MasukShare
ตอนที่ 10 : พังมาพังกลับ
Terakhir Diperbarui:
2026-01-23 17:39:49ตอนที่
[10]
พังมาพังกลับ
หลังจากที่จัดการเรื่องเรือนฟู่เฉิงแหล่งผลิตสินค้าแห่งใหม่และคัดเลือกคนงานที่ไว้ใจได้เรียบร้อยแล้ว ลั่วเฉียวฮุ่ยก็กลับมาทุ่มเทให้กับการผลิตสินค้าชุดใหม่ต่อทันที ด้วยกำลังคนที่เพิ่มขึ้นและสถานที่ที่กว้างขวางกว่าเดิม ก็ทำให้การผลิตเป็นไปอย่างรวดเร็วและมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น เพียงไม่นาน สินค้าชุดใหม่ก็ถูกส่งไปยังร้านยงซื่อจินผิ่นจนเต็มคลังสินค้า
และเมื่อจัดการเรื่องงานจนเข้าที่เข้าทางแล้ว ก็ถึงเวลาที่จะต้องสะสาง ‘บัญชีแค้น’ ส่วนตัวกันเสียที
นางรอคอยจังหวะที่เหมาะสมและในที่สุดโอกาสนั้นก็มาถึง
เมื่อได้รับข่าวจากสายที่แอบวางไว้ในจวนว่าวันนี้บิดาของนางติดงานสำคัญต้องค้างคืนอยู่ที่นอกเมืองหลายวัน น้องชายตัวแสบก็ไปเรียนที่สำนักศึกษา ส่วนสองแม่ลูกตัวดีก็มีแผนที่จะออกไปเลือกซื้อผ้าไหมที่ตลาดวันนี้
ทางสะดวก!!
ช่างเป็นวันที่เหมาะสมกับการ ‘ลงมือ’ ครั้งใหญ่เสียจริง
ลั่วเฉียวฮุ่ยยกยิ้มมุมปากอย่างเยือกเย็น นางรอจนกระทั่งรถม้าของ
สวีหลิงม่านและลั่วหลิงเม่ยเคลื่อนตัวออกจากจวนไปแล้ว จึงได้เริ่มต้นแผนการของนางทันที!โดยบอกให้เลี่ยงซูอยู่เฝ้าเรือนไว้ ส่วนตนเองก็ได้ใช้ ทักษะการลอบเร้นที่เคยฝึกฝนมาอย่างหนักในชาติก่อนเคลื่อนไหวออกจากเรือนของตนเองอย่างเงียบเชียบราวกับเงา หลบหลีกสายตาของบ่าวรับใช้ที่ยังคงเดินเพ่นพ่านอยู่ในจวนได้อย่างง่ายดาย ก่อนจะลอบเข้าไปในเรือนใหญ่ที่แสนของจวนตระกูลลั่วโดยไม่มีผู้ใดได้ล่วงรู้ เมื่อเข้ามาข้างในแล้วนางก็ไม่รอช้า...
ปฏิบัติการทำลายล้างได้เริ่มต้นขึ้น!
ลั่วเฉียวฮุ่ยใช้ทักษะที่เหนือกว่าสตรีทั่วไป พลิกคว่ำโต๊ะเครื่องแป้งราคาแพงจนเครื่องประทินโฉมแตกกระจายเกลื่อนพื้น จากนั้นดึงอาภรณ์ผ้าไหมเนื้อดีออกมาจากตู้แล้วใช้กรรไกรที่พกติดตัวมาตัดมันจนขาดวิ่นไม่มีชิ้นดี!
ก่อนจะเคลื่อนกายเข้าไปในห้องนอนของลั่วหลิงเม่ย กวาดเอาเครื่องประดับล้ำค่าทั้งหมดที่วางอยู่บนโต๊ะลงมากองกับพื้น แล้วใช้เท้ากระทืบซ้ำลงไปอย่างไม่ยั้ง ทำให้ปิ่นหยกขาวแตกละเอียด กำไลทองคำบิดเบี้ยว ต่างหูไข่มุกกระจัดกระจายไปคนละทิศคนละทาง
หญิงสาวทำลายทุกสิ่งทุกอย่างที่ขวางหน้าราวกับระบายความโกรธแค้นที่อัดอั้นมานานแทนลั่วเฉียวฮุ่ยคนเดิมที่ต้องทนทุกข์ทรมานมาตลอดหลายปี!
