เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 2/3 จนมุมที่น้ำตก
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-02-03 02:56:50แค่เสี้ยววินาทีเดียวเท่านั้นที่อัครากำลังจะยกปืนเล็งไปทางนั้น เมฆวัดดวง ยอมรับความเสี่ยงอัตราการรอดชีวิตน้อยนิด ดีกว่ายืนเป็นเป้านิ่งให้อัครายิง บ้าดีเดือดดึงแขนนวลจันทร์ให้ลอยตามสายน้ำไหลตกไปยังหุบเหวเบื้องล่าง
“กรี๊ดดดด!”
เสียงกรีดร้องของนวลจันทร์มาจากวาระสุดท้ายของชีวิต
ร่างของพวกมันทั้งสองคนจมหายไปกับสายน้ำ และไหลตกลงไป
นัยน์ตาอัคราสว่างไสว ความสูงมากกว่าตึกสามชั้น น่ากลัวเหลือเกินพวกมันจะไม่มีชีวิตรอดเกินสิบนาทีต่อจากนี้
คนงานเหมืองวิ่งเลียบขอบสายน้ำไปใกล้จุดตก เอาไฟฉายส่องลงไปใต้ผิวน้ำให้นายหัวอัครากวาดตามองหาชายหญิงคู่นั้น ไฟฉายกระบอกเล็กเท่าท่อนแขนผู้หญิงไม่สามารถส่องถึงผิวน้ำที่อยู่ลึก และปกคลุมด้วยความมืดได้
“ตายโหง!”
“ตายโหงแน่นอนงานนี้!”
“ข้างใต้เป็นน้ำวน พวกมันไม่มีทางขึ้นมาได้!”
คนงานตั้งข้อสันนิษฐานไปในทิศทางเดียวกัน
หรือต่อให้พวกมันดวงแข็งรอดจากการจมน้ำตาย แต่การเอาตัวรอดในป่าใหญ่ที่มีสัตว์หิวกระหายเลือดและงูเงี้ยวเขี้ยวขอ ในสภาพโดนยิงเข้าที่ไหล่ นับได้ว่ายากที่พวกมันจะเอาชีวิตรอดไปจากป่า
หมู่บ้านอยู่ใกล้พอที่พวกมันจะขอความช่วยเหลือได้ คือหมู่บ้านหน้าเหมือง ชาวบ้านทุกหลังคาเรือนทำงานให้อัครา ไม่มีใครกล้าต่อกรกับนายเหมืองผู้ร่ำรวย พวกมันสองคนไม่สามารถกลับไปที่นั่นได้อีก
น่าเวทนาจับจิต ที่ต้องบอกว่าความตายเท่านั้นที่รอคอยพวกมัน!
“พวกมันไม่รอดหรอกครับนายหัว คงจะจมน้ำตายอยู่ข้างล่าง”
อัคราไม่ตอบ แววตาคู่คมเจ็บปวดจากการโดนคนรักถึงสองคนรวมหัวกันทรยศหักหลัง ชั่วชีวิตนี้เขาไม่อาจไว้ใจใครได้อีก เพราะแม้กระทั่งเมียรักยังทำร้ายเขาได้ลงคอ!
ตาดำ คนงานเก่าแก่เตือนหลายครั้งว่าเมฆเข้านอกออกในบ้านเขาบ่อยเกินไปในช่วงที่เขาเข้าเหมืองไปทำงาน เขาไม่เคยสนใจคำพูดคนแก่ ตอบตาดำไปว่าเมฆเข้าไปจัดการธุระให้เขา
แต่พับผ่าเถอะ
มันไม่จัดการแค่ธุระเรื่องงานอย่างเดียว แต่จัดการธุระเรื่องส่วนตัวให้เขาด้วย
คงจะซัดกันเมามัน ถึงได้บากหน้าบอกเขาว่าท้อง
สารเลว! ตายเป็นผีเฝ้าป่าไปเลยพวกมึง!
