เข้าสู่ระบบ"แอ็กชัน" หลินซิงอยู่ในชุดผ้าไหมบางเบาสีแดงเพลิงที่แทบจะมองทะลุเห็นผิวเนียนละเอียดด้านใน เธอเดินนวยนาดเข้าหาท่านอ๋องผู้ที่นั่งอยู่หลังโต๊ะทรงงานด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยเสน่ห์ลุ่มหลง"ท่านอ๋อง ทรงงานหนักมาทั้งวันแล้ว ให้หม่อมฉันช่วยผ่อนคลายความเครียดขึงให้นะเพคะ"หลินซิงเดินไปหยุดอยู่เบื้องหลังท่านอ๋อง เธอใช้ปลายนิ้วเรียวงามลากไล้จากบ่าแกร่งลงมาที่หน้าอกช้าๆ ก่อนจะโน้มตัวลงกระซิบที่ข้างหูพ่นลมหายใจอุ่นๆรดต้นคอของเขาจนท่านอ๋องต้องหลับตาลงอย่างเคลิบเคลิ้ม เธอใช้ทักษะการใช้ปากที่ถูกฝึกมาอย่างหนักจากพวกทหารชั้นเลว แต่ครั้งนี้เธอเปลี่ยนมันให้กลายเป็นความนุ่มนวลและเย้ายวนที่สุดเธออ้อมมาด้านหน้าแล้วทรุดกายลงนั่งคุกเข่าระหว่างขาของท่านอ๋อง หลินซิงช้อนสายตาขึ้นมองด้วยความออดอ้อนพลางใช้มือเรียวค่อยๆ ปลดสายคาดเอวของเขาออกช้าๆ เมื่อมังกรยักษ์ของท่านอ๋องดีดตัวออกมา หลินซิงไม่ได้มีท่าทีตกใจ แต่เธอกลับแลบลิ้นสีชมพูละเลียดเลียจากส่วนฐานขึ้นไปถึงส่วนปลายอย่างแผ่วเบาราวกับกำลังชิมขนมหวานชั้นเลิศ"อื้ม หลันฮวา เจ้าดีมาก" ท่านอ๋องครางออกมาด้วยความเสียวซ่าน มือของเขาขยุ้มลงบนกลุ่มผมของเธอหลินซิงไม่ตอบ แต่เ
นายทหารคนแรกปลดกางเกงออกทันที เขาจับขาของหลินซิงแยกออกกว้างแล้ว กระแทกท่อนลำที่แข็งขืนเข้าสู่ร่องรักที่แดงก่ำจากการศึกครั้งก่อนรวดเดียวจนมิด"อ๊ะ อ๊าา" หลินซิงร้องครางออกมาจริงๆ ความอัดแน่นที่สอดแทรกเข้ามาทำให้เธอสะดุ้งสุดตัว ทหารคนแรกโถมแรงกระแทกใส่ไม่ยั้งเสียงเนื้อกระทบกันดังกึกก้องท่ามกลางเสียงเชียร์ของทหารคนอื่นๆ หลินซิงส่ายหน้าไปมาบนพื้นฟางที่หยาบระคายผิว หลังของเธอเสียดสีกับฟางจนขึ้นรอยแดงทหารคนแรกเร่งจังหวะจนถึงขีดสุดก่อนจะคำรามออกมาแล้วปลด ปล่อยน้ำรักอุ่นๆเข้าไปในตัวเธอจนล้น เขาถอนตัวออกอย่างรวดเร็วเพื่อให้ทหารคนถัดไปที่ยืนรอคิวอยู่เข้ามารับช่วงต่อทันทีทันทีที่ทหารคนแรกถอนตัวออกไป น้ำรักสีขาวขุ่นยังคงไหลย้อนออกมาจากร่องรักของหลินซิงชโลมโคนขาของเธอจนวาววับ แต่เธอยังไม่ทันได้พักหายใจ ทหารคนที่สองและสามก็พุ่งเข้าหาเธอราวกับสัตว์ป่าที่พากันแย่งเหยื่อทหารคนที่สองซึ่งมีรูปร่างอ้วนท้วนและส่งกลิ่นเหล้าคละคลุ้ง คว้าหมับเข้าที่กลุ่มผมของหลินซิงแล้วกระชากให้เธอเงยหน้าขึ้นอย่างรุนแรง เขาควักตัวตนที่สั่นระริกออกมาจ่อที่ริมฝีปากของเธอ"ดูดมันซะ ถ้าไม่อยากให้ข้าตัดลิ้นเจ้าทิ้ง"เธอจำใจอ้า