หลังจากที่ ‘จัดระเบียบ’ จนพอใจแล้วก็ยืนมองผลงานของตัวเองอยู่กลางห้องที่เละเทะราวกับถูกพายุถล่มก่อนจะค่อย ๆ หมุนคอไปมาเล็กน้อยเพื่อบิดขี้เกียจ รอยยิ้มที่สะใจปรากฏขึ้นที่มุมปากของหญิงสาว ก่อนที่นางจะลอบออกจากเรือนที่พังพินาศนั้นไปอย่างเงียบเชียบราวกับไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น และเรื่องนี้ใช้เวลาเพียงไม่นานเท่านั้น
แม้แต่บ่าวรับใช้ก็วิ่งมาดูไม่ทัน
.
.
.
ในช่วงบ่ายของวันนั้นเอง...
สวีหลิงม่านและลั่วหลิงเม่ยเดินทางกลับมาถึงจวนด้วยอารมณ์ที่เบิกบาน แต่แล้วรอยยิ้มของพวกนางก็ต้องพลันแข็งค้างไป เมื่อได้ก้าวเข้ามาในเรือนของตนเอง...
“กรี๊ดดดดดดดดดดดดด!!”
เสียงกรีดร้องของสองสตรีดังลั่นไปทั่วทั้งจวน
“นี่มันอะไรกัน!!” สวีหลิงม่านร้องออกมาอย่างบ้าคลั่งเมื่อเห็นสภาพห้องนอนของตนเองที่เละเทะราวกับถูกพายุถล่ม
“ใคร! ใครมันบังอาจทำเช่นนี้!!”
ลั่วหลิงเม่ยเองก็แทบจะสิ้นสติ เมื่อนางเห็นเครื่องประดับชิ้นโปรดของนางแตกหักเสียหายเกลื่อนอยู่บนพื้น!
ก่อนที่พวกนางซักถามบ่าวรับใช้ทุกคนในเรือน แต่ทว่าก็ไม่มีใครรู้เห็นเหตุการณ์เลยแม้แต่คนเดียว!
แต่แล้วความคิดหนึ่งก็แวบเข้ามาในหัวของพวกนางทำให้ทั้งสองหันมองหน้ากันโดยทันที
‘ลั่วเฉียวฮุ่ย!!’
พวกนางนึกถึงเหตุการณ์ที่เคยไปรื้อค้นเรือนของนังสารเลวนั่นเมื่อหลายวันก่อน นี่มัน...นี่มันคือการเอาคืนอย่างแน่นอน
“นังสารเลวเฉียวฮุ่ย!! ข้าจะฆ่าเจ้า!!!” ลั่วหลิงเม่ยกรีดร้องออกมาด้วยความโกรธแค้นสุดขีด นางไม่สนใจอะไรอีกต่อไปแล้ว คิดแล้วก็บุกตรงไปยังเรือนพักของน้องสาวต่างสายเลือดทันที ไหน ๆ บิดาก็ไม่อยู่แล้วไม่ต้องสร้างภาพอันใดอีก
แต่แล้วลั่วหลิงเม่ยก็ต้องชะงักฝีเท้าลง เมื่อภาพที่นางเห็นคือภาพของลั่วเฉียวฮุ่ยที่กำลังยืนสนทนาอยู่กับจ้าวซงหยวนที่หน้าเรือนของนางด้วยท่าทีที่เป็นกันเองและดูสนิทสนม!
เปลวไฟแห่งความหึงหวงพลันปะทุขึ้นมาในใจของลั่วหลิงเม่ยอย่างรุนแรง มันรุนแรงยิ่งกว่าความโกรธแค้นเรื่องข้าวของที่เสียหายเสียอีก!
‘ทำไมคุณชายจ้าวถึงได้อยู่กับนังเฉียวฮุ่ยเช่นนั้น ไหนจะรอยยิ้มอย่างอ่อนโยนนั่น…’
บิดาไม่อยู่แต่เขากลับมาที่นี่
ลั่วหลิงเม่ยได้แต่ยืนกำหมัดแน่น ความร้อนใจที่อยากจะเข้าไปอาละวาด และความกลัวที่จะเสียภาพลักษณ์ต่อหน้าบุรุษอันเป็นที่รักมันกำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือดอยู่ในใจ
ทางด้านจ้าวซงหยวนนั้นเขากำลังมองลั่วเฉียวฮุ่ยด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป...
