ทะลุมิติคราวนี้นางร้ายขอทำสวน

ทะลุมิติคราวนี้นางร้ายขอทำสวน

last updateLast Updated : 2025-09-19
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
9.8
12 ratings. 12 reviews
106Chapters
13.3Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เสวี่ยหนิงทะลุมิติมาอยู่ในนิยายแถมเป็นนางร้ายที่สามีไม่รัก แบบนี้ก็ต้องหย่าสิเจ้าคะ รออะไรอยู่! แล้วไปปลูกผักทำสวนให้ฉ่ำปอด นางจะอยู่แบบสวยๆรวยๆเชิดๆ ว่าแต่นางไปจ้างพ่อหนุ่มจอมซึนคนนี้มาตอนไหนไม่ทราบ!

View More

Chapter 1

บทที่ 1 ชีวิตใหม่ของเสวี่ยหนิง ตอนต้น

二宮綾(にのみや あや)と碓氷誠也(うすい せいや)は5年間婚姻関係を続けたが、これまで夫婦の営みがあっても愛情の云々とは全く無関係なものだった。

いや、正しくは、綾が誠也に抱く感情は、微塵も表に出さないよう、完璧に隠されていた。

大晦日の夜、華やかな北城は一面の銀世界で、街の至る所で賑わいを見せていた。

しかし、広大な南渓館には、綾ただ一人だった。

自分で素麺を作ったものの、一口も手をつけなかった。

ダイニングテーブルに置かれたスマホには、インスタのある投稿が表示されていた――

画面の中の男の手は骨ばっていてすらりとしており、その手で大きなダイヤモンドを拾い上げ、女性の細い薬指に滑り込ませた。

そして、女性のこびるような甘い声が響く。「碓氷さん、これからよろしくね」

綾は、動画の中の男性の腕時計に釘付けになった。世界限定モデルという、紛れもないステータスシンボル。彼女の胸に、酸っぱいものがこみ上げてきた。

動画は停止しているのに、綾は指を画面から離すことができなかった。まるで自虐行為のように、何度も何度も動画を確認するしかなかった。

半年前、あの女性からラインの友達申請が来たのだ。

それ以来、彼女のインスタで自分の夫の姿を見かけることが多くなった。

周りには婚姻関係を隠し続ける結婚生活を5年間続けているが、彼女は今日初めて、夫にもこんなに優しくロマンチックで、細やかな一面があることを知った。

先ほどまで湯気を立てていた素麺は、すっかり冷めてしまっていた。

もう食べられないのに、綾は箸を手に取り、麺を持ち上げた。しかし、まるで力が抜けたように麺を挟むことさえできなかった。

まるで、このどうしようもない結婚のよう。もうこれ以上、深入りすべきではないのだ。

綾は目を閉じ、涙をこぼした。そして彼女は立ち上がり、寝室に戻って洗面を済ませ、電気を消してベッドに横たわった。

夜が更けた。暖房の効いた寝室に、服を脱ぐ音がかすかに響いた。

大きなベッドの上で、綾は横向きに寝ていた。

誠也が帰って来たことは分かっていたが、綾は目を閉じたまま、眠っているふりをした。

横のベッドが大きく沈んだ。

そして、大きな体が綾の上に覆いかぶさってきた。

綾は眉間にシワを寄せた。

次の瞬間、ネグリジェが捲り上げられ、温かく乾いた手が触れてきた......

綾はハッとして、目を見開いた。

男の精悍な顔立ちが、すぐ目の前にある。高い鼻梁には、いつもの細い銀縁眼鏡がかかっている。

枕元の小さなナイトランプの温かみのあるオレンジ色の光が、眼鏡のレンズに反射していた。

レンズの奥の男の切れ長の瞳には、欲望が宿っている。

「どうして急に帰って来たの?」

綾の声は生まれつき柔らかく優しい。

男は目の周りを赤らめている彼女を見つめ、黒い眉を少し吊り上げながら言った。「歓迎してくれないのか?」

綾は男の黒曜石のような瞳を真っ直ぐに見つめ、静かに説明した。「いいえ、ただ少し驚いただけ」

男のすらりとした指先は温かく乾いていて、綾の白く透き通った頬を優しく撫でた。暗い瞳はより一層暗さを増し、低くて艶のある声が響いた。「俺の眼鏡、外して」

綾は眉をひそめた。

指先で頬を撫でられながら、何年も想いを寄せてきたこの顔を見つめていると、さっきインスタで見た動画が頭に浮かんだ......

