พื้นที่นี้มีคนเก่า [อ่านฟรี เป็นของขวัญปีใหม่]

พื้นที่นี้มีคนเก่า [อ่านฟรี เป็นของขวัญปีใหม่]

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-20
Oleh:  Sun SuTamat
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
13Bab
8.4KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

“ถ้าเป็นผัวเก่าแล้วเหมือนหมาบ้าหวงเขาขนาดนี้ ไมไม่กลับไปวะ?”คำพูดดังเข้าโสตประสาทคนที่กระดกเหล้าอยู่ “รอให้มาง้อกูก่อน” ง้อแบบลึก ๆ ... เมื่อคนแบบ ‘เฮียสอง’ เจ้าของโรงงานเหล็กสุดหล่อปากหมาสันดานดิบต้องมาถูก ‘มินตรา’ เมียเด็กที่เขาหลงรักจนแทบคลั่งบอกเลิกแบบไม่ทันตั้งตัว กล้าดียังไงมาบอกเลิกเขา! เธอคิดว่าเมียเก่าคนโปรดมันเป็นกันง่าย ๆ หรือไง? เขาจะตามดูตามส่อง ตามแซะตามหวง ตามกวนเธอไม่ยอมรามือเลยคอยดูเถอะ! “ก็บอกเลิกกูเอง กูไม่มีวันง้อหรอกจะบอกให้ ยัยนั่นต่างหากที่ต้องเป็นคนคลานมาขอกู” “แม่งโคตรไม่หนุกเลยว่ะ นักร้องส้นตี_นั่นมันร้องท่อนหนึ่งว่าเมียเก่า” “อย่า ยุ่ง กับ คน ของ กู ค__”

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทนำ+ถึงนักอ่าน

"Hiat!! Hiat!!"

Beberapa murid di perguruan Wunan sedang berlatih dengan pedang kayu, murid cilik yang rata-rata berumur 9-10 tahun itu mengerahkan tenaga mereka untuk mengayunkan pedang ke arah boneka jerami.

Peluh membanjiri tubuh mereka, namun mereka belum merasa letih, guru Yao berjalan dengan tangan di belakang. Memperhatikan setiap gerakan murid cilik yang diajarnya.

"Turunkan kakimu, bagaimana bisa kuat kalau pondasimu tidak benar!!" teriak guru Yao.

Semua murid cilik langsung memperbaiki posisi kaki mereka, seketika terasa sangat letih namun tidak boleh mengeluh.

Sementara itu dipojokan, seorang anak laki-laki berusia 7 tahun memperhatikan mereka dengan sapu di tangannya. Anak laki-laki itu memiliki rambut putih, mata putih dan kulit yang pucat. Arash Adipati, wajahnya berbinar dan merasa senang ketika melihat para murid cilik berlatih. Saat berumur 8 tahun ia boleh mendaftar, Arash tak sabar menjadi bagian dari murid cilik!! karena sebentar lagi ia akan berumur 8 tahun.

"Hiat!! Hiat!!"

Begitu tidak ada orang, Arash berlatih dengan sapu di tangannya, seolah itu adalah pedang kayu yang ia gunakan.

"Bug!!" sesorang melemparinya dengan kerikil, tepat mengenai keningnya. Arash hanya bisa mengernyit kesakitan.

"Hei yatim!! Apa yang kamu lakukan?" Wan Yunan memasang wajah mengejek bersama 2 orang temannya. Dia adalah keponakan dari Wan Bingwen, salah satu ketua di perguruan Wunan dan sangat dihormati.

"Sepertinya ia berlatih dengan sapu itu!!" ketika Lao Bao berkata, yang lainnya langsung tertawa menghina.

"Jangan bikin malu, kamu nggak dibutuhkan disini!! Bawa pergi sapumu itu!!" ejek Halim Chao.

"Aku masih harus membersihkan tempat ini..." sahut Arash, Dia berjalan menjauh tetapi Wan Yunan dan kedua temannya sepertinya tidak akan melepaskannya kali ini.

