พื้นที่นี้มีคนเก่า [อ่านฟรี เป็นของขวัญปีใหม่]

พื้นที่นี้มีคนเก่า [อ่านฟรี เป็นของขวัญปีใหม่]

last updateLast Updated : 2026-01-20
By:  Sun SuCompleted
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
13Chapters
8.5Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

“ถ้าเป็นผัวเก่าแล้วเหมือนหมาบ้าหวงเขาขนาดนี้ ไมไม่กลับไปวะ?”คำพูดดังเข้าโสตประสาทคนที่กระดกเหล้าอยู่ “รอให้มาง้อกูก่อน” ง้อแบบลึก ๆ ... เมื่อคนแบบ ‘เฮียสอง’ เจ้าของโรงงานเหล็กสุดหล่อปากหมาสันดานดิบต้องมาถูก ‘มินตรา’ เมียเด็กที่เขาหลงรักจนแทบคลั่งบอกเลิกแบบไม่ทันตั้งตัว กล้าดียังไงมาบอกเลิกเขา! เธอคิดว่าเมียเก่าคนโปรดมันเป็นกันง่าย ๆ หรือไง? เขาจะตามดูตามส่อง ตามแซะตามหวง ตามกวนเธอไม่ยอมรามือเลยคอยดูเถอะ! “ก็บอกเลิกกูเอง กูไม่มีวันง้อหรอกจะบอกให้ ยัยนั่นต่างหากที่ต้องเป็นคนคลานมาขอกู” “แม่งโคตรไม่หนุกเลยว่ะ นักร้องส้นตี_นั่นมันร้องท่อนหนึ่งว่าเมียเก่า” “อย่า ยุ่ง กับ คน ของ กู ค__”

View More

Chapter 1

บทนำ+ถึงนักอ่าน

RAYA

I had been watching the house for a while when the boom of thunder echoed over the dark rims of the overcast sky.

“Shit,” I swore under my breath, hefting the rucksack of groceries from the flea market higher over my shoulder and jerking the leather hood of my father’s old trench coat over my face.

I must not have been quick enough, because the whoosh of wind whipping back the hood as I darted across the garbage-strewn streets on my tiptoes had me letting out an embarrassing scream.

I clamped a hand over my mouth, my eyes wide as I glanced at the house again, feeling for all the world like I had sung a bad rendition of donkey kong.

Had he heard me? Images of the stout beefcake of a man and the imposing deep V of his eyebrows flashed before my eyes as I fiddled with the back door lock on the cottage house as the patter of rain pounded noisily behind me.

My heart beat a frantic rhythm in my chest when I realized the tapping noise I’d heard earlier was the sound of footsteps. Someone was coming around the side of our house!

It couldn’t have been the beefcake of a man with angry eyebrows! I’d seen him stumble into the house with a bottle in hand! I’d made sure he was asleep!

“Shit!” I cursed again, loud enough this time, that I could hear myself over the din of rain as I burgled into my father’s house, snapping the door shut beside me and waiting for my eyes to adjust to the yellow halo of the hurricane lamp that was dying on the mantle sill of the furnace.

The plates from last night’s dinner were still stacked in greasy piles on top of the small wooden cube of the dinner table.

I sighed, the weighty knee of exhaustion ground against my spine as I tossed the rucksack to the side, turning to glance at the side of the house through the dirt-streaked mirror before occurring back when a man’s broad face stared back at me.

“Saints!” I shrieked, aware of the sharp rise and fall of my chest as I watched the man’s fat hand shoot up to motion to the door, a nagging feeling started in the pit of my stomach as I hesitated.

What to do? I couldn't very well let him in to barrel through the house. Not when I was hiding from the man snoring away in the other room.

I felt my tongue dart out to lick my lips as I cracked the door open a notch, still careful to leave the safety latch hooked, not that he couldn't break through it easily.

The tree trunk of the man’s knee was bigger than the size of my head, the stranger looking even taller as he darkened our doorway, looking into the house over my head before I cleared my throat questioningly and his eyes snapped back to me.

“Raya Banks?” The stranger growled, the ominous rumble of his voice sounding exactly how I thought it would. Foreboding. I felt a shiver run through the length of my spine.

How did he know my name? I let my head fall in a nod, watching him shift his stance so that it was almost suffocating standing so close to him.

