พื้นที่นี้มีคนเก่า [อ่านฟรี เป็นของขวัญปีใหม่]

พื้นที่นี้มีคนเก่า [อ่านฟรี เป็นของขวัญปีใหม่]

last updateHuling Na-update : 2026-01-20
By:  Sun SuKumpleto
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Hindi Sapat ang Ratings
13Mga Kabanata
8.9Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

“ถ้าเป็นผัวเก่าแล้วเหมือนหมาบ้าหวงเขาขนาดนี้ ไมไม่กลับไปวะ?”คำพูดดังเข้าโสตประสาทคนที่กระดกเหล้าอยู่ “รอให้มาง้อกูก่อน” ง้อแบบลึก ๆ ... เมื่อคนแบบ ‘เฮียสอง’ เจ้าของโรงงานเหล็กสุดหล่อปากหมาสันดานดิบต้องมาถูก ‘มินตรา’ เมียเด็กที่เขาหลงรักจนแทบคลั่งบอกเลิกแบบไม่ทันตั้งตัว กล้าดียังไงมาบอกเลิกเขา! เธอคิดว่าเมียเก่าคนโปรดมันเป็นกันง่าย ๆ หรือไง? เขาจะตามดูตามส่อง ตามแซะตามหวง ตามกวนเธอไม่ยอมรามือเลยคอยดูเถอะ! “ก็บอกเลิกกูเอง กูไม่มีวันง้อหรอกจะบอกให้ ยัยนั่นต่างหากที่ต้องเป็นคนคลานมาขอกู” “แม่งโคตรไม่หนุกเลยว่ะ นักร้องส้นตี_นั่นมันร้องท่อนหนึ่งว่าเมียเก่า” “อย่า ยุ่ง กับ คน ของ กู ค__”

view more

Kabanata 1

บทนำ+ถึงนักอ่าน

충경 6년, 겨울.

선왕부 세자 강준이 요국과의 전쟁에서 대승리를 거두고 개선하였다.

궁에서 봉상을 마치고 돌아오니, 이미 한밤중이었다.

소은은 잠자리에 든 참이었으나, 낮은 목소리로 시녀에게 목욕물을 준비하라 명하는 그의 기척 소리에 무심결 몸을 일으켰다.

강준은 그녀를 곁눈질로 힐끗 보고는 아무런 말 없이 목욕실로 들어갔다.

차 한잔 마실 정도의 시간이 흐른 뒤, 그가 모습을 드러냈다.

훤칠한 기럭지, 날렵하게 뻗어있는 관자 머리, 그야말로 빼어난 용모를 자랑하는 그가 무표정일 때면 주위가 서늘할 정도였다.

이제는 군공을 떨치고 지위까지 높아져 그와의 거리가 더욱 멀게만 느껴졌다.

그는 손을 뻗어 소은의 턱을 가볍게 치겨올리고는 한동안 가만히 들여다보았다.

그러다 그의 손이 그녀의 옷깃 안으로 파고들었다.

"—쾅!"

천둥이 요란하게 울리더니 폭우가 쏟아지기 시작했다.

촉촉이 젖은 복숭아꽃은 매혹적이었고 버드나무 가지는 바람에 흔들리며 애달프게 몸을 떨었다.

그렇게 한참이 지나 빗줄기가 가늘어졌다.

이부자리 속에도, 소나기가 지나간 흔적만이 남았다.

보통 부부라면 이즈음 서로를 끌어안고 그리웠던 마음을 나눴을 테지만 그들은 일 년 만에 재회하고도 그저 낯설기만 하였다.

강준은 문무를 겸비한 인물로 불과 열일곱부터 선왕을 따라 출정하여 공을 세웠다.

그 준수한 외모와 출중한 능력으로 인해 경성의 여인들이 가장 흠모하는 사내이기도 했다.

소은과 그의 혼사는 부모님의 뜻에 중매인의 손으로 정해진 것이었다.

그러나 정작 강준이 원했던 배필은 따로 있었다. 바로 경국공부의 둘째 여식, 즉 지금의 사황자비였다.

둘은 깊이 연정을 나누었으니 사황자가 끼어들지만 않았다면 이미 혼인했을 터였다.

