LOGINShare
บทที่ 2/3 จนมุมที่น้ำตก
publish date:
2026-02-03 02:56:50แค่เสี้ยววินาทีเดียวเท่านั้นที่อัครากำลังจะยกปืนเล็งไปทางนั้น เมฆวัดดวง ยอมรับความเสี่ยงอัตราการรอดชีวิตน้อยนิด ดีกว่ายืนเป็นเป้านิ่งให้อัครายิง บ้าดีเดือดดึงแขนนวลจันทร์ให้ลอยตามสายน้ำไหลตกไปยังหุบเหวเบื้องล่าง
“กรี๊ดดดด!”
เสียงกรีดร้องของนวลจันทร์มาจากวาระสุดท้ายของชีวิต
ร่างของพวกมันทั้งสองคนจมหายไปกับสายน้ำ และไหลตกลงไป
นัยน์ตาอัคราสว่างไสว ความสูงมากกว่าตึกสามชั้น น่ากลัวเหลือเกินพวกมันจะไม่มีชีวิตรอดเกินสิบนาทีต่อจากนี้
คนงานเหมืองวิ่งเลียบขอบสายน้ำไปใกล้จุดตก เอาไฟฉายส่องลงไปใต้ผิวน้ำให้นายหัวอัครากวาดตามองหาชายหญิงคู่นั้น ไฟฉายกระบอกเล็กเท่าท่อนแขนผู้หญิงไม่สามารถส่องถึงผิวน้ำที่อยู่ลึก และปกคลุมด้วยความมืดได้
“ตายโหง!”
“ตายโหงแน่นอนงานนี้!”
“ข้างใต้เป็นน้ำวน พวกมันไม่มีทางขึ้นมาได้!”
คนงานตั้งข้อสันนิษฐานไปในทิศทางเดียวกัน
หรือต่อให้พวกมันดวงแข็งรอดจากการจมน้ำตาย แต่การเอาตัวรอดในป่าใหญ่ที่มีสัตว์หิวกระหายเลือดและงูเงี้ยวเขี้ยวขอ ในสภาพโดนยิงเข้าที่ไหล่ นับได้ว่ายากที่พวกมันจะเอาชีวิตรอดไปจากป่า
หมู่บ้านอยู่ใกล้พอที่พวกมันจะขอความช่วยเหลือได้ คือหมู่บ้านหน้าเหมือง ชาวบ้านทุกหลังคาเรือนทำงานให้อัครา ไม่มีใครกล้าต่อกรกับนายเหมืองผู้ร่ำรวย พวกมันสองคนไม่สามารถกลับไปที่นั่นได้อีก
น่าเวทนาจับจิต ที่ต้องบอกว่าความตายเท่านั้นที่รอคอยพวกมัน!
“พวกมันไม่รอดหรอกครับนายหัว คงจะจมน้ำตายอยู่ข้างล่าง”
อัคราไม่ตอบ แววตาคู่คมเจ็บปวดจากการโดนคนรักถึงสองคนรวมหัวกันทรยศหักหลัง ชั่วชีวิตนี้เขาไม่อาจไว้ใจใครได้อีก เพราะแม้กระทั่งเมียรักยังทำร้ายเขาได้ลงคอ!
ตาดำ คนงานเก่าแก่เตือนหลายครั้งว่าเมฆเข้านอกออกในบ้านเขาบ่อยเกินไปในช่วงที่เขาเข้าเหมืองไปทำงาน เขาไม่เคยสนใจคำพูดคนแก่ ตอบตาดำไปว่าเมฆเข้าไปจัดการธุระให้เขา
แต่พับผ่าเถอะ
มันไม่จัดการแค่ธุระเรื่องงานอย่างเดียว แต่จัดการธุระเรื่องส่วนตัวให้เขาด้วย
คงจะซัดกันเมามัน ถึงได้บากหน้าบอกเขาว่าท้อง
สารเลว! ตายเป็นผีเฝ้าป่าไปเลยพวกมึง!
