บทที่ 9 บนรถม้าในคืนที่นางเมามาย... (2)

ไป๋หลินยังนั่งคร่อมอยู่บนตักเขา กลีบกลางที่เปียกชุ่มจนหยดไหลซึมลงมาตามโคนเอ็นร้อน กลืนเขาเข้าไปจนหมด ไม่มีเหลือแม้ปลาย ลึกพอให้ท้องน้อยของเธอตึงอัด ทุกครั้งที่ขยับ เสียงน้ำก็แตกดัง แจะะ… แจะะ… ราวกับร่างเธอกำลังขยี้กับน้ำเชื่อมหนืด

เขากัดฟันจนกรามขึ้นสัน มือใหญ่จับสะโพกเธอทั้งสองข้าง บังคับให้บดลงมาแรงและลึกยิ่งขึ้น

ทุกครั้งที่เขายกสะโพกรับจากด้านล่าง พรวด เข้าสุดลำ กลีบในของเธอก็ตอดรัดแน่นเหมือนจะกลืนและรีดเอาเลือดข้างในเขาออกให้หมด

เธอเมาหนัก ดวงตาพร่าเยิ้มแต่ยังคงสติพอจะทรมานเขา ปล่อยให้เขาเกือบหลุดจากร่องเพียงครึ่ง แล้วกดสะโพกลงครอบใหม่ทั้งดุ้น

“อื๊อออ… มันเต็ม…แน่นเกินไป…เซวียนน..”

เธอครางพร่าแต่แฝงรอยยิ้มที่รู้ว่ากำลังขยี้เส้นสติของเขาให้ขาด

แรงเสียดสีทำให้เสียงน้ำยิ่งดัง แจะะ แจะะ ปั่ก สลับกับเสียงหอบแรงจากเขา ความร้อนภายในเธอโอบรัดทุกส่วนของเขาจนรู้สึกได้ว่ากำลังดูดกลืนและบีบคั้นอย่างต่อเนื่อง ผนังร่องนุ่มลื่นตอดรัดรุนแรงยามที่เขาซอยสั้นถี่ รวดเหมือนคมดาบฟันลึกซ้ำแล้วซ้ำเล่า

เขาก้มลงขบยอดอกเธอ ดูดแรงจนเกิดเสียง จ๊วบ ลากลิ้นวนรอบหัวนมสีชมพูที่แข็งชูชัน แล้วกัดเบา ๆ ก่อนผละขึ้นมาจูบปาก ดูดกลืนเสียงครางทุกคำไม่ให้เล็ดลอดออกไปนอกตัวรถ

“ตอดข้าแรงอีก…ใช่…แบบนั้น” 

เสียงเขาแหบต่ำแทบขาดหาย สะโพกเขากระแทกขึ้นจากเบาะ ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก! จนตัวเธอกระเด้งและน้ำในตัวเธอสาดกระจายชุ่มต้นขาเขา

เธอเอนหัวไปด้านหลัง ปากอ้ารับแรงเสียวที่แล่นขึ้นสมอง ร่างเกร็งกระตุกแต่ก็ยังคร่อมและโอบเขาไว้แน่น กลีบในตอดรัดยาวเหมือนจะไม่ปล่อยเขาออกไปอีก

เขากระชากเอวเธอลงมารับแรงดันสุดท้ายจนโคนเอ็นกระแทกกับเนินนุ่มด้านนอกของเธอ เสียงน้ำแตกดังลั่นในรถม้าปิดทึบ กลืนเขาจนมิด…แล้วตอดรัดถี่แรงขณะเธอปลดปล่อยแบบไร้การควบคุม

“อ๊าาาาาาาา…!” เสียงเธอหลุดสั่นสะท้าน

ขาของเธอสั่นจนแทบรับน้ำหนักตัวเองไม่ไหว

เขายังซอยต่อแม้เธอจะเสร็จแล้ว น้ำไหลชุ่มลงมาจนไหลเป็นทางบนเบาะ

หยางเซวียนกระซิบข้างหูเธอ เสียงพร่าเหมือนจะกลืนวิญญาณ

เธอเอนตัวไปข้างหลังเล็กน้อย ปากครางพร่าพร้อมจังหวะร่างที่สั่นสะท้าน

“อือออ… ข้า…เสียว…เต็มไปหมด…” กลีบในตอดรัดรุนแรงขึ้นเหมือนกำลังเรียกร้องให้เขาปล่อยลึก ๆ เข้าไป

เขาหอบแรง จังหวะซอยเริ่มถี่ขึ้น ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก! มืออีกข้างเลื่อนขึ้นบีบอกเธอเต็มกำ ขณะสายตาแดงวาวมองใบหน้าหวานที่เมาไวน์จนปรือเยิ้ม

เขาก้มลงกระซิบเสียงพร่า

“อีกนิดเดียว…ข้าจะปล่อยให้เจ้ารับมันทั้งหมด”

เขายังคงกดสะโพกเธอไว้กับตัก ความร้อนในตัวเธอโอบรัดเขาจนทุกเส้นประสาทเหมือนกำลังถูกเผา

