Partager

นางร้ายคือคนที่เข้าหาพระเอกบิลสองพระรองเข้าหานางเอกบิลหนึ่ง
นางร้ายคือคนที่เข้าหาพระเอกบิลสองพระรองเข้าหานางเอกบิลหนึ่ง
Auteur: ซูเมี่ยวหลิง

บทที่ 1

last update Date de publication: 2025-12-31 16:22:08

๑

คู่หมั้นพระเอกเป็นนางร้ายร่ำไป

ณ จวนฝู่กั๋วก๋งเชื้อพระวงศ์อันดับที่หกของแคว้นต้าเหอ วันนี้มีงานเลี้ยงน้ำชาที่เชิญเฉพาะหนุ่มสาวที่มีคู่หมายมาร่วมงานเท่านั้น แขกที่มาในงานนี้จึงไม่ได้แบ่งที่นั่งชายหญิง แต่มีการนั่งเป็นคู่

“เฮ่าเทียนเกอ ไยหน้าบึ้งเช่นนี้เจ้าคะ วันนี้เราออกงานด้วยกันครั้งแรกในฐานะคู่หมั้น ใครไม่รู้ก็จะคิดว่ามีคนบังคับท่านให้ออกงานคู่กับข้า”

เกาหนี่ว์เฉินเอ่ยกับเหรินเฮ่าเทียนคู่หมั้นหนุ่มหล่อหน้าตาสะอาดสะอ้านสมกับเป็นหมอหลวงที่รักษาเชื้อพระวงศ์ชั้นสูงในวังหลวง บุรุษที่เกาหนี่ว์เฉินหมั้นหมายด้วยตั้งแต่วัยเยาว์

ปรกติเหรินเฮ่าเทียนจะมีรอยยิ้มมอบให้ผู้อื่นเสมอ ผิดกับตอนอยู่กับคู่หมั้นวัย 18 หนาวที่มีใบหน้าเรียวสวย

ดวงตาคู่เฉี่ยวที่ใครเห็นก็รู้สึกว่านาง…ร้ายกาจ!

ผู้ใดทราบว่านางคือคู่หมั้นของเหรินเฮ่าเทียนต่างก็พากันวิจารณ์ว่าทั้งสอง…ไม่เหมาะสมกัน!

ทว่าเกาหนี่ว์เฉินไม่ให้น้ำหนักคำพูดจากปากใครมามีผลต่อชีวิตตน ต่อให้ใครจะวิพากษ์วิจารณ์อย่างไร นางก็ยังภูมิใจที่ได้อยู่ในฐานะคู่หมั้นของเขา

“ข้าบอกเจ้าแล้วว่าไม่สบาย แต่เจ้าก็ยังคะยั้นคะยอ รบเร้าท่านแม่บังคับข้าให้มางานนี้จนได้ ฝืนใจคนป่วยแล้วยังจะเรียกร้องอันใดอีก!”

เกาหนี่ห์เฉินยิ้มร้ายอันเป็นเอกลักษณ์

“เฮ่าเทียนเกอลืมไปแล้วหรือเจ้าคะว่าตัวเองเป็นหมอ หรือว่ารักษาคนอื่นได้แต่รักษาตัวเองไม่ได้”

เหรินเฮ่าเทียนสะกดกลั้นอารมณ์ ปรกติเขาเป็นคนใจเย็น แต่เมื่อใดที่อยู่กับหญิงสาวมักจะกลายเป็นคนอารมณ์ร้อนทุกที เอ่ยเสียงราบเรียบกับนางว่า…

“เพราะข้ารู้จักร่างกายของตัวเองดีถึงได้ปฏิเสธเจ้า”

“อ้อ ร่างกายที่ว่าใช่หัวใจด้วยหรือไม่เจ้าคะ”

เหรินเฮ่าเทียนมุ่นคิ้ว เขารู้สึกว่าวันนี้เกาหนี่ว์เฉิน ตั้งใจหาเรื่องเขาเป็นพิเศษ

“ข้าไม่อยากทะเลาะกับเจ้าต่อหน้าผู้คนมากมายในงานเลี้ยง รักษาหน้ากันด้วย”

“หึ!”

เกาหนี่ว์เฉินแค่นยิ้ม สีหน้าซื่อตรงกับความรู้สึกยิ่ง ในหัวคิดถึงเหตุการณ์ก่อนที่นางจะมางานเลี้ยงน้ำชา สีหน้ายิ่งฉายชัดถึงความไม่ยอมใจ

ครึ่งชั่วยามก่อนหน้านี้…

เหรินเฮ่าเทียนพยายามประคองสีหน้าสุภาพเอาไว้ในยามที่นั่งรอเกาหนี่ว์เฉินแต่งตัวเพื่อไปร่วมงานเลี้ยงน้ำชา ด้วยวันนี้ปวดหวัดเล็กน้อยกอปรกับไม่อยากออกงานพร้อมเกาหนี่ว์เฉินในฐานะคู่หมั้น

แววตาดูอมทุกข์จนคนนึกสงสัย!

“น้ำชาเจ้าค่ะเฮ่าเทียนเกอ”

จนกระทั่งการมาถึงของเจ้าของเสียงหวาน ใบหน้าเล็กสั้นตัดหน้าม้า ร่างบางน่าทะนุถนอมในชุดสีเรียบที่ดูเข้ากับบุคลิกอ่อนหวาน

“หนี่ว์อิง”

เมื่อได้รับรอยยิ้มอ่อนหวานจากนาง เหรินเฮ่าเทียนก็มอบรอยยิ้มอ่อนโยนกลับไปให้ บรรยากาศรอบกายดูน่าเข้าใกล้มากขึ้นจนหญิงสาวหลุบตาลงต่ำ ตาพร่าให้กับรอยยิ้มเปล่งประกายบนมุมปากมีรอยบุ๋ม

“ขนมเปี๊ยะไส้สาลี่เจ้าค่ะ ข้าทำเองกับมือ เฮ่าเทียนเกอชิมให้ข้าได้หรือไม่เจ้าคะ ข้าจะได้ทราบว่าอร่อยพอขึ้นโต๊ะรับแขกให้ท่านพ่อได้หรือไม่”

เหรินเฮ่าเทียนยิ้มน้อย ๆ เต็มใจจะชิมขนมให้นางเป็นอย่างยิ่ง ในขณะที่กำลังเอื้อมมือไปหยิบขนมเปี๊ยะนั้น เสียงแหลมอันคุ้นหูก็ดังขึ้น

“แค่ชิมขนมคงไม่ต้องให้ถึงเฮ่าเทียนเกอกระมัง สาวใช้ของเจ้าก็ชิมขนมให้เจ้าได้”

เกาหนี่ว์อิงหันไปมองทางเข้าเรือนรับแขกก็เห็นร่างสูงเพรียวของน้องสาวที่อ่อนเดือนกว่า บุตรภรรยาเอก คุณหนูที่มีฐานะสูงสุดในบ้าน ต่างจากนางที่เป็นบุตรสาวของอนุ มารดาที่เป็นสาวใช้ห้องข้างของบิดามาก่อนที่จะแต่งงานกับมารดาเกาหนี่ว์เฉิน

ดังนั้นนางจึงเป็นคุณหนูใหญ่ของจวนหมอหลวงเกา หมอหลวงประจำพระองค์ฮ่องเต้เหอต้าเอิน

ส่วนเกาหนี่ว์เฉินนั้นเป็นคุณหนูรอง!

“หนี่ว์เฉินมาแล้วหรือ ข้าเพิ่งอบขนมใหม่ สูตรนี้ไม่เคยทำมาก่อนก็เลยลองยกขึ้นโต๊ะให้เฮ่าเทียนเกอได้ลองชิม ข้าแค่ส่งขนมให้เท่านั้น เจ้าคงไม่ว่าอันใดกระมัง”

เหรินเฮ่าเทียนเป็นคนที่ให้ความสำคัญกับลำดับความอาวุโส เมื่อเห็นท่าทีไม่เคารพพี่สาวแม้จะมีมารดาฐานะต่ำศักดิ์กว่าก็ยังไม่ชอบใจ รีบเอ่ยตอบรับเกาหนี่ว์อิงก่อนที่จะมีเรื่อง

