Chapter 4

หญิงสาวผู้เพียบพร้อมที่กัมปนาทหมายมั่นว่าอยากจะคบหาดูใจ มองไกลไปถึงการแต่งงานก็คือวริศรา เธอคนนี้อายุยี่สิบแปดปี มีรูปร่างหน้าตาสวยสะกด เกิดและเติบโตมาในครอบครัวที่ดี วริศรานั้นเพอร์เฟคทุกกระเบียดนิ้ว ฐานะทางการเงินก็ถือว่าอยู่ในระดับมหาเศรษฐี เพราะเธอเป็นหลานสาวคนเดียวของเจ้าสัวกษิดิศ นักธุรกิจด้านอสังหาริมทรัพย์ชื่อต้น ๆ ของประเทศ เรื่องการศึกษาก็ไม่ต้องพูดถึง วริศราเป็นดีไซเนอร์ที่กำลังทำแบรนด์ของตัวเอง และ Varis Varis แบรนด์ของเธอก็กำลังไปได้สวย โดยมีกัมปนาทเข้าไปร่วมลงทุนเมื่อหกเดือนก่อน

“คุณบอกว่ามีแผนการตลาดอยากคุยกับศรา แต่พอศรามาถึงคุณกลับเงียบแล้วก็เอาแต่ยิ้ม” วริศราเป็นหญิงสาวที่โดดเด่น เธอเก่งและมีความมั่นใจในตัวเอง เป็นผู้หญิงที่ไม่วิ่งตามผู้ชาย ที่ยอมให้กัมปนาทมาร่วมลงทุนทำแบรนด์ด้วยก็เพราะคุณปู่แนะนำมา และเพราะเธอเล็งเห็นว่ากัมปนาทจะพาแบรนด์ของเธอให้ไปได้ไกล อย่างที่บอกว่าผู้ชายคนนี้เก่งเรื่องมองกราฟและอนาคตมาก

“ยอมรับก็ได้ครับว่าผมโกหก ที่จริงมีเรื่องอื่นที่อยากพูดกับคุณ แต่กลัวว่าถ้าไม่อ้างเรื่องงานแล้วคุณจะไม่ยอมมาเจอผมน่ะสิ” กัมปนาทเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม ซึ่งรอยยิ้มของเขามีไว้เฉพาะตอนที่อยู่ต่อหน้าวริศราเท่านั้น เขาตามตื๊อเธอคนนี้มาหกเดือนแล้วก็จริง แต่คนแบบเขา…อยากจะเจอผู้หญิงทั้งที ไม่มีหรอกที่จะไปหาถึงที่ ไปเฝ้ารอ เขาใช้วิธีเรียกเธอมา

“สมกับเป็นคุณดีค่ะ ตกลงว่าอยากพูดอะไรกับฉันคะ?” ถามว่าวริศราคิดยังไงกับกัมปนาท ตอบได้เลยว่าเธอมองเขาออกอยู่ประมาณหนึ่ง รู้ว่าทำไมเขาถึงอยากเข้าหาเธอนัก รู้ว่าลึก ๆ แล้วในใจเขาไม่ได้พิศวาสอะไรเธอด้วย เขามีเหตุผลของเขา ส่วนเธอก็มีเหตุผลของตัวเอง อาจพูดได้ว่าความสัมพันธ์นี้เป็นเรื่องของผลประโยชน์ล้วน ๆ

“เรารู้จักกันมาหกเดือนแล้ว…ผมว่าผมเห็นอะไรหลายอย่างในตัวคุณ ไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือเปล่านะ แต่ผมว่าเราสองคนเข้ากันได้ดี” กัมปนาทเอ่ยพร้อมยกช่อดอกกุหลาบสีขาวจำนวนหนึ่งร้อยแปดสิบดอกขึ้นมา ใช่…ในที่สุดฟาติมาก็ไปตามหาสิ่งที่เขาต้องการมาจนได้

“แล้ว?” รอยยิ้มผุดขึ้นที่มุมปากของดีไซเนอร์สาว คิ้วสวยได้รูปเลิกขึ้นเล็กน้อย ช่อดอกไม้มาพร้อมกับคำที่บอกว่า ‘เราสองคนเข้ากันได้ดี’ แค่นี้หญิงสาวก็พอจะมองออกว่าชายหนุ่มกำลังจะพูดอะไร

“เป็นแฟนกันไหม?”

