LOGIN‘ครั้งหน้าฉันต้องไม่พลาดเด็ดขาด’ “แล้วนี่พวกลูกจะทำยังไงกับของพวกนี้กัน” กงหมิงเหยี่ยนเอ่ยถามลูกชายและคนอื่นๆ “หรือว่าพวกเราจะเก็บของทำอาหารฉลองเทศกาลปีใหม่ทีเดียวเลย” “พ่อครับ นอกจากสัตว์ป่าและของพวกนี้แล้ว พวกเรายังเจอหมูป่าตัวใหญ่อีกด้วย แต่พวกเราตกลงกันแล้ว ว่าจะแบ่งหมูป่าตัวนั้นให้ชาว
บทที่ 69รอยยิ้มในวันสิ้นปี “ตู้จิ้งฮวา ตู้เฟิง เมิ่งอี้หลัน จางจิ้งอี้ มู่เทียนเป่า พวกคุณต้องการหาเรื่องเด็กๆ อย่างนั้นเหรอ!” หลังจากกงหมิงเหยี่ยนได้ยินชาวบ้านเดินเข้ามาบอกว่ามีชาวบ้านบางคนกำลังหาเรื่องกลุ่มของลูกชายตัวเอง พร้อมบอกเล่าเรื่องราวคร่าวๆ ให้ฟัง เขาก็ยิ่งรู้สึกไม่พอใจชาวบ้านเ
“แหม โม่จือ ป้าก็แค่ไม่เคยเห็นไข่ไก่ป่าฟองใหญ่แบบนี้มาก่อน ก็เลยอยากจะหยิบมาดูให้ชัดๆ ถึงยังไงพวกเราก็เป็นคนในหมู่บ้านเดียวกันนะ ทำแบบนี้ไม่รู้จักเคารพผู้อาวุโสเสียเลย ถ้าคนนอกมาเห็นเข้า เขาจะหาว่าพวกเธอไม่มีมารยาทเอานะ” แววตาของตู้จิ้งฮวายังคงจ้องมองไปที่ตะกร้าของกงโม่จืออย่างไม่กะพริบตา ถึงแม
บทที่ 68เผชิญหน้ากับชาวบ้านขี้อิจฉา “ฉันกับรุ่ยหลินกินซาลาเปาเรียบร้อยแล้วล่ะค่ะ แล้วพวกคุณสามคนล่ะคะ” ฉู่เถิงเยว่ส่งยิ้มกว้างให้สามีอีกครั้ง พร้อมหยิบไข่ไก่ป่านำไปวางใส่ลงในตะกร้าของอีกฝาย เพราะรู้ดีว่าเป็นความต้องการของสามีเธอ ที่ไม่อยากให้เธอแบกตะกร้าหนักจนเกินไป ความเอาใจใส่เล็กๆ น้อยๆ นี้
“อย่าเพิ่ง! ก่อนหน้านี้ฉันตรวจสอบดูแล้ว จุดที่พวกนั้นวางกับดักอยู่ไม่ไกลจากที่นี่เท่าไรนัก ถ้าหากพวกเธอร้องโวยวายขึ้นมา มีหวังไอ้หนุ่มพวกนั้นคงรีบวิ่งมาช่วยเหลือทันแน่ และเมื่อถึงเวลานั้นคนที่จะเดือดร้อนย่อมเป็นพวกเรา” แม้ซิ่วเต๋อจะอยากเล่นสนุกกับหญิงสาวทั้งสองคนเหมือนกับเพื่อนของเขา แต่ถึงอย่างนั้น
บทที่ 67สัญชาตญาณระวังภัย หลังจากเก็บผลส้มใส่ตะกร้าจนเสร็จเรียบร้อยแล้ว เหรินรุ่ยหลินจึงเดินกลับไปยังจุดเดิมอีกครั้ง แน่นอนว่าในครั้งนี้เธอไม่เหลือผลส้มไว้บนต้นเลยสักลูก เพราะส้มบางส่วนถูกส่งเข้าไปเก็บไว้ในมิติของเธอ อย่างไรก็ตาม เหรินรุ่ยหลินไม่คิดจะนำกลับไปแค่ผลส้มเท่านั้น แต่เธอยังตั้ง