그렇게 생각하니, 소은의 마음이 쓰라렸다.

소은 또한 결코 그녀에게 뒤지는 미모는 아니건만 금슬이 좋은 그들 부부와는 하늘과 땅 차이였다.

"사흘 후 북지로 돌아가오."

결국 강준이 먼저 입을 열었다.

언제나처럼 짧고 담담한 통보였다.

매번 돌아오면 기껏해야 이틀에서 사흘 정도 머물기 일쑤였고 그녀는 아무런 말도 하지 않았다.

그 후로 강준은 바쁜 나날을 보내며 늘 서재에서 머물렀기에 그녀의 침소에 오지 않았다.

그리고, 떠나는 전날 밤. 소은은 그를 다시 마주하였다.

그녀에게 아무렇지도 않게 몸을 겹쳐오는 강준을 보며 그녀도 참지 못하고 입을 열었다.

"저도 북지로 데려가 주세요."

강준은 하던 것을 멈췄다.

"…북지는 혹독한 땅이오. 당신처럼 여린 여인이 버틸 곳이 아니니 여기 남아 있도록 하오. 지루하거든 장모님을 자주 초대해도 좋소."

소은은 아무 대답도 하지 않은 채, 등을 보이며 잠을 청하려 했다.

강준이 다시 그녀를 품으려 했으나, 소은은 몸을 피해버렸다.

"제 몸을 조금만이라도 헤아려 주시지요."

강준은 한참이나 그녀의 등을 바라보다 이내 시선을 거두고는 흥미를 잃은 듯 조용히 자리를 정리했다.

소은은 오랫동안 잠들지 못했고 눈물만이 베개를 적시고 있었다.

그녀는 이미 알고 있었다.

강준이 그녀를 데려가지 않으려는 이유는 단 하나. 그가 원치 않기 때문이었다.

그녀가 손을 뻗어 눈물을 닦으려는 순간, 커다란 손이 그녀의 허리를 감쌌고, 따스한 체온이 그녀의 몸에 닿았다.

"… 어째서 북지에 가고 싶다는 것이오?"

강준의 한껏 깔린 목소리가 들려왔다.

벌겋게 달아오른 눈과는 상반되게 소은의 목소리는 평온했다.

"한 번도 가본 적 없는 곳이니 궁금했습니다. 허나 춥다 하니 마음을 접겠습니다."

"알았소."

그는 그녀가 더 이상 고집하지 않자, 어딘가 안도한 듯했다.

그러나 소은은 그 후로 단 한마디도 하지 않았다. 그가 가까이 다가오는 것도 허락하지 않았다.

그렇게 잠든 그녀가 다시 눈을 떴을 때, 옆자리는 텅 비어 있었다.

그때 방에 들어선 시녀가 조용히 인사를 올렸다.

"세자께서는 이른 새벽 북지로 떠나셨습니다. 부인께서 주무시고 계시니 깨우지 말라 하셨습니다."

소은은 이미 이러한 생활에 익숙해진 듯했다.

그가 언제나 그녀에게 말 한마디 없이 조용히 떠났다.

그녀는 아무 말도 하지 않고 그저 덤덤히 일어나 시녀에게 머리를 맡겼다.

거울 속 자신의 모습은 삼 년 전과 다를 바 없었다.

단 하나, 눈빛만은 달라져 있었다. 마치 모든 것에 무뎌진 듯한 눈을 하고 있었다.

‘이대로 평생을 독수공방하며 살아야 하는 걸까?’

세상은 그녀와 강준과의 혼인을 두고 ‘천상의 배필’이라 하였다.

그러나 만약, 다시 태어날 수 있다면 그녀는 결코 같은 선택을 하지 않을 것이다.

그녀가 원하는 것은, 남들에게 자랑스러울 만한 지아비가 아니라 그저 자신을 외면하지 않는 지아비였다.

소은의 나날들은 다를 바 없이 흘러갔다.

아침 식사를 마치면, 어김없이 선왕비께 문안을 드리러 가야 했다.

오늘은 가까운 길로 가려 하다 보니, 연못 뒤편의 가산을 돌아가게 되었다.

그때, 근처에서 나직한 말소리가 들려왔다.