”Where is your father?” The question was so harsh it surprised me.

Could he hear the bear-sized man snoring inside? I let my gaze rake over the man once more. He didn't look like one of the traditional werewolves, but they were so advanced these days that it was impossible to say for sure.

I could see the clean skin of his head was tatted, and so was the open v-line of his manly chest.

I swallowed a curse under my breath. What had my father dragged us into now?

“H-he's not in, hasn't been around these here parts for a week now.” I sang, flinging my hand behind me as though he could see. I watched the piercing gray of his gaze roam through the crack in the door before they settled unnervingly on me.

“Is that right?” He drawled, and the chill was back in my spine.

I nodded disjointedly, making to close the door before I watched with horror as the man’s foot stuck out to brace the opening so that for a moment, I thought he meant to push the door open after all.

“You tell him to call this number when he comes in,” The bald man with tattoos on his skinhead grunted, holding out a surprisingly glossy call card that I snatched up gratefully, allowing myself a small exhale.

“You have a good night ma’am,” He whispered, taking one last sweeping glance above my head before he put the black cotton of a face cap back on and disappeared out of sight into the grey darkness.

I let my shoulders sag, slapping the door shut and latching it only to turn around and catch the fuzzy oblong of my father’s head peeking from the corner of the hallway.

“Christ,” I grated, swallowing another scream.

“What did he say? Has he left?” He rasped, and I jolted when I realized how close his voice sounded, turning to see the large bulk of my father’s frame was hunched over, the bottle rim now pinched loosely in his hands.

“Yes, father, what have you done now? The Alpha father? Really?” I needled, the spike of bitterness surging in my heart curdled when I watched his head snap toward me, recognition staining his beady eyes until the swollen skin around his sockets tightened and puckered.

“You, how dare you talk to me like that?” My father grated, baring the yellowed squares of his teeth at me so that I stumbled back a step, whimpering raising my hands to brace against the ceramic plate he threw at me.

“Useless! That’s what you are!” He bellowed, and I could see in his beady eyes, the moment he snapped. The grey pallor of his face darkened into a mask of hate as he towered over me.

“Father, please,” I whispered, gulping reflexively as the bulk of his arm came swinging down and I squeezed my eyes shut, letting out a scream when it connected with the side of my head, sending a blinding pain bouncing between my temples.

I gasped, my mouth dry as I heaved frantic breaths, scrambling away as he stalked toward me, the honeyed green of his hazel eyes blazing.

“You are a disgrace, Raya, get out of my sight.” He sneered, the tight pinch of his lips turned down around the corners as he started down his nose at me making something vile and bitter twist in my heart before I nodded, getting up to stumble up the narrow staircase to my room.

“Goddamn bastard can't do anything right! I should have had your whore of a mother abort you while I still had the chance!” He roared, and I choked back a strangled sob, groping blindly for the doorknob of my room door before my fingers caught on the cool steel and I turned it with a soft click.

I could still hear the muted growl of his baritone through the wooden floorboards, but it was distant now, I was tucking myself away, into the box, into the darkness, the quiet place in my mind where nothing could hurt me.

