เข้าสู่ระบบแชร์
9. รับงานแม้บ้าน
ปรับปรุงล่าสุด:
2025-12-08 23:52:11เช้าวันถัดมาสโรชาก็มาทำงานด้วยชุดเดรสแขนกุดสีชมพู ตามที่รามีนต้องการแต่ก็ไม่ทิ้งความแซ่บ เพราะเธอก็ใส่กระโปรงสั้นเหนือเข่ามาแทน และก็เอาเสื้อสูทสีชมพูมาทับเสื้อแขนกุดข้างในของตัวเอง
“ว้าว น้องเอยวันนี้มาเช้าเชียวนะครับ” ชานนเอ่ยแซวขณะเดินเข้ามาที่โต๊ะทำงานของตัวเอง แล้วเจอสโรชานั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานก่อนแล้ว
“ก็กลัวคุณรามีนเขาจะว่าให้นี่คะเมื่อวานเจอเรื่องชุดไปไม่รู้วันนี้จะโดนอะไรอีก” สโรชาเอ่ยบอกออกไปแล้วลุกขึ้นเอาเอกสารไปให้กับชานนเพื่อเตรียมเอาไปให้รามีนในห้อง
“วันนี้เอยก็แต่งตัวเรียบร้อยดีออก คงไม่โดนแล้วล่ะครับ” ชานนเอ่ยบอก ก็มิวายเอ่ย แซวออกไปอย่างขำๆ
“หวังว่าคงเป็นอย่างนั้นนะคะ” สโรชาเอ่ยบอกออกไป
“อ่าวนั่น พูดถึงก็มาพอดี” ชานนเอ่ยบอกสโรชา แล้วลุกขึ้นไปยืนข้างๆสโรชา แล้วรอเจ้านายที่เดินเข้ามา
รามีนที่เดินออกมาจากลิฟต์ก็เดินตรงมาที่ห้องทำงานของตัวเอง แล้วเห็นชานนกับสโรชายืนอยู่ด้วยกันก่อนจะสำรวจมองการแต่งตัวของสโรชาที่ใส่เสื้อสูทสีชมพูมาอย่างเรียบร้อย แต่กระโปรงของเธอก็สั้นไปนิดในสายตาของเขา
“เป็นไงครับคุณราม เมื่อคืนถูกใจใช่ไหมครับ” พอรามีนเดินมาถึงชานนก็เอ่ยแซวเจ้านายของตัวเองออกไป
“อืม” รามีนเอ่ยตอบออกไปหน้านิ่ง แล้วใช้สายตาแลไปมองสโรชา
“ชานนเดี๋ยวเอากาแฟไปให้ผมด้วย” รามีนพูดกับชานนทั้งที่สายตายังแลมองสโรชาอยู่ ก่อนจะละสายตาแล้วเดินเข้าห้องไปทันที เพราะไม่อยากจะพูดคุยอะไรกับสโรชายิ่งเมื่อคืนเขาครางชื่อเธอออกมาตอนมีเซ็กส์กับเทย่า เขาก็ยังนึกถึงเธอ เขาจะต้องอยู่ห่างจาก สโรชามากกว่านี้
สโรชาก็มองตามร่างของรามีน แล้วหันมาถามชานนกับเรื่องที่เขาแซวรามีนเมื่อกี้ เพราะเธอสกัดยัยนานาไปแล้ว แล้วใครไปสนุกกับเขาอีก
“เมื่อคืนคุณรามีนเขาไปสนุกกับสาวๆมาหรอคะพี่นน”สโรชาถามออกไปอย่างอยากรู้
“ใช่ เมื่อคืนถ้าพี่ติดต่อคุณเทย่าไม่ได้ พี่ต้องโดนคุณรามโวยแน่เพราะคนที่พี่ไปติดต่อไว้ดันมาติดงาน” ชานนเอ่ยบอกออกไปอย่างไม่คิดอะไร
“อ่อๆ พยายามดีนะคะ ขนาดอีกคนไม่ว่างก็หาอีกคนให้พี่นนนี่ก็เป็นลูกน้องที่ดีจริงๆเลยนะคะ” สโรชาพูดออกไปแล้วแอบแขวะชานนไป
