Share

10 แม่ไม่ปลื้ม

Penulis: Jiraiyajung
last update Terakhir Diperbarui: 2025-07-09 19:35:13

พีทพาน้องสาวขึ้นมาพักที่ห้องของเธอ สายตาของเขาอดไม่ได้ที่จะมองรอยช้ำบนข้อมือเล็ก ในใจยิ่งรู้สึกโกรธกริ้ว ‘มินนี่ เธอทำเกินไปแล้ว หมั้นกันก็ควรเก็บอาการไว้หน่อย แต่กลับหวงผู้ชายคนอื่นออกนอกหน้า’ 

เขากำมือแน่น รู้สึกไม่พอใจ ไม่ชอบที่เธอเป็นแบบนั้น

แพรวาเห็นใบหน้าคมของพี่ชายที่เธอรัก มองเข้าไปในดวงตาที่ฉายแววความโกรธ เธอจึงอยากเติมไฟในใจของเขาให้ลุกไหม้กว่าเดิม

“พี่พีท...อย่าโกรธพี่มินนี่เลยนะคะ” เธอยันกายลุกขึ้นพร้อมกุมมือใหญ่เอาไว้ สายตาจ้องมองเขา มือเล็กสัมผัสมือหนาให้เบา เพื่อลดความโกรธของชายหนุ่ม

ทว่ายิ่งทำให้พีทเจ็บใจกว่าเดิม ในสายตาเขา แพรวาเป็นน้องสาวที่แสนดี เป็นคนนิสัยดีอ่อนโยนกับทุกคน มินนี่กล้าทำร้ายเธอได้ยังไง

“ไม่ต้องปกป้องผู้หญิงคนนั้น พี่จะไม่เข้าข้างคนที่ทำผิดหรอก แม้จะเป็นคู่หมั้นก็ตาม” 

มือหนาจับไหล่เล็กทั้งสองข้างเพื่อสัมผัสเบา ๆ เพื่อให้เธอหายกลัว สายตาคมจ้องมองดวงตางอนของแพรวาที่กำลังสั่นไหว เธอคงจะกลัวมากถึงเป็นแบบนี้ 

แพรวาได้โอกาสเข้าไปกอดชายหนุ่มตรงหน้า พร้อมกับยกยิ้มมุมปาก ‘เธอไม่มีทางแย่งพี่พีทไปจากฉัน! มินนี่’ 

“ไม่ต้องกลัวนะ...พี่อยู่ตรงนี้ พี่จะไม่ปล่อยให้เธอถูกทำร้ายอีก” 

“ค่ะ...แพรเชื่อใจพี่พีท" แพรกระชับกอดให้แน่นกว่าเดิม จนเนื้อแน่นแนบชิดอกแกร่งของพีท เธอพอใจมากสำหรับผลงานวันนี้...

พีทออกมาจากห้องของแพร แล้วตรงมาหาคนต้นเรื่อง แต่กลับกลายเป็นว่าเธอกลับไปแล้ว พีทกำมือแน่นรู้สึกโมโหมาก ๆ เขาจะกลับคอนโดเพื่อคุยกับเธอ เรื่องนี้เขาไม่ปล่อยแน่

“พีท”

“แม่...มีอะไรหรือเปล่าครับ”

พีทมองดูสีหน้าของแม่ก็รู้สึกทันทีว่ามีเรื่องหนักใจจะคุยกับเขา พอมาถึงห้องที่มีแค่สองคน แม่เขาก็พูดขึ้นทันที

“เห็นทีคงจะหมั้นกันต่อไม่ได้แล้ว...แม่คนนี้ร้ายกาจเกินที่แม่คิดไว้เสียอีก” 

คุณหญิงวัยสี่สิบกว่าพูดพลางยกน้ำขึ้นมาดับกระหาย เพราะโมโหจนร้อนระอุไปทั้งตัว เรื่องวันนี้กลายเป็นขี้ปากชาวบ้านจนเธอไม่กล้าไปไหนแล้ว

“ถ้ายังหมั้นกันต่อ ชื่อเสียงวงค์ตระกูลเราคงไม่เหลือแล้ว แม้ว่าถึงเวลาต้องถอนหมั้นแล้ว” 