“เพียงช่วยชิมขนมเท่านั้นไม่ใช่เรื่องหนักหนาอันใด เจ้าอย่าทำให้เป็นเรื่องใหญ่เลยหนี่ว์เฉิน”

เกาหนี่ว์เฉินตาโต เริ่มโกรธหน่อย ๆ เพราะนางไม่ได้มีใจอยากให้เรื่องใหญ่โต เพราะเช่นนี้นางจึงประชดประชันเขาด้วยการเดินไปปัดขนมออกจากมือเรียวยาวในตอนที่อีกฝ่ายกำลังจะชิมขนม

ตุบ!

“ว้าย”

เกาหนี่ว์อิงเผลอหลุดเสียงร้อง รีบยกมือปิดปากเมื่อรู้สึกว่าแสดงออกมากเกินไป

“ก็แค่ขนมชิ้นเดียวเท่านั้น ต้องแสร้งทำเป็นตกใจเช่นนี้เลยหรือ”

แล้วความตกใจของเกาหนี่ว์อิงก็ขัดตาเกาหนี่ว์เฉินเป็นอย่างมาก หาเรื่องต่อให้สุด

“เกาหนี่ว์เฉิน!”

ทว่าเหรินเฮ่าเทียนไม่ยอมให้คู่หมั้นสาวทำเช่นนั้น เรียกนางเสียงดุด้วยชื่อพร้อมแซ่

“เฮ่าเทียนเกอดุข้าเพราะนางหรือเจ้าคะ”

“ไม่สมควรหรือ เพราะเจ้าทำตัวไม่น่ารัก”

“ข้าไม่ชอบให้นางเอาตัวมาอยู่ในสายตาฮ่าวเทียนเกอ ท่านเป็นคู่หมั้นของข้าจะรับขนมจากสตรีอื่นได้อย่างไรเจ้าคะ ยิ่งจากเกาหนี่ว์อิงยิ่งไม่สมควร”

เกาหนี่ว์เฉินเริ่มประคองน้ำเสียงให้ปรกติไม่ได้แล้ว ยิ่งนางถลึงตาโก่งคอเถียงเขามากเท่าไร ในแววตาชายหนุ่มยิ่งฉายความรังเกียจนางมากขึ้นเท่านั้น

“นี่มันคนละประเด็นกันแล้วหนี่ว์เฉิน ขนมเป็นเพียงน้ำใจที่พี่สาวเจ้ามอบให้ข้าในฐานะแขกเท่านั้น”

ไม่จริง นางชอบท่าน นางคิดจะแย่งท่านไปจากข้า สตรีหน้าไม่อาย

“ข้าก็หวังให้เป็นเช่นนั้นเจ้าค่ะ”

เกาหนี่ว์เฉินเก็บคำพูดในใจเอาไว้ นางไม่คิดจะบอกคู่หมั้นหนุ่มว่าเกาหนี่ว์อิงมีใจให้เขา

คนไม่เจียมตัวแบบนาง หาทางสารภาพรักกับเขายังไม่ได้เลย ข้าไม่มีทางเผยความในใจของเจ้าให้เฮ่าเทียนเกอได้รู้แน่

“หนี่ว์อิง ข้าขอโทษสำหรับขนมเปี๊ยะแทนหนี่ว์เฉินด้วย หวังว่าเจ้าจะไม่ถือสานาง”

เกาหนี่ว์อิงยิ้มเจื่อน นางไม่ได้รู้สึกดีที่ได้รับคำขอโทษจากชายหนุ่ม เพราะการขอโทษแทนกันเช่นนี้บ่งบอกว่าในใจเขา ใครคือคนที่กันเอาไว้เป็นคนสนิท ใครเป็นแขก

ในใจเกาหนี่ว์อิงคิด…

เฮ่าเทียนเกอคงเห็นหนี่ว์เฉินเป็นคนของตัวเองไปแล้วสินะ เช่นนั้นข้ายังจะมีสิทธิ์อยู่หรือไม่

