LOGINคำว่าวันไนท์แสตนด์ สร้างความพอใจให้ฮันเตอร์อย่างมาก เธอคงไม่รู้ว่าเขาใจสั่นแค่ไหน ตอนที่กระซิบข้างใบหูชวนขึ้นห้อง
เหยื่ออันโอชะมารอให้กินขนาดนี้แล้ว
พ่อจะแทะให้ไม่เหลือกระดูกเลย...
“เคยจูบมาก่อนมั้ย”
“ไม่เคย”
“ถ้างั้น... อยากเริ่มจากจูบก่อนดีมั้ย”
ร่างบางที่นั่งปลายเตียง งุดหน้าเขินอายแล้วก็บิดช่วงบน กระมิดกระเมี้ยนเก้อเขินเพราะไม่เคยผ่านมือชายมาก่อน
แม้แต่จูบก็ไม่เคย...
ชีวิตจริงเธอใช้ปากด่าผู้ชายเฮงซวยมากกว่า ฮันเตอร์จับประคองข้างใบหน้าเรียวเล็ก ก่อนจะเชยคางขึ้นแล้วเอานิ้วบดคลึงที่กลีบปากเธอ
เธอช้อนดวงตาสบกับเขา นั่งตัวแข็งทื่อไม่ได้หันหนีไปไหน
“อึก...”
โซดาตัวสั่นเทิ้ม ขนลุกชูชันไปทั้งร่างเฉียบพลัน เมื่อเขาโน้มตัวเข้ามาหา
จนกระทั่ง ฮันเตอร์เขาจรดริมฝีปากนุ่มหยุ่นทาบทามลงมา พัดพากระแสความร้อนในเลือดเธอให้ไหลเวียน จนรู้สึกตัวร้อนผ่าวราวกับจะเป็นไข้
เขาหล่อเกินไปหรือเปล่า...
ตอนที่ถูกจูบเธอลืมตามองเขาอยู่ ฮันเตอร์เขาหล่อเหมือนกับรูปปั้นที่งามวิจิตรเชียว เกิดมาจากการปั้นแต่งด้วยหัตถ์ของพระเจ้า ก่อนเธอจะหลับตาปี๋ให้เขาบดคลึงกลีบปากล่างสลับขึ้นลง
“ฮึก- แฮ่ก” โซดาหอบหายใจสั่นรัว หลังเผลอกลั้นหายใจกับอาการตื่นเต้น
“หายใจไม่ทันเหรอ”
“อือ”
“ผมคิดว่าคุณจะช่ำชองเรื่องนี้...”
ฮันเตอร์คิดว่าโซดาสวยซ่าเหมือนชื่อ เห็นทีเขาต้องเปลี่ยนความคิด ต่อให้กลัวว่าเธอจะแสร้งทำเหมือนไม่เคยก็เถอะ
“โอเคมั้ย ถ้ารู้สึกแย่ผมหยุดให้ได้”
โซดาส่ายหน้าว่าไม่แย่ ทว่าข้างแก้มแดงปลั่งเป็นลูกมะเขือเทศแล้ว
“คุณขำอะไรคะ”
“ขำเอ็นดูคุณ”
เขาเอ็นดูเธอจริง ทีแรกก็แอบคิดว่าไม่ได้ไร้เดียงสาขนาดนั้น พอลองจูบดูก็รู้แล้วว่าไม่เคยทำเรื่องแบบนี้มาก่อน
“ถ้าอยากลองครั้งเดียว จะไม่เสียใจทีหลังแน่เหรอ” เขาเลิกคิ้วถาม ก่อนที่จะถอดเสื้อสูทตัวนอก พลางไล่ปลดกระดุมเสื้อออก แล้วถอดทิ้งให้เห็นช่วงบนที่เปลือยเปล่า มัดกล้ามเป็นลอนเบียดแน่นขนัด
เธอส่ายหน้าว่าไม่เสียใจ เขาเลยถามต่อด้วยสีหน้าปนรอยยิ้ม
“จูบเมื่อกี้รู้สึกยังไงบ้าง”
“เหมือนเล่นรถไฟเหาะ...”