ไม่น่าเชื่อว่ายิ่งนานวันลั่วเฉียวฮุ่ยจะยิ่งงดงามและน่าสนใจขึ้นทุกทีรอยยิ้มของนางในตอนนี้ช่างดูแตกต่างจากในอดีตโดยสิ้นเชิง มันดูจริงใจและมีเสน่ห์อย่างน่าประหลาด
ความคิดชั่ววูบหนึ่งพลันแล่นเข้ามาในหัวของเขา
‘หากได้นางมาครอบครองเพิ่มอีกสักคน...ก็คงจะดีไม่น้อย’
ส่วนลั่วเฉียวฮุ่ยนั้นนางเพียงแค่เหลือบมองใบหน้าของเขาแวบเดียวก็สามารถล่วงรู้ได้ถึงความคิดอันสกปรกที่อยู่ข้างในนั้นได้อย่างทะลุปรุโปร่ง
‘ฝันไปเถอะไอ้บุรุษมักมาก!’ คิดในใจอย่างเหยียดหยาม
หญิงสาวแสร้งทำเป็นพูดคุยกับเขาต่อไปอีกครู่หนึ่ง ก่อนจะขอตัวกลับเรือนไป ทิ้งให้จ้าวซงหยวนยืนอยู่ตรงนั้นด้วยความรู้สึกที่ยังค้างคา และทิ้งให้ลั่วหลิงเม่ยที่แอบมองอยู่ไกล ๆ ต้องจมอยู่กับกองไฟแห่งความหึงหวงและความร้อนรนต่อไป
ลั่วเฉียวฮุ่ยเดินกลับเข้าเรือนของตนเองด้วยรอยยิ้มที่สะใจ นางรู้ดีว่าหลังจากเหตุการณ์ในวันนี้ สองแม่ลูกนั่นคงจะไม่มีเวลามาหาเรื่องนางไปอีกพักใหญ่...
เพราะอะไรน่ะหรือ?
เพราะพวกนางคงจะต้องเอาเวลาทั้งหมดไปคิดหาแผนการที่จะจับบุรุษหลายใจผู้นั้นให้อยู่หมัดน่ะสิ
Bab terbaru
นางร้ายกลับใจฝันไปเถอะข้าไม่อยากเป็น ตอนที่ 14 : เซียวจวิ้น
ตอนที่ [14]เซียวจวิ้น ช่วงเวลาหลายเดือนที่ผ่านมา ลั่วเฉียวฮุ่ยใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ที่เรือนฟู่เฉิงเพื่อดูแลกิจการที่กำลังเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว หรือไม่ก็ไปมาหาสู่ที่จวนตระกูลฉินเพื่อปรึกษาหารือเรื่องการค้ากับฉินฮูหยินอยู่เสมอ นางแทบจะไม่ได้ย่างกรายเข้าไปใกล้เรือนใหญ่ของจวนตระกูลลั่วเลยหากไม่จำเป็น เมื่อกลับมาถึงจวนในตอนค่ำ นางก็จะตรงกลับไปยังเรือนของตนเองทันทีการที่นางเข้า ๆ ออก ๆ จวนอยู่ทุกวันแน่นอนว่าย่อมอยู่ในสายตาของผู้เป็นบิดาอย่างลั่วฉู่หวังแต่เขาก็ทำได้เพียงแค่สงสัยแต่ก็ไม่ได้ใส่ใจที่จะซักถามอะไรให้มากความ ในความคิดของเขา บุตรสาวคนรองก็คงจะยังทำตัวเหลวไหลออกไปเที่ยวเล่นเตร็ดเตร่ไร้สาระเหมือนเช่นเคย‘เมื่อไรจะรู้จักโตเป็นผู้ใหญ่เสียทีนะ...’ เขาได้แต่ถอนหายใจอย่างระอา พลางหันไปมองภาพของภรรยาและบุตรสาวคนโตที่กำลังนั่งเย็บปักถักร้อยกันอยู่ที่ศาลากลางสวนด้วยรอยยิ้มอย่างพึงพอใจ ‘ดูสิ เม่ยเออร์ช่างเพียบพร้อมและเป็นกุลสตรีที่งดงาม ลั่วเฉียวฮุ่ยช่างเทียบไม่ติดจริง ๆ’โดยเขาไม่รู้เลยว่าบุตรสาวที่เขาตราหน้าว่าไร้สาระนั้น บัดนี้ได้กลายเป็น คหบดีหญิงผู้มั่งคั่งและทรงอิทธิพลคน