น้ำฝนสองสามหยดตกลงมากระทบผิวแก้มสาก
อัคราแหงนหน้ามองฟ้าไม่ถึงเสี้ยวนาทีฝนชุดใหญ่ตกลงมา เขากับคนงานยืนอยู่ข้างธารน้ำไหลเชี่ยวกราก อันตรายถึงชีวิตหากมีน้ำป่าพัดมาตอนนี้ อาจจะหอบเอาร่างพวกเขาเกือบสิบชีวิตลงไปตายรวมกับไอ้พวกสารเลว
“ถอยกลับไปตั้งหลักกันก่อน พรุ่งนี้เช้าค่อยออกตามหาพวกมัน จัดคนเดินสำรวจเลียบไปตามแนวไหลของลำธารข้างล่าง กูไม่เอาศพพวกมัน แต่จะเอาเงินที่พวกมันขโมยไป กูเอาเงินนั่นไปเลี้ยงเหล้าพวกมึงให้ท้องแตก ดีกว่าปล่อยให้พวกมันเอาเงินกูไปเสวยสุขในนรก!”
“หลังฟ้าสาง ลุงจะจัดคนของเราให้พร้อมออกล่าครับนายหัว” ลุงครามขันอาสาคุมคนงานมาตามหาร่างคนทั้งสอง
อัคราจัดการปืนพกสั้นให้ปลอดภัยต่อการเหน็บไว้บนขอบกางเกงยีน นำคนงานออกจากป่าโดยไม่คิดจะสนใจเมฆกับนวลจันทร์ ว่าพวกมันจะเป็นตายร้ายดีอย่างไร!
บทล่าสุด
นายหัวทมิฬ บทที่ 2/3 จนมุมที่น้ำตก
แค่เสี้ยววินาทีเดียวเท่านั้นที่อัครากำลังจะยกปืนเล็งไปทางนั้น เมฆวัดดวง ยอมรับความเสี่ยงอัตราการรอดชีวิตน้อยนิด ดีกว่ายืนเป็นเป้านิ่งให้อัครายิง บ้าดีเดือดดึงแขนนวลจันทร์ให้ลอยตามสายน้ำไหลตกไปยังหุบเหวเบื้องล่าง“กรี๊ดดดด!”เสียงกรีดร้องของนวลจันทร์มาจากวาระสุดท้ายของชีวิตร่างของพวกมันทั้งสองคนจมหายไปกับสายน้ำ และไหลตกลงไปนัยน์ตาอัคราสว่างไสว ความสูงมากกว่าตึกสามชั้น น่ากลัวเหลือเกินพวกมันจะไม่มีชีวิตรอดเกินสิบนาทีต่อจากนี้คนงานเหมืองวิ่งเลียบขอบสายน้ำไปใกล้จุดตก เอาไฟฉายส่องลงไปใต้ผิวน้ำให้นายหัวอัครากวาดตามองหาชายหญิงคู่นั้น ไฟฉายกระบอกเล็กเท่าท่อนแขนผู้หญิงไม่สามารถส่องถึงผิวน้ำที่อยู่ลึก และปกคลุมด้วยความมืดได้“ตายโหง!”“ตายโหงแน่นอนงานนี้!”“ข้างใต้เป็นน้ำวน พวกมันไม่มีทางขึ้นมาได้!”คนงานตั้งข้อสันนิษฐานไปในทิศทางเดียวกันหรือต่อให้พวกมันดวงแข็งรอดจากการจมน้ำตาย แต่การเอาตัวรอดในป่าใหญ่ที่มีสัตว์หิวกระหายเลือดและงูเงี้ยวเขี้ยวขอ ในสภาพโดนยิงเข้าที่ไหล่ นับได้ว่ายากที่พวกมันจะเอาชีวิตรอดไปจากป่าหมู่บ้านอยู่ใกล้พอที่พวกมันจะขอความช่วยเหลือได้ คือหมู่บ้านหน้าเหมือง ชาวบ้านทุกห
นายหัวทมิฬ บทที่ 2/2 จนมุมที่น้ำตก
