นางร้ายคนนี้ ไม่ขอเล่นตามบท

นางร้ายคนนี้ ไม่ขอเล่นตามบท

last updateLast Updated : 2025-07-09
By:  JiraiyajungCompleted
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
10
2 ratings. 2 reviews
33Chapters
1.7Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ขวัญข้าว ทะลุมิติมาเป็นนางร้าย ในนิยายที่เธออ่าน แถมยังอยู่ในตอนที่เสียตัวให้พระรองสุดเย็นชา และ ไม่ชอบเธอ นั้นคือต้นเหตุของความเจ็บปวดที่นางร้ายจะได้รับ

View More

Chapter 1

01 เป็นนางร้าย

En voyant Julie attraper le bouquet, le sourire de Clara a disparu instantanément.

Elle était encore plus furieuse que moi et m'a murmuré entre les dents : « Julie l'a fait exprès ! Avant le mariage, j'avais bien précisé à tous les invités de te laisser le bouquet ! »

Je l'ai interrompue doucement : « Clara, aujourd'hui c'est ton grand jour, ces petites choses n'ont pas d'importance. »

« Mais toi, tu as attendu huit ans pour épouser Alex ! Et maintenant que tu es enceinte de lui, si vous ne vous mariez pas bientôt... »

« Ce n'est pas grave. »

Je me suis tournée calmement vers Alex, assis à la table des invités.

Julie, tenant le bouquet, était assise à côté de lui. Sa proximité a dépassé ce qu'une secrétaire devrait garder comme distance.

Tous les invités connaissaient Alex et moi, et ils me lançaient des regards à la fois curieux et compatissants.

Clara, encore plus en colère, a serré ma main avec anxiété.

« Léa, je viens de me renseigner sur Julie, c'est une femme intéressée, très habile, qui séduit les hommes riches ! Depuis plusieurs mois, elle essaie de se rapprocher de ton copain ! Tu dois faire attention... »

« Clara, tu es la plus belle des mariées aujourd'hui, ne t'inquiète pas pour moi. »

J'ai repris sa main dans la mienne et lui ai offert un léger sourire.

« D'ailleurs, je n'ai pas l'intention d'épouser Alex. Je ne lui ai même pas dit que j'étais enceinte. »

Mes paroles l'ont tellement choquée que Clara m'a regardée, les yeux grands ouverts, incrédule.

Après un long silence, elle a finalement pensé à reprendre la cérémonie.

À la fin du mariage, Clara m'a prise dans ses bras.

« Léa, si tu as besoin d'aide, dis-le-moi. Je soutiendrai toutes les décisions que tu prendras. »

« Quelle décision ? »

...

Après son départ, Alex s'est approché de moi calmement. « De quoi parliez-vous tout à l'heure ? »

Il a instinctivement posé sa main sur mon épaule, mais je me suis légèrement tournée pour l'éviter.

« Ce n'est rien. »

Il n'avait apparemment pas l'air contrarié par mon évitement et a souri doucement.

« Tu es fâchée ? Après tout, c'est Julie qui a attrapé le bouquet en premier. C'est une jeune fille qui rêve de mariage. Elle veut juste un peu de chance pour elle aussi. On n'avait pas dit qu'on attendrait la prochaine fois ? »

Il s'est penché vers moi, caressant mes cheveux avec patience.

« Pourquoi tiens-tu autant au bouquet de Clara ? Quand nous nous marierons, je te préparerai un bouquet encore plus beau ! Tu en voudras autant que tu voudras ! »

J'ai serré mes mains en silence et je l'ai regardé droit dans les yeux.

« Alors, pouvons-nous nous marier ce mois-ci ? Clara et moi avions fait un pacte quand nous étions petites : celle qui se marierait en premier, l'autre la suivrait. Nous serions demoiselles d'honneur l'une pour l'autre, témoins de notre bonheur. »

L'atmosphère s'est figée en un instant.

Alex a arrêté son geste, puis a ri doucement quelques secondes plus tard.

« Vous preniez vos jeux d'enfants au sérieux ? »

« Je suis le président du Groupe Thomas, notre mariage ne peut pas être précipité. Ne t'inquiète pas, je te le promets, ce sera le mariage le plus parfait ! »

Une amertume m'a envahie.

