Mag-log inShare
บทที่ 2/1 จนมุมที่น้ำตก
Petsa ng paglalathala:
2026-02-03 02:56:10“วิ่งเร็วเข้า!”
เมฆคำรามสั่งนวลจันทร์
เท้าใหญ่ของชายชั่วหญิงเลวเหยียบบนพงหญ้ารกทึบ วิ่งไม่คิดชีวิตหนีเข้าไปในป่าใหญ่ เศษไม้ข้างทางขูดขีดแขนขาพวกเขาจนได้เลือด เจ็บแค่ไหนไม่สามารถหยุดดูแผลตัวเองได้ จูงมือกันวิ่งต่อเนื่องหวังให้ความรกทึบของป่าใหญ่ช่วยพรางกายพวกเขาให้พ้นจากอสูรในร่างมนุษย์ ที่ไล่ตามหลังมาติดๆ และยิงปืนมั่วไม่สนใจว่าจะลูกกระสุนร้อนจะไปปักลงที่ไหน
ความชันของเนินเขาอาจจะนับได้ว่าเป็นการเดินที่ยากลำบากสำหรับคนต่างถิ่น แต่สำหรับคนที่ใช้ชีวิตในแถบนี้มาไม่ต่ำกว่ายี่สิบปี ไม่ต่างจากการวิ่งไปบนพื้นราบ
“พี่ ฉันวิ่งไม่ไหวแล้ว”
ขาสองข้างอ่อนยวบ กอปรกับอาการปวดแปลบบนท้องน้อยส่งผลให้สาวสวยก้าวขาไม่ไหว
หล่อนหอบหายใจถี่จนหน้าอกพองโต หยุดยืนกลางความมืดมิดของพงไพร เอามืออีกข้างมากุมท้อง ไม่ยอมก้าวเดินไปตามแรงฉุดจากชายข้อมือใหญ่
หล่อนเจ็บท้อง ปวดขา แสบแขน สารพัดความเจ็บปวด ที่ต้องอดทนอดกลั้นตลอดเส้นทางหลายกิโลเมตรที่หนีตามเขา
“เอ็งอยากตายหรือไงนังนวล นายอัคจับได้ ทั้งเอ็งทั้งข้าได้ตายเป็นผีเฝ้าป่าแน่!” ชายฉกรรจ์ฉุดดึงข้อมือเรียว
“เร็วเข้า ลุกขึ้นมา!”
หล่อนส่ายหน้า ก้าวขาไม่ไหวจริงๆ
“นังนวล!” เมฆกลัวจนตัวสั่น
เขาวิตกกังวลเสียงฝีเท้าของคนกลุ่มใหญ่ก้าวสวบสาบแหวกพงหญ้าตามมา หลายคนในนั้นชำนาญป่าแค่ส่องไฟฉายไปตามทาง สังเกตเห็นต้นไม้ใบหญ้าหักแค่เพียงเล็กน้อย สามารถชี้บอกเส้นทางถูกต้อง ให้พรรคพวกแกะรอยไล่ตามมา
ใช่ว่าเขาไม่เหนื่อย หัวใจเขาเต้นแรงสั่นรัวมากกว่ามีใครเอาไม้มากระหน่ำตีลงบนกลอง วิ่งหนีมาเป็นระยะทางกว่าหนึ่งกิโลเมตรกว่าจะตัดเข้ามาในชายป่าสำเร็จตามแผน
อันตรายไปสักหน่อยกับการเข้าป่ากลางดึก เสี่ยงเจอสิงสาราสัตว์ และติดบ่วงนายพรานที่ทำไว้ดักจับสัตว์ป่าไปลักลอบขาย
แต่เขาไม่มีทางเลือก!
ให้หันหลังออกจากป่าตอนนี้ จากที่มีโอกาสรอดออกไปจากป่าน้อย พวกเขาอาจจะต้องตายโหง เพราะถูกปืนจ่อยิงที่กลางศีรษะแบบเน้นๆ รัวยิงจนหมดลูกกระสุน จากนายหัวอัครา บุคคลจอมอาฆาต ที่วิ่งไล่ตามพวกเขามาถึงชายป่า และขู่พวกเขาด้วยการยิงปืนรัวถึงสามนัด!