"Bug!!" Kali ini, sebuah tendangan mendarat di punggung Arash. Arash terjerembab ke depan. Ia harus menahan sakit karena ada batu yang mengenai dadanya.

"Jangan muncul lagi di pelataran depan, tempatmu ada di belakang sana!! Kalau aku masih melihatmu muncul, aku akan memberimu pelajaran!!" ancam Wan Yunan.

"Aku nggak bisa lakukan itu, aku harus membersihkan pelataran depan... Akh!!"

Belum sempat Arash menghabiskan penjelasannya kaki Halim Chao sudah menginjak kaki Arash. Arash harus menahan sakit di kakinya.

"Jangan mendebat!! Atau aku patahkan kakimu ini!!" kata Halim Chao sembari memberi tekanan pada kakinya di kaki Arash.

"Akh!! tolong lepaskan kakiku..."

"Bug!!" Wan Yunan menendang kembali Arash di bagian dada, hingga Arash harus menahan dengan kedua tangannya.

"Sampah sepertimu terlihat saja sudah cukup mengganggu, jadi setidaknya kamu harus bersembunyi agar nggak merusak tatanan di perguruan Wunan ini!! Lihatlah rambut dan mata putihmu itu, kamu seperti hantu!!"

"Hahaha!! Hahaha!!" Derai tawa beberapa murid cilik lainnya terdengar, Arash hanya bisa berdiam diri. Tak ada yang bisa ia lakukan, ia masih berumur 7 tahun sedangkan lawannya sudah berumur 9-10 tahun. Mereka juga kuat karena selalu berlatih beladiri. Sedangkan Arash hanya anak yatim yang ikut menumpang bersama pamannya. Tanpa kekuatan!! Tanpa kemampuan beladiri!!

"Hei!! Apa yang kalian lakukan?" Fatta datang dengan sapu di tangannya, ia telah selesai menyapu bagian dari perguruan. Melihat Arash berada di tanah membuat Fatta naik pitam.

"Cuih!!" Wan Yunan meludah ke arah wajah Arash.

"Ingat, jangan muncul di hadapan kami lagi yatim terkutuk!!" kata Wan Yunan, mereka lalu membubarkan diri begitu melihat Fatta mendekat.

"Arash!! Kamu nggak apa? Ada yang terluka?" tanya Fatta.

"Nggak apa paman, nggak ada yang luka!!" sahut Arash dengan senyum terpaksa di wajahnya.

"Apa-apaan mereka, mengeroyok orang lain seperti itu!! Awas saja, akan aku laporkan kepada ketua Wan!!" kata Fatta marah. Tubuhnya yang tinggi besar dengan otot dan wajah yang sangar membuat Fatta ditakuti oleh beberapa murid cilik, tapi tetap saja ketika Fatta tidak ada mereka dengan mudahnya membully Arash.

"Arash, naik ke punggung paman!!" Fatta berjongkok, hal yang Arash sukai adalah digendong pamannya, Fatta.

Dengan lemah dan menahan sakit di kaki serta dadanya Arash naik ke punggung Fatta. Air mata yang tadi tertahan membuatnya menangis pilu.

"Paman, aku nggak memilih hidup sebagai yatim, tapi mengapa mereka selalu mengejekku!!"

"Kamu bukan yatim Arash, ibumu memang sudah meninggal, tapi ayahmu masih hidup, ayahmu adalah seorang pahlawan yang menyelamatkan alam manusia, saat ini ia hanya nggak bisa kembali, bukankah sudah berkali-kali paman tegaskan soal itu!!" kata Fatta dengan perasaan sedih. Jika mengingat pengorbanan yang keluarga Arash lakukan maka tak terasa air mata Fatta juga akan menetes. Terlebih Arash harus tumbuh tanpa kasih sayang keluarganya. Fatta berjanji akan memberikan seluruh kasih sayangnya untuk Arash.