Chaque fois que nous avions un conflit, il promettait « la prochaine fois » et ce futur mariage.

Huit ans ont passé, et je n'avais toujours pas vu ces promesses se réaliser.

J'ai décidé de rentrer chez moi, de ne plus attendre.

La voiture roulait en silence et s'est arrêtée devant la villa.

Alex a détaché sa ceinture, semblant penser que la tension entre nous était retombée. Il s'est instinctivement rapproché, essayant de m'embrasser.

J'ai levé la main et l'ai posée sur son épaule.

« Je suis fatiguée, Alex. »

Il s'est figé, m'a regardée dans les yeux et est resté silencieux quelques secondes. Enfin, il a tapoté doucement mon épaule.

« Oui, être demoiselle d'honneur, ça fatigue, repose-toi bien. »

« Julie a dit qu'elle ne trouvait pas de taxi et qu’elle était toujours sur le lieu de la réception. Je vais retourner la chercher, ce n'est pas sûr de la laisser seule. »

J'ai hoché la tête calmement, mais Alex n'a rien fait de plus.

Il semblait attendre que je me comporte comme d'habitude : lui rappeler de faire attention ou lui reprocher de me laisser seule.

Mais je me suis contentée d'ouvrir la portière et de descendre de la voiture.

En regardant la voiture s'éloigner, j'ai essuyé les larmes qui brûlaient mes yeux et j'ai appelé mes parents, loin en Eryndor.

« Papa, maman, j'ai accepté de respecter le contrat de mariage et d'épouser Léo... »
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