อัคราไม่ใช่แค่ขู่ ทิศทางลูกระสุนยิงตรงมาทางพวกเขา
ถ้าหากไม่มีความน่าเกรงขามของป่าใหญ่ขวางกั้น ไม่แน่ว่าหนึ่งในสามนัดนั้นอาจจะฝังเข้าที่ส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกายพวกเขา
“ข้าขอร้อง ช่วยอดทนอีกนิดเถอะนะ”
กระซิบเสียงเข้ม สั่งแกมขอร้องให้นวลจันทร์อดทน
“ฉันเจ็บท้องเหลือเกินพี่”
คนหน้าซีดกัดขอบปากล่างที่สั่นระริก
แสงจันทร์จากคืนเดือนหงายสะท้อนมาบนใบหน้าพวกเขา สาวงามประจำหมู่บ้านตอนนี้แทบจะไม่เหลือเค้าโครงความสวย หน้ามอมแมมเปื้อนคราบเหงื่อไคล ปากซีดไม่มีสีแดงแต่งแต้มตามความชอบ ผมของหล่อนจากยาวสลวยตามประสาคุณนายเหมือง พันกันรุงรังสภาพไม่ต่างจากนังเป๋อ คนบ้าที่เที่ยวไปลักขโมยของชาวบ้าน
นวลจันทร์หมดเรี่ยวแรง เลื่อนกายอ่อนเพลียลงไปนั่งคุกเข่าบนผืนป่า พายุฝนเพิ่งหยุดตกไปไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงพื้นดินจึงมีสภาพเปียกแฉะ ส่งผลให้กางเกงยีนของสาวงามเปรอะเปื้อนโคลน
“เราหาที่ซ่อนแถวนี้ได้ไหมพี่ รอฟ้าสว่างค่อยออกเดิน...”
“เอ็งอย่าถามอะไรที่รู้คำตอบแต่แรกว่าไม่ได้สิวะ”
“งั้นพี่... ไปก่อน ฉันเจ็บท้องจะตายอยู่แล้ว”
“ข้าไม่ทิ้งเอ็งหรอก เอ็งไม่รักข้าแล้วเหรอ ไหนเอ็งบอกจะไปเริ่มต้นชีวิตใหม่กับข้าไง”
ถึงจะรักตัวกลัวตาย แต่อดห่วงใยคนท้องไม่ได้
“รักสิพี่ แต่ฉันเจ็บท้อง...”
ดึงฝ่ามือสองข้างมากุมบนหน้าท้อง หน้าถอดสีกับอาการปวดจี๊ดที่เล่นงานไปทั่วช่องท้อง
“อดทนอีกนิดนะนวล เข้าป่าได้เราสองคนจะปลอดภัย รอให้ฟ้าสว่างเราเดินข้ามเขาไปต่อเรือล่องแม่น้ำไปหาที่ซ่อนตัว ขอแค่รอดไปได้ ข้าสัญญาจะดูแลเอ็งกับลูกให้สุขสบาย”
เขาให้คำมั่นสัญญา
“ข้ารักเอ็งนะ ถ้าเอ็งรักข้า รักลูก เอ็งก็ต้องลุกขึ้นมา”
“จ้ะ พี่”
นวลจันทร์ส่งสายตาเชื่อมั่นไปให้ชายฉกรรจ์ ยื่นมือเรียวบางไปให้ชายชู้ของหล่อนฉุดดึงเรือนร่างเพรียวบางขึ้นยืน ขาสองข้างสั่นเล็กน้อยเกือบจะเซล้มอีกรอบถ้าหากไม่มีมือคู่แข็งแรงโอบหลัง ก่อนจะก้าวขาซ้ายสลับขวาถี่ๆ พยุงเรือนร่างอ่อนแรงมุ่งตรงเข้าในความมืด
“พวกมึงไปมุดหัวอยู่ที่ไหน!” เสียงนายหัวอัคราอยู่ไม่ไกล
“พี่...” นวลจันทร์มองตาขลาดเขลาของชายชู้
“เร็ว!” เมฆสั่ง
หล่อนพร้อมวิ่งไปกับเขา ต่อให้การวิ่งครั้งนี้จะกระทบกระเทือนถึงขั้นทำให้ลูกชู้ในท้องหล่อนหลุดลงกลางหว่างขา หล่อนก็ยอม ขอแค่เอาชีวิตรอดหนีไปจากเงื้อมมือปีศาจร้ายที่ชื่ออัคราพ้น!