“นี่เราชมพี่หรือว่าพี่เนี่ย ฮ่าๆ” ชานนเอ่ยบอกออกไป แล้วก็นั่งจัดเตรียมเอกสารที่ต้องเอาให้รามีนเซ็น
“เอยช่วยชงกาแฟให้คุณรามีนแทนพี่ที จำได้ใช่ไหมว่าใส่อะไร” ชานนเอ่ยบอกออกไป ขณะจัดเรียงเอกสารอยู่ เพราะเมื่อวานเขาสอนงานกับสโรชาเกือบจะหมดแล้ว
“จำได้ค่ะ” สโรชาเอ่ยบอกออกไป แล้วเดินเข้าไปชงกาแฟให้กับรามีนในห้องครัวที่อยู่ข้างๆโต๊ะของเธอ
“อยากมากเลยรึไง ทีฉันอ่อยทำไมคุณไม่สนห๊ะ” สโรชาพูดไปก็ใส่น้ำตาลลงในถ้วยกาแฟหลายช้อนอย่างลืมตัว
“คนบ้า ไอ้หื่น ไอ้เย็นชา ไอ้หน้านิ่ง” สโรชาพูดไปก็ตักเกลือใส่ลงไปด้วย
“ว้าย ลืมจนได้” สโรชาพูดออกไป เมื่อคิดได้ว่าชงกาแฟผิดจึงรีบทำใหม่แล้วก็เอากาแฟไปให้กับรามีนในห้องทำงาน
“นี่กาแฟค่ะคุณรามีน” พอเข้ามาถึงในห้อง สโรชาก็เอากาแฟวางลงบนโต๊ะทำงานของรามีน แล้วมองดูรามีนที่ไม่พูดอะไรกับเธอเลยสักคำ
“อยากจะทานอะไรไหมคะ เอยจะได้หามาให้” สโรชาเอ่ยถามออกไปเมื่อเขาไม่พูดกับเธอ เธอก็พูดกับเขาเองก็ได้
“ผมดูหิวมากเลยรึไง” รามีนพูดออกไป แล้วจ้องมองหน้าของสโรชา
“อ่อ เปล่าค่ะ” สโรชาพูดออกไป ก็เดินออกไปทันที จนรามีนอึ้งที่สโรชากล้าสะบัดตัวหนีออกไป ทั้งๆที่เขากำลังคุยกับเธออยู่ รามีนพยายามสงบอารมณ์ไม่ให้ตัวเองโมโห จากนั้นก็กลับมาอ่านเอกสารต่อ จนกระทั่งชานนเข้ามาในห้องทำงานพร้อมกับเอกสารกองโต
“ชานน วันนี้นอกจากเซ็นเอกสารพวกนี้แล้วฉันไม่มีอะไรต่อแล้วใช่ไหม” รามีนเอ่ยถามออกไป
“ครับคุณราม คุณรามมีอะไรไหมครับ” ชานนเอ่ยถามออกไป เมื่อเห็นรามีนเอ่ยถามตารางงานจากเขา
“นายช่วยหาแม่บ้านไปแทนป้าแววสักสองสามวันนะ พอดีป้าแววเขาขอลากลับต่างจังหวัด เริ่มเย็นนี้เลยละกัน” รามีนเอ่ยบอกออกไป เพราะเขาต้องมีแม่บ้านคอยดูแลเรื่องเสื้อผ้าและอาหารเช้าให้กับเขาทุกๆวัน
“ได้ครับคุณราม เดี๋ยวเย็นนี้ผมจะหาแม่บ้านให้นะครับ งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ” ชานนเอ่ยบอกออกไปแล้วเดินออกจากห้องไป
จากนั้นรามีนก็จัดการเซ็นเอกสารต่อ แต่ก็ต้องสะดุดเมื่อมองไปที่แก้วกาแฟของสโรชา
“เมื่อไหร่เธอจะออกไปจากหัวของฉันสักทีสโรชา” รามีนพูดไป ก็ขยี้ผมของตัวเองอย่างรำคาญ ต่อไปเขาต้องอยู่ให้ห่างยัยนี่ซะแล้วไม่งั้นเขาได้วุ่นวายแน่ รามีนคิดในใจก่อนจะกดโทรศัพท์หาเพื่อนสนิทของเขา
