เข้าสู่ระบบ" มาหาใครคะ??"เสียงแม่ที่เข้ามาทำความสะอาดห้องทุกอาทิตย์เอ่ยถามนุที่กำลังยืนอึ้งระคนผิดหวังว่าคนที่อยู่ด้านในไม่ใช่พรีช" อ่อ!!ปะ..ป่าวครับพอดีเห็นมีไฟเปิดอยู่ก็เลยคิดว่าเจ้าของห้องจะกลับมาอยู่..."" อ๋อ.....พอดีป้ามาทำห้องให้เจ้าของห้องน่ะค่ะ ได้ยินมาว่าเธอจะมาพักที่นี่อีกไม่นานนี้อะไรประมานนี้แหละค่ะ.....งั้นป้าขอตัวก่อนนะคะ"" อ่ะ!!ครับ..!ครับ...."นุหลบทางให้แม่บ้านเดินออกไปเขาได้แต่มองตามแผ่นหลังของแม่บ้านแล้วนึกถึงคำที่ป้าบอกว่าเจ้าของห้องจะกลับมา " เอ๊ะ!!เดี๋ยวนะ..เมื่อกี้ป้าแม่บ้านบอกว่า.....เจ้าของห้องจะกลับมา! พรีซ....พรีซจะกลับมาอยู่ที่นี่เหรออย่างนั้นก็ดีซิ....พี่จะกลับมาอยู่ที่นี่ตั้งแต่วันนี้เลย"ในขณะที่นุกำลังดีใจเรื่องที่เจ้าของห้องที่คุ้นเคยกำลังจะกลับมาเขาก็กดต่อสายไปที่บ้านทันที "แม่ครับผมจะกลับมาอยู่คอนโดสักระยะนะครับ...."หลังจากที่คุยกับแม่เสร็จนุก็เดินไปที่ลิฟต์เพื่อลงไปด้านล่าง ระหว่างที่เดินออกไปเขาก็เห็นรถของแพรที่ขับเข้ามาจอดที่ลายจอดรถหน้าคอนโด"เจ้แพรมาทำอะไรที่นี่?"นุเลี่ยงที่จะไมให้แพรกับเดย์เห็นว่าเขาก็
" ตามดูต่อไป.."เสียงคนที่นั่งในรถสั่งลูกน้องที่นั่งอยู่ที่คนขับให้ตามดูพรีชต่อ เขามองตามพรีชที่ขับรถออกไปจากโรงแแรมช้าก่อนทที่จะสั่งให้ลูกน้องขับรถตามเธอไปอีกครั้ง" ท่านประธานครับเรามนัดทานข้าวกับลูกค้าที่โรงแรมตอนทุ่มครึ่งนะครับ..."" เลื่อนออกไปก่อน"" ได้ครับ!"เสียงตอบรับจากคนขับรถที่เป็นเลขาของเขาตอบกลับมาแล้วขับรถตามมรถของพรีชไปห่างๆเพื่อไม่ให้พรีชสงสัย รถของพรีชขับมาตามทางที่เขาคุ้นเคยมาก" ทำไม??ถึงขับมาทางนี้ล่ะ??"เสียงพึมพำของเขาพูดออกมาเบาๆสสายตาคมกริบๅจ้องไปที่รถของพรีชไม่วางตาจนพรีชขับมาถึงบ้านหลังที่เขาคุ้นเคย เขาบอกให้เลขาขับเลยไปจอดในที่ที่เขาเคยมาจอดส่งพรีชเวลาที่เธอกลับมาบ้านหลังนี้ เขาดูจนไฟในห้องของเธอเปิดขึ้น"ใช่เธอจริงๆ!!! ในที่สุดฉันก็หาเธอเจอ....."" เอาไงต่อดีครับ หรือว่าจะ.."" กลับ...!"เสียงทุ้มต่ำออกคำสั่งขึ้นทันที เขาดีใจระคนประหลาดใจเมื่อนึกถึงพรีชในตอนนี้ที่เธอผอมจนแทบจำไม่ได้เขายิ้มขึ้นที่มุมปากเล็กน้อยก่อนจะหลับตาลงนึกถึงตอนที่ได้อยู่กับเธอเมื่อตอนสมัยเรียน " เธอจำฉันไม่ได้???"เขาพึมพำออกมาขณ
พรีชเดินลงมาจากห้องนอนพอลงมาถึงก็เห็นพ่อนั่งอ่านหนังสืออยู่ที่ห้องนั่งเล่นเธอเดินตรงเข้าไปหาพ่อเพื่อบอกว่าจะไปกินข้าวกับเพื่อน " แล้วไปกับใครบางล่ะลูก??""ไปกับพี่แพรค่ะ เดี๋ยวไปเจอกันที่ร้านอาหารในโรงแรมเลย "" อืม งั้นก็ไปเถอะขับรถดีๆละ"" ค่ะ พรีชไปก่อนนะคะ"พรีชรีบเดินออกไปที่รถแล้วขับออกไป เธอขับมาตามจีพีเอสที่ห่าวหรานส่งโลเคชั่นมาให้เธอขับมาจนถึหน้าโรงแรม พอจอดรถเสร็จเธอก็เดินมาที่หน้าทางเข้า" ยัยพรีช!!