5...กลับมาเป็นเหมือนได้ไหม (1)

“เซอร์ไพรส์”

ร่างเล็กอิ่มไปทุกส่วนโถมเข้ามาเต็มอกแกร่งหลังจากธิติเปิดประตูห้องโดยลืมมองดูผ่านกล้องด้านหน้าเสียก่อน ชายหนุ่มชะงักนิ่งไป มือทั้งสองข้างแนบลำตัว ไม่ได้ยกขึ้นโอบกอดตอบกลับ ด้วยไม่ทันคาดคิดว่าริกะจะมาหาเขาถึงห้อง แถมยังมาได้ถูกเวลาจนน่าหวั่นใจ

“นี่แทนเซอร์ไพรส์มากเลยเหรอ ดูหน้าสิ”

ริกะเงยหน้าขึ้นมองคนที่ตนเองกอด ขณะอาศัยจังหวะอึ้งระคนแปลกใจของชายหนุ่มดันร่างสูงที่หนากว่าตนให้ถอยหลัง พาอีกฝ่ายไปยืนพิงผนังโดยมีร่างอิ่มตามแนบชิด มือเล็กบางยกขึ้นลูบแก้มสากที่มีไรเคราเขียว เหมือนอีกฝ่ายจะไม่ได้โกนในตอนเช้า หากเธอก็ชอบในลุคนี้ของเขาไม่แพ้กับลุคหล่อเนี้ยบที่เห็นจนชินตา ใบหน้าขาวคมเข้มมองเธอนิ่ง แต่สายตาคู่ดำคมกริบเหมือนจะลอยพิกล ทำเอาเธออมยิ้มก่อนจะจุ๊บเบาๆ ที่ปากหยักได้รูปสีสดด้วยความพอใจ

“ไม่คิดว่าริกะจะมาหาที่นี่เหรอที่รัก”

“เอ่อ ครับ”

ธิติตอบรับหลังจากสลัดความงุนงงที่ไม่ทันตั้งตัวทิ้งไปได้เมื่อถูกปลุกด้วยการประทับริมฝีปาก ในหัวเริ่มคิดไปถึงคนที่ยังอยู่ในห้องนอน เขาควรจะจัดการกับผู้หญิงสองคนนี้อย่างไรดี

“ก็ริกะคิดถึงคุณจะแย่ อยากมาหาตั้งแต่เมื่อคืนด้วยซ้ำ แต่ว่าไม่ไหวจริงๆ ค่ะ ดื่มหนักไปหน่อย แต่พอรู้สึกตัวริกะก็รีบอาบน้ำแล้วมาหาคุณทันทีเลยนะคะ”

พร้อมคำบอกใบหน้าใสน่ารักก็ลอยสูง สองแขนโอบรอบคอเขาให้โน้มลงมาหา ร่างอิ่มบดเบียดเข้ากับเรือนกายแกร่งทุกส่วนแทบเป็นเนื้อเดียว หากแต่ก่อนที่ปากอิ่มเล็กจะแตะกับปากได้รูปชายหนุ่มก็ยับยั้งหญิงสาวด้วยการดันไหล่เล็กทั้งสองข้างเบาๆ

“ริกะกินอะไรมาหรือยังครับ”

“ริกะอยากกินคุณก่อน”

เสียงหวานพร่ากระเส่าบอกความหมายชัดเจน แต่เวลานี้ธิติคงปล่อยเลยตามเลยเหมือนครั้งก่อนๆ ที่ริกะเรียกร้องไม่ได้

“แต่ผมหิวมากเลย เราไปหาอะไรกินกันก่อนนะ แล้วต่อจากนั้นผมจะตามใจริกะทุกอย่าง”

ชายหนุ่มบอกด้วยเสียงทุ้มนุ่มน่าฟัง แถมยังเกลี่ยนิ้วหัวแม่มือบนปากอิ่มขณะส่งสายตาคมวอนขอเคลือบแฝงแววเร่าร้อนอย่างน้อยครั้งนักที่เขาจะทำ แต่รู้ว่ามันใช้ได้ผลเสมอกับผู้หญิงทุกคน แม้ริกะก็ไม่ยกเว้น ไม่มีใครปฏิเสธเพราะรู้ดีว่าชายหนุ่มจะมอบความสำราญให้พวกเธอจนสุดเหวี่ยง

ปากอิ่มเผยอขบปลายนิ้วเขาหยอกล้อเบาๆ แววตาคู่โตวาววามอย่างวาดหวัง

“ถ้าแทนหิวมากขนาดนี้ ริกะจะใจดำลงได้ยังไง”

เธอบอกเมื่อจับมือข้างนั้นของเขาไล่จูบเล่นไปด้วย ทั้งที่สายตายั่วยวนนั้นไม่ได้ละไปจากใบหน้าเขาเลยแม้แต่น้อย

“แต่ว่า...โทรสั่งขึ้นมาน่าจะทันใจกว่านะ ระหว่างรอจะได้ไม่เสียเวลาของเรา”

“ไม่ได้...”