เสียงน้ำไหลดัง ซ่า ซ่า ซ่า น่าขนลุกและน่าหวาดกลัวเหลือเกินในความรู้สึกของคนที่หนีตามกันมา“พี่! ทางข้างหน้าเป็นเหว!”เหวนี้สูงและน้ำข้างล่างไหลเชี่ยวกรากสมัยเด็กนวลจันทร์เคยเข้ามาเก็บของป่ากับตายายไปขาย เคยมายืนชะเง้อคอมองตามสายน้ำที่ไหลตกลงไปกระทบโขดหินเบื้องล่าง ตากับยายดุหูแทบชาไม่ให้มายืนบนทางน้ำ เพราะอาจจะลื่นตะไคร่น้ำตกลงไปตาย“ข้ามน้ำไป เดินระวังๆ เกาะตัวข้าไว้”เมฆฉุดนวลจันทร์ลงไปในธารน้ำไหลหลากที่ไหลตกลงไปเบื้องล่าง ตั้งใจจะพาข้ามน้ำไปอีกฝั่ง ให้มันคั่นกลางระหว่างพวกเขากับกลุ่มคนที่ตามไล่ล่าแต่ทว่า... ปัง ปัง!อัคราไล่ตามมาถึงทันเวลาต้นขานวลจันทร์และชายชู้จมอยู่ในสายน้ำที่ไหลรุนแรง ทั้งสองกอดร่างกันไว้แนบแน่นเพื่อไม่ให้ไหลตามสายน้ำพวกเขาเดินหน้าต่อไม่ได้ ถูกปืนกว่าสิบกระบอกเล็งยิง นำทีมโดยนายหัวอัครา คนที่มีแววตาโฉดชั่วและพกอาวุธปืนมาด้วย“พี่... ฮือ... ฉันกลัว”“ตายไปกับข้า ดีกว่ากลับไปตายคาแทบเท้าผัวเก่าเอ็ง เอ็งท้องกับข้า คิดเหรอว่าผัวเก่าเอ็งจะยอมปล่อย มันไม่เอาเอ็งกับลูกไว้หรอก”เมียนายหัวอัคราปันใจมาให้เขา แอบได้เสียกันเป็นประจำทุกครั้งที่อัคราเข้าเหมือง อัคราเข้าไป
นายหัวทมิฬ บทที่ 2/1 จนมุมที่น้ำตก
“วิ่งเร็วเข้า!” เมฆคำรามสั่งนวลจันทร์เท้าใหญ่ของชายชั่วหญิงเลวเหยียบบนพงหญ้ารกทึบ วิ่งไม่คิดชีวิตหนีเข้าไปในป่าใหญ่ เศษไม้ข้างทางขูดขีดแขนขาพวกเขาจนได้เลือด เจ็บแค่ไหนไม่สามารถหยุดดูแผลตัวเองได้ จูงมือกันวิ่งต่อเนื่องหวังให้ความรกทึบของป่าใหญ่ช่วยพรางกายพวกเขาให้พ้นจากอสูรในร่างมนุษย์ ที่ไล่ตามหลังมาติดๆ และยิงปืนมั่วไม่สนใจว่าจะลูกกระสุนร้อนจะไปปักลงที่ไหนความชันของเนินเขาอาจจะนับได้ว่าเป็นการเดินที่ยากลำบากสำหรับคนต่างถิ่น แต่สำหรับคนที่ใช้ชีวิตในแถบนี้มาไม่ต่ำกว่ายี่สิบปี ไม่ต่างจากการวิ่งไปบนพื้นราบ“พี่ ฉันวิ่งไม่ไหวแล้ว”ขาสองข้างอ่อนยวบ กอปรกับอาการปวดแปลบบนท้องน้อยส่งผลให้สาวสวยก้าวขาไม่ไหวหล่อนหอบหายใจถี่จนหน้าอกพองโต หยุดยืนกลางความมืดมิดของพงไพร เอามืออีกข้างมากุมท้อง ไม่ยอมก้าวเดินไปตามแรงฉุดจากชายข้อมือใหญ่หล่อนเจ็บท้อง ปวดขา แสบแขน สารพัดความเจ็บปวด ที่ต้องอดทนอดกลั้นตลอดเส้นทางหลายกิโลเมตรที่หนีตามเขา“เอ็งอยากตายหรือไงนังนวล นายอัคจับได้ ทั้งเอ็งทั้งข้าได้ตายเป็นผีเฝ้าป่าแน่!” ชายฉกรรจ์ฉุดดึงข้อมือเรียว“เร็วเข้า ลุกขึ้นมา!”หล่อนส่ายหน้า ก้าวขาไม่ไหวจริงๆ“นังนวล