“ฮัลโหล ไอ้คุณชายเย็นชา วันนี้มีอะไรถึงโทรหาฉันได้วะ” พีรพลเจ้าของคลับและโรงแรมชื่อดังเอ่ยถามเพื่อนหนุ่มออกไปอย่างแซวๆ
“เย็นนี้ฉันจะไปคลับแกบอกไอ้ชาร์ลด้วย” รามีนพูดออกไปเพราะเขาอยากจะไประบายอารมณ์ดื่มให้เมาจนลืมเรื่องบ้าๆนี่
“เออๆ เดี๋ยวฉันบอกมันให้ เย็นนี้เจอกันไอ้เพื่อนยาก” พีรพลเอ่ยบอกออกไป
“เออ เย็นนี้เจอกัน” รามีนบอกออกไป ก็กดวางสายไป
“น้องเอยครับ พอจะรู้จักแม่บ้านที่ไหนบ้างไหม พอดีคุณรามเขาจะจ้างสักสองสามวันน่ะ” ชานนเอ่ยถามสโรชา เพราะเขาลองหาดูแล้วแต่ก็ไม่มีใครว่าง
“แม่บ้านหรอคะ ไม่รู้จักหรอกค่ะ ถ้าหาไม่ได้เดี๋ยวเอยไปทำแทนก็ได้นะคะ” สโรชาเอ่ยบอกออกไปเพราะเธออยากจะไปเห็นบ้านของรามีนเต็มแก่
“จริงนะ น้องเอยทำได้แน่นะครับงานแม่บ้านมันหนักนะ” ชานนเอ่ยถามย้ำ
“ได้สิคะ เห็นแบบนี้เอยก็ทำงานบ้านเป็นทุกอย่างนะคะ” สโรชาเอ่ยบอกออกไป
“โอเค งั้นเริ่มเย็นนี้เลย น้องเอยทำตามตารางนี้นะพี่จัดไว้แล้ว” ชานนเอ่ยออกไปอย่างโล่งใจ เมื่อสโรชาเอ่ยว่าจะไปเป็นแม่บ้านให้ พร้อมกับเอากระดาษและกุญแจบ้านส่งให้กับสโรชา
“ค่ะ เดี๋ยวเอยจัดการเองค่ะ” สโรชาเอ่ยบอกออกไปแล้วยิ้มๆ
บทล่าสุด
นางซินเริงรัก ตอนจบ...มีความสุข
“เป็นไง พี่ทรมานเอยแบบนี้ถูกใจรึเปล่าคนดี”รามีนเอ่ยถามไปก็เพิ่มจากหนึ่งนิ้วเป็นสองนิ้ว แล้วเขาก็จัดการแทงนิ้วเข้าออกเหมือนว่ามันคือท่อนเอ็นของเขาซะเอง “อ้ะ อ้ะ อ้ะ อ้ะ อ้ะ” สโรชาก็ครางไม่หยุด ก่อนจะยื่นหน้าไปจูบปากกับรามีนก่อนจะค่อยๆเอามือโน้มคอของรามีนจูบอย่างดูดดื่ม “อืม จ๊วบ จ๊วบ แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ” ทั้งเสียงจูบและเสียงนิ้วของรามีนแทงเข้าออกอยู่ในร่องสาว ก็ดังขึ้นมาอย่างไม่มีใครยอมใคร รามีนถอนจูบจากร่างบางมาก็ตั้งหน้าซอยนิ้วมือใส่ร่างบางอย่างเร็ว จนสโรชาทนไม่ไหวกระตุกเกร็งในที่สุด “อ้ะ อ้ะ ไม่ไหวแล้ว อ้ะ อ้ะ อ้ะ” สโรชากระตุกเกร็ง แล้วเอนตัวลงนอนอย่างอ่อนแรง รามีนพอเห็นร่างบางเสร็จไปแล้ว เขาก็ถอนนิ้วที่เลอะไปด้วยน้ำรักออกมา แล้วเอามาดูดเลียต่อหน้าสโรชา “มาค่ะ เดี๋ยวเอยจะช่วยพี่รามเอง” สโรชาบอกไปก็ลุกขึ้นมาแล้วจับรามีนให้นั่งราบไปกับเตียง แล้วเธอก็มานั่งที่พื้นข้างเตียงอย่างรู้งาน ก่อนจะเอามือไปชักท่อนเอ็นของรามีนขึ้นลง จนมันแข็งขึ้นกว่าเดิม “โอว์ ซี๊ด บีบแน่นๆเมียจ๋า” รามีนเอามือยันเตียงแล้วเอ่ยครางอย่างเสียว ก่อนจะกัดฟันข่มอารมณ์ของตัวเอง “เอยชอบมันจังเลยค่ะ ทั้งใ
