로그인공유
ลูกที่แม่(ไม่)รัก
게시일:
2025-08-12 22:56:58ฮึก! ออกไป...
ฉันส่ายหน้า ยกมือไหว้ลุงเด่นชัยด้วยเสียงสั่นเครือ นอกจากเขาจะไม่เห็นใจแล้ว ยังใช้สายตาเจ้าเล่ห์มองมาที่ร่างเปลือยเปล่าของฉันด้วยท่าทางที่หื่นกระหาย "หนูมายั่วฉันเองนี่ วันนี้แม่หนูไม่อยู่...เรามาเล่นเกมกันเถอะ" "เกมอะไร! ฉันไม่เล่นอะไรทั้งนั้น ฮึก!" "อย่าดื้อกับลุงสิ รู้ไหมกว่าลุงจะเลี้ยงหนูโตมาได้ขนาดนี้หมดเงินไปเท่าไหร่ ไม่คิดจะตอบแทนกันหน่อยหรอ" "ตอบแทนแบบนี้นะหรอ ฉันไม่ยอมหรอก!" หมับ! "กรี๊ดดดดด ฮืออออ" ลุงเด่นชัยคว้าเอวฉันไว้ขณะที่ฉันกำลังจะวิ่งออกไปจากห้องนอน "พูดดีๆคงไม่รู้เรื่อง" "อร๊ายยย ปล่อยนะ" ปึง! ลุงเด่นชัยจับแขนทั้งสองข้างกระแทกลงที่นอนอย่างแรง สูดดดดดดด เขาซุกใบหน้าที่เต็มไปด้วยไรเคราลงมาที่ซอกคอขาว ริมฝีปากดูดเม้มพร้อมทั้งพ่นลมหายใจแรงๆ โดยไม่สนใจคนที่กำลังดิ้นพล่านอย่างฉันเลยสักนิด "อื้อออ" "ยิ่งโตมากก็ยิ่งหอม วันนี้ขอเอาให้หนำใจเลยแล้วกัน!" "อย่านะ ฮือออ ลุงจ๋าอย่าทำหนูเลย...สงสารหนูเถอะนะ ฮึก!" "ไม้นี้ใช้ไม่ได้ผลอีกแล้วล่ะ" "ไอ้แก่..." "ฮ่าๆ ลุงออมมือให้หลายรอบแล้ว คราวนี้ไม่ยอมใจอ่อนแล้ว หึๆ" "ปล่อยกู! ปล่อยยย" "เงียบ! มึงแหกตาดูโน้น" มันชี้ไปที่ชั้นวางของมันมีกล้องตัวหนึ่งตั้งอยู่ ฉันรู้ได้ทันทีว่ามันจะแบล็คเมล์ฉันเป็นแน่ "เลว!" "คนเลวคนนี้...อีกหน่อยก็จะได้เป็นผัวหนูแล้วนะ ไหนลองเรียกสิ ผัวขา..." "ไม่เรียกโว้ย" "ปากดีแบบนี้ลุงชอบบบ" มันซุกหน้าลงมาอีกครั้ง ผลัดสูดดมซอกคอของฉันสลับซ้ายขวา "อื้มมม ไม่ดิ้นแล้วหรอ" "ฮึก!" "บอกแล้วไงว่าเล่มเกมสนุกๆไม่ต้องร้อง" " " ไร้เสียงสะอึกสะอื้นแต่น้ำตายังคงไหลไม่ขาดสาย "ดี พูดง่ายๆแบบนี้สิ" จ้วบ จ้วบ "อื้อออ" ปากหนาครอบครองยอดประทุมถัน มันใช้ลิ้นตวัดยอดดอกบัวอันแดงระเรื่อ ดูดเม้มสลับไปมาโดยที่ยังกดมือทั้งสองของฉันเอาไว้ไม่ยอมปล่อย "อื้อออ" จ้วบ จ้วบ "อ๊ะ อย่าาาา" ฉันสะดุ้งเมื่อถูกเขากัดเบาๆ มืออีกข้างเลื่อนมาประคองใบหน้าฉันเอาไว้แล้วประกบปากจูบ มือที่ถูกปลดปล่อยทำหน้าที่ผลักเขาออกโดยอัตโนมัติแต่ก็ถูกเขากดไว้เหมือนเดิมในเวลาต่อมา "อย่าดื้อกับลุง ไม่งั้นคริปหนูได้ว่อนเต็มโซเชียลแน่" "ฮึกกก" เสียงสะอึกสะอื้นดังขึ้นอีกครั้ง