่มีความหมายอะไรพิเศษ แค่อยากให้คล้องจองกับพี่กัปตันจึงเล
นักธุรกิจพ่อลูกอ่อน ตอนพิเศษ 3
3 “กีฬา กีฬา เป็นยาวิเศษ ฮาไฮ ฮาไฮ!” ทีมเชียร์รัวกลองสนามหญ้าเทียมโซนบีมีสาวๆ หยุดมองมากเป็นพิเศษเพราะนักเตะในสนามล้วนมีหน้าตาเกรดเอ หล่อเหมือนดารากันทุกคนแถมกล้ามยังแน่น วิ่งไล่บอลเหมือนม้าสู้ศึกแรงดีไม่มีตก เป็นศึกแห่งศักดิ์ศรีระหว่างรณภพกับผองเพื่อนและหนุ่มๆ สถาปนิกจากบริษัทไทยออลสตาร์ นำทีมโดยคุณพ่อลูกหนึ่งอย่าง ภูดิศ หรือพี่หมอกพักหลังร่วมธุรกิจกันหลายอย่าง สนิทกันเหมือนญาติพี่น้อง ทว่ารณภพอยากทำอะไรที่มันมากกว่านั้น ก็เลยไปท้าพี่เขาแข่งบอล ถ้าเขาแพ้จะขอถอนตัวแล้วเลิกตื๊อพี่หมอกอีกตลอดชีวิตแต่ถ้าชนะ พี่หมอกต้องทำโปรเจ็คร่วมกันกับบริษัทเขาพี่หมอกรับคำท้าเพราะเป็นนักบอลเก่าและชอบออกกำลังกายเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว แท็กทีมเพื่อนฝูงกล้ามโตมาเต็มแน่นสนาม ตัดภาพมาที่ทีมเขาสิ ผู้รักษาประตูเป็นไอ้สารวัตรหมี กองหน้าเป็นไอ้รัน สองคนนี้ทำผลงานได้แย่ที่สุดในทีมเล่นเหมือนถูกบังคับก็บังคับพวกมันจริงๆ นั่นแหละ แต่เขาก็ติดสินบนไปแล้วไม่น่าจะมีปัญหา รณภพวิ่งไล่บอลหอบหายใจถี่กระชั้นกดดันเนื่องจากใกล้หมดเวลาครึ่งแรกแล้ว เขาโมโห ด่ากราดเพื่อนร่วมทีม“ไอ้หมี มึงมีสมาธิหน่อยสิวะ กูให้มึงเฝ้า
นักธุรกิจพ่อลูกอ่อน ตอนพิเศษ 2
2แท็กซี่มาส่งที่สนามบินเชียงใหม่ก่อนถึงเวลาขึ้นเครื่องสองชั่วโมง จึงมีเวลาเดินเล่น กินข้าว ซื้อของฝากกลับกรุงเทพ“คุณภพ ซื้ออะไรมาเยอะแยะขนาดนั้นคะ น้ำหนักจะเกินหรือเปล่า” เฟื่องลดากำลังเหม่อได้ที่มาได้สติตอนที่ลูกวิ่งเข้ามาเกาะขา เอียงใบหน้าไปมองก็เห็นพ่อของลูกถือถุงแคปหมูกับของฝากอื่นๆ พะรุงพะรังมาเต็มมือ เขาอุ้มลูกพาไปซื้อน้ำซื้อขนม ให้หล่อนนั่งรออยู่หน้าเกทขณะรอช่วงบอร์ดดิ้งไทม์กลับกรุงเทพลูกน้อยได้ขนมมาหนึ่งชิ้น กัดกินกรุบๆ ซุกหน้าซบบนหน้าขา เฟื่องลดาต้องอุ้มดึงแกขึ้นมานั่งบนตักช่วยเช็ดคราบเลอะ“ไม่รู้จะซื้ออะไรกลับไปฝากคนที่บ้าน เราน่าจะแวะร้านของฝากก่อนเข้าสนามบินเนอะ จะได้ซื้อใส่กระเป๋าโหลดใต้เครื่อง”“แค่นี้ก็เยอะแล้วค่ะ” ยื่นมือออกไปจะช่วยถือ“ไม่เป็นไร” เขาปฏิเสธ ย้ายมานั่งลงข้างเฟื่องลดาแล้วมัดปากถุงของฝากรวมกัน อีกไม่ถึงสิบนาทีก็จะถึงเวลาเรียกขึ้นเครื่องแล้ว เขาต้องถือถุงพวกนี้กับกระเป๋าใบเล็กของตัวเองแล้วก็เมีย ช่วงบ่ายคนพลุกพล่านมาก ยิ่งเวลาใกล้จะเรียกขึ้นเครื่องคนก็ยิ่งเยอะเป็นพิเศษ เก้าอี้ว่างแทบไม่เหลือเลยหลายคนต้องยืนรอ“แหวนไปไหน?” เขาเงียบไปนานมากกว่าจะทักถาม หล
นักธุรกิจพ่อลูกอ่อน ตอนพิเศษ 1
ตอนพิเศษถ้าหากถามว่าความรู้สึกดีๆ ที่เขามีให้เฟื่องลดาเกิดขึ้นตั้งแต่ตอนไหน เขาคงจะขอเวลานอกสักครึ่งชั่วโมงเพื่อลำดับเหตุการณ์และความรู้สึก ก่อนจะหันไปมองคนถามและตอบว่า ‘ไม่รู้’เขาไม่รู้เลยว่าเริ่มรักหล่อนตั้งแต่เมื่อไหร่ ไม่รู้ว่าเปิดใจให้ตอนไหน สิ่งเดียวที่เขารู้คือไม่ว่าเขาจะรู้สึกดี รู้สึกแย่ หรือชีวิตประสบพบเจออะไรร้ายแรงมากแค่ไหนมองกลับมาก็จะยังเห็นหล่อนคอยยืนรออยู่ข้างหลัง หล่อนรอคอยเขาอย่างใจจดใจจ่อ คอยส่งกำลังใจมาให้ แม้ว่าสถานะของหล่อนนั้นจะอยู่ในจุดไร้ตัวตนเขามันก็แค่ผู้ชายเห็นแก่ตัวคนหนึ่งที่มองหล่อนไว้ว่าไม่คู่ควร ไม่ต้องการจะให้คุณค่าให้ราคาอะไร แค่อยากเก็บไว้ใช้งานเวลามีความต้องการ รวมไปถึงใช้หล่อนให้ช่วยเลี้ยงลูกชาย คิดแค่นี้ ในหัวสมองของเขาเค้นความคิดชั่วร้ายออกมาได้เท่านี้จริงๆหลายคนอาจมองว่าความรักของเขาเกิดจากความสงสาร ว่าหล่อนป่วย ก็ใช่ เพราะหลังจากเขารู้ความจริงก็พยายามใจดีขึ้นทั้งที่เนื้อแท้ของเขาไม่เคยต้องพูดจาดีกับใครเลยการมีเงินทองมากมายทำให้เขาไม่สามารถเข้าถึงหัวใจของใครได้ ไม่พอใจอะไรก็ใช้เงินใช้อำนาจเข้าสู้ จึงเป็นเหตุให้หน้าที่การงานสะดุดเพราะถูกเกล
นักธุรกิจพ่อลูกอ่อน บทส่งท้าย
บทส่งท้ายฟ้าหลังฝนสวยงามเสมอ เมื่อไหร่ที่เมฆหมอกจางไปสายรุ้งก็จะมาทักทาย ชีวิตของเฟื่องลดามีความสุขมากยิ่งขึ้นนับจากวันที่กลับจากเชียงใหม่ รณภพให้ทุกอย่างที่หล่อนต้องการและสบายใจอยากได้ เขาให้เวลา ให้ความรัก ให้ความมั่นใจ จัดงานแต่งแม้จะมีลูกสองคนแล้ว เขาเชิญครอบครัวทั้งทางพ่อและแม่หล่อนมาร่วมงาน