นางซินเริงรัก 95. รางวัลของคนดี 18+
“พี่รามอยากได้อะไรล่ะคะ” สโรชาถามออกไปแล้วมองรามีนด้วยสายตายั่วยวน แล้วเธอก็เอามือจับที่แผงอกของรามีนแล้วเลื่อนมือลงมาเบาๆ “เอย ไม่ยั่วพี่แบบนี้นะคนดี เดี๋ยวพี่ทนไม่ไหวก็แย่หรอก” รามีนเอ่ยบอกไปก็จับมือของสโรชาให้หยุดการกระทำของเธอ ที่กำลังจะปลุกอารมณ์ในตัวของเขา “แย่ที่ไหนกันคะทูนหัว เอยว่าดีออกค่ะ พี่รามจะได้ไปทักทายลูกของเราไงคะ” สโรชายังคงเอ่ยยั่วรามีนต่อไป ก่อนจะค่อยๆเดินเข้าไปใกล้รามีน แต่เขาก็ถอยหลังหนีเธอ “ไม่เอาน่าเอย ตอนนี้เอยท้องอยู่นะ หมอบอกว่ามันเสี่ยง” รามีนเอ่ยบอกออกไปก็สะดุดขาเตียง จนเขานั่งลงไปบนเตียงอย่างไม่ทันตั้งตัว ใครจะคิดว่าครั้งนี้เขาต้องเป็นฝ่ายปฏิเสธสโรชาซะเอง ถ้าไม่มีลูกอยู่ในท้องล่ะก็ พ่อจะเล่นยันฟ้าเหลืองเลย รามีนคิดในใจก่อนจะหลบสายตาไม่มองหน้าของสโรชา “แบบนี้ไม่ใช่พี่รามเลยนะคะ พี่รามไม่อยากทำรักเอยหรอคะ” สโรชาเดินมาหยุดตรงหน้าของรามีน ก่อนจะเอ่ยถามรามีนออกไป “อยากน่ะอยาก แต่เอยท้องอยู่นะครับ พี่กลัวห้ามตัวเองไม่อยู่ หยุดยั่วพี่สักทีเถอะครับคนดี พี่ขอร้อง” รามีนพูดไปก็ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ จนสโรชานึกขำกับท่าทางของรามีน เธอแอบถามหมอมา
นางซินเริงรัก 94. กล้าขอก็กล้าให้
ราเชนทร์ที่มองการกระทำของลูกสาว ก็เข้าใจแล้วว่าลูกสาวของเขาคงจะมีใจให้นายคนนี้ ไม่น่าล่ะ รามีนถึงยอมให้นายคนนี้มันผ่านด่านมาได้ มันใจกล้าแบบนี้นี่เอง ราเชนทร์คิดในใจอย่างพอใจกับสิ่งที่อาชาขอเขา ก่อนจะหันไปสบตากับมารศรี แล้วเห็นภรรยาพยักหน้าให้ เขาจึงเอ่ยบอกออกไป “ดี ในเมื่อคุณกล้าขอ ผมก็กล้าให้ แต่ผมต้องการให้ลูกสาวของผมแต่งงานก่อนอายุสามสิบ คุณจะมีปัญหารึเปล่า” ราเชนทร์เอ่ยบอกไป เพราะกลัวว่าลูกสาวจะท้องซะก่อน เขากันไว้ดีกว่าต้องมานั่งแก้ทีหลัง และในอีกไม่กี่เดือนลูกสาวของเขาก็จะอายุย่างเข้าสามสิบแล้ว ดูสิว่าถ้าเขาพูดแบบนี้แล้ว นายคนนี้จะกล้าเสี่ยงต่อไหม “พร้อมครับ กับริสาผมพร้อมที่จะแต่งงานกับเธอได้ทุกเมื่อครับ” อาชาเอ่ยบอกอย่างจริงใจ เพราะเขาก็อายุจะสามสิบสี่แล้ว