LOGINShare
กลับบ้านไปหาแม่
publish date:
2026-10-11 10:13:57
Latest chapter
นางบำเรอต่างแดน NC18+ บทส่งท้าย 2
ค่ำคืนนี้ไร้ซึ่งฝันร้ายและอดีตอันขมขื่น มีเพียงไออุ่นแห่งความรักอันบริสุทธิ์ของสามีภรรยาที่หลอมรวมกันเป็นหนึ่งเดียว ใต้เงาจันทร์ริมแม่น้ำชายแดนชั่วนิรันดร์คืนต่อมา สายลมยามดึกพัดโชยกลิ่นไอฝนละมุนเข้ามาทางหน้าต่างระเบียงห้องนอนชั้นบน แสงจันทร์สว่างนวลทาบทาลงบนเตียงกว้างอย่างเงียบสงบหลังจากมื้ออาหารเย็นอันแสนอบอุ่นที่กินพร้อมหน้าพร้อมตา น้องทอฟ้า ก็หลับสนิทปุ๋ยอยู่ในอ้อมกอดของคุณยายที่ห้องนอนชั้นล่างอีกตามเคย ทำให้ห้องนอนชั้นบนตกอยู่ในความเงียบสงบและเป็นส่วนตัวของขุนพลและม่านฟ้าอีกครั้งขุนพลในชุดกางเกงขายาวสบายๆ เดินก้าวเข้ามาในห้อง พลางล็อคประตูอย่างรัดกุม นัยน์ตาคมกริบดุดันที่เคยผ่านศึกบัดนี้ฉายประกายความหวานซาบซึ้งและปรารถนาอย่างลึกซึ้ง เขาทอดสายตามองร่างบางสะคราญตาของ ม่านฟ้า ที่กำลังนั่งสางผมยาวสลวยอยู่หน้ากระจกส่องหน้าม่านฟ้าในชุดนอนสายเดี่ยวผ้าซาตินสีแดงเบอร์กันดีขับผิวขาวเนียนให้ดูเปล่งปลั่งสะกดสายตา เธอสบตาสามีผ่านกระจก ก่อนจะลุกขึ้นเดินก้าวเข้ามาหาขุนพลด้วยรอยยิ้มหวานแฝงความเขินอาย"พี่ขุนพลคะ..." เสียงหวานเอ่ยกระซิบเบาๆ มือเรียวเล็กเอื้อมไปจับมือหนาแกร่งของสามีแล้วนำ
นางบำเรอต่างแดน NC18+ บทส่งท้าย 1
แม่ของม่านฟ้ามองขุนพลด้วยความซาบซึ้งใจ ยื่นมืออันสั่นเทาไปจับมือแกร่งของขุนพลไว้ "ขอบคุณนะ... ขอบคุณมากที่ช่วยดูแลลูกสาวของแม่... ขอบคุณที่ไม่ทอดทิ้งม่านฟ้า..."ทอฟ้าตัวน้อยในอ้อมแขนเอียงคามองยายด้วยความสงสัย ก่อนจะยื่นมือป้อมๆ ไปแตะแก้มที่มีน้ำตาของยายเบาๆ "ยาย... ไม่ร้องนะ"เสียงเล็กๆของหลานสาวทำให้แม่ของม่านฟ้าหลุดยิ้มออกมาทั้งน้ำตา สวมกอดทั้งม่านฟ้าและหลานสาวไว้ด้วยความอบอุ่น บาดแผลในอดีตที่เคยกัดกินหัวใจของทุกคน บัดนี้ได้รับการเยียวยาและปลดล็อกอย่างสมบูรณ์แบบด้วยอภัยทานและความรักแท้ในครอบครัวค่ำคืนนั้น บรรยากาศภายในบ้านไม้ริมแม่น้ำอบอวลไปด้วยความอบอุ่นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน กลิ่นหอมของอาหารพื้นบ้านที่ม่านฟ้าตั้งใจลงมือทำสุดฝีมือลอยอบเชยไปทั่วห้องครัว เสียงจานชามกระทบกันประสานกับเสียงหัวเราะใสแจ๋วของ น้องทอฟ้า ที่กำลังนั่งบนตักของคุณยายบนโต๊ะอาหารขุนพล เดินก้าวเข้ามาพร้อมกับ กัน และ ทศ ชายหนุ่มยกเก้าอี้ไม้ตัวใหญ่มาเสริมข้างโต๊ะ นัยน์ตาคมกริบที่เคยดุดันบัดนี้มีแต่ความเอ็นดูและความสงบสุขผู้เป็นแม่มองภาพตรงหน้าด้วยน้ำตาคลอเบ้า มือที่หยาบกร้านจากการทำงานหนักมาตลอดชีวิตลูบหัว