“แล้วอยากเหาะมากกว่านี้มั้ย”
ฮันเตอร์เข้าสู่โหมดจริงจัง นัยน์ตาสีรัตติกาลทอประกายวาววับ รังสีความหื่นกระหายไม่ต่างจากหมาป่าที่ห่มหนังแกะไว้ เมื่อเขาเริ่มใช้ถ้อยคำสองแง่สองง่าม พลางดันร่างบางให้นอนราบบนเตียง
“ผมทำให้คุณเอวลอยได้ด้วยนะ”
“อึก”
“หลังจากนี้... ผมจะทำให้คุณลืมไม่ลงเลย”
ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว ร่างสูงคร่อมทับเธอแล้วก้มลงมาจูบ ขณะใช้มือปลดเสื้อผ้าคนใต้ร่างออกอย่างช่ำชอง โซดาเองก็ตามไม่ค่อยทัน แต่เธอเป็นคนยอมให้เขาถอดและจับตามอำเภอใจ
รู้ตัวอีกที เธอก็เปลือยเปล่าก่อนยกแขนปิดสองเต้า แล้วหุบเรียวขาเข้าหากันหนีความเขินอาย
“สติคุณครบถ้วนดีใช่หรือเปล่า”
“ก็ต้องดีสิ”
“อยากเปลี่ยนใจมั้ย”
เขาถามเพราะเห็นเธอเอามือปิด ก่อนจะยันแขนลงบนที่นอน สบตาโซดาที่สุดท้ายก็ยอมให้เขาได้เชยชมเรือนร่าง
ฮันเตอร์ตาลุกวาว ไล่สายตาสำรวจเต้าสวยและเอวบาง ก่อนหลุบมองเนินสวาทเกลี้ยงเกลาที่น่าลิ้มลอง
“เวลาเสียวหรือรู้สึกดีให้เรียกชื่อผม”
“อ่ะ”
“ฮัน... เรียกหาผมว่าฮัน”
น้ำเสียงเขาแหบพร่าปนเซ็กซี่ ยั่วใจเธอจนไม่ว่าเขาจับหรือคลำตรงไหนอยู่ก็ตาม ส่วนนั้นจะร้อนผ่าวราวกับไฟ แล้วก็ส่งผลให้ซอกกลีบเปียกแฉะ
คนด้านบนเล้าโลมเก่งเป็นบ้า...
เขาตะโบมจูบไปทั่วลำคอและเนินอก ลากมือลงไปเขี่ยขลึงร่องสวาท ก่อนจะสอดนิ้วเบิกทางที่รัดแน่น โซดาโดนพรากสติหมดสิ้น เธอหอบหายใจถี่แล้วก็นอนให้เขาปรนเปรอกาม
ตรงนั้นที่ไม่เคยมีใครสัมผัส เวลานี้โดนเขาบดขยี้จนเปียกไปหมด
ความรู้สึกแปลกใหม่ที่ลิ้มลอง
กระเส่าหัวใจเป็นบ้าเลยล่ะ
“พร้อมมั้ย”
“.....”
“ผมอยากใส่เข้าไปแล้ว...”
สติเธอเพิ่งจะกลับมา เมื่อเขาผละจูบแล้วกระซิบบอกข้างใบหู ความอยากรู้ ทำให้เธอผงกหัวขึ้นมองตามเขาพลันเบิกตาโต
บ้องข้าวหลามยักษ์เหรอ!
“ดะ- เดี๋ยวคุณ ฮึก... อื้อ!”
ร่างบางโดนของใหญ่ที่จุกจนตาเหลือก แก่นกายที่ใหญ่กว่าร่องรูคับแคบก็ทะลวงเข้ามา
โซดาเคยคิด ความรู้สึกของการมีอะไรกับใครสักคนเป็นแบบไหน แต่หลังมาเจอกับสถานการณ์จริง ทั้งเจ็บจุกแล้วก็เสียวสยิวปนกันไปหมดเลย
สมองเธอขาวโพลน พาลให้คิดอะไรไม่ออก นอกจากเอามือกุมหน้าท้องที่จุกหน่วงไว้ เมื่อมีของแข็งและใหญ่โตมโหฬาร กำลังพยายามกดแทรกเข้ามาในตัวของเธอ
“เจ็บ...”
“เจ็บเหรอ”
“ใช่ ฮึก ทำไมมันเจ็บ... ฮันเจ็บมาก”
โดนของใหญ่จนมีเลือดปะปนออกมา เยื่อภายในน่าจะฉีกขาดไปแล้ว
ชื่อโซดาแต่ไม่ค่อยซ่าเอาซะเลย เธอคือโซดาที่เปิดฝาข้ามคืน ความซ่าไม่มีให้ลิ้มรสชาติอีกต่อไปแล้ว กร่อยแล้วก็ห่วยแตกสิ้นดี
“อยากหยุดมั้ย” ฮันเตอร์มุ่นคิ้วเครียด เธอรัดแน่นไปจนเขายัดไม่เข้า
“ฮึก”
“แต่ผมไม่อยากหยุดเลย...”