พอได้ยินประโยคนี้พีทรู้สึกว่าหัวใจเต้นแรงผิดปกติ ราวกับว่าเรื่องนี้มีผลต่อหัวใจของเขามากเหลือเกิน ใบหน้าของมินนี่ลอยเข้ามา ตลอดเวลาที่หมั้นกัน เขาคิดว่าเธอไม่ได้ร้ายกาจอย่างที่เป็น แต่วันนี้เขาคิดผิด 

แต่ว่า... “แล้วเรื่องถอนหมั้นจะไม่ทำให้ บริษัทได้รับผลกระทบหรอครับ”

“ถ้าถอนหมั้นโดยไม่มีเรื่องอะไร ก็คงจะมีผล แต่ว่า”

พีทมองดูสีหน้าของมารดา ก่อนที่จะพูดต่อด้วยสีหน้าจริงจัง

“สร้างเรื่องให้เธอ...”

“หมายความว่าไงครับ” เขาถามเสียงแข็ง รู้สึกว่านี้ไม่ใช่เรื่องที่ถูกต้องเลย

“ปกติผู้หญิงคนนี้ก็ไม่ได้ดีอะไร วัน ๆ เอาแต่เที่ยวผับจับผู้ชายไม่เลือกหน้า ก็แค่เอาเรื่องที่เธอมีชู้ ให้สื่อเล่นงานแล้วยกเรื่องนี้มาถอนหมั้น” 

แม่ของเขาพูดราวกับว่ารู้จักมินนี่ทุกเรื่อง แถมยังกล้าวางแผนแบบนี้อีก พีทถอยหายใจพร้อมลุกขึ้น

“เรื่องนี้ผมจะจัดการเอง แม่อย่าทำอะไรเลยดีกว่า” 

“พีท...ลูกคงไม่หลงแม่นั้นหรอกนะ” คุณหญิงรีบลุกขึ้นห้ามลูกช้าย “แม่กลัวว่าลูกจะหลงกลแม่นั้นจนตาบอด”

“ผมยอมรับว่าเธอร้ายไปบ้าง แต่ก็ไม่ถึงขั้นทำผิด ยังไงก็ต้องถอนหมั้นรอให้เรื่องเงียบค่อยทำดีกว่า”

“ครอบครัวเราไท่ได้บาดหมางกันถึงขั้นต้องทำร้ายชื่อเสียงอีกฝ่าย” 

พีทเดินออกมาโดยไม่ฟังคำตอบ เขารู้ดีว่าเธอเป็นคนยังไง แต่เรื่องที่แม่เขาพูด เขาไม่เคยรู้มาก่อนเลย เห็นทีคงต้องทำความรู้จักเธอให้มากกว่านี้เสียแล้ว

ชายหนุ่มขบกรามแน่นยิ่งคิดยิ่งโกรธ เขาขับรถตรงมาที่คอนโด แต่พอมาถึงก็ไม่เห็นเงาของร่างบางอีกแล้ว เธอไม่อยู่ในห้อง แล้วเธออยู่ไหน

เขารีบหยิบมือถือกดเบอร์เธออย่างร้อนใจ แต่ปลายสายไม่รับ 

“ทำไมไม่รับสาย?” จะกดโทรออกกี่รอบก็ไม่รับ เธออยู่ไหน ทำอะไรกันแน่ พีทกดเบอร์โทรหาพิมพ์เพื่อต้องการการยืนยัน 

“ฮัลโหล ก๊อตอยู่ที่ไหน”

(เขากลับบ้านแล้ว มีอะไรหรือเปล่าพีท) พิมพ์ได้ยินเสียงของเพื่อนก็เดาได้ว่ามีเรื่องแน่ ๆ

“เปล่าหรอก...แล้วเห็นมินนี่ไปไหนหรือเปล่า” พีทใจเย็นลงเมื่อรู้คำตอบ เขาคงคิดมากไป

(มินนี่เหรอ เห็นกลับไปกับครอบครัวของเธอนะ) 

“โอเค...แค่นี้ก่อนนะ”

เขากดตัดสายทันที ราวกับว่าสายเมื่อครู่ไม่ใช่สายที่เขาอยากคุยด้วยมาก ๆ เมื่อหลายอาทิตย์ก่อน ทั้งที่เธอเคยเป็นคนพิเศษของเขา 