จัดหารถรับส่ง ที่พัก แล้วก็คอยดูแลอุปการะครอบครัวพวกท่านให้กินอยู่สบายมากขึ้น ที่สำคัญคือเขายอมจดทะเบียนสมรสโดยไม่กลัวว่าหล่อนจะหลอกเอาสมบัติเขาครึ่งหนึ่ง เขาบอกว่าไม่หวง อยากให้หล่อนสบาย สามีน่ารักแบบนี้หล่อนจะไปไหนได้ รูปพรีเวดดิ้งวางเต็มบ้านเดินไปมุมไหนก็เจอ ครรภ์เฟื่องลดาใหญ่มากอีกเดือนเดียวก็ถึงกำหนดคลอดแล้ว สามีไม่ให้ไปทำงานให้อยู่บ้านทำอะไรเล็กๆ น้อยๆ กับลูกชาย เขากลัวหล่อนเบื่อก็แนะนำให้กลับไปทำวิดีโอเล็กๆ น้อยลงยูทูบ รีวิวเครื่องสำอาง รีวิวกระเป๋าแบรนด์เนมที่เขาขยันซื้อให้ไม่ขาดคุณแม่แขไขตื่นเต้นไม่แพ้กันกับเขาเตรียมหาของรับขวัญตั้งแต่หลานยังอยู่ในครรภ์รวมไปถึงญาติๆ ของเขาเช่นเดียวกัน ทุกคนต่างซื้อของฝากมากมายส่งมาให้ที่บ้าน แวะมาเยี่ยม มาถ่ายรูปกับหล่อน ยังไม่ถึงกำหนดคลอดเลยแต่สาม
นักธุรกิจพ่อลูกอ่อน บทที่ 22/2 รอคำว่ารัก
ในห้องนอนของรีสอร์ตรณภพได้รับกุญแจสำรองจากอาชวินเพื่อไขเข้ามาโดยไม่กวนเฟื่องลดาเพราะตอนนี้ก็เกือบเที่ยงคืนแล้ว นางฟ้าตัวน้อยของเขานอนหลับตามคาด ลูกน้อยก็นอนหลับอยู่ข้างๆ ขวดนมยังวางอยู่ข้างเตียงเย็นหมดแล้วคาดว่าทั้งสองน่าจะเข้านอนได้ราวหนึ่งชั่วโมงรณภพเดินอ้อมมาอุ้มลูกพาไปนอนเตียงสำหรับเด็กให้สบายตัว ก่อนจะกลับมานั่งบนขอบเตียงกว้างโน้มใบหน้าลงจูบหน้าท้อง“พี่กัปตันเข้านอนแล้วนะ มาม๊าก็หลับแล้ว เหลือแค่ป๊ะป๋าอยู่คุยกับหนู ป๊ะป๋าอยากเจอหน้าหนูนะลูกรีบโตไวๆ นะ ป๊ะป๋ารักหนู รักพี่กัปตัน รักมาม๊ามากนะครับ”อุ้งมือใหญ่วางแนบลงบนหน้าท้องที่มีชุดนอนเบาบางขวางกั้น รณภพน้ำตาปริ่มๆ ขอบก้มหน้าลงจูบลูกอีกครั้ง ก่อนจะเคลื่อนกายกำยำขึ้นมานอนกอดเฟื่องลดาฝังใบหน้าลงจูบบนหน้าผากนวลผ่อง‘เฟื่องเสียเลือดเยอะมาก หมอบอกว่าเฟื่องกำลังจะไปจากเราแล้ว แต่เพราะกัปตัน เพราะได้ยินเสียงลูก เฟื่องถึงกลับมามีชีวิต เฟื่องตายไปแล้วครั้งหนึ่ง ถ้าหากเป็นอะไรไปอีกแล้วลูกจะอยู่ยังไง เฟื่องถึงเลือกทิ้งลูกไว้กับเราไงคะ เข้าใจหรือเปล่าว่าเฟื่องอยากให้ลูกอยู่กับคุณภพ…’“ผู้หญิงใจร้าย เจ็บหนักมากขนาดนี้ทำไมถึงไม่ยอมบอกอะไรเล