นางร้ายกลับใจฝันไปเถอะข้าไม่อยากเป็น ตอนที่ 13 : สินค้าใหม่
ตอนที่ [13]สินค้าใหม่ ความคิดที่แวบเข้ามาในหัวของลั่วเฉียวฮุ่ยคืนนั้น มันได้จุดประกายไฟแห่งการสร้างสรรค์ครั้งใหม่ของนางให้ลุกโชนขึ้นมาอย่างรุนแรง ‘รองเท้ากันน้ำ กันหิมะ ทนทาน สำหรับทหาร...’ใช่แล้ว! รองเท้าสำหรับทหาร!!มันอาจจะดูเป็นเรื่องไม่สำคัญในสายตาของคนทั่วไป แต่สำหรับนางที่ในอดีตคือ เฮเลน เฉียน อดีตครูฝึกสอนการต่อสู้และการเอาตัวรอด นางรู้ดีว่าอุปกรณ์ที่เหมาะสมกับสภาพแวดล้อม คือหนึ่งในปัจจัยสำคัญที่จะชี้เป็นชี้ตายในสนามฝึกได้เลยทีเดียวในโลกก่อนตอนที่นางยังเป็นเพียงนักเรียนการต่อสู้ นางต้องเข้ารับการฝึกฝนในสภาพแวดล้อมที่โหดร้ายและทารุณมานับครั้งไม่ถ้วน ทั้งการเดินเท้าในป่ารกชัฏที่เต็มไปด้วยโคลน การปีนป่ายหน้าผาที่สูงชัน ไปจนถึงการฝึกซ้อมท่ามกลางหิมะที่หนาวเหน็บ ประสบการณ์เหล่านั้นได้สอนให้นางต้องรู้จักดัดแปลงและปรับปรุงอุปกรณ์ของตนเองให้เหมาะสมกับสถานการณ์โดยเฉพาะอย่างยิ่ง...รองเท้าคืนนั้นลั่วเฉียวฮุ่ยใช้เวลาตลอดทั้งคืนในการขลุกอยู่กับกองกระดาษและพู่กัน เพื่อร่างภาพแบบรองเท้าหุ้มข้อที่มีคุณสมบัติครบถ้วนตามที่นางต้องการ มันจะต้องทำจากหนังที่เหนียวและทนทาน
นางร้ายกลับใจฝันไปเถอะข้าไม่อยากเป็น ตอนที่ 12 : ยิ่งกว่าครอบครัว
ตอนที่ [12]ยิ่งกว่าครอบครัว เสียงเรียกที่ดังขึ้นจากด้านข้างรถม้า ทำให้ลั่วเฉียวฮุ่ยต้องเปิดม่านไปดู แล้วก็พบกับร่างของสตรีวัยกลางคนที่คุ้นเคย ท่านป้าเสวียน บ่าวรับใช้คนสนิทของฉินฮูหยินนั่นเอง“ท่านป้าเสวียน มีธุระอันใดกับข้าหรือเจ้าคะ” ลั่วเฉียวฮุ่ยเอ่ยทักทายด้วยความประหลาดใจเสวียนหงยิ้มให้อีกฝ่ายด้วยความอ่อนโยน เป็นรอยยิ้มที่ดูจริงใจและไม่เสแสร้ง แตกต่างจากรอยยิ้มของคนในจวนที่ลั่วเฉียวฮุ่ยเพิ่งจะจากมาโดยสิ้นเชิง“พอดีว่านายหญิงให้ข้าน้อยไปหาคุณหนูที่เรือนฟู่เฉิงน่ะเจ้าค่ะ แต่เมื่อไปถึงคนงานที่นั่นกลับบอกว่าคุณหนูได้เดินทางกลับไปก่อนแล้ว ข้าน้อยจึงลองออกมาตามหาดู โชคดีจริง ๆ ที่ได้พบท่านที่นี่”“ฉินฮูหยินมีเรื่องด่วนอะไรกับข้าหรือเจ้าคะ?” ลั่วเฉียวฮุ่ยค่อนข้างจะนอบน้อมต่อสตรีผู้นี้เป็นพิเศษ เพราะนางรู้ดีว่าเสวียนหงไม่ได้เป็นเพียงบ่าวรับใช้ธรรมดา แต่คือคนที่ฉินฮูหยินให้ความไว้วางใจมากผู้หนึ่ง“เรื่องนั้น...ข้าน้อยเองก็ไม่แน่ใจเจ้าค่ะ” เสวียนหงส่ายหน้าเบา ๆ“นายหญิงเพียงแค่สั่งให้ข้ามาเชิญคุณหนูไปที่จวนให้ได้ ท่านบอกว่ามี ‘เรื่องสำคัญ’ จะพูดคุยด้วย เช่นนั้นตามข้าไปที่จวนจะด