น้ำฝนสองสามหยดตกลงมากระทบผิวแก้มสาก
อัคราแหงนหน้ามองฟ้าไม่ถึงเสี้ยวนาทีฝนชุดใหญ่ตกลงมา เขากับคนงานยืนอยู่ข้างธารน้ำไหลเชี่ยวกราก อันตรายถึงชีวิตหากมีน้ำป่าพัดมาตอนนี้ อาจจะหอบเอาร่างพวกเขาเกือบสิบชีวิตลงไปตายรวมกับไอ้พวกสารเลว
“ถอยกลับไปตั้งหลักกันก่อน พรุ่งนี้เช้าค่อยออกตามหาพวกมัน จัดคนเดินสำรวจเลียบไปตามแนวไหลของลำธารข้างล่าง กูไม่เอาศพพวกมัน แต่จะเอาเงินที่พวกมันขโมยไป กูเอาเงินนั่นไปเลี้ยงเหล้าพวกมึงให้ท้องแตก ดีกว่าปล่อยให้พวกมันเอาเงินกูไปเสวยสุขในนรก!”
“หลังฟ้าสาง ลุงจะจัดคนของเราให้พร้อมออกล่าครับนายหัว” ลุงครามขันอาสาคุมคนงานมาตามหาร่างคนทั้งสอง
อัคราจัดการปืนพกสั้นให้ปลอดภัยต่อการเหน็บไว้บนขอบกางเกงยีน นำคนงานออกจากป่าโดยไม่คิดจะสนใจเมฆกับนวลจันทร์ ว่าพวกมันจะเป็นตายร้ายดีอย่างไร!
Latest chapter
นายหัวทมิฬ บทที่ 8/3 ความผิดที่ไม่ได้ก่อ
“ขอเสื้อผ้าคืนได้ไหม...” มุกตาภากระซิบขอร้อง หล่อนไม่ดื้อ อยู่กับเขาน่ากลัว แต่ไปอยู่กับคนแปลกหน้าสามคนที่เดินตรงมาทางนี้น่ากลัวมากกว่า“ไม่ได้” อัครายึดผ้าเปียกทุกชิ้นไว้เป็นหลักประกัน“ฉันจะฟ้องย่า ว่านายอัคทำอะไรกับฉัน”“รอดไปให้ได้ก่อนเถอะยัยเด็กกะโปโล”หยุดสบสายตากันเสี้ยววินาที ประเมินความรู้สึกนึกคิดของกันและกัน ก่อนต่างฝ่ายจะเมินใส่กันอัคราใช้ตาคู่คมแอบมองผ่านซอกหินไปทางกลุ่มคนที่มาหยุดริมน้ำตกวักสายน้ำเย็นขึ้นมาล้างหน้า บนหลังของพวกมันสะพายเอาอุปกรณ์ดักสัตว์มาด้วย ลำธารสายนี้โคตรยาว ไหลออกจากน้ำตกสูงชัน แม่งไม่ไปนั่งพักที่อื่น เสือกมานั่งพักตรงนี้ ไอ้พวกเวรตัวมุกตาภาสั่นทุกครั้งที่สายลมพัดผ่านมาปะทะกายเปลือยเปล่าอัคราเห็นใจเด็กอวดดี โอบมือใหญ่รอบแผ่นหลังบางดึงเรือนร่างนุ่มนิ่มมา กกกอดไว้กลางอกกว้าง ยินยอมให้หล่อนเบียดเรียวขาคู่งามหนีบเข้าหาสีข้าง เพื่อเพิ่มความอบอุ่นให้ร่างกายกอดกันในท่วงท่าน่าหวาดเสียว อะไรต่อมิอะไรเสียดสีกันและกัน เนื้อนมนุ่มนิ่ม นวลเนื้ออวบอูมเบื้องล่าง อัคราแทบจะไม่ต้องจินตนาการถึงความงดงาม เขาเชยชมทุกอย่างได้ด้วยตาเปล่าและฝ่ามือหยาบกระด้างคู่หื่นกระห
นายหัวทมิฬ บทที่ 8/2 ความผิดที่ไม่ได้ก่อ