"그거 알아? 왕비마마께서도 세자께 세자비와 함께 가라 권하셨다던데, 세자께서는 혼자 떠나셨대."

"세자비께서 어찌 북지에 가실 수 있겠어? 그 소문 못 들었어? 북지에는 세자께서 흠모하는 여인이 계신다잖니… 그자가 사황비를 빼닮았대."

옥순은 그 말을 듣자, 얼굴이 새파랗게 질렸다. 금방이라도 나서서 꾸짖으려 하였으나, 소은이 가볍게 손을 들어 그녀를 막아섰다.

"그만두어라. 가자."

옥순은 분을 삭이지 못했지만, 소은은 이상하리만치 차분했다.

오히려 그 말에 어느 정도 수긍하는 것 같았다.

북지는 본디 미인이 많은 곳이었다. 더구나, 강준은 혈기 왕성한 젊은 나이기에 유혹을 쉬이 뿌리칠 수 없을 것이다.

그러기에 그녀가 함께 가는 것을 동의하지 않은 것이다.

하인들조차 이 소문을 알고 있을 정도라면, 아마 왕부안에서도 꽤 많은 이들이 눈치채고 있을 터. 어머니께서 줄곧 자식를 보라고 다그치던 것도 그녀가 안주인 자리를 빼앗길까 염려해서였다.

그녀는 정실임에도 불구하고 여직 자식을 보지 못했다. 그런 것들이 그녀를 더 초라하게 만들 뿐이었다.

이럴 바에야, 차라리 갈라서는 것이 나을지도 모른다.

소은이 생각에 잠겨 있던 그 순간, 발을 헛디뎌 그만 아래로 굴러떨어지고 말았다.

—퍽!

머리가 찢어지는 듯한 통증과 코끝을 자극하는 피비린내가 그녀를 감쌌다.

이상하게도 아픔은 잘 느껴지지 않았다.

그렇게 점점 의식은 흐릿해져만 갔다.

설마… 죽는 건가?

그 순간, 강준이 첩을 몇이나 들이든, 이제는 상관없을 것도 같았다.

제발 살아만 있게 해 준다면 강준이 후궁을 백 명 들이더라도 한마디 불평조차 하지 않으리라!

"부인!"

옥순이 놀라 소리치는 소리가 어렴풋이 들려왔다.

소은의 가슴이 저릿해졌다.

옥순뿐만이 아니었다. 지아비를 제외하고도 그녀를 진심으로 아끼는 이들이 많았다.

만약 그녀가 이대로 죽는다면, 그들은 또 얼마나 슬퍼할까?

그러나 그 생각도 끝맺지 못한 채 깊은 어둠이 모든 감각을 집어삼켰다.

