LOGINShare
บทที่ 2/2 จนมุมที่น้ำตก
publish date:
2026-02-03 02:56:35เสียงน้ำไหลดัง ซ่า ซ่า ซ่า น่าขนลุกและน่าหวาดกลัวเหลือเกินในความรู้สึกของคนที่หนีตามกันมา
“พี่! ทางข้างหน้าเป็นเหว!”
เหวนี้สูงและน้ำข้างล่างไหลเชี่ยวกราก
สมัยเด็กนวลจันทร์เคยเข้ามาเก็บของป่ากับตายายไปขาย เคยมายืนชะเง้อคอมองตามสายน้ำที่ไหลตกลงไปกระทบโขดหินเบื้องล่าง ตากับยายดุหูแทบชาไม่ให้มายืนบนทางน้ำ เพราะอาจจะลื่นตะไคร่น้ำตกลงไปตาย
“ข้ามน้ำไป เดินระวังๆ เกาะตัวข้าไว้”
เมฆฉุดนวลจันทร์ลงไปในธารน้ำไหลหลากที่ไหลตกลงไปเบื้องล่าง ตั้งใจจะพาข้ามน้ำไปอีกฝั่ง ให้มันคั่นกลางระหว่างพวกเขากับกลุ่มคนที่ตามไล่ล่า
แต่ทว่า... ปัง ปัง!
อัคราไล่ตามมาถึงทันเวลา
ต้นขานวลจันทร์และชายชู้จมอยู่ในสายน้ำที่ไหลรุนแรง ทั้งสองกอดร่างกันไว้แนบแน่นเพื่อไม่ให้ไหลตามสายน้ำ
พวกเขาเดินหน้าต่อไม่ได้ ถูกปืนกว่าสิบกระบอกเล็งยิง นำทีมโดยนายหัวอัครา คนที่มีแววตาโฉดชั่วและพกอาวุธปืนมาด้วย
“พี่... ฮือ... ฉันกลัว”
“ตายไปกับข้า ดีกว่ากลับไปตายคาแทบเท้าผัวเก่าเอ็ง เอ็งท้องกับข้า คิดเหรอว่าผัวเก่าเอ็งจะยอมปล่อย มันไม่เอาเอ็งกับลูกไว้หรอก”
เมียนายหัวอัคราปันใจมาให้เขา แอบได้เสียกันเป็นประจำทุกครั้งที่อัคราเข้าเหมือง อัคราเข้าไปแต่ละครั้งอยู่ยาวเป็นเดือน สาวงามถูกเลี้ยงดูให้นั่งๆ นอนๆ สบายเป็นคุณนายอยู่บ้านหลังใหญ่ในหมู่บ้าน เปล่าเปลี่ยวกายใจ ครั้งแรก ผิดพลาด ครั้งสอง แก้เหงา ครั้งสาม ครั้งสี่ ติดใจ มีครั้งที่ห้าไปถึงครั้งที่สิบ ยาก ที่พวกเขาจะแยกจากกัน จนพลาดพลั้งท้องโย้
หากอัคราหลับนอนกับเมีย อาจจะพอกลบเกลื่อนได้ว่าเด็กในท้องเป็นลูกของเขา แต่นานกว่าสามเดือนที่อัครายุ่งกับงานในเหมือง ค้นพบแร่สำคัญใต้พื้นดินเขตข้างเคียง อัคราลงหน้างานคุมคนงานขุดเจาะและนำมาเข้าโรงงานสกัดตรวจหาชนิดของแร่ด้วยตัวเอง กระบวนการยังไม่เสร็จสิ้น นวลจันทร์มาท้องป่อง ถ้าความลับถูกเผยแพร่ออกไป มีหวังพวกเขาถูกฆ่าตายโยนร่างทิ้งเข้าป่าให้สัตว์กิน!
เมฆรู้ เขาไม่มีทางรอด หากหันหน้ารถไปทางถนนลาดยาง ป่าเท่านั้นที่จะช่วยพวกเขาให้หลุดพ้นจากการไล่ล่าของนายเหมืองโฉด
“ไอ้เมฆ อีนวล! มึงทรยศความไว้ใจของกู!”