กลับมาที่ปัจจุบัน…

“หากรู้ว่าเจ้าจะยังทำตัวไม่น่ารักที่นี่ด้วย ข้าไม่พาเจ้ามาที่นี่ตั้งแต่แรกก็ดีไป”

เกาหนี่ว์เฉินเชิดหน้าขึ้นไม่หันไปสบตาเขา

“สายไปแล้วเจ้าค่ะ อย่างไรวันนี้เฮ่าเทียนเกอก็ต้องอยู่กับข้าให้จบงาน ห้ามไปไหนทั้งสิ้น”

ชายหนุ่มส่ายหน้าให้กับความเอาแต่ใจของนาง แต่สุดท้ายก็ทนนั่งอยู่ข้าง ๆ นางจนกระทั่งเจ้าภาพเดินเข้ามาในงาน ฝู่กั๋วกงและกั๋วกงฟู่เหรินเดินเข้ามาในโถงงานเลี้ยงพร้อมกับซื่อจื่อสุ่ยหยางเจียง

แขกทุกคนยืนขึ้นเต็มความสูงแล้วทำการคารวะเชื้อพระวงศ์ทั้งสาม เมื่อทั้งสามนั่งประจำที่แล้ว ฝู่กั๋วกงก็ผายมือเชิญทุกคนให้นั่งลงประจำที่ได้

“ทุกท่านไม่ต้องมากพิธี เชิญนั่ง”

เกาหนี่ว์เฉินและเหรินเฮ่าเทียนนั่งลงพร้อมกัน ชุดที่ชายกระโปรงแคบทำให้หญิงสาวนั่งลำบากเล็กน้อย ทว่านางไม่ได้คิดว่าเรื่องนี้เป็นอุปสรรค นั่งลงที่เดิมก่อนที่ดวงตาจะมองไปที่ฝู่กั๋วกงและกั๋งกงฟู่เหรินที่นั่งอยู่ตรงกลาง

ที่นั่งของนางกับเขาห่างจากโต๊ะประธานสี่โต๊ะ แต่อยู่แถวหน้าฝั่งซ้ายซึ่งแบ่งพื้นที่ตรงกลางเอาไว้สำหรับการแสดง

“ได้เห็นหนุ่มสาวคู่รักมาร่วมงานเลี้ยงน้ำชาของคนแก่เช่นนี้ รื่นหูรื่นตายิ่งนัก เปิ่นฝู่ ฟู่เหรินและซื่อจื่อขอดื่มให้ทุกท่านหนึ่งจอก”

โต๊ะของเหรินเฮ่าเทียนและเกาหนี่ว์เฉินมีเพียงน้ำชาเท่านั้น คนหนึ่งดูแลสุขภาพอีกคนแพ้สุราจึงใช้น้ำชาร่วมดื่มไปพร้อมกับทุกคน

เริ่มเปิดงานอย่างเป็นทางการ!

เกาหนี่ว์เฉินชอบดูการแสดงร่ายรำมาก นางตั้งตารอชมการแสดง ไม่คิดว่าการแสดงชุดแรกจะมาจากบุตรชายคนรองของฝู่กั๋วกง…สุ่ยหยินเหอ

บุรุษที่บรรเลงกู่ฉินได้ไพเราะที่สุดในเมืองหลวง!

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • นางร้ายคือคนที่เข้าหาพระเอกบิลสองพระรองเข้าหานางเอกบิลหนึ่ง   บทที่ 65

    “ใช่! หากไม่คว้าเอาไว้ตอนนี้ ข้าจะแน่ใจได้อย่างไรว่าตรงหน้ามีอยู่จริงหรือไม่”หมับ!ว่าแล้วสุ่ยหยินเหอก็ยื่นมือไปจับใบหน้านิ่ม มือข้างซ้ายเพียงจับเบา ๆ แต่เมื่อนางทำตาโตใส่เขาเพราะความไม่ตั้งตัว เขาก็ใช้มืออีกข้างกุมแก้มนางเอาไว้“มีอยู่จริง เจ้าไม่ได้เป็นภาพลวงตา”ดวงตาที่สั่นไหวเต็มไปด้วยเคลื่อนอา