Arash hanya bisa diam, dia tak lagi bersuara. Hanya kesedihan yang kini menerpanya tanpa bisa di utarakan.

"Arash, paman membuatkanmu mie ayam!! Paman juga membelikanmu batu tinta yang baru, jadi kamu bisa menggambar lagi hari ini!! Apa kita harus membeli kuas baru untukmu?" tanya Fatta, Arash tau pamannya itu berusaha menghiburnya.

"Baiklah... Karena mie ayam buatan paman sangat enak, jadi aku nggak akan bersedih lagi." sahut Arash, membuat Fatta tersenyum senang. Fatta tau Arash adalah anak yang kuat. Bahkan saat bulan darah yang muncul 2-3 kali dalam setahun, Arash mampu menahan rasa sakit di tubuhnya.

"Harus begitu!! Arash adalah anak dari para pahlawan, Arash juga akan menjadi kuat seperti kedua orang tuamu!!" kata Fatta dengan berdendang, memuji dan menghibur Arash adalah bagian dari rutinitas Fatta. Fatta juga selalu memanjakan Arash, berusaha mengisi kekosongan kedua orangtuanya.

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
13 Bab
บทนำ+ถึงนักอ่าน
บทนำ“เฮียสอง!”“อะไร? แค่นี้เธอจะทำไม?”มินตรายืนตัวสั่น มือเธอบีบเข้าหากันแน่น ไม่สามารถบอกได้ว่าความรู้สึกเธอตอนนี้โกรธคนตรงหน้าหรือโกรธตัวเองกันแน่“ถ้าพี่เมามากก็กลับไปเถอะ อย่ามาก่อกวนกันเลย นี่มันดึกมากแล้วนะคะ”หญิงสาวกดเสียงต่ำ ร่างที่สวมเพียงผ้าขนหนูผืนเดียวปิดบังผิวขาวละเอียดของสาวเจ้าไม่ได้เลยสักนิด ทำเอาคนเมาอดใจเหลือบมองไม่ได้ เขามองตั้งแต่เท้าจรดใบหน้าสวย ก่อนจะเอ่ยถามด้วยโทนเสียงยียวนกวนบาทา“เธอไล่ฉันกลับงั้นเหรอ บ้านนี้ฉันไม่มีสิทธิ์อยู่เลยงั้นสิ?”“ไม่ใช่อยู่ไม่ได้นะคะ แต่ตอนนี้เราสองคน…” เธอเว้นประโยคท้ายไว้ ยิ่งทำให้คนตัวโตน้อยเนื้อต่ำใจซ้ำยังโมโหอีกด้วย“เลิกกัน เลิกกัน ย้ำอยู่ได้น่ารำคาญ!”เพราะเขาเป็นคนอารมณ์ร้อนจัดแบบนี้แหละถึงไม่มีใครทนได้ ตอนเธอเป็นเมียเขาล่ะ? เธออยู่กับเขาได้อย่างไร ไม่ใช่ว่าเขาเป็นคนไม่ดี แต่เพราะเฮียสองเป็นคนขี้หงุดหงิดและอารมณ์ร้อน ตัวใหญ่เสียงดัง ทำเอาเธอผวาไปหลายหน“กลับไปเถอะค่ะ” เธอไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรต่อ ถึงพูดไปตอนนี้คนตรงหน้าก็ไม่อาจรับรู้และเข้าใจได้ร้อยเปอร์เซ็น หากยังอยู่ต่อรั้งแต่จะทะเลาะกันไม่จบไม่สิ้นเสียที“ไม่ไป” คนตัวโตก