อัคราเจ็บปวด คำรามลั่นราวกับสัตว์ใหญ่ได้รับบาดเจ็บ
“ปล่อยพวกเราไปเถอะพี่อัค อย่าฆ่าพวกเราเลย ฮือ..”
นวลจันทร์ร้องขอชีวิตจากผัวเก่า
อัคราไร้ซึ่งความเห็นใจต่อนังเมียไม่รักดี ชักปลายกระบอกปืนเตรียมพร้อมยิงอดีตคนงานที่เขารักเหมือนพี่ชายให้ตายไปพร้อมเมียสาว
มันอยากได้แก้วแหวนเงินทองเขายกให้มันทุกอย่าง ให้อยู่สบาย กินๆ นอนๆ อยู่บ้าน แต่งตัวสวยสบายเป็นคุณนาย แค่มันหิวน้ำ ชี้นิ้วสั่งคนใช้ พวกมันไปเอามาประเคนให้ถึงปาก แต่มันกลับไม่รักดี!
นังชั่ว!
“ฉันท้อง ท้องได้สองเดือนแล้ว ฮือ... พี่อัคเมตตาฉันสักครั้งเถอะนะ ฉันกับพี่เมฆจะไม่กลับมาที่นี่ให้พี่เห็นหน้าตลอดชีวิต...”
“ท้อง!” อัคราถ่มน้ำลาย
“ทีกูอยากมีลูกบอกกลัวท้องลาย อีร่าน!”
“พี่อัค ฮือ... ฉันผิดไปแล้ว พี่อัคยกโทษให้ฉันกับพี่เมฆเถอะนะ”
“ปล่อยพวกมึงไปงั้นเหรอ ได้ ไปสมสู่กันในนรกเถอะไอ้พวกเลว!”
อัคราไม่ใช่ผู้ชายที่ใครจะเลียลิ้นเลียปากเล่นได้ เขาลั่นไกปล่อยกระสุนนัดต่อมาปักเข้ากลางไหล่ขวาของอดีตคนงาน
เมฆถูกยิงเข้าเต็มๆ ครวญครางด้วยความเจ็บปวด
“พี่เมฆ!”
นวลจันทร์โอบกอดร่างชายชู้
“พี่อัค ฉันขอร้อง ปล่อยพวกเราไปเถอะ ฉันไหว้ล่ะพี่ อย่าฆ่าพี่เมฆเลย ฉันกับพี่เมฆกำลังจะไปจากที่นี่ ฮือ...”
“คิดว่ากูจะปล่อยพวกมึงไปง่ายๆ งั้นเหรอ อย่าฝันไปหน่อยเลย ความตายเท่านั้นที่รอพวกมึงอยู่ข้างหน้า!”
อัครากล่าวเสียงเหี้ยม
“นายหัว...” ตัวนายเมฆโอนเอนจะไหลตามน้ำตกลงไปบนเหวลึก
“อย่ามาเรียกกูว่านายหัว ถ้าใจจริงของมึงไม่เคยเคารพนับถือกู!”
“ผมเคารพนายหัว แต่เรื่องความรัก... มันบังคับไม่ได้”
“เพราะเคารพกู ก็เลยแอบมาเอากับอีนวลลับหลังกูงั้นสิ! เสียแรงที่กูนับถือมึงเป็นพี่ ฝากฝังมึงให้ดูแลบ้าน ดูแลงาน แต่มึงกลับเสือกทำเกินหน้าที่ มาดูแลเงิน กับเมียของกู...!”
“มึงพาอีนังนี่หนีมากูโกรธแค่หนึ่ง แต่มึงเสือกพามันมายกเค้าบ้านกู ที่ทำให้กูโกรธมึงถึงสิบ! อย่าหวังเลย ว่ากูจะยอมปล่อยมึงไป มึงอยู่ไหน กูจะตามฆ่าจนกว่ามึงจะตาย!”
“ตายซะพวกมึง!”
อัคราชักปลายกระบอกปืนอีกครั้ง
“พี่อัคอย่า!”