นักธุรกิจพ่อลูกอ่อน บทที่ 6/1 ซ่อนความเจ็บปวด
เขาเกลียดที่สุดคือการเป็นผู้แพ้กับการถูกหักหลัง! รณภพมีปัญหาเรื่องงานหลายอย่าง ราวกับกำลังถูกคนบางกลุ่มกลั่นแกล้ง อย่างเช่นเรื่องล่าสุดที่มีปัญหาก็คือโครงการใหม่แกะกล่องที่ยื่นเข้าที่ประชุมผ่านแล้วขั้นแรกเหลืออนุมัติวงเงินก้อนแรกมาใช้จ่าย เขาเล็งที่ดินแปล
Last Updated : 2026-03-17นักธุรกิจพ่อลูกอ่อน บทที่ 9/2 รอยแผลกลางใจ
รถเมล์ราคาประหยัดก็จริงแต่คนขับชอบขับเร็วเหมือนไปโกรธใครมา จะขึ้นจะลงทีลากกระเป๋าตัวแทบไถลล้มหน้าคว่ำ เฟื่องลดาเดินทางมาจนใกล้ถึงบ้านนั่งวินมอเตอร์ไซค์กอดกระเป๋าลากไว้ ค่าวินสิบบาท หล่อนยืนจ่ายหน้าบ้านและในขณะนั้นเองรถของรณภพก็เพิ่งมาถึงบ้าน เขากดรีโมตอัตโนมัติเปิดและขับด้วยความเร็วเข้าในบ้าน ทำเ
Last Updated : 2026-03-21นักธุรกิจพ่อลูกอ่อน บทที่ 8/4 ปรับความเข้าใจ
‘นี่เธอ! เธอนั่นแหละ ชื่ออะไร เป็นเพื่อนกับน้องเอยใช่ไหม’ เป็นเสียงของรณภพไม่ผิดแน่แม้จะไม่ได้เห็นหน้าแต่หล่อนก็จำได้ เฟื่องลดาจำได้ว่านั่นเป็นครั้งแรกที่เขาคุยกับหล่อนราวสามปีก่อน หล่อนหันกลับมามองแล้วพยักหน้ารับ เขาใช้เวลาไม่กี่วินาทีในการค้นหาอะไรบางอย่างยื่นมาตรงห
Last Updated : 2026-03-20นักธุรกิจพ่อลูกอ่อน บทที่ 6/4 ซ่อนความเจ็บปวด
สวยจัง ก่อนออกจากร้านก็ไม่วายชมตัวเองให้มีกำลังใจหล่อนตั้งใจจะกลับโรงแรมทว่าฉุกคิดขึ้นได้ว่าลืมซื้อเครื่องสำอาง ดูเวลาเห็นว่าเพิ่งจะห้าโมงครึ่งจึงรีบเดินไปเซเว่นเฟื่องลดาอารมณ์ดี ฮึมฮัมร้องเพลง มือเล็กหิ้วตะกร้าข้างในมีขนม นม ของกินจุกจิกหลายอย่างแล้วก็เครื่องสําอางราคาปร
Last Updated : 2026-03-18
You may also like
เด็กมันยั่ว BAD LOVE
ลำเจียก58.2K viewsเสือร้ายพ่ายเมีย
ลำเจียก188.0K viewsแรงรักสยบแรงแค้น
นครแสงจันทร์46.1K viewsท่านประธานร้อนเร่า (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น43.2K viewsคืนเร่าร้อน Just One Night
เฮียกังฟู1.5K viewsตำให้นัวรัวให้ลึก
อลิซาเบธ ลี222 viewsเพื่อนร้ายทวงรัก
Duangkwan2.3K viewsพ่ายรักเธอคนเดิม
Oukunaz/โอคุนาซ138 views