“ไอ้เมฆกับนังนวล มันไปทางนั้นครับนายหัว!”
คนงานในเหมืองตะโกนบอกเส้นทาง
ปัง! ปัง! ปัง!
ไม่ถามไถ่ให้เสียเวลา ชายโฉดชื่ออัครายิงปืนไปยังทิศทางที่คนงานจับพิรุธเสียงผิดปกติได้
เขายิงหมดไม่สนลูกใคร ถ้าเป็นสัตว์แล้วไป แต่ถ้าเป็นคนก็หมายจะเอาชีวิตพวกมัน
“กรี๊ด” นวลจันทร์กรี๊ดลั่น
เปิดเผยตำแหน่งเพราะตกใจเสียงปืน
ชายชู้หญิงชู้ออกวิ่งด้วยเรี่ยวแรงทั้งหมดที่มี หนีจากการตามไล่ล่าของคนงานกลุ่มใหญ่ในเมืองแร่ ที่แต่ละคนมีร่างกายถึกบึกบึน โดยเฉพาะหัวหน้าคนงานอย่างนายหัวอัครา วิศวกรเหมืองแร่และเป็นผู้ดูแลการดำเนินงานทั้งหมดภายในเหมืองสามเหมืองขนาดใหญ่ในภาคใต้
“ไอ้พวกโง่! อย่าหนี ไม่อย่างนั้นนายหัวเอาพวกมึงตาย!”
“ไม่หนีก็ตายอยู่ดีนั่นแหละวะ!” กุมมือเมียรักนายหัวอัคราวิ่งหนีไม่คิดชีวิต
ความมืดในยามวิกาลไม่เป็นผลดีต่อทั้งผู้หนีและผู้ไล่ล่า พวกเขาวิ่งเข้าในป่าลึก มาถึงหุบเหวซึ่งเบื้องล่างมีธารน้ำขนาดใหญ่ลงเป็นน้ำตก ไหลเป็นลำธารไปยังอีกด้านของภูเขา
เสียงน้ำไหลดัง ซ่า ซ่า ซ่า น่าขนลุกและน่าหวาดกลัวเหลือเกินในความรู้สึกของคนที่หนีตามกันมา
“พี่! ทางข้างหน้าเป็นเหว!”
Pinakabagong kabanata
นายหัวทมิฬ ตอนพิเศษ ครอบครัวอบอุ่น
ตอนพิเศษ(ครอบครัวอบอุ่น)เด็กชายอรรณพ เหมวิวัฒน์ รายงานตัวเป็นสมาชิกรุ่นเล็กคนแรกประจำตระกูล น่ารักน่าชังจนพ่ออัครักหลงถอนตัวไม่ขึ้น ไม่ยอมไปทำงานเจ็ดวันเจ็ดคืนจนคนงานต้องมาขอร้องให้เขาเข้าไปดูงานบ้างเถอะ งานเยอะจนลุงคราวลุงพร้าวจะเป็นลมตายอยู่แล้ว อัคราส่งกำลังใจไปให้ลุงทั้งสอง แนบรูปน้องนพไป ลุงครามกับลุงพร้าวไม่มีใครบ่นอีกเลย รักหลาน หลงหลานไม่แพ้กันภายใต้การดูแลเอาใจใส่ของแม่มุก พ่ออัค ทุกคนในบ้าน ตาหนูนพโตวันโตคืน จากนอนเปล พัฒนาการไปตั้งไข่ หัดคลาน หัดยืน หัดเดิน ไปจนถึงวิ่งได้ เป็นที่รักของทุกคนในหมู่บ้าน ไปไหนมาไหนก็มีคนรักและเอ็นดูในความหน้าเหมือนกันอย่างกับแกะของสองพ่อลูกอัครามีความสุขกับชีวิตปัจจุบันของเขามาก จนกระทั่งลูกชายอายุครบสองขวบ หย่านมเรียบร้อย และเมียเดินเข้ามาบอกจะขอกลับไปเรียนต่อปีสุดท้ายให้จบ“กลับไปเรียนทำไม”พ่อน้องนพท้วงคำแรกโวยวายเหมือนพายุพัดถล่มเหมือง“ฉันอยากได้วุฒิปริญญาตรี ลูกหย่านมแล้ว ย่าก็สนับสนุน บอกให้กลับไปเรียน ย่าจะให้ป้าพิศพาลูกไปหาที่กรุงเทพฯ บ่อยๆ แค่สองเทอมเอง ก็เรียนจบแล้ว หนึ่งเทอมมีสี่เดือน สองเทอมแปดเดือน แป๊บเดียวก็เรียนจบแล้ว เวลาผ