คำสวนทันควันของธิติหยุดลงเพราะรู้ตัวว่ากำลังทำให้อีกฝ่ายสะดุดใจ ใบหน้าน่ารักที่คลอเคลียกับมือเขาหยุดลง ตากลมโตมองนิ่ง คิ้วเรียวขมวดเข้าหากัน

“ทำไมไม่ได้ ปกติเราก็ทำแบบนี้บ่อยๆ นี่นา”

แววตาของริกะแสดงความสงสัยออกมาอย่างชัดเจน เพราะแม้ไม่อยากทำในสิ่งที่เธอต้องการแต่ธิติไม่เคยขัดหรือเถียงในทันที เขาจะหาเหตุผลที่ดีมาแย้งอย่างใจเย็นให้เธอคล้อยตามในที่สุด

ความคิดจากสมองอันชาญฉลาดกระตุกเป็นช่วงๆ เขาไม่เคยตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้มาก่อน

“คือ...ผมอยากเปลี่ยนบรรยากาศบ้าง กินอาหารที่นี่ทุกมื้อตั้งแต่วันแรก เปลี่ยนจนแทบครบเมนูแล้ว ไม่ต้องออกไปไกลก็ได้ จะได้ไม่เสียเวลามาก นะครับ”

เสียงทุ้มนุ่มกลับมาอีกครั้งขณะที่มือหนาวนกลับมาเกลี่ยแก้มใสนุ่มมือ ไม่แค่นั้น ปากได้รูปยังตามลงไปแนบที่แก้มอีกข้าง แล้วเลื่อนไปกระซิบกับใบหูเล็ก

“รีบๆ ไปกันเถอะ ผมเองก็แทบจะอดใจไม่อยู่แล้วเหมือนกัน แต่ทำไงได้ ไม่อยากหมดแรงซะก่อน เติมพลังแล้วจะได้มีเวลาสนุกกันนานๆ”

บอกแล้วชายหนุ่มยังไม่ลืมขบเม้มใบหูเล็กแสดงให้เห็นถึงความต้องการภายในส่วนลึก จนร่างอิ่มสั่นน้อยๆ ครางแผ่วเบาอย่างพออกพอใจ เมื่อใบหน้าขาวคมผละออกเธอก็ยิ้มหวานพยักหน้ารับ

“งั้นเดี๋ยวริกะรอผมตรงนี้นะ ขอไปเอากระเป๋ากับกุญแจรถในห้องนอนแป๊บเดียว”

“ค่ะ”

หลังจากอีกฝ่ายรับคำร่างสูงก็ก้าวยาวๆ ไม่ให้ดูเร่งรีบจนเกินเหตุกลับเข้าไปในห้อง ทว่าพอเขาเปิดประตูก็เห็นร่างงามของผู้หญิงอีกคนยืนอยู่ตรงหน้า ทำเอาเขาต้องรีบปิดมันลงพร้อมก้าวพรวดเข้ามา

เฌอเอมสะดุ้งตกใจกำลังจะกรีดร้องออกมาก็ถูกรวบเข้าไปปะทะกายแข็งแกร่ง มือหนาข้างหนึ่งปิดปากเธอ อีกข้างโอบเอวแน่น ใบหน้าหล่อโฉบวูบลงมาทำเอาเธอผงะแต่ริมฝีปากได้รูปสวยกลับเลื่อนเลยไปข้างใบหู

“ผมจะออกไปข้างนอก ระหว่างที่ผมไม่อยู่คุณก็รีบกลับห้องตัวเองไปซะ แล้วหวังว่า...เราจะไม่เจอกันอีก”

ปากเขาที่ขยับบางจังหวะก็แตะที่ติ่งหูเธอ แก้มสากไรเคราเฉียดแก้มเธอเมื่อสันกรามเขาขยับ เสียงทุ้มกระซิบเบาเป็นโทนที่เธอไม่เคยได้ยินมาก่อนในชีวิต ฉุดกระชากใจสาวให้เต้นระรัวขึ้นทีละน้อยจนกระทั่งถี่เร็วจับจังหวะไม่ได้ ความแข็งแกร่งจากสรีระร่างกายที่แตกต่างของชายหญิงใกล้กันจนสัมผัสได้ถึงไอร้อนจากเรือนร่างหนา ผิวเนื้อบางจุดแตะต้องกันในบางจังหวะที่หายใจหรือขยับตัวกำลังก่อกระแสประหลาดที่ผิวกายอ่อนนุ่มและเริ่มลุกลามแทรกเข้าไปในอวัยวะของร่างกายจนเธอรู้สึกว่าตัวเองกำลังสั่น ทุกสิ่งอย่างเป็นผลมาจากธิติทั้งสิ้น

