LOGINฮันเตอร์ยังยิ้มแก้เขินไม่หาย เห็นเธอจ้องเขาตาไม่หยุด เลยแอบคิดว่าเธอต้องรู้จักชื่อเสียงเรียงนามกันมาบ้าง พอเจอคำตอบก็อึ้งเลยสิ กลัวว่าอีกฝ่ายจะมองว่าเขาเป็นคนประเภทหลงตัวเองน่ะ
“ขอโทษทีครับ เมื่อกี้ผมเสียมารยาทกับคุณแย่เลย” เขาขำแก้เก้อเขิน มือก็จับแก้วชนกับเธอ ขณะยกแก้วขึ้นดื่ม หางตาคมดุก็แอบชำเลืองมองโซดา
“ไม่หรอกค่ะ”
“อ่า”
เธอสวยตรงสเปคเขาเลย...
หน้าหมวยผิวขาวผ่องเป็นยองใย ดวงตาเรียวเฉี่ยวแต่เจือความน่ารัก ดูมีเสน่ห์จนเขาเผลอมองนานแล้วยิ้มอย่างลืมตัว
เขาหยุดหัวเราะ แต่ยังมีรอยยิ้มเจือจางปรากฏ
“คุณโซดาชอบแมวมั้ย” ฮันเตอร์ชวนคุย ท่าทางเขาเป็นธรรมชาติมาก เธอก็พลอยไม่เกร็งแต่ยังเว้นระยะห่างไว้
“ก็ชอบนะคะ น้องสาวฉันเลี้ยงแมวเหมือนกัน”
“ผมอยากอวดลูกชายผมให้ดู อยากดูมั้ยครับ”
อวดแมวงั้นเหรอ...
ใบหน้าสวยกระตุกคิ้วเข้าหากัน มุกเก่าในการจีบสาวของเขางั้นเหรอ
โซดาแค่นยิ้มจืดเจื่อน ปกติก็เคยเจอผู้ชายใช้มุกนี้ชวนเข้าห้อง แต่พอเธอพยักหน้าว่าอยากดูแมวเขา เจ้าตัวก็เปิดรูปให้ดู พร้อมบรรยายความน่ารักของแต่ละตัวให้ฟัง
สำลีตัวสีขาว
เฉาก๊วยสีดำ
ฮันเตอร์เล่าว่าพวกมันเป็นแมวจร เจออยู่ข้างถังขยะวันฝนตก ตอนแรกก็ไม่คิดว่าจะเลี้ยงเลยด้วยซ้ำ แต่ช่วงนั้นเขาประสบปัญหาชีวิต เลยเก็บสองหน่อนี้มาเลี้ยงเกือบสองปีแล้ว
เวลาเขาเล่าเรื่องถึงแมว แววตาเป็นประกายความสุขออกมาเลย
“แล้วปกติคุณเที่ยวแถวไหน ผมว่าเราเข้ากันได้ดีอยู่นะเนี่ย”
“ก็... เที่ยวที่นี่บ่อยสุดแล้ว”
“อ่า ผมเพิ่งเคยมาที่นี่ครั้งแรก”
ฮันเตอร์ไม่มีมาดนักธุรกิจให้เห็นสักนิด เขาเป็นกันเองมาก เครื่องดื่มที่สั่งก็แค่เอาไว้นั่งจิบระหว่างคุยเท่านั้น
ไม่เหมือนคนอื่น...