ฉันกำหมัดแน่น ข่มความโกรธเอาไว้ในใจ มันเกิดขึ้นกับฉันหลายครั้งแล้วแต่ฉันเอาตัวรอดมาได้ทุกครั้ง เรื่องราวทั้งหมดมันเกิดขึ้นจากที่แม่ของฉันแต่งงานใหม่กับลุงเด่นชัย ก่อนหน้านั้นครอบครัวเรามีความสุขปกติดีจนฉันอายุได้20ปีบริบูรณ์ ลุงเด่นชัยก็เริ่มมีพฤติกรรมแปลกๆ ชอบโดนตัว พยายามเอาตัวเองมาอยู่ใกล้ๆเพื่อจะลวนลาม ฉันเคยเอาไปเล่าให้แม่ฟังแต่แกไม่เชื่อหาว่าฉันคิดมากเกินไปจนหลังๆฉันเลยไม่พูด แต่นับวันลุงเด่นชัยเริ่มรุกหนักขึ้น จนมาถึงวันนี้ฉันคิดว่าคงไม่รอดแล้วแน่ๆ จ้วบ จ้วบ "อื้อออ" "คิดอะไรอยู่เหรอ" "เปล่า...อ๊ะ! หยุดเถอะ " "อยู่นิ่งๆ" เขาพาร่างกายที่แข็งแกร่งแทรกกลางระหว่างลำตัวของฉัน เขาคงถอดเสื้อผ้าออกจนหมดในขณะที่ฉันกำลังนึกย้อนไปในอดีต "ฮือออ ลุงปล่อยหนูไปเถอะ" ลำตัวที่เปลือยเปล่าแนบชิดอยู่บนตัว ฉันสัมผัสได้ถึงความแข็งขืนอยู่ด้านล่างได้ทันที "ลูกลุงมันตื่นเต็มที่แล้วล่ะ" "ถอยไปนะ!" "ลองจับดูสิ" เขาลงไปนอนข้างๆแล้วจับมือฉันไปวางบนท่อนเอ็นที่มันกำลังชูชันขึ้น "ซี๊ดดดส์" เขาจับมือฉันให้ชักท่อนเอ็นขึ้นลงช้าๆโดยที่ออกเสียงครางไปด้วย "อูยยยยยย" "พอเถอะ ถ้าแม่มาเห็นลุงได้ตายแน่" "นังดาวนะเหรอ...ลุงให้แม่แกไปเฝ้าป้าที่โรงบาล กลับอีกทีก็พรุ่งนี้โน้น" "นี่! เป็นแผนของลุงเหรอ" "ใช่ ลุงไม่ไหวแล้ว อ๊าส์" "อื้อออ" เขาดึงฉันเข้าไปจูบพร้อมกับมือก็สาวท่อนเอ็นให้เขาไปด้วย ฉันยอมรับว่าตอนนี้เริ่มมีอารมณ์ขึ้นมาแล้วจริงๆ ทำไมฉันต้องมาตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ด้วย! จ้วบ จ้วบ "อ๊างงง เสียว...ขอแรงกว่านี้" มือที่สาวท่อนเอ็นให้เขาก็ยังคงทำอยู่อย่างนั้น ปากที่จูบแลกลิ้นกันก็ยังคงไม่ยอมปล่อย "อ๊ะ อื้ออออ" เขาขึ้นคล่อมตัวครอบริมฝีปากลงมาบนยอดประทุมถันอีกครั้ง จ้วบ จ้วบ ปลายลิ้นร้อนไล่เลียตามแผ่นผิวกายไปซุกซอกทุกมุมแต่ไม่วายที่จะทำรอยแดงเอาไว้หลายจุด "อ๊ะ อย่าทำ" "อื้มมม" จนปลายลิ้นไล่ลงเนินอวบที่มีไรขนประปราย เขาแทรกลิ้นกลางกลีบทั้งสองข้างก่อนจะดูดเม้มและลากลิ้นไล่ขึ้นลง ตวัดปลายลิ้นเขี่ยเม็ดมะตูมที่กำลังนูนเด่นออกมาสีแดงตุ๋นน่าลิ้มลอง "อ๊าส์ อื้ออออ" "ชอบละสิ หึ" เขาทำแบบนั้นอยู่พักใหญ่จนฉันรู้สึกว่าตัวเองกำลังจะฉี่แตก ฉันไม่รู้ว่ามันคืออะไรเพราะนี่...