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata
Walang Komento
13 Kabanata
บทนำ+ถึงนักอ่าน
บทนำ“เฮียสอง!”“อะไร? แค่นี้เธอจะทำไม?”มินตรายืนตัวสั่น มือเธอบีบเข้าหากันแน่น ไม่สามารถบอกได้ว่าความรู้สึกเธอตอนนี้โกรธคนตรงหน้าหรือโกรธตัวเองกันแน่“ถ้าพี่เมามากก็กลับไปเถอะ อย่ามาก่อกวนกันเลย นี่มันดึกมากแล้วนะคะ”หญิงสาวกดเสียงต่ำ ร่างที่สวมเพียงผ้าขนหนูผืนเดียวปิดบังผิวขาวละเอียดของสาวเจ้าไม่ได้เลยสักนิด ทำเอาคนเมาอดใจเหลือบมองไม่ได้ เขามองตั้งแต่เท้าจรดใบหน้าสวย ก่อนจะเอ่ยถามด้วยโทนเสียงยียวนกวนบาทา“เธอไล่ฉันกลับงั้นเหรอ บ้านนี้ฉันไม่มีสิทธิ์อยู่เลยงั้นสิ?”“ไม่ใช่อยู่ไม่ได้นะคะ แต่ตอนนี้เราสองคน…” เธอเว้นประโยคท้ายไว้ ยิ่งทำให้คนตัวโตน้อยเนื้อต่ำใจซ้ำยังโมโหอีกด้วย“เลิกกัน เลิกกัน ย้ำอยู่ได้น่ารำคาญ!”เพราะเขาเป็นคนอารมณ์ร้อนจัดแบบนี้แหละถึงไม่มีใครทนได้ ตอนเธอเป็นเมียเขาล่ะ? เธออยู่กับเขาได้อย่างไร ไม่ใช่ว่าเขาเป็นคนไม่ดี แต่เพราะเฮียสองเป็นคนขี้หงุดหงิดและอารมณ์ร้อน ตัวใหญ่เสียงดัง ทำเอาเธอผวาไปหลายหน“กลับไปเถอะค่ะ” เธอไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรต่อ ถึงพูดไปตอนนี้คนตรงหน้าก็ไม่อาจรับรู้และเข้าใจได้ร้อยเปอร์เซ็น หากยังอยู่ต่อรั้งแต่จะทะเลาะกันไม่จบไม่สิ้นเสียที“ไม่ไป” คนตัวโตก
Magbasa pa
คนโสดไม่ดีตรงไหน
แสงแดดอ่อน ๆ ในช่วงเช้าให้ความรู้สึกอบอุ่นและสดชื่นขึ้นมาหน่อย หญิงสาวร่างเล็กเจ้าของใบหน้ารูปไข่ ดูมีเสน่ห์ทั้งสวยและน่ารักในเวลาเดียวกัน ดวงหน้าที่เคยยิ้มร่ามาตอนนี้กลับเหม่อลอยและหม่นหมอง นั่นเพราะเธอเพิ่งเลิกกับ ‘แฟน’ มาได้หนึ่งเดือนแล้วทำเอาเธอกินไม่ได้นอนไม่หลับอยู่นาน หลังจากที่หมกอยู่แต่ในบ้านเธอก็ยอมลากเอาสังขารออกมา มือเรียวคว้าสายยางรดน้ำต้นไม้หน้าบ้านด้วยสภาพเซ็ง ๆแต่ทว่าความบังเอิญก็เข้ามาจ๊ะเอ๋ เมื่อรถยนต์คันโตมาจอดใกล้กับเธอ คนที่เปิดกระจกรถมามองจ้องมินตราแต่กลับไม่กล่าวคำทักทายใด ๆ ชวนให้เธออึดอัด จนกระทั่งเป็นฝ่ายเอ่ยปากทักเขาก่อน “อะ เอ่อ… ช่วงนี้เป็นยังไงบ้าง สบายดีไหมคะ?”“สบายสิ สบายมากด้วย เธอคิดว่าเลิกกับเธอแล้วฉันจะตายหรือไง?”คนที่พูดจากวนบาทาได้ขนาดนี้จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจาก ‘เฮียสอง’ ฉายาหล่อ รวย จ๊วยเท่าแขน เป็นเจ้าของโรงงานเหล็กขนาดใหญ่ เจ้าของใบหน้าหล่อคมคายราวกับพระเอกหนัง แต่เชื่อเถอะว่าหล่อขนาดนี้ยังถูกแฟนเด็กอย่างเธอบอกเลิกเลย เหอะ!ถ้าหล่อแล้วอาภัพขนาดนี้โยนความหล่อเข้าป่าไปเถอะ…“มินไม่ได้คิดแบบนั้นซะหน่อย” ไม่คิดว่าเลิกกันแล้วเขาจะตายหรอก แต่ที่ถ