kainoy_cht
kainoy_cht
น้องพระเอกร้ายลึกจริง ๆ แสดงเก่งน่าจะได้รับรางวัลออสการ์สาขาตอแหล
2025-07-12 20:36:19
2
0
Ton Dbk
Ton Dbk
สนุกค่ะ อ่านจบแล้ว
2025-07-12 20:26:26
2
0
33 Chapters
01 เป็นนางร้าย
เสียงดนตรีดังกระหึ่มจากภายในฮอลล์จัดเลี้ยงหรูหรากลางใจเมือง แสงไฟสีทองสาดสะท้อนผ่านแชนเดอเลียร์คริสตัลนับร้อยดวงลงบนผู้คนที่สวมชุดราตรีและสูทหรูอย่างพร้อมเพรียง เสียงหัวเราะเบา ๆ คลุกเคล้ากลิ่นไวน์และน้ำหอมราคาแพงสร้างบรรยากาศราวกับอยู่ในงานของเหล่าดารา ไม่ใช่งานเลี้ยงนักศึกษาของมหาวิทยาลัยอันดับต้น ๆ ของประเทศ มินนี่ หรือชื่อจริงว่า มินตรา นั่งไขว่ห้างอยู่ข้างเวทีในชุดเดรสผ้าซาตินสีเลือดหมูที่เว้าหลังลึกจนเห็นแนวกระดูกสันหลัง ผมยาวสีน้ำตาลประกายทองถูกรวบขึ้นอย่างมีศิลป์เผยให้เห็นลำคอระหง และเครื่องประดับไข่มุกแท้ที่ไม่ต่างจากมงกุฎของราชินี เธอกวาดตามองไปรอบงาน ดวงตาเฉี่ยวจัดเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่ง ทว่าแฝงความไม่มั่นคงบางอย่างอยู่ลึก ๆ เธอเป็นสาวสวยแซ่บ บ้านรวยมีหน้ามีตาในสังคม ด้วยนิสัยเย่อหยิ่งทรนง เธอไม่เคยก้มหัวมองใคร แถมยังวางตัวเป็นนางร้ายคอยขัดขวางผู้หญิงคนอื่นที่อยากเข้าหาคนที่เธอหมายปอง โดยเฉพาะพิมพ์เธอเป็นผู้หญิงที่พระเอกให้ความสนใจ แต่มีเหรอเธอจะยอมผู้ชายที่เธอต้องการเธอต้องได้ไม่ว่าจะมีผู้ชายคนที่ดีกว่าหล่อกว่าหรือรวยกว่าก็ตาม คืนนี้คือโอกาสดี... เธอต้องให้เขารู้ว่า
Read more
02 ฉันคือมินนี่
กลิ่นแดดอ่อนยามเช้ารำไรลอดผ้าม่านสีอ่อนเข้ามาภายในห้องพักโรงแรมหรูใจกลางเมือง แสงนั้นไม่ได้แรงพอจะปลุกใครให้ตื่นขึ้น หากแต่ความหนาวเย็นของเครื่องปรับอากาศกับอ้อมกอดอุ่นร้อนข้างกายต่างหาก ที่ทำให้ดวงตาของหญิงสาวบนเตียงค่อย ๆ เปิดทีละน้อย มินนี่รู้สึกถึงความหนักอึ้งบางอย่างรอบกาย ไม่ใช่เพียงร่างกายที่ปวดหนึบเหมือนผ่านอะไรมาอย่างรุนแรง แต่เป็นจิตใจที่แปลกแยกออกจากที่นี่โดยสิ้นเชิง เธอรู้ตัวทันทีว่า... นี่ไม่ใช่ร่างของเธอและนี่ก็ไม่ใช่โลกที่เธอคุ้นเคย ภาพเบลอ ๆ ที่เห็นก่อนหน้าหายไปแล้ว เหลือเพียงใบหน้าหล่อจัดเข้มขรึมของชายหนุ่มที่นอนอยู่ข้างเธอในสภาพเปลือยท่อนบน แขนของเขาพาดอยู่บนเอวของเธอราวเจ้าของ “นี่มันบ้าอะไรกัน...” เสียงแผ่วพร่าของเธอหลุดออกมาในลมหายใจ พยายามขยับร่างกาย พลันความเจ็บแปลบแล่นขึ้นที่ต้นขา และสิ่งที่ยิ่งยืนยันว่าทุกอย่างไม่ใช่ความฝันคือ... คราบเลือดเล็ก ๆ บนผ้าปูเตียงสีขาว ใบหน้าของเธอซีดเผือด น้ำตาซึมขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ “นี่มัน... ครั้งแรกของเรา...” เธอพึมพำ หัวใจเต้นถี่รัวเมื่อความทรงจำที่เธอ ‘รู้’ โดยไม่เคยมีมาก่อนไหลเข้ามาราวเปิดสวิตช์ ภาพจำจากตัวละครในน