แต่ตอนนี้เขาอยากลงโทษมินนี่มากกว่า ไปไหนมาไหนไม่ก็็ไม่บอก เมื่อดูนาฬิกาที่ข้อมือคนที่กำลังจะหยิบกุญแจรถก็หยุดชะงัก

“ดึกมากแล้วคงไม่ดีถ้าจะไปหาเธอ...เอาไว้พรุ่งนี้ดีกว่า”

เขาแค่ไม่อยากถูกมองว่าเป็นห่วงเธอ เดี๋ยวคนอื่นจะเข้าใจผิดเอาได้ เสียชื่อหมด “ทำอะไรไว้ ก็รอรับผลที่ตามมาด้วยแล้วกัน”

 

มินนี่สะดุ้งโหยงลุกขึ้นจากเตียง ลมหายใจหอบแรง เหงื่อโชกไปทั้งตัว เธอรีบเอามือมากุมหน้าอกเอาไว้ให้หยุดตกใจเสียที

“บ้าเอ๊ย ใครจะคิดว่าดูหนังแล้วจะฝันร้าย” 

พึมพำกับตัวเองก่อนจะหันไปมองดูนาฬิกาที่โต๊ะข้างเตียง ตอนนี้หกโมงเช้าแล้ว เธอจึงลุกขึ้นไปยืดเส้นยืดสายสักหน่อย แต่พอดูเสื้อผ้าในตู้ก็แทบจะใส่ไม่ได้ ชุดแต่ละตัวใส่แล้วควกนาวตายแน่ 

ยังดีที่มีชุดตัวหนึ่งพอใส่ได้อยู่ เป็นกางเกงขาสั้นกับเสื้อกล้ามตัวจิ๋ว เธอรวบผมง่าย ๆ แล้วเปิดประตูออกไป 

“โอ๊ย...เจ็บ” 

เธอชนหินหรือไง ทำไมเจ็บแบบนี้ มินนี่ลูบหน้าผากตัวเองเบา ๆ “แต่เอ๊ะ ทำไมไม่ล้ม”

เธอขยี้ตาตัวเองมองดูตรงหน้า แทบไม่อยากจะเชื่อสายตา มือเรียวลูบไล้ใบหน้าคมสััน อย่างลืมตัว

“จะลูบอีกนานไหม?”

“มาอยู่ที่นี่ได้ไง...?”

เธอคงไม่ได้ฝันกรอกใช่ไหม ถ้าฝันคงฝันร้ายสุด ๆ ทำไมถึงหลอกหลอนเธอถึงในฝัน “ตื่นได้แล้ว” ตบหน้าตัวเองเบา ๆ 

 

 

 

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • นางร้ายคนนี้ ไม่ขอเล่นตามบท   33 แหวนอยู่ไหน

    มือหนาสวมกอดเอวบางของมินนี่เอาไว้ เจ้าของร่างเล็กขยับตัวไปมา รู้สึกถึงความแน่นหนที่เอว และ หน้าอกที่ถูกขย้ำด้วยมือของคนตัวโต “พอแล้ว...” น้ำเสียงงัวเงีย เพราะกำลังตื่นนอน เธอรู้สึกเหนื่อยจนปวดไปทั้งตัว “ขอ...ครั้งเดียวนะ” พูดพลางหอมแก้มแดงเบา ๆ “ไม่...ถ้ายังไม่หยุด จะโกรธจริง ๆ แล้วนะ” มินนี่หันมาตวาดเสียงเข้ม ดวงตากลมโตเขียวราวกับมรกตพีทยิ้มแห้ง....ก่อนจะถอยหนึ่งก้าว กอดตัวเล็กเอาไว้อย่างนี้อีกสักพัก “ถ้างั้น...ขอกอดอีกหน่อยนะ” “ได้...แต่ห้านาทีเดี๋ยวต้องไปข้างนอก หิวข้าวจะแย่” “เดี๋ยวพาไป...อยากกินอะไรเหรอ” มินนี่หันมาจ้องตาเขียวใส่ หลังจากคบกันจริงจังมาเป็นเดือนแล้ว แต่ละวันมีแต่ทำเรื่องอย่างว่า ไม่คิดจะขอแต่งงานเลยเหรอ ไกนบอกว่าอยากแต่งงานตอนแรก ทำไมเปลี่ยนไปเป็นแบบนี้ล่ะ “อะไรก็ได้” พีทคิดหนัก...อะไรก็ได้ที่ว่าคืออะไรกันแน่ เมนูนี้เขากลัวมาก ๆ เดี๋ยวทำให้เธอโกรธคงแย่หลังออกจากพันธนาการของพีทมาได้ เธอรีบเข้าไปอาบน้ำอย่างสบายใจ รู้สึกสดชื่นจริง ๆ แต่รอยแดงที่เนินอกจะล้างออกยังไงเนี่ย “บอกว่าอย่าทำรอยเอาไว้ ไม่เคยฟังกันเลย” พึมพำกับตัวเองหลังจากอาบน้ำเสร็จก็มาแต่งตัว แ