มันคือครั้งแรกของฉันเหมือนกัน "อ๊ะ อื้อออ" "ทำไม จะเสร็จเหรอ" แพล๊บ แพล๊บ "หนูไม่รู้ อ๊ะอ๊าส์" "อื้มมลุงรู้" แล้วเขาก็ตวัดปลายลิ้นรัวๆพร้อมกับพยายามสอดนิ้วเข้ามาในช่องที่คับแคบ "อ๊างงง อื้ออลุง" "อ๋อยยย ลุงเสียวตามเลยเนี่ย" "อื้ออออ อ๊าาาๆๆๆ" จ้วบ จ้วบ ลุงเด่นชัยชักนิ้วเข้าออกพร้อมกับตวัดปลายลิ้นรัวๆ ไม่กี่นาทีต่อมาฉันก็น้ำแตกเป็นครั้งแรก แบบนี้สินะที่เขาเรียกว่าเสร็จของผู้หญิงหนะ "อ๊างงง อ๋อยยย อึก!" ฉันตัวกระตุกอยู่พักใหญ่ จนลุงเด่นชัยขึ้นคร่อมอีกครั้ง เขาเอาท่อนเอ็นที่แข็งจนมีน้ำปริ่มออกมาจากปลาย แล้วถูปากทางเข้าที่คับแคบของฉันจนมันเปียกแฉะ นิ้วใหญ่ถูกสอดเข้ามาก่อนเขาชักเข้าออกอยู่สองสามครั้ง จนแน่ใจว่าท่อนเอ็นของเขาจะเข้าได้มันถูกเสียบเข้ามาทันที สวบ "โอ้ยยย" "เจ็บเหรอ" ตรับ ตรับ "อื้อออ" "ทนหน่อยแล้วกัน" สิ้นคำ เขากระแทกท่อนเอ็นลงมาแบบไม่มีคำว่าอ่อนโยนเลยสักนิด ขาทั้งสองข้างถูกฉีกออกและเกยขึ้นบนบ่า โดยที่มือสากจับเอาไว้แน่ ตรับ ตรับ "อ๊างงง ไม่คิดว่าจะแน่นขนาดนี้" "อ๊าส์ๆ ลุงเบาหน่อย" "ไม่ทันแล้ว" ตรับ ตรับ "อ๋อย อย่าดันแรง จะฉีกไหมเนี่ย" "อ๊างงง ก็ให้มันฉีกสิวะ!" "อื้ออออ อ๊ะๆๆ" "แน่นเปรี๊ยะ" เพลี้ยะ! "ตีทำไมเจ็บ" "อื้มมม ลุงหมั่นเขี้ยว โอ้ววว" ตรับ ตรับ "อื้อออ ซี๊ดดดส์" ตุ้บ! "นี่พวกแก...ทำอะไรกัน!" "แม่!/เห้ย!" #ม่านฟ้า
최신 챕터
นางบำเรอต่างแดน NC18+ บทพิสูจน์
ทว่าพอเข้าสู่กิโลเมตรที่ 7 เส้นทางเริ่มตัดขึ้นเนินชันและเต็มไปด้วยกรวดหิน ขุนพลเริ่มเร่งจังหวะก้าวให้เร็วและหนักแน่นขึ้น สมกับที่เคยผ่านการฝึกฝนหลักสูตรรบพิเศษอันโหดหิน เหงื่อเม็ดโตเริ่มซึมตามกรอบหน้าของหมวดภรัณ กล้ามเนื้อขาเริ่มตึงและส่งเสียงประท้วง ลมหายใจเริ่มหอบถี่ขึ้นเรื่อยๆ"ถ้าไม่ไหวก็ผ่อนได้นะภรัณ..." ขุนพลเอ่ยขึ้นโดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามอง เสียงยังคงนุ่มลึกและมั่นคง "คนเราต้องรู้จักขีดจำกัดของตัวเอง การฝืนจนเจ็บมันไม่ได้ช่วยอะไร"ภรัณกัดฟันแน่น นัยน์ตาคมคายจ้องมองแผ่นหลังอันกว้างใหญ่และน่าเกรงขามของอดีตผู้บังคับบัญชา ภาพรอยยิ้มหวานของ ทอฟ้า ผุดขึ้นมาในหัวใจ ส่งพลังมหาศาลให้ขาที่เริ่มอ่อนแรงกลับมากระตุกย่างก้าวอีกครั้ง"ผม... ยังไหวครับท่าน!" ภรัณเค้นเสียงตอบผ่านลมหายใจที่หอบเหนื่อย เร่งจังหวะก้าวขึ้นไปวิ่งตีคู่เคียงข้างทัพฟ้าและกระขยับเข้าใกล้ขุนพลมากขึ้นทัพฟ้าหันมามองภรัณด้วยสายตาประหลาดใจ รอยยิ้มกวนๆ เปลี่ยนเป็นรอยยิ้มยอมรับในความใจสู้ "ใจเด็ดดีนี่หมวด!"กิโลเมตรสุดท้าย... ทางวิ่งเลียบริมน้ำตัดกลับมาสู่หน้าร้านซ่อมเครื่องยนต์ ขุนพลเร่งสปีดก้าวสุดท้ายเข้าสู่เส้นชัยหน้
นางบำเรอต่างแดน NC18+ สู้ไม่ถอย
ตะวันลาลับขอบฟ้า ท้องฟ้าเหนือลำน้ำชายแดนเปลี่ยนเป็นสีแสดส้มทาบทาผืนน้ำเป็นประกายระยิบระยับ แสงไฟนีออนสีเหลืองอบอุ่นส่องสว่างทั่วบริเวณระเบียงกว้างหลังบ้านไม้สองชั้นโต๊ะอาหารไม้ตัวใหญ่ยาวกลางระเบียงเต็มไปด้วยจานชามบรรจุอาหารพื้นบ้านกลิ่นหอมฉุย ทั้งต้มยำปลาคังรสเด็ด น้ำพริกกะปิพร้อมผักสด ปลาทอดขมิ้นกรอบนอกนุ่มใน และแกงส้มชะอมกุ้งสดฝีมือม่านฟ้าและคุณยายบนโต๊ะอาหาร บรรยากาศเต็มไปด้วยความครึกครื้นและแฝงไปด้วย 'รังสีลองเชิง' อย่างกวนๆหมวดภรัณนั่งเกร็งตรงเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามขุนพลพอดี ด้านซ้ายมือของนายทหารหนุ่มคือทัพฟ้าน้องชายสุดแสบที่คอยส่งสายตากวนๆให้ตลอดเวลา ส่วนด้านขวามือคือทอฟ้าที่นั่งแอบอมยิ้มขำกับท่าทางเกร็งสุดขีดของชายหนุ่ม ข้างขุนพลมีม่านฟ้านั่งยิ้มหวานคอยรินน้ำอุ่นใส่แก้ว ขณะที่หัวโต๊ะอีกฝั่งคือกัน ทศ และคุณยาย"เอ้าวะหมวดภรัณ! ไม่ต้องเกร็งขนาดนั้น กินข้าวบ้านนี้ต้องกินเยอะๆถึงจะเป็นลูกผู้ชายพอ!" กันเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้มยวน ยื่นมือไปใช้ทัพพีตักพริกขี้หนูสดในถ้วยน้ำพริกกะปิโปะลงบนจานข้าวของภรัณจานโต "ลองน้ำพริกกะปิมือแม่ม่านฟ้าดูหน่อยดิ เปรี้ยว เผ็ด เค็ม ครบรส ถ้ากินแล้วน้ำตาไม่ไ
นางบำเรอต่างแดน NC18+ หัวใจพยัคฆ์
ร่างสูงโปร่งของ ภรัณ ชายหนุ่มวัย 23 ปี ในชุดนายทหารยศร้อยโท ก้าวลงมาจากรถ เขาเป็นลูกชายคนเดียวของนายทหารผู้ใหญ่ในเมืองหลวง ใบหน้าหล่อเหลาคมคาย แววตามุ่งมั่นทว่าแฝงความอ่อนโยน เขายืนมองทอฟ้าด้วยรอยยิ้มหวานที่ปิดไม่มิด"อรุณสวัสดิ์ครับช่างฟ้า... รถที่ส่งมาเช็กระยะเสร็จหรือยังครับ?" ภรัณเอ่ยถามเสียงนุ่มทอฟ้ากอดอก มองหมวดหนุ่มตรงหน้าแล้วยิ้มมุมปาก "เสร็จตั้งแต่นานแล้วค่ะหมวด... แต่เห็นว่าชอบหาเรื่องเอารถมาจูนเครื่องทุกสัปดาห์แบบนี้ ไม่กลัวผู้บัญชาการสงสัยเหรอคะ?"