Not anymore.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
13 Chapters
บทนำ+ถึงนักอ่าน
บทนำ“เฮียสอง!”“อะไร? แค่นี้เธอจะทำไม?”มินตรายืนตัวสั่น มือเธอบีบเข้าหากันแน่น ไม่สามารถบอกได้ว่าความรู้สึกเธอตอนนี้โกรธคนตรงหน้าหรือโกรธตัวเองกันแน่“ถ้าพี่เมามากก็กลับไปเถอะ อย่ามาก่อกวนกันเลย นี่มันดึกมากแล้วนะคะ”หญิงสาวกดเสียงต่ำ ร่างที่สวมเพียงผ้าขนหนูผืนเดียวปิดบังผิวขาวละเอียดของสาวเจ้าไม่ได้เลยสักนิด ทำเอาคนเมาอดใจเหลือบมองไม่ได้ เขามองตั้งแต่เท้าจรดใบหน้าสวย ก่อนจะเอ่ยถามด้วยโทนเสียงยียวนกวนบาทา“เธอไล่ฉันกลับงั้นเหรอ บ้านนี้ฉันไม่มีสิทธิ์อยู่เลยงั้นสิ?”“ไม่ใช่อยู่ไม่ได้นะคะ แต่ตอนนี้เราสองคน…” เธอเว้นประโยคท้ายไว้ ยิ่งทำให้คนตัวโตน้อยเนื้อต่ำใจซ้ำยังโมโหอีกด้วย“เลิกกัน เลิกกัน ย้ำอยู่ได้น่ารำคาญ!”เพราะเขาเป็นคนอารมณ์ร้อนจัดแบบนี้แหละถึงไม่มีใครทนได้ ตอนเธอเป็นเมียเขาล่ะ? เธออยู่กับเขาได้อย่างไร ไม่ใช่ว่าเขาเป็นคนไม่ดี แต่เพราะเฮียสองเป็นคนขี้หงุดหงิดและอารมณ์ร้อน ตัวใหญ่เสียงดัง ทำเอาเธอผวาไปหลายหน“กลับไปเถอะค่ะ” เธอไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรต่อ ถึงพูดไปตอนนี้คนตรงหน้าก็ไม่อาจรับรู้และเข้าใจได้ร้อยเปอร์เซ็น หากยังอยู่ต่อรั้งแต่จะทะเลาะกันไม่จบไม่สิ้นเสียที“ไม่ไป” คนตัวโตก
Read more
คนโสดไม่ดีตรงไหน
แสงแดดอ่อน ๆ ในช่วงเช้าให้ความรู้สึกอบอุ่นและสดชื่นขึ้นมาหน่อย หญิงสาวร่างเล็กเจ้าของใบหน้ารูปไข่ ดูมีเสน่ห์ทั้งสวยและน่ารักในเวลาเดียวกัน ดวงหน้าที่เคยยิ้มร่ามาตอนนี้กลับเหม่อลอยและหม่นหมอง นั่นเพราะเธอเพิ่งเลิกกับ ‘แฟน’ มาได้หนึ่งเดือนแล้วทำเอาเธอกินไม่ได้นอนไม่หลับอยู่นาน หลังจากที่หมกอยู่แต่ในบ้านเธอก็ยอมลากเอาสังขารออกมา มือเรียวคว้าสายยางรดน้ำต้นไม้หน้าบ้านด้วยสภาพเซ็ง ๆแต่ทว่าความบังเอิญก็เข้ามาจ๊ะเอ๋ เมื่อรถยนต์คันโตมาจอดใกล้กับเธอ คนที่เปิดกระจกรถมามองจ้องมินตราแต่กลับไม่กล่าวคำทักทายใด ๆ ชวนให้เธออึดอัด จนกระทั่งเป็นฝ่ายเอ่ยปากทักเขาก่อน “อะ เอ่อ… ช่วงนี้เป็นยังไงบ้าง สบายดีไหมคะ?”“สบายสิ สบายมากด้วย เธอคิดว่าเลิกกับเธอแล้วฉันจะตายหรือไง?”คนที่พูดจากวนบาทาได้ขนาดนี้จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจาก ‘เฮียสอง’ ฉายาหล่อ รวย จ๊วยเท่าแขน เป็นเจ้าของโรงงานเหล็กขนาดใหญ่ เจ้าของใบหน้าหล่อคมคายราวกับพระเอกหนัง แต่เชื่อเถอะว่าหล่อขนาดนี้ยังถูกแฟนเด็กอย่างเธอบอกเลิกเลย เหอะ!ถ้าหล่อแล้วอาภัพขนาดนี้โยนความหล่อเข้าป่าไปเถอะ…“มินไม่ได้คิดแบบนั้นซะหน่อย” ไม่คิดว่าเลิกกันแล้วเขาจะตายหรอก แต่ที่ถ