Magbasa pa
หวงเมียเก่า
ท่ามกลางแสงสีเสียงเพลงที่ดูครึกครื้น ซะที่ไหนเล่า!? เขากระดกเหล้าหมดไปหลายขวดแล้ว แต่ยังไม่เห็นว่ามันจะสนุกเลยสักนิด“แม่งโคตรไม่หนุกเลยว่ะ นักร้องส้นตีนนั่นมันร้องท่อนหนึ่งว่าเมียเก่า”เขาท่าจะประสาทแล้วจริง ๆ เกลียดคำว่าเมียเก่าที่ตามหลอกหลอนจนด่าสาดเสียเทเสีย ทำเอาหมอธีธัชสุดหล่อที่นั่งอยู่ด้วยส่ายหน้าอย่างคนเอือมระอาเต็มอก สภาพงี้เขาเห็นแล้วไม่ชินตาเลยสักนิดผู้ชายตัวโต ๆ มาดแมนแบบชายแท้หกสิบงี้มานั่งทำหน้าตาหงอย ๆ เหงา ๆ เศร้าเป็นไก่ป่วย หน้าซีดเป็นบ๊วยเค็มไร้อารมณ์แบบนี้มันไม่ใช่เลยสักนิด“กูว่ามึงเมาแล้วว่ะ กลับไหม? เดี๋ยวกูไปส่ง”“ไม่กลับ กูยังไม่อยากกลับ”กลับไปก็คิดถึงน่ะสิ… ใครจะบ้ากลับ อยู่บ้านคนเดียวมันเหงาจะตาย ถ้ามีสาวตัวเล็ก ๆ ขาว ๆ คนเดิมวิ่งไปวิ่งมาในบ้านก็ดีดิ“เฮ้ย นั่น…เมียเก่ามึง”ประโยคนั้นทำเอาคนแบบเฮียสองหูผึ่งและตื่นเต้น นั่นเพราะคำว่าเมียเก่าที่ดังเข้าโสตประสาท ต่อให้เมาจนเอาหน้าไปจิ้มพื้นเขาก็จะลุกขึ้นมาอย่างไม่ต้องสงสัย“ฮะ” เขามองตามตาแข็ง ๆ พอมองไปฝั่งที่เพื่อนชี้ก็เจอเธอเข้า มินตรามากับเพื่อนของเธอซึ่งเขาพอจะรู้จัก มินตราเคยเล่าให้ฟังและพามาบ้านสองสามคร
Magbasa pa
จำทางกลับบ้านผิด
ตาที่จ้องหน้าจอเพื่อหางานจนเหนื่อยล้า หญิงสาวใช้มือสองข้างปิดตาก่อนจะเอนตัวพิงพนักเก้าอี้“เฮ้อ~~” หลังจากที่กลับมาจากร้านอาหาร ก่อนหน้าที่ไปเจอเข้ากับผัวเก่าอย่างเฮียสอง มินตราก็กลับมาหางานออนไลน์ต่อ แต่นั่งอยู่นานก็หาไม่ได้ เธอเลยเลือกที่จะลุกไปต้มบะหมี่กิน กินเสร็จก็เตรียมอาบน้ำต่อ เงินก็หมดงานก็ยังไม่ได้ ดีที่บ้านเป็นบ้านผัวเก่าซื้อให้ ไม่อย่างนั้นเธอคงสภาพไม่ต่างจากขอทาน เธอไม่มีญาติที่ไหน พ่อกับแม่ก็เสียไปตั้งแต่ยังเล็ก เติบโตมาได้เพราะคุณย่า แต่น่าเสียดายที่ท่านก็มาจากเธอไปในตอนที่เธอเพิ่งจะอายุได้สิบเก้าวันงานศพของยายมีผู้ใหญ่ใจดียื่นมือเข้าช่วยเหลือ ผู้ใหญ่ใจดีที่ว่านั้นเป็นเจ้าของโรงงานเหล็ก เป็นหนุ่มหล่อที่ประสบความสำเร็จตั้งแต่อายุยังน้อย เธอเจอเขาครั้งแรกก็ตกหลุมรักเขาจนหมดใจเลยแหละแต่น่าเสียดายที่ทางรักนั้นต้องจบลง…มินตราอาบน้ำเสร็จก็เดินกลับมาพร้อมผ้าเช็ดตัวพันกายหมิ่นเหม่ เพราะเธอมั่นใจว่าล็อคบ้านเรียบร้อย ม่านก็ปิดหมด เป็นส่วนตัวขนาดนี้แก้ผ้าเดินยังได้เลย แต่ทว่า!