คนงานที่ตามมาไม่มีใครห้ามเลยสักคน ต่อให้อัคราจะฆ่าสองคนนี้หมกป่า ก็จะไม่มีใครตามหาศพพวกมันเจอ ไม่เกินวันสองวันเนื้อหนังพวกมันจะถูกสัตว์ป่ากัดกิน แม้แต่กระดูกอาจจะไม่เหลือ ถ้าหากโยนร่างพวกมันสองคนลงในน้ำตกที่อยู่ข้างหลัง จะนับเป็นการฆาตกรรมที่สมบูรณ์แบบ!
แค่เสี้ยววินาทีเดียวเท่านั้นที่อัครากำลังจะยกปืนเล็งไปทางนั้น เมฆวัดดวง ยอมรับความเสี่ยงอัตราการรอดชีวิตน้อยนิด ดีกว่ายืนเป็นเป้านิ่งให้อัครายิง บ้าดีเดือดดึงแขนนวลจันทร์ให้ลอยตามสายน้ำไหลตกไปยังหุบเหวเบื้องล่าง
“กรี๊ดดดด!”
Latest chapter
นายหัวทมิฬ บทที่ 8/3 ความผิดที่ไม่ได้ก่อ
“ขอเสื้อผ้าคืนได้ไหม...” มุกตาภากระซิบขอร้อง หล่อนไม่ดื้อ อยู่กับเขาน่ากลัว แต่ไปอยู่กับคนแปลกหน้าสามคนที่เดินตรงมาทางนี้น่ากลัวมากกว่า“ไม่ได้” อัครายึดผ้าเปียกทุกชิ้นไว้เป็นหลักประกัน“ฉันจะฟ้องย่า ว่านายอัคทำอะไรกับฉัน”“รอดไปให้ได้ก่อนเถอะยัยเด็กกะโปโล”หยุดสบสายตากันเสี้ยววินาที ประเมินความรู้สึกนึกคิดของกันและกัน ก่อนต่างฝ่ายจะเมินใส่กันอัคราใช้ตาคู่คมแอบมองผ่านซอกหินไปทางกลุ่มคนที่มาหยุดริมน้ำตกวักสายน้ำเย็นขึ้นมาล้างหน้า บนหลังของพวกมันสะพายเอาอุปกรณ์ดักสัตว์มาด้วย ลำธารสายนี้โคตรยาว ไหลออกจากน้ำตกสูงชัน แม่งไม่ไปนั่งพักที่อื่น เสือกมานั่งพักตรงนี้ ไอ้พวกเวรตัวมุกตาภาสั่นทุกครั้งที่สายลมพัดผ่านมาปะทะกายเปลือยเปล่าอัคราเห็นใจเด็กอวดดี โอบมือใหญ่รอบแผ่นหลังบางดึงเรือนร่างนุ่มนิ่มมา กกกอดไว้กลางอกกว้าง ยินยอมให้หล่อนเบียดเรียวขาคู่งามหนีบเข้าหาสีข้าง เพื่อเพิ่มความอบอุ่นให้ร่างกายกอดกันในท่วงท่าน่าหวาดเสียว อะไรต่อมิอะไรเสียดสีกันและกัน เนื้อนมนุ่มนิ่ม นวลเนื้ออวบอูมเบื้องล่าง อัคราแทบจะไม่ต้องจินตนาการถึงความงดงาม เขาเชยชมทุกอย่างได้ด้วยตาเปล่าและฝ่ามือหยาบกระด้างคู่หื่นกระห
นายหัวทมิฬ บทที่ 8/2 ความผิดที่ไม่ได้ก่อ