Read more
หวงเมียเก่า
ท่ามกลางแสงสีเสียงเพลงที่ดูครึกครื้น ซะที่ไหนเล่า!? เขากระดกเหล้าหมดไปหลายขวดแล้ว แต่ยังไม่เห็นว่ามันจะสนุกเลยสักนิด“แม่งโคตรไม่หนุกเลยว่ะ นักร้องส้นตีนนั่นมันร้องท่อนหนึ่งว่าเมียเก่า”เขาท่าจะประสาทแล้วจริง ๆ เกลียดคำว่าเมียเก่าที่ตามหลอกหลอนจนด่าสาดเสียเทเสีย ทำเอาหมอธีธัชสุดหล่อที่นั่งอยู่ด้วยส่ายหน้าอย่างคนเอือมระอาเต็มอก สภาพงี้เขาเห็นแล้วไม่ชินตาเลยสักนิดผู้ชายตัวโต ๆ มาดแมนแบบชายแท้หกสิบงี้มานั่งทำหน้าตาหงอย ๆ เหงา ๆ เศร้าเป็นไก่ป่วย หน้าซีดเป็นบ๊วยเค็มไร้อารมณ์แบบนี้มันไม่ใช่เลยสักนิด“กูว่ามึงเมาแล้วว่ะ กลับไหม? เดี๋ยวกูไปส่ง”“ไม่กลับ กูยังไม่อยากกลับ”กลับไปก็คิดถึงน่ะสิ… ใครจะบ้ากลับ อยู่บ้านคนเดียวมันเหงาจะตาย ถ้ามีสาวตัวเล็ก ๆ ขาว ๆ คนเดิมวิ่งไปวิ่งมาในบ้านก็ดีดิ“เฮ้ย นั่น…เมียเก่ามึง”ประโยคนั้นทำเอาคนแบบเฮียสองหูผึ่งและตื่นเต้น นั่นเพราะคำว่าเมียเก่าที่ดังเข้าโสตประสาท ต่อให้เมาจนเอาหน้าไปจิ้มพื้นเขาก็จะลุกขึ้นมาอย่างไม่ต้องสงสัย“ฮะ” เขามองตามตาแข็ง ๆ พอมองไปฝั่งที่เพื่อนชี้ก็เจอเธอเข้า มินตรามากับเพื่อนของเธอซึ่งเขาพอจะรู้จัก มินตราเคยเล่าให้ฟังและพามาบ้านสองสามคร
Read more
จำทางกลับบ้านผิด
ตาที่จ้องหน้าจอเพื่อหางานจนเหนื่อยล้า หญิงสาวใช้มือสองข้างปิดตาก่อนจะเอนตัวพิงพนักเก้าอี้“เฮ้อ~~” หลังจากที่กลับมาจากร้านอาหาร ก่อนหน้าที่ไปเจอเข้ากับผัวเก่าอย่างเฮียสอง มินตราก็กลับมาหางานออนไลน์ต่อ แต่นั่งอยู่นานก็หาไม่ได้ เธอเลยเลือกที่จะลุกไปต้มบะหมี่กิน กินเสร็จก็เตรียมอาบน้ำต่อ เงินก็หมดงานก็ยังไม่ได้ ดีที่บ้านเป็นบ้านผัวเก่าซื้อให้ ไม่อย่างนั้นเธอคงสภาพไม่ต่างจากขอทาน เธอไม่มีญาติที่ไหน พ่อกับแม่ก็เสียไปตั้งแต่ยังเล็ก เติบโตมาได้เพราะคุณย่า แต่น่าเสียดายที่ท่านก็มาจากเธอไปในตอนที่เธอเพิ่งจะอายุได้สิบเก้าวันงานศพของยายมีผู้ใหญ่ใจดียื่นมือเข้าช่วยเหลือ ผู้ใหญ่ใจดีที่ว่านั้นเป็นเจ้าของโรงงานเหล็ก เป็นหนุ่มหล่อที่ประสบความสำเร็จตั้งแต่อายุยังน้อย เธอเจอเขาครั้งแรกก็ตกหลุมรักเขาจนหมดใจเลยแหละแต่น่าเสียดายที่ทางรักนั้นต้องจบลง…มินตราอาบน้ำเสร็จก็เดินกลับมาพร้อมผ้าเช็ดตัวพันกายหมิ่นเหม่ เพราะเธอมั่นใจว่าล็อคบ้านเรียบร้อย ม่านก็ปิดหมด เป็นส่วนตัวขนาดนี้แก้ผ้าเดินยังได้เลย แต่ทว่า!