いつもは彼の気分を害さないようにしていた綾だが、初めて冷たい顔で「具合が悪いの」と彼を拒んだ。

「生理か?」

「ううん、ただ......」

「それなら、水を差すな」

彼は低い声で冷たく綾の言葉を遮った。深い瞳は、まるで深い夜の闇のようだ。

綾は、彼がこのままでは済まさないことを知っていた。

この結婚において、綾はずっと、卑屈なほどに誠也に合わせてきた。

胸が締め付けられるような痛みを感じ、綾の目には涙が浮かんだ。

眼鏡は男にナイトテーブルに放り投げられ、大きな手で綾の華奢な足首を掴まれた......

枕元のオレンジ色のランプが消えた。

寝室は暗闇に包まれた。

全ての感覚が研ぎ澄まされていく。

一ヶ月ぶりの誠也は、恐ろしいほどに強引だった。

綾は抵抗したが無駄だった。最後は歯を食いしばって耐えるしかなかった......

窓の外では雪がどんどん激しくなり、冷たい風が吹き荒れていた。

どれくらい時間が経っただろうか。綾は全身汗びっしょりになっていた。

下腹部に軽い違和感があった。

遅れている生理のことを思い出し、綾は口を開いた。「誠也、私......」

しかし、男は綾が集中していないことが気に入らないようで、さらに激しく動き始めた。

綾のかすかな声は、男の荒々しいキスに何度もかき消された......

全てが終わった時、まだ夜は明けていなかった。

綾は疲れ果てて意識が朦朧としていた。お腹が鈍く痛む。激しい痛みではないが、無視できるものでもなかった。

スマホの着信音を聞き、綾は意識を奮い立たせて目を開けた。

ぼんやりとした視界の中で、男が窓辺に歩いて行き、電話に出るのを見た。

部屋の中は静まり返っており、電話の向こうからかすかに聞こえてくる甘えた声が耳に入った。

男は電話の相手に優しく声をかけ続けているが、隣で眠る妻のことなど気にも留めていないようだ.

しばらくすると、階下から車の音が聞こえてきた。

誠也が出て行った。

-

翌朝目が覚めると、隣は相変わらず冷たかった。

綾は寝返りを打ち、下腹部を優しく撫でた。

もう痛くない。

スマホの着信音が鳴った。相手は、誠也の母、佐藤佳乃(さとう よしの)だった。

「すぐに来なさい」冷たく強い口調で、拒否は許されないようだった。

綾は淡々と返事をした。

佳乃は電話を切った。

こんな周りにひた隠しにする婚姻関係を5年間続けてきたわけだが、佳乃はずっと綾に冷たくしていた。綾もそういうのには慣れていた。

何しろ碓氷家は北城四大名家の筆頭であり、綾は二宮家の生まれとはいえ、寵愛を受けない捨て子同然だったのだ。

綾と誠也の結婚は、ある取引から始まったものだった。

5年前、母が家庭内暴力から身を守ろうと過剰防衛をした結果、父を死なせてしまった。それに対して、弟は祖母と二宮家全員と手を組み、母を告訴して死刑を求めようとしたのだ。

母の実家である入江家も北城の名家だったが、事件後すぐに母との縁を切った。

綾は母のために上訴しようとしたが、二宮家と入江家から追い込まれ、窮地に陥った。そんな時、恩師が頼みの綱として誠也を紹介してくれたのだ。

権力の面から見ても、碓氷家は、入江家と二宮家が手を組んでも揺るがすことができないほどの勢力を持っていた。

加えて、誠也はこれまで担当した裁判で一度も敗訴したことがなかったのだから、法律的にも優位に立っていた。

おかげで、誠也は最終的に母に懲役5年という判決を勝ち取ってくれた。そして、約束通り、綾と誠也は周りに公表しないことを前提とした、婚姻関係を結ぶこととなった。

誠也の話によると、養子の碓氷悠人(うすい ゆうと)の両親は事故で亡くなったそうだ。

そして、誠也は悠人の父と親友だったため、まだ赤ん坊だった悠人を引き取ったのだ。

あれから5年。あと1ヶ月で、母は出所する。

この結婚は最初から、お互いの利害が一致した取引だった。綾は損をしているわけではない。

しかし、愛情のない、いつ終わるかも分からないこの結婚生活の中で、綾は密かに誠也を愛してしまったのだ。

綾は考えを巡らせるのをやめ、立ち上がって浴室へと向かった。

シャワーを浴びていると、またお腹に違和感を感じた。

心の不安が再びこみ上げてくる。

綾と誠也は毎回避妊をしていた。唯一の例外は、1ヶ月前、誠也が酔っ払っていたあの夜......