นายหัวทมิฬ บทส่งท้าย ปลดล็อกหัวใจ
พายุพัดผ่านไป ความสงบสุขกลับคืนสู่เรือนทรงไทยหลังใหญ่อัคราให้ความสำคัญกับครอบครัวมาเป็นอันดับหนึ่ง ลดงานให้เหลืออันดับสอง เขาสลับวันเข้าเหมืองสามเหมือง และกลับมานอนกอดลูกกอดเมียเป็นประจำทุกคืน จนกระทั่งครรภ์ของมุกตาภาเตรียมจะเข้าสู่เดือนที่เก้าช่วงกลางวันมีคนงานในบ้านคอยช่วยดูแลเป็นหูเป็นตาหลายคน หากปวดท้องคลอดสามารถพาไปโรงพยาบาลได้ทันท่วงที หลังฟ้ามืดทุกคนแยกย้ายไปพักผ่อน ถึงจะฝากให้นอนกับย่าก็ห่วงอยู่ดี ปวดท้องคลอดตอนกลางคืนอาจจะลำบากปลุกคนงานขับรถพาไปส่งโรงพยาบาล ย่าแก่มากแล้ว ตื่นเต้นมากๆ วูบล้มเป็นลมไปจะกลายเป็นว่าอัคราต้องห่วงหน้าห่วงหลัง เขาตัดปัญหา ทุ่มทำงานสุดตัวแล้วกลับมานอนบ้านทุกคืนระยะทางจากเหมืองสามเหมืองกลับมาถึงบ้านจะสักกี่กิโลเมตรเขาก็ขับป่าฝ่าดงกลับมาจุ๊บลูกน้อยผ่านครรภ์ขยายใหญ่ของมุกตาภา“จุ๊บ จ๊ะเอ๋ เจ้าอัคน้อย พ่อกลับมาแล้วนะ คิดถึงพ่อไหมครับ อะไรนะ คิดถึงเหรอ คิดถึงมากใช่ไหม หมายถึงแม่มุกนะ...” ถอนจูบจากครรภ์มาจูบปากเมียรัก ไล่หอมแก้มซ้าย แก้มขวาง ตา ปาก จมูก ลงมาถึงต้นคอ มุกตาภากลัวจะเลยเถิดตีแขนสามีให้เว้นระยะห่าง “เจ็บ...”อัคราหงอ ถูกเมียตีนิดเดียวแสร้งแอค
นายหัวทมิฬ บทที่ 18/2 บทสรุปความรัก
“เดี๋ยวนะครับย่า”อัครายกมือห้าม ให้ย่าหยุดร่ายบทยาวๆ ทั้งที่เขายังไม่เข้าใจนับตั้งแต่สองสามประโยคแรก“ไถ่ตัวมุกไปทำไมนะครับ”“ให้น้องมุกได้มีอิสระ ได้มีงานทำที่รับเงินเต็มๆ เอาเงินไปเลี้ยงลูก”“ลูก... ลูกไหน?”จะว่าหมาแมวมุกตาภาไม่ได้เลี้ยงสักตัว“อ้าว ก็ลูกในท้องไงจ๊ะ เขาลือเขารู้กันทั้งหมู่บ้านเรื่องน้องมุกถูกนายนัทล่วงละเมิดจนตั้งท้อง อัคไปอยู่ไหนมา น้องท้องหลายเดือนแล้ว ทำไมถึงไม่รู้ ย่าไม่ได้บอกเพราะกลัวน้องจะรู้สึกอาย แต่ของอย่างนี้ มองแวบเดียวก็รู้แล้ว ทั้งคลื่นไส้ อาเจียน อ่อนเพลีย ไม่มีแรง แล้วหน้าท้องก็ขยายออกมาใหญ่กว่าเดิม ใครบ้างจะมองไม่ออก”เขาไง...