  • นางร้ายคนนี้ ไม่ขอเล่นตามบท   32 คนขี้แกล้ง

    ใบหน้าเล็กดวงตาเป็นประกาย สายตาจ้องมองวิดีโอสุดโรแมนติกฉากขอแต่งงานของพระนางในหนัง มินนี่ยิ้มกว้างเมื่อนึกถึงภาพตัว ถ้าถูกขอแต่งงานแบบยานั้นก็ดีสิ“ยิ้มอะไร...ดูไรอยู่” พีทนั่งลงข้าง ๆ มือหนาสอดเข้ามารัดเอวบางในชุดนักศึกษาที่ยังไม่ทันได้เปลี่ยน ใบหน้าคมโน้มไปสูดกลิ่นตรงซอกคอขาวมินนี่ทำหน้าเข้มจ้องมองอย่างไม่สบอารมณ์ ‘ก็ผ่านมาเกือบเดือนแล้วนะ เขาไม่คิดจะขอแต่งงานเลยเหรอ’ “ไม่ให้ดูหรอก...เอามือออกไปเลย” มือเล็กตีเขาเบา ๆ แต่เธอกลับต้องโมโหกว่าเดิม เพราะตัวเธอถูกยกขึ้นมานั่งตักเขาในท่าหันหน้าเข้าหากัน“ทำอะไรเนี่ย...” มินนี่หน้าแดง พูดด้วยความเขินอายแต่พีทกลับยิ้มร้าย ประคองเอวบางให้แนบชิด จนมินนี่ต้องเอามือผลักเขาเอาไว้ แต่ดันรู้สึกว่ามีอะไรดันต้นขา“ไม่เอา...วันนี้เหนื่อย” เธอบ่นพึมพำ สายตาต้มจ้องมองเขา“แต่ฉันไม่ไหวแล้ว...คงจะปล่อยไปไหนไม่ได้” มือปลาหมึกลูบไล้แผ่นหลังของเธอ ปลดเปลื้องเสื้อผ้าจนมินนี่ไม่ทันรู้ตัว “ไม่เอา...เมื่อคืนยังไม่พออีกหรอ” มินนี่ทำหน้าดุ แต่ก็ไม่ขัดขืนจริงจังเท่าไหร่ “ก็น่ากิน...ใครจะอดไหว” พีทประคองท้ายทอยของเธอให้รับจูบสุดเร้าร้อน มือลูบไล้เนินสวยจนคนตัว