翌日、綾はアフターピルを飲んだが、それでも妊娠してしまう可能性はゼロではなかった。

念のため、碓氷家に向かう途中、綾は薬局に車を停め、妊娠検査薬を買った。
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviewsMore

Pat M.
Pat M.
สนุก อ่านเพลิน ไม่เครียดดีค่ะ
2026-01-15 22:41:43
1
0
Triple Great
Triple Great
เนื้อเรื่องสนุกปนฮา อยากให้มีเรื่องแยกของแม่กับพ่อของนางเอก นักฆ่าสาวกับบัณฑิตหนุ่ม
2025-12-16 11:54:59
2
0
P JR
P JR
อ่านไปขำไป เอ็นดูไปหมด
2025-11-05 01:03:59
3
1
ชวี่เหว่ย
ชวี่เหว่ย
สวัสดีรี้ดที่รักทุกท่าน ฝากนิยายใหม่ของไรท์ ชื่อเรื่อง “เพียงนางที่ข้าจะรัก” ด้วยนะคะ นางเอกเก่งน่ารักน่าเอ็นดู พระเอกซึนมึนสุดๆแถมหื่นด้วย คลั่งรักเกินเบอร์ มีน้องแมวตัวฟูมาช่วยป่วน สนุกเหมือนเดิมค่า ฝากติดตามดวยนะคะทุกคน ...️...️...️...️...️
2025-10-10 21:28:13
4
0
Krujaew Naka
Krujaew Naka
เนื้อเรื่องน่าติดตาม สนุก ชอบค่ะ
2025-09-28 22:00:22
3
1
106 Chapters
บทที่ 1 ชีวิตใหม่ของเสวี่ยหนิง ตอนต้น
บทที่ 1 ชีวิตใหม่ของเสวี่ยหนิง ตอนต้น เสียงสุดท้ายที่ได้ยินก่อนสติสัมปชัญญะจะดับวูบลง คือเสียงระเบิดดังกึกก้องกัมปนาท เปลวเพลิงพวยพุ่งโหมกระหน่ำ เสียงกรีดร้องระงมด้วยความหวาดกลัวของประชาชนในหมู่บ้าน ซึ่งเธอและกองพลที่ยี่สิบเก้าถูกส่งมาประจำการ ในภารกิจต่อต้านกลุ่มผู้ก่อการร้าย เสวี่ยหนิง ถูกยิงเข้าที่ด้านหลัง ตรงตำแหน่งหัวใจพอดี ในขณะวิ่งเอาตัวไปบังเด็กหญิงอายุราวห้าขวบที่พลัดหลงกับมารดา หญิงสาวเสียชีวิตทันที ในมือยังคงถือนิยายรักแนวจีนโบราณเอาไว้… เสวี่ยหนิงราวกับตกอยู่ในห้วงฝันอันแปลกประหลาด รอบกายห้อมล้อมไปด้วยหมอกสีขาว เธอก้าวไปข้างหน้าอย่างไม่มีจุดหมาย ในฉับพลันบังเกิดแสงสว่างเจิดจ้า สาดส่องมาที่เธอจนต้องหลับตาหนี ตามมาด้วยแรงกระชากหนักหน่วง ราวถูกดึงให้ร่วงลงจากที่สูง… เฮือกกกก!!! หญิงสาวสะดุ้งตื่นจากความฝัน เหงื่อเม็ดเล็กไหลซึมตามไรผม เสวี่ยหนิงยกมือขึ้นปาดเหงื่อแต่กลับรู้สึกเจ็บปลาบบริเวณหน้าผากแทน “อ๊ะ! เจ็บ” เสียงครางแผ่วของเธอดึงความสนใจหญิงสาวอีกคนที่อยู่ในห้องเดียวกัน “ฮูหยินของบ่าว ท่านฟื้นแล้ว ท่านอย่าทำแบบนี้อีกนะเจ้าคะ” สาวใช้นาม ซูฮวา รีบปรี่มาที่เตียง เมื่
Read more
บทที่ 1 ชีวิตใหม่ของเสวี่ยหนิง ตอนปลาย