“อย่า ฮือ...”หน้าสวยสะบัดไปมา อัคราไม่สนใจ ใช้มือเล่นจนพอใจเขาสลับไปใช้ปาก ดูดเล่นจนไม่เหลือพื้นผิวไหนให้ลิ้นเขาสัมผัส“นมสวยมากเลยมุก...”คำชมบ้าๆ แบบนั้น ใครเขาอยากได้ยินกัน!มุกตาภาใช้ดวงตาแดงก่ำสบตาหื่นกระหายของหลานชายย่าสะอาด โขดหินแข็งและสาก ผิวมุกตาภาบางมากขูดขีดหลายครั้งเริ่มจะเจ็บจนต้องเบ้ปาก ยอมทอดกายนอนนิ่งสะอึกสะอื้นเบาๆ หวังให้อัคราหายบ้านี่แค่จุดเริ่มต้น อัครายังบ้าได้มากกว่านี้อารมณ์ทางเพศของเขารุนแรงเกินจะควบคุมไหว เอาหน้าซุกซบตรงกลางระหว่างภูเขาสองลูก ลากมือหยาบกระด้างผ่านสะดือบุ๋มไปรูดซิปกางเกงยีนตัวเพรียวมุกตาภาสะดุ้งเฮือกกลับมาต่อต้านเขาอีกครั้ง นั่นแหละเยี่ยมเลย ช่วยให้เขาลากกางเกงยีนได้ง่ายมากขึ้นจนกระทั่งตัวมุกตาภาเปลือยเปล่าสมบูรณ์อึก... อัครากลืนน้ำลาย เขาเมานม เมาสะโพกผาย ต่ำลงไปถึงจุดสงวนอิสตรี“อย่า!”ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ อัคราเลียสะดือสวยเล่นเป็นอมยิ้มเลียสะดือยังพลิ้ว เลื่อนต่ำลงไปอีกนิดเน้นๆ หนักๆ ตรงนั้นไม่เคลิ้มก็ให้รู้กันไป “นายอัค ฮื่อ!”“เรียกอีก ดังๆ ฉันชอบ!”“โรคจิต!”“หึ!” ของชอบผู้ชาย ไม่โรคจิตจะได้เหรออัคราถอนใบหน้าออกจากจุดเสียวระดับธ
นายหัวทมิฬ บทที่ 8/1 ความผิดที่ไม่ได้ก่อ
แสงสีส้มอ่อนพาดผ่านขอบฟ้า ย้ำเตือนให้คนสองคนรีบออกจากป่า อัคราอาศัยในพื้นที่ตั้งแต่แรกเกิดและเดินป่าบ่อย ควรเข้าใจสภาพป่ามากที่สุด แต่เขากลับจ้องจะเอาชนะลูกสาวนายเมฆจนไม่สนใจสิ่งรอบข้างอัคราถอดเสื้อโปโลออกมารีดน้ำก่อนเหวี่ยงมันทั้งที่ยังเป็นก้อนกลมลงบนโขดหิน ห่างจากกายอ่อนแรงของมุกตาภาแค่ไม่กี่เซนติเมตร“ว่ายน้ำไม่เป็นทำไมไม่บอกวะ โง่หรือเปล่า!”เขาทำผิด แต่กลับหาเรื่องมุกตาภา พูดจาเหมือนว่าสิ่งที่เขาทำลงไปนั้นถูกต้องมุกตาภาเหลืออดเหลือทนกับเขา คว้าเสื้อเขาได้หล่อนลุกขึ้นยืน จับมันเหวี่ยงเข้าไปในน้ำความแรงของสายน้ำที่ต่อเนื่องมาจากน้ำตกพัดพาเสื้อไปไกลภายในเสี้ยวพริบตา“นี่เธอ!”อัคราเตรียมจะต่อว่า แต่ถูกมุกตาภาถลาเข้ามาทุบลงที่อกกว้างหลายต่อหลายครั้งจนตัวเขาก้าวถอยไปด้านหลัง“ฉันเกือบตาย นายอัคยังมีหน้ามาพูดแบบนั้นกับฉันอีกเหรอ! ใจร้าย ใจดำที่สุด! ฮือ... ฉันไปทำอะไรให้ นายอัคถึงคิดจะฆ่าฉันให้ตาย แค่เพราะเกลียดพ่อเมฆเหรอ งั้นก็ฆ่าฉันอีกคนเลยสิ คนไร้ญาติอย่างฉัน ต่อให้ตายไป ก็ไม่มีใครมาตามหาศพหรอก ฮือ... ปล่อยให้ฉันตายเลยสิ จะช่วยฉันขึ้นมาทำไม ฮือ... ออกจากป่าไปได้ ฉันจะเอาเรื่องทั้ง