เธอเคยคุยกับผู้ชายอีกคนมาก่อน แต่อีกฝ่ายสั่งเหล้าแรงเพื่อมอมเฉพาะ
“เพื่อนก็แนะนำมาว่าเหล้ารสชาติดี น่าเสียดายที่เพิ่งเคยเจอร้านที่สุดยอดแบบนี้นะครับ”
“ขนาดนั้นเลยเหรอคะ”
“อืม ผมชอบบรรยากาศแบบนี้”
เจ้าของร้านเกือบตัวลอยแล้ว หลังเขาเอาแต่พูดว่าชอบร้านนี้เป็นพิเศษ
เธอไม่ได้แนะนำตัวว่าเป็นใคร พวกเราแค่ชวนคุยไปเรื่อยเปื่อย อารมณ์ก็คือหาใครสักคนมานั่งดื่มเป็นเพื่อน
“บรรยากาศในร้านดีใช่ไหมคะ” โซดาเม้มปากเล็กน้อย พลางสบสายตาหวานละมุนที่มองมา
“สวย...”
“คะ”
“บรรยากาศสวยสบายตาดีครับ”
ฮันเตอร์รีบเปลี่ยนเรื่อง พลางกระแอมไอกลบเกลื่อนนิดหน่อย จนกระทั่งเขาเหลือบไปเห็นภาพหน้าจอของโซดา มันวางอยู่บนโต๊ะ สว่างขึ้นมาตอนที่คนส่งข้อความหาพอดี
“ดูการ์ตูนเรื่องนี้เหมือนกันเหรอครับ” เขาทำเสียงตกใจ โซดาเองก็พลอยเบิกตาโตตกใจตามไปด้วย
“เรื่องโปรดน่ะค่ะ”
“นี่ก็เรื่องโปรดของผมเหมือนกัน”
“จริงเหรอคะ”
เธอวาดโค้งรอยยิ้มบางเบา สายตาเขาไม่ได้โกหก กอปรกับการพูดถึงตัวละครที่อยู่ในการ์ตูนเรื่องนี้ โซดาก็แอบเทใจให้ ว่าเขาเป็นผู้ชายที่จริงใจไม่มีการวางมาดกับเธอ
“ผมชอบตัวละครที่มีความฝันอันแรงกล้าน่ะ”
“ชอบเหมือนกัน...”
“หมายถึงการ์ตูนเรื่องนี้เหรอ”
“ใช่ค่ะ หมายถึงการ์ตูนเรื่องนี้สิคะ”
“นึกว่าจะเล่นมุกว่าชอบผมแบบนี้มากกว่า ผมล้อเล่นแค่อยากให้ยิ้ม”
ฮันเตอร์พูดปนขำได้มีเสน่ห์มาก นานทีปีหน เธอจะได้เห็นผู้ชายยิ้มหวานปานน้ำผึ้งเดือนห้า ซี่ฟันก็เรียงสวยอีกต่างหาก
ตึกตัก
ร่างบางลอบกลืนน้ำลายลงคอ เกิดอะไรกับหัวใจเธอกันแน่ ทำไมอยู่ดีดีก็ประท้วงกลางอกดังตุบตับขึ้นมาซะได้
เพราะรอยยิ้มพิฆาตของเขาเหรอ...
“ผมไม่กวนเวลาคุณมากกว่านี้ดีกว่า”
“เอ่อ...”
“เอาไว้ครั้งหน้าถ้าบังเอิญเจอกัน ผมขอเลี้ยงเครื่องดื่มคุณอีกนะ”
ฮันเตอร์ไม่อยากรบเร้ามากเกินไป ต่อให้เธอสวยถูกใจแค่ไหนก็ตาม ก่อนจะเช็คบิลค่าเครื่องดื่มให้เสร็จเรียบร้อย โซดามองตามเขาที่ลุกขึ้นยืน พลางเม้มปากแล้วกลอกตาไปมาอย่างคิดหนัก
“เดี๋ยวก่อน”
“ครับ”
“คือว่า...”