นางบำเรอต่างแดน NC18+ ความอบอุ่น
"ไปค่ะพี่ขุนพล" ม่านฟ้ายิ้มหวาน สบตาสามีด้วยความรู้สึกผ่อนคลายและเปี่ยมสุขอย่างแท้จริงแสงแดดยามเย็นทาบทาผืนน้ำริมแม่น้ำชายแดนเป็นสีส้มทองระยิบระยับ สายลมพัดหอบเอาความสดชื่นเข้ามาทักทาย ขุนพลในชุดสบายๆ เดินจูงมือม่านฟ้า ขณะที่แขนอีกข้างของชายหนุ่มช้อนอุ้มลูกสาวตัวน้อยไว้บนไหล่กว้างอย่างระมัดระวังที่หน้าอู่ซ่อมเครื่องยนต์ กันและทศที่เพิ่งทำความสะอาดเครื่องมือเสร็จ หันมาเห็นภาพสามพ่อแม่ลูกเดินเคียงคู่กันริมระเบียง ทั้งสองสบตากันแล้วหลุดยิ้มออกมาด้วยความอบอุ่นใจ"ดูดิไอ้ทศ... เสือร้ายขุนพล กลายเป็นคุณพ่อสายอบอุ่นเต็มตัวไปแล้วว่ะ" กันแซวพลางโบกมือให้น้องทอฟ้า"ก็สมควรแล้วนี่หว่า" ทศยิ้มรับ "ฟันฝ่ากันมาขนาดนี้ เห็นพวกมันมีความสุข ยิ้มได้เต็มภาคภูมิแบบนี้ กูแม่งโคตรสบายใจเลย"ทอฟ้าเห็นลุงๆโบกมือให้ก็โบกมือป้อมๆ ตอบกลับเสียงใส "ลุงกัน! ลุงทศ!"ม่านฟ้าทอดสายตามองภาพตรงหน้า รอยยิ้มหวานปรากฏบนใบหน้าสวยงามอย่างไร้ความกังวล ชีวิตของเธออาจจะเคยเริ่มต้นจากความมืดมนและบาดแผลที่หยดน้ำตา แต่วันนี้... ข้างกายเธอมีชายชาตรีผู้พร้อมจะสละทุกอย่างเพื่อปกป้องเธอ มีลูกสาวผู้เป็นดวงใจ และมีมิตรภาพอันแท
นางบำเรอต่างแดน NC18+ ตัดขาดอดีต
ความรักที่เริ่มต้นจากมรสุมและความขมขื่น บัดนี้ได้เบ่งบานเป็นความสุขที่แท้จริงและมั่นคง ดั่งสายน้ำที่ไหลเอื่อยอย่างสงบเย็นใต้แสงดาวชั่วนิรันดร์เสียงลมยามเย็นพัดเอากลิ่นไอเย็นจากแม่น้ำพัดผ่านระเบียงบ้านไม้ ม่านฟ้านั่งแกว่งเปลผ้าทอให้ลูกสาวตัวน้อยที่กำลังหลับสนิท ตาปรือปรือพร้อมรอยยิ้มปนเปื้อนคราบน้ำนมบนปรางแก้มขุนพลเดินเข้ามาจากด้านหลัง ชายหนุ่มทรุดตัวลงนั่งข้างๆ นัยน์ตาคมกริบมองใบหน้าหวานของภรรยาที่บัดนี้ดูฉายประกายความสุขและอบอุ่น มือหนาเอื้อมไปกุมมือเรียวเล็กของม่านฟ้าไว้ ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและนุ่มนวล"ม่านฟ้า... พี่มีเรื่องอยากถามหนูหน่อยครับ"ม่านฟ้าเอี้ยวตัวกลับมาสบตา "มีอะไรเหรอคะพี่ขุนพล?"ขุนพลใช้นิ้วแกร่งเกลี่ยไรผมที่แก้มเนียนของเธอเบาๆ นัยน์ตาฉายแววรักและเข้าใจอย่างลึกซึ้ง "หนู... อยากพาน้องฟ้ากลับไปเยี่ยมคุณแม่ของหนูที่บ้านเกิดไหม?"คำถามนั้นทำให้ม่านฟ้าชะงักกึก หัวใจดวงน้อยกระตุกวูบ ภาพความทรงจำในอดีตและใบหน้าของผู้เป็นแม่ที่เธอจากมานานหลายปีผุดขึ้นมาในความคิด น้ำตาแห่งความโหยหาและซาบซึ้งค่อยๆคลอเบ้าตาหวาน"พี่เห็นหนูชอบแอบมองรูปถ่ายคุณแม่เรื่อยๆ ช่วงน
