บททั้งหมดของ นายหัวทมิฬ: บทที่ 1 - บทที่ 6

“พี่...”“ฉันท้อง...” จะเป็นแม่คนอยู่แล้วหญิงสาวควรจะร้องไห้ด้วยความดีใจ กลับร้องไห้ด้วยความหวาดกลัว เพราะชายที่หล่อนยื่นแท่งสีขาวแสดงขีดสีแดงสองขีดไปให้นั้นไม่ใช่ สามี แต่เป็น ชายชู้!พายุฝนฟ้าคะนองพัดผ่านจังหวัดพังงา ความเร็วของลมรุนแรงระดับขั้นที่สามารถพัดคนตัวบางให้ปลิวได้สบายๆเรือขุดแร่ขนาดใหญ่ติดเครื่องยนต์ไว้ตลอดเวลา เสียงดังกระหึ่มแข่งเสียงฝนตกฟ้าร้องและเสียงคนงานเพศชายวัยฉกรรจ์จำนวนมากที่วิ่งวุ่นบนเรือ ช่วยกันทำงานไม่มีหยุดพักแม้ฝนจะตกจนแทบจะมองไม่เห็นสีขาวของท้องฟ้านวลจันทร์ท้อง...นายอัคไม่หลับนอนกับเมียเกินสามเดือนแต่มันกลับท้องสองเดือนเมฆเหม่อลอยเรือโคลงเคลงจากแรงพายุ เขาไม่ระมัดระวังให้ดีล้มตัวไปกระแทกไหล่คนงานหนุ่มจนชายคนนั้นพลัดตกเรือ“อ๊ากกก”“ไอ้วัน!”คนงานหนุ่มหล่นจากกราบเรือตกน้ำตู้มร่างจมมิดในวินาทีเดียว“นายเมฆ ช่วยผมด้วย!”ปากกับจมูกของคนงานหนุ่มโผล่พ้นสายน้ำเชี่ยวกรากมาแค่นิดเดียว พยายามจะแหวกว่ายแต่ไม่สามารถต้านทานความรุนแรงของพายุได้“นายเมฆช่วยด้วย ช่วยผม ผมไม่อยากตาย!”“จับไว้ ข้าจะดึงเอ็งขึ้น!”เชือกเส้นใหญ่เหวี่ยงจากมือนายเมฆโยนลงน้ำให้เด็กหนุ่มจับไ

“สิบล้านจริงเหรอพี่”นวลจันทร์หน้าหมอง กินไม่ได้นอนไม่หลับตั้งแต่รู้ตัวว่าท้อง ครรภ์สองเดือนยังเล็กมาก เดินไปไหนมาไหนยากที่คนทั่วไปจะจับผิดได้ด้วยตาเปล่า รังรักของนวลจันทร์กับเมฆไม่ใช่เรือนหอหลังใหญ่ที่อัคราสร้างไว้อยู่กินด้วยกัน แต่เป็นบ้านปูนชั้นเดียวหลังเล็กกะทัดรัดของเมฆ“ตาดำมันปากสว่างเอามาโม้ในวงเหล้า เอ็งอยู่บ้านทั้งวัน ไม่เห็นเหรอวะ ผัวของเอ็งเอาเงินมากมายขนาดนั้นเข้ามาในบ้าน”“ฉันไม่เห็นเงินเลยพี่ แต่เห็นพี่อัคสะพายกระเป๋าใบใหญ่ลงจากรถ มากับตาดำ พี่อัคไม่กินข้าวเที่ยงกับฉันด้วยซ้ำ รีบร้อนเข้าเหมือง ช่วงหลังมานี้ พี่อัคไม่คุยกับฉันเลย เขามองฉันด้วยสายตาแปลกๆ พี่เมฆ ฉันกลัวจังเลย ถ้าพี่อัคจับได้ เราไม่ตายกันทั้งคู่เหรอพี่”“ข้ากลัวจะเป็นอย่างที่เอ็งพูด” เขาประสบปัญหาเดียวกันอัคราหมางเมินต่อเขามากขึ้นทั้งที่เคยไว้ใจเขามากกว่าใคร จากเคยไว้ใจให้จัดการธุระเรื่องเงิน และเอกสารสำคัญ ตอนนี้อัคราให้ลุงครามกับลุงพร้าวเข้ามาจัดการแทน ส่วนเรื่องเงินอัคราจัดการเองทั้งหมด จะหนึ่งแสนหรือหนึ่งล้านไม่ให้เมฆแตะต้องเหมือนเมื่อก่อน“หนีไปกับข้าเถอะนะ ข้าขอร้อง ข้าจะดูแล ให้เอ็งกับลูกมีความสุข”

เสียงน้ำไหลดัง ซ่า ซ่า ซ่า น่าขนลุกและน่าหวาดกลัวเหลือเกินในความรู้สึกของคนที่หนีตามกันมา“พี่! ทางข้างหน้าเป็นเหว!”เหวนี้สูงและน้ำข้างล่างไหลเชี่ยวกรากสมัยเด็กนวลจันทร์เคยเข้ามาเก็บของป่ากับตายายไปขาย เคยมายืนชะเง้อคอมองตามสายน้ำที่ไหลตกลงไปกระทบโขดหินเบื้องล่าง ตากับยายดุหูแทบชาไม่ให้มายืนบนทางน้ำ เพราะอาจจะลื่นตะไคร่น้ำตกลงไปตาย“ข้ามน้ำไป เดินระวังๆ เกาะตัวข้าไว้”เมฆฉุดนวลจันทร์ลงไปในธารน้ำไหลหลากที่ไหลตกลงไปเบื้องล่าง ตั้งใจจะพาข้ามน้ำไปอีกฝั่ง ให้มันคั่นกลางระหว่างพวกเขากับกลุ่มคนที่ตามไล่ล่าแต่ทว่า... ปัง ปัง!อัคราไล่ตามมาถึงทันเวลาต้นขานวลจันทร์และชายชู้จมอยู่ในสายน้ำที่ไหลรุนแรง ทั้งสองกอดร่างกันไว้แนบแน่นเพื่อไม่ให้ไหลตามสายน้ำพวกเขาเดินหน้าต่อไม่ได้ ถูกปืนกว่าสิบกระบอกเล็งยิง นำทีมโดยนายหัวอัครา คนที่มีแววตาโฉดชั่วและพกอาวุธปืนมาด้วย“พี่... ฮือ... ฉันกลัว”“ตายไปกับข้า ดีกว่ากลับไปตายคาแทบเท้าผัวเก่าเอ็ง เอ็งท้องกับข้า คิดเหรอว่าผัวเก่าเอ็งจะยอมปล่อย มันไม่เอาเอ็งกับลูกไว้หรอก”เมียนายหัวอัคราปันใจมาให้เขา แอบได้เสียกันเป็นประจำทุกครั้งที่อัคราเข้าเหมือง อัคราเข้าไป