ไวเท่าความคิด โซดาก็รั้งแขนเขาเอาไว้
เป็นเธอที่ไม่เคยแตะตัวผู้ชายก่อน ดันจับตัวของคนที่เจอกันครั้งแรก เธอใจสั่นระรัวปานแผ่นดินไหว ลมหายใจก็พากันติดขัด เมื่อฮันเตอร์ไม่ได้จับแขนเธอหรือปัดทิ้งแต่อย่างใด
ทันใดนั้น
เสียงในหัวก็ดังขึ้น
“เธอต้องหัดสนุกกับชีวิตบ้างนะโซ”
“ไปลองนอนกับผู้ชายสักคนดูสิ เผื่อชีวิตเธอจะไม่เป็นซังกะตายแบบนี้”
ประธานศรันย์ยังตามหลอกหลอน ถ้าไม่เคยโดนคำพูดทำนองนี้ซ้ำซากล่ะก็ เธอไม่มีทางเก็บมาใส่ใจให้เปลืองสมองหรอก
เพราะผู้ชายที่เคยลองเดทก่อนหน้านี้...
“ผมคิดว่าคุณสวยแล้วก็น่าสนใจนะครับคุณโซ”
“แต่คุณก็แค่สวย แต่ไม่มีอะไรให้น่าค้นหาเลยสักนิด”
คนก่อนหน้าที่เธอลองคุยดู เขาบอกว่าชอบเพราะเธอดูน่าค้นหา แต่พอได้ลองคุยกันไปสักพัก เขาก็บอกว่าชีวิตเธอน่าเบื่อ มีดีแค่สวยเพียงเท่านั้นเอง
ไม่พอเท่านั้นหรอก
มีอีก...
ขอย้อนไปหารุ่นพี่ที่เธอเคยสารภาพรัก เมื่อ 10 ปีก่อนตอนยังเรียนอยู่ชั้นมัธยมปลาย โซดาจำได้ว่าแอบชอบตั้งแต่ใส่คอซอง พอขึ้นม.4 รุ่นพี่เขาก็อยู่ชั้นม. 6 ปีสุดท้ายแล้ว
พอรุ่นพี่กำลังจบจากโรงเรียนไป เธอเลยหอบดอกไม้ไปสารภาพรัก
“ขอบคุณที่มาชอบพี่นะ ไว้โตก็เข้ามหาลัยให้ได้นะน้องโซดา”
“น้องมันก็น่ารักดี แต่กูไม่ได้ชอบสาวจืดใส่แว่นไง”
เหตุผลที่เลิกใส่แว่นก็เพราะแบบนี้ รุ่นพี่คนนั้นแอบไปพูดลับหลัง ว่าไม่ได้ชอบสาวจืดที่ใส่แว่นแบบเธอ ที่ผ่านมาโดนตราหน้าด้วยเหตุผลเดียวกัน
เธอเป็นแค่โซดาน้ำกร่อย
โซดาที่มันไม่ซ่าเลยสักนิดน่ะ
“ฉันคิดว่าฉันสนใจ...”
“ไม่ค่อยได้ยินเลย เมื่อกี้พูดว่าอะไรนะครับ”
ร่างสูงได้ยินไม่ชัดเพราะเสียงดนตรี เขาถือวิสาสะโน้มตัวแล้วเอียงใบหูรอฟังเธอให้ชัด
โซดากลั้นใจแล้วยื่นหน้าเข้าไปใกล้ เปล่งเสียงให้ดังขึ้นจะได้ไม่พลาดอีก
“ฉันสนใจคุณ”
“หะ”
“อยากนอนกับฉันมั้ยคะ”
หลังจากพูดออกไป ภาพตรงหน้าก็ตัดไปทันที โซดามาโผล่ที่ห้องวีไอพีชั้นบน เป็นคนส่งคีย์การ์ดห้องให้เขาเปิดเข้าไปเอง ฮันเตอร์เดินไล่ต้อนจนเธอทรุดตัวนั่งที่ปลายเตียงพอดี
“เกร็งเหรอ”
“เปล่า”
“ผมเห็นอยู่ว่าคุณเกร็งแล้วก็... ตัวสั่นด้วย”
โซดาเงยหน้าเพราะคิดว่าเขาหยั่งเชิง แต่ฮันเตอร์แค่เป็นห่วง เขาก็ไม่เคยขึ้นห้องกับผู้หญิงที่ตัวสั่น ส่ายตาล่อกแล่กดูสับสนแบบนี้มาก่อน
“ไม่เคยเหรอ”
“ทำไมคะ”
“ผมก็แค่...”
“คุณชอบแบบเร่าร้อนมากกว่ากันเหรอ ฉันเองก็เรียนรู้ได้เหมือนกัน แล้วฉันก็เป็นคนที่เรียนรู้ได้ไวมากอีกด้วย ไม่ได้จืดชืดสักหน่อย... ชิ”
“เฮ้ย เดี๋ยวก่อนสิคุณ”
ฮันเตอร์จับไหล่เธอให้ใจเย็น เขาแค่อยากรู้เพราะอาการเธอมันฟ้อง
“ผมยังไม่ได้ว่าอะไรคุณเลย”
“เอ่อ...”
“ไม่เคยก็ไม่เห็นเป็นไร เรามาเรียนรู้ไปพร้อมกันก็ได้”
ร่างบางช้อนดวงตามอง พลางลอบกลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคอ เมื่อสบสายตาผู้ชายที่ตัดสินใจชวนขึ้นห้องครั้งแรก
“ทำไมถึงชวนผมขึ้นห้อง อยากมีอะไรกับผมเพื่อประชดใครเหรอ”
“รถไฟเหาะ”
“รถไฟ...”
“แค่อยากลองใช้ชีวิตแบบรถไฟเหาะบ้างน่ะ”
ใบหน้าหล่อเหลามุ่นคิ้ว ขณะไล่สายตามองใบหน้าสวยสดของโซดา
“แค่วันไนท์แสตนด์ก็พอ... ฉันอยากลองให้รู้แค่ครั้งเดียว”
“เอ่อ... นายก็ควรถามพี่สิ”โซดาเถียงไม่ออกเลย เธอเองก็มีส่วนผิดที่ไม่ถามไถ่เรื่องนี้ก่อนเหมือนกันทว่าสำหรับฮันเตอร์แล้ว สถานการณ์กระชั้นชิดขนาดนั้น เขามีแต่อารมณ์หื่นกามครอบงำสมองเท่านั้นล่ะเมาเต้าอวบอิ่มกับความขาวหมดแล้วฮันเตอร์ชอบคนตัวเล็กผิวขาว หุ่นเอ็กซ์นี่เข้าทางเขาเลย อีกอย่างการที่อีกฝ่ายชวนเขาขึ้นห้อง เขาก็คิดว่าเธอเป็นพวกมากประสบการณ์ ช่ำชองมากกว่าที่เคยผ่านมาซะอีกทว่าถึงเธอจะอ่อนประสบการณ์ แต่เรือนร่างกับเสียงครางเร้าใจเอาเรื่อง“แต่ว่าก็จริง พี่เองพลาดไปหน่อยที่ไม่ถามอายุนายก่อน”“เห็นผมใส่สูทก็คิดว่าเป็นประธานบริษัทเหรอครับ”ฮันเตอร์ป้องปากขำ ก่อนมุมปากจะแคบลงทันที หลังโดนสายตาพิฆาตที่โซดามองมาส่วนเธอก็คิดว่าเขาเป็นประธานบริษัท เห็นใส่สูทดำมานั่งดื่มที่ร้านดิบดี นี่ถือว่ายังโชคดีที่เขาบรรลุนิติภาวะแล้ว ติดคุกหัวโตขึ้นมา ใครจะดูแลเลม่อนที่กำลังจะเข้ามหาวิทยาลัยล่ะ“พี่โกรธเหรอ” “ก็...”“อย่าโกรธผมเลยนะ”ฮันเตอร์ย้ายมานั่งที่โซฟาตัวเดียวกับเธอ เขาอ้อนเหมือนรู้ว่าการที่ทำสีหน้า ประกอบกับสายตาเหมือนหมาบ้อกแบ้ก มันจะทำให้คนมองใจเต้นแรงใจเย็นไว้โซดา…เขาเด็กกว่าเธอก็จริง