Baca selengkapnya
คนโสดไม่ดีตรงไหน
แสงแดดอ่อน ๆ ในช่วงเช้าให้ความรู้สึกอบอุ่นและสดชื่นขึ้นมาหน่อย หญิงสาวร่างเล็กเจ้าของใบหน้ารูปไข่ ดูมีเสน่ห์ทั้งสวยและน่ารักในเวลาเดียวกัน ดวงหน้าที่เคยยิ้มร่ามาตอนนี้กลับเหม่อลอยและหม่นหมอง นั่นเพราะเธอเพิ่งเลิกกับ ‘แฟน’ มาได้หนึ่งเดือนแล้วทำเอาเธอกินไม่ได้นอนไม่หลับอยู่นาน หลังจากที่หมกอยู่แต่ในบ้านเธอก็ยอมลากเอาสังขารออกมา มือเรียวคว้าสายยางรดน้ำต้นไม้หน้าบ้านด้วยสภาพเซ็ง ๆแต่ทว่าความบังเอิญก็เข้ามาจ๊ะเอ๋ เมื่อรถยนต์คันโตมาจอดใกล้กับเธอ คนที่เปิดกระจกรถมามองจ้องมินตราแต่กลับไม่กล่าวคำทักทายใด ๆ ชวนให้เธออึดอัด จนกระทั่งเป็นฝ่ายเอ่ยปากทักเขาก่อน “อะ เอ่อ… ช่วงนี้เป็นยังไงบ้าง สบายดีไหมคะ?”“สบายสิ สบายมากด้วย เธอคิดว่าเลิกกับเธอแล้วฉันจะตายหรือไง?”คนที่พูดจากวนบาทาได้ขนาดนี้จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจาก ‘เฮียสอง’ ฉายาหล่อ รวย จ๊วยเท่าแขน เป็นเจ้าของโรงงานเหล็กขนาดใหญ่ เจ้าของใบหน้าหล่อคมคายราวกับพระเอกหนัง แต่เชื่อเถอะว่าหล่อขนาดนี้ยังถูกแฟนเด็กอย่างเธอบอกเลิกเลย เหอะ!ถ้าหล่อแล้วอาภัพขนาดนี้โยนความหล่อเข้าป่าไปเถอะ…“มินไม่ได้คิดแบบนั้นซะหน่อย” ไม่คิดว่าเลิกกันแล้วเขาจะตายหรอก แต่ที่ถ
Baca selengkapnya
หวงเมียเก่า
ท่ามกลางแสงสีเสียงเพลงที่ดูครึกครื้น ซะที่ไหนเล่า!? เขากระดกเหล้าหมดไปหลายขวดแล้ว แต่ยังไม่เห็นว่ามันจะสนุกเลยสักนิด“แม่งโคตรไม่หนุกเลยว่ะ นักร้องส้นตีนนั่นมันร้องท่อนหนึ่งว่าเมียเก่า”เขาท่าจะประสาทแล้วจริง ๆ เกลียดคำว่าเมียเก่าที่ตามหลอกหลอนจนด่าสาดเสียเทเสีย ทำเอาหมอธีธัชสุดหล่อที่นั่งอยู่ด้วยส่ายหน้าอย่างคนเอือมระอาเต็มอก สภาพงี้เขาเห็นแล้วไม่ชินตาเลยสักนิดผู้ชายตัวโต ๆ มาดแมนแบบชายแท้หกสิบงี้มานั่งทำหน้าตาหงอย ๆ เหงา ๆ เศร้าเป็นไก่ป่วย หน้าซีดเป็นบ๊วยเค็มไร้อารมณ์แบบนี้มันไม่ใช่เลยสักนิด“กูว่ามึงเมาแล้วว่ะ กลับไหม? เดี๋ยวกูไปส่ง”“ไม่กลับ กูยังไม่อยากกลับ”กลับไปก็คิดถึงน่ะสิ… ใครจะบ้ากลับ อยู่บ้านคนเดียวมันเหงาจะตาย ถ้ามีสาวตัวเล็ก ๆ ขาว ๆ คนเดิมวิ่งไปวิ่งมาในบ้านก็ดีดิ“เฮ้ย นั่น…เมียเก่ามึง”ประโยคนั้นทำเอาคนแบบเฮียสองหูผึ่งและตื่นเต้น นั่นเพราะคำว่าเมียเก่าที่ดังเข้าโสตประสาท ต่อให้เมาจนเอาหน้าไปจิ้มพื้นเขาก็จะลุกขึ้นมาอย่างไม่ต้องสงสัย“ฮะ” เขามองตามตาแข็ง ๆ พอมองไปฝั่งที่เพื่อนชี้ก็เจอเธอเข้า มินตรามากับเพื่อนของเธอซึ่งเขาพอจะรู้จัก มินตราเคยเล่าให้ฟังและพามาบ้านสองสามคร
Baca selengkapnya
จำทางกลับบ้านผิด
ตาที่จ้องหน้าจอเพื่อหางานจนเหนื่อยล้า หญิงสาวใช้มือสองข้างปิดตาก่อนจะเอนตัวพิงพนักเก้าอี้“เฮ้อ~~” หลังจากที่กลับมาจากร้านอาหาร ก่อนหน้าที่ไปเจอเข้ากับผัวเก่าอย่างเฮียสอง มินตราก็กลับมาหางานออนไลน์ต่อ แต่นั่งอยู่นานก็หาไม่ได้ เธอเลยเลือกที่จะลุกไปต้มบะหมี่กิน กินเสร็จก็เตรียมอาบน้ำต่อ เงินก็หมดงานก็ยังไม่ได้ ดีที่บ้านเป็นบ้านผัวเก่าซื้อให้ ไม่อย่างนั้นเธอคงสภาพไม่ต่างจากขอทาน เธอไม่มีญาติที่ไหน พ่อกับแม่ก็เสียไปตั้งแต่ยังเล็ก เติบโตมาได้เพราะคุณย่า แต่น่าเสียดายที่ท่านก็มาจากเธอไปในตอนที่เธอเพิ่งจะอายุได้สิบเก้าวันงานศพของยายมีผู้ใหญ่ใจดียื่นมือเข้าช่วยเหลือ ผู้ใหญ่ใจดีที่ว่านั้นเป็นเจ้าของโรงงานเหล็ก เป็นหนุ่มหล่อที่ประสบความสำเร็จตั้งแต่อายุยังน้อย เธอเจอเขาครั้งแรกก็ตกหลุมรักเขาจนหมดใจเลยแหละแต่น่าเสียดายที่ทางรักนั้นต้องจบลง…มินตราอาบน้ำเสร็จก็เดินกลับมาพร้อมผ้าเช็ดตัวพันกายหมิ่นเหม่ เพราะเธอมั่นใจว่าล็อคบ้านเรียบร้อย ม่านก็ปิดหมด เป็นส่วนตัวขนาดนี้แก้ผ้าเดินยังได้เลย แต่ทว่า!“เอ๊ะ ว๊าย!! เฮียเข้ามาได้ยังไง! ?” หญิงสาวตกใจสะดุ้งโหยง เธอร้องลั่นเมื่อพบกับชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ ท่
Baca selengkapnya
ควงโชว์
