บทที่ 4 ประสบการณ์โชกโชน

บทที่ 4

ประสบการณ์โชกโชน

เมสันผลัดผ่อนถอนทอดดุ้นใหญ่ยัดเยียดเสียดใส่ทางฝั่งเอลลิซ ใบหน้าสวยต้องเบิกตากว้างเชิงคำถามกับเอมี่ทันที ตอนนี้เธอเข้าใจเสียงกรี๊ดร้องที่เอมี่เปล่งออกมาจากอาการคับแน่นแล้ว แต่เพียงไม่กี่ชั่วอึดใจใบหน้าของเธอก็เปลี่ยนสีเป็นยิ้มพริ้มออกมา

จากประสบการณ์โชกโชนของเอลลิซ เธอใช้กล้ามเนื้อช่องในร่องตอดรัดเป็นจังหวะเพื่อเพิ่มความสุขให้เมสันมากขึ้น

“ซี๊ด! อ้า โอ้ว!” และแล้วก็ได้ผลจริง ๆ เขาครางเสียงหลงและเร่งจังหวะเร็วขึ้น เอวหนาโยกย้ายกระแทกเร็วและแรงขึ้นเรื่อย ๆ ไม่วายมือหนาใช้นิ้วทะลวงเนื้อนุ่มเปียกชุ่มของเอมี่ ถึงเมสันจะสนุกกับเอลลิซแต่เขาก็ไม่ลืมส่งความสุขให้กับเอมี่ เสียงสองสาวสวยครางกระเส่าอยู่ใต้ร่างของเมสัน บางคราเขาสลับเปลี่ยนร่องสอดใส่ให้ความเสียวซ่านล่องลอยไปตามสายลม

“เพี๊ยะ!”

“ปึก! ปึก! ปึก!” เมสันจับเอมี่เปลี่ยนท่าแหงนหงายแทงสอดลอดเข้าโพรงถ้ำน้ำหวาน

“อ๊ะ!” ความสุขสมอารมณ์หมายที่ดุ้นทองอัดแน่นเสียดสีไปมา ความร้อนเพิ่มขึ้นเป็นร้อยเท่า เสียงกระเส่าขาด ๆ หาย ๆ ตามด้วยเสียงกรี๊ดยาว ๆ

“กรี๊ด!” ร่างกายเอมี่กระตุกบีบรัดหัวมังกรทำให้ชายหนุ่มร้องครางตามมาอีกคน

“โอ้ว!” เขาถอดดุ้นจู่โจมเอลลิซที่นอนรออยู่ เมสันถอดนิ้วออกจากร่องชมพูแล้วยัดเจ้ามังกรที่ยังคงตื่นตัวอยู่เต็มที่

เอลลิซพลิกตัวขึ้นคุมเกมเพราะอยากจะให้ชายหนุ่มสยบและติดใจลีลาเร่าร้อนของเธอ ขาเรียวขึ้นนั่งขย่มจนเส้นผมปกปิดใบหน้าสวย รอยยิ้มแห่งความสุขผุดขึ้นมาที่มุมปากของชายหนุ่ม มือหนายกขึ้นบีบเคล้นเต้าอวบที่มันล่อตาล่อใจเขาอยู่ ทั้งเต่งตึงทั้งสู้มือ

“อ้า! เสียว ซี๊ด เด้าแรงอีกหน่อย” ช่างเป็นคำขอที่เธอไม่แม้แต่จะปฏิเสธ จะว่าไปก็คงจะเป็นคำชมที่เสริมแรงให้ไฮโซสาววาดลวดลายอวดชายที่นอนรอความสุขที่เธอจะมอบให้ ร่างกลมกลึงถอนตัวออกจากชายหนุ่ม หน้าสวยก้มลงไปเพิ่มความสุขด้วยริมฝีปากอุ่นซ่านของเธออีกรอบ ลิ้นเล็กเปียกแฉะตวัดเลียดูดนวดคลึงดุ้นอวบ ยิ่งได้ยินเสียงครางต่ำของชายหนุ่มเธอยิ่งดูดอมลึกมิดจนด้าม

“อ้า อ๊ะ อ้า เร็วอีก!” เสียงสั่งของคนใกล้ถึงฝั่ง สติสุดท้ายที่รับรู้คือร่างกายแกร่งปวดหนึบอยู่ที่ปลายดุ้นใหญ่

“โอ้ว! ซี๊ด!” ลาวาสีขาวขุ่นพุ่งพรวดทะลักเข้าไปในปากของเธอ เอลลิซดูดกินเหมือนของหวานจานเด็ด

เมสันหลับตาพริ้มข้าง ๆ กับเอมี่ที่หลับใหลจากรสสวาทของเขาตั้งแต่ถอดดุ้นงามออกจากร่องอวบอูมของเธอ เขาพยายามกล่อมตัวเองให้หลับโดยใช้เหตุผลของร่างกายที่ได้รับการปลดปล่อยและเหนื่อยล้า แต่ร่างกายเจ้ากรรมกลับไม่ยอมหลับ เขาจะต้องทำยังไงกับโรคบ้า ๆ นี้

ยิ่งนับวันยิ่งหนักขึ้นเรื่อย ๆ จะรับมือกับมันยังไงดี ขนาดหมอยังหาคำอธิบายให้กับสิ่งที่เกิดขึ้นกับร่างกายเขาไม่ได้