เช้าวันต่อมาในช่วงสิบโมง โซดาที่ตื่นมาพร้อมอาการปวดเมื่อยเนื้อตัว นึกว่าโดนซ้อมจนน่วม หลังจากรู้สึกตัวเธอก็ผงกหัวดันร่างลุกขึ้นนั่ง โกยผ้าห่มมาคลุมร่างที่เปลือยเปล่าตอนร่างสูงเดินเข้ามา“ตื่นแล้วเหรอครับ”“อึก”“ยังเจ็บอยู่เหรอ ขอโทษที... เมื่อคืนผมเอาแต่ใจไปหน่อย”ฮันเตอร์รีบเข้ามาช่วยประคอง แต่โซดาเขินอายไม่กล้าสบตาอีกฝ่าย เมื่อคืนมันมืดไง แต่แดดช่วงสายสว่างจ้าขนาดนี้ เธออยากมุดดินหนีด้วยซ้ำ“ไม่เป็นไร ฉันลุกเองได้ค่ะ” เธอเบี่ยงตัวไม่เข้าใกล้เขา ทั้งที่เมื่อคืนทั้งคู่ทำมากกว่านี้กันแล้ว“ทานยานี่ก่อนสิ เมื่อคืนเราสองคนไม่ได้ป้องกัน”“อ่า...”โซดามองยาคุมฉุกเฉินที่เขาส่งมา ตามด้วยแก้วน้ำจากเขาที่นำเข้ามาให้“กินเลยมั้ย นี่น้ำครับ” ฮันเตอร์ยื่นแก้วน้ำ กึ่งยัดเยียดให้เธอรีบกินมัน“กลัวฉันปล่อยท้องหรือไง”“ถ้าบอกว่าไม่กลัวก็โกหกสิ”ร่างบางกระชับผ้าห่มคลุมร่าง ก่อนจะรับแก้วน้ำกับยามาเตรียมกิน เพราะก็ไม่ได้อยากให้มีเรื่องใหญ่ตามมา หลังด่วนตัดสินใจไปหรอก“คงไม่มีใครกล้าจับผู้ชายที่แค่วันไนท์ฯ หรอกม
ดวงตาคู่งามเหลือกลอยขึ้นข้างบน แรงตอกที่ถี่รัวราวกับปืนกล ส่งโซดาที่ครางเสียงกระสันซ่านดิ้นเร่าเมื่อเนื้อตัวกระตุกเกร็ง เสียงครางหวิวปลิวหายไปในอากาศหลังเสร็จสมเธอรู้สึกอึดอัดในร่องฉ่ำน้ำ ก็เลยบิดเร่าช่วงบนจะตะแคง แต่ก็ถูกฮันเตอร์จับขึงตึงร่างให้หงายไว้ ดันแก่นกายลึกจนเธอแขม่วท้องเกร็ง“เอาออกได้หรือยัง” ดวงตาเธอฉ่ำปรือ มองเขาที่โน้มตัวลงมาจูบสติโซดาเตลิดเปิดเปิง เมื่อฮันเตอร์แลบลิ้นเลียรอบปากเธอ ก่อนซุกไซ้ไล่ดมดอมตามซอกคอและเนินหน้าอก“คุณ... มันอึดอัด”“เดี๋ยวสิ”“เอาออกก่อนไม่ได้เหรอ”โซดาไม่มีแรงจะผลักเขาอออก ได้แต่หอบหายใจจนอกกระเพื่อม บิดเร่าช่วงบนไปมากับของแข็งที่เสียบคาอยู่ข้างใน“ผมยังไม่เสร็จเลยคุณ”“แต่มันจุกนี่นา...”