Read more
03 เขาคือพระเอก
แววตาเย็นชาของเขาแทงลึกไปในอก มินนี่สูดหายใจลึก กลืนคำปฏิเสธลงคอ เขายังไม่เชื่อเธอ ยังคิดว่าเธอเป็นนางร้ายในนิยายคนนั้น ที่วางแผนจะจับเขาให้ได้ “ถ้านายไม่เชื่อ ก็ตามสบายเลยค่ะ ฉันไม่คิดจะพิสูจน์อะไรให้ใครดูอยู่แล้ว” เธอยิ้มบาง ๆ พลางเดินผ่านเขาเข้าห้องนอน คืนนี้ไม่มีคำว่าเจ้าบ่าวเจ้าสาว ไม่มีเสียงหัวเราะหรือเสียงถ่ายรูป มีเพียงสองหัวใจที่เงียบงัน รอให้พายุคลายตัวลงตามกาลเวลา แต่ในพายุที่ว่า... อาจมีประกายของบางสิ่งที่กำลังเริ่มก่อตัว โดยไม่มีใครรู้ตัวเลยสักคน เธอตื่นขึ้นมาแต่เช้าก่อนจะทำอาหารง่ายๆ 2-3 อย่าง เธอเดินไปปลุกเขาที่นอนขี้เซาไม่ยอมลุก พอเดินเข้ามาในห้องเขายังนอนอยู่บนเตียงท่าทางสบาย เห็นแล้วก็หมั่นไส้อยากจะตีสักครั้งคนอะไรโง่จริงๆ “นายจะกินข้าวเช้าไหมถ้าจะกินก็ลุกขึ้นมา” เขาไม่พูดอะไรสงสัยจะหลับอยู่ เธอจึงโน้มตัวลงเอานิ้วชี้ขยับเข้าไปใกล้รูจมูกเพื่อเช็คว่าเขายังไม่ตาย “ทำอะไรของเธอ...” มินนี่ตกใจแทบจะถอยออกมาโดยอัตโนมัติ แต่มือของพีทไวกว่าตัวเธอเอามาไว้จนเธอล้มทับเขา “โอ๊ย...จะดึงฉันทำไมปล่อยนะ” พีทมองหน้าเธอด้วยความไม่พอใจ เธอเข้ามาที่นี่คงมีจุดประสงค์อื่นแน่ อ
Read more
04 ฉันไม่ผิด
“มินนี่ ถือกรงให้ฉันหน่อย” พิมพ์พูดเสียงเรียบขณะเดินสวนทางนักศึกษาคนอื่นที่กำลังจะไปเรียน มินนี่พยักหน้า รับกรงใส่แมวตัวเล็กจากอีกฝ่ายมาอย่างไม่อิดออด ทั้งที่เมื่อก่อน 'มินนี่' คนเดิมจะต้องประชดประชันหรือหาเรื่องทะเลาะ แต่เธอ ที่ไม่ใช่มินนี่คนนั้นอีกต่อไปแค่อยากให้เรื่องมันจบดี ๆ พิมพ์มองเธอแปลกใจนิด ๆ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร แม้ลึก ๆ จะกังวลว่ามินนี่จะหาวิธีแกล้งเธออีก ในจังหวะนั้นเอง... เสียงรองเท้าหนังส้นหนาที่เร่งรีบกระทบพื้นเดินสวนมาเร็วเกินไป “อ๊ะ ระวัง!” นักศึกษาสาวอีกคนที่เดินเล่นมือถืออยู่ชนเข้ากับไหล่ของพิมพ์เต็มแรง ส่งผลให้ร่างบางเซไปด้านข้าง มือที่รับกรงแมวไว้ไม่มั่นทำให้กรงลอยออกจากมือในแรงเฉื่อย มินนี่ที่อยู่ข้าง ๆ รีบพุ่งตัวไปคว้าไว้ตามสัญชาตญาณ แต่เพราะความตกใจและแรงปะทะ เธอใช้ไหล่ดันพิมพ์ไปด้านข้างโดยไม่ตั้งใจ ร่างของพิมพ์เซล้มลงไปกับพื้น เข่าครูดกับปูนจนเกิดรอยถลอก ขณะที่มินนี่รับกรงไว้ได้อย่างหวุดหวิด “โอ๊ย!” พิมพ์ร้องออกมา พร้อมกับเสียงซุบซิบของนักศึกษารอบข้างที่เริ่มมุงดู “มินนี่ ผลักพิมพ์เหรอวะ?” “ไม่แปลกใจเลย นิสัยแบบนั้น” “ทำร้ายคนอื่นต่อหน้าเลยเหรอ?” ม