เพราะเขาไม่อยากหยุดกลางคัน จึงเชยปลายคางเธอแล้วป้อนจูบ หวังพอบรรเทาแล้วก็เล้าโลมให้เธอเคลิ้มตาม
โซดาก็พยายามจะคล้อยตาม เธอเงอะงะเกินกว่าจะเร่าร้อนตอนจูบ แต่ว่าเธอก็ทุ่มสุดตัวเพื่อที่จะลองครั้งแรก ปล่อยให้เกลียวลิ้นของฮันเตอร์ ควงคว้านอยู่ในโพรงปากจนเสียงน้ำลายชุ่มแฉะ
มือหนาบีบขยำหน้าอกอวบใหญ่ เนื้อนมปริล้นออกตามง่ามนิ้ว ก่อนที่ฮันเตอร์จะผละริมฝีปากออก สลับลงไปดูดเลียยอดถันจนเธอแอ่นสะท้าน
“อ๊ะ- อึก”
ฮันเตอร์ใช้ปากเก่ง ป้ายลิ้นเลียยอดอกจนเธอคล้อยตาม
เมื่อความเสียวเข้าครอบงำ ในร่องรูของโซดาก็หลั่งหยาดน้ำมาหล่อลื่น ทำให้ช่องทางที่ฝืดเคืองขยับได้ง่ายขึ้น แต่แรงรัดที่แน่นจนเขาเสียวหัวมน เป็นต้นตอให้ฮันเตอร์เริ่มขยับบั้นเอวทันที
เสียบคาไว้เขาก็เสียวแทบแย่ แต่เมื่อขยับซอยรูมันเสียวทวีคูณเลย
“ฮัน... อึก- อื้อ ฮันเตอร์”
“รู้สึกดีไหมครับ”
เธอกัดปากร้องคราง พยักหน้าว่ารู้สึกดีกลับไป
ร่างสูงกำยำผละตัวในท่าคุกเข่า ซอยสะโพกแกร่งเข้าใส่ร่องสวาท เสียงน้ำที่เสียดสีกับลำเนื้อดังเฉอะแฉะ เขาวางมือกุมสองเต้าไว้ ขณะที่กระแทกเข้าจุดกระสันอย่างต่อเนื่อง
ถ้ารู้ว่าจะดีแบบนี้...
เธอไม่ปล่อยให้ร้างนานจนปูนนี้หรอก
“คุณเดี๋ยวกะ- ก่อน”
“มีอะไร”
“อยากเข้าห้องน้ำ อ๊า! มะ- เหมือนปวดฉี่”
มือเรียวบางดันหน้าท้องแกร่ง เสียวสะท้านจนของเหลวจะหลั่งออกมา
แต่ฮันเตอร์รู้ว่าของเหลวที่จะหลั่ง ไม่ใช่อาการของคนปวดฉี่หรอก เธอแค่กำลังจะถึงจุดสุดยอดแบบเด็ดดวงต่างหากล่ะ
“ไม่หรอก คุณไม่ได้ปวดฉี่สักหน่อย”
“แต่มันเหมือน... อ๊ะ”
“อ่า คุณก็แค่กำลังจะเสร็จ”
ฮันเตอร์รู้ว่าเธอกำลังจะถึงฝั่งฝัน เขาก็เร่งตอกรักอัดใส่ จนร่างบางหัวสั่นหัวคลอนไปตามแรงกระแทก
เขาซอยถี่ยิบจนเธอหายใจไม่ทัน เหมือนจะพรากสติกันให้ตายเลยรึไง
“ฮะ- ฮันเตอร์! อ๊า!”