บทที่ 1 ชีวิตใหม่ของเสวี่ยหนิง ตอนปลาย นิยายเรื่องนี้มีชื่อว่า ‘เหนือชะตารักพยัคฆ์เคียงใจ’ ซึ่งพระเอกในนิยายเป็นถึงท่านอ๋องผู้ครองตำแหน่งแม่ทัพใหญ่ของแคว้น หล่อล่ำ เหี้ยมหาญ เย็นชา กร้าวใจ อบอุ่นใจดีกับนางเอกคนเดียว พ่อไมโครเวฟธงเขียว ตามสไตล์ที่สาวๆ ชอบ ส่วนนางเอกนั้นเป็นบุตรสาวขุนนาง รูปโฉมงดงามบริสุทธิ์ประดุจดอกบัวขาว มารดาเสียชีวิต โดนแม่เลี้ยงกลั่นแกล้งเป็นประจำ ถูกทำร้ายและได้พระเอกมาช่วยไว้ตามท้องเรื่อง เพียงแต่…เธอเพิ่งอ่านไปได้แค่ครึ่งเรื่องเองเนี่ยสิ! แล้วนางร้ายอันดับสองอย่างเธอจะตายตอนไหน ตายเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ รู้เพียงแค่ว่าตายแน่นอน! ตายด้วยน้ำมือพระรอง ที่หลงรักนางเอกอีกคน ซึ่งไม่ใช่คนอื่นคนไกล สามีของเธอเองนี่แหละ! หากชีวิตไม่เสี่ยงตาย ก็ไม่ใช่เสวี่ยหนิงสินะ…ฮึ่ม! ‘อุตส่าห์ได้โอกาสมาเกิดใหม่ทั้งที เธอห้ามตายตามเส้นเรื่องที่นักเขียนวางไว้เด็ดขาด! เธอต้องรอดท่องไว้เสวี่ยหนิง ไอ วิล เซอ ไวฟ์ เย เย้!’ เสวี่ยหนิงเตือนสติตนเองด้วยเพลงโปรด สะบัดหัวไล่ความคิดเรื่องการตายของนางร้ายออกไป สิ่งสำคัญในเวลานี้ คือการคิดหาวิธีเอาตัวรอดออกไปจากจวนรองเจ้ากรมโยธาแห่งนี้ให้เร็ว
Read more
บทที่ 2 แผนชีวิตแรกของเสวี่ยหนิง ตอนต้น
บทที่ 2 แผนชีวิตแรกของเสวี่ยหนิง ตอนต้น หมู่บ้านหว่านเซิน ทัศนียภาพสุดแสนงดงามเบื้องหน้าเสวี่ยหนิง คือที่ดินผืนใหญ่ติดภูเขาเขียวขจี ทอดตัวยาวไปถึงแม่น้ำสายหลักที่ไหลผ่านหมู่บ้าน หล่อเลี้ยงชีวิตและพืชพรรณให้อุดมสมบูรณ์ กลิ่นสดชื่นเฉพาะตัวของต้นไม้ใบหญ้าที่ลอยมาตามสายลมอ่อนจากภูเขา กระตุ้นจิตวิญญาณชาวสวนที่หลับใหลอยู่ในกายเสวี่ยหนิงให้ตื่นขึ้น ประหนึ่งได้ยินเสียงนาฬิกาปลุก พร้อมด้วยกลิ่นหอมกรุ่นจรุงใจของกาแฟคั่วบดชั้นดีในยามเช้า พร้อมไข่ดาวอีกสองฟอง ดวงตาของเสวี่ยหนิงทอประกายพราวระยับ ยกมือทาบอกด้วยความดีใจเป็นล้นพ้น เมื่อได้เห็นที่ดินซึ่งเป็นสินเดิมของตนชัดๆ กับตา ภาพเรือกสวนไร่นา แปลงผักมากมายพลันปรากฏขึ้นในจินตนการ คมชัดราวกับสร้างขึ้นด้วยระบบเอไอสี่มิติ “แม่เจ้า นี่แหละคือสิ่งที่เสวี่ยหนิงคนนี้ใฝ่ฝันมาตลอดชีวิต ขอบคุณสวรรค์ที่มอบโอกาสทองนี้ให้ลูก ที่ดินอุดมสมบูรณ์ติดภูเขาและแม่น้ำขนาดนี้ ปล่อยทิ้งไว้เปล่าๆ เสียของแย่ มีของดีมันต้องใช้ถึงจะถูก” พูดจบยกชายกระโปรงก้าวขาเดินสำรวจผืนดินไปรอบๆ ในหัวของนางเวลานี้มีแต่คำว่า ผัก เต็มไปหมด ตรงนู้นปลูกผักชนิดนี้ ตรงนี้ปลูกผักชนิดนั้น