ย่าจะไปสงสัยคนอื่นคนไกลไปทำไมอัคราจับต้นชนปลายยังไม่ค่อยจะเสมอกันมากนักเขาถามย้ำเพื่อความแน่ใจ “มุกบอกเองเหรอครับ ว่า... ท้องกับนายนัท”“ย่าถาม น้องไม่ได้ปฏิเสธ”เหลวไหล!มุกตาภานอนกับเขาคนเดียว ไอ้นัทมันยังไม่ได้ทำอะไรหล่อน เขาตามไปช่วยได้ทัน คนอื่นจะเอาไปเล่าลือกันว่าหล่อนท้องกับมันได้อย่างไรอัคราเหลือบไปเห็นเลข 4 เขียนเล็กๆ ไว้ใต้เลข 35 อายุเขา หัวสมองอัคราคำนวณเร็วยิ่งกว่าเครื่องคิดเลย ย้อนกลับไปช่วงฉุดมุกตาภาขึ้นเรือลา
นายหัวทมิฬ บทที่ 18/1 บทสรุปความรัก
ช่วงเวลาสี่ถึงห้าโมงเย็น คนงานทยอยกลับจากสวนไม่แวะบ้านแต่ตรงมาบ้านคุณสะอาด หน้าชื่นตาบานกรึบเหล้าขาวคนละแก้วก่อนลุกขึ้นมาตั้งจุดไฟในเตาถ่านแยกออกเป็นหลายเตาเตรียมย่างเนื้อหมูเนื้อวัวกินเป็นอาหารเย็น คนไหนชอบเนื้อสดอยากจะกินก็ทำกินเองได้ มีให้กินเยอะแยะถึงสี่สิบกิโลกรัม หรือถ้าไม่พอสามารถโทรสั่งให้ร้านมาส่งได้ตลอดทั้งคืน กินให้อิ่ม ฉลองเนื่องในวันเกิดของอัคราทีมแม่ครัวทำงานอยู่หลังบ้าน ปรุงอาหารด้วยเนื้อเหล่านั้นสองสามหม้อ จะยกออกไปกินกับกลุ่มแม่บ้านของคนงานเหล่านั้น ร่วมด้วยช่วยกันมาหยิบจับงานคนละอย่างสองอย่างไม่นานนักต้มหม้อใหญ่ก็ส่งกลิ่นหอมเข้าไปถึงคุณสะอาดที่นั่งดูทีวีอยู่โถงกลางบ้าน“น้องมุก ป้าดูหม้อต่อเอง ไปรับโทรศัพท์เถอะจ้ะ ป้าได้ยินเสียงสั่น 2-3 ครั้งแล้ว”ป้าพิศเข้ามารับช่วงดูแลหม้อต้มแซ่บกระดูกอ่อนสูตรพิเศษที่คนท้องทำกินเอง เพราะนึกเปรี้ยวปากอยากกินใช่ว่ามุกตาภาไม่ได้ยิน หญิงสาวได้ยินตั้งแต่ครั้งแรก เพียงแต่เห็นชื่อคนโทรมาจึงไม่อยากรับสาย ถ้าไม่รับก็คงจะกระหน่ำโทรมาอีกตามประสาคนเอาแต่ใจ มุกตาภาจึงเดินหลบออกมาทางสวนผักใกล้กับโรงจอดรถ เพื่อให้ห่างไกลผู้คนและเสียงเพลงจากลำโพ
นายหัวทมิฬ บทที่ 17/2 ต่างคนต่างรัก