ทว่าประโยคสุดท้ายหยุดอาการแปลกๆ ของเธอได้ชะงัด มือบางสองข้างที่กุมแนบอกตามปฏิกิริยาป้องกันตัวกำเข้าหากันแน่นขึ้น เฌอเอมพยายามควบคุมท่าทางของตัวเองไม่ให้อีกฝ่ายสังเกตได้ ใบหน้าสวยซีดพยักเบาๆ เหมือนคนที่มีสติดี ราวกับว่าเหตุการณ์เมื่อคืนไม่มีผลต่อจิตใจของเธอเช่นกัน

จากนั้นมือหนาก็เคลื่อนห่างจากปากเธอ ใบหน้าขาวคมถอยออกจากการแนบชิดแต่ไม่ห่างมาก เพราะเธอยังรับรู้ถึงลมหายใจอุ่นร้อนของเขา

“ฉัน...ได้ยินเสียงผู้หญิง”

ดูเหมือนเธอยังควบคุมตัวเองได้ไม่ดีนักเพราะเสียงทั้งเบาทั้งสั่นเหลือเกิน

“ใช่ เอ่อ...ริกะน่ะ”

ธิติยังกระซิบเช่นเดิม โล่งอกที่เขากลับเข้ามาทันก่อนที่เธอจะเดินออกไป ดูจากท่าทางของเธอเขาก็เดาได้ทันทีว่าหญิงสาวกำลังจะเปิดประตู แม้เฌอเอมจะไม่ได้แคร์ว่าจะมีผู้หญิงคนไหนมาหาเขา แต่ริกะไม่ใช่แน่ ชายหนุ่มจึงตัดสินใจบอกไปตามตรง เพราะสองสาวรู้จักกันดี ด้วยเคยเป็นเพื่อนกันตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัย แถมยังมาทำงานที่เดียวกันอีกด้วย ฉะนั้นเฌอเอมย่อมรู้ว่าไม่ควรปรากฏตัวให้เพื่อนเก่าได้เห็นหรือเข้าใจผิด ถึงจะเลิกราไปแล้วแต่หลายครั้งที่ริกะยังแสดงความหึงหวงเขากับผู้หญิงคนอื่นแม้เธอเหล่านั้นเพียงแค่มองมา นั่นทำให้ธิติไม่อยากเสี่ยง

คำบอกเล่าของชายหนุ่มทำให้ความรู้สึกปั่นป่วนที่ตีวนอยู่ในร่างกายของเฌอเอมแผ่วลงกระทั่งหยุดนิ่งได้ แต่หญิงสาวกลับหูแว่วเหมือนมีเสียงวิ้งๆ น่ารำคาญมารบกวน ไม่ทันรู้ตัวว่าขณะที่ถามเขาไปเสียงเธอแข็งขึ้น

“ไม่คิดว่านายจะยังติดต่อกับริกะอยู่”

เมื่อระดับเสียงของหญิงสาวดังขึ้นมากว่าเดิมธิติก็รีบยกนิ้วชี้แตะที่ปากตนเอง เป็นสัญญาณบอกว่าอย่าเสียงดัง

คิ้วเรียวสวยกระตุกเล็กน้อย ใบหน้างดงามแม้ซีดเซียวดูเรียบขึ้น ปากอิ่มสวยเม้มนิดๆ มือบางสองข้างขยับปัดแขนที่โอบตนเองออกเบาๆ ตาคู่สวยเมินมองไปทางอื่น ท่าทีกลับไปเย่อหยิ่งเหมือนปกติ

“กลัวแฟนนายได้ยินเสียงฉันเหรอ”

“คุณก็รู้ว่าริกะเป็นคนยังไง”

ธิติพูดด้วยความระอา เขาไม่ได้ทำอะไรผิด แต่ก็คร้านที่จะใส่ใจความเอาแต่ใจไม่ชอบให้ใครมาสั่งของเฌอเอม

หญิงสาวเบ้ปาก กอดอก เชิดหน้าขึ้นสูง ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงไม่แคร์แต่ก็ไม่ดังนัก

“ริกะคงไม่สมองฝ่อจนลืมหรอก ว่าฉัน...”