  • นางร้ายคือคนที่เข้าหาพระเอกบิลสองพระรองเข้าหานางเอกบิลหนึ่ง   บทที่ 64

    ๖๑กำไลสีที่ข้าจะเลือกใส่ตลอดไปสุ่ยหยินเหอกำลังอยู่ในช่วงเหี่ยวเฉาที่สุดในชีวิต เขาพยายามเอาตัวเองเข้าไปอยู่ในสายตาเกาหนี่ว์เฉินที่งานเลี้ยงน้ำชา แต่สุดท้ายเกิดเรื่องทะเลาะวิวาทกันจนเขาคลาดกับนางไม่ได้พบกันอีกและตั้งแต่งานเลี้ยงน้ำชาวันนั้นเขาก็ไม่เจอนางอีกเลย จนกระทั่งถึงวันที่เหรินเฮ่าเทียนกลับเ

  • นางร้ายคือคนที่เข้าหาพระเอกบิลสองพระรองเข้าหานางเอกบิลหนึ่ง   บทที่ 63

    เสี่ยวหลีเมื่อตั้งหลักได้แล้วก็ตบหน้าเสี่ยวหรานเกาหนี่ว์อิงห้ามด้วยเสียงไม่ได้ เดินเข้าไปแยกตัวทั้งสองออกจากกัน“หยุด! เสี่ยวหราน…พอแล้ว!”“นางตบบ่าวเจ้าค่ะคุณหนู หากบ่าวไม่ได้ตบนางคืน ไฟแค้นไม่มีทางทุเลาลงได้แน่เจ้าค่ะ”เสี่ยวหรานสะบัดตัวออกจากการดึงรั้งของเจ้านาย พุ่งตัวเข้าไปตบเสี่ยวหลีจนอีกฝ่าย

  • นางร้ายคือคนที่เข้าหาพระเอกบิลสองพระรองเข้าหานางเอกบิลหนึ่ง   บทที่ 62

    ๖๐ไม่ทุบไม่ตีไม่ดีขึ้นเลยเกาหนี่ว์เฉินเพิ่งกลับมาจากเมืองหลวงก็ตอบรับงานเลี้ยงจวนเสนาบดีเจียงอีกครั้ง คราวนี้เป็นงานเลี้ยงน้ำชา จัดในเรือน ไม่เข้าใกล้สระน้ำเพื่อเลี่ยงการเกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้นเช่นครั้งที่ตกสระบัว“ไม่มีแม้แต่อ่างบัว คุณหนูเจียงรอบคอบยิ่งแล้ว คงกลัวเราลงไปเล่นในสระน้ำอีกกระมัง”เก

  • นางร้ายคือคนที่เข้าหาพระเอกบิลสองพระรองเข้าหานางเอกบิลหนึ่ง   บทที่ 61

    ๕๙นางไม่ปฏิเสธข้ายังมีโอกาสใช่หรือไม่ เกาหนี่ว์เฉินไม่ออกไปไหน อยู่ใช้เวลากับท่านตาและหลานน้อยอยู่อาทิตย์หนึ่งถึงเริ่มให้สาวใช้ช่วยเก็บของเตรียมเดินทางกลับเมืองหลวงต้าเหอป๋ายฟู่หลู่เข้าออกจวนตระกูลเถี่ยแทบทุกวัน แต่ไม่เจอตัวเกาหนี่ว์เฉินเลยสักหนสุ่ยหยินเหอมาเดินเล่นที่ทุ่งนาบ่อยครั้ง แต่มาครั้งใ