ZODAMONX BARข้อความจากฮันเตอร์ส่งมาเมื่อช่วงหัวค่ำ เขาบอกว่าถ้าซ้อมเต้นเสร็จแล้วจะแวะมาหาที่ร้าน โซดาก็ไม่ได้อยากเจอหรอก แต่เธอเข้าร้านตั้งแต่ช่วงเย็น มาเซ็นเอกสารแล้วก็ตรวจร้านนิดหน่อยไม่ได้อยากเจอสักนิด แต่ก็แค่ เลือกชุดกับแต่งหน้าเป็นชั่วโมงเธอพรหมน้ำหอมที่ต้นคอ ปล่อยผมยาวสยายถึงกลางหลัง เลือกชุดเดรสตัวโปรดมานั่งหน้าเคาน์เตอร์บาร์ไม่ได้อยากเจอเลยไม่เลย“ขอพี่นั่งด้วยคนสิครับ”เสียงที่คุ้นหูดังจากด้านหลัง แต่เธอรู้ ว่าไม่ใช่ฮันเตอร์แน่นอน ครั้นพอหันไปเจอ โซดาก็ผงะแล้วมุ่นคิ้วใส่อย่างลืมตัว“พี่ศรันย์...”“ตกใจเหมือนเห็นผีเลยนะน้องโซ”ศรันย์ทิ้งตัวนั่งที่เก้าอี้ข้างเธอ โซดาก็เลยขยับตัวห่างเขาเล็กน้อย“มาทำอะไรที่นี่อีกคะ” ใบหน้าสวยตายด้าน เป็นซังกะตายอย่างที่เคยโดนเขาปรามาสนั่นแหละ“มาดื่มสิ”“ถ้างั้นก็ตามสบายค่ะ”ร่างบางระหงจะลุกหนี เขาไม่ใช่เป้าหมายที่เธออยากคุยด้วยคงไม่ดี ถ้าเกิดฮันเตอร์มาเจอเข้า เธอไม่อยากให้เขาเข้าใจผิด ต่อให้มันจะไม่มีอะไรให้เขาต้องเข้าใจผิดก็ตามแต่ทว่า ศรันย์ไม่ให้เธอลุกหนี เขาคว้าแขนเธอแล้วกระตุกให้นั่งลง“พี่มีเรื่องอยากคุยด้วย”“สำคัญมั้ย”“เย็นชาอีก
“ทำไมพี่ตื่นเช้า...”เสียงงัวเงียดังจากด้านหลัง ร่างบางที่กำลังทอดไข่ดาวในกระทะ เอี้ยวคอหันไปมองอีกฝ่าย ก่อนจะถูกเขาเดินเข้ามาสวมกอดจากด้านหลัง ฮันเตอร์ที่เอาคางเกยไหล่เล็กส่งเสียงอืออาในคอ“แค่อยากทำอะไรให้นายทานตอนเช้า” โซดาตอบกลับ แต่ใบหน้าร้อนผ่าวชอบกลแค่โดนกอดเมื่อคืนก็นอนกอดกันกลมบนเตียง หมาเด็กกินเก่งจนเธอหมดแรงเลย“ไม่เห็นต้องลำบาก”“ก็ไม่ได้ลำบากอะไรเลยนี่”“ผมไม่อยากให้พี่ลำบาก เพิ่งจะแปดโมงเอง”ฮันเตอร์รู้สึกตัวเพราะคลำหาโซดาไม่เจอ เขาลุกจากเตียงในสภาพที่หัวยุ่งไม่เป็นทรง เสื้อก็ไม่ใส่ สวมแค่กางเกงขายาวสีเทา“ทำไมพี่ไม่ปลุกผมล่ะ”“เห็นนายหลับสบายเลยไม่อยากปลุก”“เมื่อคืนสบายตัวไปหน่อยมั้ง”คนเด็กกว่าพูดติดเล่น แต่เธอฟังดูก็รู้ว่าหื่นกามกินเก่งชะมัดเมื่อคืนเธอโดนจับยกขาไม่พักเลย เขาแรงดีเหมือนคนเก็บกด เก็บทุกท่าบนเตียง เรียกว่าใช้งานเตียงได้คุ้มค่าเลยล่ะโซดาตั้งใจทอดให้ขอบไข่ดาวกรอบๆ ก่อนเธอจะตักโปะบนข้าวผัด ตู้เย็นเขาไม่ค่อยมีเนื้อสัตว์ติดเท่าไหร่ เปิดไปเจอแต่เบียร์กระป๋อง พอเห็นผักที่พอทำได้ไม่กี่อย่าง กอปรกับมีไข่เหลืออยู่ด้วยเพราะงั้น... ข้าวผัดไข่โปะไข่ดาว มื้อเช้า