Read more
บทที่ 2 แผนชีวิตแรกของเสวี่ยหนิง ตอนปลาย
บทที่ 2 แผนชีวิตแรกของเสวี่ยหนิง ตอนปลาย เมื่อเดินผ่านซุ้มประตูทางเข้าที่ด้านบนมีป้ายเขียนไว้ว่า ตลาดท่าเรือโหย่วอี้ หญิงสาวสามารถมองเห็นร้านค้าสองฟากฝั่ง ซึ่งส่วนใหญ่ขายสินค้าที่มาจากโพ้นทะเลไกล หลายร้านนำโต๊ะออกมาตั้งด้านหน้า เพื่อวางสินค้าตัวอย่างที่มีขายอยู่ในร้านให้ได้ชม ไกลออกไปราวหนึ่งลี้ จะสามารถมองเห็นเรือสำเภาลำใหญ่หลายลำ ที่ล่องขึ้นมาตามแม่น้ำจากปากอ่าวทอดสมออยู่ เสวี่ยหนิงแวะดูสินค้าตามหน้าร้านต่างๆด้วยความสนใจอย่างไม่เร่งรีบ มือก็จดลงบนสมุดบันทึกเล่มเล็กที่ดัดแปลงขึ้นมาเอง ใช้แท่งถ่านแทนหมึกเพื่อสะดวกต่อการใช้งาน ในขณะที่กำลังแวะดูพรมเปอร์เซียอยู่นั้น ราวกับสวรรค์เป็นใจให้เสวี่ยหนิงพบสิ่งที่ตามหา ภาษาที่นางรู้จักก่อนตายลอยเข้าหู “อุ้ย ภาษาฝรั่งเศส” หญิงสาวหูผึ่งรีบชะโงกมองหาคนที่พูดภาษาฝรั่งเศสจนคอยืดยาว กระทั่งมองเห็นบุรุษรูปร่างสันทัดผมสีเข้มนัยน์ตาสีฟ้า เดินมากับบุรุษอีกสองคน “แบบนี้เองที่เขาเรียกว่ามากับดวงสินะเสวี่ยหนิง ทำความดีไว้ก่อนตาย สวรรค์ถึงได้เมตตา” พึมพำจบก็ก้าวขาฉับๆ ตรงไปหาบุรุษสามคนนั้นอย่างอารมณ์ดี ปล่อยให้สาวใช้สองซูรีบวิ่งตามนายหญิงของตนไปอ
Read more
บทที่ 3 คนนี้สามีข้าเหรอ ตอนต้น
บทที่ 3 คนนี้สามีข้าเหรอ ตอนต้น ภายในรถม้าของเสวี่ยหนิง สาวใช้สองซูมองหน้ากันไปมา ทั้งคู่ข้องใจว่านายหญิงของตนไปหัดพูดภาษาของชาวโพ้นทะเลมาจากที่ไหน ต่างสื่อสารผ่านทางสายตาว่า ‘เจ้าถามสิ เจ้ารู้จักพูดมากกว่า’ ซูลี่พยักเพยิดให้ซูฮวาถาม ‘เจ้านั่นแหละถาม เจ้าอายุมากกว่าข้า’ ซูฮวาส่ายหัวน้อยๆกลับมา พร้อมบุ้ยใบ้ไปทางนายหญิง ทั้งสองเกี่ยงกันไปเกี่ยงกันมาตกลงกันไม่ได้เสียที จนท้ายที่สุดผู้เป็นนายอ่านสายตาและท่าทางของสาวใช้ออก เลยช่วยไขข้อข้องใจด้วยคำตอบที่ทำให้ทั้งสองซูถึงกับนิ่งอึ้ง “ข้าไปหัดมาจากในฝันตอนที่สลบไป จบนะ ห้ามสงสัยต่อ ตรรกะเรื่องเหนือธรรมชาติข้าไม่เชี่ยวชาญ อธิบายให้พวกเจ้าฟังไม่ได้” ขืนบอกความจริงว่าพูดได้มาตั้งแต่ชาติที่แล้ว มีหวังสองสาวได้แตกตื่นเป็นแน่ “…” สาวใช้สองซู เอ่อ ช่วงสายวันถัดมา รถม้าของเสวี่ยหนิงก็มาจอดหน้าร้านขายตำราร้านใหญ่ของเมืองหลวง วันนี้หญิงสาวแต่งกายทะมัดทะแมงคล้ายบุรุษ จึงก้าวลงจากรถม้าก่อน โดยไม่ต้องรอให้สาวใช้ช่วยประคองเหมือนทุกครั้ง ร่างบางเอามือไพล่หลังเดินตรงเข้าร้านอย่างอารมณ์ดี ครั้นหลงจู๊เห็นหน้านางพลันหน้าเผือดสี แอบอุทานในใจด้วยความกังวล
Read more
บทที่ 3 คนนี้สามีข้าเหรอ ตอนปลาย
บทที่ 3 คนนี้สามีข้าเหรอ ตอนปลาย ซ่งเจียวเจียวมีสีหน้ากระอักกระอ่วน กล่าววาจาเสียงเบากับเหรินหมิงอย่างเกรงใจ “ท่านพี่เหรินหมิง เจียวเจียวขอบคุณท่านมากนะเจ้าคะ ที่อุตส่าห์มาช่วยเลือกแท่นหมึก สำหรับมอบเป็นของขวัญให้ท่านพ่อของเจียวเจียว…เหรินฮูหยินน้อย ขอท่านโปรดอย่าเข้าใจข้ากับท่านพี่เหรินหมิงผิด พวกเราไม่ได้ทำสิ่งดะ...” แต่ก่อนที่ซ่งเจียวเจียวจะได้เอื้อนเอ่ยคำใดต่อ เสียงสั่นเครือของเสวี่ยหนิงพลันดังขึ้นตัดหน้าเสียก่อน “เดี๋ยวก่อนเจ้าค่ะคุณหนูซ่ง ข้ายังไม่ได้ทำ หรือกล่าวสิ่งใดพาดพิงเกี่ยวกับตัวท่านสักคำ ข้ายืนเจรจากับหลงจู๊อยู่ดีๆ พวกท่านสองคนก็เข้ามาหาเรื่องข้าก่อนแท้ๆ ฮึก สามีของข้า ที่มาด้วยกันกับท่าน ก็เข้ามาตำหนิข้าอย่างไร้สาเหตุ ฮึก หลงจู๊เจ้าคะ ท่านช่วยเป็นพยานให้ข้าด้วยเถิด ว่าข้าไม่ได้ทำสิ่งใดสักนิด จู่ๆคุณหนูซ่งก็มาเอ่ยวาจาปรักปรำข้าแบบนี้ ฮึก และที่ผ่านมาก็เป็นแบบนี้ทุกครั้งเลย ฮืออ” เสวี่ยหนิงยกผ้าเช็ดหน้าซับน้ำตาที่พรั่งพรูออกมาราวสั่งได้ ขนตาหนาเป็นแพเปียกชุ่มราวดอกสาลี่ต้องหยาดฝน ทั้งงดงามและบอบบางในครา ริมฝีปากแดงอิ่มน้ำเอื้อนเอ่ยวาจาตัดพ้อเสียงไม่เบานัก ดึงความสนใจล
Read more
บทที่ 4 แล้วนั่นแผ่นอกหรือกำแพงกันแน่พ่อคุณ ตอนต้น
บทที่ 4 แล้วนั่นแผ่นอกหรือกำแพงกันแน่พ่อคุณ ตอนต้น คล้อยหลังซ่งเจียวเจียว เหรินหมิงที่ไม่เคยเห็นเชียนเสวี่ยหนิงร่ำไห้มาก่อนถึงกับทำสิ่งใดไม่ถูก เพราะปกติเขาเคยเห็นแต่นางทำซ่งเจียวเจียวเสียน้ำตาเกือบทุกครั้งยามพบหน้ากัน ใบหน้ามึนตึงก่อนหน้านี้อ่อนลงหลายส่วน เหรินหมิงกำลังจะเอ่ยปากปลอบใจภรรยาที่กำลังซับน้ำตาบนพวงแก้ม ทว่าร่างบางกลับหันไปเจรจากับหลงจู๊ของร้านเสียก่อน “ฮึก หลงจู๊เจ้าคะ ข้าคงไม่มีอารมณ์ซื้อภาพวาดอักษรชิ้นนี้แล้ว ฮึก ขอท่านโปรดอภัยที่ข้าเสียมารยาทด้วย” เสวี่ยหนิงกล่าวคำเจือเสียงสะอื้น