ทางนี้!!ทางนี้!!"เสียงของแพรตะโกนเรียกเมื่อเห็นพรีชกำลังเดินมา พรีชรีบเดินเข้าไปหาแพรกับเดย์ที่รออยู่หน้าทางเข้า ทั้ง3คนเดินเข้าไปในโรงแรมพร้อมกัน พรีชกดต่อสายหาห่าวหรานทันทีที่เข้ามาถึง ตื้ดดด ตื้ดดด " ห่าวหราน พรีชมาถึงแล้วนะ ห่าวห่าวอยู่ไหนเหรอ??"( พรีชหันมาข้างหลัง ทางนี้ ทางนี้ )ห่าวหรานรับสายแล้วเรียกพรีชจากด้านหลัง เธอหันกับไปมองก็เจอเข้ากับห่าวหรานที่ยืนโบกมือให้เธออยู่ " รอนานมั้ย?โทษทีมาช้าไปหน่อย หิวเหรอยัง??"" รอไม่นานหรอกเราก็พึ่งลงมา เก็บของพึ่งเสร็จเหมือนกัน แล้วพรีชหิวยังไปกินข้าวกัน""เอ่ออ พี่ก็ยังอยู
*วันกลับไทย* ห่าวหรานมาส่งพรีชที่สนามบินด้วยสีหน้าที่เศร้าสร้อย" ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะห่าวห่าว??"" ไม่ไปไม่ได้เหรอพรีช..."" ไม่ได้มันครบกำหนดข้อตกลงกับพ่อแล้วเราต้องกลับอ่ะ เดี๋ยวเราก็บินมาบริษัทพี่เราอยู่ที่นี่นายลืมไปหรือไง??"" มันไม่เหมือนกัน "" อย่าทำตัวงอแงเหมือนเด็กดิห่าวห่าวนายโตแล้วนะ" " ........"ห่าวหรานก้มหน้าลงไม่พูดอะไรต่อ เสียงประกาศเรียกไฟท์บินของพรีชประกาศเรียกครั้งสุดท้ายพรีชเลยเดินไปตามที่เขาประกาศเรียก ส่วนห่าวหรานก็ได้แค่มองตาม " พรีช!!เจอกันที่ไทยนะ!!"" ห๊ะ!!อะไรนะ!! "พรีชเดินไปไกลแล้วห่าวหรานกับเลือกที่จะตะโกนบอกเธอ แต่พรีชก็ได้ยินไม่ถถนัดเธอเดินเข้าไปด้านในเพื่อที่จะไปขึ้นเครื่อง พอเครื่องออกไปห่าวหรานที่ยืนมองอยู่ด้านในก็จัดการโทรศัพท์กลับไปที่บริษัทเพื่อเคลียร์งานเขาเดินออกจากสนามบินตรงไปที่บริษัททันที ----ประเทศไทย----+++สนามบิน+++พรีชลงเครื่องเสร็จก็มารอกระเป๋าเพื่อที่จะได้ไปยื่นรอแพรกับเดย์ที่บอกว่าจะมารับแต่ตอนนี้ก็ยังไม่เห็นทั้ง2คน 📲📲📲เสียงโทรศัพท์ของพรีชดังขึ้นเธอล้วงมือลงไปหยิ
เสียงตะโกนดังมาจากกลุ่มที่กำลังแข่งกันลงมาเพราะอยู่ดีๆ1ในกลุ่มก็เสียหลักพุ่งมาทางพรีชที่กำลังนั่งอยู่ ห่าวหรานพอได้ยินก็หันไปดูแล้วรีบจับแขนของพรีชให้ลุกขึ้นทันที ทั้งพรีชและห่าวหรานล้มลงไปกองกับพื้นใกล้ๆกันคนที่เสียหลักไถลลงมานั้นก็ล้มไม่เป็นท่านอนหงายท้องอยู่เพื่อนๆที่มาด้วยก็รีบเข้ามาช่วยกัน " ขอโทษนะ พวกนายเป็นไรกันไหม??"" มะ..ไม่เป็น โอ๊ะ! "" เป็นอะไรมั้ยพรีช??"ขณะที่ห่าวหรานกำลังประคองให้พรีชลุกขึ้นยืน แต่...!!ยังไม่ทันที่จะลุกขึ้นยืนพรีชก็ล้มลงไปอีกรอบห่าวหรานรีบนั่งลงไปดูเธอทันที" เป็นอะไร?? พรีช!! "" ข้อเท้า..."ห่าวหรานรีบก้มลงไปดูข้อเท้าของพรีช ส่วนคนที่ก่อเหตุก็เจ็บไม่แพ้กันเพื่อนๆรีบพาทั้ง2คนไปที่ห้องพยาบาลเพื่อดูอาการ " พวกเราขอโทษนะที่ทำให้แฟนนายต้องมาเจ็บตัว"" ไม่ใช่ๆเราเป็นเพื่อนกันน่ะ"พรีชรีบยกมือขึ้นโบกไปมาปฏิเสธทันทีทุกคนที่ได้ยินก็ได้แต่พยักหน้าเป็นคำตอบห่าวหรานพาพรีชไปนั่งที่เก้าอี้ให้หมอดูขาของเธอส่วนคนที่ไหลมาชนอาการหนักกว่าหมอเลยต้องไปดูคนนั้นก่อน ระหว่างที่รอหมอห่าวหรานก็ให้พรีชนั่งรอส่วนตัวเขาก็เดินออกไปหาเค