“เอ๊ะ ว๊าย!! เฮียเข้ามาได้ยังไง! ?” หญิงสาวตกใจสะดุ้งโหยง เธอร้องลั่นเมื่อพบกับชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ ท่
Magbasa pa
ควงโชว์
เธอเบี่ยงตัวหลบรถที่ขับเข้ามาจอดข้าง ๆ ในระยะที่ห่างกันไม่มาก เหมือนกับว่าเขานั้นจงใจขับมาเบียดเธอ แต่กลับเป็นเธอที่ถูกต่อว่า เธอเบี่ยงตัวหลบจนหน้าแทบจุ่มพื้น แต่ก็ยังต้องเป็นฝ่ายเอ่ยขอโทษเสียเอง“ขะ ขอโทษค่ะ” พอตั้งหลักได้เธอก็มองไปยังเจ้าของรถ จริง ๆ แค่ได้ยินเสียงเธอก็รู้แล้วแหละว่าเป็นใคร แต่ก็อดไม่ได้ที่จะหันไปมอง แต่ทว่า…“…” ใบหน้าของหญิงสาวเกิดชาวาบขึ้นมา เมื่อเห็นว่าเบาะข้างที่เธอเคยนั่งเคียงกับเขานั้น วันนี้มีคนมานั่งแทนเสียแล้วมีคนมานั่งที่ตรงนั้นแทนเธอแล้ว…เขามากับผู้หญิงคนใหม่ สวยมากจริง ๆ เหมาะสมกับเขาแล้ว เหมาะมากเลย มินตรารู้ตัวดีว่าตอนนี้เธอควรทำอย่างไร เธอเป็นแฟนเก่า ยิ่งต่อหน้าคนใหม่ของเขายิ่งไม่ควรแสดงออกว่ารู้จักเขามินตราส่งยิ้มบาง ๆ ก่อนจะโค้งตัวเป็นการขอโทษและขอพาตัวเองออกไปจากตรงนั้น เธอรีบเดินหลบและห่างออกไปโดยไม่เหลียวหลังมอง ทำเอาคนตัวโตเริ่มหายใจฟึดฟัดอย่างคนไม่พอใจ“เดินหนีเก่งจริง ๆ เลย”นี่ควงสาวโชว์แล้วยังจะเดินหนีหรือไง? จิตใจทำด้วยอะไรวะเขายอมที่ไหน รีบขับรถตามร่างเล็กที่เดินออกไปอย่างไม่ยอมลดละ มินตราเองก็เดินเร็วมากขึ้น จนเขาทนไม่ไหวจอดรถและลงมา
Magbasa pa
ปีนบ้าน
หญิงสาวเดินฝ่าความมืดกลับมาบ้าน ตลอดการเดินกลับมาเธอไม่รู้สึกกลัวเลยสักนิด แต่มากกว่านั้นคือเธอรู้สึกโดดเดี่ยวเสียมากกว่ามันทั้งเหนื่อย ท้อ และไร้จุดหมายแบบสุด ๆ …กลับมาบ้านมินตราก็เพลียจัดมากแล้ว กว่าจะอาบน้ำเสร็จกว่าจะได้นอนพักก็ดึกดื่นค่อนคืน เปลือกตาปิดลงเพราะอาการเหนื่อยล้าขั้นสุด หญิงสาวกำลังจะนอนหลับไป แต่จู่ ๆ ก็นึกขึ้นมาได้ว่าตัวเธอนั้นลืมกินยาซะงั้น“เฮ้อ~~”มินตราจึงต้องจำใจลุกมาอีกหน เธอเดินไปหยิบยาที่อยู่บนหลังตู้เย็น ยาเม็ดเล็ก ๆ ที่เธอนั้นจำเป็นต้องกินมาก ๆ เพราะอดีตแฟนแบบเขายังวนเวียนมาหา และยังทำเรื่องอย่างว่าด้วยหลายต่อหลายครั้งกึก กึก กึก เสียงตะกุกตะกักดังขึ้นด้านหลัง กลิ่นที่คุ้นเคยลอยเตะจมูก สัมผัสตรงรอบเอวทำให้มินตราลอบถอนหายใจอีกหน“พี่มีธุระอะไรไหมคะ วันนี้มันดึกมากแล้วนะ” มินตราเอ่ยด้วยเสียงเบาหวิว เธอเหนื่อยเหลือเกิน ไม่มีแม้กระทั่งแรงที่จะโต้ตอบกับเขาไม่คิดจะโวยวายหน่อยเหรอที่ฉันพาคนนั้นคนนี้มา ใจตายด้านไปหรือยัง?“เอากุญแจมาคืน เพราะฉันขี้เกียจถือ และก็คงจะไม