เธอเริ่มงอแล้วใส่เขา ใบหน้าสวยบิดเบ้เหยเก ก่อนวางมือกดหน้าท้องช่วงสะดือ เพราะรู้สึกว่าความยาวของลำเนื้อจะยาวจุกถึงตรงนี้เลยโซดาหอบหายใจถี่กระชั้น กลอกตาไปมาว่าจะเอายังไงต่อ ก่อนจะถูกเขาจับเรียวแขนเธอไปคล้องลำคอเองเลย ฮันเตอร์ยกยิ้มมุมปาก หลุบตามองเรียวปากคนใต้ร่างสลับกันสบตาเขาคงรู้ตัวเองว่าหล่อมาก แถมยังรู้วิธีการบริหารเสน่ห์อีกเจ้าเล่ห์เพทุพาย...“ต่ออี
คำว่าวันไนท์แสตนด์ สร้างความพอใจให้ฮันเตอร์อย่างมาก เธอคงไม่รู้ว่าเขาใจสั่นแค่ไหน ตอนที่กระซิบข้างใบหูชวนขึ้นห้อง เหยื่ออันโอชะมารอให้กินขนาดนี้แล้วพ่อจะแทะให้ไม่เหลือกระดูกเลย...“เคยจูบมาก่อนมั้ย”“ไม่เคย”“ถ้างั้น... อยากเริ่มจากจูบก่อนดีมั้ย”ร่างบางที่นั่งปลายเตียง งุดหน้าเขินอายแล้วก็บิดช่วงบน กระมิดกระเมี้ยนเก้อเขินเพราะไม่เคยผ่านมือชายมาก่อนแม้แต่จูบก็ไม่เคย...ชีวิตจริงเธอใช้ปากด่าผู้ชายเฮงซวยมากกว่า ฮันเตอร์จับประคองข้างใบหน้าเรียวเล็ก ก่อนจะเชยคางขึ้นแล้วเอานิ้วบดคลึงที่กลีบปากเธอเธอช้อนดวงตาสบกับเขา นั่งตัวแข็งทื่อไม่ได้หันหนีไปไหน“อึก...”โซดาตัวสั่นเทิ้ม ขนลุกชูชันไปทั้งร่างเฉียบพลัน เมื่อเขาโน้มตัวเข้ามาหาจนกระทั่ง ฮันเตอร์เขาจรดริมฝีปากนุ่มหยุ่นทาบทามลงมา พัดพากระแสความร้อนในเลือดเธอให้ไหลเวียน จนรู้สึกตัวร้อนผ่าวราวกับจะเป็นไข้เขาหล่อเกินไปหรือเปล่า...ตอนที่ถูกจูบเธอลืมตามองเขาอยู่ ฮันเตอร์เขาหล่อเหมือนกับรูปปั้นที่งามวิจิตรเชียว เกิดมาจากการปั้นแต่งด้วยหัตถ์ของพระเจ้า ก่อนเธอจะหลับตาปี๋ให้เขาบดคลึงกลีบปากล่างสลับขึ้นลง“ฮึก- แฮ่ก” โซดาหอบหายใจสั่นรัว หลังเผลอ
ฮันเตอร์ยังยิ้มแก้เขินไม่หาย เห็นเธอจ้องเขาตาไม่หยุด เลยแอบคิดว่าเธอต้องรู้จักชื่อเสียงเรียงนามกันมาบ้าง พอเจอคำตอบก็อึ้งเลยสิ กลัวว่าอีกฝ่ายจะมองว่าเขาเป็นคนประเภทหลงตัวเองน่ะ“ขอโทษทีครับ เมื่อกี้ผมเสียมารยาทกับคุณแย่เลย” เขาขำแก้เก้อเขิน มือก็จับแก้วชนกับเธอ ขณะยกแก้วขึ้นดื่ม หางตาคมดุก็แอบชำเลืองมองโซดา“ไม่หรอกค่ะ”“อ่า”เธอสวยตรงสเปคเขาเลย...