##อาทิตย์ต่อมา##" ห่าวหราน......" " หืมมม มีไรหรอพรีช?? "" ก็....อีกไม่กี่เดือนเราก็ต้อง.....กลับไทยแล้วน่ะสิ "" อ้าว....ต้องกลับจริงๆเหรอ???"" อืม ต้องกลับแล้วจริงๆ " " ............." ห่าวหรานก้มหน้าเงียบไปพรีชได้แต่มองหน้าเขาแล้วเดินไปเก็บของไปสตูดิโอทั้ง2คนขับรถไปสตู บนรถห่าวหรานขับรถเงียบๆมาตลอดทางเขาไม่ได้พูดอะไรกับเธอเลย พรีชเองก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาเธอนั่งมองข้างทางตลอดจนมาถึงสตู" วันนี้นายจะขึ้นไลฟ์ด้วยมั้ย?? "" ขึ้น....."ทั้งคู่ลงจากรถมาพรีชก็เอ่ยปากถามห่าวหรานทันที ตอนนี้ห่าวหรานก็ได้เข้ามาเป็นส่วน1ของทีมเหมือนกัน ห่าวหรานเข้ามาร่วมทีมได้ไม่นานก็มีแฟนคลับติดตามไม่แพ้ผู้ชายในทีมเหมือนกันตอนนี้เขาได้เต้นคู่กับพรีช FCของทั้งคู่ต่างพากันจิ้นทั้ง2กันมากจากการที่ทั้งคู่เต้นด้วยกัน ระหว่างทางที่เดินเข้าไปทั้งคู่ก็เจอFCที่มารอกันที่หน้าสตู ' กรี้ดดด!!!กรี้ดดด!!! พี่ห่าวหราน!! "' พี่หยู่เยียนค่ะ!! ทางนี้ค่ะ!!ทางนี้!!! " พรีชได้ชื่อใหม่ตามที่FCตั้งให้เธอก็เลยใช้ชื่อนี้มาตลอดพวกFCต่างก็ติดเรียกชื่อนี้กัน' กรี้ดด!!กรี้ดด!! ' เ
" ทำไม??หรอ ยัยน้อง" " มะไม่มีอะไรค่ะ" " แล้วทำไมยัยน้องถึงมองไอ้หมอนั้นแบบนั้นล่ะ??" " จะมีอะไรซะอีกล่ะคะก็รุ่นพี่คนนั่น....." นุเงยหน้าขึ้นมามองจินกับพรีชด้วยสายตาคาดโทษทำให้จินพูดไม่ทันจบก็ต้องเงียบไป แพรที่เห็นแบบนั้นก็รีบหันไปมองนุด้วยสายที่ไม่พอใจกับท
" ไอ้นุมึงดูดินั่นยัยน้องปากแจ๋วใช่ไหมว่ะ??แล้วนั่น......" " อืม แล้ว" " แล้วอะไรล่ะ ก็ทางที่พี่แพรเดินไปนั้นมันทางเดียวกับที่พวกนั้นกำลังเดินมาไม่ใช่เหรอว่ะ??" " พี่เขาก็เดินไปหาน้องสาวของเขาไม่ใช่??" " ก็ใช่ไง
#เช้าวันที่2 หลังจากที่กินข้าวกันเสร็จทุกคนก็มารวมตัวกันในหอประชุมปี1รวมตัวกันจับกลุ่มนั่งรอทำกิจกรรมไม่นานปี3ก็เข้าประจำที่ของตัวเองนุกับบีมเดินเข้ามาที่จุดของตัวเองมันเป็นด่านสุดท้ายของกิจกรรมของวันนี้ " ไอ้บีม!!เรียกน้องกลุ่มต่อไปเข้ามาได้แล้ว"
#วันไปทำกิจกรรม วันนี้เด็กปี1มารวมตัวกันที่หน้าคณะเพื่อที่จะไปทำกิจกรรมนอกสถานที่กันทุกคนขึ้นรถเตรียมพร้อมที่จะไปกัน ก่อนหน้านั้น2วันพวกปี3เดินทางมากันก่อนเพื่อเตรียมสถานที่ นุที่รับหน้าที่มาจากพวกปี4ก็จัดการสถานที่เรียบร้อยตามคำสั่ง 📲📲📲 " ครับ รุ่นพี่....." " น้องรหัสที่รัก....อย่าลืมที่พ