แสงสีทองส่องสว่างสู่ท้องฟ้า ปะทะกล้ามมัดแน่นบึกบึนของเมสันที่นอนอาบน้ำค้างยามเช้าตรู่ แต่อารมณ์ไม่ได้สุกสว่างเหมือนท้องฟ้า กลับหงุดหงิดงุ่นง่านไม่เบิกบานใจ เขาเหนื่อยเต็มที แวบหนึ่งในความคิดที่เป็นทางเลือกสุดท้ายคือต้องยอมป่วย ร่างกายถึงจะได้พักผ่อน

เขาพ่นลมหายใจออกทางจมูกเพื่อขับไล่ความคิดบ้าๆ ออกไป แม่บ้านจัดการทำความสะอาดห้อง เปลี่ยนผ้าปูเตียงใหม่ทั้งชุดหลังจากที่ผ้าปูที่นอนยับยู่ยี่จากศึกเมื่อคืน

แม่บ้านที่ต้องตกใจเอามือทาบหน้าอกเมื่อเปิดประตูมาเจอกับสองสาวสวยที่เดินสวนออกไปด้วยใบหน้าบูดบึ้ง แสดงความไม่พอใจหลังโดนเมสันเชิญออกจากห้องโดยไม่ไยดี ไม่อยากคิดเลยว่าเมื่อคืนเจ้านายมาเฟียสุดหล่อของเธอได้พาสาวมาฟาดพร้อมกันถึงสองคน ยิ่งเห็นใบหน้าเย็นเฉยชาของเจ้านายที่นั่งรับลมข้างสระด้วยแล้ว เธอควรที่จะรีบทำความสะอาดแล้วรีบกลับจะดีที่สุด

“แก้ว!” เสียงเรียกดังขึ้นในห้องที่ได้ยินแค่เสียงหายใจของคนสองคน

“ตึก! ตึก! ตึก!” หัวใจของเธอเริ่มเต้นแรงขึ้นกว่าเดิม คนถูกเรียกเสียวสันหลังวาบพร้อมหมุนตัวกลับไปหาต้นเสียง คงต้องโดนระเบิดอารมณ์ที่เขาเล่าลือเป็นแน่แท้ เพราะเมสันชอบความเป็นส่วนตัว ไม่ชอบให้ใครมายุ่งวุ่นวายในที่หวงห้าม หรือเธออาจจะทำอะไรไม่ถูกใจเขาขึ้นมาก็อาจเป็นได้

“คะ คุณเมสัน” หญิงวัยกลางคนขานรับคำลนลานเพราะน้อยนักที่เมสันจะคุยกับเธอ ส่วนมากเธอจะรับคำสั่งจากมอนเต

จากคำบอกเล่าของลูกน้องเขา เมสันเปลี่ยนแม่บ้านมาไม่ต่ำกว่ายี่สิบคน หลังจากที่เขาสร้างคอนโดสุดหรูเสร็จ มีบ้างที่ลักเล็กขโมยน้อยและโดนจัดการอย่างเงียบเชียบ แม่บ้านบางคนชอบสอดรู้สอดเห็นเอาข้อมูลของหญิงสาวที่มานอนกับเขาไปเปิดเผยให้นักข่าวเอาไปตีข่าวกันยกใหญ่เพื่อต้องการค่าตอบแทนอันแสนงาม เพราะคนไม่น้อยที่ต้องการรู้เรื่องของมาเฟียหนุ่มที่ร่ำรวยหน้าตาหล่อเหลาอีกต่างหาก จนนักข่าวที่ซื้อข่าวต้องกระเด็นออกจากช่องเพราะบารมีของเขา อีกทั้งชื่อเสียงทางด้านลบของเขาก็สร้างความหวาดหวั่นให้คนที่รู้จักเขาไม่น้อย

“คุณมาจากไหน” คำถามที่ชวนงงงวยต่อคนถูกถาม แก้วจำปามองหน้าคมเข้มที่เผยท่อนบนให้เห็น มือเหี่ยวกำผ้ากันเปื้อนสั่นเทาเพราะกลัวจะตอบคำถามไม่ถูกใจคนที่รอฟัง เมสันหันมาจ้องหน้าแก้วจำปาเพื่อรอคำตอบ

“เอ่อ! ฉันเป็นคนเอเชียค่ะ”

“ผมรู้” เสียงตอบสวนกลับโดยทันควัน เล่นเอาหญิงวัยกลางคนเหงื่อไหลทั้งที่แอร์ในห้องถูกเปิดเย็นเฉียบทั้งคืน

“ตึก! ตึก! ตึก! ” เธอพยายามตั้งสติแล้วรีบตอบคำถาม

“ฉันมาจากประเทศไทยค่ะ” ร่างผอมบางมีอายุตอบเสียงสั่น

“ประเทศไทย” เขาพูดตามเสียงแผ่วเหมือนเคยได้ยินโลเลนเล่ามาว่าผู้หญิงประเทศนี้ผิวสวย ตาสวย ยิ้มหวาน ตัวเล็กน่ารักอะไรประมาณนี้

“มีอะไรดี” คำถามที่ต้องการคำตอบของเมสันทำให้แก้วจำปานิ่งงันไปในทันที