นายหัวทมิฬ บทที่ 1/3 หญิงร้ายชายเลว
“สิบล้านจริงเหรอพี่”นวลจันทร์หน้าหมอง กินไม่ได้นอนไม่หลับตั้งแต่รู้ตัวว่าท้อง ครรภ์สองเดือนยังเล็กมาก เดินไปไหนมาไหนยากที่คนทั่วไปจะจับผิดได้ด้วยตาเปล่า รังรักของนวลจันทร์กับเมฆไม่ใช่เรือนหอหลังใหญ่ที่อัคราสร้างไว้อยู่กินด้วยกัน แต่เป็นบ้านปูนชั้นเดียวหลังเล็กกะทัดรัดของเมฆ“ตาดำมันปากสว่างเอามาโม้ในวงเหล้า เอ็งอยู่บ้านทั้งวัน ไม่เห็นเหรอวะ ผัวของเอ็งเอาเงินมากมายขนาดนั้นเข้ามาในบ้าน”“ฉันไม่เห็นเงินเลยพี่ แต่เห็นพี่อัคสะพายกระเป๋าใบใหญ่ลงจากรถ มากับตาดำ พี่อัคไม่กินข้าวเที่ยงกับฉันด้วยซ้ำ รีบร้อนเข้าเหมือง ช่วงหลังมานี้ พี่อัคไม่คุยกับฉันเลย เขามองฉันด้วยสายตาแปลกๆ พี่เมฆ ฉันกลัวจังเลย ถ้าพี่อัคจับได้ เราไม่ตายกันทั้งคู่เหรอพี่”“ข้ากลัวจะเป็นอย่างที่เอ็งพูด” เขาประสบปัญหาเดียวกันอัคราหมางเมินต่อเขามากขึ้นทั้งที่เคยไว้ใจเขามากกว่าใคร จากเคยไว้ใจให้จัดการธุระเรื่องเงิน และเอกสารสำคัญ ตอนนี้อัคราให้ลุงครามกับลุงพร้าวเข้ามาจัดการแทน ส่วนเรื่องเงินอัคราจัดการเองทั้งหมด จะหนึ่งแสนหรือหนึ่งล้านไม่ให้เมฆแตะต้องเหมือนเมื่อก่อน“หนีไปกับข้าเถอะนะ ข้าขอร้อง ข้าจะดูแล ให้เอ็งกับลูกมีความสุข”
นายหัวทมิฬ บทที่ 1/2 หญิงร้ายชายเลว
“ไม่นอนบนเรือ จะกลับบ้านเหรอหัวหน้า”“เออ ไปล่ะ”เมฆกลายเป็นส่วนเกินของคนงานบนเรือนับจากเกิดเรื่อง เวียนมาถึงวันหยุดเขาไม่พักผ่อนบนเรือขุดแร่แต่ปีนลงจากเรือใหญ่ ไปขึ้นเรือเล็กที่ใช้รับส่งคนงานจากเรือขุดแร่กลับสู่ชายฝั่ง“มัวเหม่อเหี้ยอะไรของมึงตอนคนอื่นเขาทำงาน ไม่อยากทำงานมึงลาออกไป กลับไปอยู่บ้านมึง อย่าอยู่บนเรือให้กูเห็นหน้ามึงอีก!” อัคราเคยรักและเคารพเขา ไม่เคยขึ้นมึงขึ้นกู แต่หลังจากเหตุการณ์นั้น เมฆ คนที่อายุมากกว่าสิบห้าปีกลับไม่ได้รับความเคารพอีกต่อไป เขาเป็นถึงหัวหน้าคนงาน จะไม่ให้ขายหน้าคนงานคนอื่น มันจะเป็นไปได้เหรอเรือลำเล็กแล่นตัดเข้าสู่ชายฝั่ง