  • นางร้ายคนนี้ ไม่ขอเล่นตามบท   31 แค่หายดีก็พอ

    หลังจากที่คุยกับแม่เขาก็ไปหามินนี่คิดว่าเธอน่าจะไปเรียน แต่เธอออกไปข้างนอก เพื่อนของเธอกว่าจะยอมบอกว่าเธอไปไหน เขาจึงรีบไปหามินนี่ ทว่าไปถึงก็ไม่เจอใคร แต่เจ้าของร้านบอกว่าเธอมาพบผู้หญิงคนหนึ่ง เขาจึงขอดูกล้องวงจรปิด จึงรู้ว่าเป็นคุณแม่ พีทรีบติดต่อหาแม่เพราะหลังจะเกิดเรื่องไม่ดีกับมินนี่ แต่แล้วก็ไม่สามารถติดต่อได้ “ทั้งสองคนออกไปนานหรือยังครับ” “ออกไปไม่ถึงสิบนาทีเลยค่ะ” พนักงานสาวตอบตามความเป็นจริง พีทรู้สึกไม่ชอบมาพากลกับเรื่องนี้ แต่พอเดินออกมาข้างนอกเขาพบกับมือถือของมินนี่ เขารีบหยิบโทรศัพท์ต่อสายหาตำรวจที่รู้จัก ก่อนจะตรวจกล้องบริเวณรอบ ๆ จึงรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น “รีบไปเถอะ ฉันรอไม่ได้แล้ว” พีทพูดพลางเดินนำไป เจากลัวเธอกับแม่จะเป็นอันตรายถ้ายังช้า“ได้...แต่ต้องรอกำลังเสริมก่อน ใจเย็นนะครับ” “ไม่มีเวลาแล้ว” พีทมองหาตำรวจหนุ่มเพื่อนคนนฃสนิท เขาไม่อยากเสียเวลาอีกแล้ว“โอเคร...ลำบากกููอีกแล้ว” ตำรวจหนุ่มเรียกกองหนุนให้รีบตามมา ก่อนที่พวกเขาจะไปรอดูสถานการณ์เมื่อเห็นว่ามินนี่ไม่เป็นอะไรเขาก็โล่งใจ เขายอมแลกทุกอย่างเพื่อช่วยเธอได้ ตอนนั้นเองที่แพราวกันอาวุธใส่เธอ เขาไท่คิดด้วยซ้

  • นางร้ายคนนี้ ไม่ขอเล่นตามบท   30 อย่าเป็นอะไรนะ

    มินนี่นั่งเงียบไม่กล้าขยับตัวแม้แต่นิดเดียว เธอไม่รู้ว่าพวกนี้คฝต้องการอะไรกันแน่ เป็นห่วงก็แต่คุณหญิงที่เจอเรื่องไม่ดีมาทั้งวัน ต้องมาเจออะไรแบบนี้ยอมรับตกใจมาก กลัวจนไม่กล้าขยับ แต่ความกล้าสุดท้ายทำให้เท้าของเธอขยับ แล้ววิ่งหนี สุดท้ายก็ไปไม่รอด ฟังจากพวกนั้นคุยกัน คงจะจับเธอมาเรียกค่าไถ่แน่ ๆ แต่ไม่ว่าอะไรสุดท้ายก็ไม่ปลอดภัย คนพวกนี้เมื่อหน้ามืดจะทำอะไรก็ได้ ‘ขอเถอะ...พระเอกในเรื่องนี้ หรือใครก็ได้มาช่วยหน่อยเถอะ ถึงฉันไม่ใช่นางเอกแต่แม่พระเอกอยู่ด้วยนะ’มินนี่ภาวนาในใจ ไม่อยากถูกย้ำยี ไม่อยากถูกทำไม่ดีไม่ร้ายด้วย “ถึงแล้ว พวกมึงเฝ้ามันไส้นะกูจะไปโทรคุยกับผู้ว่าจ้างก่อน อย่าให้หนีได้ละ” “ได้ครับ” พวกนั้นคุยกันจบรถก็จอดสนิท ก่อนที่พวกมันจะพาดทั้งสองคนลงไป แล้วเอาไปขังที่โกดังแห่งหนึ่ง ก่อนจะดึงผ้าคลุมหัวออก พร้อมกับผ้าปิดปาก ตอนนี้ค่อยหายใจโล่งหน่อย มินนี่มองรอบ ๆ ก็ไม่ค่อยแปลกใจเท่าไหร่ เพราะนี้เป็นที่ยอดนิยมสำหรับคนร้าย แต่แล้วเธอก็ถอยมาหลบหลังคุณหญิง เมื่อมีมือของหนึ่งในพวกนั้นใกล้เข้ามา “จะทำอะไร...หยุดเลยนะ” คุณหญิงตวาดเสียงดัง พร้อมกับเสียงหายใจหอบ“สวยดีวะ...เสร็จงานเม