Magbasa pa
ห่วง
เขาลืมตัวรีบแสดงออกชัดเจน ท่าทีจริงจังและคำพูดของเขาทำให้หญิงสาวยกยิ้ม แม้จะเป็นรอยยิ้มน้อย ๆ แต่เธอก็ยิ้มให้เขา ดวงตากลมเริ่มสั่นไหวเพราะความร้อนที่เริ่มก่อขึ้นที่ขอบตา“ขอบคุณนะคะ ขอบคุณมากจริง ๆ”ถ้าไม่มีเขาเธออาจจะนอนตายคาบ้านแล้ว…“เปลี่ยนจากคำขอบคุณเป็นอย่างอื่นไม่ได้หรือไง”อย่างดีกันนะคะเฮียงี้ ไม่ก็เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหม? อันนี้ต่างหากที่อยากได้ยิน โถ่! ชายหนุ่มได้แต่คิดในใจ อยากได้ยินประโยคแบบนั้นมากกว่าคำขอบคุณหลายล้านเท่า แต่สาวเจ้ากลับยังซื่ออยู่เลย“มินไม่มีอะไรจะให้เฮียนอกจากคำขอบคุณ ขอบคุณที่ช่วยมินนะคะ บุญคุณนี้มินจะไม่มีวันลืม”เคเค๊! ฉันซึ้งใจจนน้ำตาจะไหลแล้วมินตรา!“หิวไหม?” เขารีบขยับเข้าใกล้และถามเธอ ขืนพูดเรื่องบุญคุณอะไรนั่นต่อมินตราก็คงขอบคุณเขาไม่เลิกแล้ว“ไม่ค่ะ” หญิงสาวส่ายหน้าปฏิเสธเธอตะเกียกตะกายลุกนั่งโดยมีเขาช่วยประคองไว้อย่างคนใส่ใจ“ไม่หิวก็ต้องกิน หมอบอกเธอขาดสารอาหารด้วย เดี๋ยวฉันออกไปซื้อให้” เขาไม่ไ
Magbasa pa
มินตราเด็กดื้อ
“พี่จะทำอะไร!? อย่าเข้ามานะ!”มินตรากลัวจนขวัญเสีย ใบหน้าสวยซีดเผือดไร้สีเลือดด้วยความตกใจกลัว หญิงสาวถอยหลังกรูจนชนกับกระถางต้นไม้ ตอนนี้ชายตรงหน้าทั้งสองทำเธอกลัวจนตัวสั่นแล้ว!“เรื่องเยอะจังวะ! จับมันลากเข้าบ้าน” ไอ้เวรสองคนนั้นมันกำลังจะลากเธอไปทำอะไร!“อย่านะ! อย่าเข้ามา! ฮือ! อย่าเข้ามานะ”มินตราร้องลั่นอย่างคนหวาดกลัวสุดขีด ไอ้ชั่วทั้งสองนี่ต้องหวังเก็บดอกเบี้ยอย่างอื่นจากเธอแน่นอน! สายตาแทะโลมที่มองมายังเรือนร่างของหญิงสาวช่างน่าขยะแขยงสิ้นดีในช่วงเวลาที่มินตรากำลังสิ้นหวังและตกใจกลัวขั้นสุด จู่ ๆ ก็มีเสียงตะเบ็งร้องของใครบางคนดังขึ้น“พวกมึงจะทำอะไร!?”“เฮียสอง ฮึก! ช่วยมินด้วย!” เหมือนกับว่าสวรรค์มาโปรด คนที่มาช่วยเธอคือคนที่เธอรักมากที่สุด เฮียสอง!ร่างสูงเกือบสองเมตรปรากฏตัวขึ้น ใบหน้าหล่อยังคงเคร่งขรึม น้ำเสียงที่เปล่งออกมาก็ยังคงแข็งกระด้างสักหน่อย แต่ทว่ากลับดูน่าเกรงขามยิ่ง  ปากหยักขยับเอ่ย “มานี่” ก่อนที่มินตราจะวิ่งเข้าไปหลบหลังเขาโด