นายหัวทมิฬ บทที่ 7/3 สถานที่ที่พ่อตาย
“ให้ดูอะไร!” หล่อนไม่สามารถขยับไปทางไหนได้“ให้ดูความสูงของน้ำตาที่ไหลลงมาถึงโขดหินข้างล่าง เธอคิดว่าถ้ามีคนกระโดดลงมา โอกาสรอดของเขาจะมีสักกี่เปอร์เซ็นต์ หรือไม่มีเลย!”“ฉันไม่เข้าใจ!” พยายามจะต้านแรงผู้ชายลุกขึ้นหลายครั้ง ก็ถูกกดไหล่ให้นั่งบนโขดหินท่าเดิมตามเขาเข้าป่ามาตั้งนาน มุกตาภาเพิ่งจะตาขาวอาจจะเพราะความน่ากลัวของป่า และความลึกของธารน้ำ ถ้าถูกผลักตกลงไปอาจจะไม่มีโอกาสขึ้นมาบนฝั่งไม่มีใครรู้ว่ามุกตาภากลับบ้าน พ่อเมฆก็ไม่รู้ ถ้าหล่อนตายที่นี่ ก็จะมีแค่อัคราคนเดียวเท่านั้นที่เป็นคนฆ่า และเป็นคนที่รู้ว่าหล่อนตายที่นี่“นายอัค... อยากพูดอะไร พูดมาเถอะนะ ฉันอยากกลับบ้าน” มองตาเขา จับขากางเกงอัคราอ้อนวอนเขาขอร้องให้เขาพาออกจากป่า“บ้านเหรอ? เธอไม่มีบ้านให้กลับแล้วมุกตาภา!”“บ้านฉันไม่มีขานะนายอัค มันเดินหนีไปไหนไม่ได้!”“บ้านไม่มีขา แล้วก็ไม่มีหลังคาไม่มีกำแพงบ้านด้วย! นั่นที่ดินฉัน อยู่ในเขตสวนปาล์ม พวกเธอมาขออาศัยตั้งแต่รุ่นตารุ่นยายของเธอ แลกกับช่วยดูแลสวน แต่พอมาถึงรุ่นพ่อแม่เธอก็ไม่มีใครดูแลสวนให้ฉัน ฉันต้องจ้างคนดูแลด้วยตัวเอง! ฉันมีโฉนดที่ดินยืนยันกรรมสิทธิ์ เธอนั่นแหละที่ไ
นายหัวทมิฬ บทที่ 7/2 สถานที่ที่พ่อตาย
โฟร์วีลคันสีดำของอัคราขับออกจากหมู่บ้านหน้าเหมืองมุ่งหน้าไปทางชายป่า มีกระต๊อบน้อยหลังเล็กของพรานแก่ในหมู่บ้าน ก่อนถึงทางเดินขึ้นเขา อัคราจอดรถไว้ใต้ร่มไม้ใหญ่ ใช้นิ้วกระดิกเรียกมุกตาภาให้ลงรถเหมือนเห็นหล่อนเป็นไอ้แมนยูหมาจรหน้าสำนักงานลูกสาวคนงานในเหมืองใจใหญ่เหมือนผู้ชายอกสามศอก เคยถูกโปะยาสลบแต่ไม่คิดหนี เหวี่ยงประตูปิดกลับแรงที่สุดในชีวิตให้เจ้าของรถชอกช้ำใจก่อนจะเชิดหน้าตามมามองหน้าอัครา“อ้าว นายหัว มาเกือบมืดค่ำ จะไปไหนเหรอ” พรานเฒ่าเจ้าของบ้านเหลาไม้อยู่ไม่ไกล ด้อมๆ มองๆ จนรถจอดจึงออกมาถามอัครายังไม่ตอบ ตาแก่เห็นหน้าเด็กสาวที่มาด้วยกันเขาสะดุ้งสุดตัว“นังหนูคนนี้ ลูกสาวนายเมฆไม่ใช่รึ!”