เธอเบี่ยงตัวหลบรถที่ขับเข้ามาจอดข้าง ๆ ในระยะที่ห่างกันไม่มาก เหมือนกับว่าเขานั้นจงใจขับมาเบียดเธอ แต่กลับเป็นเธอที่ถูกต่อว่า เธอเบี่ยงตัวหลบจนหน้าแทบจุ่มพื้น แต่ก็ยังต้องเป็นฝ่ายเอ่ยขอโทษเสียเอง“ขะ ขอโทษค่ะ” พอตั้งหลักได้เธอก็มองไปยังเจ้าของรถ จริง ๆ แค่ได้ยินเสียงเธอก็รู้แล้วแหละว่าเป็นใคร แต่ก็อดไม่ได้ที่จะหันไปมอง แต่ทว่า…“…” ใบหน้าของหญิงสาวเกิดชาวาบขึ้นมา เมื่อเห็นว่าเบาะข้างที่เธอเคยนั่งเคียงกับเขานั้น วันนี้มีคนมานั่งแทนเสียแล้วมีคนมานั่งที่ตรงนั้นแทนเธอแล้ว…เขามากับผู้หญิงคนใหม่ สวยมากจริง ๆ เหมาะสมกับเขาแล้ว เหมาะมากเลย มินตรารู้ตัวดีว่าตอนนี้เธอควรทำอย่างไร เธอเป็นแฟนเก่า ยิ่งต่อหน้าคนใหม่ของเขายิ่งไม่ควรแสดงออกว่ารู้จักเขามินตราส่งยิ้มบาง ๆ ก่อนจะโค้งตัวเป็นการขอโทษและขอพาตัวเองออกไปจากตรงนั้น เธอรีบเดินหลบและห่างออกไปโดยไม่เหลียวหลังมอง ทำเอาคนตัวโตเริ่มหายใจฟึดฟัดอย่างคนไม่พอใจ“เดินหนีเก่งจริง ๆ เลย”นี่ควงสาวโชว์แล้วยังจะเดินหนีหรือไง? จิตใจทำด้วยอะไรวะเขายอมที่ไหน รีบขับรถตามร่างเล็กที่เดินออกไปอย่างไม่ยอมลดละ มินตราเองก็เดินเร็วมากขึ้น จนเขาทนไม่ไหวจอดรถและลงมา
Baca selengkapnya
ปีนบ้าน
หญิงสาวเดินฝ่าความมืดกลับมาบ้าน ตลอดการเดินกลับมาเธอไม่รู้สึกกลัวเลยสักนิด แต่มากกว่านั้นคือเธอรู้สึกโดดเดี่ยวเสียมากกว่ามันทั้งเหนื่อย ท้อ และไร้จุดหมายแบบสุด ๆ …กลับมาบ้านมินตราก็เพลียจัดมากแล้ว กว่าจะอาบน้ำเสร็จกว่าจะได้นอนพักก็ดึกดื่นค่อนคืน เปลือกตาปิดลงเพราะอาการเหนื่อยล้าขั้นสุด หญิงสาวกำลังจะนอนหลับไป แต่จู่ ๆ ก็นึกขึ้นมาได้ว่าตัวเธอนั้นลืมกินยาซะงั้น“เฮ้อ~~”มินตราจึงต้องจำใจลุกมาอีกหน เธอเดินไปหยิบยาที่อยู่บนหลังตู้เย็น ยาเม็ดเล็ก ๆ ที่เธอนั้นจำเป็นต้องกินมาก ๆ เพราะอดีตแฟนแบบเขายังวนเวียนมาหา และยังทำเรื่องอย่างว่าด้วยหลายต่อหลายครั้งกึก กึก กึก เสียงตะกุกตะกักดังขึ้นด้านหลัง กลิ่นที่คุ้นเคยลอยเตะจมูก สัมผัสตรงรอบเอวทำให้มินตราลอบถอนหายใจอีกหน“พี่มีธุระอะไรไหมคะ วันนี้มันดึกมากแล้วนะ” มินตราเอ่ยด้วยเสียงเบาหวิว เธอเหนื่อยเหลือเกิน ไม่มีแม้กระทั่งแรงที่จะโต้ตอบกับเขาไม่คิดจะโวยวายหน่อยเหรอที่ฉันพาคนนั้นคนนี้มา ใจตายด้านไปหรือยัง?“เอากุญแจมาคืน เพราะฉันขี้เกียจถือ และก็คงจะไม
Baca selengkapnya
ห่วง