Read more
05 ตีตราประทับ
นี่คือจุดจบของเธอเหรอ เธอไม่สามารถเปลี่ยนแปลงเรื่องราวต่าง ๆ ได้เลยเหรอ ทั้งที่เธอไม่ทำตัวเหมือนเดิมแล้ว แต่ทำไมฉากนี้ถึงยังเกิดขึ้น สุดท้ายเธอจะกลายเป็นแค่เครื่องมือระบายอารมณ์ของเขา พีทจ้องมองใบหน้าแดงเป็นลูกพีชของเธอ ในตอนนี้เธอนิ่งไป ทำให้เขาเห็นในมุมที่ไม่เคยเห็น เขายอมรับว่าเธอสวย แต่เธอก็ร้ายด้วย มินนี่รู้สึกอายจนต้องเอามือมาปิดสองเนื้อกลมโตเอาไว้ เธอหายใจหอบตามจังหวะ รู้สึกร้อนไปทั้งตัว พีทจ้องมองต้นคอขาว มีกลิ่นหอมจาง ๆ จากตัวเธอจนต้องก้มลงไปกัดตีตราประทับเอาไว้หลายจุด “อ๊ะ...ปล่อย...อย่าทำ...” สัมผัสที่ต้นคอทำให้เธอสั่นไหวไปมา ความรู้สึกวาบหวิวเกินจะห้ามใจไหว “ชอบเหรอ...คงอยากโดนมากกว่านี้ใช่ไหม” พีทเงยหน้ามาสบตาเธอ พร้อมกับรอยยิ้มผู้ชนะ เธอควบคุมอะไรไม่ได้แล้ว ทำขนาดนี้ไม่ให้ใจเกเรได้ไง เธอสูดกลิ่นหอมของเขายิ่งทำให้รู้สึกหวั่นไหวกว่าเดิม เธอไม่เข้าใจเขา เกลียดขนาดนี้จะทำกับเธอได้ลงหรอ หรือเพราะเขามันเลว ใครก็ได้หมด มินนี่ร่างกายเตลิดไปตามสัมผัสของเขา เธอร้อนรุ่มอยากระบายออกมา ตอนนี้ไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว เธอครางเสียงสั่น กำผ้าปูที่นอนแน่นเมื่อถูกลิ้นร้อ
Read more
06 ไม่ใช่คนเดิม
ในห้องเรียน เธอจดเลคเชอร์ เงียบขรึม ระหว่างพัก เธอนั่งแยกโต๊ะกับเพื่อนคนอื่น เหมือนตั้งใจเว้นระยะ เพราะไม่อยากถูกทำให้เดือดร้อนอีกตอนอยู่ในกลุ่มทำรายงาน เธอไม่โต้เถียงแม้พิมพ์จะออกคำสั่งกับเธอ ก็เป็นเรื่องที่ทำได้ ไม่อยากโดดเด่น ไม่ใช่เพราะกลัวคนมองไม่ดี แต่ไม่อยากวุ่นวายด้วยทุกอย่างดูเรียบร้อย…แต่มันทำให้พีทอึดอัดเหมือนนั่งอยู่บนเข็มพันเล่ม แม้แต่ก๊อตยังเอ่ยขึ้น“เงียบแปลก ๆ ว่ะ สาวสวยขี้เหวี่ยงคนนั้นหายไปไหน?”พีทไม่ตอบเขาเงียบเหมือนมีโทษติดตัว ที่ไม่กล้าเปิดเผย เพราะคิดทบทวนเรื่องเมื่อคืน ยิ่งทำให้เขาเกลียดตัวเองที่ทำกับเธอแบบนั้น “ทะเลาะกันเหรอ เพิ่งจะหมั้นกันเองนะ” สีหน้ากวน ๆ ของเพื่อนสนิททำให้พีทนิ่งไม่ได้“ไม่ต้องยุ่งเลย คืนนี้ฉันไม่ว่างนะมีธุระด่วน” พีทลุกขึ้นเดินออกจากห้องประจำของพวกเขาก่อนที่ก๊อตจะทิ้งคำพูดส่งท้ายให้ “จ้า ๆ พ่อคนติดเมีย” “ใครติด...ฉันไม่สนใจเธอหรอก” เขาหันมาพูด แล้วรีบเดินจากไป สำหรับเขาแล้วก็แค่ทำหน้าที่คู่หมั้น ไม่มีอะไรมากไปกว่านั้น ทำให้เขาติดกับทั้งที ก็ควรรับผิดชอบสิจะโทษเขาใจร้ายไม่ได้หรอกนะหลังจบคลาสช่วงบ่าย พีทยืนรอที่ห้องนั่งเล่น ขณะที่มินน