“เอ๊ะ ว๊าย!! เฮียเข้ามาได้ยังไง! ?” หญิงสาวตกใจสะดุ้งโหยง เธอร้องลั่นเมื่อพบกับชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ ท่
Read more
ควงโชว์
เธอเบี่ยงตัวหลบรถที่ขับเข้ามาจอดข้าง ๆ ในระยะที่ห่างกันไม่มาก เหมือนกับว่าเขานั้นจงใจขับมาเบียดเธอ แต่กลับเป็นเธอที่ถูกต่อว่า เธอเบี่ยงตัวหลบจนหน้าแทบจุ่มพื้น แต่ก็ยังต้องเป็นฝ่ายเอ่ยขอโทษเสียเอง“ขะ ขอโทษค่ะ” พอตั้งหลักได้เธอก็มองไปยังเจ้าของรถ จริง ๆ แค่ได้ยินเสียงเธอก็รู้แล้วแหละว่าเป็นใคร แต่ก็อดไม่ได้ที่จะหันไปมอง แต่ทว่า…“…” ใบหน้าของหญิงสาวเกิดชาวาบขึ้นมา เมื่อเห็นว่าเบาะข้างที่เธอเคยนั่งเคียงกับเขานั้น วันนี้มีคนมานั่งแทนเสียแล้วมีคนมานั่งที่ตรงนั้นแทนเธอแล้ว…เขามากับผู้หญิงคนใหม่ สวยมากจริง ๆ เหมาะสมกับเขาแล้ว เหมาะมากเลย มินตรารู้ตัวดีว่าตอนนี้เธอควรทำอย่างไร เธอเป็นแฟนเก่า ยิ่งต่อหน้าคนใหม่ของเขายิ่งไม่ควรแสดงออกว่ารู้จักเขามินตราส่งยิ้มบาง ๆ ก่อนจะโค้งตัวเป็นการขอโทษและขอพาตัวเองออกไปจากตรงนั้น เธอรีบเดินหลบและห่างออกไปโดยไม่เหลียวหลังมอง ทำเอาคนตัวโตเริ่มหายใจฟึดฟัดอย่างคนไม่พอใจ“เดินหนีเก่งจริง ๆ เลย”นี่ควงสาวโชว์แล้วยังจะเดินหนีหรือไง? จิตใจทำด้วยอะไรวะเขายอมที่ไหน รีบขับรถตามร่างเล็กที่เดินออกไปอย่างไม่ยอมลดละ มินตราเองก็เดินเร็วมากขึ้น จนเขาทนไม่ไหวจอดรถและลงมา
Read more
ปีนบ้าน
หญิงสาวเดินฝ่าความมืดกลับมาบ้าน ตลอดการเดินกลับมาเธอไม่รู้สึกกลัวเลยสักนิด แต่มากกว่านั้นคือเธอรู้สึกโดดเดี่ยวเสียมากกว่ามันทั้งเหนื่อย ท้อ และไร้จุดหมายแบบสุด ๆ …กลับมาบ้านมินตราก็เพลียจัดมากแล้ว กว่าจะอาบน้ำเสร็จกว่าจะได้นอนพักก็ดึกดื่นค่อนคืน เปลือกตาปิดลงเพราะอาการเหนื่อยล้าขั้นสุด หญิงสาวกำลังจะนอนหลับไป แต่จู่ ๆ ก็นึกขึ้นมาได้ว่าตัวเธอนั้นลืมกินยาซะงั้น“เฮ้อ~~”มินตราจึงต้องจำใจลุกมาอีกหน เธอเดินไปหยิบยาที่อยู่บนหลังตู้เย็น ยาเม็ดเล็ก ๆ ที่เธอนั้นจำเป็นต้องกินมาก ๆ เพราะอดีตแฟนแบบเขายังวนเวียนมาหา และยังทำเรื่องอย่างว่าด้วยหลายต่อหลายครั้งกึก กึก กึก เสียงตะกุกตะกักดังขึ้นด้านหลัง กลิ่นที่คุ้นเคยลอยเตะจมูก สัมผัสตรงรอบเอวทำให้มินตราลอบถอนหายใจอีกหน“พี่มีธุระอะไรไหมคะ วันนี้มันดึกมากแล้วนะ” มินตราเอ่ยด้วยเสียงเบาหวิว เธอเหนื่อยเหลือเกิน ไม่มีแม้กระทั่งแรงที่จะโต้ตอบกับเขาไม่คิดจะโวยวายหน่อยเหรอที่ฉันพาคนนั้นคนนี้มา ใจตายด้านไปหรือยัง?“เอากุญแจมาคืน เพราะฉันขี้เกียจถือ และก็คงจะไม