นางบำเรอต่างแดน NC18+ กลับบ้านไปหาแม่
ภาพตรงหน้าคือม่านฟ้านอนอยู่บนเตียงพัก ใบหน้าหวานแม้จะดูอ่อนเพลียและเปียกชื้นไปด้วยเหงื่อ ทว่ากลับฉายประกายความงดงามและความสุขอย่างที่สุด ในอ้อมแขนของเธอมีทารกน้อยตัวแดงๆ ห่ออยู่ในผ้าอ้อมสีชมพู กำลังส่งเสียงร้องแผ่วๆขุนพลทรุดตัวลงคุกเข่าข้างเตียง น้ำตาไหลผ่านแก้มเนียนอย่างไม่ใช่อายใคร เขายื่นมือหนาที่สั่นเทาไปแตะแก้ม นุ่มๆของลูกสาวตัวน้อยเบาๆ ก่อนจะเอื้อมไปกุมมือเรียวของม่านฟ้าไว้"เก่งมากเลยครับหนู... ขอบคุณนะคะม่านฟ้า... ขอบคุณที่มอบของขวัญที่ย้ำเตือนชีวิตที่งดงามขนาดนี้ให้พี่" ขุนพลกระซิบเสียงหวาน ก้มลงจุมพิตหน้าผากมนของภรรยาด้วยความรักสุดหัวใจม่านฟ้ายิ้มหวาน น้ำตาคลอเบ้าด้วยความซาบซึ้ง "ลูกหน้าเหมือนพี่ขุนพลมากเลยค่ะ..."กันและทศเดินย่องตามเข้ามาทางประตู ทั้งสองมองภาพครอบครัวที่สมบูรณ์แบบตรงหน้าแล้วหลุดยิ้มออกมาด้วยความอบอุ่นใจ"แหม... ได้ลูกสาวซะด้วย มึงเตรียมซ้อมถือปืนสั้นเฝ้าหน้าบ้านตอนลูกโตได้เลยนะไอ้ขุนพล!" กันแซวพลางหัวเราะร่า"เออ! ใครกล้ามาจีบลูกสาวมึง โดนลุงๆล้อมค่ายแน่!" ทศเสริมขึ้นพร้อมรอยยิ้มท่ามกลางเสียงหัวเราะและหยาดน้ำตาแห่งความสุข ความรักที่เคยผ่านมรสุมแล
นางบำเรอต่างแดน NC18+ ครอบครัวสุขสันต์
ทศหัวเราะร่า ยันกายลุกขึ้นยิ้มมองภาพเพื่อนรัก "เอาน่าไอ้กัน... มึงเห็นมันมีความสุข เห็นน้องม่านฟ้าปลอดภัย ยิ้มได้แบบนี้ มึงไม่ดีใจรึไงวะ? พวกมันผ่านเรื่องเลวร้ายมาเยอะ ตอนนี้ได้เสพสุข ได้เตรียมตัวเป็นพ่อคนแม่คน มันก็สมควรแล้ว""เออ กูดีใจด้วยหรอก!" กันหัวเราะ "แต่มันประคบประงมจนกูหมั่นไส้นี่หว่า! เมื่อเช้ากูจะเดินไปยกถังน้ำช่วยน้องม่านฟ้า ไอ้ขุนพลแม่งพุ่งมาจากไหนไม่รู้ ตะโกนบอก 'อย่าให้เมียกูถือของหนัก!' กูแทบจะกราบมันอยู่แล้ว!"ทั้งสองหัวเราะยวนประสานดังก้องอู่ด้วยความผูกพันและมิตรภาพอันแน่นแฟ้นตกเย็น แสงพระอาทิตย์ลับขอบฟ้าทาบทาเป็นสีส้มทองทั่วท้องฟ้าขุนพลประคองม่านฟ้าเดินเล่นรับลมยามเย็นริมแม่น้ำ ลมพัดเอากลิ่นไอเย็นและดอกไม้ป่าเข้ามาปะทะใบหน้า ขุนพลสวมเสื้อคลุมผืนหนาให้ม่านฟ้า คอยเดินเคียงข้างจับมือเรียวเล็กไว้ไม่ยอมปล่อยให้ก้าวพลาด"อีกแค่สามเดือน..." ม่านฟ้าทอดสายตามองผืนน้ำ ยิ้มด้วยความคาดหวัง "เราก็จะได้เห็นหน้าลูกแล้วนะคะพี่ขุนพล""ครับ..." ขุนพลหันมามองใบหน้าหวานของภรรยา แววตาคมกริบเต็มไปด้วยความมั่นคงและความรักอันบริสุทธิ์ "ไม่ว่าลูกจะเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง... พี่ก็จะ