Read more
07 ผัวไม่รัก ใครจะสน
เสียงดนตรีดังกระหึ่มในผับหรูย่านกลางเมือง แสงไฟหมุนวนสะท้อนผิวแก้วและเปล่งประกายบนชุดเข้ารูปของสาวสวยที่ยืนโยกย้ายอยู่กลางฟลอร์มินนี่ดื่มแก้วที่สามพร้อมเสียงหัวเราะเบา ๆ กับเพื่อนสาวสองคน ใบหน้าระเรื่อจากแอลกอฮอล์ แต่สายตากลับวาววับอย่างคนที่ ‘กำลังมีเรื่องให้ระบาย’คืนนี้เธอตั้งใจจะลืมทุกอย่าง โดยเฉพาะคนที่ชื่อ “พีท” คู่หมั้นเฮงซวยที่ทำเหมือนเธอไม่มีตัวตนมาหลายเดือนบนชั้นสองของผับ พีทยืนพิงระเบียงกระจก มองลงมาด้วยดวงตาเย็นเฉียบ...จนกระทั่งสายตาเขาไปปะทะกับร่างคุ้นเคยที่กำลังเต้นยั่วอยู่ท่ามกลางแสงไฟ“มินนี่...” เขาขมวดคิ้วทันทีเธอใส่ชุดเดรสสั้นเปิดไหล่ ผิวขาวนวลแทบเรืองแสงในไฟหลากสี ผู้ชายรอบข้างเริ่มเบียดเข้ามาใกล้เกินงาม จนคนหนึ่งเอื้อมมือจะคว้าเอวเธอแต่ก่อนที่ปลายนิ้วจะสัมผัส พีทก็พุ่งลงมาจากชั้นสองทันที“มึงเป็นใครวะ แย่งอะไรของกู!” ชายคนนั้นตวาดใส่“กูเป็นผัวเธอ” พีทสวนกลับเสียงเข้ม พร้อมดันไหล่อีกฝ่ายอย่างไม่ไว้หน้าเมื่อเห็นหน้าชัดๆ ชายคนนั้นหน้าซีดเผือดก่อนจะหลบตาและรีบเดินหนีไปอย่างเสียฟอร์มมินนี่ยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เธอกำลังหัวเราะ สนุกกับเสียงเพลง มือเรียวกอดคอเขา
Read more
08 วันเกิดปู่
มินนี่เปิดประตูตู้เสื้อผ้าอย่างลังเล เธอไม่รู้จะใส่อะไรดีสำหรับงานวันเกิดปู่ของพีท ทั้งที่ตู้เสื้อผ้ามีชุดสวยเรียงรายแน่นขนัดเสียงเปิดประตูด้านหลังก็ดังขึ้น “ยังไม่เลือกชุดอีกเหรอ”เสียงทุ้มคุ้นเคยของพีททำเอาเธอสะดุ้งนิด ๆ ก่อนจะหันไปมองคนที่เอาแต่จ้องเธอ ด้วยสายตาหื่นชัดเจน ‘ในนิยายไม่ใช่คนแบบนี้นะ’“นายเข้ามาได้ไง!?”“ใช้กุญแจ ห้องนี้ก็ห้องฉันเหมือนกัน จำไม่ได้เหรอว่าเธอเป็นคู่หมั้นฉันแล้ว?”เขาเดินเข้ามา สายตากวาดไปตามชุดเดรสต่าง ๆ ที่เธอวางกระจัดกระจายบนเตียงมินนี่หลุบตาลง หัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะ เพราะตอนนี้สวมแค่เสื้อสายเดี่ยว ตัวเล็ก เผยสัดส่วนให้เขามองจนน้ำลายหกแล้วมั้งเธอนึกถึงเรื่องราวในในนิยายต้นฉบับ มินนี่ไม่เคยถูกพีทพาไปงานวันเกิดนี้ด้วยซ้ำ...แต่เจ้าตัวก็หน้าหนาไปเอง และวันนั้นก็ทะเลาะกับพิมพ์จนงานพัง ทำให้พีทเกลียดเธอ รวมถึงครอบครัวของเขาที่ไม่ชอบเธออยู่แล้วก็ยิ่งเกลียด แต่ตอนนี้ ฉันยืนอยู่ในห้องเดียวกับเขา...เขาชวนฉันไปด้วย แล้วทำไมฉันถึงรู้สึกประหม่าขนาดนี้นะ“ชุดนี้เป็นไง?” เขาหยิบเดรสสีแดงออกมาจากตู้เธอแย่งกลับมาแทบไม่ทัน“มันสั้นไป!” “แต่ฉันว่าเธอใส่แล้ว...รอดแ