Read more
ห่วง
เขาลืมตัวรีบแสดงออกชัดเจน ท่าทีจริงจังและคำพูดของเขาทำให้หญิงสาวยกยิ้ม แม้จะเป็นรอยยิ้มน้อย ๆ แต่เธอก็ยิ้มให้เขา ดวงตากลมเริ่มสั่นไหวเพราะความร้อนที่เริ่มก่อขึ้นที่ขอบตา“ขอบคุณนะคะ ขอบคุณมากจริง ๆ”ถ้าไม่มีเขาเธออาจจะนอนตายคาบ้านแล้ว…“เปลี่ยนจากคำขอบคุณเป็นอย่างอื่นไม่ได้หรือไง”อย่างดีกันนะคะเฮียงี้ ไม่ก็เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหม? อันนี้ต่างหากที่อยากได้ยิน โถ่! ชายหนุ่มได้แต่คิดในใจ อยากได้ยินประโยคแบบนั้นมากกว่าคำขอบคุณหลายล้านเท่า แต่สาวเจ้ากลับยังซื่ออยู่เลย“มินไม่มีอะไรจะให้เฮียนอกจากคำขอบคุณ ขอบคุณที่ช่วยมินนะคะ บุญคุณนี้มินจะไม่มีวันลืม”เคเค๊! ฉันซึ้งใจจนน้ำตาจะไหลแล้วมินตรา!“หิวไหม?” เขารีบขยับเข้าใกล้และถามเธอ ขืนพูดเรื่องบุญคุณอะไรนั่นต่อมินตราก็คงขอบคุณเขาไม่เลิกแล้ว“ไม่ค่ะ” หญิงสาวส่ายหน้าปฏิเสธเธอตะเกียกตะกายลุกนั่งโดยมีเขาช่วยประคองไว้อย่างคนใส่ใจ“ไม่หิวก็ต้องกิน หมอบอกเธอขาดสารอาหารด้วย เดี๋ยวฉันออกไปซื้อให้” เขาไม่ไ
Read more
มินตราเด็กดื้อ
“พี่จะทำอะไร!? อย่าเข้ามานะ!”มินตรากลัวจนขวัญเสีย ใบหน้าสวยซีดเผือดไร้สีเลือดด้วยความตกใจกลัว หญิงสาวถอยหลังกรูจนชนกับกระถางต้นไม้ ตอนนี้ชายตรงหน้าทั้งสองทำเธอกลัวจนตัวสั่นแล้ว!“เรื่องเยอะจังวะ! จับมันลากเข้าบ้าน” ไอ้เวรสองคนนั้นมันกำลังจะลากเธอไปทำอะไร!“อย่านะ! อย่าเข้ามา! ฮือ! อย่าเข้ามานะ”มินตราร้องลั่นอย่างคนหวาดกลัวสุดขีด ไอ้ชั่วทั้งสองนี่ต้องหวังเก็บดอกเบี้ยอย่างอื่นจากเธอแน่นอน! สายตาแทะโลมที่มองมายังเรือนร่างของหญิงสาวช่างน่าขยะแขยงสิ้นดีในช่วงเวลาที่มินตรากำลังสิ้นหวังและตกใจกลัวขั้นสุด จู่ ๆ ก็มีเสียงตะเบ็งร้องของใครบางคนดังขึ้น“พวกมึงจะทำอะไร!?”“เฮียสอง ฮึก! ช่วยมินด้วย!” เหมือนกับว่าสวรรค์มาโปรด คนที่มาช่วยเธอคือคนที่เธอรักมากที่สุด เฮียสอง!ร่างสูงเกือบสองเมตรปรากฏตัวขึ้น ใบหน้าหล่อยังคงเคร่งขรึม น้ำเสียงที่เปล่งออกมาก็ยังคงแข็งกระด้างสักหน่อย แต่ทว่ากลับดูน่าเกรงขามยิ่ง  ปากหยักขยับเอ่ย “มานี่” ก่อนที่มินตราจะวิ่งเข้าไปหลบหลังเขาโด