“อย่า ฮือ...”หน้าสวยสะบัดไปมา อัคราไม่สนใจ ใช้มือเล่นจนพอใจเขาสลับไปใช้ปาก ดูดเล่นจนไม่เหลือพื้นผิวไหนให้ลิ้นเขาสัมผัส“นมสวยมากเลยมุก...”คำชมบ้าๆ แบบนั้น ใครเขาอยากได้ยินกัน!มุกตาภาใช้ดวงตาแดงก่ำสบตาหื่นกระหายของหลานชายย่าสะอาด โขดหินแข็งและสาก ผิวมุกตาภาบางมากขูดขีดหลายครั้งเริ่มจะเจ็บจนต้องเบ้ปาก ยอมทอดกายนอนนิ่งสะอึกสะอื้นเบาๆ หวังให้อัคราหายบ้านี่แค่จุดเริ่มต้น อัครายังบ้าได้มากกว่านี้อารมณ์ทางเพศของเขารุนแรงเกินจะควบคุมไหว เอาหน้าซุกซบตรงกลางระหว่างภูเขาสองลูก ลากมือหยาบกระด้างผ่านสะดือบุ๋มไปรูดซิปกางเกงยีนตัวเพรียวมุกตาภาสะดุ้งเฮือกกลับมาต่อต้านเขาอีกครั้ง นั่นแหละเยี่ยมเลย ช่วยให้เขาลากกางเกงยีนได้ง่ายมากขึ้นจนกระทั่งตัวมุกตาภาเปลือยเปล่าสมบูรณ์อึก... อัครากลืนน้ำลาย เขาเมานม เมาสะโพกผาย ต่ำลงไปถึงจุดสงวนอิสตรี“อย่า!”ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ อัคราเลียสะดือสวยเล่นเป็นอมยิ้มเลียสะดือยังพลิ้ว เลื่อนต่ำลงไปอีกนิดเน้นๆ หนักๆ ตรงนั้นไม่เคลิ้มก็ให้รู้กันไป “นายอัค ฮื่อ!”“เรียกอีก ดังๆ ฉันชอบ!”“โรคจิต!”“หึ!” ของชอบผู้ชาย ไม่โรคจิตจะได้เหรออัคราถอนใบหน้าออกจากจุดเสียวระดับธ
นายหัวทมิฬ บทที่ 8/1 ความผิดที่ไม่ได้ก่อ
แสงสีส้มอ่อนพาดผ่านขอบฟ้า ย้ำเตือนให้คนสองคนรีบออกจากป่า อัคราอาศัยในพื้นที่ตั้งแต่แรกเกิดและเดินป่าบ่อย ควรเข้าใจสภาพป่ามากที่สุด แต่เขากลับจ้องจะเอาชนะลูกสาวนายเมฆจนไม่สนใจสิ่งรอบข้างอัคราถอดเสื้อโปโลออกมารีดน้ำก่อนเหวี่ยงมันทั้งที่ยังเป็นก้อนกลมลงบนโขดหิน ห่างจากกายอ่อนแรงของมุกตาภาแค่ไม่กี่เซนติเมตร“ว่ายน้ำไม่เป็นทำไมไม่บอกวะ โง่หรือเปล่า!”เขาทำผิด แต่กลับหาเรื่องมุกตาภา พูดจาเหมือนว่าสิ่งที่เขาทำลงไปนั้นถูกต้องมุกตาภาเหลืออดเหลือทนกับเขา คว้าเสื้อเขาได้หล่อนลุกขึ้นยืน จับมันเหวี่ยงเข้าไปในน้ำความแรงของสายน้ำที่ต่อเนื่องมาจากน้ำตกพัดพาเสื้อไปไกลภายในเสี้ยวพริบตา“นี่เธอ!”อัคราเตรียมจะต่อว่า แต่ถูกมุกตาภาถลาเข้ามาทุบลงที่อกกว้างหลายต่อหลายครั้งจนตัวเขาก้าวถอยไปด้านหลัง“ฉันเกือบตาย นายอัคยังมีหน้ามาพูดแบบนั้นกับฉันอีกเหรอ! ใจร้าย ใจดำที่สุด! ฮือ... ฉันไปทำอะไรให้ นายอัคถึงคิดจะฆ่าฉันให้ตาย แค่เพราะเกลียดพ่อเมฆเหรอ งั้นก็ฆ่าฉันอีกคนเลยสิ คนไร้ญาติอย่างฉัน ต่อให้ตายไป ก็ไม่มีใครมาตามหาศพหรอก ฮือ... ปล่อยให้ฉันตายเลยสิ จะช่วยฉันขึ้นมาทำไม ฮือ... ออกจากป่าไปได้ ฉันจะเอาเรื่องทั้ง