Read more
09 นางร้ายตัวจริง
เสียงดนตรีคลอเบา ๆ แขกในชุดราตรีหรูหราเดินไปมา ทุกคนดูอบอุ่น ยิ้มแย้ม… ยกเว้นเธอ มินนี่เดินตรงไปยังมุมบาร์เล็ก ๆ เพียงลำพังหลังจากแยกกับพีท เธอไม่อยากไปนั่งดื่มกับ พิมพ์ และ ก๊อต กลัวจะเกิดเรื่องแต่สายตาหลายคู่จ้องมาที่เธอ บ้างกระซิบ บ้างถอนหายใจ บ้างเบือนหน้า ราวกับกลัวจะเปื้อนชื่อเพียงเพราะอยู่ใกล้เธอ“นี่ไง คนที่ทำคลิปหลุดอะ…”“หมั้นเพราะเสียตัวก่อน แหม รู้สึกภูมิใจมั้ยนะ?”“ได้ข่าวว่าพีทถูกเธอวางยา น่าสงสารนะ…”มินนี่หยิบแก้วแชมเปญขึ้นจิบเบา ๆ ดวงตาสงบนิ่ง ไม่มีคำโต้ตอบ ไม่มีแววอวดดี มีเพียงเงาสะท้อนของเธอในแก้วไวน์ ที่มองย้อนกลับมาอย่างเงียบงัน‘ฉันเข้ามาอยู่ในนิยายเรื่องนี้แล้วจริง ๆ… นี่มันฉากงานวันเกิดที่มินนี่ในนิยายไม่ได้รับเชิญ… ตอนนั้นเธอบุกมาสร้างเรื่อง… แต่ครั้งนี้ฉันมาในฐานะคู่หมั้น’‘ฉันต้องไม่เหมือนเดิม’ทันใดนั้น…“พี่มินนี่~ มาอยู่ตรงนี้เองเหรอคะ”เสียงใสหวานดังขึ้นจากด้านหลัง พร้อมรอยยิ้มสดใสของเด็กสาวในชุดลูกไม้สีชมพูหวาน แพรวาเดินเข้ามาพร้อมเพื่อนสาวสองคน สาวไฮโซหน้าเรียบ ที่แอบยิ้มกันเอง‘แพร… น้องสาวบุญธรรมของพีท… ในเรื่องเธอแสนดี น่ารัก เรียบร้อย… ตอนอ่านยังส
Read more
10 แม่ไม่ปลื้ม
พีทพาน้องสาวขึ้นมาพักที่ห้องของเธอ สายตาของเขาอดไม่ได้ที่จะมองรอยช้ำบนข้อมือเล็ก ในใจยิ่งรู้สึกโกรธกริ้ว ‘มินนี่ เธอทำเกินไปแล้ว หมั้นกันก็ควรเก็บอาการไว้หน่อย แต่กลับหวงผู้ชายคนอื่นออกนอกหน้า’ เขากำมือแน่น รู้สึกไม่พอใจ ไม่ชอบที่เธอเป็นแบบนั้นแพรวาเห็นใบหน้าคมของพี่ชายที่เธอรัก มองเข้าไปในดวงตาที่ฉายแววความโกรธ เธอจึงอยากเติมไฟในใจของเขาให้ลุกไหม้กว่าเดิม“พี่พีท...อย่าโกรธพี่มินนี่เลยนะคะ” เธอยันกายลุกขึ้นพร้อมกุมมือใหญ่เอาไว้ สายตาจ้องมองเขา มือเล็กสัมผัสมือหนาให้เบา เพื่อลดความโกรธของชายหนุ่มทว่ายิ่งทำให้พีทเจ็บใจกว่าเดิม ในสายตาเขา แพรวาเป็นน้องสาวที่แสนดี เป็นคนนิสัยดีอ่อนโยนกับทุกคน มินนี่กล้าทำร้ายเธอได้ยังไง“ไม่ต้องปกป้องผู้หญิงคนนั้น พี่จะไม่เข้าข้างคนที่ทำผิดหรอก แม้จะเป็นคู่หมั้นก็ตาม” มือหนาจับไหล่เล็กทั้งสองข้างเพื่อสัมผัสเบา ๆ เพื่อให้เธอหายกลัว สายตาคมจ้องมองดวงตางอนของแพรวาที่กำลังสั่นไหว เธอคงจะกลัวมากถึงเป็นแบบนี้ แพรวาได้โอกาสเข้าไปกอดชายหนุ่มตรงหน้า พร้อมกับยกยิ้มมุมปาก ‘เธอไม่มีทางแย่งพี่พีทไปจากฉัน! มินนี่’ “ไม่ต้องกลัวนะ...พี่อยู่ตรงนี้ พี่จะไม่ปล่อยให้เ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status