นางร้ายกลับใจฝันไปเถอะข้าไม่อยากเป็น ตอนที่ 11 : ไม่เคยสำคัญ
ตอนที่ [11]ไม่เคยสำคัญ หนึ่งเดือนผ่านไป...กิจการค้าระหว่างลั่วเฉียวฮุ่ยและฉินฮูหยินรุ่งเรืองเฟื่องฟูขึ้นอย่างไม่มีหยุดยั้ง สินค้าทุกชิ้นที่นางคิดค้นขึ้น ไม่ว่าจะเป็นสบู่หอม เครื่องหอมแบบน้ำหรือกระเป๋าสารพัดประโยชน์ล้วนต่างก็กลายเป็นของยอดนิยมที่เหล่าสตรีชั้นสูงในเมืองหลวงต้องมีไว้ในครอบครองคำสั่งซื้อหลั่งไหลเข้ามามากมายจนหญิงสาวและคนงานที่เรือนฟู่เฉิงแทบจะผลิตกันไม่ทัน ทำให้ลั่วเฉียวฮุ่ยต้องใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ที่นั่น นางจะต้องดูแลทั้งควบคุมคุณภาพการผลิต การคิดค้นสินค้าใหม่ ๆ และวางแผนรูปแบบการขายร่วมกับฉินฮูหยิน ทุกวันทำงานหนักเหนื่อยสายตัวแทบขาด แต่กระนั้นกลับเป็นความเหนื่อยที่เต็มไปด้วยความสุขและความภาคภูมิใจนั่นเพราะนางไม่ได้ร่ำรวยขึ้นเพียงคนเดียว แต่เหล่าคนงานที่นางว่าจ้างมา ซึ่งส่วนใหญ่เป็นคนยากจนที่เคยไม่มีแม้แต่งานจะทำ บัดนี้พวกเขากลับมีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ด้วยนางให้ผลตอบแทนแก่พวกเขาอย่างสมน้ำสมเนื้อ มอบทั้งค่าจ้างที่สูงกว่าปกติ ไหนจะอาหารครบทุกมื้อและที่พักที่ปลอดภัย สิ่งเหล่านี้ทำให้เหล่าลูกจ้างต่างก็พากันซาบซึ้งใจและทำงานให้นางอย่างถวายห
นางร้ายกลับใจฝันไปเถอะข้าไม่อยากเป็น ตอนที่ 10 : พังมาพังกลับ
ตอนที่ [10]พังมาพังกลับ หลังจากที่จัดการเรื่องเรือนฟู่เฉิงแหล่งผลิตสินค้าแห่งใหม่และคัดเลือกคนงานที่ไว้ใจได้เรียบร้อยแล้ว ลั่วเฉียวฮุ่ยก็กลับมาทุ่มเทให้กับการผลิตสินค้าชุดใหม่ต่อทันที ด้วยกำลังคนที่เพิ่มขึ้นและสถานที่ที่กว้างขวางกว่าเดิม ก็ทำให้การผลิตเป็นไปอย่างรวดเร็วและมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น เพียงไม่นาน สินค้าชุดใหม่ก็ถูกส่งไปยังร้านยงซื่อจินผิ่นจนเต็มคลังสินค้าและเมื่อจัดการเรื่องงานจนเข้าที่เข้าทางแล้ว ก็ถึงเวลาที่จะต้องสะสาง ‘บัญชีแค้น’ ส่วนตัวกันเสียทีนางรอคอยจังหวะที่เหมาะสมและในที่สุดโอกาสนั้นก็มาถึงเมื่อได้รับข่าวจากสายที่แอบวางไว้ในจวนว่าวันนี้บิดาของนางติดงานสำคัญต้องค้างคืนอยู่ที่นอกเมืองหลายวัน น้องชายตัวแสบก็ไปเรียนที่สำนักศึกษา ส่วนสองแม่ลูกตัวดีก็มีแผนที่จะออกไปเลือกซื้อผ้าไหมที่ตลาดวันนี้ทางสะดวก!!