นางบำเรอต่างแดน NC18+ ไม่คู่ควร
เธอไม่ได้โกรธเขาแต่เธออายที่เธอมาอยู่จุดนี้ต่างหากล่ะ ม่านฟ้านอนฟุบลงบนเตียงนุ่มก่อนที่น้ำตาจะค่อยๆไหลออกมาโดยไร้เสียงสะอึกสะอื้นใดๆ เธอเสียใจที่อนาคตของเธอมาถึงจุดที่ผู้คนเหยียบย่ำ ไร้เกียรติ ไร้ศักดิ์ศรี เธอมั่นใจแน่วแน่แล้วว่าชีวิตนี้จะไม่มีความรักเด็ดขาด เธอกลัวที่จะตกหลุมรักขุนพล แน่นอนว่าตอนนี
นางบำเรอต่างแดน NC18+ ประสบการณ์แรกในชีวิต
ก๊อกๆ ม่านฟ้างัวเงียขึ้นมาในกลางดึกคืนหนึ่งหลังจากที่เธอได้เข้ามาอยู่ที่นี่ได้ประมาณ1สัปดาห์เท่านั้น ระหว่างนี้เธอก็ทำความรู้จักกับแม่บ้านและคนในพื้นที่ ทุกคนต่างให้ความสนใจและเป็นมิตรกับเธอมาก จนม่านฟ้ารู้สึกว่าอยู่ที่นี่ก็ไม่เลวมากนัก พอลุกขึ้นได้เธอจึงรีบเดินไปที่ประตู "ใครคะ" " " เงียบ "มาห
นางบำเรอต่างแดน NC18+ จุดเปลี่ยนของชีวิต
"นังลูกไม่รักดี! แกรีบเก็บกระเป๋าแล้วออกไปจากบ้านฉัน!" ผู้เป็นแม่พูดไปพร้อมกับปาดน้ำตา "แต่แม่ ลุงเด่นชัยมันปล้ำฉันนะแม่ไล่ลูกตัวเองออกไปแล้วมันล่ะ?" ม่านฟ้ามองผู้เป็นแม่ด้วยน้ำเสียงที่ตัดพ้อ "แค่แกออกไปจากที่นี่ ทุกอย่างมันจะดีขึ้น" ดาวพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ โดยไม่ได้สนใจลูกสาวที่กำลังร้องไห้สะอ
นางบำเรอต่างแดน NC18+ ลูกที่แม่(ไม่)รัก
ฮึก! ออกไป... ฉันส่ายหน้า ยกมือไหว้ลุงเด่นชัยด้วยเสียงสั่นเครือ นอกจากเขาจะไม่เห็นใจแล้ว ยังใช้สายตาเจ้าเล่ห์มองมาที่ร่างเปลือยเปล่าของฉันด้วยท่าทางที่หื่นกระหาย "หนูมายั่วฉันเองนี่ วันนี้แม่หนูไม่อยู่...เรามาเล่นเกมกันเถอะ" "เกมอะไร! ฉันไม่เล่นอะไรทั้งนั้น ฮึก!" "อย่าดื้อกับลุงสิ รู้ไหมกว่าลุง
You May Also Like
พ่ายรักนางบำเรอ
หอมชา237.9K viewsรักร้าย มาเฟียลูกติด
Melyssa19.9K viewsบำเรอรักนายมาเฟีย
ลินญาร์26.6K viewsพลั้งรักมาเฟียร้าย
โซลสตาร์ seoulstar11.5K viewsคู่หมั้นพี่วิศวะเถื่อน
ผีเสื้อกลืนหาง245 viewsเมียไร้ค่าที่(พวก)ผมคู่ควร
ผีเสื้อกลืนหาง187 viewsขอเป็นพี่เลี้ยงของคุณหมอพ่อลูกติด
มะที250 viewsลงทัณฑ์รักซาตานเถื่อน
มนสิกานต์268 views