“คุณไม่สนใจผม เพราะอย่างผมไม่ใช่สเปกคุณ ผมรู้...แต่กันไว้ดีกว่าแก้ ที่สำคัญ...การที่มีคนรู้เห็นว่าคุณมาอยู่ในห้องกับผู้ชายมันอาจจะไม่ใช่เรื่องใหญ่ ถ้าคุณไม่แคร์ เพราะสมัยนี้ใครจะนอนกับใครก็ได้ มันก็แค่เป็นข่าวเดี๋ยวเดียวก็เงียบ ผมก็โอเคนะ ไม่มายด์ ผมไม่ใช่คนมีชื่อเสียงอะไร แต่คุณกับริกะทำงานด้วยกัน เจอกันบ่อยๆ ถ้ามองหน้ากันไม่ติด ถึงขั้นตบตีกันแย่งผมให้อายชาวก็ช่วยอะไรไม่ได้”

เขาบอกเสียงเข้มกว่าเดิม หากยังสามารถคุมให้ไม่ดังได้ ก่อนจะเดินผ่านร่างสวยไปหยิบของแล้วเดินกลับไปที่ประตู เปิดออกไปแล้วปิดลงโดยไม่หันกลับมามองหรือพูดอะไรกับหญิงสาวอีก

เฌอเอมได้แต่มองตามคนที่ว่าใส่เธอเป็นชุดแล้วจากไป ปากอิ่มสวยเผยอขึ้นน้อยๆ คิดจะตะโกนตามหลังเขาว่าเธอไม่แคร์ แต่ก็ต้องปิดฉับลงแล้วกัดริมฝีปากล่างด้วยความไม่พอใจ มือบางสองข้างที่กอดอกสะบัดทิ้ง ร่างงดงามหันขวับเดินไปทางห้องน้ำ สองเท้าเรียวลงน้ำหนักทุกย่างก้าวอย่างอารมณ์เสีย รู้สึกเคืองคนที่เมินเธอ รีบแจ้นออกไปหาแฟนเก่าทั้งที่เพิ่งเกิดเรื่องระหว่างเขากับเธอ มันน่าหงุดหงิดที่คงมีแค่เธอรู้สึกถึงไอ้ความปั่นป่วนบ้าๆ นั่น ส่วนธิติคงไม่รู้สึกอะไรเลยถึงได้ทำหน้าเฉยขนาดนั้น

ความจริงเธออยากโต้กลับ ว่าช่วงนี้เห็นริกะควงผู้ชายคนอื่นอยู่แท้ๆ แต่ก็ช่างเถอะ มาคิดอีกทีคอยดูต่อไปดีกว่า วันนี้ปล่อยไปก่อน อยากรู้นักว่าถ้าหมอนั่นได้รู้ทีหลังเรื่องผู้ชายอีกคนของริกะจะทำหน้ายังไง

เฌอเอมคิดขณะมือนิ้วเรียวสวยปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวใหญ่บนร่างตน ใบหน้าสวยงอในแบบที่ยากจะมีคนได้เห็น ดวงตาคู่สวยล้ำลึกดุจห้วงทะเลจ้องเนื้อตัวทีมีผิวสวยงดงามสะท้อนในกระจก ยิ่งกวาดมองจากใบหน้าจรดปลายเท้าก็ยิ่งตอกย้ำให้เจ็บลึกในใจ ด้วยอดคิดไปถึงคนที่ได้เห็นเต็มสองตา สัมผัสด้วยสองมือ พร้อมกับพรมริมฝีปากได้รูปสวยของเขาบนเรือนร่างเธอ แถมปากร้ายกาจนั่นยังแนบสนิทลึกซึ้งเกินกว่าจินตนาการที่เธอเคยคิดฝัน แม้แต่เธอเองยังไม่คิดว่าสัมผัสหวามที่ได้รับการปรนเปรอจากธิติจะฝังแน่นหยั่งรากตีตราเหนือร่างกายพิสุทธิ์จนหมดจด พออีกฝ่ายโอบกอด ชิดใกล้ เนื้อตัวเธอก็ไหวหวั่นสั่นรัวราวกับเตรียมพร้อมรับมือหรือไม่ก็ต้องการให้เขาแตะต้องอีกครั้ง

ความกังวลฉาบวาบขึ้นมาในดวงตาคู่งามทันควันเมื่อคิดมาถึงตรงนี้ ร่างกายเธอมีปฏิกิริยาตอบรับเขาอย่างที่ไม่เคยเกิดกับใครมาก่อน แม้เคยถ่ายแบบแนบเนื้อในบางครั้งกับนายแบบหล่อล่ำ เธอยังไม่รู้สึกสั่นไหวจนควบคุมตัวเองไม่ได้แบบนี้ ที่น่ากลัวกว่านั้นคือ ใจเธอมันเต้นแรงโลดแทบทะลุมานอกอกชนิดที่ระงับไม่อยู่ด้วยซ้ำ

เพียงข้ามคืน ธิติ...ผู้ชายที่เธอมองเห็นว่าต่ำต้อยกว่าเสมอ เสกเวทมนตร์อะไร เหตุใดอยู่ๆ เขาถึงได้มีอิทธิพลเหนือร่างกายเธอมากมายถึงเพียงนี้

=====