เขาลืมตัวรีบแสดงออกชัดเจน ท่าทีจริงจังและคำพูดของเขาทำให้หญิงสาวยกยิ้ม แม้จะเป็นรอยยิ้มน้อย ๆ แต่เธอก็ยิ้มให้เขา ดวงตากลมเริ่มสั่นไหวเพราะความร้อนที่เริ่มก่อขึ้นที่ขอบตา“ขอบคุณนะคะ ขอบคุณมากจริง ๆ”ถ้าไม่มีเขาเธออาจจะนอนตายคาบ้านแล้ว…“เปลี่ยนจากคำขอบคุณเป็นอย่างอื่นไม่ได้หรือไง”อย่างดีกันนะคะเฮียงี้ ไม่ก็เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหม? อันนี้ต่างหากที่อยากได้ยิน โถ่! ชายหนุ่มได้แต่คิดในใจ อยากได้ยินประโยคแบบนั้นมากกว่าคำขอบคุณหลายล้านเท่า แต่สาวเจ้ากลับยังซื่ออยู่เลย“มินไม่มีอะไรจะให้เฮียนอกจากคำขอบคุณ ขอบคุณที่ช่วยมินนะคะ บุญคุณนี้มินจะไม่มีวันลืม”เคเค๊! ฉันซึ้งใจจนน้ำตาจะไหลแล้วมินตรา!“หิวไหม?” เขารีบขยับเข้าใกล้และถามเธอ ขืนพูดเรื่องบุญคุณอะไรนั่นต่อมินตราก็คงขอบคุณเขาไม่เลิกแล้ว“ไม่ค่ะ” หญิงสาวส่ายหน้าปฏิเสธเธอตะเกียกตะกายลุกนั่งโดยมีเขาช่วยประคองไว้อย่างคนใส่ใจ“ไม่หิวก็ต้องกิน หมอบอกเธอขาดสารอาหารด้วย เดี๋ยวฉันออกไปซื้อให้” เขาไม่ไ
Baca selengkapnya
มินตราเด็กดื้อ
“พี่จะทำอะไร!? อย่าเข้ามานะ!”มินตรากลัวจนขวัญเสีย ใบหน้าสวยซีดเผือดไร้สีเลือดด้วยความตกใจกลัว หญิงสาวถอยหลังกรูจนชนกับกระถางต้นไม้ ตอนนี้ชายตรงหน้าทั้งสองทำเธอกลัวจนตัวสั่นแล้ว!“เรื่องเยอะจังวะ! จับมันลากเข้าบ้าน” ไอ้เวรสองคนนั้นมันกำลังจะลากเธอไปทำอะไร!“อย่านะ! อย่าเข้ามา! ฮือ! อย่าเข้ามานะ”มินตราร้องลั่นอย่างคนหวาดกลัวสุดขีด ไอ้ชั่วทั้งสองนี่ต้องหวังเก็บดอกเบี้ยอย่างอื่นจากเธอแน่นอน! สายตาแทะโลมที่มองมายังเรือนร่างของหญิงสาวช่างน่าขยะแขยงสิ้นดีในช่วงเวลาที่มินตรากำลังสิ้นหวังและตกใจกลัวขั้นสุด จู่ ๆ ก็มีเสียงตะเบ็งร้องของใครบางคนดังขึ้น“พวกมึงจะทำอะไร!?”“เฮียสอง ฮึก! ช่วยมินด้วย!” เหมือนกับว่าสวรรค์มาโปรด คนที่มาช่วยเธอคือคนที่เธอรักมากที่สุด เฮียสอง!ร่างสูงเกือบสองเมตรปรากฏตัวขึ้น ใบหน้าหล่อยังคงเคร่งขรึม น้ำเสียงที่เปล่งออกมาก็ยังคงแข็งกระด้างสักหน่อย แต่ทว่ากลับดูน่าเกรงขามยิ่ง  ปากหยักขยับเอ่ย “มานี่” ก่อนที่มินตราจะวิ่งเข้าไปหลบหลังเขาโด
Baca selengkapnya
ถ่านไฟเก่า (Nc 18+)