มุกตาภาอุ่นใจ รู้สึกเหมือนได้พวกพ้องเพิ่มมาอีกคน“ใช่จ้ะตา ฉันมุกจ้ะ เพิ่งมาจากกรุงเทพฯ”เตรียมจะก้าวเดินไปทางตากลับถูกอัคราคว้าคอเสื้อด้านหลังไว้ไม่ให้เดินไปไหนทั้งนั้น มุกตาภากัดฟันมองหน้าเขา สู้แรงอัคราไม่ได้จึงยอมแพ้ ยอมยืนคุยอยู่ตรงนี้“นายอัคจะพาฉันไปหาพ่อเมฆ พ่อเข้าไปหาของป่าเหรอจ๊ะ”“ข้า... ข้าไม่รู้ เอ็งอย่าถามข้าเลย”ตาแก่อุ้มไม้ไผ่ไปเหลาทางอื่น“เดินไป” อัคราไม่คลายแรงมือที่ขยุ้มบนค
นายหัวทมิฬ บทที่ 7/1 สถานที่ที่พ่อตาย
“แล้วเธอคิดว่ายังไง คิดว่าที่อีเป๋อมันพูด จริงเท็จแค่ไหน” อัคราตอบด้วยคำถามเดียวกัน ท่อนขายาวใหญ่ของนายเหมืองทมิฬก้าวช้าๆ เข้ามาหาลูกแกะตัวน้อยผู้ขี้กลัว แต่ปากเก่งกับเขาอย่างเหลือเชื่อ“ถ้าฉันจะเชื่อ ก็เพราะนายอัคจับฉันมาขังไว้เนี่ยแหละ!”รูปร่างหนาบึกบึน แววตาเหี้ยมโหด ลักษณะท่าทางไม่เป็นมิตรของเขา ทำให้มุกตาภาปักใจเชื่อว่าอัคราอาจจะเคยฆ่าคนตายมาแล้ว อย่างน้อยก็คนสองคน เขามีเงิน มีอำนาจ ต่อให้ทำจริงก็สามารถใช้เงินปิดปากความยุติธรรมได้“ต้องขังสิ ไม่ขัง เธอคงจะวิ่งแจ้นไปให้ย่ากางปีกปกป้อง! สายเลือดชั่วอย่างเธอ ไม่สมควรได้รับความเมตตาจากย่า! คนเลี้ยงไม่เชื่อง! ต่อให้ดูแลดี ให้กินอิ่มจนท้องแตก ถึงเวลา มันก็แว้งกัดอยู่ดี ความภักดีของเธอ มันน้อยกว่าหมาจรหน้าสำนักงานซะอีก!”“อย่ามาหาเรื่องด่าฉันฟรีๆ นะ จะด่าก็ช่วยเล่าย้อนความหน่อยได้ไหมว่ามันเรื่องอะไร ฉันแค่มาเยี่ยมพ่อ นายอัคบอกฉันเองว่าพ่อป่วย แต่พอฉันมาถึง นายอัคกลับทำอย่างนี้กับฉัน จะไม่ให้ฉันคิดไปเองได้ยังไง ว่านายอัคจับฉันไว้ เพราะหวังในตัวฉัน!”“มั่นใจในตัวเองจังเลยนะ”อัคราเหยียดหยามมุกตาภา หล่อนตัวสูง ผิวน้ำผึ้ง อกอวบ แต่ภาพรวมดู
You may also like
เมียขัดดอก
ชะนีติดมันส์91.7K viewsรวมเรื่องแซ่บ (5) NC20+
Beefy Cat49.1K viewsรักร้ายพี่ชายข้างบ้าน
ดอกอ้อลู่ลม51.3K viewsเด็กเสี่ย NC-25
C110.8K viewsอ้อนรักพ่อเลี้ยงเดี่ยว
ผกายมาส31 viewsสวาทรักเมียหมอ NC25+
เลดี้พิ้งค์4.3K viewsเอมมี่ลูกหนี้ทีเด็ด
เฮียกังฟู240 viewsFor Love หวงรัก ต้องห้าม!
Peachy236 views