“ฮะ ๆ” วริศราหัวเราะลั่น กัมปนาทคนนี้ทำเธอประหลาดใจมาแล้วหลายเรื่อง จริงอยู่ที่ไม่แปลกใจว่าเขาจะพูดประโยคนี้ออกมา แต่ที่แปลกใจคือ…เขาเรียกเธอมาหาเพื่อขอคบ สถานที่คือห้องทำงานของเขา มีแค่ช่อดอกกุหลาบสีขาวที่เธอไม่ได้ชอบมันเลย ไม่มีการคุกเข่า ไม่มีคำสารภาพรัก ไม่มีเซอร์ไพรส์อะไรทั้งนั้น สมกับเป็นกัมปนาทจริง ๆ ทุกอย่างมันดูแข็งทื่อไร้อารมณ์ ไร้ชีวิตชีวาไปเสียหมด และที่สำคัญ…ที่มุมห้องนั้นยังมีคนอื่นอยู่ด้วย!

“หัวเราะอะไรครับ?” ไม่บ่อยนักที่จะมีใครสามารถทำให้ไอ้คุณกั้งคนนี้เสียเซลฟ์ได้

“คุณปู่บอกให้คุณมาทำแบบนี้เหรอคะ?”

“ไม่ครับ ผมขอคุณคบเพราะอยากคบกับคุณจริง ๆ ไม่เกี่ยวอะไรกับปู่คุณเลย” ไม่จริง เขาโกหก เรื่องนี้มันเกี่ยวกับกษิดิศ ปู่ของวริศราเต็ม ๆ

“งั้นเหรอคะ? แต่คุณมาขอฉันคบเป็นแฟนทั้งที่ในห้องนี้มีเลขาของคุณอยู่ด้วยอย่างนั้นเหรอ?” วริศราหันไปมองฟาติมาที่ยืนก้มหน้างุดอยู่มุมห้องแล้วหันมามองหน้ากัมปนาท

“ทำไมครับ? คุณไม่ชอบเหรอ? จะให้ผมไล่เขาออกไปไหม?”

“ไม่ใช่แบบนั้นค่ะ ฉันแค่คิดว่ามันไม่ค่อยส่วนตัวเท่าไหร่”

“อย่าคิดแบบนั้นเลย ผู้หญิงคนนั้นน่ะถ้าผมไม่เรียกใช้ก็ถือว่าไม่มีตัวตน เป็นได้แค่มนุษย์ล่องหน ดูสิครับ…ขนาดเราพูดถึงเขาอยู่ เขายังนิ่งทำเหมือนไม่มีชีวิตจิตใจเลย”

“…” แม้อยู่ต่อหน้าคนอื่นฟาติมาก็ยังถูกด่าทอ ยังถูกกัมปนาทถากถางได้ตลอด เธอน่ะหรือไม่มีชีวิตจิตใจ เธอมี…แต่เขาไม่ให้ค่าต่างหาก ที่ก้มหน้ายืนนิ่งไม่ไหวติงแบบนี้มันเป็นเพราะกำลังพยายามจนสุดความสามารถที่จะไม่ร้องไห้และแสดงออกว่าเสียใจ การต้องมายืนมองผู้ชายที่รักเท่าชีวิตขอผู้หญิงคนอื่นคบเป็นแฟน มันไม่ใช่เรื่องง่าย กัมปนาทเก่งเหลือเกินเรื่องทำลายหัวใจเธอ เขาเก่งมากจริง ๆ ที่ทำให้เธอทุกข์ทรมาน และที่เธอต้องมายืนอยู่ตรงนี้มันก็เป็นเพราะเขาบังคับให้ทำ!

“นั่นเลขาคุณนะคะคุณกั้ง พูดกับเขาดี ๆ หน่อยสิ จะบอกว่าเขาไม่มีชีวิตจิตใจได้ยังไง?”

“ไม่มีค่า ต้องใช้คำนี้ถึงจะถูก…ถ้าผมไม่ให้ค่า ผู้หญิงคนนั้นก็ไม่มีค่าอะไรเลย”

“ฉันไม่ชอบที่คุณพูดแบบนี้ คนเราทุกคนมีค่าค่ะ ผู้หญิงทุกคนมีค่า…คุณฟ้าอาจไม่มีค่าสำหรับคุณ แต่เขามีค่าสำหรับคนอื่นแน่นอน และคงต้องพูดตามตรงว่าฉันคิดว่ามันเร็วเกินไป” วริศรามีคำตอบของเธอมาตั้งแต่แรกอยู่แล้ว ตอนแรกไม่อยากปฏิเสธกัมปนาทตรง ๆ เพราะเห็นว่ามีฟาติมาอยู่ในห้องด้วย ไม่อยากทำให้เขาต้องอับอายลูกน้องตัวเอง แต่ในเมื่อเขาแสดงนิสัยเหยียดคนอื่นออกมาแบบนี้ เห็นทีว่าเธอคงไม่จำเป็นต้องรักษาหน้าเขา

“หมายความว่าไงครับ? ที่บอกว่าเร็วเกินไป…”

“ก็หมายความว่าฉันยังไม่พร้อมจะคบกับคุณไง หกเดือนน่ะ…เราแค่รู้จักกันเอง คุณยังไม่เคยจีบฉันด้วยซ้ำ แล้วเราจะคบกันเป็นแฟนได้ยังไงคุณกั้ง?”