นายหัวทมิฬ บทที่ 7/3 สถานที่ที่พ่อตาย
“ให้ดูอะไร!” หล่อนไม่สามารถขยับไปทางไหนได้“ให้ดูความสูงของน้ำตาที่ไหลลงมาถึงโขดหินข้างล่าง เธอคิดว่าถ้ามีคนกระโดดลงมา โอกาสรอดของเขาจะมีสักกี่เปอร์เซ็นต์ หรือไม่มีเลย!”“ฉันไม่เข้าใจ!” พยายามจะต้านแรงผู้ชายลุกขึ้นหลายครั้ง ก็ถูกกดไหล่ให้นั่งบนโขดหินท่าเดิมตามเขาเข้าป่ามาตั้งนาน มุกตาภาเพิ่งจะตาขาวอาจจะเพราะความน่ากลัวของป่า และความลึกของธารน้ำ ถ้าถูกผลักตกลงไปอาจจะไม่มีโอกาสขึ้นมาบนฝั่งไม่มีใครรู้ว่ามุกตาภากลับบ้าน พ่อเมฆก็ไม่รู้ ถ้าหล่อนตายที่นี่ ก็จะมีแค่อัคราคนเดียวเท่านั้นที่เป็นคนฆ่า และเป็นคนที่รู้ว่าหล่อนตายที่นี่“นายอัค... อยากพูดอะไร พูดมาเถอะนะ ฉันอยากกลับบ้าน” มองตาเขา จับขากางเกงอัคราอ้อนวอนเขาขอร้องให้เขาพาออกจากป่า“บ้านเหรอ? เธอไม่มีบ้านให้กลับแล้วมุกตาภา!”“บ้านฉันไม่มีขานะนายอัค มันเดินหนีไปไหนไม่ได้!”“บ้านไม่มีขา แล้วก็ไม่มีหลังคาไม่มีกำแพงบ้านด้วย! นั่นที่ดินฉัน อยู่ในเขตสวนปาล์ม พวกเธอมาขออาศัยตั้งแต่รุ่นตารุ่นยายของเธอ แลกกับช่วยดูแลสวน แต่พอมาถึงรุ่นพ่อแม่เธอก็ไม่มีใครดูแลสวนให้ฉัน ฉันต้องจ้างคนดูแลด้วยตัวเอง! ฉันมีโฉนดที่ดินยืนยันกรรมสิทธิ์ เธอนั่นแหละที่ไ
นายหัวทมิฬ บทที่ 7/2 สถานที่ที่พ่อตาย
โฟร์วีลคันสีดำของอัคราขับออกจากหมู่บ้านหน้าเหมืองมุ่งหน้าไปทางชายป่า มีกระต๊อบน้อยหลังเล็กของพรานแก่ในหมู่บ้าน ก่อนถึงทางเดินขึ้นเขา อัคราจอดรถไว้ใต้ร่มไม้ใหญ่ ใช้นิ้วกระดิกเรียกมุกตาภาให้ลงรถเหมือนเห็นหล่อนเป็นไอ้แมนยูหมาจรหน้าสำนักงานลูกสาวคนงานในเหมืองใจใหญ่เหมือนผู้ชายอกสามศอก เคยถูกโปะยาสลบแต่ไม่คิดหนี เหวี่ยงประตูปิดกลับแรงที่สุดในชีวิตให้เจ้าของรถชอกช้ำใจก่อนจะเชิดหน้าตามมามองหน้าอัครา“อ้าว นายหัว มาเกือบมืดค่ำ จะไปไหนเหรอ” พรานเฒ่าเจ้าของบ้านเหลาไม้อยู่ไม่ไกล ด้อมๆ มองๆ จนรถจอดจึงออกมาถามอัครายังไม่ตอบ ตาแก่เห็นหน้าเด็กสาวที่มาด้วยกันเขาสะดุ้งสุดตัว“นังหนูคนนี้ ลูกสาวนายเมฆไม่ใช่รึ!”มุกตาภาอุ่นใจ รู้สึกเหมือนได้พวกพ้องเพิ่มมาอีกคน“ใช่จ้ะตา ฉันมุกจ้ะ เพิ่งมาจากกรุงเทพฯ”เตรียมจะก้าวเดินไปทางตากลับถูกอัคราคว้าคอเสื้อด้านหลังไว้ไม่ให้เดินไปไหนทั้งนั้น มุกตาภากัดฟันมองหน้าเขา สู้แรงอัคราไม่ได้จึงยอมแพ้ ยอมยืนคุยอยู่ตรงนี้“นายอัคจะพาฉันไปหาพ่อเมฆ พ่อเข้าไปหาของป่าเหรอจ๊ะ”“ข้า... ข้าไม่รู้ เอ็งอย่าถามข้าเลย”ตาแก่อุ้มไม้ไผ่ไปเหลาทางอื่น“เดินไป” อัคราไม่คลายแรงมือที่ขยุ้มบนค