ในยุคสงครามชิงแผ่นดิน หลินซิงเป็นแสตนด์อินในบท หลันฮวาท่านหญิงผู้สูงศักดิ์จากแคว้นที่พ่ายแพ้สงคราม เธอถูกกวาดต้อนมายังค่ายทหารในฐานะเชลยชั้นต่ำ ชีวิตที่เคยอยู่บนหอคอยงาช้างกลับต้องดิ่งลงสู่ขุมนรก ถูกย่ำยีศักดิ์ศรีครั้งแล้วครั้งเล่า ทว่าความเจ็บปวดเปลี่ยนเป็นแรงผลักดัน เธอใช้เรือนร่างและสติปัญญา ไต่เต้าจากทาสกามขึ้นสู่ตำแหน่งฮองเฮาผู้กุมอำนาจเหนือชายทั่งแผ่นดิน เพื่อรอคอยวันที่จะลากทุกคนที่เคยข่มเหงเธอมาลงทัณฑ์ให้สาสม ฉากสำคัญที่หลินซิงต้องแสดง มีสามฉาก ฉากแรกหลันฮวาถูกนำตัวมาให้แก่แม่ทัพกู่ผู้เหี้ยมโหด นางถูกพันธนาการในสภาพกึ่งเปลือยเพื่อตรวจสอบคุณภาพ ก่อนที่แม่ทัพจะใช้กำลังบังคับขืนใจนางเป็นคนแรกในฐานะของสมนาคุณจากการชนะสงคราม ฉากที่สอง งานเลี้ยงในนรก หลังจากแม่ทัพเบื่อหน่าย หลันฮวาถูกโยนลงกลางวงล้อมของเหล่านายทหารนับสิบที่หิวกระหายสตรีมานานแรมปี นางต้องรับศึกหนักจากชายฉกรรจ์คนแล้วคนเล่าท่ามกลางเสียงหัวเราะเยาะหยัน ฉากที่สาม บันไดสู่บัลลังก์ เป็นตอนที่หลันฮวาใช้อุบายจนได้เข้าหาท่านอ๋องนางไม่ได้ถูกบังคับแต่เป็นฝ่ายเสนอตัวอย่างมีชั้นเชิง นางใช้ทักษะกามารมณ์ที่เรียนรู้มาจากนร
หลินซิงพยายามสะอื้นไห้ ร่างของเธอโยกไหวไปตามแรงเชือกที่พันธนาการแขนและขาเข้าหากันจนเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว นายพลโชหยิบ แส้ม้าด้ามไม้สลักลายขึ้นมาอีกครั้ง เขาใช้ปลายแส้ที่นุ่มนวลลากไล้ไปตามยอดอกที่บวมเป่งจากการถูกกระตุ้นก่อนหน้า"อื้อออ ท่านนายพล อย่า" หลินซิงครางสั่นระริกเมื่อปลายแส้ปัดป่ายยอดอกซ้ำๆอย่างยั่วเย้าทันใดนั้น นายพลโชพลิกด้ามแส้ที่เป็นไม้เรียวมันวาว มาจ่อที่ปากทางรักที่ยังคงขมิบตอดรัดน้ำรักที่เอ่อล้น เขาค่อยๆกดด้ามไม้ที่เย็นเยียบและแข็งขืนเข้าไปช้าๆจนสุดความยาวของด้าม ก่อนจะเริ่มกระแทกกระทั้นอย่างรุนแรงและต่อเนื่อง"กรี๊ดดดด อ๊าาาาา"หลินซิงกรีดร้องจนสุดเสียง ร่างที่ถูกแขวนโยกคลอนไปตามแรงกระแทกของด้ามไม้ ด้ามแส้ที่แข็งกระด้างบดขยี้ผนังภายในที่บอบบางซ้ำแล้วซ้ำเล่า ความรู้สึกแปลกใหม่ที่ดิบเถื่อนกว่านิ้วมือทำให้เธอเสียวซ่านจนแทบเสียสติ หญิงสาวส่ายหน้าไปมาจนผมยาวสยายกลางอากาศ แววตาเลื่อนลอยมองเพดานขณะที่ร่างกายส่วนล่างถูกย่ำยีอย่างหนักหน่วง"คัท ภาพนี้แหละที่ผมต้องการ" ผู้กำกับจางสั่งการเสียงดัง "เจาะกล้องไปที่ช่วงล่าง ผมต้องการเห็นด้ามไม้ที่มุดเข้ามุดออกในร่องรักที่แดงก่ำนั่น
ในยุคสงครามกลางเมือง หลินซิงรับบทเป็นสแตนด์อินให้นางเอกในบทคุณหนูตระกูลสูงที่ถูกจับตัวมาเรียกค่าไถ่โดย นายพลโช รับบทโดยหลงเว่ย นักแสดงชายผู้หล่อเหลา ร่างกายมีกล้ามเนื้อแข็งแรงสวยงาม แต่แทนที่จะเรียกค่าไถ่นายพลโชกลับขังเธอไว้ในกรงทองเพื่อระบายความใคร่และทรมานจิตใจให้เธอเชื่องเหมือนสัตว์เลี้ยง"แอ็กชัน"ภายในห้องโถงกว้างที่ประดับด้วยผ้าม่านกำมะหยี่สีแดงเข้ม มีเพียงแสงเทียนเล่มโตที่ส่องสว่างสลัวๆ หลินซิงในชุดกี่เพ้าผ้าไหมสีขาวบริสุทธิ์ถูกจับมัดมือทั้งสองข้างไพ่หลังด้วยเชือกป่านเส้นหนา เธอถูกบังคับให้นั่งคุกเข่าอยู่บนพรมขนสัตว์หนานุ่มนายพลโชในชุดเครื่องแบบทหารเต็มยศเดินวนรอบตัวเธอช้าๆ เสียงรองเท้าบูทกระทบพื้นไม้ดังข่มขวัญ เขาใช้ปลายดาบเชยคางหลินซิงขึ้นมาสบตา "คุณหนูผู้น่าสงสาร อยู่ในกรงของผม คุณจะหนีไปไหนได้"นายพลโชวางดาบลงแล้วใช้มือหนากระชากคอเสื้อกี่เพ้าของหลินซิงจนกระดุมมุกกระเด็นหายไปในความมืด เผยให้เห็นเนินอกขาวเนียนที่กระ เพื่อมขึ้นลงด้วยความหวาดกลัว เขาหยิบเทียนไขที่กำลังละลายขึ้นมา แล้วค่อยๆเอียงให้น้ำตาเทียนร้อนๆ หยดลงบนหน้าท้องราบเรียบของเธอช้าๆ"อ๊ะ ฮึก อื้อออ"หลินซิงบิดกาย
"อ๊ะ อ๊าาา หลินหยาง มันสูงไป อื้อออ" หลินซิงร้องอุทานด้วยความตกใจ สองแขนรีบโอบรอบคอศิษย์หนุ่มไว้แน่น ขาขาวยาวเรียวในถุงน่องที่ขาดวิ่นเกี่ยวรัดเอวสอบของเขาเพื่อยึดเหนี่ยวหลินหยางไม่ตอบแต่ใช้การกระทำแทนคำพูด เขากระแทกสวนแก่นกายเข้าใส่ร่องรักที่ลอยเด่นอยู่กลางอากาศอย่างหนักหน่วง แรงเหวี่ยงจากการอุ้มกระแทกทำให้ตัวของหลินซิงลอยขึ้นลงตามจังหวะ ทุกครั้งที่เขาส่งแรงเข้าไปจนสุดลำรางของเธอจะกระแทกกับชั้นหนังสือจนเกิดเสียงดังปึงปึง เบาๆ "อาจารย์ ตัวอาจารย์นุ่มไปหมดเลยครับ" หลินหยางพึมพำชิดใบหูพลางรัวสะโพกใส่ไม่ยั้ง จังหวะนี้กระโปรงทรงเอของหลินซิงร่นขึ้นไปกองอยู่เหนือเอว เผยให้เห็นช่วงล่างที่เชื่อมต่อกันอย่างหยาบโลนท่ามกลางแสงไฟสลัวหลินซิงส่ายหน้าไปมาราวคนเสียสติ ผมสลวยที่เคยเกล้าไว้อย่างเป็นระเบียบหลุดรุ่ยปรกหน้าปรกตา ภายในกายของเธอบีบรัดตัวตนของเขาแน่นจนหลินหยางต้องซี้ดปากออกมาด้วยความเสียวซ่านเขาอุ้มหลินซิงที่ยังคงครางระงมเดินถอยไปชนชั้นหนังสืออีกฝั่ง ก่อนจะกดร่างเธอลงบนกองหนังสือประวัติศาสตร์ที่เพิ่งร่วงลงมา แล้วเริ่มบทรักที่รุนแรงขึ้นเรื่อยๆจนหลินซิงแทบจะสำลักความสุขสมกองหนังสือที่ร่วงก
ภายในโรงเตี๊ยมร้างที่ผนังไม้ผุพัง แสงจันทร์รำไรลอดผ่านรอยแตกของหลังคาลงมายังแท่นไม้กลางห้อง บรรยากาศเงียบสงัดจนได้ยินเสียงลมพัดผ่านแมกไม้ภายนอก ทีมงานจัดแสงให้ดูสลัวและดูลึกลับ เน้นเงาที่ทอดยาวบนพื้นเพื่อให้ภาพออกมาดูอันตรายและเร่าร้อน ตัวร้าย อาเฉิน ในชุดโจรป่าสีดำสนิท ผ้าปิดหน้าถูกดึงลงมาไว้ใ
ภาพที่โคลสอัพจับได้คือจังหวะที่ส่วนหัวหยักกระแทกอัดลงไปเน้นๆ ตรงปากทางที่บวมเป่ง เนื้ออ่อนที่แดงช้ำถูกบดขยี้ซ้ำๆ แรงกระแทกจากนักแสดงชายร่างยักษ์ทำให้ร่างกายส่วนล่างของหลินซิงขยับขึ้นลงตามจังหวะอย่างน่าสงสาร ขณะที่โซ่เหล็กเหนือหัวส่งเสียงเกรียวกราวสอดประสานกับเสียงครางที่ปนไปด้วยความทรมานจริงๆ ของเธอ
หวังอี้จือวางเธอลงบนโซฟาหนังตัวยาวแล้วโถมกายเข้าทันทีหาโดยไม่คิดจะรีรอ ความต้องการที่พลุ่งพล่านค้างคาจากการถ่ายทำถูกระเบิดออกมาในที่ลับตาคน รสรักครั้งนี้ไม่มีบทบังคับไม่มีมุมกล้อง มีเพียงพระเอกอันดับหนึ่งและสตั้นท์แมนสาวที่พร้อมจะรองรับอารมณ์ของเขาให้ถึงที่สุด ริมฝีปากร้อนผ่าวละเลียดขบเม้มไปตามไหปล
สองมือเรียวบางยื่นออกมาหวังคว้าศีรษะเขามาแนบชิดอกอิ่มให้เขาช่วยดูดเลียเพื่อบรรเทาความเสียวของช่วงล่าง โชคดีที่พระเอกหนุ่มยังอยู่ในบทบาทของตัวเองจึงขืนศีรษะออกห่างทำให้เมื่อดูจากกล้องคล้ายเธอผลักไสเขาเพื่อขัดขืน หวังอี้จือยังคงแสดงต่ออย่างดีเยี่ยม ส่วนหลินซิงความเสียวซ่านรัญจวนแทบทำให้เธอหลุดออกจาก





![เมียพลาดของคนเถื่อน [ซีรีส์ คนเถื่อน 4/4]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