ผิวพรรณนวลจันทร์หมองคล้ำลงมาก ไม่ได้มีสง่าราศีเป็นคุณนายเหมืองเหมือนเมื่อก่อน แต่หล่อนมีความสุขและยิ้มได้บ่อยมากกว่าอดีตที่เคยพึ่งพาอาศัยอัครา แท้งลูกไปแล้วน้ำหนักนวลจันทร์ลดลงมาก นอนไม่หลับ กินไม่อิ่ม หวาดผวาตื่นทุกคืนฝันร้ายไปว่าถูกยิง ตกน้ำ จมน้ำ ไปจนถึงเหตุการณ์ทุกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาที่ผ่านมา ที่หล่อนหลบหนีออกจากป่าใหญ่ห้องพักของมุกตาภาค่อนข้างเล็กเหมาะกับอาศัยไม่เกินสองคน น้องมุกอยู่คนเดียวคงจะอยู่สบายไม่ต้องเบียดที่นอนกับใคร แต่คืนนี้ จะเป็นคืนแรกที่นวลจันทร์คงต้องขอยึดเตียงลูกสาวคนรักหลับนอนสักพัก จนกว่าจะหายเหนื่อย และปรึกษากันลงตัวว่าจะย้ายไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่ไหนคุยกันว่าถ้าไม่ใช่ภาคอีสานก็จะไปภาคเหนือ แต่ยังไม่ได้ตัดสินใจ นวลจันทร์ตามใจนายเมฆ ให้เขาตัดสินใจได้เลย ไม่ว่าจะที่ไหนนวลจันทร์ก็พร้อมไปกับเขา เพราะหล่อนหลังชนฝา ไม่มีที่ให้กลับไป มีแต่จะต้องเดินไปข้างหน้าอย่างเดียวก๊อก ก๊อก ก๊อก“จ๋า พี่เมฆ ลืมเอากุญแจห้องไปด้วยเหรอจ๊ะ”เตือนแล้วแต่ยังลืมงั้นเหรอนวลจันทร์แค่ยิ้ม ไม่ได้หงุดหงิดกับเรื่องเล็กน้อย เอาไม้กวาดไปเก็บไว้เป็นระเบียงหลังห้อง ไม่ให้เจ้าของห้องต
นายหัวทมิฬ บทที่ 17/1 ต่างคนต่างรัก
เช้าวันใหม่อากาศเย็นสบายตลอดการทำบุญใส่บาตรของกลุ่มนักศึกษาสาวกับเจ้าของเรือนใหญ่อีกสองคน แต่ใบหน้ามุกตาภากลับหม่นหมองมากกว่าดอกไม้แห้งเหี่ยวที่รอวันตายอยู่ในสวนหน้าบ้านย่า แอบมองเสี้ยวใบหน้าคมของอัคราที่ค่อนข้างเคร่งเครียดไปตามสไตล์เขา ไม่ได้อยากอิจฉาเมย์ แต่มันอดไม่ได้หลายวันมานี้อัครากลับมานอนบ้านบ่อยจนย่าสะอาดแซวหลานชาย ตื่นเช้ามาทำบุญใส่บาตร อยู่กินข้าวเช้าก่อนไปทำงาน หลังเลิกงานกลับมากินข้าวเย็น สาวกรุงเทพฯ ผิวขาวผมดัดลอนสวยเสน่ห์แรง ตกนายเหมืองหนุ่มได้ในช่วงเวลาสั้นๆมุกตาภาเข้าใจแล้ว เหตุผลที่เมย์ไม่เคยโสดตลอดสามปีที่รู้จักกัน มีคนคุย มีแฟน มีหนุ่มๆ มาขอไลน์ ขายขนมจีบให้ตลอด เพราะเพื่อนร่วมกลุ่มมีเสน่ห์ดึงดูดเพศตรงข้ามให้เขาตกหลุมรัก“จริงเหรอจ๊ะ”น้ำเสียงย่าสะอาดทวนถามอย่างไม่อยากปักใจเชื่อ“จริงค่ะย่า”เมย์ยืนยัน ฉีกรอยยิ้มหวานประจบหญิงชรามุกตาภาไม่ได้ตั้งใจฟังแต่ต้น เหลียวมองไปทางชุดรับแขกขนาดใหญ่สงสัยว่าเมย์คุยอะไรกับย่า ย่าถึงได้มีน้ำเสียงอย่างนั้นหล่อนรับบทนางท้ายครัวอย่างสมบูรณ์แบบ ช่วยป้าพิศคัดแยกปลาหมึกตากแห้งแบ่งไว้เป็นกองๆ ก่อนจัดเฉพาะปลาหมึกแห้งไซซ์ใหญ่ใส่ถุงใสใ