นายหัวทมิฬ บทที่ 7/1 สถานที่ที่พ่อตาย
“แล้วเธอคิดว่ายังไง คิดว่าที่อีเป๋อมันพูด จริงเท็จแค่ไหน” อัคราตอบด้วยคำถามเดียวกัน ท่อนขายาวใหญ่ของนายเหมืองทมิฬก้าวช้าๆ เข้ามาหาลูกแกะตัวน้อยผู้ขี้กลัว แต่ปากเก่งกับเขาอย่างเหลือเชื่อ“ถ้าฉันจะเชื่อ ก็เพราะนายอัคจับฉันมาขังไว้เนี่ยแหละ!”รูปร่างหนาบึกบึน แววตาเหี้ยมโหด ลักษณะท่าทางไม่เป็นมิตรของเขา ทำให้มุกตาภาปักใจเชื่อว่าอัคราอาจจะเคยฆ่าคนตายมาแล้ว อย่างน้อยก็คนสองคน เขามีเงิน มีอำนาจ ต่อให้ทำจริงก็สามารถใช้เงินปิดปากความยุติธรรมได้“ต้องขังสิ ไม่ขัง เธอคงจะวิ่งแจ้นไปให้ย่ากางปีกปกป้อง! สายเลือดชั่วอย่างเธอ ไม่สมควรได้รับความเมตตาจากย่า! คนเลี้ยงไม่เชื่อง! ต่อให้ดูแลดี ให้กินอิ่มจนท้องแตก ถึงเวลา มันก็แว้งกัดอยู่ดี ความภักดีของเธอ มันน้อยกว่าหมาจรหน้าสำนักงานซะอีก!”“อย่ามาหาเรื่องด่าฉันฟรีๆ นะ จะด่าก็ช่วยเล่าย้อนความหน่อยได้ไหมว่ามันเรื่องอะไร ฉันแค่มาเยี่ยมพ่อ นายอัคบอกฉันเองว่าพ่อป่วย แต่พอฉันมาถึง นายอัคกลับทำอย่างนี้กับฉัน จะไม่ให้ฉันคิดไปเองได้ยังไง ว่านายอัคจับฉันไว้ เพราะหวังในตัวฉัน!”“มั่นใจในตัวเองจังเลยนะ”อัคราเหยียดหยามมุกตาภา หล่อนตัวสูง ผิวน้ำผึ้ง อกอวบ แต่ภาพรวมดู
You may also like
หลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็กลายเป็นภรรยาคนโปรดของมหาเศรษฐี
กู่หลิงเฟย311.8K viewsประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว
เหวินเหยียนหน่วนหยู่209.4K viewsบำเรอรัก❤️คุณหมอมาเฟีย NC18++
Me'JinJIn81.0K viewsเล่ห์รักพายุร้าย(20+)
Re-match I รีแมทช์76.3K viewsคุณเชฟใหญ่ราดนม
ปรากฏการณ์184 viewsบำบัดรักแฟนเพื่อน
KHUNLii • คุณลิ157 viewsNextdoor สกิดรักสาวข้างบ้าน
เฮียกังฟู3.6K viewsMy Lucky Return เกิดใหม่ทั้งที...ความรักครั้งนี้ต้องปัง!!
หรงเย่า / นาย่า166 views