พาให้หลงจู๊ที่ยังเป็นบุรุษวัยฉกรรจ์ปวดใจไม่น้อย ถึงแม้เชียนเสวี่ยหนิงจะเป็นสตรีร้ายกาจ หากแต่ความงามของหญิงสาวไม่ด้อยไปกว่าซ่งเจียวเจียวเลยสักนิด ยิ่งยามที่ใบหน้าปราศจากแป้งชาดแต่งแต้ม ความงามแท้จริงยิ่งเปล่งประกาย ดวงตากลมโตที่เคยดื้อรั้นถือดี มาบัดนี้หม่นหมองจนน่าสงสาร หลงจู๊มองย้อนไปถึงเรื่องราวในอดีต หลายครั้งที่เชียนเสวี่ยหนิงและซ่งเจียวเจียวพบกันที่นี่ ส่วนใหญ่จะเป็นซ่งเจียวเจียวเดินเข้าไปทักทายอีกฝ่ายก่อนเป็นประจำ ทั้งที่รู้ว่าเชียนเสวี่ยหนิงไม่ชอบหน้าตน…เหมือนดังเช่นในวันนี้ ‘อ้า
Read more
บทที่ 4 แล้วนั่นแผ่นอกหรือกำแพงกันแน่พ่อคุณ ตอนปลาย
บทที่ 4 แล้วนั่นแผ่นอกหรือกำแพงกันแน่พ่อคุณ ตอนปลาย ครั้นเงยหน้าขึ้นมา ดวงตากลมโตของเสวี่ยหนิง สบเข้ากับดวงตาคู่คมทรงอำนาจ ของผู้เป็นเจ้าของแผ่นอกที่นางเดินชน เสวี่ยหนิงลอบอุทานในใจว่า ‘ไอหยา! นี่ถ้าอยู่แถวชนบทคงคิดว่ากำลังเจอกับหัวหน้าโจรเป็นแน่ แล้วนั่นแผ่นอกหรือกำแพงกันแน่พ่อคุณ ถึงได้แข็งขนาดนี้ หนุ่มๆทหารหน่วยซีลกล้ามอกยังไม่แข็งขนาดนี้เลย‘ “แม่นางเจ็บตรงไหนรึเปล่า” สุ้มเสียงทุ้มต่ำจากเจ้าของแผ่นอกแข็งปึ้กเอ่ยถาม “มะ ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ ต้องขอโทษท่านด้วย เป็นข้าที่เดินไม่ระวังเอง” ดูท่าว่าวันนี้นางคงก้าวขาออกจากบ้านผิดข้าง ถึงได้มีแต่เรื่องวิ่งเข้ามา เห็นทีต้องไปขอน้ำมนต์จากวัดมาอาบล้างซวยเสียหน่อยแล้ว แต่จะว่าไปตั้งแต่มาเกิดใหม่ นางยังไม่ได้ไปไหว้พระหรือสิ่งศักดิ์สิทธิ์ของที่นี่เลยนี่นา… ซูลี่และซูฮวาที่เพิ่งจ่ายเงินเสร็จ รีบรุดเข้ามาประคองนายหญิงอย่างร้อนรน บุรุษตรงหน้าตัวสูงใหญ่กำยำ หนวดเครารกครึ้มอย่างกับโจร มองอย่างไรก็ไม่น่าเข้าใกล้เลยสักนิด เพียงแค่เห็นก็ขาแข้งอ่อน “นายหญิง ไม่เป็นไรนะเจ้าคะ” “ข้าไม่เป็นไร” ตอบสาวใช้เสร็จก็หันไปขอโทษขอโพยบุรุษหัวหน้าโจรอีกรอบ “ข้าต้อ
Read more
บทที่ 5 ข้าต้องการหย่ากับท่านเจ้าค่ะ ตอนต้น