“…” เดี๋ยว! ไม่เคยจีบอะไรวะ? ที่ช่วยลงทุนให้ ทำแบรนด์ให้ใหญ่โต ที่พาไปกินข้าวตั้งหลายมื้อ ซื้อของแพง ๆ ให้ก็เยอะ นี่ยังไม่เรียกว่าจีบอีกหรือ?!

“ดอกไม้นี่…ฉันจะรับไว้นะคะ แต่ก็คงต้องบอกตามตรงว่าจริง ๆ แล้วฉันชอบดอกคามิเลียมากกว่าดอกกุหลาบ” วริศราส่งรอยยิ้มให้กัมปนาท หยิบช่อดอกกุหลาบมาแล้วก็ออกไปจากห้องทำงานของเขา

กัมปนาทถูกปฏิเสธต่อหน้าฟาติมา

เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เขายอมรับมันไม่ได้

และที่มากกว่านั้นคือ…เขาเห็นจากหางตาว่าคนไร้ค่าในสายตาเขาแอบขำ!

“ตลกมากเหรอ?!” เมื่อในห้องทำงานเหลือเพียงเขาและเธอ คนเจ้าอารมณ์ก็ตะคอกถามขึ้นมาทันที “ฉันถาม! ว่าตลกมากเหรอฟาติมา?!”

“…” เขาคิดไปเอง ฟาติมาไม่ได้ขำอะไรทั้งนั้น แม้แต่ยิ้มเธอก็ไม่ได้ยิ้มด้วย การที่เขาถูกปฏิเสธมันไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกดีเลยสักนิด

“มานี่! ฉันสั่งให้เธอเดินมาตรงนี้!” พอมีอะไรไม่ได้ดั่งใจก็จะมาลงกับเธอ ออกคำสั่งให้เธอเดินจากมุมห้องแล้วเข้ามาใกล้ ๆ พอเธอทำตามคำสั่งเขาก็ลุกจากเก้าอี้ ผลักเธอให้เซไปนั่งบนโต๊ะทำงาน

“อ๊ะ! คุณกั้ง…”

“ฉันถาม…ว่าเธอขำอะไร?! ตลกมากหรือไงที่ฉันถูกศราปฏิเสธ?!”

“อ๊ะ!” ฟาติมาหลุดเสียงร้องออกมาอีกครั้งเมื่อกัมปนาทแทรกตัวเข้ามาอยู่ตรงกลางระหว่างขาเธอ ไม่เพียงเท่านั้นเขายังล้วงเข้ามาในกระโปรง ตรงเข้ามาสัมผัสเธอถึงด้านใน ใช้มือกระทำเรื่องหยาบกระด้างกับเธอ “คะ คุณกั้ง…ฟ้าไม่ได้ขำค่ะ”

“ก็ฉันเห็นเธอขำ! สะใจงั้นสิ…ที่ฉันไม่ได้คบกับศรา?!” ยิ่งฟาติมาพยายามบิดตัวหนี กัมปนาทก็ยิ่งรุกล้ำเข้าหาเธอมากขึ้นเรื่อย ๆ ตอนนี้เขาเริ่มสอดมือหนาเข้าด้านในชั้นใน ตรงเข้าไปสัมผัสเธออย่างรุนแรง ไม่สนว่าความแห้งผากจะทำให้เธอเจ็บยังไง

“ไม่ค่ะ ฟ้าไม่ได้…อ๊ะ! คุณกั้งฟ้าเจ็บ!”

“เตรียมตัวโดนกระแทกจนระบมได้เลยฟาติมา!”

“มะ ไม่ได้นะคะ! อีกเดี๋ยวคุณกั้งต้องเข้าประชุม!”

“ไม่สน! ฉันโกรธ…ฉันต้องการระบายอารมณ์!”

“อ๊ะ!” ต่อให้วันนี้วริศราตอบรับและยอมคบกับเขาเป็นแฟน กัมปนาทก็คิดจะทำเรื่องแบบนี้อยู่ดี คงจะใช้ข้ออ้างว่าดีใจจนอยากฉลองกับเรือนร่างของฟาติมา

ปากเขาบอกว่าเกลียดเธอ แต่ก็ยังเสพสมเธอไม่หยุด

ใจเขาไม่เคยคิดจะให้อภัยเธอ แต่ก็ไม่คิดจะปล่อยเธอให้หลุดมือไปไหน

เขาบอกว่าหมดรักเธอไปนานแล้ว แต่โคตรไม่ชอบเลยที่วริศราบอกว่าถึงฟาติมาจะไม่มีค่าสำหรับเขา แต่อาจมีค่าสำหรับคนอื่น ใครกัน…ใครที่จะเข้ามาให้คุณค่าผู้หญิงคนนี้ ผู้หญิงที่เป็นนางบำเรอของเขา!