นายหัวทมิฬ บทที่ 4/1 นายเหมืองเถื่อน
เข้าสู่วันที่สามที่เมฆกับนวลจันทร์หายไปในน้ำตก คนของอัคราออกเดินป่าตามหาร่องรอยหรือซากศพสองคนนั้นตลอดสามวัน ไม่มีแม้แต่เศษซากชิ้นส่วนมนุษย์ คาดการณ์ว่าร่างมันอาจจะจมใต้น้ำหรือไม่ก็ถูกสัตว์ป่ากินเนื้อลากเอาร่างไร้วิญญาณของพวกมันไปกัดกินจนไม่เหลือแม้แต่กระดูก“นายหัว!” นายไข่ ตัวเอะอะโวยวายประจำเหมื
นายหัวทมิฬ บทที่ 3/2 ลูกสาวนายเมฆ
ตึกคณะวิทยาศาสต์ มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯนักศึกษาหลายสิบชีวิตทยอยเดินคอตกออกจากห้องสอบจากวิชาเอกสุดหิน คนแล้วคนเล่าทรุดนั่งไหล่ตกบนเก้าอี้แถว มีคนเดียวผ่าเหล่าผ่ากอเดินยิ้มออกจากห้องสอบ“แหม ยิ้มร่าเริงเชียวนะมุก ไหนก่อนเข้าสอบบอกไม่มั่นใจว่าจะสอบได้ไง&
นายหัวทมิฬ บทที่ 3/1 ลูกสาวนายเมฆ
‘นวล พี่อยากมีลูก’ย้อนกลับไปช่วงต้นปีที่ผ่านมา อัคราเปิดใจคุยกับนวลจันทร์ตรงๆ ระยะเวลาห้าปีที่อยู่กินกันฉันสามีภรรยา มันนานมากพอให้เขามองไกลไปถึงอนาคต ที่จะได้อยู่ด้วยกันพร้อมหน้าพร้อมตา ครอบครัวพ่อแม่ลูก‘จัดงานแต่งให้ฉันก่อนสิ ฉันจะมีลูกให้พี่’ฟังตอนนั้นอัคราหัวเราะเขาเข้าใจผิดคิดว่านวลจันทร์อ
นายหัวทมิฬ บทที่ 2/3 จนมุมที่น้ำตก
แค่เสี้ยววินาทีเดียวเท่านั้นที่อัครากำลังจะยกปืนเล็งไปทางนั้น เมฆวัดดวง ยอมรับความเสี่ยงอัตราการรอดชีวิตน้อยนิด ดีกว่ายืนเป็นเป้านิ่งให้อัครายิง บ้าดีเดือดดึงแขนนวลจันทร์ให้ลอยตามสายน้ำไหลตกไปยังหุบเหวเบื้องล่าง“กรี๊ดดดด!”เสียงกรีดร้องของนวลจันทร์มาจากวาระสุดท้ายของชีวิตร่างของพวกมันทั้งสองคนจมห
Maaari mong magustuhan
รักร้ายจอมทระนง
หิมะที่ปลิดปลิว357.4K viewsสลับวิวาห์ลุ้น คุณประธานขาโหด
กิตติรวิชญ์73.9K viewsเศรษฐีสาวขอเอาคืน
เกาลัดไม่หวาน81.0K viewsสัญญารักผูกหัวใจท่านประธานปากแข็ง
ธารดารา372.4K viewsทาสของหัวใจ |TOXIC |NC20+
ลิลลี่สีกุหลาบ179 viewsเกิดใหม่อีกครั้งขออยู่อย่างสงบแล้วกันนะ
ไอส์'ลิต1.7K viewsร้าวสัมพันธ์
ลายมะลิ36 viewsประธานสุดโหด ดุเลขาจนขาสั่น
Chocolate lily 142 views