  • นางร้ายคือคนที่เข้าหาพระเอกบิลสองพระรองเข้าหานางเอกบิลหนึ่ง   บทที่ 60

    ๕๘เลือกใครก็สวมกำไลสีนั้นเกาหนี่ว์เฉินนั่งอยู่หน้าโต๊ะประทินโฉมให้เสี่ยวเป่าช่วยหวีผมให้ก่อนนอน ส่วนนางนั่งมองกล่องเครื่องประดับสามกล่อง มีกำไลหยกสามวงวางอยู่ในนั้นสามวงสามสี…ขาว แดง เขียว!“คุณหนูจะทำอย่างที่คุณชายป๋ายกล่าวหรือไม่เจ้าคะ สวมกำไลวงใดเลือกคุณชายคนนั้น”“สวมกำไลก็แค่กุศโลบายที่อยากไ

  • นางร้ายคือคนที่เข้าหาพระเอกบิลสองพระรองเข้าหานางเอกบิลหนึ่ง   บทที่ 37

    ๓๕เมื่อโดนกันออกเป็นพี่ชายคนหนึ่งเหรินเฮ่าเทียนสอนเคล็ดวิธีต้มยาสมุนไพรแก่อาลา ให้ผู้ป่วยดื่มยาหม้อแรกเสร็จแล้วก็เดินออกจากกระโจมประมุขเผ่าออกมาด้านนอกที่ตอนนี้พระอาทิตย์โผล่พ้นเหนือภูเขา ส่องแสงอ่อน ๆ ไล่ไอหมอกที่ปกคลุมพื้นที่ป่าไม่บ่อยนักที่เขาจะได้สัมผัสไอหมอกใกล้ชิดเช่นนี้ในขณะที่กำลังชื่นชม

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-25
  • นางร้ายคือคนที่เข้าหาพระเอกบิลสองพระรองเข้าหานางเอกบิลหนึ่ง   บทที่ 28

    “เช่นนั้นเรากลับไปเมื่อไร ข้าจะพูดถึงเรื่องถอนหมั้นกับท่านแม่ แต่ข้ายังอยากขอโอกาสให้ได้อยู่ในชีวิตของเจ้า ข้าจะไม่หวงก้าง จะเข้าหาในจังหวะที่เจ้าเปิดโอกาส จะไม่ทำให้เจ้าอึดอัดใจ” คำว่าจะคือสิ่งแทนอนาคต เช่นนั้นข้าควรให้โอกาสเขาได้ลองพยายามดูดีหรือไม่ “ข้า…” ข้าจะให้โอกาสเขาดีหรื

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-22
  • นางร้ายคือคนที่เข้าหาพระเอกบิลสองพระรองเข้าหานางเอกบิลหนึ่ง   บทที่ 58

    ๕๖มาทีหลังใช่ว่าจะทำคะแนนมิได้เหรินเฮ่าเทียนในฐานะที่เป็นหมอคนเดียวในจวนนี้รีบเก็บความเสียใจเอาไว้ เดินเข้ามาหาสาวใช้ ทวนคำพูดที่จับได้จากประโยคเมื่อครู่“เลือดหรือ”“เจ้าค่ะคุณชาย ฟู่เหรินตกเลือดเจ้าค่ะ”เถี่ยซือไม่มีเวลาคิดมากแล้ว เชิญเหรินเฮ่าเทียนไปตรวจอาการของภรรยา“เหรินไท่ยี หากข้าเชิญท่านไ

    last updateDernière mise à jour : 2026-04-02
  • นางร้ายคือคนที่เข้าหาพระเอกบิลสองพระรองเข้าหานางเอกบิลหนึ่ง   บทที่ 59

    ๕๗คำสารภาพรักจาก…เสียงกลองฉาบตีรัว ๆ ขณะที่ทำการแสดงงิ้วช่วงการต่อสู้ เกาหนี่ว์เฉินเพลิดเพลินไปกับการแสดง ปรบมือเสียงดังเมื่อถูกใจในท่ารำบู๊ของอู่เซิง ตัวละครชายบู๊ที่ช่วยชิงอี ตัวละครนางจากอู๋โฉ่ว ตัวโกงฝ่ายบู๊“เยี่ยม!”เสียงปรบมือดังขึ้นเป็นช่วง ๆ คนในงานยังคงเพลิดเพลินอยู่กับงานแสดงงิ้ว ยกเว้น

    last updateDernière mise à jour : 2026-04-02
Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status