ภรัณหัวเราะเบาๆ ก้าวเข้ามาใกล้ทอฟ้าอีกก้าว นัยน์ตาสบประสานกับดวงตาคู่สวย "เครื่องยนต์ไม่มีปัญหาหรอกครับ... แต่คนขับมีปัญหา 'คิดถึง' ช่าง ต่างหาก""อะแฮ่ม!"เสียงกระแอมดังก้องมาจากระเบียงชั้นบน! ขุนพลยืนกอดอก มองลงมาจากชั้นสองด้วยสายตาคมกริบดุดันประดุจพญาเสือที่กำลังจ้องจับตาคนที่กล้าเข้ามาจีบลูกสาวสุดที่รัก ส่วนทัพฟ้าน้องชายก็รีบเดินมาก้าวบังพี่สาวไว้ทันทีพร้อมยิ้มกวนๆ"หมวดภรัณครับ... อู่นี้คิดค่าจูนเครื่องแพงนะ โดยเฉพาะถ้าจะมาจูนหัวใจพี่สาวผม" ทัพฟ้าแซวยวนม่านฟ้าหลุดหัวเราะออกมาอย่างมีความสุขกับภาพตรงหน้า เธอจับมือขุน
นางบำเรอต่างแดน NC18+ ท้องลูกคนที่2
ผ่านไปสองเดือน...เช้าตรู่ของวันใหม่ในบ้านไม้ริมแม่น้ำ แสงแดดอุ่นสาดส่องผ่านระเบียงเข้ามาในครัว กลิ่นหอมของปลาทอดกรอบแกล้มน้ำพริกฝีมือคุณยายลอยอบอวลไปทั่วบ้าน ขุนพล ที่เพิ่งเดินเข้ามาในครัวพร้อมกับกันและทศช่วยกันตรวจเช็คอะไหล่อู่เสร็จแต่เช้า เตรียมจะทรุดตัวลงนั่งร่วมโต๊ะอาหารเช้าตามปกติทว่า...ม่านฟ้าที่กำลังถือถ้วยน้ำพริกถ้วยใหญ่เดินออกมาจากครัว กลับชะงักกึกกลางทาง!ใบหน้าหวานซีดเผือดลงอย่างเห็นได้ชัด นัยน์ตาคู่สวยเอ่อคลอไปด้วยความผะอืดผะอมอย่างรุนแรงทันทีที่กลิ่นน้ำพริกกระทบจมูก"อึก... อุ๊บ!"ม่านผ้าวางถ้วยน้ำพริกลงบนโต๊ะอย่างเร่งรีบ ก่อนจะยกมือขึ้นปิดปากแล้วรีบวิ่งตรงไปยังห้องน้ำชั้นล่างทันที!แค่ว... อ้วก!เสียงอาเจียนอย่างหนักหน่วงดังก้องออกมา ขุนพลเบิ่งตากว้าง หัวใจกระตุกวูบ! เขารีบพุ่งตัวตามเข้าไปในห้องน้ำเป็นคนแรก ชายหนุ่มประคองไหล่บางของม่านฟ้าไว้ มือหนาช่วยลูบแผ่นหลังให้ภรรยาด้วยความห่วงใยจับใจ"ม่านฟ้า! เป็นอะไรไปครับหนู?!" ขุนพลเอ่ยเสียงสั่นพร่า เช็ดเหงื่อซึมตามกรอบหน้าหวานให้อย่างนุ่มนวล"หนู... หนูเวียนหัวค่ะพี่ขุนพล... เหม็น... เหม็นกลิ่นน้ำพริกมากเลย..." ม่าน
นางบำเรอต่างแดน NC18+ บทส่งท้าย 2