บทที่ 5 ข้าต้องการหย่ากับท่านเจ้าค่ะ ตอนต้น ถ้อยคำของเสวี่ยหนิงเรียกความสนใจจากเหรินหมิงตามคาด เขาลดมือที่ถือหนังสือลง ทอดมองสตรีที่ชื่อว่าเป็นภรรยาของตน ใบหน้าหล่อเหลาที่ดูผ่อนคลายก่อนหน้านี้ แปรเปลี่ยนเป็นเย็นชา สุ้มเสียงที่เปล่งออกมาเจือความไม่พอใจอยู่ในนั้น “เจ้าพูดว่าอะไรนะเชียนเสวี่ยหนิง” “ข้าต้องการหย่ากับท่านเจ้าค่ะ” เสวี่ยหนิงเอ่ยความประสงค์ของตนออกมาอีกครั้งอย่างไม่ลังเล ดวงตาสีน้ำตาลกลมโต จดจ้องดวงตาสีนิลเย็นชาของเหรินหมิงโดยไม่หลบหลีก ในเมื่อได้โอกาสประจวบเหมาะ สี่สมบัติล้ำค่าในห้องหนังสือ* ก็มีอยู่ครบ เพียงแค่ฝนหมึกเพิ่มก็สามารถเขียนหนังสือหย่าได้ทันที ไม่มีที่ไหนเหมาะสมไปกว่าที่นี่อีกแล้ว เหรินหมิงนิ่งอึ้งหลังได้ยินถ้อยคำจากปากหญิงสาว จดจ้องใบหน้างามที่ปราศจากชาดแต่งแต้มเหมือนในสมัยก่อน ด้วยแววตายากคาดเดา จากนั้นจึงยกหนังสือขึ้นมาอ่านอีกครั้ง พร้อมเอ่ยขึ้นว่า “กลับไปได้แล้ว หากจะใช้วิธีขอหย่าเพื่อเรียกร้องความสนใจจากข้า เจ้าเสียเวลาเปล่าแล้วเชียนเสวี่ยหนิง” “…” เสวี่ยหนิงมุมปากกระตุกยิกๆ เรียกร้องความสนใจกะผีน่ะสิ เจ้าคนแซ่เหริน หลงตัวเองเอ้ย ข้าต้องการหย่าจริงๆ ย
Read more
บทที่ 5 ข้าต้องการหย่ากับท่านเจ้าค่ะ ตอนปลาย
บทที่ 5 ข้าต้องการหย่ากับท่านเจ้าค่ะ ตอนปลาย “พวกเจ้าทำอะไรกันน่ะ!” หญิงชราเอ่ยเสียงเข้ม ยามเห็นว่าเชียนเสวี่ยหนิงอยู่ในท่าทางล่อแหลมกับบุตรชาย เสวี่ยหนิงแค่นเสียงขึ้นจมูก กระตุกยิ้มร้ายให้เหรินหมิง ขยับปากเอ่ยกับเขาความว่า “หึ! ดวงแข็งใช้ได้เหมือนกันนะเจ้าคะ แต่หากไม่อยากถูกข้าจับหักแขน แล้วบังคับให้ลงชื่อในหนังสือหย่าทั้งน้ำตา ท่านควรให้ความร่วมมือกับข้าแต่โดยดี” ร่างบางย้ายตัวเองออกมา หมุนตัวกลับมายอบกายแสดงความเคารพหญิงชราอย่างนอบน้อม “คาราวะฮูหยินผู้เฒ่าเจ้าค่ะ สบายดีนะเจ้าคะ ข้าเสร็จธุระกับท่านพี่แล้ว ขอตัวก่อนเจ้าค่ะ “จากนั้นก็ผละไป ทิ้งเหรินหมิงที่หน้าแดง จังหวะหัวใจเต้นไม่เป็นระส่ำไว้กับโต๊ะทำงาน ฮูหยินผู้เฒ่าฝางก้าวมาบุตรชายที่สีหน้าดูไม่ปกตินัก “นางมาที่นี่ได้อย่างไร มิใช่ว่าเจ้าสั่งห้ามไม่ให้นางมาเหยียบที่เรือนของเจ้าหรอกรึ “ เหรินหมิงขยับตัวออกจากโต๊ะทำงาน ประคองมารดาไปนั่งที่ตั่ง เล่าให้ฟังถึงเรื่องที่เกิดขึ้น ฮูหยินผู้เฒ่าฝางเลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจ เรื่องที่บุตรชายของนางไม่ยอมหย่าให้เชียนเสวี่ยหนิง “อาหมิง เจ้ากำลังคิดอะไรอยู่กันแน่ ในเมื่อเจ้าไม่พึงใจนาง ออกจ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status