“ฮือ ฮื่อ ขะ ขอโทษค่ะ~ ” มินตราร้องไห้สะอื้นจนตัวโยน เขาจะทนเห็นเธอร้องไห้ขนาดนี้ได้อย่างไรไหว ชายหนุ่มรีบโอบกอดพร้อมกับปลอบโยนสาวเจ้าเสียงอ่อน“รอบที่เท่าไหร่แล้ว ไม่ร้องแล้ว ต่อไปนี้ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นเธอต้องบอกพี่เข้าใจไหม?”รอบที่เท่าไหร่เขาก็ไม่ชินสักครั้งเวลาที่มินตราร้องไห้ ชายหนุ่มยกมือขึ้นเช็ดน้ำตา ปลายนิ้วเกลี่ยแก้มนวลอย่างคนรักใคร่และหวังปลอบประโลมให้คนตัวเล็กดีขึ้น“ไปอาบน้ำบ้านนู้นเถอะ เดี๋ยวส่วนนี้ฉันจัดการเอง”เขาพูดจบก็ช้อนร่างของสาวเจ้าลอยหวือขึ้นกลางอากาศ เท้ายาวก้าวเดินพาเธอไปยังรถ เขาเข้าใจทุกเรื่องเป็นอย่างดีแล้ว ต่อไปนี้เขาจะใจเย็นและมีอะไรก็ต้องหันหน้าคุยกันเสมอเขาจะไม่ยอมปล่อยมือผู้หญิงที่ชื่อมินตราแน่นอน…หลังจากอาบน้ำเสร็จเรียบร้อย มินตราที่สวมใส่ชุดนอนที่เขาเป็นฝ่ายเตรียมให้ก็เดินเข้ามาในห้อง พอเข้ามาก็ยังเห็นว่าทุกพื้นที่ยังมีของ ๆ เธอที่ย้ายมาจากบ้านนู้นด้วย“ของนี่...”“ของคนเก่า” พื้นที่ทุกพื้นที่ยังเป็นของคนเก่า คนเดิมในใจเขาเสม
Baca selengkapnya
คำตอบที่ใจต้องการ
เพราะรอยยิ้มสดใสประดับหน้าของสาวเจ้า ทำเอาเขาอดดีใจและอดไม่ได้ที่จะยิ้มตาม เชื่อเถอะว่าเขามีความสุขได้ทุกครั้งเพียงแค่ได้เห็นรอยยิ้มของคนที่เขารัก แค่นี้ก็ทำเอาใจชื้นมือหนายกมือขึ้นขยี้ผมคนตัวเล็กอย่างเบามือ พร้อมกับทำหน้ายิ้ม ๆ อย่างคนมีความสุข ที่ตอนนี้ความสุขล้นออกหน้าออกตา แทบจะออกปากแล้วด้วยซ้ำ“ยังไม่บอกเลยว่าโดนว่ายังไง”“ก็…ป้าแกบอกว่ามินวาสนาไม่ถึงเฮีย วันที่เฮียควงสาวโชว์คนในซอยน่ะค่ะ”มินตรายังเอ่ยด้วยโทนเสียงที่ปกติ เธอว่าไปพลางยังควานหาลิปสติกที่หลุดมือ ท่าทีไม่เดือดร้อนใจ ต่างจากเขาที่หุบยิ้มแทบไม่ทัน เขาถึงกับหน้าชาไปทั้งแถบ ในใจก็พลันปวดจี๊ดขึ้นมามินตราต้องเสียใจมากแค่ไหนกัน….“มิน~ เฮียขอโทษ” ชายหนุ่มเอ่ยคำขอโทษเสียงอ่อนเขารู้สึกผิดที่ควงสาวเยาะเย้ยเธอหวังให้เธอเจ็บใจ ตอนนั้นคิดเพียงอยากเอาชนะเธอที่ทิ้งเขา ไม่คิดให้ดีเสียก่อน เขารู้แล้วว่าตอนนี้ความรักของเขาและมินตรา ไม่จำเป็นต้องหาผู้ชนะผู้แพ้สักหน่อยเขาไม่เอาอะไรแล้วก็ได้ นอกจากขอให้มินตรารักเขาและอยู่กับเ
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status