ค่ำคืนนี้ไร้ซึ่งฝันร้ายและอดีตอันขมขื่น มีเพียงไออุ่นแห่งความรักอันบริสุทธิ์ของสามีภรรยาที่หลอมรวมกันเป็นหนึ่งเดียว ใต้เงาจันทร์ริมแม่น้ำชายแดนชั่วนิรันดร์คืนต่อมา สายลมยามดึกพัดโชยกลิ่นไอฝนละมุนเข้ามาทางหน้าต่างระเบียงห้องนอนชั้นบน แสงจันทร์สว่างนวลทาบทาลงบนเตียงกว้างอย่างเงียบสงบหลังจากมื้ออาหารเย็นอันแสนอบอุ่นที่กินพร้อมหน้าพร้อมตา น้องทอฟ้า ก็หลับสนิทปุ๋ยอยู่ในอ้อมกอดของคุณยายที่ห้องนอนชั้นล่างอีกตามเคย ทำให้ห้องนอนชั้นบนตกอยู่ในความเงียบสงบและเป็นส่วนตัวของขุนพลและม่านฟ้าอีกครั้งขุนพลในชุดกางเกงขายาวสบายๆ เดินก้าวเข้ามาในห้อง พลางล็อคประตูอย่างรัดกุม นัยน์ตาคมกริบดุดันที่เคยผ่านศึกบัดนี้ฉายประกายความหวานซาบซึ้งและปรารถนาอย่างลึกซึ้ง เขาทอดสายตามองร่างบางสะคราญตาของ ม่านฟ้า ที่กำลังนั่งสางผมยาวสลวยอยู่หน้ากระจกส่องหน้าม่านฟ้าในชุดนอนสายเดี่ยวผ้าซาตินสีแดงเบอร์กันดีขับผิวขาวเนียนให้ดูเปล่งปลั่งสะกดสายตา เธอสบตาสามีผ่านกระจก ก่อนจะลุกขึ้นเดินก้าวเข้ามาหาขุนพลด้วยรอยยิ้มหวานแฝงความเขินอาย"พี่ขุนพลคะ..." เสียงหวานเอ่ยกระซิบเบาๆ มือเรียวเล็กเอื้อมไปจับมือหนาแกร่งของสามีแล้วนำ
นางบำเรอต่างแดน NC18+ บทส่งท้าย 1
แม่ของม่านฟ้ามองขุนพลด้วยความซาบซึ้งใจ ยื่นมืออันสั่นเทาไปจับมือแกร่งของขุนพลไว้ "ขอบคุณนะ... ขอบคุณมากที่ช่วยดูแลลูกสาวของแม่... ขอบคุณที่ไม่ทอดทิ้งม่านฟ้า..."ทอฟ้าตัวน้อยในอ้อมแขนเอียงคามองยายด้วยความสงสัย ก่อนจะยื่นมือป้อมๆ ไปแตะแก้มที่มีน้ำตาของยายเบาๆ "ยาย... ไม่ร้องนะ"เสียงเล็กๆของหลานสาวทำให้แม่ของม่านฟ้าหลุดยิ้มออกมาทั้งน้ำตา สวมกอดทั้งม่านฟ้าและหลานสาวไว้ด้วยความอบอุ่น บาดแผลในอดีตที่เคยกัดกินหัวใจของทุกคน บัดนี้ได้รับการเยียวยาและปลดล็อกอย่างสมบูรณ์แบบด้วยอภัยทานและความรักแท้ในครอบครัวค่ำคืนนั้น บรรยากาศภายในบ้านไม้ริมแม่น้ำอบอวลไปด้วยความอบอุ่นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน กลิ่นหอมของอาหารพื้นบ้านที่ม่านฟ้าตั้งใจลงมือทำสุดฝีมือลอยอบเชยไปทั่วห้องครัว เสียงจานชามกระทบกันประสานกับเสียงหัวเราะใสแจ๋วของ น้องทอฟ้า ที่กำลังนั่งบนตักของคุณยายบนโต๊ะอาหารขุนพล เดินก้าวเข้ามาพร้อมกับ กัน และ ทศ ชายหนุ่มยกเก้าอี้ไม้ตัวใหญ่มาเสริมข้างโต๊ะ นัยน์ตาคมกริบที่เคยดุดันบัดนี้มีแต่ความเอ็นดูและความสงบสุขผู้เป็นแม่มองภาพตรงหน้าด้วยน้ำตาคลอเบ้า มือที่หยาบกร้านจากการทำงานหนักมาตลอดชีวิตลูบหัว