ช่างเป็นวันที่เหมาะสมกับการ ‘ลงมือ’ ครั้งใหญ่เสียจริงลั่วเฉียวฮุ่ยยกยิ้มมุมปากอย่างเยือกเย็น นางรอจนกระทั่งรถม้าของสวีหลิงม่านและลั่วหลิงเม่ยเคลื่อนตัวออกจากจวนไปแล้ว จึงได้เริ่มต้นแผนการของนางทันที!โดยบอกให้เลี่ยงซูอยู่เฝ้าเรือนไว้ ส่วนตนเองก็ได้ใช้ ทัก
นางร้ายกลับใจฝันไปเถอะข้าไม่อยากเป็น ตอนที่ 9 : แหล่งผลิตสินค้าแห่งใหม่
ตอนที่ [9]แหล่งผลิตสินค้าแห่งใหม่ หลังจากที่จับจ่ายซื้อวัตถุดิบจนเต็มรถม้าแล้ว ลั่วเฉียวฮุ่ยก็เดินทางกลับมายังจวนตระกูลลั่วด้วยความรู้สึกที่กระตือรือร้นและเต็มไปด้วยพลัง นางแทบจะอดใจรอไม่ไหวที่จะได้กลับไปเริ่มต้นผลิตสินค้าชุดใหม่ สินค้าที่จะนำพาความร่ำรวยและอิสรภาพมาสู่ชีวิตของนางแต่แล้วหลังจากที่นางแอบนำของเหล่านั้นเข้าประตูด้านข้างก่อนจะนำไปที่เรือนของตนเอง ทันทีที่นางก้าวผ่านประตูเรือนของตนเองเข้ามารอยยิ้มที่เคยสดใสก็พลันแข็งค้างไป...ภาพที่ปรากฏแก่สายตาของนาง เรียกได้ว่าคือความพินาศย่อยยับ!เพราะข้าวของเครื่องใช้ทุกชิ้นในเรือนถูกรื้อค้นออกมาจนกระจัดกระจายเกลื่อนพื้น โต๊ะเครื่องแป้งถูกผลักจนล้มคว่ำ เสื้อผ้าที่พับไว้อย่างดีถูกดึงออกมาขยี้จนยับยู่ยี่และที่เลวร้ายที่สุด คือโอ่งดินเผาใบเล็กที่นางใช้เก็บสมุนไพรหายากบางชนิด บัดนี้มันได้แตกละเอียดกลายเป็นเศษดินเผาไปเสียแล้ว!“คุณหนู!!” เลี่ยงซูที่เดินตามเข้ามาทีหลังถึงกับอุทานออกมาด้วยความตกใจสุดขีด “นะ...นี่มันเกิดอะไรขึ้นเจ้าคะ ผู้ใดกล้าทำเช่นนี้กัน!”เลี่ยงซูกำลังจะวิ่งออกไปเพื่อตามหาคนมาสอบสวน แต่กลับถูกลั่วเฉียวฮุ่ยยกมือ
Anda juga akan menyukai
ทาสสาวพราวพิลาส
พิณเคล้าสายฝน123.2K Dibacaแต่งกับขุนนาง
หอมดังเดิม118.4K Dibacaข้าน่ะหรือสตรีน่ารังเกียจแห่งต้าหยวน
ชาไทยเย็น19.1K Dibacaสาวน้อยผู้นำพาครอบครัวสู่ความมั่งคั่ง
พิมพ์สีทอง21.6K Dibacaร่ายรักท่านอ๋องไร้ใจ
ฟู่จินเฟย3.2K Dibacaทะลุมิติมาเป็นนายหญิงน้อย
คุณแม่แฝดสาม2.4K Dibacaหมากกระดานนี้ ข้าจะพลิกชนะให้ดู
moonlight -mini4.6K Dibacaข้าเหนื่อยคุณชายอย่ามาลำบากกับข้าเลย
ซูเมี่ยวหลิง693 Dibaca