“อย่าเลย ถ้านายโดนจับได้ขึ้นมาจะแย่เอา”โซดาพูดแล้วก็รู้สึกขัดเขิน เธอกำลังเปลือยหน้าอกต่อหน้าเขานะ แต่เด็กนี่กลับมาชวนคุยเรื่องเดทซะงั้นทั้งมือจ้องจะจับ มองสองเต้าเธอตาเป็นมัน ไหนจะขบปากอยากชิมอีก“คุณแอลก็เตือนเรื่องนี้อยู่ นายอย่าแหกกฎของเธอดีกว่า” เธอใจเต้นแรงก็จริงที่ได้ยินเขาชวนเดท แต่พอมาคิดดู เราสองคนอย่าเสี่ยงกันเลยดีกว่า ทว่าดูจากความดื้อของฮันเตอร์แล้วเขาเอาจริง...“ไม่น่าจะมีคนจำเราได้หรอกมั้ง”“ต่อให้นายพรางตัวยังไงพี่ว่า... คนที่ชอบนายก็จำได้อยู่ดี”มือหนากอบกุมเนินเต้าสวย สายตาแพรวพราวของเขาก็สบมองกัน โซดาที่เขินจนวางสายตาไม่ถูก หลุบตาหนีแล้วเม้มปาก หัวใจเธอเต้นไม่เป็นจังหวะเอาซะเลยเพราะเขาเป็นคนทำ...หัวใจจะวายตายไหมเนี่ย“เหรอ”“อื้อ”ฮันเตอร์แค่เลิกคิ้วทะเล้น เพราะเขาสนใจเต้าสวยมากกว่า ก่อนอ้าปากงับยอดปทุมถัน พร้อมแลบลิ้นตวัดเลียขึ้นลงเขาบีบความนุ่มนิ่มที่เด้งสู้มือ พลางช้อนตามองสีหน้าเสียวสุดๆ ของโซดาที่เหยเก“อ่ะ” โซดาตัวกระตุก หลังโดนลิ้นร้อนเขากระตุ้นจุดเสียวซ่านกระโปรงตัวสั้นเธอถูกถกมากองที่เอว ฮันเตอร์ยกตัวขึ้นเล็กน้อย เขาถอดกางเกงลงไปกองช่วงตาตุ่ม แท่งร้อ
ร่างบางเม้มปากดึงหน้าเครียด เธอเดินตามหลังคนเด็กกว่าเข้าห้อง ตั้งแต่บนรถจวบจนถึงเพนท์เฮ้าส์ ฮันเตอร์ก็ปิดปากไม่พูดไม่จา เขาฮัมเพลงดูอารมณ์ดี แต่ยังเปิดโหมดงอนใส่เธออยู่นี่คงเป็นบททดสอบระดับสูง คือการให้โซดาเป็นฝ่ายง้อผู้ชายก่อน“เอ่อ...”เธอส่งเสียงในลำคอ ก่อนจะมุ่นคิ้วติดกัน มองเขาที่ทำเหมือนเธอเป็นธาตุอากาศ ร่างสูงเดินปลดกระดุมเสื้อ พลางถอดนาฬิกาวางบนโต๊ะ แต่กลับไม่หันมามองเธอสักนิดเด็กนี่เอาจริงเหรอโกรธ... จริงดิโซดาเหมือนถูกความกดดันรายล้อม ไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อนเลย เธอก็กวาดสายตาไปรอบห้อง ไม่มีตัวช่วยอื่นให้เธอเลือกเลย“เดี๋ยวก่อนสิฮันเตอร์ นี่นายจะเดินหนีพี่ไปไหน”จบแล้ว...ภาพลักษณ์ของโซดาหมดสิ้น ไม่เคยคิดภาพนี้ในหัวมาก่อน ภาพของเธอที่เข้าไปคว้าแขนเขาไม่ให้เดินหนี หลังอีกฝ่ายทำท่าจะเข้าห้องนอน ใบหน้าสวยติดประหม่าลามไปยังลมหายใจ“ขอโทษถ้าทำให้นายรู้สึกไม่ดี...”ฮันเตอร์ได้ยินคำขอโทษแล้ว เขาแอบอมยิ้มมุมปาก แต่เธอคงไม่เห็นตอนเขายิ้มหน้าทะเล้น โซดาคอตก งุดหน้าคางเกือบชิดอก มือก็เขย่าแขนเสื้อเขาให้หันมาคุยกันก่อน“ฮัน...”“แค่นี้เหรอครับ”“แค่นี้เหรอ ?”โซดากัดปากล่าง นี่เขาจะหย