Read more
ถ่านไฟเก่า (Nc 18+)
“ฮือ ฮื่อ ขะ ขอโทษค่ะ~ ” มินตราร้องไห้สะอื้นจนตัวโยน เขาจะทนเห็นเธอร้องไห้ขนาดนี้ได้อย่างไรไหว ชายหนุ่มรีบโอบกอดพร้อมกับปลอบโยนสาวเจ้าเสียงอ่อน“รอบที่เท่าไหร่แล้ว ไม่ร้องแล้ว ต่อไปนี้ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นเธอต้องบอกพี่เข้าใจไหม?”รอบที่เท่าไหร่เขาก็ไม่ชินสักครั้งเวลาที่มินตราร้องไห้ ชายหนุ่มยกมือขึ้นเช็ดน้ำตา ปลายนิ้วเกลี่ยแก้มนวลอย่างคนรักใคร่และหวังปลอบประโลมให้คนตัวเล็กดีขึ้น“ไปอาบน้ำบ้านนู้นเถอะ เดี๋ยวส่วนนี้ฉันจัดการเอง”เขาพูดจบก็ช้อนร่างของสาวเจ้าลอยหวือขึ้นกลางอากาศ เท้ายาวก้าวเดินพาเธอไปยังรถ เขาเข้าใจทุกเรื่องเป็นอย่างดีแล้ว ต่อไปนี้เขาจะใจเย็นและมีอะไรก็ต้องหันหน้าคุยกันเสมอเขาจะไม่ยอมปล่อยมือผู้หญิงที่ชื่อมินตราแน่นอน…หลังจากอาบน้ำเสร็จเรียบร้อย มินตราที่สวมใส่ชุดนอนที่เขาเป็นฝ่ายเตรียมให้ก็เดินเข้ามาในห้อง พอเข้ามาก็ยังเห็นว่าทุกพื้นที่ยังมีของ ๆ เธอที่ย้ายมาจากบ้านนู้นด้วย“ของนี่...”“ของคนเก่า” พื้นที่ทุกพื้นที่ยังเป็นของคนเก่า คนเดิมในใจเขาเสม
Read more
คำตอบที่ใจต้องการ
เพราะรอยยิ้มสดใสประดับหน้าของสาวเจ้า ทำเอาเขาอดดีใจและอดไม่ได้ที่จะยิ้มตาม เชื่อเถอะว่าเขามีความสุขได้ทุกครั้งเพียงแค่ได้เห็นรอยยิ้มของคนที่เขารัก แค่นี้ก็ทำเอาใจชื้นมือหนายกมือขึ้นขยี้ผมคนตัวเล็กอย่างเบามือ พร้อมกับทำหน้ายิ้ม ๆ อย่างคนมีความสุข ที่ตอนนี้ความสุขล้นออกหน้าออกตา แทบจะออกปากแล้วด้วยซ้ำ“ยังไม่บอกเลยว่าโดนว่ายังไง”“ก็…ป้าแกบอกว่ามินวาสนาไม่ถึงเฮีย วันที่เฮียควงสาวโชว์คนในซอยน่ะค่ะ”มินตรายังเอ่ยด้วยโทนเสียงที่ปกติ เธอว่าไปพลางยังควานหาลิปสติกที่หลุดมือ ท่าทีไม่เดือดร้อนใจ ต่างจากเขาที่หุบยิ้มแทบไม่ทัน เขาถึงกับหน้าชาไปทั้งแถบ ในใจก็พลันปวดจี๊ดขึ้นมามินตราต้องเสียใจมากแค่ไหนกัน….“มิน~ เฮียขอโทษ” ชายหนุ่มเอ่ยคำขอโทษเสียงอ่อนเขารู้สึกผิดที่ควงสาวเยาะเย้ยเธอหวังให้เธอเจ็บใจ ตอนนั้นคิดเพียงอยากเอาชนะเธอที่ทิ้งเขา ไม่คิดให้ดีเสียก่อน เขารู้แล้วว่าตอนนี้ความรักของเขาและมินตรา ไม่จำเป็นต้องหาผู้ชนะผู้แพ้สักหน่อยเขาไม่เอาอะไรแล้วก็ได้ นอกจากขอให้มินตรารักเขาและอยู่กับเ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status