นางบำเรอต่างแดน NC18+ ไม่คู่ควร
เธอไม่ได้โกรธเขาแต่เธออายที่เธอมาอยู่จุดนี้ต่างหากล่ะ ม่านฟ้านอนฟุบลงบนเตียงนุ่มก่อนที่น้ำตาจะค่อยๆไหลออกมาโดยไร้เสียงสะอึกสะอื้นใดๆ เธอเสียใจที่อนาคตของเธอมาถึงจุดที่ผู้คนเหยียบย่ำ ไร้เกียรติ ไร้ศักดิ์ศรี เธอมั่นใจแน่วแน่แล้วว่าชีวิตนี้จะไม่มีความรักเด็ดขาด เธอกลัวที่จะตกหลุมรักขุนพล แน่นอนว่าตอนนี
นางบำเรอต่างแดน NC18+ ประสบการณ์แรกในชีวิต
ก๊อกๆ ม่านฟ้างัวเงียขึ้นมาในกลางดึกคืนหนึ่งหลังจากที่เธอได้เข้ามาอยู่ที่นี่ได้ประมาณ1สัปดาห์เท่านั้น ระหว่างนี้เธอก็ทำความรู้จักกับแม่บ้านและคนในพื้นที่ ทุกคนต่างให้ความสนใจและเป็นมิตรกับเธอมาก จนม่านฟ้ารู้สึกว่าอยู่ที่นี่ก็ไม่เลวมากนัก พอลุกขึ้นได้เธอจึงรีบเดินไปที่ประตู "ใครคะ" " " เงียบ "มาห
นางบำเรอต่างแดน NC18+ จุดเปลี่ยนของชีวิต
"นังลูกไม่รักดี! แกรีบเก็บกระเป๋าแล้วออกไปจากบ้านฉัน!" ผู้เป็นแม่พูดไปพร้อมกับปาดน้ำตา "แต่แม่ ลุงเด่นชัยมันปล้ำฉันนะแม่ไล่ลูกตัวเองออกไปแล้วมันล่ะ?" ม่านฟ้ามองผู้เป็นแม่ด้วยน้ำเสียงที่ตัดพ้อ "แค่แกออกไปจากที่นี่ ทุกอย่างมันจะดีขึ้น" ดาวพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ โดยไม่ได้สนใจลูกสาวที่กำลังร้องไห้สะอ
นางบำเรอต่างแดน NC18+ ติดเธอ NC
"ดุจังเลยครับ" สิงห์ยิ้มที่มุมปาก "งั้นก็รีบกินรีบกลับเลยค่ะ" "พี่ล้อเล่นน่า" "หนูง่วงเเล้วอ่ะ" หญิงสาวยกมือปิดปากหาวหวอดๆ "นอนก็ได้นะเดี๋ยวพี่กินเสร็จล็อคประตูให้ครับ" "แน่ใจนะว่าพี่จะไม่แอบทำอะไรหนู" "มองพี่เป็นคนแบบนั้นหรอครับ" "เปล่าค่ะ ถ้างั้นกินเสร็จแล้วฝากเก็บด้วยนะคะ" "ได้ครับ" เธอ
다른 추천
คู่หมั้นมาเฟีย
มดตัวจี๊ด8.7K 조회수บ่วงรักสัมพันธ์ร้าย (25+)
เนตรกวี / Natekavees28.3K 조회수มาเฟีย บ้าเซ็กซ์ 3P (แซ่บ)
เด็กหญิงพุงกลม35.3K 조회수เมียลับหมอมาเฟีย
กาแฟหอมกรุ่น20.4K 조회수มาเฟีย คลั่งเซ็กซ์ SM25++
เด็กหญิงพุงกลม9.8K 조회수Finally, You Yielded (กว่าจะยอมมาเป็นของฉันนะนายเย็นชา)
ยิ้มแย้ม หยาดเยิ้ม151 조회수เพราะฉันคือคุณนายมาเฟีย
肥鸟神/เทพเจ้านกอ้วน293 조회수เด็กพยศของประธานเหนือ
นิษฐา012.5K 조회수