“นายไม่กลัวว่าจะโดนตามแอบถ่ายอีกหรือไงฮัน”แอลถอนหายใจ แทนที่จะนัดเจอกันข้างนอก มีจังหวะหรือระยะห่างที่ไร้พิรุธว่า ทั้งคู่ไปไหนมาไหนด้วยกัน แต่ฮันเตอร์กลับวนเวียนใกล้ตัวโซดาเกินไปแบบนี้ถ้ามีภาพเขาหลุดอีกชุดที่สอง เธอต้องควักเงินจ่ายกระเป๋าแห้งแน่“ผมเข้าทางด้านหลัง ไม่น่าจะมีคนจับได้หรอกพี่แอล”“ดื้อชะมัด แต่ยังไงก็ระวังตัวหน่อยแล้วกัน”“ว่าแต่... พี่แอลมาข่มขู่คนของผมเหรอ”ฮันเตอร์แกล้งหยอกเย้า เขามาในสภาพสวมหมวกปกปิดใบหน้า แล้วก็ใส่แมสแต่ดึงลงมาไว้ใต้คาง“นายเห็นพี่ใจร้ายใจดำขนาดนั้นเลยรึไง” ผู้จัดการสาวจิปาก มองฮันเตอร์ที่ขำแล้วไหวไหล่ใส่“เผื่อพี่โดนเบื้องบนเขากดดันมาอีกแรงไง”“พี่โดนกดดันมาตลอดนายก็รู้”“แต่เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเธอ ผมไม่อยากให้พี่โซดามาอึดอัดด้วย”“เธอจะอึดอัดก็เพราะนายไม่ระวังพวกมือแอบถ่ายต่างหาก”“มันเป็นความผิดผมที่ไม่ระวัง หรือสตอคเกอร์ขายข่าวกันแน่พี่แอล...”โซดามองทั้งคู่สลับกันไปมา ก่อนโพล่งออกไป เพราะคิดว่าสองคนนี้กำลังจะทะเลาะกัน แต่ทว่า ผู้จัดการสาวกับตัวศิลปิน พูดจาจิกกัดกันเล่นเป็นปกติอยู่แล้ว“คุณแอลเขาไม่ได้ข่มขู่อะไรพี่หรอก เราคุยแล้วก็จบลงด้วยดี”
ผู้หญิงที่โซดาเจอมุมร้าน แนะนำตัวว่าชื่อแอล เป็นผู้จัดการสาวให้วงของแฮกอิท เธอเกริ่นอย่างสุภาพว่าขอคุยส่วนตัว โซดาก็เลยพาอีกฝ่ายขึ้นมานั่งคุยที่ห้องทำงานด้านบนบรรยากาศค่อนข้างอึดอัด โซดาไม่ชอบคุยกับคนแปลกหน้า กอปรกับเธอที่มานั่งตรงหน้าเป็นผู้จัดการซุปตาร์ด้วยประหม่า...โซดาเริ่มหายใจไม่ทั่วท้อง ภายในห้องก็พาลเงียบสงัดอีก“ขอบคุณคุณโซดาที่ให้เกียรติมาคุยกับแอลนะคะ แล้วแอลก็ต้องขอโทษด้วยที่จะต้องพูดตามตรงค่ะ”ผู้จัดการสาวเกริ่นเสียงเรียบ สีหน้าจริงจัง เมื่อหยิบซองเอกสารสีน้ำตาลที่อยู่ในกระเป๋ามาวางบนโต๊ะ“ฉันพอทราบเรื่องราวของคุณมาบ้างแล้ว...”“เรื่องของฉันเหรอคะ”“ใช่ค่ะ”“จากใครคะ”“จากคนที่เป็นคู่นอนของคุณ”สิ้นคำนั้น โซดาก็นิ่งชะงักไป ลมเย็นพลันแล่นผ่านขึ้นมาที่กลางอกแอลไม่ได้มีท่าทีคุกคามหรือข่มขู่ ใบหน้าเธอประดับรอยยิ้มทุกครั้ง เวลาที่ต้องปิดท้ายประโยคคำพูด แต่โซดานี่สิ ใจเต้นกระหน่ำปานจะหลุดจากอก ถ้าไม่นั่งเก้าอี้อยู่คงล้มตึงไปแล้ว“ฮะ- ฮันเตอร์เหรอคะคุณแอล” เธอพูดแล้วเม้มปาก การตอบไปแบบนั้นก็ไม่ต่างจากการยอมรับว่าฮันเตอร์คือคู่นอน...“คุณสองคนให้ข้อมูลตรงกันนะคะ”“เอ่อ...”“