เมฆควบมอเตอร์ไซค์ที่ฝากไว้กับยามฝั่งออกจากป่าลึกไปตามทางดินแดงเส้นเล็ก ผิวทางไม่เรียบ ขรุขระ มีหลุมบ่อ เจิ่มนองไปด้วยน้ำ ซึ่งเป็นอุปสรรคในการขับขี่มอเตอร์ไซค์ เข้ามาในหมู่บ้านขนาดเล็กแค่หกสิบหลังคาเรือนที่อยู่ติดกับเขตป่าหน้าเขาค่อนข้างเครียด ไม่มีสง่าราศีหัวหน้าคนงานคนสนิทของนายหัวอัครา เตะขาตั้งจอดมอเตอร์ไซค์แวะร้านขายของชำเข้ามาเปิดตู้แช่เย็น หยิบเครื่องดื่มชูกำลังมากระดกดื่มแก้กลุ้มก่อนออกมาจ่ายเงินให้แม่ค้า“เพิ่งออกจากป่า
นายหัวทมิฬ บทที่ 1/1 หญิงร้ายชายเลว
“พี่...”“ฉันท้อง...” จะเป็นแม่คนอยู่แล้วหญิงสาวควรจะร้องไห้ด้วยความดีใจ กลับร้องไห้ด้วยความหวาดกลัว เพราะชายที่หล่อนยื่นแท่งสีขาวแสดงขีดสีแดงสองขีดไปให้นั้นไม่ใช่ สามี แต่เป็น ชายชู้!พายุฝนฟ้าคะนองพัดผ่านจังหวัดพังงา ความเร็วของลมรุนแรงระดับขั้นที่สามารถพัดคนตัวบางให้ปลิวได้สบายๆเรือขุดแร่ขนาดใหญ่ติดเครื่องยนต์ไว้ตลอดเวลา เสียงดังกระหึ่มแข่งเสียงฝนตกฟ้าร้องและเสียงคนงานเพศชายวัยฉกรรจ์จำนวนมากที่วิ่งวุ่นบนเรือ ช่วยกันทำงานไม่มีหยุดพักแม้ฝนจะตกจนแทบจะมองไม่เห็นสีขาวของท้องฟ้านวลจันทร์ท้อง...นายอัคไม่หลับนอนกับเมียเกินสามเดือนแต่มันกลับท้องสองเดือนเมฆเหม่อลอยเรือโคลงเคลงจากแรงพายุ เขาไม่ระมัดระวังให้ดีล้มตัวไปกระแทกไหล่คนงานหนุ่มจนชายคนนั้นพลัดตกเรือ“อ๊ากกก”“ไอ้วัน!”คนงานหนุ่มหล่นจากกราบเรือตกน้ำตู้มร่างจมมิดในวินาทีเดียว“นายเมฆ ช่วยผมด้วย!”ปากกับจมูกของคนงานหนุ่มโผล่พ้นสายน้ำเชี่ยวกรากมาแค่นิดเดียว พยายามจะแหวกว่ายแต่ไม่สามารถต้านทานความรุนแรงของพายุได้“นายเมฆช่วยด้วย ช่วยผม ผมไม่อยากตาย!”“จับไว้ ข้าจะดึงเอ็งขึ้น!”เชือกเส้นใหญ่เหวี่ยงจากมือนายเมฆโยนลงน้ำให้เด็กหนุ่มจับไ
บางทีคุณอาจจะชอบ
OBSESSED คลั่งไคล้อัยรินทร์ (4P) NC20+
Beefy Cat55.3K viewsนางบำเรอแสนรัก
ดวงดาวบนหาดทราย146.9K viewsธุลีใจ
เอเวอลีน เอ็มเอ็ม48.2K viewsบ่วงรักนักโทษสาว
ต้นไผ่น้อย48.4K viewsเมียรักวันไนท์สแตนด์
กลัดแก้ว544 viewsรักนี้อยู่ในออฟฟิศ
Tawan miki176 viewsไฟรักสามีจอมเถื่อน | NC 20+
ณิวาริน620 viewsFear to love you คนโปรดที่กลัวถูกรัก
แสงกลางสมุทร172 views