Magbasa pa
ถ่านไฟเก่า (Nc 18+)
“ฮือ ฮื่อ ขะ ขอโทษค่ะ~ ” มินตราร้องไห้สะอื้นจนตัวโยน เขาจะทนเห็นเธอร้องไห้ขนาดนี้ได้อย่างไรไหว ชายหนุ่มรีบโอบกอดพร้อมกับปลอบโยนสาวเจ้าเสียงอ่อน“รอบที่เท่าไหร่แล้ว ไม่ร้องแล้ว ต่อไปนี้ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นเธอต้องบอกพี่เข้าใจไหม?”รอบที่เท่าไหร่เขาก็ไม่ชินสักครั้งเวลาที่มินตราร้องไห้ ชายหนุ่มยกมือขึ้นเช็ดน้ำตา ปลายนิ้วเกลี่ยแก้มนวลอย่างคนรักใคร่และหวังปลอบประโลมให้คนตัวเล็กดีขึ้น“ไปอาบน้ำบ้านนู้นเถอะ เดี๋ยวส่วนนี้ฉันจัดการเอง”เขาพูดจบก็ช้อนร่างของสาวเจ้าลอยหวือขึ้นกลางอากาศ เท้ายาวก้าวเดินพาเธอไปยังรถ เขาเข้าใจทุกเรื่องเป็นอย่างดีแล้ว ต่อไปนี้เขาจะใจเย็นและมีอะไรก็ต้องหันหน้าคุยกันเสมอเขาจะไม่ยอมปล่อยมือผู้หญิงที่ชื่อมินตราแน่นอน…หลังจากอาบน้ำเสร็จเรียบร้อย มินตราที่สวมใส่ชุดนอนที่เขาเป็นฝ่ายเตรียมให้ก็เดินเข้ามาในห้อง พอเข้ามาก็ยังเห็นว่าทุกพื้นที่ยังมีของ ๆ เธอที่ย้ายมาจากบ้านนู้นด้วย“ของนี่...”“ของคนเก่า” พื้นที่ทุกพื้นที่ยังเป็นของคนเก่า คนเดิมในใจเขาเสม
Magbasa pa
คำตอบที่ใจต้องการ
เพราะรอยยิ้มสดใสประดับหน้าของสาวเจ้า ทำเอาเขาอดดีใจและอดไม่ได้ที่จะยิ้มตาม เชื่อเถอะว่าเขามีความสุขได้ทุกครั้งเพียงแค่ได้เห็นรอยยิ้มของคนที่เขารัก แค่นี้ก็ทำเอาใจชื้นมือหนายกมือขึ้นขยี้ผมคนตัวเล็กอย่างเบามือ พร้อมกับทำหน้ายิ้ม ๆ อย่างคนมีความสุข ที่ตอนนี้ความสุขล้นออกหน้าออกตา แทบจะออกปากแล้วด้วยซ้ำ“ยังไม่บอกเลยว่าโดนว่ายังไง”“ก็…ป้าแกบอกว่ามินวาสนาไม่ถึงเฮีย วันที่เฮียควงสาวโชว์คนในซอยน่ะค่ะ”มินตรายังเอ่ยด้วยโทนเสียงที่ปกติ เธอว่าไปพลางยังควานหาลิปสติกที่หลุดมือ ท่าทีไม่เดือดร้อนใจ ต่างจากเขาที่หุบยิ้มแทบไม่ทัน เขาถึงกับหน้าชาไปทั้งแถบ ในใจก็พลันปวดจี๊ดขึ้นมามินตราต้องเสียใจมากแค่ไหนกัน….“มิน~ เฮียขอโทษ” ชายหนุ่มเอ่ยคำขอโทษเสียงอ่อนเขารู้สึกผิดที่ควงสาวเยาะเย้ยเธอหวังให้เธอเจ็บใจ ตอนนั้นคิดเพียงอยากเอาชนะเธอที่ทิ้งเขา ไม่คิดให้ดีเสียก่อน เขารู้แล้วว่าตอนนี้ความรักของเขาและมินตรา ไม่จำเป็นต้องหาผู้ชนะผู้แพ้สักหน่อยเขาไม่เอาอะไรแล้วก็ได้ นอกจากขอให้มินตรารักเขาและอยู่กับเ
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status