หน้าหมวยผิวขาวผ่องเป็นยองใย ดวงตาเรียวเฉี่ยวแต่เจือความน่ารัก ดูมีเสน่ห์จนเขาเผลอมองนานแล้วยิ้มอย่างลืมตัวเขาหยุดหัวเราะ แต่ยังมีรอยยิ้มเจือจางปรากฏ“คุณโซดาชอบแมวมั้ย” ฮันเตอร์ชวนคุย ท่าทางเขาเป็นธรรมชาติมาก เธอก็พลอยไม่เกร็งแต่ยังเว้นระยะห่างไว้“ก็ชอบนะคะ น้องสาวฉันเลี้ยงแมวเหมือนกัน”“ผมอยากอวดลูกชายผมให้ดู อยากดูมั้ยครับ”อวดแมวงั้นเหรอ...ใบหน้าสวยกระตุกคิ้วเข้าหากัน มุกเก่าในการจีบสาวของเขางั้นเหรอโซดาแค่นยิ้มจืดเจื่อน ปกติก็เคยเจอผู้ชายใช้มุกนี้ชวนเข้าห้อง แต่พอเธอพยักหน้าว่าอยากดูแมวเขา เจ้าตัวก็เปิดรูปให้ดู พร้อมบรรยายความน่ารักของแต่ละตัวให้ฟังสำลีตัวสีขาวเฉาก๊วยสีดำฮันเตอร์เล่าว่าพวกมันเป็นแมวจร เจออยู่ข้างถังขยะวันฝนตก ตอน
ZODAMONX BARร่างบางนั่งหน้าหมดอาลัยตายอยาก อยู่หน้าเคาน์เตอร์บาร์ข้างเพื่อนสนิทชื่อโนอาร์ โดนประธานบริษัทยักษ์ใหญ่เทตั้งแต่วันนั้น หลังจากที่เธอไม่สามารถตอบสนองความต้องการบนเตียงได้จนตอนนี้ก็กลับมานั่งคิดดู ไม่วายหน้าชาจนคิ้วขมวดเป็นปม“ทำไมแกนั่งหน้าบูดแบบนั้นวะ”“ไอ้ประธานเฮงซวยนั่น...”“อย่าบอกนะว่าโดนผู้ชายเทมาอีกแล้ว”โซดาลอบถอนหายใจ เธอยังไม่ได้เล่าเหตุการณ์วันนั้นให้ฟังหรอกคำพูดของประธานศรันย์แทงใจดำเป็นบ้า ทำเธอไม่สามารถลืมน้ำเสียงกับสายตาเขาได้เลยไม่ใช่ว่าเขาหยั่งเชิงเธอเป็นนัยน์เหรอ...เขาคงปรามาสเธออยู่ในใจสิท่า อายุปูนนี้แต่ไม่เคยเสียบริสุทธิ์มาก่อน“ไม่สิ ฉันว่าแกน่าจะเป็นต้นเหตุให้โดนเทมากกว่า” โนอาร์มองหน้าเพื่อนสนิทปราดเดียวก็รู้ คุยกับผู้ชายคนไหนไม่ได้นานหรอก“ฉันเนี่ยนะเป็นต้นเหตุ” โซดาทำหน้าไม่อยากเชื่อว่าเธอคือต้นเหตุ“พวกโสดด้วยความสามารถไง”“โสดด้วยความสามารถคืออะไร”เธอไม่อยากโทษตัวเองว่าเป็นฝ่ายผิด ในเมื่อโดนเทเพราะไม่ยอมขึ้นห้องคนคุย ทั้งที่ความสัมพันธ์ยังไม่พัฒนาไปไหน อีกอย่าง เธอไม่ใช่เด็กน้อยที่ดูไร้เดียงสาขนาดนั้นหรอกแค่ยังไม่เคยมีใคร...ทำให้เธออยากม