ไป๋หลินยกยิ้มเล็กที่มุมปาก รอยยิ้มของคนที่รู้ว่ากำลังคุมเกมอยู่ เธอเริ่มขยับเอวช้า ๆ แค่ให้ส่วนในนุ่มลื่นนั้นถูไปตามความยาวของเขาแบบเน้น ๆ  แจะะ… แจะะ… เสียงน้ำชื้นดังทุกครั้งที่เธอเลื่อนขึ้น แล้วกดลงจนมิดอีกครั้ง

เขาหลับตากัดฟัน หายใจถี่ขึ้น หัวเข่าเกร็งจนเบาะม้าสั่น

“เจ้ารู้ตัวไหมว่ากำลังทำอะไร…” เขาพูดต่ำ แต่เสียงสั่นพร่าเต็มไปด้วยแรงอัดอั้น

เธอไม่ตอบ เพียงโน้มตัวมาขบเบา ๆ ที่ริมฝีปากเขา ก่อนยกสะโพกขึ้นครึ่งลำแล้วปล่อยลงสุดแรง ปั่ก! ผนังร้อนด้านในตอดรัดรุนแรงกว่าเดิม ราวกับกำลังบีบรีดให้เขาปล่อยในทันที

“อื๊อออ…แน่นจัง…” 

เธอกระซิบพร้อมบดเอวเป็นวงช้า ๆ จนหัวเขาหมุน สายตาพร่าไปหมด ทุกแรงบดเหมือนกำลังรูดและบีบเขาจากด้านในอย่างตั้งใจ

เขาเริ่มหมดความอดทน มือที่กดสะโพกเธอแน่นเปลี่ยนเป็นยกบังคับให้เธอกระแทกลงเร็วขึ้น

ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก! เสียงกระแทกกับเสียงน้ำชื้นฉ่ำดังสะท้อนทั่วห้องม้าปิดทึบ

ร่างเธอสั่นตามแรงดัน เขาเองก็รู้สึกถึงคลื่นร้อนที่กำลังไล่ขึ้นจากก้นสู่เอวอย่างรวดเร็ว

กลีบเธอตอดรัดรัวถี่ขึ้นเหมือนรู้ว่าเขาใกล้เต็มที เธอก้มลงเลียข้างคอเขาแล้วกระซิบเสียงพร่า

“ปล่อย…ข้ารับได้”

เขาเงยหน้าขึ้น ดวงตาแดงจัด ฟาดแรงสุดท้าย ปั่ก! จนร่างเธอแทบปลิวในอ้อมแขน

เสียงน้ำแตกดัง แจะะะ! พร้อมกับเขาใกล้จะปลดปล่อยลึกเข้าไปในท้องเธอ.... 

แต่ทันใดนั้น

ตึก! ตึก! ตึก! เสียงฝีเท้าทหารดังชัดข้างรถม้า

“ใต้เท้าขอรับ! ขออภัยที่ต้องรบกวน! มีข่าวด่วน พบศพที่หน้าประตูเมืองทิศใต้! องค์รัชทายาทเสด็จ รอใต้เท้าเข้าไปสมทบ!”

แรงกระแทกหยุดกะทันหัน เขาจับสะโพกเธอค้างไว้ กลีบในยังตอดรัดเอ็นร้อนอยู่ถี่ยิบ เหงื่อเขาไหลซึมเต็มแผ่นหลัง ความปวดตึงจากความใกล้เสร็จยังคงเต้นเร่าในกาย

ไป๋หลินหอบแรง หน้าแดงจัดจากทั้งสุราและความเสียวที่ค้างอยู่กลางทาง ริมฝีปากยังสั่นเหมือนจะเอ่ยคำขอ แต่ไม่ทันได้พูด เขาก็ก้มแตะหน้าผากเธอ กระซิบต่ำอย่างที่มีเพียงเธอได้ยิน

“…คืนนี้เจ้าจะไม่รอดแน่ กลับไปที่เรือน รอข้า ข้าจะกลับไปจัดการเจ้าให้จบ”

เขาถอนออกช้า ๆ เสียงน้ำจากร่องเธอดัง แจะะ ตามลำ เธอกัดปากแน่น กะพริบตาช้าก่อนจะนั่งลงเบาะ ส่งยิ้มบาง เขากลืนน้ำลายอีกครั้ง ก่อนเปิดประตู กระโจนลงจากรถม้าทิ้งไว้เพียงเธอ… ทิ้งเธอไว้ทั้งที่ความชื้นฉ่ำยังร้อนวาบอยู่ระหว่างขา และกลีบในยังเต้นตอดเพราะสิ่งที่เกือบได้รับจนสุดเพราะฤทธิ์สุรา

ด้านนอกเขาเปลี่ยนสีหน้าในพริบตามือ พร้อมเรียกทหารลับสามนายดวงตาเขานิ่งสนิทอีกครั้ง พร้อมหายไปในเงามืด