มันไม่ใช่ปัญญาสำหรับเขาที่จะอยากสร้างครอบครัว “คุณอาชา เร็วไปค่ะ” มาริสาค้านออกมา เพราะนี่ยังไม่ถึงอาทิตย์เลยที่เธอกับเขาได้กัน อยู่ๆเขาจะยอมแต่งงานกับเธอมันเร็วเกินไป เธอตั้งตัวไม่ทัน “งั้นก็คบกันไปก่อน ศึกษาดูใจกันไปเรื่อยๆก่อนก็ได้ลูก พ่อเขาก็พูดเล่นไปอย่างนั้นแหละ” มารศรีตอบลูกสาวออกไป “ฝากลูกสาวผมด้วย
นางซินเริงรัก 93. ฉ่ำไปด้วยรัก
พอเดินมาถึงสวนดอกไม้จากที่มืดสลัว อยู่ๆก็มีแสงไฟเรียงกันขึ้นมาเต็มต้นไม้ แล้วรอบๆสวนนี้อย่างสวยงาม จนสโรชามองอย่างตื่นเต้น “สวยจัง” สโรชาพูดไปก็มองอย่างชื่นชอบ รามีนเห็นสโรชายิ้มอย่างมีความสุขก็คิดว่าเขาคงจะทำได้ถูกใจเธอเป็นแน่ เขาจึงเข้าไปกอดเอวของสโรชาจากด้านหลังทันที “ชอบไหมครับ” รามีนเอ่ยถามก็หอมแก้มของสโรชาอย่างรักใคร่ จนชานนและโตมรที่กำลังรอจังหวะติดลูกโป่งก็รีบวิ่งเอาลูกโป่งไปวางไว้ ตรงกำแพงหญ้าทันที เพราะตอนนี้รามีนกำลังถ่วงเวลาให้พวกเขาอยู่ “พี่รามเป็นคนทำหรอคะ” สโรชาเอ่ยถามอย่างสงสัย ก่อนจะหันไปหารามีน แต่เขากอดเธอไม่ให้หันไป “ครับ เอยชอบไหม” รามีนตอบไปก็กอดสโรชาแน่นขึ้น ก่อนจะมองหาสัญญาณที่เขาสั่งชานนไว้ว่าถ้าจัดการเสร็จแล้วให้เปิดไฟเส้นสุดท้ายที่ต้นไม้ตรงหน้าของเขา “ชอบค่ะ อะไรที่พี่รามทำให้ เอยชอบทุกอย่างเลยค่ะ” สโรชาตอบอย่างเขินอาย เพราะไม่คิดว่ารามีนจะทำอะไรแบบนี้ให้เธอ “ชอบเจ้าตัวน้อยนี้ด้วยใช่ไหม อันนี้พี่ตั้งใจทำเป็นพิเศษเลยนะ” รามีนพูดไปก็เอามือลูบที่ท้องของสโรชาเบาๆ อย่างแซวๆ ก่อนจะเห็นไฟเส้นสุดท้ายเปิดออก ถึงเวลาแล้วสินะ
นางซินเริงรัก 92. เจอพ่อตาแม่ยาย
พอรามีนพาสโรชาออกมาจากห้องก็ต้องตกใจเมื่อเจอกับพ่อแม่ของเขาอย่างไม่ทันตั้งตัว เพราะไม่รู้ว่าท่านทั้งสองตามมาถึงเชียงใหม่ทำไม “ไงไอ้ลูกชาย ทิ้งงานให้พ่อแล้วหนีมาอ้อนเมียที่นี่นี่เอง” ราเชนทร์เอ่ยแซวลูกชายที่ประคองลูกสะใภ้ของเขาออกมาจากห้อง “สวัสดีค่ะคุณพ่อคุณแม่” สโรชาเอ่ยไปก็ยกมือไหว้พ่อแม่ของรามีนอย่างนอบน้อม พร้อมกับส่งยิ้มให้ท่านทั้งสอง “ไหว้พระเถอะลูก” มารศรีเอ่ยตอบด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะเดินเข้าไปหาสโรชาที่รามีนกำลังประคองอยู่ “มากันได้ยังไงครับ” รามีนเอ่ยถามอย่างสงสัย เพราะอยู่ๆพ่อแม่ของเขาก็มาโดยไม่ทันตั้งตัว “ก็มาหาลูกสะใภ้ของแม่น่ะสิ เมียแกท้องแล้วทำไมไม่บอกแม่กับพ่อก่อนห้ะตาราม ไม่งั้นแม่จะได้จัดหาฤกษ์แต่งงานให้เร็วขึ้น” มารศรีเอ่ยไปด้วยความดีใจ เพราะเธอรอคอยทายาทตัวน้อยๆของตระกูลมานานแล้ว “คือเราก็พึ่งจะรู้กันวันนี้ล่ะค่ะคุณแม่ ก็เลยยังไม่ทันได้โทรไปบอกคุณแม่กับคุณพ่อ” สโรชาเอ่ยบอกไปด้วยเสียงอ่อนโยน “ดีนะที่ชานนมันโทรมาบอกฉัน ฉันถึงได้รีบมาที่นี่ เพราะฉันจะให้หนูเอยเขาอยู่ที่นี่จนกว่าจะไม่มีภาวะเสี่ยงแท้ง ฉันจะไม่ยอมเสียหลานคนนี้ไปเพราะการเดินของเธอสอง
นางซินเริงรัก 91. เล่นกับริสาหน่อย 18+
ด้านอาชาพอเข้ามาในห้องน้ำ เขาก็เห็นมาริสากำลังเปียกชุ่มไปด้วยน้ำ มันเป็นภาพที่ เซ็กซี่มาก ยิ่งมาริสาลูบไล้ตัวเองเขาก็ยิ่งจินตนาการไปไกล จนเขาอดทนไม่ไหวต้องปลดผ้าขนหนูออกไปเอง “มาอาบน้ำด้วยกันสิคะ” มาริสาเอ่ยบอกกับอาชาที่ตอนนี้กำลังเปลือยเปล่าไม่ต่างจากเธอ แต่ที่เธอสนใจตอนนี้ก็คงจะเป็นน้องชายของเขาที่เริ่มจะแข็งตัวขึ้นเรื่อยๆ จนเธอนึกสนุกอยากจะเล่นกับมัน “ผมจะทำให้คุณลืมไม่ลงเลยริสา” อาชาเอ่ยพูดไป ก็เดินเข้าไปหามาริสาที่กำลังอาบน้ำอยู่ภายใต้ฝักบัวอันใหญ่ ก่อนจะเอามือไปลูบไล้หน้าอกของมาริสาเบาๆ จากนั้นก็เริ่มบีบทั้งสองเต้างามเบาๆอย่างนุ่มนวล “อ่า อาชา” มาริสาเห็นอาชาเริ่มเล่นกับหน้าอกหน้าใจของเธอ เธอจึงครางออกไปเบาๆ ก่อนจะเอามือมาลูบที่ไหล่ของอาชา ขณะที่อาชากำลังโน้มหน้าลงมาดูดเลียหน้าอกของเธออย่างหิวกระหาย “อืม แผล็บ แผล็บ จ๊วบ จ๊วบ ” เสียงอาชาดูดเลียหน้าอกสาวของมาริสาอย่างเมามันส์ จนมาริสาต้องจิกเล็บลงที่หลังหนาอย่างอดไม่ได้ อาชาเห็นมาริสาเสียว ก็ผลักเธอเบาๆให้ไปชิดกับฝาผนังห้องน้ำ จนน้ำไหลมารินรดที่ตัวของเขาแทนเธอ “ริสา จ๊วบ จ๊วบ” อาชาเอ่ยพูดก็กัดที่ยอดถันเบาๆอ
บางทีคุณอาจจะชอบ
สตรีขี่ม้าออกศึก
ปาเย่วเซิ่งเซี่ย1.4M viewsพ่ายรักภรรยาที่หย่าแล้ว
เฉียนเสี่ยวซี132.4K viewsCLOSE FRIEND เพื่อนเล่นไม่เล่นเพื่อน
ACHICHI79.3K viewsสลับวิวาห์ลุ้น คุณประธานขาโหด
กิตติรวิชญ์71.9K viewsพี่ชานนท์ไม่กินชานม
พริมริน173 viewsวิศวะหน้านิ่งกับยัยคุณหนูตัวร้าย
ลลินรดา78 viewsเพื่อเธอ (ลูก) คนเดียวเท่านั้น
ฅนหลังเขา1.2K viewsคืนเร่าร้อน Just One Night
เฮียกังฟู1.5K views