  • นางร้ายคนนี้ ไม่ขอเล่นตามบท   29 เดี๋ยวหนูสอนเอง

    “แต่แม่ไม่ต้องการแบบนี้ แม่อยากได้หนูแพรมาเป็นลูกสะใภ้จริง...แต่ก็จะทำอะไรได้ ช่างเถอะ” “ถ้างั้นผมไปก่อนนะ” “แต่แม่ไม่เอามินนี่ ขอเตือนไว้ก่อน” เธอรู้ดีว่าลูกชายยังตัดใจไม่ได้ จึงห้ามไว้ก่อน หัวเด็ดตีนขาดยังไงก็ไม่ยอม“แม่ก็อย่าอคติกับเธอนักสิครับ” พีทลุกขึ้นเดินออกไป ไม่สนคำค้านของแม่ ยังไม่เขาก็จะทำให้แม่ยอมรับเธอให้ได้ แต่ก่อนอื่นจะทำให้เธอใจอ่อนยังไงก่อนสีหน้าของเธอตอนนั้นยังชัดเจน เธอเย็นชาใส่เขา ไม่คิดจะให้โอกาสเลยสักนิด ดีไม่ดีคงเกลียดเขาไปแล้ว แต่จะยอมแพ้ได้ไง “ก็รักไปแล้ว”หลังจากลูกชายตัวดีออกไป คุณหญิงก็ไปหาแพรวาทันที เมื่อรู้ว่าจะมาเธอก็ร้องไห้รอ พอเห็นแพรวาร้องไห้สะอึกสะอื้น ก็รีบเข้าไปปลอบ“โถ ๆ ไม่เป็นไรนะลูก ยังไงแม่ก็รักหนูเหมือนเดิม” มือข้างหนึ่งลูบหลังให้“แม่ไม่คิดว่าเรื่องจะเป็นแบบนี้” แพรวายิ้มมุมปากก่อนจะเงยหน้ามอง แล้วสวมกอดร่างของแม่เอาไว้ “ไม่ใช่นะคะ”“หมายความว่าไง?” คุณหญิงเริ่มเอะใจกับเรื่องนี้ ก็คิดว่าทำไมเรื่องมันดูแปลก ๆ“หนูไม่กล้าพูด...” แพรวาก้มหน้ามองพื้น“พูดมาเถอะ เล่าให้แม่ฟังทุกอย่าง” แพรวาเล่าว่าเรื่องทั้งหมดเป็นเพราะมินนี่ที่อยากกลับมาคืน

  • นางร้ายคนนี้ ไม่ขอเล่นตามบท   28 โอกาสสุดท้าย

    หลังจากไปส่งมินนี่เขาก็ตรงกลับ พอมาถึงก็เหมือนจะมีคนรออยู่ แพรวากับแม่ของเขาที่สีหน้าไม่พอใจ ลูกชายตัวดีใกล้จะหมั้นแล้วยังทำตัวแบบนี้พอแต่ลงมาจากรถเสียงของแม่ก็ดังจนแสบหู พีทไม่ได้โกรธอะไร เพราะรู้ว่าแม่ไม่รูเรื่อง คงถูกแพรวาเป่าหูแน่ ๆ“ตาพีท...ทำไมทิ้งน้องแล้วกลับก่อน แล้วนี้ไปไหนมา หรือว่ายังไม่เลิกยุ่งกับเด็กนั้นอีก” พีทไม่แสดงสีหน้าอะไร เขาไม่อยากให้แม่เสียใจ ถ้ารู้ว่าลูกสาวที่รับเลี้ยง รักเหมือนลูกทำตัวแบบไหน และด้วยนิสัยของพ่อกับปู่คงกลายเป็นเรื่องใหญ่ ใจหนึ่งก็สงสารเด็กไม่รักดีอย่างแพรวา “ผมเข้าใจแล้ว...” พีทกันมาหาแพรวาที่ยื่นก้มหน้าอยู่ เธอยังคงแสดงเพราะไม่รู้ว่าคนที่เธอร่วมมือด้วยเป็นยังไงตอนนี้ “ตามพี่มาที่ห้อง...มีเรื่องจะคุยด้วย”พูดจบก็เดินขึ้นไป ส่วนแพรวาก็แอบคิดว่าตัวเองอาจจะทำให้พีทหันมาสนใจ หรือไม่ก็เห็นมินนี่ถูกย้ำยีแล้วตัดใจได้ เธอยกยิ้มมุมปากมองดูคุณหญิงที่โกรธจนพูดอะไรไม่ออก“อย่าโกรธเลยนะคะ หนูไม่เป็นไร อีกอย่างพี่พีทคงจะมีเหตุผลสำคัญ” สีหน้าของเธอใสซื่อจนทำให้หลายคนตายใจ มือเล็กเข้ามาปลอบอย่างคนเข้าใจ และ ไม่ถือโทษอะไร ใครเห็นก็คิดว่าเป็นคนใจกว้างราวมหาสมุ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status